မဟာဝဂ္ဂပါဠိ မူလပါဠိတော်

၈-စီဝရက္ခန္ဓက ၂၀၂-ဇီဝကဝတ္ထု ၃၂၆။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဝေသာလီပြည်သည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝ၏၊ စည်ပင်ဝပြော၏၊ များသော လူဦးရေရှိ၏၊ လူမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြွမ်း၏၊ သာယာဝပြော၏၊ ပြာသာဒ် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ဆောင်တို့သည်လည်းကောင်း၊ အထွတ်တပ်သော အိမ် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ဆောင်တို့သည်လည်းကောင်း၊ အရံ ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ခုတို့သည်လည်းကောင်း၊ ရေကန် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ကန်တို့သည်လည်းကောင်း ရှိကုန်၏။ ထို့ပြင် အမ္ဗပါလီပြည့်တန်ဆာမသည် အလွန် အဆင်းလှ၏၊ ကြည့်ရှုဖွယ်ကောင်း၏၊ စိတ်ကို ကြည် လင်စေနိုင်၏၊ မြတ်သော အဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ကခြင်း၌လည်းကောင်း သီချင်းသီဆိုခြင်း၌လည်းကောင်း တီးမှုတ်ခြင်း၌လည်းကောင်း လိမ္မာကျွမ်းကျင်၏၊ အလိုရှိကုန် အလိုရှိကုန်သော လူတို့သည် ကပ်ရောက်အပ်သည် ဖြစ်၍ အသပြာငါးဆယ်ဖြင့်လည်း ညဥ့်အခါ၌ သွားလာရ၏၊ ထိုပြည့်တန်ဆာမကြောင့်လည်း ဝေသာလီပြည်သည် အတိုင်းထက်အလွန် တင့်တယ်၏။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်နယ်သား အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးသည် ပြုဖွယ်ကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ဝေသာလီပြည်သို့ သွားလေ၏၊ ရာဇဂြိုဟ်နယ်သား အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးသည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝသော စည်ပင်ဝပြောသော များသော ဦးရေရှိသော လူမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြွမ်းသော သာယာဝပြောသော ဝေသာလီပြည်ကို မြင်လေ၏၊ ပြာသာဒ် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ဆောင်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အထွတ်တပ်သော အိမ် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ဆောင်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အရံ ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ခုတို့ ကိုလည်းကောင်း၊ ရေကန် ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ကန်တို့ကိုလည်းကောင်း မြင်လေ၏။ အလွန်အဆင်းလှသော ကြည့်ရှုဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ကို ကြည်လင်စေနိုင်သော မြတ်သော အဆင်း သဏ္ဌာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ကခြင်း၌လည်းကောင်း၊ သီချင်းသီဆိုခြင်း၌လည်းကောင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်း၌လည်းကောင်း လိမ္မာကျွမ်းကျင်သော အလိုရှိကုန် အလိုရှိကုန်သော လူတို့သည် ကပ်ရောက်အပ်သည် ဖြစ်၍ အသပြာငါးဆယ်ဖြင့်လည်း ညဥ့်အခါ၌ သွားလာရသော အမ္ဗပါလီပြည့်တန်ဆာမကို မြင်လေ၏၊ ထိုသူမကြောင့်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် တင့်တယ်သော ဝေသာလီပြည်ကို မြင်လေ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Division The chapter on robes 1. The account of Jīvaka At one time the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrel sanctuary. At that time Vesālī was prosperous and crowded with people, and there was plenty of food. There were seven thousand seven hundred and seven stilt houses, and the same number of houses with peaked roofs, parks, and lotus ponds. And there was the courtesan Ambapālī who was attractive and gracious and had the most beautiful complexion. She was skilled in dancing, singing, and instrumental music. She was highly desired, charging fifty coins for a night. Because of her, Vesālī was even more splendid. On one occasion the householder association of Rājagaha traveled to Vesālī on business, and they saw all these marvelous qualities of the city, including Ambapālī.

၃၂၇။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်နယ်သား အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးသည် ဝေသာလီပြည်၌ ထိုပြု ဖွယ်ကိစ္စကို ပြီးဆုံးစေပြီးလျှင် တစ်ဖန် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ ပြန်လာ၏၊ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အသျှင်မင်းကြီး ဝေသာလီပြည်သည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝ၏၊ စည်ပင် ဝပြော၏၊ များသော လူဦးရေရှိ၏၊ လူမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြွမ်း၏၊ သာယာဝပြော၏၊ ပြာသာဒ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်ခုနစ်ရာ ခုနစ်ဆောင် ရှိကုန်၏။ပ။ ထိုပြည့်တန်ဆာမကြောင့်လည်း ဝေသာလီပြည်သည် အတိုင်း ထက်အလွန် တင့်တယ်၏။ အရှင်မင်းကြီး တောင်းပန်ပါ၏၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ပြည့်တန်ဆာမကို ထားပါကုန်အံ့”ဟု လျှောက်၏။ “အချင်း သို့ဖြစ်လျှင် သင်တို့သည် ပြည့်တန်ဆာမကို ထားလိုက (အမ္ဗပါလီနှင့်) အလားတူ မိန်းမပျိုကို သိကုန်လော့”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ သာလဝတီမည်သော မိန်းမပျိုသည် အလွန်အဆင်းလှ၏၊ ကြည့်ရှုဖွယ်ကောင်း၏၊ စိတ်ကို ကြည်လင်စေနိုင်၏၊ မြတ်သော အဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့့်ပြည့်စုံ၏။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်နယ်သား အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးသည် သာလဝတီမည်သော မိန်းမပျိုကို ပြည့်တန်ဆာမ (ပြု၍) ထား၏။ ထို့နောက် သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမသည် မကြာမီပင်လျှင် ကခြင်း၌လည်းကောင်း၊ သီချင်းသီဆိုခြင်း၌လည်းကောင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်း၌လည်းကောင်း လိမ္မာကျွမ်းကျင်၏၊ အလိုရှိကုန်သော လူတို့သည် ကပ်ရောက်အပ်သည် ဖြစ်၍ အသပြာတစ်ရာဖြင့် ညဥ့်အခါ၌ သွားလာရ၏၊ ထို့နောက် သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမအား မကြာမီပင်လျှင် ကိုယ်ဝန်ရှိလေ၏။ ထိုအခါ သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမအား “မိန်းမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိလတ်သော် ယောကျာ်းတို့ မနှစ် သက်ဖွယ် ဖြစ်၏၊ အကယ်၍ ငါ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ‘သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိ၏’ဟု သိအံ့၊ အလုံးစုံသော လာဘ်လာဘသည် ငါ့အား ပျက်စီးလတ္တံ့၊ ငါသည် နာဖျား၏ဟု သိစေရမူ ကောင်းလေရာ၏”ဟု အကြံ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမသည် တံခါးစောင့်ကို “အချင်း တံခါးစောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သော ယောကျာ်းကိုမျှ မဝင်စေလင့်၊ အကြင်ယောကျာ်းသည် ငါ့ကို မေးအံ့၊ ‘နာဖျားနေ၏’ဟု ပြောကြားလေ လော့”ဟု မှာကြားထားလေ၏။ “ကောင်းပါပြီ အရှင်မ”ဟု တံခါးစောင့်သည် သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမအား ဝန်ခံ၏။ ထို့နောက် သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမသည် ထိုကိုယ်ဝန်ရင့်ခြင်းကို စွဲ၍ သားဖွား၏။ ထိုအခါ သာလဝတီပြည့်တန်ဆာမသည် ကျွန်မကို “ဟယ် ကျွန်မ ယူလော့၊ ဤသူငယ်ကို စင်ကောဟောင်း၌ ထည့်၍ ယူဆောင်ပြီးလျှင် တံမြက်ချေး စွန့်ရာအရပ်၌ စွန့်ပစ်ချေလော့”ဟု စေခိုင်း၏။ “ကောင်းပါပြီ အရှင်မ”ဟု ထိုကျွန်မသည် သာလဝတီပြည့် တန်ဆာမအား ဝန်ခံ၍ ထိုသူငယ်ကို စင်ကောဟောင်း၌ ထည့်ပြီးလျှင် ယူဆောင်ကာ တံမြက်ချေးစွန့်ရာ အရပ်၌ စွန့်ပစ်လေ၏။

When they had concluded their business, they returned to Rājagaha. They then went to King Seniya Bimbisāra of Magadha and told him about everything they had seen, adding, “Sir, please appoint a courtesan.” “Well then, find a suitable girl.” At that time in Rājagaha there was a girl called Sālavatī who was attractive and gracious and had the most beautiful complexion, and the householder association appointed her as courtesan. Soon afterwards she became skilled in dancing, singing, and instrumental music. She was highly desired, charging a hundred coins for a night. Soon enough Sālavatī became pregnant. She thought, “Men don’t like pregnant women. If anyone finds out about this, it will ruin my career. Let me announce that I’m sick.” She told her doorman, “Don’t allow any man to enter. If anyone asks for me, tell them I’m sick.” “Yes, ma’am.” Her pregnancy progressed, and eventually she gave birth to a son. She told her slave, “Listen, take this boy away in a winnowing basket and throw him on the trash heap.” Saying, “Yes, ma’am,” she did just that.

၃၂၈။ ထိုအခါ အဘယမင်းသားသည် စောစောသာလျှင် မင်းအား ခစားရန် သွားသည်ရှိသော် ကျီးတို့ဖြင့် ဝန်းရံနေသော ထိုသူငယ်ကို မြင်၍ လူတို့ကို “အချင်းတို့ ကျီးတို့ဖြင့် ဝန်းရံနေသော ဤ ဝတ္ထုကား အဘယ်နည်း”ဟု မေး၏။ အရှင်မင်းသား သူငယ်ပါတည်းဟု (ဆိုကုန်၏)။ “အချင်းတို့ အသက်ရှိသေး၏လော”ဟု (မေးသည်ရှိသော်) အရှင်မင်းသား အသက်ရှိပါသေး၏ဟု (ဆိုကုန်၏)။ အချင်း တို့ သို့ဖြစ်လျှင် ထိုသူငယ်ကို ငါ၏ အိမ်တော်သို့ ဆောင်၍ အထိန်းတို့အား မွေးမြူစိမ့်သောငှါ ပေးကုန် လော့ဟု (ဆို၏)။ “အရှင်မင်းသား ကောင်းပါပြီ”ဟု ထိုလူတို့သည် အဘယမင်းသားအား ဝန်ခံ၍ ထိုသူငယ်ကို အဘယမင်းသား၏ အိမ်တော်သို့ ဆောင်ပြီးလျှင် အထိန်းတို့အား “မွေးမြူကုန်လော့”ဟု ပေးကုန်၏။ ထိုသူငယ်အား အသက်ရှိသေး၏လော ဟူသော အမေးကြောင့် “ဇီဝက” (မောင်သက်ရှည်) ဟူသော အမည် ကို မှည့်ကုန်၏၊ မင်းသားသည် မွေးမြူစေအပ်သောကြောင့် “ကောမာရဘစ္စ” ဟူသော အမည်ကို မှည့်ကုန်၏။ ထို့နောက် အဘယမင်းသား မွေးမြူအပ်သော ဇီဝကသည် မကြာမီပင်လျှင် သိကြား လိမ္မာသော အဖြစ်သို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူအပ်သော ဇီဝကသည် အဘယမင်းသားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အဘယမင်းသားကို “အရှင်မင်းသား အကျွန်ုပ်၏ အမိကား အဘယ်သူပါနည်း၊ အကျွန်ုပ်၏ အဖကား အဘယ်သူပါနည်း”ဟု မေး၏၊ အချင်းဇီဝက ငါသည်လည်း သင်၏ အမိကို မသိ၊ စင်စစ်မှာမူကား ငါသည် သင်၏ အဖတည်း၊ ငါသည်ပင်လျှင် မွေးမြူအပ်၏ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား “အတတ်ပညာမရှိဘဲ ဤမင်းမျိုးတို့ကို မှီ၍ အသက်မွေးခြင်းငှါ မလွယ်ကူ၊ ငါသည် (ဆေး) အတတ်ကို သင်ရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။

On the same morning, as Prince Abhaya was walking to an audience with the king, he saw that boy surrounded by crows. He asked his companions, “What’s that surrounded by crows?” “It’s a boy, sir.” “Is he alive?” “Yes, he’s alive.” “Well then, take him to our compound and give him to the wet-nurses to feed.” Saying, “Yes,” they did as requested. When they knew that he would live, they gave him the name Jīvaka, “Survivor”. And because a prince brought him up, they also gave him the name Komārabhacca, “Prince-reared”. When Jīvaka reached the age of discernment, he went to Prince Abhaya and asked him, “Who, sir, are my mother and father?” “I don’t know who your mother is, but I’m your father, because I brought you up.” On a later occasion Jīvaka thought, “It’s not easy to make a living in a royal family without a profession. Why don’t I learn a profession?”

၃၂၉။ ထိုအခါ တက္ကသိုလ်ပြည်၌ ဒိသာပါမောက္ခ ဆေးဆရာသည် နေ၏။ ထိုအခါ အဘယ မင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် အဘယမင်းသားကို မပန်ကြားဘဲ တက္ကသိုလ်ပြည်သို့ သွား၏၊ အစဥ်အတိုင်း သွားသည်ရှိသော် တက္ကသိုလ်ပြည် ဆေးဆရာထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးနောက် ထိုဆေးဆရာကို “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် ဆေးအတတ်ကို သင်ခြင်းငှါ အလိုရှိပါ၏”ဟု ပြောဆို၏။ “အချင်းဇီဝက သို့ဖြစ် လျှင် သင်လော့”ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် များစွာလည်း သင်၏၊ လျင်စွာလည်း တတ်၏၊ ကောင်းစွာလည်း စုံစမ်း၏၊ ထိုဇီဝကအား သင်တိုင်းသော ပညာသည်လည်း မမေ့ပျောက်။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား ခုနစ်နှစ်လွန်သောအခါ “ငါသည် များစွာလည်း သင်၏၊ လျင်စွာလည်း တတ်၏၊ ကောင်းစွာလည်း စုံစမ်း၏၊ သင်တိုင်းသော ပညာသည်လည်း ငါ့အား မမေ့ပျောက်၊ ခုနစ်နှစ်တို့ပတ်လုံး သင်သော ငါ့အား ဤဆေးအတတ်၏ အဆုံးသည် မထင်၊ အဘယ် အခါ၌ ဤဆေးအတတ်၏ အဆုံးသည် ထင်ပါအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ဆေးဆရာထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထို ဆေးဆရာကို “ဆရာကြီး အကျွန်ုပ်သည် များစွာ သင်ပါ၏၊ လျင်စွာလည်း တတ်ပါ၏၊ ကောင်းစွာလည်း စုံစမ်းပါ၏၊ သင်တိုင်းသော ပညာသည်လည်း အကျွန်ုပ်အား မမေ့ပျောက်ပါ၊ ခုနစ်နှစ်တို့ပတ်လုံး သင်သော အကျွန်ုပ်အား ဤဆေးအတတ်၏ အဆုံးသည် မထင်ပါ၊ အဘယ်အခါ၌ ဤဆေးအတတ်၏ အဆုံးသည် ထင်ပါအံ့နည်း”ဟု ပြောဆို၏။ အချင်းဇီဝက သို့ဖြစ်လျှင် တူးရှင်းကို ယူ၍ တက္ကသိုလ်၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ယူဇနာသော အရပ်ကို လှည့်လည်လျက် ဆေးဖက်မဝင်သော သစ်ပင်တစ်စုံတစ်ခုကို ကြည့်ရှုလေလော့၊ ထိုဆေးဖက် မဝင်သော သစ်ပင်ကို ဆောင်ခဲ့လော့ဟု (ပြောဆို၏)။ “ဆရာ ကောင်းပါပြီ”ဟု အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ထိုဆေးဆရာအား ဝန်ခံပြီးလျှင် တူးရှင်းကို ယူ၍ တက္ကသိုလ်ပြည်၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ယူဇနာသော အရပ်ကို လှည့်လည်သော် ဆေးဖက်မဝင်သော သစ်ပင်တစ်စုံတစ်ခုကို မတွေ့မြင်လေ။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ဆေးဆရာထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုဆေး ဆရာကြီးကို “ဆရာ တက္ကသိုလ်ပြည်၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ယူဇနာသော အရပ်ကို လှည့်လည်ခဲ့ပါ၏၊ လှည့်လည်သော် ဆေးဖက်မဝင်သော သစ်ပင်တစ်စုံတစ်ခုကို မတွေ့မြင်ပါ”ဟု ပြောဆို၏။ “အချင်းဇီဝက ကောင်းစွာ သင်အပ်ပြီ၊ သင့်အား ဤမျှသော အတတ်သည် အသက်မွေးခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်ပြီ”ဟု ပြောဆို ပြီးလျှင် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား အနည်းငယ်သော ရိက္ခာကို ပေးလိုက်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ထိုအနည်းငယ်သော ရိက္ခာကို ယူ၍ ရာဇဂြိုဟ် ပြည်သို့ ဖဲခွါသွားလေ၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား ထိုအနည်းငယ်သော ရိက္ခာသည် လမ်းခရီးအကြား သာကေတမြို့၌ကုန်ခြင်းသို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား “ဤခရီးခဲတို့သည်ကား ရေမရှိကုန်၊ အစာမရှိကုန်၊ ရိက္ခာမပါဘဲ သွားခြင်းငှါမလွယ်၊ ငါသည် ရိက္ခာရှာရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။

At that time the pre-eminent physician in the world was living at Takkasilā. Then, without asking permission from Prince Abhaya, Jīvaka left for Takkasilā. When he eventually arrived, he went to that physician and said, “Teacher, I wish to learn the profession.” “Well then, Jīvaka, please do so.” Jīvaka learned much, and he learned quickly; he remembered well and did not forget. After seven years, Jīvaka thought, “I’m a good learner, and I’ve been studying for seven years. And yet there’s no end in sight to learning this profession.” He went to that physician and told him what he had thought, adding, “When will I complete the training for this profession?” “Listen, Jīvaka. Take a spade and walk as far as 13 kilometers all around Takkasilā and bring back whatever plants you see that are not medicinal.” Saying, “Yes, teacher,” he did just that. But he did not see any non-medicinal plants. He then went back to the physician and told him what had happened. The physician said, “You’re well-trained, Jīvaka. It’s enough for you to live on.” And he gave Jīvaka a small amount of provisions for the journey. Jīvaka left for Rājagaha, but the provisions were exhausted by the time he got to Sāketa. Jīvaka thought, “These roads go through the wilderness where there’s little water and little food. It’s not easy to travel there without provisions. Let me search for provisions.” 2. The account of the wealthy merchant’s wife

၂၀၃- သူဌေးကတော် ဝတ္ထု ၃၃၀။ ထိုအခါ သာကေတမြို့၌ သူဌေးကတော်အား ခုနစ်နှစ်စွဲကပ်သော ဦးခေါင်းကိုက်နာသည် ဖြစ်၏။ များစွာသော ဒိသာပါမောက္ခ ဆေးဆရာကြီးတို့သည် လာ၍ အနာပျောက်အောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်၊ များစွာသော ရွှေငွေကို ယူ၍ သွားကုန်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် သာကေတမြို့သို့ ဝင်လျှင် လူတို့ကို “အချင်း တို့ အဘယ်သူသည် နာဖျားပါသနည်း၊ အဘယ်သူကို ကုသရပါအံ့နည်း”ဟု မေး၏။ ဆရာ ဤသူဌေး ကတော်အား ဦးခေါင်းကိုက်နာသည် ခုနစ်နှစ်ရှိပါပြီ၊ ဆရာ သွားပါလေ၊ သူဌေးကတော်ကို ကုသပါလော့ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် သူဌေးအိမ်သို့ သွားပြီးလျှင့်တံခါးစောင့်ကို “အချင်း တံခါးစောင့် သွားချေ၊ သူဌေးကတော်အား ‘အရှင်မ ဆေးဆရာ လာ၏၊ ထိုဆေးဆရာသည် သင်သူဌေးကတော်ကို ကြည့်ရှုလို၏’ဟု ပြောဆိုချေလော့”ဟု စေခိုင်းလေ၏။ “ဆရာ ကောင်းပါပြီ”ဟု ထိုတံခါးစောင့်သည် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား ဝန်ခံ၍ သူဌေးကတော်ထံသို့ သွားပြီးလျှင် သူဌေးကတော်ကို “အရှင်မ ဆေးဆရာ ရောက်လာ၏၊ ထိုဆေးဆရာသည် သင် သူဌေးကတော်ကို ကြည့်ရှုလို၏”ဟု ပြောဆို၏။ အချင်းတံခါးစောင့် ဆေးဆရာသည် အဘယ် မျှ အရွယ်ရှိသနည်းဟု (မေး၏)။ ငယ်ရွယ်သူ ဖြစ်ပါသည် အရှင်မဟု (ပြောဆို၏)။ အချင်းတံခါးစောင့် မသင့်၊ ငါ့အား ငယ်သော ဆေးသမားသည် အသို့ပြုနိုင်ပါအံ့နည်း၊ များစွာသော ကြီးကုန် ကြီးကုန်သော ဒိသာပါမောက္ခ ဆေးဆရာတို့သည် လာ၍ အနာမရှိအောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်၊ များစွာသော ရွှေငွေကို ယူ၍ သွားကုန်၏ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုတံခါးစောင့်သည် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကကို “ဆရာ သူဌေးကတော်သည် အချင်းတံခါးစောင့် မသင့်၊ ငါ့အား ငယ်သော ဆေးသမားသည် အသို့ပြုနိုင်ပါအံ့နည်း၊ များစွာသော ကြီးကုန် ကြီးကုန်သော ဒိသာပါမောက္ခ ဆရာတို့သည် လာ၍ အနာမရှိအောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်၊ များစွာသော ရွှေငွေကို ယူ၍ သွားကုန်၏ဟု ပြောဆိုပါသည်” ဟူ၍ ဆိုလေ၏။ အချင်းတံခါးစောင့် သွားပါချေဦး၊ သူဌေးကတော်အား “အရှင်မ အနာမပျောက်မီ ရှေးဦးစွာ တစ်စုံတစ်ခုသော အခကိုမျှ မပေးပါလင့်၊ အနာရောဂါ မရှိသောအခါမှ ပေးလိုသော ဝတ္ထုကို ပေးပါလော့”ဟု ဆေးဆရာက ပြောပါသည်ဟူ၍ ပြောဆိုပါလော့ဟု စေခိုင်း၏။ “ဆရာ ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ ထို တံခါးစောင့်သည် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား ဝန်ခံ၍ သူဌေးကတော်ထံသို့ သွားပြီးလျှင် သူဌေးကတော်ကို “အရှင်မ အနာမပျောက်မီ ရှေးဦးစွာ တစ်စုံတစ်ခုသော အခကိုမျှ မပေးပါလင့်၊ အနာ ရောဂါ မရှိသောအခါမှ ပေးလိုသော ဝတ္ထုကို ပေးပါလော့”ဟု ဆေးဆရာက ပြောပါသည်ဟူ၍ ပြောဆို လေ၏။ အချင်းတံခါးစောင့် သို့ဖြစ်လျှင် ဆေးဆရာ လာစေသတည်းဟု (ပြောဆို၏)။ “အရှင်မ ကောင်းပါ ပြီ”ဟု ဆို၍ ထိုတံခါးစောင့်သည် သူဌေးကတော်အား ဝန်ခံ၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကထံသို့ သွားပြီးလျှင် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကကို “ဆရာ သင့်ကို သူဌေးကတော်က ခေါ်ပါသည်”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် သူဌေးကတော်ထံသို့ သွားပြီးလျှင် သူဌေး ကတော်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို မှတ်၍ သူဌေးကတော်အား “အရှင်မ တစ်လက်ဖက်သော ထောပတ်ကို အလိုရှိပါ၏”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ သူဌေးကတော်သည် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား တစ်လက်ဖက်သော ထောပတ်ကို ပေးစေ၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ထိုတစ်လက်ဖက်သော ထောပတ်ကို အထူးထူးသော ဆေးတို့ဖြင့် ချက်၍ သူဌေးကတော်ကို ညောင်စောင်း၌ ပက်လက်အိပ်စေပြီးလျှင် နှာနှတ်ပေး၏။ ထိုအခါ နှာနှတ်ပေးသော ထိုထောပတ်သည် ခံတွင်းမှ အန်ထွက် လေ၏။ ထိုအခါ၌ သူဌေးကတော်သည် ထွေးခံ၌ ထွေး၍ ကျွန်မကို “ဟယ်ကျွန်မ ဤထောပတ်ကို ဝါဂွမ်းဖြင့် တို့ယူလော့”ဟု စေခိုင်း၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား “ဪ အံ့ဖွယ်ရှိ ပေစွတကား၊ ဤအိမ်ရှင်မကား အလွန်နှမြောစေးနှဲစွတကား၊ သူဌေးမ ဖြစ်လျက်လည်း စွန့်ပစ်အပ်သော သဘောရှိသော ဤထောပတ်ကို ဝါဂွမ်းဖြင့် တို့ယူစေဘိသေး၏၊ ငါ့အား များစွာ အဖိုးထိုက်သော ဆေးတို့ကို ဖော်ရကုန်၏၊ ဤအိမ်ရှင်မ သူဌေးကတော်သည် တစ်စုံတစ်ခု ပေးအပ်သော ဝတ္ထုကို ငါ့အား အဘယ်မှာ ပေးအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ သူဌေးကတော်သည် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝက၏ ဖောက်ပြန်သော အခြင်း အရာကို မှတ်၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကကို “ဆရာ သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် နှလုံး မသာခြင်း ဖြစ်ဘိသနည်း”ဟု ပြောဆို၏။ အကျွန်ုပ်အား “ဪ အံ့ဖွယ်ရှိစွ၊ ဤအိမ်ရှင်မကား အလွန်နှမြောစေးနှဲစွတကား၊ သူဌေးမ ဖြစ်လျက်လည်း စွန့်ပစ်အပ်သော သဘောရှိသော ဤထောပတ်ကို ဝါဂွမ်းဖြင့် တို့ယူစေဘိသေး၏၊ ငါ့အား များစွာအဖိုးထိုက်သော ဆေးတို့ကို ဖော်ရကုန်၏၊ ဤအိမ်ရှင်မ သူဌေးကတော်သည် တစ်စုံတစ်ခုပေး အပ်သော ဝတ္ထုကို ငါ့အား အဘယ်မှာ ပေးအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်ပါသည်ဟု ပြောဆို၏။ ဆရာ အကျွန်ုပ်တို့ အိမ်ရာထောင်သူတို့မည်သည် ထိုကုသပေးသော ကျေးဇူး, အနာမှ လွတ်ပေးသော ကျေးဇူးကို သိပါကုန်၏၊ ဤထောပတ်သည် ကျွန်တို့အားလည်းကောင်း၊ အမှုလုပ်တို့အားလည်းကောင်း ခြေသုတ်စရာ ကောင်းပါသေး၏၊ ဆီမီးညှိထွန်းရာ၌ ထည့်စရာလည်းကောင်းပါသေးသည်၊ ဆရာ သင်သည် နှလုံးမသာခြင်း မဖြစ်ပါလင့်၊ သင့်အား ပေးသင့်သော အဖိုးအခသည် ယုတ်လိမ့်မည် မဟုတ် ပါဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် သူဌေးကတော်ကြီး၏ ခုနစ်နှစ်ရှိ ပြီးသော ဦးခေါင်းကိုက်နာကို တစ်ကြိမ် နှာနှတ်ကာမျှဖြင့် နုတ်ပယ်၏။ ထိုအခါ သူဌေးကတော်သည် အနာမရှိလတ်သော် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကအား အသပြာလေးထောင်တို့ကို ပေး၏၊ သားကလည်း “ငါ၏ မိခင်သည် အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ တည်နေရပေသည်”ဟု အသပြာလေးထောင်တို့ကို ပေး၏၊ ချွေးမကလည်း “ငါ၏ ယောက္ခမသည် အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ တည်နေရပေသည်”ဟု အသပြာလေးထောင်တို့ကို ပေး၏၊ သူဌေးကြီးကလည်း “ငါ၏ မယားသည် အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ တည်နေရပေသည်”ဟု အသပြာလေးထောင်နှင့် ကျွန်ယောကျာ်း ကျွန်မိန်းမ မြင်း ရထားတို့ကို ပေးလေ၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် ထိုတစ်သောင်းခြောက်ထောင်သော အသပြာတို့ နှင့် ကျွန်ယောကျာ်း ကျွန်မိန်းမ မြင်းရထားတို့ကို ယူ၍ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ သွားလေ၏။ အစဥ်အတိုင်း သွားသော် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် အဘယမင်းသားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အဘယမင်းသားကို “အရှင်မင်းသား တစ်သောင်းခြောက်ထောင်သော အသပြာတို့နှင့် ကျွန်ယောကျာ်း ကျွန်မိန်းမ မြင်းရထားဟူသော ဤအလုံး စုံကို အကျွန်ုပ်အား ရှေးဦးစွာ ဆေးကုသော အမှုကြောင့် ရပါသည်၊ အရှင်မင်းသားသည် အကျွန်ုပ်အား မွေးမြူသော ကျေးဇူးကို ခံစေချင်ပါသည်”ဟု ပြောဆို၏။ အချင်း ဇီဝက တော်ပါပြီ သင့်အားသာလျှင် ဖြစ်ပါစေတော့၊ ငါ၏ အိမ်တော်တွင်း၌သာလျှင် နေအိမ် ဆောက်လေလော့ဟု (ပြောဆိုလေ၏)။ “အရှင်မင်းသား ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် အဘယမင်းသားအား ဝန်ခံ၍ အဘယမင်းသား၏ အိမ်တော်အတွင်း၌ နေအိမ် ဆောက်၏။ ၂၀၄။ ဗိမ္ဗိသာရမင်းဝတ္ထု

At that time in Sāketa there was a wealthy merchant whose wife had had a headache for seven years. Many of the most famous physicians in the world had come to see her, but none was able to cure her. And they were very expensive. When Jīvaka arrived at Sāketa, he asked people, “Is there anyone who’s sick whom I might treat?” “There’s a wealthy merchant whose wife has had a headache for seven years. Go, doctor, and treat her.” Jīvaka went to that merchant’s house and told the doorman, “Go and say this to the merchant’s wife, ‘Ma’am, a doctor has arrived. He wishes to see you.’” Saying, “Yes, doctor,” he did as asked. She replied, “What sort of doctor is it?” “A young one.” “Forget it. I don’t need a young doctor. Many of the most famous physicians in the world have been here, but none was able to cure me. And they were very expensive too.” The doorman returned to Jīvaka and told him what the merchant’s wife had said. Jīvaka replied, “Go and tell her that she doesn’t have to pay anything in advance. When she is cured, she can pay whatever she likes.” Saying, “Yes, doctor,” he told the merchant’s wife. She said, “Well then, let him in.” Saying, “Yes, ma’am,” he went to Jīvaka and told him. Jīvaka then approached the merchant’s wife. After examining her, he said to her, “Ma’am, I need a handful of ghee.” She got him a handful of ghee. Jīvaka cooked that ghee with a number of medicines. He then had her lie down on her back on a bed, and he gave her the medicine through the nose. The medicine emerged in her mouth. She then spat it out into a container and told a slave, “Listen, save this ghee in a cotton wad.” Jīvaka thought, “It’s astonishing how wretched this housewife is in saving this ghee in a cotton wad, when it should be discarded. Many of my valuable medicines went into it, but she might not give me anything for my services.” Seeing his body language, the merchant’s wife asked him what he was concerned about. He told her, and she said, “We householders know the benefit of such frugality. This ghee is good for the slaves and workers, for ointment for the feet, or for using in lamps. Don’t be concerned, doctor, your fee will be abundant.” Jīvaka cured the headache of the merchant’s wife with a single treatment through the nose. When she was well, she gave him four thousand coins. When her son and daughter-in-law found out that she was well, they too gave him four thousand coins each, as did her husband. The merchant also gave him a male and a female slave, and a carriage with horses. Jīvaka took those sixteen thousand coins, as well as the male and female slaves and the carriage with horses, and he left for Rājagaha. When he eventually arrived, he went to Prince Abhaya and said, “For my first job, sir, I earned sixteen thousand coins, a male and a female slave, and a carriage with horses. Please accept it for bringing me up.” “There’s no need, Jīvaka. You should keep it all. But please build a house in our compound.” Saying, “Yes,” he did just that. 3. The account of King Bimbisāra

၃၃၁။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဘဂန္ဒိုလ်နာ ‘သွေးဒူလာ’ ရောဂါသည် ဖြစ်လေ၏၊ ဝတ်လဲတော်တို့သည် သွေးလိမ်းကျံကုန်၏၊ မိဖုရားတို့ မြင်သောအခါ “ယခုအခါ အရှင်မင်းကြီးသည် ဥတုလာနေ၏၊ အရှင်မင်းကြီးအား ဥတုပန်းပွင့်၏၊ မင်းကြီးသည် မကြာမီ သားဖွား တော့အံ့”ဟု ပြက်ရယ်ပြုကုန်၏။ ထိုသို့ ပြက်ရယ်ပြုသဖြင့် မင်းကြီးသည် မျက်နှာမသာဖြစ်၏။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် အဘယမင်းသားကို “အချင်း အဘယမင်းသား ငါ့အား ထိုသို့သဘောရှိသော ဘဂန္ဒိုလ်နာ ‘သွေးဒူလာ’ ဖြစ်နေပါ၏၊ ပုဆိုးတို့သည် သွေးလိမ်းကျံကုန်၏၊ မိဖုရားတို့သည် ငါ့ကို မြင်သောအခါ ယခုအခါ အရှင်မင်းကြီးသည် ဥတုလာနေ၏၊ အရှင်မင်းကြီးအား ဥတုပန်းပွင့်၏၊ မင်းကြီးသည် မကြာမီ သားဖွားတော့အံ့ဟု ပြက်ရယ်ပြုကုန်၏၊ အချင်း အဘယ တိုက်တွန်းပါ၏၊ ငါ့ကို ဆေးကုနိုင်သော ဆေးသမားကို သိလော့”ဟု ပြောဆို၏။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့၏ ဇီဝကအမည်ရှိသော ဤဆေးသမားသည် ငယ်လည်းငယ်၏၊ ကောင်းလည်းကောင်း၏၊ ထိုဆေးသမားသည် အရှင်မင်းကြီးကို ဆေးကုသနိုင်လတ္တံ့ဟု (ပြောဆို၏)။ အချင်း အဘယ သို့ဖြစ်လျှင် ဇီဝကဆေးသမားကို စေလွှတ်လေလော့၊ ထိုဆေးသမားသည် ငါ့ကို ဆေးကုလတ္တံ့ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသားသည် မွေးစားသားဇီဝကကို “အချင်းဇီဝက သွားချေ မင်းကြီးကို ဆေးကု လေလော့ဟု စေလွှတ်၏။ “အရှင်မင်းသား ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် အဘယမင်းသားအား ဝန်ခံ၍ လက်သည်းဖြင့် ဆေးကို ယူကာ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီး၏ အနာကို ကြည့်ပါအံ့”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဆရာဇီဝကသည် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ ဘဂန္ဒိုလ်နာ ‘သွေးဒူလာ’ ကို တစ်ကြိမ်သာ ဆေးလိမ်းခြင်းဖြင့် နုတ်ပယ်၏။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ ငါးရာသော မိန်းမတို့ကို အလုံးစုံသော အဆင်တန်ဆာဆင်စေပြီးလျှင် တစ်ဖန် ချွတ်စေလျက် အစုအပုံပြုစေ၍ အဘယ မင်းသား မွေးမြူသော ဆရာဇီဝကကို “အချင်းဇီဝက ငါးရာသော မိန်းမတို့၏ ဤအလုံးစုံသော အဆင် တန်ဆာသည် သင့်အား ဖြစ်စေလော့”ဟု ဆို၏။ “အရှင်မင်းကြီး အလိုမရှိပါ မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်၏ ကျေးဇူးကို အောက်မေ့တော်မူစေချင်ပါ၏”ဟု (လျှောက်၏)။ အချင်းဇီဝက သို့ဖြစ်လျှင် ငါ့ကိုလည်းကောင်း၊ မောင်းမအပေါင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာတော်ကိုလည်းကောင်း လုပ်ကျွေးပြုစုလော့ဟု (ပြောဆို၏)။ “အရှင်မင်းကြီး ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝကသည် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဝန်ခံ၏။

At that time King Seniya Bimbisāra of Magadha had hemorrhoids. His wrap garments were soiled with blood, and the queens made fun of him, “Sir, you’re menstruating; your fertile period has arrived. Soon you’ll give birth.” The king felt humiliated. Soon afterwards he told Prince Abhaya what had happened, adding, “Abhaya, please find a doctor to treat me.” “Sir, our young doctor Jīvaka is excellent. He’ll treat you.” “Well then, Abhaya, send for Jīvaka.” Prince Abhaya then sent for Jīvaka. Saying, “Yes, sir,” Jīvaka took some medicine on his nail and went to King Bimbisāra. He said, “Sir, let me see your affliction.” Jīvaka then cured King Bimbisāra’s hemorrhoids with one application of ointment. When the king was well, he had five hundred women adorned with every kind of ornament. He then had the ornaments removed and made into a pile. And he said to Jīvaka, “Jīvaka, these ornaments from five hundred women are all yours.” “There’s no need. Please just remember my act of service.” “Well then, Jīvaka, please attend on me, the harem, and the Sangha of monks headed by the Buddha.” “Yes, sir.” 4. The account of the wealthy merchant of Rājagaha

၂၀၅-ရာဇဂြိုဟ်သူဌေးဝတ္ထု ၃၃၂။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နေ သူဌေးအား ခုနစ်နှစ်ရှိပြီးသော ဦးခေါင်းကိုက်နာဖြစ်၏၊ များစွာသော ကြီးကုန် ကြီးကုန်သော ဒိသာပါမောက္ခ ဆေးဆရာတို့သည် လာ၍ အနာပျောက်အောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်၊ များစွာသော ရွှေငွေကို ယူ၍ သွားကုန်၏၊ စင်စစ်သော်ကား ဆေးသမားတို့ လက်လွှတ် လေ၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ငါးရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နေ အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးအား “ဤသူဌေးသည် မင်းကြီးအားလည်းကောင်း၊ ကျေးရွာလူအပေါင်းအားလည်းကောင်း များသော ကျေးဇူးရှိ၏၊ စင်စစ်သော်ကား ဆေး သမားတို့ လက်လွှတ်လေ၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ငါးရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏၊ မင်ကြီး၏ ဇီဝက အမည်ရှိသော ဤဆေးဆရာသည်ကား ငယ်လည်းငယ်၏၊ ကောင်းလည်းကောင်း၏၊ ငါတို့သည် မင်းကြီးအား သူဌေးကို ဆေးကုသရန် ဇီဝကဆေးဆရာကို တောင်းရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နေ အထက်တန်းစား ကျေးရွာလူကြီးသည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး ဤသူဌေးသည် အရှင်မင်းကြီးအားလည်းကောင်း၊ ကျေးရွာလူအပေါင်းအားလည်းကောင်း များသော ကျေးဇူးရှိပါ၏၊ စင်စစ်သော်ကား ဆေးသမားတို့ လက်လွှတ်ပါ၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ငါးရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏၊ အချို့သော ဆေးသမားတို့က “သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏၊ အရှင်မင်းကြီး တောင်းပန်ပါ၏၊ မင်းကြီးသည် သူဌေးကို ဆေးကုသရန် ဇီဝကဆေးဆရာကို စေလွှတ်တော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် အဘယမင်းသား မွေးစားသော ဆရာဇီဝကကို “အချင်း ဇီဝက သွားချေ၊ သူဌေးကို ဆေးကုသလေလော့”ဟု စေခိုင်း၏၊ “အရှင်မင်းကြီး ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဆရာဇီဝကသည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဝန်ခံ၍ သူဌေးထံသို့ သွားပြီးလျှင် သူဌေး၏ ဖောက်ပြန်သော အခြင်းအရာကို မှတ်၍ သူဌေးကို “သူဌေးကြီး သင်သည် အကယ်၍ အနာမရှိသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ အကျွန်ုပ်အား အဘယ်မျှလောက်သော ဥစ္စာကို ပေးမည်နည်း”ဟု ပြောဆို၏။ ဆရာ အလုံးစုံသော ငါ၏ ဥစ္စာသည် သင်၏ ဥစ္စာဖြစ်စေအံ့၊ ငါသည်လည်း သင်၏ ကျွန်ဖြစ်အံ့ဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေးကြီး သင်သည် နံပါးတစ်ဖက်ဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင်ပါမည်လောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နံပါးတစ်ဖက်ဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင်ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေးကြီး သင်သည် နှစ်ခုမြောက်သော နံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင် ပါမည်လောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နှစ်ခုမြောက်သော နံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်း ငှါ တတ်နိုင်ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေးကြီး သင်သည် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင်ပါမည်လောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင် ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဆရာဇီဝကသည် သူဌေးကို ညောင်စောင်း၌ အိပ်စေ၍ ညောင်စောင်း၌ မြဲစွာဖွဲ့ချည်လျက် ဦးခေါင်းရေကို ခွါပြီးလျှင် ဦးဆက်ကို ဖွင့်၍ ပိုးနှစ်ကောင်တို့ကို ထုတ်လျက် လူအပေါင်းအား “အမောင်တို့ ဤပိုးနှစ်ကောင်တို့ကို ကြည့်ကုန်လော့၊ တစ်ကောင်ကား ငယ်၏၊ တစ်ကောင်ကား ကြီး၏၊ ‘သူဌေးသည် ငါးရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလတ္တံ့’ဟု ပြောဆိုသော ဆရာတို့သည်ကား ကြီးသော ဤပိုးကောင်ကို မြင်၏၊ ငါးရက်မြောက်သော နေ့၌ သူဌေး၏ ဦးနှောက်သည်ကုန်လထ္တံ့၊ ဦးနှောက်ကုန်ခြင်းကြောင့် သူဌေးသေလတ္တံ့၊ ထိုဆရာတို့သည် ကောင်းစွာ မြင်အပ်ပေ၏။ ‘သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ သေလထ္တံ့’ဟု ပြောဆိုသော ဆရာတို့သည် ငယ်သော ဤပိုးကောင်ကို မြင်၏၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ သူဌေးကြီး၏ ဦးနှောက်သည်ကုန်လတ္တံ့၊ ဦးနှောက်ကုန်ခြင်းကြောင့် သူဌေးသေလတ္တံ့၊ ထိုဆရာတို့သည် ကောင်းစွာ မြင်အပ်ပေ၏”ဟု ပြောလေ၏။ ဦးဆက် ကို ကောင်းစွာ တည်စေ၍ ဦးခေါင်းရေကို ချုပ်ပြီးလျှင် လိမ်းဆေးကို လိမ်းပေးလေ၏။ ထိုအခါ သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်လွန်သောအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဆရာဇီဝကကို “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နံပါးတစ်ဖက်ဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်ပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သူဌေး သင်သည် အကျွန်ုပ်အား “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နံပါးတစ်ဖက်ဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်ပါ၏”ဟု ဝန်ခံခဲ့သည် မဟုတ်လောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ် ဝန်ခံမိသည်ကား မှန်ပါ၏၊ ထိုသို့ပင် မှန်သော်လည်း အကျွန်ုပ်သည် သေရတော့အံ့၊ အကျွန်ုပ်သည် နံပါးတစ်ဖက်ဖြင့် ခုနစ်လတို့ ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ မတတ်နိုင်တော့ပါဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေး သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် နှစ်ခုမြောက်သော နံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်လော့ဟု (ပြောဆို၏)။ ထို့နောက် သူဌေးသည် ခုနစ်ရက်လွန်သောအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူထားသော ဆရာဇီဝကကို “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နှစ်ခုမြောက်သော နံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ မတတ် နိုင်တော့ပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သူဌေး သင်သည် အကျွန်ုပ်အား “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် နှစ်ခုမြောက်သော နံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင်ပါ၏”ဟု ဝန်ခံခဲ့သည် မဟုတ်ပါလောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ် ဝန်ခံမိသည်ကား မှန်ပါ၏၊ ထိုသို့ပင်မှန်သော်လည်း အကျွန်ုပ်သည် သေရတော့အံ့၊ အကျွန်ုပ်သည် နှစ်ခုမြောက်သောနံပါးဖြင့် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ပါဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေး သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်လော့ဟု (ပြောဆို၏)။ ထို့နောက် သူဌေးသည် ခုနှစ်ရက် လွန်သောအခါ အဘယမင်းသား မွေးမြူထားသော ဆရာဇီဝကကို “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်ခြင်းငှါ မတတ်နိုင်တော့ပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သူဌေး သင်သည် အကျွန်ုပ်အား “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည်ကား ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်ခြင်းငှါ တတ်နိုင်ပါ၏”ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်မဟုတ်ပါလောဟု (မေး၏)။ ဆရာ အကျွန်ုပ် ဝန်ခံမိသည်ကား မှန်ပါ၏၊ ထိုသို့ပင် မှန်သော်လည်း အကျွန်ုပ်သည် သေရတော့အံ့၊ အကျွန်ုပ်သည် ခုနစ်လတို့ပတ်လုံး ပက်လက်အိပ်ခြင်းငှါ မတတ်နိုင်တော့ပါဟု (ပြောဆို၏)။ သူဌေးကြီး အကျွန်ုပ်သည် အကယ်၍ ဤစကားကို မပြောဆိုငြားအံ့၊ သင်သည် ဤမျှလောက် ကြာအောင်ပင် မအိပ်ပေရာ၊ စင်စစ်မှာမူ ရှေးမဆွကပင် “သုံးသတ္တာဟတို့ဖြင့် သူဌေးကြီး အနာကင်း လတ္တံ့”ဟု အကျွန်ုပ် သိ၏။ သူဌေးကြီး ထလော့၊ အနာမရှိတော့ပြီ၊ အကျွန်ုပ်အား ပေးသင့်သော ဆုလာဘ်သည် အဘယ်မျှဖြစ်သည်ကို သိလော့ဟု ပြောဆို၏။ ဆရာ အလုံးစုံသော ဥစ္စာသည် သင်၏ ဥစ္စာ ဖြစ်စေအံ့၊ အကျွန်ုပ်သည်လည်း သင်၏ ကျွန်ဖြစ်ပါ အံ့ဟု ပြောဆို၏။ သူဌေး မသင့် သင်သည် အကျွန်ုပ်အား အလုံးစုံသော ဥစ္စာကို မပေးလင့်၊ အကျွန်ုပ်၏ ကျွန်လည်း မဖြစ်ပါလင့်၊ မင်းကြီးအား အသပြာတစ်သိန်း ပေးလော့၊ အကျွန်ုပ်အားလည်း အသပြာ တစ်သိန်း ပေးလော့ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ သူဌေးကြီးသည် အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ မင်းကြီးအား အသပြာ တစ်သိန်း ကောမာရဘစ္စမည်သော ဆရာဇီဝကအား အသပြာတစ်သိန်းကို ပေး၏။

At that time a wealthy merchant of Rājagaha had had a headache for seven years. Many of the most famous physicians in the world had come to see him, but none was able to cure him. They were very expensive, yet they gave up on him. Some of them said, “The merchant will die in five days.” Others said, “The merchant will die in seven days.” The householder association of Rājagaha considered, “This merchant has done much for the king and for this association, and now the doctors have given up on him. But there’s Jīvaka, the king’s excellent young doctor. Let’s ask the king for Jīvaka to treat the merchant.” They then went to the king and told him about the merchant, adding, “Sir, please ask doctor Jīvaka to treat the merchant.” And that’s what the king did. Saying, “Yes, sir,” Jīvaka went to that merchant, examined him, and said, “If I were to cure you, what fee would you pay me?” “I would give you all my wealth, doctor, and I would become your slave.” “Are you able to lie on one side for seven months?” “I am.” “Are you able to lie on the other side for seven months?” “I am.” “Are you able to lie on your back for seven months?” “I am.” Jīvaka then had the merchant lie down on a bed. He bound him to the bed, removed some skin from his head, opened a suture in the skull, and removed two insects. He showed them to the crowd, saying, “Sirs, look at these two insects, one small and one large. The doctors who said he would live for five days had seen the large insect. In five days it would have destroyed the merchant’s brain. Because of that he would have died. Those doctors were right. And those doctors who said he would live for seven days had seen the small insect. In seven days it would have destroyed the merchant’s brain. Because of that he would have died. Those doctors were right, too.” He then closed the suture in the skull, sewed the skin back together, and applied an ointment. After seven days the merchant said to Jīvaka, “Doctor, I’m unable to lie on one side for seven months.” “But didn’t you say you were?” “I did, but I’ll die. I’m unable to do it.” “Well then, lie on the other side for seven months.” After seven days the merchant said to Jīvaka, “Doctor, I’m unable to lie on the other side for seven months.” “But didn’t you say you were?” “I did, but I’ll die. I’m unable to do it.” “Well then, lie on your back for seven months.” After seven days the merchant said to Jīvaka, “Doctor, I’m unable to lie on my back for seven months.” “But didn’t you say you were?” “I did, but I’ll die. I’m unable to do it.” “If I hadn’t said this to you, you wouldn’t have been able to lie down for so long. I already knew that you would be well in three times seven days. Get up, you’re cured. But do you remember my fee?” “All my wealth is yours, doctor, and I’m your slave.” “There’s no need for that. Just give one hundred thousand coins to the king and another one hundred thousand to me.” And being well, he did just that. 5. The account of the wealthy merchant’s son

၂၀၆-သူဌေးသားဝတ္ထု ၃၃၃။ တစ်ရံရောအခါ ကျွမ်းထိုးကစားသည့် ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသားအား အူထုံးသော အနာဖြစ်၏၊ ယင်းအနာဖြင့်သောက်အပ်သော ယာဂုသည် ကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ စားအပ်သော ထမင်းသည်လည်းကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ ကျင်ကြီးသည်လည်းကောင်း ကျင်ငယ်သည်လည်းကောင်း မဖြောင့်၊ ထိုသူဌေးသားသည် ထိုအနာဖြင့် ပိန်ကြုံ၏၊ အသွေးအသား ခေါင်း ပါး၏၊ ရုပ်အဆင်းပျက်၏၊ (ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့) ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိ၏၊ (ကွန်ရက်ကို ဖြန့်ခင်းသကဲ့ သို့) အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသော ကိုယ်ရှိ၏။ ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးအား “ငါ့သားအား ထိုသို့သဘောရှိသော အနာသည် ဖြစ်၏၊သောက်အပ်သော ယာဂုသည် ကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ စားအပ်သော ထမင်းသည်လည်းကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ ကျင်ကြီးသည်လည်းကောင်း၊ ကျင်ငယ်သည်လည်းကောင်း မဖြောင့်၊ ထိုငါ့သားသည် ထိုအနာဖြင့် ပိန်ကြုံ၏၊ အသွေးအသား ခေါင်းပါး၏၊ ရုပ်အဆင်းပျက်၏၊ (ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့) ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိ၏၊ (ကွန်ရက်ကိုဖြန့်ခင်းသကဲ့သို့) အကြောပြိုင်းပြိုင်း ထသော ကိုယ်ရှိ၏၊ ငါသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် မင်းကြီးအား ဇီဝက ဆေးဆရာကို ငါ့သား အား ဆေးကုသစေရန် လျှောက်ထား တောင်းပန်ရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ သွား၍ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယ မည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်၏ သားအား ထိုသို့ သဘောရှိသော အနာသည် ဖြစ်၏၊သောက်အပ်သော ယာဂုသည် ကောင်းစွာ ကြေ ကျက်ခြင်းသို့ မရောက်ပါ၊ စားအပ်သော ထမင်းသည်လည်းကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်ပါ၊ ကျင်ကြီးသည်လည်းကောင်း၊ ကျင်ငယ်သည်လည်းကောင်း မဖြောင့်ပါ၊ ထိုသားသည် ထိုအနာဖြင့် ပိန်ကြုံခဲ့ ပါ၏၊ အသွေးအသား ခေါင်းပါးခဲ့ပါ၏၊ ရုပ်အဆင်းပျက်ခဲ့ပါ၏၊ (ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့) ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိပါ၏၊ (ကွန်ရက်ကို ဖြန့်ခင်းသကဲ့သို့) အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသော ကိုယ်ရှိခဲ့ပါ၏၊ တောင်းပန်ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်၏ သားကို ဆေးကုသရန် ဆရာဇီဝကကို စေလွှတ်တော်ပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဆရာ ဇီဝကကို “အချင်း ဇီဝက သွားချေ၊ ဗာရာဏသီပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသားကို ဆေးကုသလေလော့”ဟု စေခိုင်း၏၊ “အရှင်မင်းကြီး ကောင်းပါပြီ”ဟု ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဝန်ခံပြီးလျှင် ဗာရာဏသီပြည်သို့ သွား၍ ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသားထံသို့ သွားပြီးလျှင် ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသား၏ အနာအခြင်းအရာ ကိုမှတ်၍ လူများအပေါင်းကို ဖယ်ရှားစေလျက် တင်းတိမ်ကန့်လန့်ကာကို ကာရံစေပြီးလျှင် တိုင်၌ ဖွဲ့ချည်၍ မယားကို ရှေ့ကထားလျက် ဝမ်းရေကို ခွါပြီးလျှင် အူအထုံးကို ထုတ်၍ မယားအား- “သင့် လင်၏ အနာကို ကြည့်လော့၊ ဤအနာဖြင့်သောက်အပ်သော ယာဂုသည် ကောင်းစွာ ကြေ ကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ စားအပ်သော ထမင်းသည် ကောင်းစွာ ကြေကျက်ခြင်းသို့ မရောက်၊ ကျင်ကြီးသည်လည်းကောင်း၊ကျင်ငယ်သည်လည်းကောင်း မဖြောင့်၊ ဤအနာဖြင့် ဤသူဌေးသားသည် ပိန်ကြုံ၏၊ အသွေးအသား ခေါင်းပါး၏၊ ရုပ်အဆင်းပျက်၏၊ (ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့) ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိ၏၊ (ကွန်ရက်ကို ဖြန့်ခင်းသကဲ့သို့) အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသော ကိုယ်ရှိ၏”ဟု ပြလေ၏။ အူအထုံးကို ဖြေ၍ အူတို့ကို တစ်ဖန် သွင်းပြီးလျှင် ဝမ်းရေကို ချုပ်၍ လိမ်းဆေးကို လိမ်းပေးလေ၏။ ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသားသည် မကြာမီပင် အနာပျောက်ကင်းလေ၏။ ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်နေ သူဌေးသည် “ငါ့သားအား အနာမရှိသည်ဖြစ်၍ တည်၏”ဟု ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား တစ်သောင်းခြောက်ထောင်သော အသပြာတို့ကို ပေးလေ၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် ထိုတစ်သောင်းခြောက်ထောင်သော အသပြာတို့ကို ယူ၍ တစ်ဖန် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ ပြန် လာ၏။

On one occasion the son of a wealthy merchant in Benares twisted his gut while turning somersaults. Because of that, he was not able to digest congee or food, and he couldn’t urinate or defecate. He became thin, haggard, and pale, with veins protruding all over his body. The merchant considered this and thought, “Why don’t I go to Rājagaha and ask the king for doctor Jīvaka to treat my son?” He then traveled to Rājagaha, went to King Bimbisāra, and told him about his son, adding, “Sir, please ask doctor Jīvaka to treat my son.” And that’s what the king did. Jīvaka consented and then traveled to Benares where he went to that merchant. He examined his son, dismissed the people there, put up a curtain all around, and tied him to a pillar. He then had his wife stand in front of him, cut open his belly, and pulled out his twisted gut. He showed it to his wife, saying, “See, this is your husband’s affliction. It’s because of this that he’s in such a bad state.” He then untwisted the gut, put it back, sewed his belly back together, and applied ointment. Soon the merchant’s son was healthy again. His father gave sixteen thousand coins to Jīvaka, and Jīvaka returned to Rājagaha. 6. The account of King Pajjota

၂၀၇- ပဇ္ဇောတမင်း ဝတ္ထု ၃၃၄။ တစ်ရံရောအခါ ပဇ္ဇောတမင်းအား ဖျော့တော့သော အနာသည် ဖြစ်၏၊ များစွာသော ကြီးကုန် ကြီးကုန်သော ဒိသာပါမောက္ခ ဆေးဆရာတို့သည် လာ၍ အနာပျောက်အောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်၊ များစွာသော ရွှေ ငွေတို့ကို ယူ၍ သွားကုန်၏၊ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းသည် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ အထံသို့ “အကျွန်ုပ်အား ထိုသို့သဘောရှိသော အနာသည် ဖြစ်နေပါ၏၊ တောင်းပန် ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီးသည် ဇီဝကဆေးဆရာကို စေလွှတ်တော်မူပါလော့၊ ထိုဇီဝကဆေးဆရာသည် အကျွန်ုပ် ကို ဆေးကုလတ္တံ့”ဟု တမန်ကို စေလွှတ်လေ၏။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို “အချင်းဇီဝက သွားချေလော့၊ ဥဇ္ဇေနီပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် ပဇ္ဇောတမင်းကို ဆေးကုချေလော့”ဟု စေလွှတ်၏၊ “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဆို၍ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဝန်ခံ၍ ဥဇ္ဇေနီပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် ပဇ္ဇောတမင်းထံသို့ ချဥ်း ကပ်လျက် ပဇ္ဇောတမင်း၏ အနာအခြင်းအရာကို မှတ်၍ ပဇ္ဇောတမင်းကို “အရှင်မင်းကြီး ထောပတ်ပေး ပါလော့၊ ထောပတ်ကို ချက်ပါအံ့၊ အရှင်မင်းကြီးသည် ထိုထောပတ်ကိုသောက်ရပါမည်”ဟု ပြောဆို၏။ အချင်းဇီဝက မသင့်၊ သင်သည် ထောပတ်ကင်းသော ဆေးဖြင့် အနာပျောက်ကင်းအောင် ကုသပါလော့၊ ငါသည် ထောပတ်ကို စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာ၏ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား “ဤမင်း၏ ထိုသို့သဘောရှိသော အနာသည် ထောပတ်နှင့် ကင်း၍ အနာပျောက်ကင်းအောင် ကုသခြင်းငှါ မတတ်ကောင်း၊ ငါသည် ဖန်သောအဆင်း ဖန်သောအနံ့ ဖန်သော အရသာရှိသော ထောပတ်ကို ချက်ရမူ ကောင်းလေရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့ နောက် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် အထူးထူးသော ဆေးတို့ဖြင့် ထောပတ်ကို ဖန်သော အဆင်း ဖန်သောအနံ့ ဖန်သောအရသာရှိအောင် ချက်၏။ ထို့နောက် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား “ဤမင်းအားသောက်အပ်သော ထောပတ်သည် ကြေလတ်သော် ကြို့ထိုးလတ္တံ့၊ ဤမင်းသည်ကား ကြမ်းတမ်း၏၊ ငါ့ကို သတ်စေရာ၏၊ ငါသည် ဆေး မပေးမီ ရှေးဦးကပင် ပန်ကြားရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ပဇ္ဇောတမင်းကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့ ဆေးသမားမည်သည် ထိုအလိုရှိသော ခဏ၌ ဆေးမြစ်တို့ကို နုတ်ရပါကုန်၏၊ ဆေးတို့ကို ဆောင်ရပါကုန်၏၊ တောင်းပန်ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီးသည် ဆင်တင်းကုပ် မြင်းတင်းကုပ်တို့ ၌လည်းကောင်း၊ တံခါးတို့၌လည်းကောင်း ဇီဝကဆေးသမား အလိုရှိသော ယာဥ်ဖြင့် သွားစေလော့၊ အလိုရှိသော တံခါးဖြင့် သွားစေလော့၊ အလိုရှိသော အချိန်အခါ၌ သွားစေလော့၊ အလိုရှိသော အချိန်အခါ၌ ဝင်စေလော့”ဟု အမိန့်ထုတ်တော်မူပါဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းသားသည် ဆင်တင်းကုပ် မြင်းတင်းကုပ်တို့၌လည်းကောင်း၊ တံခါးတို့၌လည်းကောင်း “ဇီဝကဆေးသမား အလိုရှိသော ယာဥ်ဖြင့် သွားစေသတည်း၊ အလိုရှိသော တံခါးဖြင့် သွားစေသ တည်း၊ အလိုရှိသော အချိန်အခါ၌ သွားစေသတည်း၊ အလိုရှိသော အချိန်အခါ၌ ဝင်စေသတည်း”ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်လေ၏။ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းအား ဘဒ္ဒဝတိကာမည်သော ဆင်မယာဥ်သာသည် နေ့ချင်း ယူဇနာငါးဆယ် ရောက်နိုင်၏။ ထိုအခါ၌ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် ပဇ္ဇောတမင်းကြီးအား “အရှင်မင်းကြီးသည် ဖန်သောဆေးကိုသောက်ပါလော့”ဟု ဆို၍ ထောပတ်ကို ဆက်သလေ၏၊ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် ပဇ္ဇောတမင်းအား ထောပတ်ကိုသောက်စေပြီးနောက် ဆင်တင်းကုပ်သို့ သွားပြီးလျှင် ဘဒ္ဒဝတိကာမည်သော ဆင်မယာဥ်သာဖြင့် ဥဇ္ဇေနီပြည်မှ ထွက်ခဲ့လေ၏၊ ထိုအခါ၌ ပဇ္ဇောတမင်းအားသောက်အပ်သော ထိုထောပတ်သည် ကြေလတ်သော် ကြို့ထိုးလေ၏၊ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းသည် လူတို့ကို “အချင်းတို့ ဆိုးသွမ်းသော ဇီဝကသည် ထောပတ်ကို တိုက်ခဲ့၏၊ အချင်းတို့ ထို့ကြောင့် ဇီဝကဆေးသမား ကို ရှာဖွေကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုလေ၏။ အရှင်မင်းကြီး ဘဒ္ဒဝတိကာမည်သော ဆင်မယာဥ်သာဖြင့် ဥဇ္ဇေနီပြည်မှ ထွက်သွားပါပြီဟု လျှောက်လေ၏။ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းအား ကာကမည်သော ကျွန်သည် နေ့ချင်း ယူဇနာခြောက်ဆယ် ရောက်နိုင်၏၊ ဘီလူးကို စွဲ၍ ဖြစ်၏။၁ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းသည် ကာကမည်သော ကျွန်ကို “အချင်း ကာက သွား လော့၊ ဇီဝက ဆေးသမားကို ‘ဆရာ သင့်ကို မင်းကြီးက ပြန်လာစေလိုသည်’ဟု ပြော၍ ပြန်လာစေ လော့”ဟု စေခိုင်းလေ၏။ အချင်းကာက ဤဆေးသမားတို့မည်သည် များသော မာယာရှိကုန်၏၊ ထိုဇီဝက၏ တစ်စုံတစ်ခုသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ကို မယူလေလင့်”ဟု (မှာထားလိုက်၏)။ ထိုအခါ ကျွန်ကာကသည် ကောမာရ ဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို ခရီးအကြား ကောသမ္ဗီပြည်၌ နံနက်စာ စားခြင်းကို ပြုစဥ် မီလေ၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို “ဆရာ မင်းကြီးက သင့်ကို ပြန်လာစေလိုပါသည်”ဟု ပြောဆိုလေ၏။ အချင်းကာက ထမင်းစားပြီးသည်တိုင်အောင် ငံ့လင့်ပါဦး၊ အချင်းကာက စားပါဦးလော့ဟု (ပြောဆိုလေ၏)။ ဆရာ တန်ပါပြီ မင်းကြီးသည် “အချင်းကာက ဤဆေးသမားတို့မည်သည် များသော မာယာရှိကုန်၏၊ ထိုဇီဝကဆေးသမား၏ တစ်စုံတစ်ခုသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ကို မယူလေလင့်”ဟု မှာထားလိုက်ပါသည်ဟု (ပြောဆိုလေ၏)။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် လက်သည်း၌ ဆေးကို ထည့်၍ သျှိသျှားသီးကိုလည်း စား၏၊သောက်ရေကိုလည်းသောက်၏၊ ထို့နောက် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် ကျွန်ကာကကို “အချင်း ကာက ယူလော့၊ သျှိသျှားသီးကိုလည်း စားပါလော့၊သောက်ရေကိုလည်းသောက်ပါလော့”ဟု ပြောဆိုလေ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ကာကသည် “ဤဆေးသမားသည် သျှိသျှားသီးကိုလည်း စား၏၊သောက် ရေကိုလည်းသောက်၏၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အပြစ်ဖြစ်ခြင်းငှါ မထိုက်”ဟု အောက်မေ့၍ တစ်ခြမ်းမျှသော သျှိသျှားသီးကိုလည်း စား၏၊သောက်ရေကိုလည်းသောက်လေ၏၊ စားအပ်သော ထိုတစ်ခြမ်းမျှသော သျှိသျှားသီးသည် ထိုကာကကို ထိုနေရာ၌ပင်လျှင် ဝမ်းလျှောစေ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ကာကသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို “ဆရာအကျွန်ုပ် အသက်ရှင်ပါဦး မည်လော”ဟု မေး၏။ “အချင်းကာက မကြောက်လင့် သင်သည်လည်းကောင်း၊ မင်းသည်လည်းကောင်း အနာမရှိသည် ဖြစ်လတ္တံ့၊ ထိုမင်းသည်ကား ကြမ်းတမ်း၏၊ ငါ့ကို သတ်စေရာ၏၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် မပြန်တော့အံ့”ဟု ဆို၍ ဘဒ္ဒဝတိကာမည်သော ဆင်မယာဥ်သာကို ကျွန်ကာကအား အပ်ပြီးလျှင် ရာဇဂြိုဟ် ပြည်သို့ ဖဲခွါသွားလေ၏။ အစဥ်အတိုင်းသွား၍ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်၏။ အချင်းဇီဝက မပြန်ခြင်းသည် ကောင်းစွာ ပြုသည် မည်၏၊ ထိုမင်းသည်ကား ကြမ်းတမ်း၏၊ သင့်ကို သတ်စေရာ၏ဟု (ပြောဆို၏)။ ထို့နောက် ပဇ္ဇောတမင်းသည် အနာမရှိလတ်သော် အဘယမင်းသား မွေးမြူသော ဇီဝက၏ထံသို့ “ဇီဝကသည် လာခဲ့ပါလော့၊ မြတ်သောဆုကို ပေးပါအံ့”ဟု တမန်စေလွှတ်လေ၏။ အမောင် တန်ပါပြီ၊ မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်၏ ကျေးဇူးကို အောက်မေ့တော်မူပါစေဟု ပြောဆိုလေ၏။ ၁။ နတ်ဘီလူးနှင့် လူမိန်းမ သင့်မြတ်၍ မွေးဖွားသည်။

At that time King Pajjota had jaundice. Many of the most famous physicians in the world had come to see him, but none was able to cure him. And they were very expensive. King Pajjota then sent a message to King Bimbisāra: “Sir, I have such-and-such a disease. Please ask doctor Jīvaka to treat me.” King Bimbisāra told Jīvaka, “Go to Ujjenī, Jīvaka, and treat King Pajjota.” Jīvaka consented and traveled to Ujjenī. He then went to King Pajjota, examined him, and said, “Please give me some ghee, sir. I’ll make a medicine from it for you to drink.” “Forget it, Jīvaka. Make whatever will cure me that doesn’t contain ghee. I hate ghee; it’s disgusting.” Jīvaka thought, “I won’t be able to cure this sickness without ghee. Why don’t I prepare medicine from ghee, but with a bitter color, smell, and taste?” Jīvaka then cooked ghee with a number of medicines, but he made sure it had the color, smell, and taste of a bitter substance. But it occurred to him, “When the king is digesting the ghee after drinking it, it will make him vomit. And because he’s temperamental, he might have me executed. Let me take leave in advance.” He then went to the king and said, “Sir, we doctors need to pull up roots and collect medicines at short notice. Please instruct the stables and the gates: ‘Jīvaka may ride on whatever animal he wishes, depart by whatever gate he desires, and he may come and go as he pleases.’” The king did as Jīvaka had asked. At that time King Pajjota had a she-elephant called Bhaddavatikā, which could traverse 650 kilometers in a day. After bringing the ghee to the king and having him drink it, Jīvaka went to the elephant stables and fled the city on Bhaddavatikā. Soon afterwards, while King Pajjota was digesting that ghee, he vomited. He said to his men, “That scoundrel Jīvaka made me drink ghee. Find out where he is.” “Sir, he’s fled the city on Bhaddavatikā.” At that time King Pajjota had a slave called Kāka, whose mother was a spirit and who could traverse 780 kilometers in a day. The king told Kāka, “Go, Kāka, and make Jīvaka turn back. Tell him that the king is asking him to return. But Kāka, these doctors are full of tricks. Don’t receive anything from him.” Kāka caught up with Jīvaka at Kosambī, while he was still on his way and having breakfast. Kāka said, “Doctor, the king is asking you to return.” “Wait, Kāka, until I’ve finished eating. Why don’t you have something too?” “There’s no need. The king told me that doctors are full of tricks and that I shouldn’t receive anything from you.” Jīvaka then removed the medicinal part of an emblic myrobalan fruit with his nail, before eating it and drinking water. And he said to Kāka, “Here, Kāka, have some emblic myrobalan and water.” Kāka thought, “The doctor is eating and drinking it. It can’t be anything bad.” So he ate half a fruit and drank the water. When he had eaten it, he vomited right there. He asked Jīvaka, “Will I survive?” “Don’t be afraid, Kāka. Both you and the king will be well. But the king is temperamental and might have me executed. Because of that I won’t return.” After handing back the she-elephant Bhaddavatikā to Kāka, he continued on to Rājagaha. When he eventually arrived, he went to King Bimbisāra and told him what had happened. The king said, “It’s good, Jīvaka, that you didn’t return. That king is temperamental and might even have had you executed.” When King Pajjota was cured, he sent a message to Jīvaka: “Come, Jīvaka, I wish to give you a gift.” He replied, “There’s no need, sir. Please just remember my act of service.” 7. The account of the two valuable cloths

၂၀၈-သိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးအစုံ ၃၃၅။ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းအား သိဝိတိုင်း၌ဖြစ်သော ပုဆိုးအစုံသည် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏၊ များစွာသော ပုဆိုးတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်ရာတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံ တစ်ထောင်တို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်သိန်းတို့ထက် အဖိုးထိုက်တန်၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းအပ်၏၊ အမွန်အမြတ်လည်း ဖြစ်၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ကျော်စောထင်ရှား၏၊ ထက် ဝန်းကျင်မှလည်းကောင်း၏။ ထိုအခါ ပဇ္ဇောတမင်းသည် သိဝိတိုင်း၌ဖြစ်သော ထိုပုဆိုးအစုံကို ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကထံ ပို့စေ၏၊ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား “သိဝိတိုင်း၌ဖြစ်သော ဤပုဆိုးအစုံကို ငါ့ထံ ပဇ္ဇောတမင်းသည် ပို့၏၊ များစွာသော ပုဆိုးတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်ရာတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်ထောင်တို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်သိန်း တို့ထက် အဖိုးလည်း ထိုက်တန်၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းအပ်၏၊ အမွန်အမြတ်လည်း ဖြစ်၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ကျော်စောထင်ရှား၏၊ ထက်ဝန်းကျင်မှလည်းကောင်း၏၊ ဤပုဆိုးအစုံကို ပူဇော်အထူး ကို ခံတော်မူထိုက်သော (အလုံးစုံသော တရားတို့ကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား ကိုလည်းကောင်း မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ထိုဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးကိုလည်းကောင်း ထား၍ တစ်ပါးသော တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည် မဝတ်ထိုက်”ဟု အကြံဖြစ်၏။

Soon afterwards King Pajjota obtained two valuable cloths. They were extremely exquisite and fine, one in a million. The king sent them to Jīvaka. Jīvaka thought, “No one is worthy of these except the Buddha, the Perfected and fully Awakened One, or King Bimbisāra.” 8. The account of the thirty purgings

၂၀၉-အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းနှုတ်ခြင်း ၃၃၆။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ ငါ၏ ကိုယ်သည် (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏၊ ငါသည် ဝမ်းလျှောဆေးကိုသောက်ရန် အလိုရှိ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကထံသို့ သွားပြီးလျှင် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို “ဒါယကာ ဇီဝက မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဝမ်းလျှောဆေး ကိုသောက်ရန် အလိုရှိ၏”ဟု ပြောဆို၏။ အသျှင်ဘုရား အာနန္ဒာ သို့ဖြစ်လျှင် မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်ကို တစ်ရက်နှစ်ရက် ဆီနှူးတော်မူစေဦးလော့ဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်ကို တစ်ရက် နှစ်ရက် ဆီနှူးတော်မူ စေပြီး၍ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကထံသို့ သွားပြီးလျှင် “ဒါယကာ ဇီဝက မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ် တော်ကို ဆီနှူးပြီပါပြီ၊ ယခု ဝမ်းလျှောခြင်း၏ အချိန်အခါကို သိလော့”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ကောမာရ ဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား “ငါသည် မြတ်စွာဘုရားအား ကြမ်းတမ်းသော ဝမ်းလျှောဆေးကို ပေးရန် မလျောက်ပတ်”ဟု ကြံလျက် သုံးလက်သော ကြာပွင့်တို့ကို အထူးထူးသော ဆေးတို့ဖြင့် ထုံ၍ မြတ်စွာ ဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် တစ်လက်သော ကြာကို မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာ ဘုရားသည် ရှေးဦးစွာ ဤကြာလက်ကို နမ်းရှူတော်မူပါ၊ ဤကြာလက်သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဆယ်ကြိမ် ဝမ်းလျှောစေပါလတ္တံ့”ဟု ဆက်ကပ်၏။ နှစ်ခုမြောက်သော ကြာလက်ကို မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင် ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ဤနှစ်ခုမြောက်သော ကြာလက်ကို နမ်းရှူတော်မူပါ၊ ဤနှစ်ခုမြောက်သော ကြာလက်သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဆယ်ကြိမ် ဝမ်းလျှောစေပါလတ္တံ့”ဟု ဆက်ကပ်၏။ သုံးခုမြောက်သော ကြာလက်ကို မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ဤသုံးခုမြောက်သော ကြာလက်ကို နမ်းရှူတော်မူပါ၊ ဤသုံးခုမြောက်သော ကြာလက်သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဆယ်ကြိမ် ဝမ်းလျှောစေပါလတ္တံ့”ဟု ဆက်ကပ်၏။ ဤသို့အားဖြင့် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောခြင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်ဟု လျှောက်၏။ ထို့နောက် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောစေသော ဝမ်းလျှောဆေးကို ပေးလှူ၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွားလေ၏။ ထိုအခါ အပတံခါးမုခ်မှ ထွက်သော ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား “ငါသည် အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်း လျှောစေနိုင်သော ဝမ်းလျှောဆေးကို ပေးလှူခဲ့ပြီ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏၊ မြတ်စွာဘုရားကို အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောစေလိမ့်မည် မဟုတ်၊ မြတ်စွာဘုရားအား နှစ်ဆယ့်ကိုးကြိမ်သာ ဝမ်းလျှောစေလတ္တံ့၊ စင်စစ်သော်ကား ဝမ်းတော်လျှောပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားသည် ရေသပ္ပါယ်တော်မူလတ္တံ့၊ ရေသပ္ပါယ်တော်မူသော် မြတ်စွာဘုရားကို တစ်ကြိမ်ဝမ်းလျှောစေလတ္တံ့၊ ဤသို့ ဝမ်းလျှောသည်ရှိသော် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ်သော ဝမ်းလျှောခြင်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု အကြံ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝက၏ စိတ်အကြံကို ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဖြင့် သိ၍ အသျှင်အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ ယခု အပတံခါးမုခ်မှ ထွက်သော ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကအား ‘ငါသည် အကြိမ်သုံးဆယ်ဝမ်းလျှောစေနိုင်သော ဝမ်းလျှောဆေးကို ပေးလှူခဲ့ပြီ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ် တော်သည်ကား (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏၊ မြတ်စွာဘုရားကို အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောစေ လိမ့်မည် မဟုတ်၊ မြတ်စွာဘုရားအား နှစ်ဆယ့်ကိုးကြိမ်သာ ဝမ်းလျှောစေလတ္တံ့၊ စင်စစ်သော်ကား ဝမ်းတော်လျှောပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားသည် ရေသပ္ပါယ်တော်မူလတ္တံ့၊ ရေသပ္ပါယ်တော်မူသော် မြတ်စွာ ဘုရားကို တစ်ကြိမ်ဝမ်းလျှောစေလတ္တံ့၊ ဤသို့ ဝမ်းလျှောသည်ရှိသော် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ်သော ဝမ်းလျှောခြင်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ အာနန္ဒာ ထို့ကြောင့် ရေနွေးစီရင်လော့”ဟု မိန့် တော်မူ၏။ “အသျှင်ဘုရား ကောင်းပါပြီ”ဟု အသျှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံ၍ ရေနွေးစီရင်လေ၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ဝမ်းလျှောတော်မူပါ၏လော”ဟု လျှောက်၏။ ဇီဝက ဝမ်းလျှော၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ယခု အပတံခါးမုခ်မှ ထွက်စဥ် အကျွန်ုပ်အား “ငါသည် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောစေနိုင်သော ဝမ်းလျှောဆေးကို ပေးလှူခဲ့ပြီ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် ကား (သွေးလေစသော) ဒေါသပြော၏၊ မြတ်စွာဘုရားကို အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောစေလိမ့်မည် မဟုတ်၊ နှစ်ဆယ့်ကိုးကြိမ်သာ မြတ်စွာဘုရားအား ဝမ်းလျှောစေလတ္တံ့၊ စင်စစ်သော်ကား ဝမ်းတော်လျှောပြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရေသပ္ပါယ်တော်မူလတ္တံ့၊ ရေသပ္ပါယ်တော်မူသော် မြတ်စွာဘုရားကို တစ်ကြိမ်ဝမ်းလျှော စေလတ္တံ့၊ ဤသို့ ဝမ်းလျှောသည်ရှိသော် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ်သော ဝမ်းလျှောခြင်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု အကြံဖြစ်ပါသည်။ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ရေသပ္ပါယ်တော်မူပါလော့၊ ကောင်းသော စကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ရေသပ္ပါယ်တော်မူပါလော့ဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရေကိုသပ္ပါယ်တော်မူလေ၏၊ ရေသပ္ပါယ်တော်မူပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားကို တစ်ကြိမ် ဝမ်းလျှောစေ၏၊ ဤသို့ ဝမ်းလျှောသည်ရှိသော် မြတ်စွာဘုရားအား အကြိမ်သုံးဆယ်သော ဝမ်းလျှောခြင်းသည် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် ပြကတေ့သဘော ရှိသည်တိုင်အောင် ဆေးရေနှင့်ရောသော ဆွမ်းဖြင့် သင့်ပါ၏”ဟု လျှောက်၏။

On one occasion the Buddha’s body was full of impurities. He said to Venerable Ānanda, “Ānanda, my body is full of impurities. I would like to take a purgative.” Ānanda went to Jīvaka and told him what the Buddha had said. And Jīvaka replied, “Well then, Venerable Ānanda, oil the Buddha’s body for a few days.” After doing as instructed, Ānanda returned to Jīvaka to let him know, adding, “Please continue the treatment.” Jīvaka thought, “It would not be appropriate for me to give the Buddha a powerful purgative.” He then prepared three handfuls of blue water-lily flowers with a variety of medicines, went to the Buddha, and gave him one handful, saying, “Sir, please smell the first handful. This will purge you ten times.” He then brought him the second and the third handful, repeating the instruction, adding, “In this way you’ll have thirty purgings.” After giving the Buddha thirty purgings, he bowed down, circumambulated him with his right side toward him, and left. When he was outside the gatehouse, Jīvaka thought, “I’ve given thirty purgings to the Buddha, for his body is full of impurities. But he’ll only be purged twenty-nine times. After being purged, however, he’ll take a bath, which will count as one purging. In this way the Buddha will have had exactly thirty purgings.” The Buddha read Jīvaka’s mind. He told Ānanda about it, adding, “Well then, Ānanda, prepare hot water,” and Ānanda did as requested. Jīvaka then went back to the Buddha, bowed, sat down, and asked, “Sir, are you purged?” “I am, Jīvaka.” Jīvaka told him what he had thought outside the gatehouse, adding, “Sir, please bathe.” The Buddha had a hot bath. When he had bathed, the Buddha was purged once, adding up to a total of thirty purgings. Jīvaka said to the Buddha, “Sir, until your body is back to normal, please don’t take any mung-bean broth.” 9. The account of asking for a favor

၂၁၀-ဆုတောင်းခြင်း ၃၃၇။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်သည် မကြာမီပင်လျှင် ပြကတေ့သဘောအတိုင်း ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် သိဝိတိုင်း၌ဖြစ်သော ထိုပုဆိုးအစုံကို ယူ၍ မြတ်စွာ ဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ မြတ်စွာဘုရား ကို “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် မြတ်စွာဘုရားအား တစ်ခုသော ဆုကို တောင်းလိုပါသည်”ဟု လျှောက်၏။ ဇီဝက မြတ်စွာဘုရားတို့သည် ဆုပေးခြင်းမှ လွန်မြောက်ကုန်၏ဟု (မိန့်တော်မူရာ) အသျှင်ဘုရား တောင်းမည့်ဆုသည် အပ်လည်း အပ်ပါ၏၊ အပြစ်လည်း မရှိပါဟု (လျှောက်၏)။ ဇီဝက ဆိုလော့ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည်လည်းကောင်း၊ ရဟန်း သံဃာသည်လည်းကောင်း ပံ့သကူသင်္ကန်းကိုသာ ဆောင်ပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်ထံ့ဤသိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးအစုံကို ပဇ္ဇောတမင်းက ပို့သပါ၏၊ များစွာသော ပုဆိုးတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်ရာတို့ထက် များစွာသော ပုဆိုးအစုံတစ်ထောင်တို့ထက် များစွာသော ပုဆိုး အစုံတစ်သိန်းတို့ထက် အဖိုးလည်းတန်ပါ၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းအပ်ပါ၏၊ အမွန်အမြတ်လည်း ဖြစ်ပါ၏၊ အထူးသဖြင့်လည်း ကျော်စောထင်ရှားပါ၏၊ ထက်ဝန်းကျင်မှလည်းကောင်းပါ၏။ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏ သိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးအစုံကို ခံယူတော်မူပါ၊ ရဟန်း သံဃာအားလည်း ဒါယကာတို့ လှူသော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူပါဟု (လျှောက်၏)။ မြတ်စွာဘုရားသည် သိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးအစုံကို ခံယူတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင် စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏၊ ထိုအခါ ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားက (တရားစကားဖြင့် အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင် စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေပြီးသော် နေရာမှ ထ၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွားလေ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ဒါယကာတို့ လှူသော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြု၏၊ ပံ့သကူသင်္ကန်းကို ဆောင်ခြင်းငှါ အလိုရှိသော ရဟန်းသည် ဆောင်လော့၊ ဒါယကာတို့ လှူသော သင်္ကန်းကို သာယာခြင်းငှါ အလိုရှိသော ရဟန်းသည် သာယာလော့။ ရဟန်းတို့ တစ်ပါးပါးသော သင်္ကန်းဖြင့် ရောင့်ရဲခြင်းကို ငါချီးမွမ်း၏”ဟု မိန့် တော်မူ၏။ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နေ လူတို့သည် “မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဒါယကာတို့လှူသော သင်္ကန်း ကို ခွင့်ပြုတော်မူသတတ်”ဟု ကြားကုန်၏၊ ထိုလူတို့သည်လည်း “မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဒါယကာတို့ လှူသောသင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့် ယခုအခါ ငါတို့သည် အလှူဒါနတို့ကို ပေးလှူ ရကုန်တော့အံ့၊ ကောင်းမှုတို့ကို ပြုရကုန်တော့အံ့”ဟု ရွှင်လန်းကုန်၏၊ တက်ကြွကုန်၏၊ တစ်ရက်တည်းဖြင့် ပင်လျှင် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ များစွာသော အထောင်မကသော သင်္ကန်းတို့သည် ဖြစ်လာကုန်၏၊ ဇနပုဒ်၌ နေသော လူတို့သည်လည်း “မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဒါယကာတို့ လှူသော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသတတ်”ဟု ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုလူတို့သည်လည်း “မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဒါယကာတို့ လှူသောသင်္ကန်းကို ခွင့်ပြု တော်မူသောကြောင့် ယခုအခါ ငါတို့သည် အလှူဒါနတို့ကို ပေးလှူရကုန်တော့အံ့၊ ကောင်းမှုတို့ကို ပြုရကုန်တော့အံ့”ဟု ရွှင်လန်းကုန်၏၊ တက်ကြွကုန်၏၊ တစ်ရက်တည်းဖြင့်ပင်လျှင် ဇနပုဒ်၌လည်း များစွာသော အထောင်မကသော သင်္ကန်းတို့သည် ဖြစ်လာကုန်၏။ ထိုအခါ သံဃာတော်အား စုလျား အခင်း အရုံ ‘အပေါ်တင်အိပ်ရာလွှမ်း’ သည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ စုလျား အခင်း အရုံကို ခွင့်ပြု၏။ ပိုးချည်ဖြင့်ပြီးသော စုလျား အခင်း အရုံသည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ရဟန်းတို့ ပိုးချည်ဖြင့်ပြီးသော စုလျား အခင်း အရုံကို ခွင့်ပြု၏။ သားမွေးဖြင့် ရက်သော ကော်ဇောသည် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်၏၊ ရဟန်းတို့ သားမွေးဖြင့် ရက်သော ကော်ဇောကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ပဌမအခန်း ပြီး၏။

Soon the Buddha’s body was back to normal. Jīvaka then took those two valuable cloths and went to the Buddha. He bowed, sat down, and said, “Sir, I wish to ask for a favor.” “Buddhas don’t grant favors, Jīvaka.” “It’s allowable and blameless.” “Well then, say what it is.” “The Buddha and the Sangha of monks wear rag robes. But I’ve received these two valuable cloths from King Pajjota that are extremely exquisite and fine—they are one in a million. Please accept them, and please allow the Sangha of monks to use robe-cloth given by householders.” The Buddha received the two valuable cloths. He then instructed, inspired, and gladdened Jīvaka with a teaching, after which Jīvaka got up from his seat, bowed down, circumambulated the Buddha with his right side toward him, and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to use robe-cloth given by householders. Anyone who wishes may wear rag robes and anyone who wishes may accept robe-cloth from householders. But I praise contentment with one or the other.” The people of Rājagaha heard that the Buddha had allowed the monks to use robe-cloth given by householders. They were excited and joyful, thinking, “Now we’ll give gifts and make merit.” In just a single day many thousands of robes were given at Rājagaha. And the same thing happened in the country. At that time, a fleecy robe was offered to the Sangha. They told the Buddha. “I allow fleecy robes.” And a silken, fleecy robe was offered. “I allow silken, fleecy robes.” And a woolen, fleecy robe was offered. “I allow woolen, fleecy robes.” The first section for recitation is finished. 10. Discussion on the allowance of wool

၂၁၁-ကမ္ဗလာကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း ၃၃၈။ တစ်ရံရောအခါ ကာသိမင်းသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကထံသို့ အဖိုးငါးရာထိုက်တန့်သော ကမ္ဗလာကို ပို့စေ၏။ ထို့နောက် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် ထိုအသပြာငါးရာ ထိုက် တန်သော ကမ္ဗလာကို ယူ၍ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်အား ဤအသပြာငါးရာ ထိုက်တန်သော ကမ္ဗလာကို ကာသိမင်း က ပို့စေပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏ ကမ္ဗလာကို ခံတော်မူပါလော့၊ ယင်းသို့ ခံယူတော်မူခြင်းသည် အကျွန်ုပ်အား ရှည်စွာသော နေ့ညဥ့်ပတ်လုံး စီးပွါးချမ်းသာခြင်းအလို့ငှါ ဖြစ်ရာ၏”ဟု လျှောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ကမ္ဗလာကို ခံယူတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကောမာရဘစ္စမည်သော ဇီဝကကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) ကောင်းစွာ ပြတော်မူ၏။ပ။ အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွား၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ဤ အကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ကမ္ဗလာကို ခွင့်ပြု၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion the king of Kāsi sent a valuable, woolen Kāsi cloth to Jīvaka. Jīvaka took the cloth and went to the Buddha. He bowed, sat down, and told him what had happened, adding, “Sir, please accept this woolen cloth for my long-lasting benefit and happiness.” The Buddha received the woolen cloth. He then instructed, inspired, and gladdened Jīvaka with a teaching, after which Jīvaka got up from his seat, bowed down, circumambulated the Buddha with his right side toward him, and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “I allow wool.”

၃၃၉။ တစ်ရံရောအခါ သံဃာတော်အား အကောင်းအညံ့ဖြစ်ကုန်သော သင်္ကန်းတို့သည် ဖြစ်ပေါ် လာကုန်၏၊ ထို့နောက် ရဟန်းတို့အား “မြတ်စွာဘုရားသည် အဘယ်သို့သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူ သနည်း၊ အဘယ်သို့သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မမူသနည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤ အကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ “ရဟန်းတို့ ခေါမတိုင်း၌ဖြစ်သော သင်္ကန်း၊ ဝါချည်သင်္ကန်း၊ ပိုးချည်သင်္ကန်း၊ ကမ္ဗလာသင်္ကန်း၊ ပိုက်ဆံလျှော်ချည်သင်္ကန်း၊ ငါးပါးစုံပေါင်း၍ ရက်သော သင်္ကန်းဟု ဆိုအပ်သော ခြောက်မျိုးသော သင်္ကန်း တို့ကို ခွင့်ပြု၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At that time various kinds of robe-cloth were offered to the Sangha. The monks thought, “What kind of robe-cloth has and hasn’t the Buddha allowed?” They told the Buddha. “I allow six kinds of robe-cloth: linen, cotton, silk, wool, sunn hemp, and hemp.”

၃၄၀။ တစ်ရံရောအခါ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ဒါယကာတို့လှူသော သင်္ကန်းကို သာယာကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် “တစ်မျိုးသော သင်္ကန်းကိုသာ မြတ်စွာဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ နှစ်မျိုးသော သင်္ကန်း တို့ကို ခွင့်ပြုတော်မမူ”ဟု တွေးတောမူ ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ ပံ့သကူသင်္ကန်းတို့ကို မသာယာကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဒါယကာတို့လှူသော သင်္ကန်းကို သာယာသော ရဟန်းသည် ပံ့သကူသင်္ကန်းကိုလည်း သာယာခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုနှစ်မျိုးးလုံးဖြင့်လည်း ရောင့်ရဲခြင်းကို ငါချီးမွမ်း၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon afterwards the monks thought, “The Buddha has only allowed one kind of robe, not two,” and being afraid of wrongdoing, they did not accept rags after receiving robe-cloth from householders. “I allow you to accept rags after receiving robe-cloth from a householder. But I praise contentment with both.” 11. Discussion on searching for rags

၂၁၂-ပံ့သကူသင်္ကန်း ရှာမှီးခြင်း ၃၄၁။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ခရီးရှည်သွားကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် သုသာန်သို့ ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် မဆိုင်းငံ့ကုန်။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ သုသာန်သို့ ဝင်ကုန်၏၊ ထို ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူတို့ကို ရကုန်၏။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် မဆိုင်းငံ့ကုန်၊ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့အားလည်း အဖို့အစုကို ပေးကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် သင်တို့အား အဖို့အစုကို မပေးနိုင်ကုန်၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် မဆိုင်းငံ့ကုန် သနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်း ကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ မဆိုင်းငံ့သော ရဟန်းတို့အား မပေးလိုကုန်သော် အဖို့အစုကို မပေးစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ခရီးရှည်သွားကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ သုသာန်သို့ ဝင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ဆိုင်းငံ့ကုန်၏။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ သုသာန်သို့ ဝင်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည့်ပံ့သကူတို့ကို ရကုန်၏။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ဆိုင်းငံ့ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့ အားလည်း အဖို့အစုကို ပေးကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် သင်တို့အား အဖို့အစုကို မပေးနိုင်ကုန်၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် မဝင်ကုန်သနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဆိုင်းငံ့သော ရဟန်းတို့ အား မပေးလိုသော်လည်း အဖို့အစုကို ပေးစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ခရီးရှည်သွားကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ ရှေးဦးစွာ သုသာန်သို့ ဝင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် နောက်မှ ဝင်ကုန်၏။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ ရှေးဦးစွာ သုသာန် သို့ ဝင်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူတို့ကို ရကုန်၏။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် နောက်မှ ဝင်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မရကုန်။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့အားလည်း အဖို့အစုကို ပေးကုန် လော့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် သင်တို့အား အဖို့အစုကို မပေးနိုင်ကုန်၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် နောက်မှ ဝင်ကုန်သနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ နောက်မှ ဝင်သော ရဟန်းတို့အား မပေးလိုသော် အဖို့အစုကို မပေးခြင်း ငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ခရီးရှည်သွားကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ သုသာန်သို့ အတူဝင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူတို့ကို ရကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် မရကုန်။ အကြင်ရဟန်းတို့သည် မရကုန်။ ထို ရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့အားလည်း အဖို့အစုကို ပေးကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် သင်တို့အား အဖို့အစုကို မပေးနိုင်ကုန်၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် မရကုန်သနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အတူဝင်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား မပေးလိုသော်လည်း အဖို့အစုကို ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ခရီးရှည်သွားကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် ကတိကဝတ်ပြု၍ ပံ့သကူသင်္ကန်းအလို့ငှါ သုသာန်သို့ ဝင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်း တို့သည် ပံ့သကူတို့ကို ရကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် မရကုန်။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့အားလည်း အဖို့အစုကို ပေးကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် သင်တို့အား အဖို့အစုကို မပေးနိုင်ကုန်၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့ မရကုန်သနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ကတိကဝတ်ပြု၍ ဝင်သော ရဟန်းတို့အား မပေးလိုသော်လည်း အဖို့အစုကို ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion when a number of monks were traveling through the Kosalan country, some of them entered a charnel ground to look for rags, while the others walked on. The former monks got hold of rags, and the others said, “Please give us a share.” “But why didn’t you wait, then? We won’t give you a share.” They told the Buddha. “If you’re unwilling, you don’t have to give a share to those who don’t wait.” On another occasion when a number of monks were traveling through the Kosalan country, some of them entered a charnel ground to look for rags, while the others waited. The former monks got hold of rags, and the others said, “Please give us a share.” “But why didn’t you come with us, then? We won’t give you a share.” “Even if you’re unwilling, you should give a share to those who wait.” On yet another occasion when a number of monks were traveling through the Kosalan country, some of them entered a charnel ground to look for rags first, while the other monks entered afterwards. Those who entered first got hold of rags, but not those who entered afterwards. The latter monks said, “Please give us a share.” “But why did you come in afterwards, then? We won’t give you a share.” “If you’re unwilling, you don’t have to give a share to those who enter afterwards.” On yet another occasion when a number of monks were traveling through the Kosalan country, they all entered a charnel ground together to look for rags. Some of them got hold of rags, while others did not. The latter monks said, “Please give us a share.” “But why didn’t you get any? We won’t give you a share.” “Even if you’re unwilling, you should give a share to those who enter together with you.” On yet another occasion when a number of monks were traveling through the Kosalan country, they entered a charnel ground together to look for rags after making an agreement to share. Some of them got hold of rags, while others did not. The latter monks said, “Please give us a share.” “But why didn’t you get any? We won’t give you a share.” “Even if you’re unwilling, if you have made an agreement about it, you should give a share to those who enter.” 12. Discussion on the appointment of a receiver of robe-cloth

၂၁၃-သင်္ကန်းခံယူစေရန် သမုတ်ခြင်း ၃၄၂။ တစ်ရံရောအခါ လူတို့သည် သင်္ကန်းကို ယူ၍ အရံသို့ လာကုန်၏၊ ထိုလူတို့သည် သင်္ကန်း အလှူခံမည့် ရဟန်းကို မရကုန်သည် ဖြစ်၍ တစ်ဖန်ပြန်ယူရကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို သင်္ကန်းအလှူခံအံ့သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏၊ အကြင်ရဟန်းသည် ဆန္ဒာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဒေါသာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ မောဟာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဘယာဂတိသို့့မလိုက် ရာ၊ အလှူခံအပ်သည် မခံအပ်သည်ကိုလည်း သိရာ၏၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏၊ ရှေးဦးစွာ ရဟန်းကို တောင်းပန်အပ်၏၊ တောင်းပန်ပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာ ကို သိစေရမည်- “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်း ခံတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤ မည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းခံတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်၏၊ ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်း ခံတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းခံတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာ အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ် နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤ နှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ တစ်ရံရောအခါ သင်္ကန်းကို ခံကုန်သော ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းကို ခံပြီးလျှင် ထိုနေရာ၌သာလျှင် စွန့်ထားခဲ့၍ ဖဲသွားကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် ပျောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား သင်္ကန်းကို သိုမှီးသော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းငှာ ခွင့်ပြု၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆန္ဒာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဒေါသာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ မောဟာ ဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဘယာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ သိုမှီးအပ်သည် မသိုမှီးအပ်သည်ကိုလည်း သိရာ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏၊ ရှေးဦးစွာ ရဟန်းကို တောင်းပန်ရမည်၊ တောင်းပန်ပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင် လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်- “ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းသိုမှီးသော ရဟန်းဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းသိုမှီးသော ရဟန်းဟု သမုတ်၏၊ ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းသိုမှီးသော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ်နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းသိုမှီးသော ရဟန်းဟု သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။

At that time people brought robe-cloth to the monastery, but not finding anyone to receive it, they took it back. As a result, only a little robe-cloth was given at that monastery. They told the Buddha. “You should appoint a monk who has five qualities as the receiver of robe-cloth: he’s not biased by favoritism, ill will, confusion, or fear, and he knows what has and what hasn’t been received. And he should be appointed like this. First a monk should be asked, and then a competent and capable monk should inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should appoint monk so-and-so as the receiver of robe-cloth. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as the receiver of robe-cloth. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as the receiver of robe-cloth should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has appointed monk so-and-so as the receiver of robe-cloth. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” Soon, after receiving cloth, the receivers of robe-cloth left it right there and went away. The robe-cloth was lost. “You should appoint a monk who has five qualities as the keeper of robe-cloth: he’s not biased by favoritism, ill will, confusion, or fear, and he knows what is and what isn’t stored. And he should be appointed like this. First a monk should be asked, and then a competent and capable monk should inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should appoint monk so-and-so as the keeper of robe-cloth. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as the keeper of robe-cloth. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as the keeper of robe-cloth should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has appointed monk so-and-so as the keeper of robe-cloth. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” 13. Discussion on the designation of a storeroom, etc.

၂၁၄-ဘဏ္ဍာအိမ်သမုတ်ခြင်းစသည် ၃၄၃။ တစ်ရံရောအခါ သင်္ကန်းကို သိုမှီးသော ရဟန်းသည် မဏ္ဍပ်၌လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း ၌လည်းကောင်း၊ တံစက်မြိတ်၌လည်းကောင်း သင်္ကန်းကို သိုမှီးထား၏၊ ကြွက်တို့နှင့် ခြတို့သည် ခဲစားကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာအလိုရှိသော ကျောင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ တစ်ဖက်စောင်းမိုးသော ကျောင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ ပြာသာဒ်ရှည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ပြာသာဒ်ဦးပြည်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဂူကိုသော်လည်းကောင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ဟု သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏၊ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်- “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ကျောင်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်ဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ကျောင်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်ဟု သမုတ်၏၊ ဤမည်သော ကျောင်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်ဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ကျောင်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်ဟု သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ တစ်ရံရောအခါ သံဃာ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်၌ သင်္ကန်းသည် မလုံခြုံဘဲ ဖြစ်နေ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို ဘဏ္ဍာ တိုက်စောင့် ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆန္ဒာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဒေါသာဂတိ သို့ မလိုက်ရာ၊ မောဟာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဘယာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ လုံခြုံသည် မလုံခြုံသည်ကိုလည်း သိရာ၏၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏။ ရှေးဦးစွာ ရဟန်းကို တောင်းပန်ရမည်၊ တောင်းပန် ပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်- “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့် ရဟန်းဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤ မည်သော ရဟန်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့် ရဟန်းဟု သမုတ်၏၊ ဤမည်သော ရဟန်းကို ဘဏ္ဍာ တိုက်စောင့် ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့် ရဟန်းဟု သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ တစ်ရံရောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့်သော ရဟန်းကို ဖယ်ရှားကုန်၏။ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့်သော ရဟန်းကို မဖယ် ရှားစေရ၊ ဖယ်ရှားစေသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ သံဃာ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်၌ သင်္ကန်းများ၍ နေ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ မျက်မှောက်၌ရှိသော သံဃာအား ဝေဖန်စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့် တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ သံဃာသည် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်သည်ရှိသော် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ပြု၏။ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသောအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို သင်္ကန်းကို ဝေဖန်တတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆန္ဒာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဒေါသာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ မောဟာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဘယာဂတိသို့ မလိုက်ရာ၊ ဝေဖန်သင့်သည် မဝေဖန်သင့်သည်ကို သိရာ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏။ ရှေ့ဦးစွာ ရဟန်းကို့တောင်းပန်ရ မည်၊ တောင်းပန်ပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းကို ဝေဖန်တတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤ မည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းကို ဝေဖန်တတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်၏။ ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းကို ဝေဖန်တတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို အသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ်နေရာ၏။ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်းမရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆို ရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းကို ဝေဖန်တတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤ နှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ ထို့နောက် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်သော ရဟန်းတို့အား “အဘယ်သို့လျှင် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်ရမည် နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ရှေးဦးစွာ (အထူအပါး အနံ အလျားစသည်ကို) ရွေးချယ်၍ အဖိုးကို ချိန်၍ အဖိုးထပ်တူထပ်မျှရှိသည်ကို ပြု၍ ရဟန်းတို့ကို ရေတွက်ပြီးလျှင် အစုဖွဲ့၍ သင်္ကန်းအဖို့ကို ထားခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထို့နောက် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်သော ရဟန်းတို့အား “အဘယ်သို့လျှင် သာမဏေတို့အား သင်္ကန်း အဖို့ကို ပေးရပါအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သာမဏေတို့အား ထက်ဝက်သော သင်္ကန်းအဖို့ကို ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် မိမိသင်္ကန်းအဖို့ကို ယူ၍ ခရီးသွားလို၏။ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ခရီးသွားလိုသော ရဟန်းအား မိမိအဖို့ကို ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် သူတစ်ပါးတို့၏ အဖို့ထက်သာလွန်သော သင်္ကန်းအဖို့ကို ယူ၍ ခရီးသွားလို၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ပိုလွန်သော အစားကို ပေးစေပြီးသော် သူတစ်ပါးတို့၏ အဖို့ထက်သာလွန်သော အဖို့ကို ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထို့နောက် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်သော ရဟန်းတို့အား “အဘယ်သို့လျှင် သင်္ကန်းအဖို့ကို ပေးရပါအံ့ နည်း၊ ရောက်လာတိုင်းသော အစဥ်အားဖြင့် ပေးရအံ့လော၊ သို့မဟုတ် သတင်းကြီး အစဥ်အားဖြင့် ပေးရအံ့လော”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းချို့တဲ့သော ရဟန်းတို့ကို နှစ်သက် ‘ကျေနပ်’ စေပြီးလျှင် စာရေးတံ မဲချခြင်းကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့် တော်မူ၏)။

Soon afterwards the monk who was the keeper of robe-cloth stored it under a roof cover, at the foot of a tree, and under the eaves of a building. Rats and termites ate it. “I allow you to designate a dwelling, a stilt house, or a cave as a storeroom. And this is how it should be designated. A competent and capable monk should inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should designate such-and-such a dwelling as a storeroom. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha designates such-and-such a dwelling as a storeroom. Any monk who approves of designating such-and-such a dwelling as a storeroom should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has designated such-and-such a dwelling as a storeroom. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” Soon, the robe-cloth in the Sangha’s storeroom was not looked after. “You should appoint a monk who has five qualities as the storeman: he’s not biased by favoritism, ill will, confusion, or fear, and he knows what is and what isn’t protected. And he should be appointed like this. First a monk should be asked, and then a competent and capable monk should inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should appoint monk so-and-so as the storeman. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as the storeman. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as the storeman should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has appointed monk so-and-so as the storeman. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” Soon afterwards the monks from the group of six dismissed the storeman. “You shouldn’t dismiss the storeman. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” The distribution of robe-cloth At one time there was much robe-cloth in the Sangha’s storeroom. “The present Sangha should distribute it.” Soon afterwards there was a racket as the Sangha was distributing that robe-cloth. “You should appoint a monk who has five qualities as the distributor of robe-cloth: he’s not biased by favoritism, ill will, confusion, or fear, and he knows what has and what has not been distributed. And he should be appointed like this. First a monk should be asked, and then a competent and capable monk should inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should appoint monk so-and-so as the distributor of robe-cloth. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as the distributor of robe-cloth. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as the distributor of robe-cloth should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has appointed monk so-and-so as the distributor of robe-cloth. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” The monks who were the distributors of robe-cloth thought, “How should we distribute the robe-cloth?” “You should first sort the cloth, then estimate its value, followed by grouping it according to value, counting the monks, gathering the monks into groups, and finally fixing the shares of robe-cloth.” The monks who were distributors of robe-cloth thought, “What share of the robe-cloth should we give to the novices?” “I allow you to give half a share to the novices.” On one occasion a monk wanted to take his own share and leave. “You should give a share to one who’s leaving.” On another occasion a monk wanted to take an extra share and leave. “I allow you to give an extra share to anyone who gives something in return.” The distributors of robe-cloth thought, “How should we give out the shares of robe-cloth? According to the order in which the monks have arrived or according to seniority?” “You should satisfy those in need and then give out the remainder by drawing lots.” 14. Discussion on the dyeing of robes

၂၁၅-သင်္ကန်းဆိုးခြင်း ၃၄၄။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် နွားချေးဖြင့်လည်းကောင်း မြေနီဖြင့်လည်းကောင်း သင်္ကန်းကို ဆိုးကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် အဆင်းမလှ ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အမြစ်ဆိုးရည် ပင်စည်ဆိုးရည် အခေါက်ဆိုးရည် အရွက်ဆိုးရည် အပွင့်ဆိုးရည် အသီးဆိုးရည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော ဤခြောက်မျိုးသော ဆိုးရည်တို့ကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် (မကျက်သေးသော) ဆိုးရည်အေးဖြင့် သင်္ကန်းကို ဆိုးကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် အနံ့မကောင်းဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဆိုးရည်ကျိုရန် အဝကျဥ်းသော ဆိုးရည်ကျိုစရာအိုးကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ဆိုးရည်သည် ဝေခဲ့၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ခွေဝန်းကို ဖွဲ့ (ထည့်) စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် ဆိုးရည်ကျက်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ မကျက်သည်ကိုလည်းကောင်း မသိကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ရေခွက်၌သော်လည်းကောင်း၊ လက်သည်းခွံ၌သော်လည်းကောင်း ဆိုးရည်ပေါက်ကို ထည့်ရန် ‘တင်ကြည့်ရန်’ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့် တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် ဆိုးရည်ကို ချသောအခါ အိုးကို စောင်းကုန်၏၊ ဆိုးရည်ကျိုသော အိုးသည် ကွဲလေ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဆိုးရည်ခပ် စရာမှုတ် အရိုးတပ်သော ခွက်ငယ်ကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် ဆိုးရည်ထည့်စရာသည် မရှိ။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဆိုးရည်ထည့်စရာဖျဥ်း ဆိုးရည်ထည့်စရာအိုးကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် ခွက်၌လည်းကောင်း၊ သပိတ်၌လည်းကောင်း သင်္ကန်းကို ဆုပ်နယ်ကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် စုတ်ပြတ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဆိုးစရာစကျင်းကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် မြေ၌ သင်္ကန်းကို ဖြန့်ကုန်၏၊ သင်္ကန်းသည် မြေမှုန့်အလိမ်းလိမ်း ကပ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ မြက်အခင်းကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ မြက်အခင်းကို ခြတို့သည် ခဲစား၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းတန်း သင်္ကန်ကြိုးကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ သင်္ကန်းအလယ်ဖြင့် ဆွဲသောအခါ ဆိုးရည်သည် အနားနှစ်ဖက်မှ လျှောကျ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤ အကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းနားတို့ကို ဖွဲ့စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ သင်္ကန်းနားသည် ဆွေးမြေ့၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့ နားသန်ကွင်းကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ဆိုးရည်သည် (အောက်အနား) တစ်ဖက်မှ လျှောကျ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဆိုးခြင်းငှါ ဆိုးရည်ပေါက် မပြတ်မစဲမီ အရပ်တစ်ပါး သို့ မသွားစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ သင်္ကန်းသည် ခက်မာ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ရေ၌ နှစ်စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ သင်္ကန်းသည် ကြမ်းတမ်း၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ လက်ဖြင့် ပုတ်ခတ်စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် အဆာမဖြတ်သော ဆင်စွယ်ရောင်နှင့် တူသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ လူတို့သည် “ကာမဂုဏ်ကို ခံစားသော လူတို့ကဲ့သို့တည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့ အဆာမဖြတ်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်၊ ဆောင်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ၁။ အိုးအလည်တွင် ထည့်သော နှီးခွေ ဝါးခွေ။ နှီးခွေ ဝါးခွေကို ထည့်၍ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပိန္နဲခေါက် သစ်ခေါက် စသည်ကို ထည့်ရမည် ဟူလို။

At that time the monks dyed the robes even with dung and beige clay. The robes were discolored. “I allow you to use six kinds of dye: dye from roots, dye from wood, dye from bark, dye from leaves, dye from flowers, and dye from fruit.” The monks dyed the robes in cold water. The robes were smelly. “I allow a dye-pot to boil the dye.” The dye boiled over. “I allow you to attach a collar.” The monks did not know whether the dye was ready or not. “You should put a drop in water or on the back of your nail.” To empty the pot, the monks tilted it. The pot broke. “I allow a dye-ladle, with or without a handle.” The monks did not have a vessel for the dye. “I allow a basin for dye, a waterpot for dye.” The monks were kneading the robes in basins and bowls. The robes tore. “I allow a dyeing trough.” The monks spread the robes on the ground. The robes got dirty. “I allow a spread of grass.” The grass was eaten by termites. “I allow a bamboo robe rack and a clothesline.” They hung up the robes by the middle. The dye dripped from both sides. “You should fasten them at the edge.” The edge became worn. “I allow a string for the edge.” The dye dripped from one edge. “You should dye them by repeatedly turning them over, and you shouldn’t leave while they’re still dripping.” The robes were starchy. “You should rinse them in water.” The robes were stiff. “You should beat them with your hands.” At that time the monks wore robes consisting of a single piece of cloth, the color of ivory. People complained and criticized them, “They’re just like householders who indulge in worldly pleasures!” They told the Buddha. “You shouldn’t wear robes consisting of a single piece of cloth. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” 15. The instruction on robes made of pieces

၂၁၆ - ဖြတ်သောသင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း ၃၄၅။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေ တော်မူပြီးလျှင် ဒက္ခိဏာဂိရိဇနပုဒ်သို့ ဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် လေးထောင့်ကန် သင်းဖွဲ့သော အစဥ်ဖွဲ့သော အကြားအကြား၌ အကန့်ဖွဲ့သော ခရီးဆုံကဲ့သို့ဖွဲ့သော မဂဓတိုင်းသူတို့၏ လယ်ကို မြင်တော်မူ၍ အသျှင်အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ သင်သည် လေးထောင့်ကန်သင်းဖွဲ့သော အစဥ်ဖွဲ့သော အကြားအကြား၌ အကန့်ဖွဲ့သော ခရီးဆုံကဲ့သို့ဖွဲ့သော မဂဓတိုင်းသူတို့၏ လယ်ကို မြင်၏လော”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “မြင်ပါသည် အသျှင်ဘုရား”ဟု (လျှောက်၏)။ အာနန္ဒာ သင်သည် ရဟန်းတို့အား ဤသို့ သဘောရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို စီရင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်ပါမည်လောဟု (မေးတော်မူ၏)။ စွမ်းနိုင်ပါသည် အသျှင်ဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ဒက္ခိဏာဂိရိဇနပုဒ်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေတော် မူပြီးလျှင် တစ်ဖန် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ ပြန်ကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် များစွာသော ရဟန်းတို့၏ သင်္ကန်းတို့ကို စီရင်ပြီး၍ မြတ်စွာဘုရားထံတော်သို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို “ဘုန်းတော်ကြီးသော အသျှင်ဘုရား တပည့်တော်စီမံပြီးသော သင်္ကန်းတို့ကို ကြည့် ရှုတော်မူပါ”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ အာနန္ဒာသည် ပညာရှိပေစွ၊ ရဟန်းတို့ အာနန္ဒာသည် ကြီးသော ပညာရှိပေစွ၊ အာနန္ဒာသည် ငါဘုရား အကျဥ်းအားဖြင့် ဟောအပ်သော ပါဠိတော်၏ အနက်ကို အကျယ်အားဖြင့် သိဘိ၏၊ အနားပတ် တလုပ်မြောင်းရှည် မည်သည်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ တလုပ်မြောင်းငယ်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ အိမ်ဝန်းကြီးကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ အိမ်ခွဲကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ အလယ်ခေါင်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ ခေါင်ရံကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ လည်ထိရာ၌ ခံသော အနားပတ်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ မြင်းခေါင်းထိရာ၌ ခံသော အနားပတ်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ လက်လိပ်ကိုလည်း ပြုဘိ၏၊ ဖြတ်လည်း ဖြတ်ဘိ၏၊ ဓားဖြတ်ခြင်းဖြင့် ကြမ်းတမ်း၍ ရဟန်းတို့အား လျောက်ပတ်၏၊ ရန်သူတို့သည်လည်း အလိုမရှိအပ်။ ရဟန်းတို့ ဖြတ်သော ဒုကုဋ်၊ ဖြတ်သော ကိုယ်ဝတ်၊ ဖြတ်သော သင်းပိုင် ကို ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

After staying at Rājagaha for as long as he liked, the Buddha set out wandering toward the southern hills. He saw the fields of Magadha laid out in rectangles defined by long and short boundaries and their intersections. He said to Venerable Ānanda, “Ānanda, have a look at these fields.” “Yes, sir.” “Are you able to make this kind of robe for the monks?” “I am.” After staying in the southern hills for as long as he liked, the Buddha returned to Rājagaha. Ānanda then made robes for a number of monks. He went to the Buddha and said, “Sir, please have a look at the robes I’ve made.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Ānanda is clever. He understands the detailed meaning of what I’ve spoken in brief. He can make long strips, short strips, large panels, medium-sized panels, middle sections, intermediate sections, a neckpiece, a calf-piece, and outer sections. In this way the robe will be made of pieces, making it worthless, appropriate for monastics, and undesirable for one’s enemies. Your outer robe should be made of pieces and so should your upper robe and sarong.” 16. The instruction on the three robes

၂၁၇-တိစီဝရိက်ကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း ၃၄၆။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေ တော်မူပြီးလျှင် ဝေသာလီပြည်သို့ ဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နှင့် ဝေသာလီပြည် အကြား ခရီးရှည်ကြွတော်မူစဥ် ဦးခေါင်း၌လည်းကောင်း ပခုံး၌လည်းကောင်း ခါး၌လည်းကောင်း ဘုံလျှိုကဲ့သို့ အထပ်ထပ်သော သင်္ကန်းကို ပြု၍ လာကုန်သော သင်္ကန်းတို့ဖြင့် ချီပိုးအပ်သော ဘဏ္ဍာရှိကုန်သော၊ များစွာသော ရဟန်းတို့ကို မြင်တော်မူ၍ မြတ်စွာဘုရားအား “ဤ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်း နှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် သင်္ကန်းများရန် အကျိုးငှါ အလွန်လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်ဘိကုန်၏၊ ငါသည် ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်း၌ အပိုင်းအခြားကို ဖွဲ့ရမူ အပိုင်းအခြားကို ထားရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အစဥ်အတိုင်း ဒေသစာရီလှည့်လည်သည်ရှိသော် ဝေသာလီပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဝေသာလီပြည် ဂေါတမကမည်သော စေတီ ‘ပညောင်ပင်’ ၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ချမ်းအေးသော ဆောင်းဥတုအခါဖြစ်သော (တပို့တွဲ + တပေါင်း) =နှစ်လ တို့၏ အကြားဖြစ်သော ရှစ်ညဥ့်တို့၌ ဆီးနှင်းကျသော ညဥ့်အခါဝယ် လွင်တီးခေါင်၌ တစ်ထည်တည်းသော သင်္ကန်းရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုင်နေတော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မမူ။ ပဌမယာမ်လွန်သော် မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် နှစ်ထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံတော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မမူ။ မဇ္ဈိမယာမ်လွန်သော် မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သုံးထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံတော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မမူ။ ပစ္ဆိမယာမ်လွန်သော် နှစ်သက်ဖွယ် မျက်နှာနှင့်တူသော ညဥ့်၏ အရုဏ်တက်လတ်သော် မြတ်စွာ ဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် လေးထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံ တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်တော်မမူ။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားအား “ဤသာသနာတော်၌ ချမ်းတတ်သော သဘောရှိကုန်သော အချမ်းကို ကြောက်သော သဘောရှိကုန်သော အမျိုးကောင်းသားတို့သည် သုံးထည်သော သင်္ကန်းဖြင့် ရောင့်ရဲမျှတခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်ကုန်၏၊ ငါသည် ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်း၌ အပိုင်းအခြားကို ဖွဲ့ရမူ အပိုင်းအခြားကို ထားရမူ သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာ ဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ငါသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်နှင့် ဝေသာလီပြည်အကြား ခရီးရှည်ကြွ တော်မူစဥ် ဦးခေါင်း၌လည်းကောင်း၊ ပခုံး၌လည်းကောင်း၊ ခါး၌လည်းကောင်း ဘုံလျှိုကဲ့သို့ အထပ်ထပ်သော သင်္ကန်းကို ပြု၍ လာကုန်သော၊ သင်္ကန်းတို့ဖြင့် ချီပိုးအပ်သော ဘဏ္ဍာရှိကုန်သော များစွာသော ရဟန်းတို့ကို မြင်တော်မူ၍ ငါအား “ဤ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် သင်္ကန်းများ ရန် အကျိုးငှါ အလွန်လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်ကုန်၏၊ ငါသည် ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်း၌ အပိုင်းအခြားကို ဖွဲ့ရမူ အပိုင်းအခြားကို ထားရမူ သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ငါသည် ဤသာသနာတော်၌ ချမ်းအေးသော ဆောင်းဥတုအခါဖြစ်သော (တပို့တွဲ + တပေါင်း) =နှစ်လတို့၏ အကြားဖြစ်သော ရှစ်ညဥ့်တို့၌ ဆီးနှင်းကျသော ညဥ့်အခါဝယ် လွင်တီးခေါင်၌ တစ်ထည်တည်းသော သင်္ကန်းရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုင်နေ၏၊ ငါအား ချမ်းအေးခြင်း မဖြစ်။ ပဌမယာမ်လွန်သော် ငါအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်ခဲ့၏၊ ငါသည် နှစ်ထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံ၏၊ ငါအား ချမ်းအေးခြင်း မဖြစ်။ မဇ္ဈိမယာမ်လွန်သော် ငါအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပြန်၏၊ ငါသည် သုံးထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံ၏၊ ငါအား ချမ်းအေးခြင်း မဖြစ်။ ပစ္ဆိမယာမ်လွန်သော် နှစ်သက်ဖွယ် မျက်နှာနှင့်တူသော ညဥ့်၏ အရုဏ်တက်လတ်သော် ငါအား ချမ်းအေးခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပြန်၏၊ ငါသည် လေးထည်မြောက်သော သင်္ကန်းကို ခြုံရုံပြန်၏၊ ငါအား ချမ်းအေးခြင်း မဖြစ်ခဲ့။ ရဟန်းတို့ ထိုငါအား “ဤသာသနာတော်၌ ချမ်းတတ်သော သဘောရှိကုန်သော အချမ်းကို ကြောက်သော သဘောရှိကုန်သော အမျိုးကောင်းသားတို့သည် သုံးထည်သော သင်္ကန်းဖြင့် ရောင့်ရဲမျှတခြင်းငှါ့စွမ်းနိုင်ကုန်၏၊ ငါသည် ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်း၌ အပိုင်းအခြားကို ဖွဲ့ရမူ အပိုင်းအခြားကို ထားရမူ သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ နှစ်ထပ်သော ဒုကုဋ်သင်္ကန်း၊ တစ်ထပ်သော ကိုယ်ဝတ်သင်္ကန်း၊ တစ်ထပ်သော သင်းပိုင်၊ ဤသုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

After staying at Rājagaha for as long as he liked, the Buddha set out wandering toward Vesālī. On the road between Rājagaha and Vesālī the Buddha saw a number of monks walking along, loaded up with robes on their heads, shoulders, and hips. He thought, “These foolish men have turned to an abundance in robes too readily. Let me set a limit on robes for the monks.” Wandering on, the Buddha eventually arrived at Vesālī where he stayed at the Gotamaka Shrine. At that time it was midwinter, when the days are cold and snowy. The Buddha sat outside at night without being cold, wearing only one robe. Becoming cold at the end of the first part of the night, he put on a second robe. Becoming cold once again at the end of the middle part of the night, he put on a third robe. At the end of the last part of the night, when the sky was flaring up at dawn, he became cold once more. Putting on a fourth robe, he was fine. He thought, “Even those on this spiritual path who come from respectable families, who are sensitive to the cold and fear the cold, are able to get by with three robes. Let me set a limit on robes for the monks. Let me allow them three robes.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks. He told them what had happened and what he had thought, adding: “I allow you three robes: a double-layered outer robe, a single-layered upper robe, and a single-layered sarong.” 17. Discussion on extra robes

၂၁၈-ပိုလွန်သောသင်္ကန်း ၃၄၇။ တစ်ရံရောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “မြတ်စွာဘုရားသည် သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု တစ်ပါးသော သုံးထည်သော သင်္ကန်းဖြင့် ရွာတွင်းသို့ ဝင်ကုန်၏၊ တစ်ပါးသော သုံး ထည်သော သင်္ကန်းဖြင့် အရံကျောင်းတွင်း၌ နေကုန်၏၊ တစ်ပါးသော သုံးထည်သော သင်္ကန်းဖြင့် ရေချိုး ဆိပ်သို့ သက်ဆင်းကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အဓိဋ္ဌာန် ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ပိုလွန်သော သင်္ကန်းကို ဆောင်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတိုု့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ မြတ်စွာ ဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ အဓိဋ္ဌာန် ဝိကပ္ပနာ မပြုဘဲ သင်္ကန်းသုံးထည်ထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်းကို မဆောင်အပ်၊ ဆောင်သော ရဟန်းကို တရားအားလျော်စွာ ပြုရမည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တစ်ရံရောအခါ အသျှင်အာနန္ဒာအား သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်း ဖြစ်ပေါ်၏၊ အသျှင်အာနန္ဒာသည်လည်း ထိုသင်္ကန်းကို အသျှင်သာရိပုတြာအား ပေးလှူခြင်းငှါ အလိုရှိ၏၊ အသျှင် သာရိပုတြာသည်လည်း သာကေတမြို့၌ နေ၏။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာအား “မြတ်စွာဘုရားသည် ‘သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်းကို မဆောင်အပ်’ဟု သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏၊ ဤသင်္ကန်းသည်လည်း ငါ့အား သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်းတည်း၊ ငါသည်လည်း ဤသင်္ကန်းကို အသျှင်သာရိပုတြာအား ပေးလှူခြင်းငှါ အလိုရှိ၏၊ အသျှင်သာရိပုတြာသည်လည်း သာကေတ မြို့၌ နေ၏၊ ငါသည် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါမည်နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်း ကို လျှောက်၏။ အာနန္ဒာ အဘယ်မျှလောက် ကြာသည်ရှိသော် သာရိပုတြာ ရောက်လာလတ္တံ့နည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ကိုးရက်မြောက်သော နေ့၌ဖြစ်စေ ဆယ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ဖြစ်စေ ရောက်လာ ပါလတ္တံ့ဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟော တော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်းကို ဆယ်ရက် အတိုင်းအရှည် ကာလပတ်လုံး ဆောင်ရန် ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့အား သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်း ဖြစ်ပေါ်၏။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့အား “ငါတို့သည် သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်း၌ အဘယ်သို့ ပြုကျင့်ရပါမည်နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့ သုံးထည်သော သင်္ကန်းထက် ပိုလွန်သော သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

When they heard that the Buddha had allowed three robes, the monks from the group of six went to the village in one set of three, stayed in the monastery in another set, and went bathing in yet another set. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six keep extra robes?” They told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t keep extra robes. If you do, you should be dealt with according to the rule.” Soon, Venerable Ānanda was offered an extra robe. He wanted to give it to Venerable Sāriputta who was staying at Sāketa. Knowing that the Buddha had laid down a rule against having an extra robe, he thought, “What should I do now?” He told the Buddha, who said, “How long is it, Ānanda, before Sāriputta returns?” “Nine or ten days.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “You should keep an extra robe for ten days at the most.” Soon the monks were given extra robes. Not knowing what to do with them, they told the Buddha. “I allow you to assign an extra robe to another.”

၃၄၈။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေ တော်မူပြီးလျှင် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူ၏။ အစဥ်အတိုင်း ဒေသစာရီ လှည့်လည်သည် ရှိသော် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဗာရာဏသီပြည် ဣသိပတနမည်သော မိဂဒါဝုန်တော၌ သီတင်သုံးနေတော်မူ၏။ ထိုအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်း၏ သင်းပိုင်သည် ပေါက်ပြဲ၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းအား “မြတ်စွာ ဘုရားသည် နှစ်ထပ်သော ဒုကုဋ်သင်္ကန်း၊ တစ်ထပ်သော ကိုယ်ဝတ်သင်္ကန်း၊ တစ်ထပ်သော သင်းပိုင်၊ (ဤ) သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ငါ့အားလည်း ဤသင်းပိုင်သည် ပေါက်ပြဲခဲ့၏၊ အကယ်၍ ငါသည် ပုဆိုးစဖြင့် ဖာငြားအံ့၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ နှစ်ထပ်ဖြစ်လတ္တံ့၊ အလယ်၌ တစ်ထပ်ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းသည် ပုဆိုးစဖြင့် ဖာ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ကျောင်းစဥ် ဒေသစာရီ လှည့်လည်သည်ရှိသော် ပုဆိုးစဖြင့် ဖာနေသော ထို ရဟန်းကို မြင်၍ ထိုရဟန်းထံသို့ ကြွတော်မူပြီးလျှင် ထိုရဟန်းကို “ရဟန်း သင်သည် အဘယ်ကို ပြုသနည်း”ဟု မေးတော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား ပုဆိုးစဖြင့် ဖာပါသည်ဟု လျှောက်သည်ရှိသော် “ရဟန်း ကောင်းစွ၊ ကောင်းစွ၊ ရဟန်း သင်သည် ပုဆိုးစဖြင့် ဖာသည်မှာ ကောင်းပေ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ မဖွပ်သေးသော ပုဆိုး မဖွပ်သေးသော ပုဆိုးသစ်နှင့်တူသော တစ်ကြိမ်သာ ဖွပ်သေးသော ပုဆိုးနှစ်ထပ်သော ဒုကုဋ်တစ်ထပ်သော ကိုယ်ဝတ် တစ်ထပ်သော သင်းပိုင်ကို ခွင့်ပြု၏၊ ကာလကြာညောင်း၍ ဟောင်းနွမ်းပြီးသော ပုဆိုးတို့ဖြင့် ပြုအပ်သော လေးထပ်သော ဒုကုဋ်နှစ်ထပ်သော ကိုယ်ဝတ် နှစ်ထပ်သော သင်းပိုင်ကိုလည်းကောင်း၊ ပံ့သကူ၌ အလိုရှိသမျှ ထပ်စိမ့်သောငှါလည်းကောင်း ခွင့်ပြု၏၊ အိမ်ဈေး စသည်၌ ကျသော ပုဆိုးနွမ်းကို ရှာမှီးခြင်း၌ အားထုတ်ခြင်းကို ပြုရမည်၊ ရဟန်းတို့ ဖာခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ အပ်ဖြင့် ချုပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ လုံး၍ချုပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ တလုပ်အုပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊၁ အရိအဆွေးကို မခွါဘဲ အပေါ်၌ ထပ်၍ ဖာခြင်းကိုလည်းကောင်း ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့် တော်မူ၏။ ၁။ သေးငယ်သော အဝတ်ပိုင်းဖြင့် ထပ်အုပ်၍ ချုပ်ခြင်း။

After staying at Vesālī for as long as he liked, the Buddha set out wandering toward Benares. When he eventually arrived, he stayed in the deer park at Isipattana. On that occasion the sarong of a certain monk had a hole. He thought, “The Buddha has allowed three robes: a double-layered outer robe, a single-layered upper robe, and a single-layered sarong. Since my sarong has a hole, let me add a patch. It will have a double layer of cloth on all sides, but only a single layer in the middle.” And that’s what he did. Just then the Buddha was walking about the dwellings, and he saw that monk patching his robe. He went up to that monk and said, “What are you doing, monk?” “I’m patching my robe, sir.” “Well done. It’s good that you are patching your robe.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “When the cloth is new or nearly new, I allow a double-layered outer robe, a single-layered upper robe, and a single-layered sarong. When the cloth is worn, I allow an outer robe of four layers, a double-layered upper robe, and a double-layered sarong. With rags, you may have as much as you like. With scraps of cloth from a shop, you should search for them. And I allow patches, mending, hems, strips of cloth for marking, and strengthening.” 18. The account of Visākhā

၂၁၉-ဝိသာခါဝတ္ထု ၃၄၉။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဗာရာဏသီပြည်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေတော် မူပြီးလျှင် သာဝတ္ထိပြည်သို့ အစဥ်အတိုင်း ဒေသစာရီ လှည့်လည်သည်ရှိသော် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ရောက် တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေသော မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို မြတ်စွာဘုရားသည် တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက် တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာဘုရားက တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေတော်မူပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းသံဃာနှင့်အတူ နက်ဖြန်အဖို့ အကျွန်ုပ်၏ ဆွမ်းကို လက်ခံတော်မူပါ”ဟု လျှောက်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် လက်ခံ တော်မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာ မည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာဘုရား၏ လက်ခံတော်မူခြင်းကို သိ၍ နေရာမှ ထကာ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွားလေ၏။ ထိုအခါ၌ ထိုညဥ့်လွန်သော် လေးကျွန်းလုံးနှံ့သော မိုးကြီးရွာ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည့်ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ရွာသကဲ့သို့ ထို့အတူ လေးကျွန်းလုံးတို့၌ ရွာ၏၊ ရဟန်း တို့ ကိုယ်ကို မိုးရေခံကုန်လော့၊ ဤမိုးကြီးသည်ကား နောက်ဆုံးဖြစ်သော လေးကျွန်းလုံးကို နှံ့သော မိုးကြီးပေတည်း”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “အသျှင်ဘုရား ကောင်းပါပြီ”ဟု ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံ၍ သင်္ကန်းကို ချထားကုန်လျက် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကုန်၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မွန်မြတ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို စီရင်စေပြီးလျှင် ကျွန်မကို “ဟယ် ကျွန်မ သွားချေ၊ အရံကျောင်းတော်သို့ သွား၍ အသျှင်ဘုရား အချိန်တန်ပါပြီ၊ ဆွမ်းပြင်ပြီးပါပြီဟု (မြတ်စွာဘုရားအား) အချိန်တန်ကြောင်းကို လျှောက် လေလော့”ဟု စေလွှတ်လိုက်၏။ “အရှင်မ ကောင်းပါပြီ”ဟု ဆို၍ ထိုကျွန်မသည် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါအား ဝန်ခံ၍ အရံ ကျောင်းတော်သို့ သွားသည်ရှိသော် သင်္ကန်းကို ချထားကုန်လျက် ကိုယ်ကို မိုးရေခံနေကုန်သော ရဟန်း တို့ကို မြင်၍ “အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အာဇီဝကတို့သည် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကာ နေကုန်၏”ဟု (မှတ်ထင်ကာ) မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါထံသို့ သွားပြီးလျှင် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို “အရှင်မ အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အာဇီဝကတို့သည် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကာ နေပါကုန်၏”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ပညာရှိ၍ လိမ္မာသော လျင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါအား “စင်စစ် အသျှင်ကောင်းတို့သည် သင်္ကန်းကို ချထားကုန်လျက် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကာ နေကုန်လတ္တံ့၊ ထိုမလိမ္မာသော ကျွန်မသည် အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အာဇီဝကတို့သည် ကိုယ်ကို မိုးရေ ခံကာ နေကုန်၏ဟု မှတ်ထင်ဟန်ရှိ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ကျွန်မကို “ဟယ်ကျွန်မ သွားချေဦး၊ အရံကျောင်းတော်သို့ သွားပြီးလျှင် အသျှင်ဘုရား အချိန်တန်ပါပြီ၊ ဆွမ်းပြင်ပြီးပါပြီ”ဟု (မြတ်စွာဘုရားအား) အချိန်တန်ကြောင်းကို လျှောက်လေလော့ဟု စေလွှတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ကိုယ်ကို ချမ်းအေးအောင် ပြုပြင်ပြီးလျှင် ခံ့ကျန်းသော ကိုယ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ သင်္ကန်းတို့ကို ယူကုန်လျက် ကျောင်းသို့ ဝင်ကုန်၏။ ထိုအခါ၌ ကျွန်မသည် အရံကျောင်းတော်သို့ သွား၍ ရဟန်းတို့ကို မမြင်သည်ရှိသော် “အရံကျောင်း တော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အရံကျောင်းတော်သည် ဆိတ်ငြိမ်၏”ဟု (မှတ်ထင်ကာ) မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါ ထံသို့ သွားပြီးလျှင် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို “အရှင်မ အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အရံကျောင်းတော်သည် ဆိတ်ငြိမ်၏”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ပညာရှိ၍ လိမ္မာသော လျင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါအား “စင်စစ် အသျှင်ကောင်းတို့သည် ကိုယ်ကို ချမ်းအေးအောင် ပြုကုန်လျက် ခံ့ကျန်းသော ကိုယ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ သင်္ကန်းတို့ကို ယူကာ ကျောင်းတွင်းသို့ ဝင်ကုန်သည် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ထိုမလိမ္မာသော ကျွန်မသည် အရံကျောင်း တော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အရံကျောင်းတော်သည် ဆိတ်ငြိမ်၏ဟု မှတ်ထင်ဟန် ရှိ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ကျွန်မကို “ဟယ် ကျွန်မ သွားချေဦး၊ အရံကျောင်းတော်သို့ သွားပြီးလျှင် အသျှင်ဘုရား အချိန်တန်ပါပြီ၊ ဆွမ်းပြင်ပြီးပါပြီဟု (မြတ်စွာဘုရားအား) အချိန်တန်ကြောင်းကို လျှောက်ထားလေလော့”ဟု စေလွှတ်လိုက်ပြန်၏။

After staying at Benares for as long as he liked, the Buddha set out wandering toward Sāvatthī. When he eventually arrived, he stayed in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. Soon afterwards Visākhā Migāramātā went to the Buddha, bowed, and sat down. When the Buddha had instructed, inspired, and gladdened her with a teaching, Visākhā said, “Sir, please accept tomorrow’s meal from me together with the Sangha of monks.” The Buddha consented by remaining silent. Knowing that the Buddha had consented, Visākhā got up from her seat, bowed down, circumambulated him with her right side toward him, and left. The following morning it was pouring down from a great storm extending over the four continents. The Buddha said to the monks, “It rains on the four continents just as it rains here in the Jeta Grove. Bathe in the rain, monks. This is the last great storm of this kind.” Saying, “Yes, sir,” they took off their robes and bathed in the rain. When Visākhā had had various kinds of fine foods prepared, she told a slave, “Go to the monastery and tell the Buddha that the meal is ready.” Saying, “Yes, ma’am,” she went to the monastery and saw the monks bathing naked in the rain. She thought, “There are no monks in the monastery, just Ājīvaka ascetics bathing in the rain.” She returned and told Visākhā what had happened. Being wise and discerning, Visākhā thought, “No doubt the venerables are bathing naked in the rain. It’s only because of her ignorance that she thinks as she does.” So she sent the slave back to the monastery with the same instructions. When the monks had cooled their bodies and felt invigorated, they took their robes and entered their dwellings. When the slave arrived, she didn’t see any monks. She thought, “There are no monks in the monastery. It’s empty.” She returned and told Visākhā what had happened. Once again Visākhā realized what was going on, and she told the slave to go to the monastery one more time.

၃၅၀။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ သပိတ်သင်္ကန်းကို ပြင်ဆင်ကုန် လော့၊ ဆွမ်းဘုဥ်းပေးရန် အချိန်တန်ပြီ”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “အသျှင်ဘုရား ကောင်းပါပြီ”ဟု ထိုရဟန်း တို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူကာ့အားရှိသော ယောကျာ်းသည် ကွေးထားသော လက်မောင်းကို ဆန့်တန်းသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဆန့် ထားသော လက်ကို ကွေးသကဲ့သို့လည်းကောင်း ထို့အတူသာလျှင် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်မှ ကွယ်ခဲ့၍ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါ၏ တံခါးမုခ်၌ ထင်ရှားဖြစ်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ခင်းထားသော နေရာ၌ ရဟန်းသံဃာနှင့်အတူ ထိုင်နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် “အချင်းတို့ မြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကြီးသည်၏ အဖြစ်သည် အံ့ဖွယ်ရှိပေစွတကား၊ အချင်းတို့ မဖြစ်ဘူးမြဲ ဖြစ်ပေစွတကား၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ပုဆစ်ဒူးအတိုင်း အရှည်ရှိသော ရေအလျဥ်တို့သည် စီးနေပါကုန်လျက် ခါးအတိုင်းအရှည်ရှိသော ရေအလျဥ် တို့သည် စီးနေပါကုန်လျက် တစ်ပါးသော ရဟန်း၏သော်လည်း ခြေတို့သည်လည်းကောင်း၊ သင်္ကန်းတို့သည်လည်းကောင်း မစိုစွတ်ကုန်”ဟု ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သည် ဖြစ်၍ ဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာ ကို မွန်မြတ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဖြင့် ရောင့်ရဲသည်တိုင်အောင် တားမြစ်သည်တိုင်အောင် ကိုယ်တိုင်လုပ်ကျွေး ၍ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆွမ်းဘုဥ်းပေးပြီး၍ သပိတ်တော်မှ လက်ကို ဖယ်ပြီးသောအခါ တစ်ခုသော နေရာ ၌ ထိုင်နေသော မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် မြတ်စွာဘုရားအား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို တောင်းလိုပါ၏”ဟု လျှောက်၏။ ဝိသာခါ မြတ်စွာဘုရား တို့သည် ဆုပေးခြင်းမှ လွန်မြောက်ကုန်၏ဟု (မိန့်တော်မူရာ) အသျှင်ဘုရား အပ်လည်း အပ်ပါ၏၊ အပြစ်လည်း မရှိပါဟု လျှောက်၏။ ဝိသာခါ ဆိုလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ဝိသာခါတောင်းသော ဆု (၈) ပါး အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည်- (၁) သံဃာတော်အား အသက်ထက်ဆုံး မိုးရေခံသင်္ကန်းကို လှူလိုပါ၏။ (၂) ဧည့်သည်အာဂန္တုတို့အား ဆွမ်းလှူလိုပါ၏။ (၃) ခရီးသွားရဟန်းတို့အား ဆွမ်းလှူလိုပါ၏။ (၄) သူနာရဟန်းတို့အား ဆွမ်းလှူလိုပါ၏။ (၅) သူနာပြုရဟန်းတို့အား ဆွမ်းလှူလိုပါ၏။ (၆) သူနာရဟန်းတို့အား ဆေးလှူလိုပါ၏။ (၇) အမြဲယာဂုလှူလိုပါ၏။ (၈) ဘိက္ခုနီသံဃာအား ရေသနုပ်ကို လှူလိုပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ ဝိသာခါ သင်သည် အဘယ်သို့သော အကျိုးထူးကို ကောင်းစွာ မြင်၍ ငါ့အား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို တောင်းသနည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ယခုအခါ ကျွန်မကို “ဟယ် ကျွန်မ သွားချေ၊ အရံကျောင်းတော်သို့ သွား၍ အသျှင်ဘုရား အချိန်တန်ပါပြီ၊ ဆွမ်းပြင်ပြီးပါပြီဟု (မြတ်စွာဘုရားအား) အချိန်တန်ကြောင်းကို လျှောက်လေလော့”ဟု စေလွှတ်လိုက်ပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ကျွန်မသည် အရံကျောင်းတော်သို့ သွားသည်ရှိသော် သင်္ကန်းကို ချထားကုန်လျက် ကိုယ်ကို မိုးရေခံနေကုန်သော ရဟန်းတို့ကို မြင်၍ “အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိကုန်၊ အာဇီဝကတို့သည် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကာ နေကုန်၏”ဟု (မှတ် ထင်ကာ) အကျွန်ုပ်ထံသို့ လာပြီးလျှင် အကျွန်ုပ်ကို “အရှင်မ အရံကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့ မရှိပါကုန်၊ အာဇီဝကတို့သည် ကိုယ်ကို မိုးရေခံကာ နေပါကုန်၏”ဟု ပြောကြားပါသည်။ အသျှင်ဘုရား အဝတ်မဆီးအချည်းနှီး နေခြင်းသည် မစင်ကြယ်ပါ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရွံ့ရှာဖွယ် ဖြစ်ပါသည်။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကိုကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ သံဃာတော်အား အသက့်ထက်ဆုံး မိုးရေခံသင်္ကန်းကို လှူလိုပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း ဧည့်သည်အာဂန္တုဖြစ်သော ရဟန်းသည် ခရီးကို မကျွမ်းကျင်သည် ဖြစ်၍ ဆွမ်းခံအပ်, မခံအပ်သော အိမ်ကို မသိသဖြင့် ပင်ပန်းစွာ ဆွမ်းခံရပါ၏၊ ထိုဧည့်သည် အာဂန္တု ရဟန်းသည် အကျွန်ုပ်၏ အာဂန္တုတို့အား လှူသော ဆွမ်းကို စားပြီးမှ ခရီးကို သိသည်ဖြစ်၍ ဆွမ်းခံ အပ်, မခံအပ်သော အိမ်ကို သိသဖြင့် မပင်ပန်းဘဲ ဆွမ်းခံရပါလိမ့်မည်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ အသက်ထက်ဆုံး ဧည့်သည်အာဂန္တုရဟန်းသံဃာအား ဆွမ်းလှူ ရန် အလိုရှိပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း ခရီးသွားရဟန်းသည် မိမိဆွမ်းကို ရှာရသည်ရှိသော် အဖော်ကုန်သည်မှလည်း ကျန်ရစ်ပါလိမ့်မည်၊ သွားလိုသော ကျောင်းသို့ အချိန်အခါမဲ့၌ ရောက်ပါလိမ့်မည်၊ ပင်ပန်း စွာ ခရီးရှည် သွားရပါလိမ့်မည်။ ထိုရဟန်းသည် အကျွန်ုပ်၏ ခရီးသွားရဟန်းတို့အား လှူသော ဆွမ်းကို စားပြီးမှ သွားရသော် အဖော်ကုန်သည်မှ မကျန်ဘဲရှိပါလိမ့်မည်၊ သွားလိုသော ကျောင်းသို့ အချိန်အခါ၌ ရောက်ပါလိမ့်မည်၊ မပင်ပန်းဘဲ ခရီးရှည် သွားနိုင်ပါလိမ့်မည်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ အသက်ထက်ဆုံး ခရီးသွားရဟန်းသံဃာအား ဆွမ်းလှူရန် အလိုရှိပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း နာဖျားသော ရဟန်းအား လျောက်ပတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မရခြင်းကြောင့် အနာသော်လည်း တိုးပွားပါလိမ့်မည်၊ သေခြင်းသော်လည်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်၏ သူနာ ရဟန်းတို့အား လှူသော ဆွမ်းကို စားရသော ထိုရဟန်းအား အနာသည် မတိုးပွါးလတ္တံ့၊ သေခြင်းသည်လည်း မဖြစ်လတ္တံ့၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ အသက်ထက် ဆုံး သူနာရဟန်းသံဃာအား ဆွမ်းကို လှူရန် အလိုရှိပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း သူနာပြုရဟန်းသည် မိမိဆွမ်းကို ရှာရသည်ရှိသော် နာဖျားသော ရဟန်း၏ ဆွမ်းကို နေမြင့်မှ ဆောင်ရလတ္တံ့၊ ဆွမ်းငတ်ပြတ်လတ္တံ့၊ ထိုသူနာပြုရဟန်းသည် အကျွန်ုပ်၏ သူနာပြုရဟန်းတို့အား လှူသော ဆွမ်းကို စားရသော် နာဖျားသော ရဟန်း၏ ဆွမ်းကို စောစောဆောင် နိုင်ပါလတ္တံ့၊ ဆွမ်းငတ်ပြတ်ခြင်း မဖြစ်ပါလတ္တံ့၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည် ဖြစ်၍ အသက်ထက်ဆုံး သူနာပြုရဟန်းသံဃာအား ဆွမ်းကို လှူရန် အလိုရှိပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း နာဖျားသော ရဟန်းအား လျောက်ပတ်သော ဆေးတို့ကို မရခြင်းကြောင့် အနာသော်လည်း တိုးပွါးပါလတ္တံ့၊ သေခြင်းသော်လည်း ဖြစ်ပါလတ္တံ့၊ အကျွန်ုပ်၏ သူနာတို့အား လှူသော ဆေးကို စားရသော ထိုရဟန်းအား အနာသည်လည်း မတိုးပွါးပါလတ္တံ့၊ သေခြင်းသည်လည်း မဖြစ်ပါလတ္တံ့၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ အသက်ထက်ဆုံး သူနာရဟန်းသံဃာအား ဆေးလှူရန် အလိုရှိပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထို့ပြင်လည်း မြတ်စွာဘုရားသည် အန္ဓကဝိန္ဒရွာ၌ ဆယ်ပါးသော အကျိုးတို့ကို မြင်တော်မူသဖြင့် ယာဂုကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုဆယ်ပါးသော အကျိုးတို့ကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ သံဃာတော်အား အသက်ထက်ဆုံး အမြဲယာဂုလှူရန် အလိုရှိပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် အစီရဝတီမြစ်၌ ပြည့်တန်ဆာမတို့နှင့် အတူ အဝတ်မဆီးအချည်းအနှီးဖြင့် တစ်ခုတည်းသော ရေဆိပ်၌ ရေချိုးကုန်၏၊ အသျှင်ဘုရား ထိုပြည့်တန်ဆာမ တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို “အသျှင်မတို့ ငယ်ကုန်သော သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်သနည်း၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို ခံစားသင့်သေးသည် မဟုတ်ကုန်လော၊ အိုမင်းသော အခါ၌ ကျင့်ကုန် လော့၊ ဤသို့ ကျင့်သည်ရှိသော် သင်တို့အား နှစ်ပါးသော အကျိုးတို့ကို ယူအပ်သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့”ဟု ပြက်ရယ်ဆိုပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ပြည့်တန်ဆာမတို့က ပြက်ရယ်ပြုအပ်ကုန်သည် ဖြစ်၍မျက်နှာမသာယာ ဖြစ်ရပါကုန်သည်၊ အသျှင်ဘုရား မိန်းမအား အဝတ်မဆီးအချည်းနှီး နေခြင်းသည် မစင် ကြယ်ပါ၊ စက်ဆုပ် ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်ပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးကို ကောင်းစွာ မြင်သည် ဖြစ်၍ ဘိက္ခုနီသံဃာအား အသက်ထက်ဆုံး ရေသနုပ်လှူရန် အလိုရှိပါသည်ဟု (လျှောက်၏)။

When the message had been delivered, the Buddha said to the monks, “Get your bowls and robes. It’s time for the meal.” “Yes, sir.” The Buddha robed up and took his bowl and robe. Then, just as a strong man might bend or stretch his arm, the Buddha disappeared from the Jeta Grove and appeared at Visākhā’s gatehouse. He sat down on the prepared seat together with the Sangha of monks. Visākhā thought, “The power and might of the Buddha are truly amazing. The water is flowing knee-deep, even waist-deep, yet not a single monk has wet feet or wet robes.” Delighted and joyful, she personally served various kinds of fine foods to the Sangha of monks headed by the Buddha. When the Buddha had finished his meal, she sat down to one side and said, “Sir, I wish to ask for eight favors.” “Buddhas don’t grant favors, Visākhā.” “It’s allowable and blameless.” “Well then, say what it is.” “For as long as I live I wish to give rainy-season robes to the Sangha, and I wish to give meals to the newly-arrived and departing monastics, as well as to those who are sick and those nursing the sick. I also wish to give medicines to the sick, a regular supply of congee, and bathing robes to the nuns.” “But, Visākhā, what reason do you have for asking me for these eight favors?” Visākhā then told the Buddha what had happened to her slave, adding, “Nakedness is gross, disgusting, and repulsive. This is why I wish to give rainy-season robes to the Sangha for as long as I live. Also, not knowing the streets or where to go, newly-arrived monks will get exhausted while walking for alms. But if they eat a meal from me, they will get to know the streets and where to go for alms, and they will avoid getting exhausted. This is why I wish to give meals to the newly-arrived monks for as long as I live. Also, in trying to get a meal, departing monks may bother the Teacher, or they may arrive late at their destination. Or, if they fail to get a meal, they’ll be weak while traveling. But if they eat a meal from me, they won’t bother the Teacher, they’ll arrive at their destination at an appropriate time, and they won’t be weak while traveling. This is why I wish to give meals to the departing monks for as long as I live. Also, if sick monks don’t get suitable food, their illness might get worse, or they might die. But if they eat a meal from me, their illness won’t get worse, and they won’t die. This is why I wish to give meals to the sick monks for as long as I live. Also, if the monks who nurse the sick have to get their own meals, they won’t be able to bring back meals for the sick until after midday, and then the sick won’t be able to eat. But if they eat a meal from me, they’ll be able to bring back meals for the sick in good time, and the sick will be able to eat. This is why I wish to give meals to those monks who nurse the sick for as long as I live. Also, if the sick monks don’t get suitable medicines, their illness might get worse or they might die. But if they get medicine from me, their illness won’t get worse, and they won’t die. This is why I wish to give medicine to the Sangha for as long as I live. Also, while staying at Andhakavinda, the Buddha allowed congee, seeing ten benefits in it. This is why I wish to give a regular supply of congee to the Sangha for as long as I live. Also, sir, on one occasion the nuns were bathing naked at a ford in the river Aciravatī together with sex workers. The sex workers teased them, ‘Venerables, why practice the spiritual life when you’re still young? Why not enjoy worldly pleasures? You can practice the spiritual life when you’re old. In this way you’ll get the benefits of both.’ The nuns felt humiliated. Nakedness in women is gross, disgusting, and repulsive. This is why I wish to give bathing robes to the Sangha of nuns for as long as I live.”

၃၅၁။ ဝိသာခါ သင်သည် အဘယ်အာနိသင်ကို ကောင်းစွာ မြင်သည်ဖြစ်၍ ငါ့အား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို တောင်းသနည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဤသာသနာတော်၌ ဝါမှကျွတ်သော ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြော်ရန် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကုန်လတ္တံ့၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရား ဤမည်သော ရဟန်းကား သေပါပြီ၊ ထိုရဟန်း၏ လားရာဂတိကား အဘယ်ပါနည်း၊ တမလွန်၌ ဖြစ်ခြင်းကား အဘယ်ပါနည်း (အကျွတ်တရားရခြင်းကား အဘယ်နည်း) ”ဟု မေးကုန်လတ္တံ့။ မြတ်စွာ ဘုရားသည် ထိုကွယ်လွန်ခဲ့သော ရဟန်းကိုသောတာပတ္တိဖိုလ်သို့ ရောက်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ သကဒါဂါမိဖိုလ်သို့ ရောက်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အနာဂါမိဖိုလ်သို့ ရောက်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း ဟောကြားတော်မူလတ္တံ့။ အကျွန်ုပ်သည် ထိုရဟန်းတို့ထံ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရားတို့ ထိုအသျှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သို့ လာဖူးပါသလော”ဟု မေးအံ့။ ထိုရဟန်းသည် “သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာဖူး၏”ဟု အကျွန်ုပ်အား အကယ်၍ ပြောဆိုကုန်ငြားအံ့၊ ဤသို့ဆိုသောအခါ၌ ဧကန်မုချ ထိုအသျှင်သည် ငါ၏ မိုးရေခံသင်္ကန်းကိုသော်လည်း သုံးဆောင်ဖူး၏၊ ဧည့်သည်တို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ ခရီးသွားတို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သူနာတို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သူနာပြု ရဟန်းတို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ နာဖျားသော ရဟန်းတို့အား လှူသော ဆေးကိုသော်လည်းကောင်း၊ အမြဲလှူသော ယာဂုကိုသော်လည်းကောင်း သုံးဆောင်ဖူး၏”ဟု ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့ ရောက်ပါအံ့။ ထိုသုံးဆောင်ဖူးသော ရဟန်းကို အောက်မေ့သော အကျွန်ုပ်အား ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်လတ္တံ့၊ ဝမ်း မြောက်သော အကျွန်ုပ်အား နှစ်သက်ခြင်း ဖြစ်လတ္တံ့၊ နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသော အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်သည် ငြိမ်းအေးလတ္တံ့၊ ငြိမ်းအေးသော ကိုယ်ရှိသော အကျွန်ုပ်သည် ချမ်းသာကို ခံစားရလတ္တံ့၊ ချမ်းသာသော အကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် တည်ကြည်လတ္တံ့၊ ထိုတည်ကြည်ခြင်းသည် အကျွန်ုပ်အား ဣန္ဒြေကို ပွါးစေခြင်း ဗိုလ်ကို ပွါးစေခြင်း ဗောဇ္ဈင်ကို ပွါးစေခြင်း ဖြစ်လတ္တံ့၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဤအကျိုးအာနိသင် ကို ကောင်းစွာ မြင်သည် ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို တောင်းပါသည်ဟု (လျှောက်၏)။ ဝိသာခါ ကောင်းပေစွ၊ ကောင်းပေစွ။ ဝိသာခါ သင်သည် ဤအကျိုးအာနိသင်ကို ကောင်းစွာ မြင်သည် ဖြစ်၍ ငါ့အား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို တောင်းသည်မှာ ကောင်းပေစွ၊ ဝိသာခါ သင့်အား ရှစ်ပါးသော ဆုတို့ကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို ဤဂါထာတို့ဖြင့် အနုမောဒနာ ပြုတော်မူ၏။ “ (ဝိသာခါ) ငါ၏ အကြင်တပည့်မသည် ဆွမ်း, အဖျော်အလှူကို လှူ၏၊ လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်၏၊ အကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ဝန်တိုခြင်းကို နှိပ်စက်လျက် နတ်ပြည်၏ အကြောင်း ဖြစ်သော၊ စိုးရိမ်ခြင်းကို ပယ်တတ်သော၊ ချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သော အလှူကို ပေးလှူ တတ်၏။ ထိုတပည့်မသည် ကိလေသာမြူကင်းသော၊ အပါယ်သို့လားစေတတ်သည့် ကိလေသာလည်း မရှိသော အရိယာမဂ်သို့ ရောက်၍ နတ်၌ ဖြစ်သော အသက်ရှည်ခြင်းကို ရ၏။ ကောင်းမှုကို အလိုရှိသော၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော၊ နာဖျားခြင်းမရှိသော ထိုတပည့်မသည် နတ်ပြည်၌ ကြာမြင့်စွာ့မွေ့လျော်ရ၏”ဟု (အနုမောဒနာပြု တော်မူ၏)။

“But, Visākhā, what benefit do you see that you ask me for these eight favors?” “Well, it will happen that monks who have completed the rainy-season residence in the various regions will come to Sāvatthī to visit the Buddha. If a monk has died, they’ll ask you about his destination, and you’ll tell them whether he’s reached the fruit of streamentry, the fruit of once-returning, the fruit of non-returning, or perfection. I’ll then ask those monks whether that dead monk had previously visited Sāvatthī. If they say he had, I may conclude, ‘No doubt that venerable will have enjoyed a rainy-season robe supplied by me. Or he will have enjoyed a meal for newly-arrived monks, a meal for departing monks, a meal for sick monks, a meal for those nursing the sick, medicines, or a regular supply of congee—all given by me.’ When I recall that, I’ll be glad. The gladness will give rise to joy, and the mental joy will make me tranquil. When I’m tranquil, I’ll feel bliss. And when I’m blissful, my mind will be stilled. In this way I’ll develop the spiritual faculties, the spiritual powers, and the factors of awakening. It’s because of this benefit that I ask for these eight favors.” “Well said, Visākhā. It’s good that you ask me for these eight favors for the sake of this benefit. I grant you these eight favors.” The Buddha then expressed his appreciation to Visākhā with these verses: “Rejoicing in giving food and drink, A virtuous disciple of the Accomplished One, Overcoming stinginess, gives a gift. It leads to heaven, eliminates sadness, <j>and brings bliss. By means of the stainless path, She obtains heaven and long life. Desiring merit, happy and healthy, She rejoices in heaven for a long time.”

၃၅၂။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို ဤဂါထာတို့ဖြင့် အနုမောဒနာ ပြုပြီးလျှင် နေရာမှ ထကာ ဖဲကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်း အရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ မိုးရေခံသင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း ဧည့်သည်တို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ ခရီးသွားတို့အား လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ သူနာရဟန်းအား လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ သူနာပြုရဟန်းအား လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ သူနာအား လှူသော ဆေးကိုလည်းကောင်း၊ အမြဲလှူသော ယာဂုကိုလည်ကောင်း၊ ဘိက္ခုနီ သံဃာအား ရေသနုပ်ကိုလည်းကောင်း ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဝိသာခါအခန်း ပြီး၏။

When the Buddha had expressed his appreciation, he got up from his seat and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “I allow a rainy-season robe, meals for newly-arrived monastics, meals for departing monastics, meals for the sick, meals for those nursing the sick, medicine for the sick, a regular supply of congee, and bathing robes for the Sangha of nuns.” The section for recitation on Visākhā is finished. 19. The allowance of a sitting mat

၂၂၀-နိသီဒိုင်အခင်းစသည်ကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း ၃၅၃။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို စားပြီးလျှင် သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏၊ သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ထိုရဟန်းတို့အား အိပ်မက်မြင်မက်သဖြင့် သုက်လွတ်လေ၏၊ အိပ်ရာနေရာသည် သုက် အလိမ်းလိမ်း ကပ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နောက်လိုက်ရဟန်းဖြစ်သော အသျှင်အာနန္ဒာနှင့် အတူ ကျောင်းစဥ်လှည့်လည်သည်ရှိသော် သုက်အလိမ်းလိမ်းကပ်သော အိပ်ရာနေရာကို မြင်တော်မူ၍ အသျှင် အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ ဤအိပ်ရာနေရာသည် အဘယ်ဖြင့် အလိမ်းလိမ်းကပ်သနည်း”ဟု မေးတော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား ယခုအခါ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို စားပြီးလျှင် သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်း မရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်းတို့အား အိပ်မက်ဖြင့် သုက်လွတ်ခြင်းကြောင့် ထိုအိပ်ရာနေရာသည် သုက်ဖြင့် အလိမ်းလိမ်းကပ်နေပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ အာနန္ဒာ ဤစကားသည် ဤသို့ ဆိုတိုင်းဟုတ်ပေ၏၊ အာနန္ဒာ ဤစကားသည် ဤသို့ ဆိုတိုင်း မှန်ပေ၏၊ အာနန္ဒာ သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်းတို့အား အိပ်မက်ဖြင့် သုက်လွတ်၏။ အာနန္ဒာ သတိထင်ကာ ဆင်ခြင်လျက် အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်း တို့အား သုက်မလွတ်ပေ၊ အာနန္ဒာ ကာမဂုဏ်တို့၌ တပ်ခြင်းကင်းခိုက်ဖြစ်သော ပုထုဇဥ်တို့အားလည်း သုက်မလွတ်ပေ၊ အာနန္ဒာ ရဟန္တာအား သုက်လွတ်ရာသော အကြောင်းအခွင့်ကား အလျဥ်းမရှိပေဟု (မိန့် တော်မူ၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ယခုအခါ ငါသည် နောက်လိုက်ရဟန်းဖြစ်သော အာနန္ဒာနှင့် အတူ ကျောင်းစဥ် လှည့်လည်သည်ရှိသော် သုက်အလိမ်းလိမ်းကပ်သော အိပ်ရာနေရာကို မြင်၍ အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ ဤ အိပ်ရာနေရာသည် အဘယ်ဖြင့် အလိမ်းလိမ်းကပ်သနည်း”ဟု မေးခဲ့ပြီ။ အသျှင်ဘုရား ယခုအခါ၌ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို စားပြီးလျှင် သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်း မရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်းတို့အား အိပ်မက်ဖြင့် သုက်လွတ်ခြင်းကြောင့် ထိုအိပ်ရာ နေရာသည် သုက် အလိမ်းလိမ်းကပ်နေပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ အာနန္ဒာ ဤစကားသည် ဤသို့ ဆိုတိုင်းဟုတ်ပေ၏၊ အာနန္ဒာ ဤစကားသည် ဤသို့ ဆိုတိုင်း မှန်ပေ၏၊ အာနန္ဒာ သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်းတို့အား အိပ်မက်ဖြင့် သုက်လွတ်၏။ အာနန္ဒာ သတိထင်ကာ ဆင်ခြင်လျက် အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်း တို့အား သုက်မလွတ်ပေ၊ အာနန္ဒာ ကာမဂုဏ်တို့၌ တပ်ခြင်းကင်းခိုက်ဖြစ်သော ပုထုဇဥ်တို့အားလည်း သုက်မလွတ်ပေ၊ အာနန္ဒာ ရဟန္တာအား သုက်လွတ်ရာသော အကြောင်းအခွင့်ကား အလျဥ်းမရှိပေဟု (မိန့် ခဲ့ပြီ)။ ရဟန်းတို့ သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်း။ ဆင်းရဲစွာ အိပ်ရ၏၊ ဆင်းရဲစွာ နိုးရ၏၊ မကောင်းသော အိပ်မက်ကို မြင်မက် ရ၏၊ နတ်တို့က မစောင့်ရှောက်ကုန်၊ သုက်လွတ်တတ်၏။ ရဟန်းတို့ သတိလွတ်ကင်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်း။ ရဟန်းတို့ သတိထင်ကာ ဆင်ခြင်လျက် အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်း။ ချမ်းသာစွာ အိပ်ရ၏၊ ချမ်းသာစွာ နိုးရ၏၊ မကောင်းသော အိပ်မက်ကို မမြင်မက်၊ နတ်တို့က စောင့်ရှောက်ကုန်၏၊ သုက်မလွတ်ပေ။ ရဟန်းတို့ သတိထင်ကာ ဆင်ခြင်လျက် အိပ်ပျော်ခြင်း သို့ ရောက်သော ရဟန်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်း။ ရဟန်းတို့ ကိုယ်ကို လုံခြုံစေခြင်းငှါ, သင်္ကန်းကို လုံခြုံစေခြင်းငှါ, အိပ်ရာနေရာကို လုံခြုံစေခြင်းငှါ နိသီဒိုင်အခင်းကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထိုအခါ အလွန်ငယ်သော နိသီဒိုင်အခင်းသည် အလုံးစုံသော အိပ်ရာနေရာကို မလုံခြုံစေနိုင်၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အလိုရှိသလောက် ကြီးသော အိပ်ရာလွှမ်းကို ပြုခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At one time the monks ate fine food, and then went to sleep absentminded and heedless. They emitted semen while dreaming, soiling the furniture. Soon afterwards the Buddha was walking about the dwellings with Venerable Ānanda as his attendant. Noticing that soiled furniture, he asked Ānanda what had happened. Ānanda told him, and the Buddha said, “That’s how it is, Ānanda. For those who go to sleep absentminded and heedless, semen is emitted while dreaming. But for those who fall asleep mindful and heedful, this doesn’t happen, nor does it for ordinary people who are free from sensual desire. And, Ānanda, it’s impossible for a perfected one to emit semen.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks, telling them what had happened. He then said: “There are these five drawbacks to going to sleep absentminded and heedless: you don’t sleep well; you wake up feeling miserable; you have nightmares; the gods don’t guard you; and you emit semen. And there are these five benefits in going to sleep mindful and heedful: you sleep well; you wake up feeling good; you don’t have nightmares; the gods guard you; and you don’t emit semen. And, monks, I allow a sitting mat to protect the body, the robes, and the furniture.” But the sitting mat was too small. It did not protect the entire piece of furniture. “I allow you to make a sheet as large as you like.”

၃၅၄။ တစ်ရံရောအခါ အသျှင်အာနန္ဒာ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဖြစ်သော အသျှင်ဗေလဋ္ဌသီသအား ဝဲကြီးနာ စွဲကပ်၏၊ သင်္ကန်းတို့သည် အနာ၏ အစေးဖြင့် ကိုယ်၌ ကပ်ငြိကုန်၏၊ ရဟန်းတို့သည် ထိုသင်္ကန်းတို့ကို ရေဖြင့် ဆွတ်၍ ဆွတ်၍ ခွါကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ကျောင်းစဥ် လှည့်လည်သည်ရှိသော် ထိုသင်္ကန်း တို့ကို ရေဖြင့် ဆွတ်၍ ဆွတ်၍ ခွါနေကုန်သော ရဟန်းတို့ကို မြင်တော်မူ၍ ရဟန်းတို့ထံသို့ ကြွတော်မူပြီး လျှင် ထိုရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ဤရဟန်း၏ အနာကား အဘယ်အနာနည်း”ဟု မေးတော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား ဤအသျှင်ဗေလဋ္ဌသီသ၏ အနာသည်ကား ဝဲကြီးနာပါတည်း၊ သင်္ကန်းတို့သည် အစေးဖြင့် ကိုယ်၌ ကပ်ငြိကုန်၏၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုသင်္ကန်းတို့ကို ရေဖြင့် ဆွတ်၍ ဆွတ်၍ ခွါနေပါကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ အကြင်ရဟန်းအား ‘လည်ပင်းကြီးနာသော်လည်းကောင်း၊ ထွတ်မြင်းနာသော်လည်းကောင်း၊ အရည်တရွဲရွဲယိုသော အနာသော်လည်းကောင်း၊ ဝဲကြီးနာသော်လည်းကောင်း’ ရှိငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) အမာလွှမ်း သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

On one occasion Venerable Ānanda’s preceptor, Venerable Belaṭṭhasīsa, had carbuncles, with pus causing his robes to stick to his body. To detach them, the monks kept on moistening his robes with water. As the Buddha was walking about the dwellings, he noticed the monks doing this. He went up to them and said, “What illness does this monk have?” “He has carbuncles, sir. That’s why we’re doing this.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “For anyone who has an itch, a boil, a running sore, or a carbuncle, I allow an itch-covering cloth.”

၃၅၅။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ယူ၍ မြတ်စွာဘုရားထံ တော်သို့ ချဥ်းကပ်ပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ပြီးလျှင် မြတ်စွာ ဘုရားအား- “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခံယူတော်မူပါ၊ ယင်းသို့ ခံယူခြင်းသည် အကျွန်ုပ်အား ရှည်စွာသော ကာလပတ်လုံး စီးပွါးချမ်းသာခြင်းအလို့ငှါ ဖြစ်ရာ၏”ဟု လျှောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခံယူတော်မူ၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါး ကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာဘုရားက တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေပြီးသော် နေရာမှ ထ၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် အရိုအသေပြုကာ ဖဲသွားလေ၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့့မျက်နှာ သုတ်ပုဝါကို ခွင့်ပြု၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

On one occasion Visākhā took a washcloth and went to the Buddha. She bowed, sat down, and said, “Sir, please accept this washcloth for my long-lasting benefit and happiness.” The Buddha accepted it and then instructed, inspired, and gladdened her with a teaching. She got up from her seat, bowed down, circumambulated him with her right side toward him, and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “I allow washcloths.”

၃၅၆။ ထိုအခါ ရောဇမည်သော မလ္လာမင်းသည် အသျှင်အာနန္ဒာ၏ အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်၏၊ ရောဇ မည်သော မလ္လာမင်း၏ ခေါမတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးဟောင်းကို အသျှင်အာနန္ဒာ၏ လက်၌ အပ်ထားခဲ့၏၊ အသျှင် အာနန္ဒာအားလည်း ခေါမတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးဟောင်းကို အလိုရှိ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား အကျွမ်းဝင်သောအားဖြင့် ယူစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏။ မြင်ဖူးသော အဆွေခင်ပွန်းလည်း ဖြစ်အံ့၊ အတူသုံးဆောင်စားသောက်ဖူးသော အဆွေခင်ပွန်းလည်း ဖြစ်အံ့၊ (အလိုရှိလျှင်ယူဟူ၍) ဆိုဖူးသည်လည်း ဖြစ်အံ့၊ အသက်ရှင်ဆဲလည်း ဖြစ်အံ့၊ “ငါယူသည် ရှိသော် နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်လတ္တံ့”ဟုလည်း သိအံ့။ ရဟန်းတို့ ဤငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့် စုံသော ရဟန်းအား အကျွမ်းဝင်သောအားဖြင့် ယူစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At that time Venerable Ānanda had a friend called Roja the Mallian. Roja had left an old linen cloth with Ānanda, and it so happened that Ānanda needed such a cloth. They told the Buddha. “I allow you to take things on trust from someone who has five qualities: they’re a friend, they’re a close companion, they’ve spoken about it, they’re alive, and you know they’ll be pleased if you take it.”

၃၅၇။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့အား သုံးထည်သော သင်္ကန်းသည် ပြည့်စုံ၏၊ ရေစစ်အဝတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အိတ်တို့ကိုလည်းကောင်း အလိုရှိ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ပရိက္ခရာ ‘သုံးဆောင်စရာ’ အဝတ်ကို ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At that time the monks had enough robes, but they needed water filters and bags. “I allow cloth for requisites.” 20. Discussion of the smallest robe-cloth that can be assigned to another, etc.

၂၂၁-အယုတ်ဆုံး ဝိကပ္ပနာပြုလောက်သည့်ပမာဏရှိသော သင်္ကန်း ၃၅၈။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့အား “သင်္ကန်းသုံးထည်ဟူ၍လည်းကောင်း မိုးရေခံသင်္ကန်းဟူ၍လည်းကောင်း၊ နိသီဒိုင်အခင်းဟူ၍လည်းကောင်း၊ အိပ်ရာခင်းဟူ၍လည်းကောင်း၊ အမာလွှမ်းဟူ၍လည်းကောင်း မျက်နှာသုတ်ပုဝါဟူ၍လည်းကောင်း ပရိက္ခရာအဝတ်ဟူ၍လည်းကောင်း မြတ်စွာဘုရား ခွင့်ပြုထားတော် မူသော အလုံးစုံသော သင်္ကန်းတို့ကို အဓိဋ္ဌာန်ပြုရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ဝိကပ္ပနာပြုရမည်လော”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းသုံးထည်ကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ထားခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏။ မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို မိုးလေးလပတ်လုံး အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ မိုးလလွန်ပြီးနောက် ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းငှါ၊ နိသီဒိုင်ကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ထားခြင်းငှါ၊ အိပ်ရာခင်းကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ထားခြင်းငှါ၊ အမာလွှမ်းသင်္ကန်းကို အနာရှိသမျှကာလပတ်လုံး အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ အနာပျောက်ပြီးနောက် ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းငှါ၊ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ထားခြင်းငှါ၊ ပရိက္ခာရ စောဠကို အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ ထားခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထို့နောက် “အဘယ်မျှလောက် အယုတ်ဆုံး (ပမာဏရှိ) သော သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနာ ပြုသင့် သနည်း”ဟု ရဟန်းတို့အား အကြံဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့ အယုတ်ဆုံး မြတ်စွာဘုရား လက်သစ်တော်အားဖြင့် ‘အလျား လက်ရှစ်သစ်၊ အနံ လက်လေး သစ်’ အတိုင်းအရှည်ရှိသော သင်္ကန်းကို ဝိပ္ပကနာပြုခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon afterwards the monks thought, “These things that have been allowed by the Buddha—the three robes, the rainy-season robe, the sitting mat, the sheet, the itch-covering cloth, the washcloth, and the cloth for requisites—are they all to be determined or to be assigned to another?” They told the Buddha. “You should determine the three robes, not assign them to another; you should determine the rainy-season robe for the four months of the rainy season, and apart from that assign it to another; you should determine the sitting mat, not assign it to another; you should determine a sheet, not assign it to another; you should determine an itch-covering cloth for as long as you’re sick, and apart from that assign it to another; you should determine a washcloth, not assign it to another; you should determine a cloth for requisites, not assign it to another.” The monks thought, “What’s the size of the smallest robe-cloth that can be assigned to another?” “The smallest robe-cloth you should assign to another is one that’s eight standard fingerbreadths long and four wide.”

၃၅၉။ တစ်ရံရောအခါ “အသျှင်မဟာကဿပ၏ ပံ့သကူသင်္ကန်းသည် (ဆွေးမြေ့သော နေရာကို ဖာထေးရသောကြောင့်) လေးသည်ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့ ချည်ဖြင့် ဖာထေးရန် ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထောင့်စွန်းသည် မညီဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထောင့်စွန်းကို ဖြတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ချည်မျှင်တို့သည် အစထွက်ကုန်သည်ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အလျားအနားပတ်ကိုလည်းကောင်း အနံအနားပတ်ကိုလည်းကောင်း တင်စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ ဒုကုဋ်အနားပတ်တို့သည် ပြုတ်ကုန်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အကွက်ပြု၍ ချုပ်ရန်အလို့ငှါ ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At that time Venerable Mahākassapa’s rag robes were heavy. “I allow you to mend roughly with thread.” The corners became deformed. “I allow you to remove the deformity.” The cloth frayed. “I allow you to add a lengthwise border and a crosswise border.” On one occasion the panels of an outer robe were breaking up. “I allow you to darn.”

၃၆၀။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းအား သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ချုပ်လုပ်သည်ရှိသော် သုံး ထည်လုံးကို ဖြတ်သဖြင့် မလောက်မငဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ နှစ်ထည်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဖြတ်၍ တစ်ထည်သော သင်္ကန်းကို မဖြတ်ဖို့ရန် ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ နှစ်ထည်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဖြတ်၍ တစ်ထည်သော သင်္ကန်းကို မဖြတ်ဘဲ ထားသော်လည်း မလောက်မင ဖြစ်ပြန်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ နှစ် ထည်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဖြတ်ဘဲ တစ်ထည်သော သင်္ကန်းကို ဖြတ်ဖို့ရန် ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ နှစ်ထည်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဖြတ်ဘဲ တစ်ထည်သော သင်္ကန်းကို ဖြတ်သော်လည်း မလောက်မငဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သလင်းထောင်ကိုလည်း တင်စိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ အလုံးစုံမဖြတ်သော သင်္ကန်းကို မဆောင်အပ်၊ အကြင်ရဟန်းသည် ဆောင်ငြားအံ့၊ ထို ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At one time, while making a set of three robes for a monk, there was not enough cloth to make all three out of pieces. “I allow two robes made of pieces and one that isn’t.” There was not enough cloth to make two out of pieces. “I allow one robe made of pieces and two that are not.” There was not enough cloth to make one out of pieces. “I allow you to add a further supply. But you shouldn’t wear robes none of which are cut into pieces. If you do, you commit an offense of wrong conduct.”

၃၆၁။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းအား များစွာသော သင်္ကန်းသည် ဖြစ်ပေါ်၏၊ ထိုရဟန်းသည် သင်္ကန်းကို အမိအဖတို့အား ပေးလို၏။ မြတ်စွာဘုရားအား (အခြားရဟန်းတို့က) ဤ အကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အမိအဖတို့အား ပေးသော ရဟန်းတို့ကို အဘယ်သို့ ဆိုရကုန်အံ့နည်း၊ ရဟန်းတို့ အမိအဖတို့အား ပေးခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ သဒ္ဓါ၍လှူသော ပစ္စည်းကို မဖျက်ဆီးအပ်၊ အကြင်ရဟန်းသည် ဖျက်ဆီးငြားအံ့၊ ထို ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion a monk who had been given much robe-cloth wanted to give it to his mother and father. “If you’re giving to your mother and father, what can I say? I allow you to give to your mother and father. But, monks, a gift of faith shouldn’t be ruined. If you do, you commit an offense of wrong conduct.”

၃၆၂။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် အန္ဓဝန်တော၌ သင်္ကန်း (ဒုကုဋ်) ကို ထားခဲ့ပြီးလျှင် ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်ဖြင့် ရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်၏၊ ခိုးသူတို့သည် ထိုသင်္ကန်း (ဒုကုဋ်) ကို ခိုးယူကုန်၏၊ ထိုရဟန်းသည် အဝတ်သင်္ကန်း နည်းပါး၏၊ ညစ်နွမ်းသော သင်္ကန်းရှိ၏၊ ရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင် သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် အဝတ်သင်္ကန်း နည်းပါးသနည်း၊ ညစ်နွမ်းသော သင်္ကန်းရှိသနည်း”ဟု မေးကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ အကျွန်ုပ်သည် အန္ဓဝန်တော၌ သင်္ကန်း (ဒုကုဋ်) ကို ထားခဲ့ပြီးလျှင် ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်မိပါ၏၊ ခိုးသူတို့သည် ထိုသင်္ကန်းကို ခိုးယူသွားကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် အဝတ်သင်္ကန်း နည်းပါးရပါ၏၊ ညစ်နွမ်းသော သင်္ကန်းရှိပါ၏ဟု (ပြောဆို၏)။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ မဝင်အပ်၊ ဝင်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် မေ့ခဲ့၍ ကိုယ်ဝတ်,သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်၏၊ ရဟန်းတို့သည် အသျှင်အာနန္ဒာကို “ငါ့သျှင်အာနန္ဒာ မြတ်စွာဘုရားသည် ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ မဝင်အပ်ဟု ပညတ်တော်မူသည် မဟုတ်ပါလော၊ ငါ့သျှင်အာနန္ဒာ သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ ဝင်ပါသနည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ မြတ်စွာဘုရားသည် “ကိုယ်ဝတ်သင်းပိုင်မျှဖြင့် ရွာသို့ မဝင်အပ်”ဟု ပညတ်တော်မူသည်ကား မှန်ပေ၏၊ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်သည် မေ့သည်ဖြစ်၍ ဝင်မိ ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းကို ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့ကား ဤငါးပါးတို့တည်း။ နာဖျားသည် မူလည်း ဖြစ်စေ၊ မိုးလေးလမူလည်း ဖြစ်စေ၊ မြစ်တစ်ဖက်သို့ သွားလိုသည်မူလည်း ဖြစ်စေ၊ လုံခြုံသော တံခါးရွက်ရှိသော ကျောင်းမူလည်း ဖြစ်စေ၊ ခင်းထားပြီးသော ကထိန်ရှိသည်မူလည်း ဖြစ်စေ။ ရဟန်းတို့ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းကို ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်း။ ရဟန်းတို့ ကိုယ်ဝတ်ကို ထားနိုင်ခြင်း၊ သင်းပိုင်ကို ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့ကား ဤငါးပါးတို့ တည်း။ နာဖျားသည်မူလည်း ဖြစ်စေ၊ မိုးလေးလမူလည်း ဖြစ်စေ၊ မြစ်တစ်ဖက်သို့ သွားလိုသည်မူလည်း ဖြစ်စေ၊ လုံခြုံသော တံခါးရွက်ရှိသော ကျောင်းမူလည်း ဖြစ်စေ၊ ခင်းထားပြီးသော ကထိန်ရှိသည်မူလည်း ဖြစ်စေ။ ရဟန်းတို့ ကိုယ်ဝတ်ကို ထားနိုင်ခြင်း၊ သင်းပိုင်ကို ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့သည် ဤငါးပါး တို့တည်း။ ရဟန်းတို့ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့ကား ဤငါးပါးတို့တည်း။ နာဖျားသည်မူလည်းဖြစ်စေ၊ သိမ်အပသို့ သွားလိုသည်မူလည်း ဖြစ်စေ၊ မြစ်တစ်ဖက်သို့ သွားလိုသည်မူလည်း ဖြစ်စေ၊ လုံခြုံသော တံခါးရွက်ရှိသော ကျောင်းမူလည်း ဖြစ်စေ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်း မချုပ်ရသေးသော်လည်းကောင်း၊ ချုပ်၍ မပြီးသေးသော်လည်းကောင်း ဖြစ်စေ။ ရဟန်းတို့ မိုးရေခံသင်္ကန်း ထားနိုင်ခြင်း အကြောင်းတို့သည် ဤငါးပါးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion a monk left one of his robes in the Blind Men’s Grove and then entered the village for alms in just his sarong and upper robe. Thieves stole that robe, and as a result he became poorly dressed. When other monks asked him why, he told them what had happened. “You shouldn’t enter a village in just your sarong and upper robe. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” Soon afterwards Venerable Ānanda, being absentminded, entered a village in just his sarong and upper robe. The monks said to him, “Hasn’t the Buddha laid down a rule against entering the village in just a sarong and an upper robe?” Ānanda told them what had happened. They told the Buddha. “There are five reasons for leaving behind the outer robe, the upper robe, or the sarong: you’re sick; it’s the rainy season; you’re going to cross a river; the dwelling is protected by a door; you have participated in the robe-making ceremony. There are five reasons for leaving behind the rainy-season robe: you’re sick; you’re going outside the monastery zone; you’re going to cross a river; the dwelling is protected by a door; the rainy-season robe hasn’t been sewn or is unfinished.” 21. Discussion of robe-cloth given to the Sangha

၂၂၂-သံဃိကသင်္ကန်းဖြစ်ပေါ်ခြင်း ၃၆၃။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် တစ်ပါးတည်း ဝါဆို၏။ လူတို့သည် ထို ကျောင်း၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏၊ ထိုအခါ ထိုရဟန်းအား - “မြတ်စွာဘုရားသည် ‘အနည်းဆုံးလေးပါးအစုရှိမှ သံဃာမည်၏’ဟု ပညတ်တော်မူ၏၊ ငါသည်ကား တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ခဲ့၏၊ ဤလူတို့သည်လည်း ‘သံဃာအား လှူပါ၏’ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏၊ ငါသည် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို သာဝတ္ထိပြည်သို့ ဆောင်ရလျှင် ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းသည် သင်္ကန်းတို့ကို ယူကာ သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်၏။ ရဟန်း သင်္ကန်းတို့သည် ကထိန်နုတ်သည့်တိုင်အောင် သင်၏ သင်္ကန်းတို့သာတည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် တစ်ပါးတည်း ဝါဆို၏၊ လူတို့သည် ထိုကျောင်း၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်အံ့၊ ရဟန်းတို့ ထိုသင်္ကန်းတို့ကို ကထိန်နုတ်သည် တိုင်အောင် ထိုရဟန်း အားသာလျှင် ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် မိုးလေးလမှ တစ်ပါးသော ကာလ၌ တစ်ပါးတည်း နေ၏။ လူတို့သည် ထိုကျောင်း၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏။ ထိုအခါ ထို ရဟန်းအား- “မြတ်စွာဘုရားသည် ‘အနည်းဆုံး လေးပါးအစုရှိမှ သံဃာမည်၏’ဟု ပညတ်တော်မူ၏၊ ငါသည် ကား တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ခဲ့၏၊ ဤလူတို့သည်လည်း ‘သံဃာအား လှူပါ၏’ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏။ ငါသည် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို သာဝတ္ထိပြည်သို့ ဆောင်ရလျှင် ကောင်း လေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းသည် သင်္ကန်းတို့ကို ယူကာ သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ မျက်မှောက်ဖြစ်သော သံဃာနှင့် အတူ ဝေဖန်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းတို့သည် မိုးလေးလမှ တစ်ပါးသော ကာလ၌ တစ်ပါးတည်း နေ၏။ လူတို့သည် ထိုကျောင်း၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏၊ ရဟန်း တို့ ထိုရဟန်းသည် သင်္ကန်းတို့ကို “ဤသင်္ကန်းတို့ကား ငါ၏ သင်္ကန်းတို့တည်း”ဟု ဆောက်တည်ခြင်းငှါ့ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ အကယ်၍ ထိုသင်္ကန်းကို ထိုရဟန်း မဆောက်တည်သေးမီပင် တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် ရောက်လာငြားအံ့၊ အညီအမျှ အဖို့အစုကို ပေးအပ်၏။ ရဟန်းတို့ အကယ်၍ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုသင်္ကန်းကို ဝေဖန်သည်ရှိသော် ကမ္ပည်းတံချ၍ မပြီးသေးမီ တစ်ပါးသောရဟန်းသည် ရောက်လာငြား အံ့၊ အဖို့အစုကို အညီအမျှပေးအပ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုသင်္ကန်းကို ဝေဖန်၍ ကမ္ပည်း တံချပြီးမှ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် ရောက်လာငြားအံ့၊ မပေးလိုက အဖို့အစုကို မပေးရဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ အသျှင်ဣသိဒါသနှင့် အသျှင်ဣသိဘဋ မထေရ်ညီနောင်နှစ်ပါးတို့သည် သာဝတ္ထိပြည် ၌ ဝါကျွတ်ကုန်သည်ရှိသော် ရွာငယ်ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့ သွားကုန်၏။ မထေရ်မြတ်တို့သည် ကြာမြင့်မှ လာကြကုန်၏ဟု နှလုံးသွင်း၍ လူတို့သည် သင်္ကန်းနှင့်တကွ ဆွမ်းတို့ကို လှူကုန်၏။ ကျောင်းနေ ရဟန်းတို့သည် မထေရ်တို့ကို “အသျှင်ဘုရားတို့ ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့သည် မထေရ်တို့ကို စွဲ၍ ဖြစ်ပေါ်လာပါကုန်၏၊ မထေရ်တို့သည် အဖို့အစုကို သာယာကုန်အံ့လော”ဟု မေးကုန်၏။ မထေရ် တို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည်ကား မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူတိုင်း တရားတော်ကို သိကုန်၏၊ ထိုသင်္ကန်းတို့သည် ကထိန်နုတ်သည့်တိုင်အောင် သင်တို့၏ သင်္ကန်းတို့သာတည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ တစ်ရံရောအခါ သုံးပါးသော ရဟန်းတို့သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ ဝါဆိုကုန်၏။ လူတို့သည် ထိုကျောင်း၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏၊ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့အား- “မြတ်စွာဘုရားသည် ‘အနည်းဆုံး လေးပါးအစုရှိမှသာ သံဃာမည်၏’ဟု ပညတ်တော်မူ၏၊ ငါတို့သည်ကား သုံးပါးတို့သာတည်း၊ ဤလူတို့သည်လည်း ‘သံဃာအား လှူပါ၏’ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းတို့ကို လှူကုန်၏၊ ငါတို့သည် အဘယ်သို့ပြုကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ များစွာသော မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော အသျှင်နိလဝါသီ အသျှင်သာဏဝါသီ အသျှင် ဂေါတက အသျှင်ဘဂု အသျှင်ဖဠိကသန္တာနတို့သည် ပါဋလိပုတ်ပြည် ကုက္ကုဋာရုံကျောင်းတိုက်၌ နေကုန်၏။ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းတို့သည် ပါဋလိပုတ်ပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် မထေရ်တို့ကို မေးကုန်၏။ မထေရ်တို့က “ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည်ကား မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူတိုင်း တရားတော်ကို သိကုန်၏၊ ထိုသင်္ကန်းတို့သည် ကထိန်နုတ်သည့်တိုင်အောင် သင်တို့၏ သင်္ကန်းတို့သာတည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။

At that time a certain monk had spent the rainy season by himself. People gave him robe-cloth, intending it for the Sangha. He thought, “The Buddha has laid down that a sangha consists of a group of at least four, but I’m here by myself. Now these people have given robe-cloth, intending it for the Sangha. Let me take it to Sāvatthī.” He then took that robe-cloth to Sāvatthī and told the Buddha what had happened. The Buddha said, “This robe-cloth is yours until the end of the robe season. It may be that a monk spends the rainy season by himself, yet people give him robe-cloth, intending it for the Sangha. That robe-cloth is his until the end of the robe season.” At one time a certain monk was living by himself outside the rainy season. People gave him robe-cloth, intending it for the Sangha. He thought, “The Buddha has laid down that a sangha consists of a group of at least four, but I’m here by myself. Now these people have given robe-cloth, intending it for the Sangha. Let me take it to Sāvatthī.” He then took that robe-cloth to Sāvatthī and told the monks, who in turn told the Buddha. He said, “The present Sangha should distribute it. It may be that a monk is living by himself outside the rainy season, yet people give him robe-cloth, intending it for the Sangha. I allow that monk to determine that robe-cloth as his. But if another monk arrives before he has determined that robe-cloth, then he should be given an equal share. If yet another monk arrives before they’ve distributed that robe-cloth by drawing lots, he too should be given an equal share. If still another monk arrives, but after they’ve distributed that robe-cloth by drawing lots, they don’t need to give him a share if they’re unwilling.” On one occasion, after completing the rainy-season residence at Sāvatthī, two senior monks who were brothers, Venerable Isidāsa and Venerable Isibhaṭa, went to a certain village monastery. Because it was a long time since they had been there, people gave meals together with robe-cloth. The resident monks asked them, “Venerables, this robe-cloth belonging to the Sangha was given because of you. Will you accept a share?” They replied, “As we understand the Teaching of the Buddha, this robe-cloth is just for you until the end of the robe season.” At that time there were three monks who were spending the rains residence at Rājagaha. People gave them robe-cloth, intending it for the Sangha. The monks considered, “The Buddha has laid down that a sangha consists of a group of at least four, but we’re just three. Now these people have given robe-cloth, intending it for the Sangha. What should we do?” On that occasion there were a number of senior monks—Venerable Nilavāsī, Venerable Sāṇavāsī, Venerable Gotaka, Venerable Bhagu, and Venerable Phaḷikasantāna—staying at Pāṭaliputta in the Kukkuṭa Monastery. The monks from Rājagaha went to Pāṭaliputta to ask them. They replied, “As we understand the Teaching of the Buddha, that robe-cloth is just for you until the end of the robe season.” 22. Upananda the Sakyan

၂၂၃-သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒဝတ္ထု ၃၆၄။ တစ်ရံရောအခါ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ ဝါကျွတ်ပြီးသည် ဖြစ်၍ ရွာငယ်ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့ သွားလေ၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်း ဝေခြမ်းလိုသည် ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့က “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာမည်လော”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ (ထိုဥပနန္ဒက) ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆိုပြီးလျှင်) ထိုကျောင်းမှ သင်္ကန်းအဖို့အစုကို ယူ၍ အခြားတစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းဝေခြမ်းလိုသည်ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့ ကလည်း “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာ မည်လော”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆိုပြီးလျှင်) ထိုကျောင်းမှလည်း သင်္ကန်း အဖို့အစုကို ယူ၍ အခြားတစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွားပြန်၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းဝေခြမ်းလိုသည် ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်း တို့ကလည်း “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာ့မည်လော”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုကျောင်းမှလည်း သင်္ကန်း အဖို့အစုကို ယူ၍ သင်္ကန်းထုပ်ကြီးကို ယူငင်ပြီးလျှင် တစ်ဖန် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ပြန်လာလေ၏။ ရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်ဥပနန္ဒ သင်သည် ဘုန်းကံကြီးမား၏၊ သင့်အား များစွာသော သင်္ကန်းသည် ဖြစ်၏”ဟု ဆိုကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား အဘယ်မှာ ဘုန်းကံရှိအံ့နည်း၊ ငါသည် ဤသာဝတ္ထိပြည်၌ ဝါကျွတ်ပြီးသည် ဖြစ်၍ ရွာငယ်ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့ သွားခဲ့၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်း ဝေခြမ်းလိုသည် ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့က “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာမည်လော”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆိုပြီးလျှင်) ထိုကျောင်းမှ သင်္ကန်းအဖို့အစုကို ယူခဲ့၍ ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့ သွားခဲ့ပါ၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းဝေခြမ်းလိုသည်ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့ ကလည်း “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာ မည်လော”ဟု ငါ့ကို မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆိုပြီးလျှင်) ထိုကျောင်းမှလည်း သင်္ကန်းအဖို့အစုကို ယူ၍ အခြားကျောင်းသို့ သွားခဲ့ပြန်ပါ၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းဝေခြမ်းလိုသည် ဖြစ်၍ စည်းဝေးကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့ ကလည်း “ငါ့သျှင် ဤသံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝေခြမ်းကုန်လတ္တံ့၊ အဖို့အစုကို သာယာမည် လော”ဟု ငါ့ကို မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာပါအံ့ဟု (ပြောဆိုပြီးလျှင်) ထိုကျောင်းမှလည်း သင်္ကန်းအဖို့အစုကို ယူခဲ့ပါ၏၊ ဤသို့ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း အကျွန်ုပ်အား များစွာသော သင်္ကန်းဖြစ်ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ ငါ့သျှင်ဥပနန္ဒ သင်သည် ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ပြီးလျက် အခြားကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ သင်္ကန်း အဖို့အစုကို သာယာသလောဟု (မေးမြန်းကုန်၏)။ ငါ့သျှင်တို့ သာယာသည် မှန်ပါ၏ဟု (ပြော ဆို၏)။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ပြီးလျက် အခြားကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ သင်္ကန်းအဖို့အစုကို သာယာဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ ဥပနန္ဒ သင်သည် ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ပြီးလျက် ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ သင်္ကန်းအဖို့အစု ကို သာယာ၏ဟူသည် မှန်သလောဟု စိစစ်မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ပြီးလျက် အခြားကျောင်းတစ်ကျောင်း ၌ သင်္ကန်းအဖို့အစုကို သာယာဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ တစ်ပါးသောကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ပြီးသော ရဟန်းသည် အခြားတစ်ပါးသော ကျောင်း၌ သင်္ကန်းအဖို့အစုကို မသာယာအပ်၊ သာယာသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တစ်ရံရောအခါ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ငါ့အား များစွာသော သင်္ကန်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု နှလုံးသွင်း၍ တစ်ပါးတည်းဖြစ်လျက် ကျောင်းနှစ်ကျောင်းတို့၌ ဝါဆို၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့အား “အဘယ်သို့လျှင် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား သင်္ကန်း အဖို့အစုကို ပေးရပါမည်နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြ့ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းအား အဖို့အစုကို ပေးကုန်လော့။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် “ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ငါ့အား များစွာသောသင်္ကန်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု တစ်ပါးတည်းဖြစ်လျက် ကျောင်းနှစ်ကျောင်းတို့၌ ဝါဆို၏၊ အကယ်၍ ဤမည်သော ကျောင်း၌ ထက်ဝက်, ဤမည်သော ကျောင်း၌ ထက်ဝက် နေငြားအံ့၊ ဤမည်သော ကျောင်း၌ ထက်ဝက်, ဤမည်သော ကျောင်း၌ ထက်ဝက်သော သင်္ကန်းအဖို့အစုကို ပေးအပ်၏။ (သို့မဟုတ်) အကြင်ကျောင်း၌ ကား များစွာ နေ၏၊ ထိုကျောင်းမှ သင်္ကန်းအဖို့ အစုကို ပေးအပ်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At one time, after completing the rainy-season residence at Sāvatthī, Venerable Upananda the Sakyan went to a certain village monastery. Just then the monks there had gathered to distribute the robe-cloth. They said to Upananda, “We’re distributing the Sangha’s robe-cloth. Would you like a share?” “Yes, I would.” He then took that share of robe-cloth and went to another monastery. There, too, the monks had gathered to distribute the robe-cloth. They said to Upananda, “We’re distributing the Sangha’s robe-cloth. Would you like a share?” “Yes, I would.” He then took that share, too, and went to yet another monastery. There, too, the monks had gathered to distribute the robe-cloth. They said to Upananda, “We’re distributing the Sangha’s robe-cloth. Would you like a share?” “Yes, I would.” He then took that share too, made a large bundle of robe-cloth, and returned to Sāvatthī. The monks said to him, “You have much merit, Upananda, as you’ve been given so much robe-cloth.” “This has nothing to do with merit.” And he told them how he had obtained so much robe-cloth. “So you spent the rains residence in one place and accepted a share of the robe-cloth from somewhere else?” “Yes.” The monks of few desires complained and criticized Upananda, “How could Venerable Upananda spend the rains residence in one place and then accept a share of the robe-cloth from somewhere else?” They told the Buddha. … “Is it true, Upananda, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you spend the rains residence in one place and then accept a share of the robe-cloth from somewhere else? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t spend the rainy-season residence in one place and then accept a share of the robe-cloth from somewhere else. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” At one time Venerable Upananda spent the rains residence in two separate monasteries, thinking, “In this way I’ll get much robe-cloth.” The monks thought, “What share of the robe-cloth should be given to Venerable Upananda?” They told the Buddha. “Give the foolish man one person’s share. It may be that a monk spends the rains residence in two monasteries with the intention of getting much robe-cloth. If he spends half the time in each monastery, he should be given half a share of the robe-cloth in each. Otherwise he should be given his share of the robe-cloth in the monastery where he spends the most time.” 23. The account of the one who was sick

၂၂၄-သူနာရဟန်းဝတ္ထု ၃၆၅။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းအား ဝမ်းသက်သော ရောဂါဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းသည် မိမိကျင် ကြီးကျင်ငယ်၌ လူးလှိမ့်လျက် အိပ်ရ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နောက်လိုက်ရဟန်းဖြစ်သော အသျှင်အာနန္ဒာနှင့် အတူ ကျောင်းစဥ် လှည့်လည်သည်ရှိသော် ထိုဝမ်းသက်သော ရဟန်း၏ ကျောင်းသို့ ရောက်တော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိကျင်ကြီးကျင်ငယ်၌ လူးလှိမ့်လျက် အိပ်နေသော ထိုရဟန်းကို မြင်၍ ဝမ်းသက်သော ရဟန်းထံသို့ ကြွတော်မူပြီးလျှင် ထိုရဟန်းအား “ရဟန်း သင်၏ ရောဂါကား အဘယ်ရောဂါနည်း”ဟု မေးတော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်၏ ရောဂါကား ဝမ်းသက်သော ရောဂါပါတည်းဟု (လျှောက်၏)။ ရဟန်း သင့်အား အလုပ်အကျွေး ရှိ၏လောဟု (မေးတော်မူ၏)။ မရှိပါ အသျှင်ဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ရဟန်း တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် သင့်ကို မပြုစု မလုပ်ကျွေးကုန်သနည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ရဟန်းတို့အား မပြုစု မလုပ်ကျွေးဖူးပါ၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့ကလည်း အကျွန်ုပ်ကို မပြုစု မလုပ်ကျွေးပါကုန်ဟု (လျှောက်၏)။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်အာနန္ဒာကို “အာနန္ဒာ သွားချေ၊ ရေဆောင်ယူခဲ့လော့၊ ဤရဟန်းကို ရေချိုးကုန်အံ့”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “ကောင်းပါပြီ အသျှင်ဘုရား”ဟု ဆို၍ အသျှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံ၍ ရေကို ဆောင်ယူလာ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ရေကို သွန်းလောင်းတော်မူ၏၊ အသျှင်အာနန္ဒသည် ဆေးကြောလေ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဦးခေါင်းမှ ကိုင်ယူတော်မူ၏၊ အသျှင် အာနန္ဒာသည် ခြေထောက်မှ ချီမ၍ ညောင်စောင်း၌ အိပ်စေကုန်၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းအပေါင်းကို စည်းဝေးစေပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ဤမည်သော ကျောင်း၌ ရဟန်းရှိသလော”ဟု မေးတော်မူ၏။ “ရှိပါသည် အသျှင်ဘုရား”ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်း၏ ရောဂါကား အဘယ်ရောဂါနည်းဟု (မေး တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ထိုရဟန်း၏ ရောဂါကား ဝမ်းသက်သော ရောဂါပါတည်းဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းအား အလုပ်အကျွေးရှိ၏လောဟု (မေးတော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရား မရှိပါဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် ထိုရဟန်းကို မပြုစုမလုပ်ကျွေးကုန်သနည်းဟု (မေး တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဤရဟန်းသည် ရဟန်းတို့အား မပြုစု မလုပ်ကျွေးဖူးပါ၊ ထို့ကြောင့် ထိုရဟန်းကို ရဟန်းတို့သည် မပြုစုမလုပ်ကျွေးပါကုန်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ သင်တို့အား ပြုစုလုပ်ကျွေးမည့် အမိအဖတို့ မရှိကုန်၊ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အချင်းချင်း မပြုစုမလုပ်ကျွေးခဲ့လျှင် အဘယ်သူသည် ပြုစုလုပ်ကျွေးလတ္တံ့နည်း။ ရဟန်းတို့ ငါဘုရားကို ပြုစုလုပ်ကျွေးသော ရဟန်းသည် နာဖျားသော ရဟန်းကို ပြုစုလုပ်ကျွေးရာ၏။ အကယ်၍ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ ရှိငြားအံ့၊ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာသည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ ဆရာ ရှိငြားအံ့၊ ဆရာသည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ အတူနေတပည့် ရှိငြားအံ့၊ အတူနေတပည့်သည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ အနီးနေတပည့် ရှိငြားအံ့၊ အနီးနေတပည့်သည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ ဥပဇ္ဈာယ်တူအပေါင်းအဖော် ရှိငြားအံ့၊ ဥပဇ္ဈာယ်တူအပေါင်းအဖော်သည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ ဆရာတူရဟန်း ရှိငြားအံ့၊ ဆရာတူရဟန်းသည် အသက်ထက်ဆုံး ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်း ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ရမည်။ အကယ်၍ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ အတူနေတပည့် အနီးနေတပည့် ဥပဇ္ဈာယ်တူရဟန်း ဆရာတူရဟန်းတို့ မရှိ ငြားအံ့၊ သံဃာက ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်၊ အကယ်၍ မပြုစုမလုပ်ကျွေးငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

On one occasion there was a monk who had dysentery and was lying in his own feces and urine. Just then, as the Buddha was walking about the dwellings with Venerable Ānanda as his attendant, he came to the dwelling of this monk. When he saw his condition, he went up to him and said, “What’s your illness, monk?” “I have dysentery, sir.” “But don’t you have a nurse?” “No.” “Why don’t the monks nurse you?” “Because I don’t do anything for them.” The Buddha said to Ānanda, “Go and get some water, Ānanda. Let’s give him a wash.” Saying, “Yes, sir,” he did just that. And so the Buddha poured the water, while Ānanda cleaned him up. Then, the Buddha lifting him by the head and Ānanda by the feet, they lay him on a bed. Soon afterwards the Buddha had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is there a sick monk in that dwelling?” “Yes, sir.” “What’s his illness?” “He has dysentery.” “Does he have a nurse?” “No.” “But why don’t you nurse him?” “Because he doesn’t do anything for us.” “Monks, you have no mother or father to nurse you. If you don’t nurse one another, who will? Whoever would nurse me should nurse one who is sick. If you have a preceptor, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have a teacher, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have a student, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have a pupil, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have a co-student, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have a co-pupil, he should nurse you for life; he shouldn’t go anywhere until you’ve recovered. If you have none of these, the Sangha should nurse you. If you don’t nurse one who is sick, you commit an offense of wrong conduct.

၃၆၆။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာရဟန်းသည် အပြုအစုအလုပ်အကျွေး ခက်ခဲ၏။ မသင့်သည်ကို ပြုလေ့ရှိ၏၊ သင့်သည်၌ အတိုင်းအရှည်ကို မသိ၊ ဆေးကို မမှီဝဲ၊ မိမိ၏ အကျိုးကို လိုလားသော သူနာပြုရဟန်းအား “အနာတိုးတက်သည်ကိုလည်း တိုးတက်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း အနာဆုတ်ယုတ်သည်ကိုလည်း ဆုတ်ယုတ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အနာတန့်ရပ်နေသည်ကိုလည်း တန့်ရပ်နေ၏ ဟူ၍လည်းကောင်း”ဟုတ်မှန်တိုင်း အနာကို ထင်စွာမပြု၊ ကိုယ်၌ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော ပြင်းထန် ကြမ်းကြုတ် ခါးစပ် ကျင်နာ မသာယာဖွယ် မနှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော သေလောက်သော ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို သည်းခံနိုင်သော သဘောမရှိ။ ရဟန်းတို့ ဤငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာရဟန်းသည် အပြုအစုအလုပ်အကျွေးခက်၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာရဟန်းသည် အပြုအစုအလုပ်အကျွေး လွယ်ကူ၏။ သင့်သည်ကို ပြုလေ့ရှိ၏၊ သင့်သည်၌ အတိုင်းအရှည်ကို သိ၏၊ ဆေးကို မှီဝဲ၏၊ မိမိ၏ အကျိုးကို လိုလားသော သူနာပြုရဟန်းအား “အနာတိုးတက်သည်ကိုလည်း တိုးတက်၏ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အနာ ဆုတ်ယုတ်သည်ကိုလည်း ဆုတ်ယုတ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အနာတန့်ရပ်နေသည်ကိုလည်း တန့်ရပ်နေ၏ ဟူ၍လည်းကောင်း”ဟုတ်မှန်တိုင်း အနာကို ထင်စွာပြု၏၊ ကိုယ်၌ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော ပြင်းထန် ကြမ်းကြုတ် ခါးစပ်ကျင်နာ မသာယာဖွယ် မနှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော သေလောက်သော ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို သည်းခံနိုင်သော သဘောရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ဤငါးပါးသောအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာရဟန်းသည် အပြုအစု အလုပ် အကျွေး လွယ်ကူ၏။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာပြုရဟန်းသည် သူနာကို ပြုစုလုပ်ကျွေးရန် မသင့်လျော်။ ဆေးကို စီရင်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်၊ သင့်သည် မသင့်သည်ကို မသိ၊ မသင့်သော ဆေးကို ဆက်ကပ်၏၊ သင့်သော ဆေးကို ပယ်၏၊ (ဆွမ်းသင်္ကန်းအစရှိသော) အာမိသကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍ သူနာကို ပြုစုလုပ် ကျွေး၏၊ မေတ္တာစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ပြုစုလုပ်ကျွေးသည် မဟုတ်၊ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ် တံတွေး အန်ဖတ်တို့ကို စွန့်ပစ်အံ့သောငှါ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာ၏၊ သူနာကို အချိန်အခါအလျောက် တရား စကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေခြင်းငှါ (တရားကို) ဆောက်တည်စေခြင်းငှါ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်။ ရဟန်းတို့ ဤငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာပြုရဟန်းသည် သူနာကို လုပ်ကျွေးရန် မသင့်လျော်။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာပြုရဟန်းသည် သူနာကို ပြုစုလုပ်ကျွေးရန့်သင့်လျော်၏။ ဆေးကို စီရင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏၊ သင့်သည် မသင့်သည်ကို သိ၏၊ မသင့်သော ဆေးကို ပယ်၏၊ သင့်သော ဆေးကို ဆက်ကပ်၏၊ မေတ္တာစိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ သူနာကို ပြုစုလုပ်ကျွေး၏၊ (ဆွမ်း သင်္ကန်း အစရှိသော) အာမိသကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍ ပြုစုလုပ်ကျွေးသည် မဟုတ်၊ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ် တံတွေး အန်ဖတ်တို့ကို စွန့်ပစ်အံ့သောငှါ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာခြင်း မရှိ၊ သူနာကို အချိန်အခါအလျောက် တရား စကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေခြင်းငှါ (တရားကို) ဆောက်တည်စေခြင်းငှါ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ဤငါးပါးသောအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော သူနာပြုရဟန်းသည် သူနာကို လုပ်ကျွေးရန် သင့်လျော်၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။

“A sick person who has five qualities is hard to nurse: they do what’s detrimental for curing the sickness; they don’t know the right amount in what’s beneficial; they don’t take their medicine; they don’t accurately describe the state of their illness—whether it’s getting worse, better, or remaining the same—to the one who’s nursing them and wishing them well; they’re unable to bear up with bodily feelings that are painful, severe, sharp, and life-threatening. A sick person who has five qualities is easy to nurse: they do what’s beneficial for curing the sickness; they know the right amount in what’s beneficial; they take their medicine; they accurately describe the state of their illness—whether it’s getting worse, better, or remaining the same—to the one who’s nursing them and wishing them well; they’re able to bear up with bodily feelings that are painful, severe, sharp, and life-threatening. An attendant who has five qualities is unsuited to nurse the sick: they’re incapable of preparing medicine; not knowing what’s beneficial and what’s harmful, they bring what’s harmful and remove what’s beneficial; they nurse the sick for the sake of worldly gain, not with a mind of good will; they’re disgusted at having to clean up feces, urine, spit, or vomit; they’re incapable of instructing, inspiring, and gladdening the sick person with a teaching from time to time. An attendant who has five qualities is suited to nurse the sick: they’re capable of preparing medicine; knowing what’s beneficial and what’s harmful, they remove what’s harmful and bring what’s beneficial; they nurse the sick with a mind of good will, not for the sake of worldly gain; they’re not disgusted at having to clean up feces, urine, spit, or vomit; they’re capable of instructing, inspiring, and gladdening the sick person with a teaching from time to time.” 24. Discussion of inheritance

၂၂၅-သေလွန်သော ရဟန်း၏ ဥစ္စာ ၃၆၇။ တစ်ရံရောအခါ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်တို့၌ ခရီးရှည် သွားကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့ ကပ်ရောက်သော ကျောင်းတစ်ခု၌ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နာဖျား၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင် သူနာအား ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းကို မြတ်စွာဘုရား ချီးမွမ်းတော်မူ၏၊ ငါ့သျှင် ယခုအခါ ဤသူနာရဟန်းကို ငါတို့ ပြုစုလုပ်ကျွေးကုန်အံ့”ဟု ကြံစည်ပြောဆိုကြကုန်၍ ထိုနာသော ရဟန်းကို ပြုစု လုပ်ကျွေးကုန်၏။ ထိုသူနာရဟန်းသည် ထိုရဟန်းတို့ ပြုစုလုပ်ကျွေးစဥ် သေလေ၏။ ထိုအခါ ပြုစုလုပ်ကျွေးသော ရဟန်းတို့သည် သေသော ရဟန်း၏ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သေသည်ရှိသော် ရဟန်း၏ သပိတ်သင်္ကန်းတို့ကို သံဃာသည် စိုးပိုင်၏၊ ထိုသို့ပင် စိုးပိုင်သော်လည်း သူနာပြုရဟန်းတို့သည် ကျေးဇူးများကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာသည် သင်္ကန်းသုံးထည်ကိုလည်းကောင်း၊ သပိတ်ကိုလည်းကောင်း သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးရန် ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပေးရမည်- ထိုသူနာပြုရဟန်းသည် သံဃာကို ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရားတို့ ဤမည်သော ရဟန်းသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော ရဟန်း၏ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်တည်း”ဟု လျှောက်ကြား အပ်၏။ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်- “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤမည်သော ရဟန်းသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော ရဟန်း၏ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်တည်း၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤမည်သော ရဟန်းသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော ရဟန်း၏ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်တည်း၊ သံဃာသည် ဤသင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေး၏၊ ဤသင်္ကန်းသုံး ထည်နှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြော ဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤသင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးအပ်ပြီ၊ သံဃာ အား အကြင့်ကြောင့် နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။

On one occasion two monks were traveling through the Kosalan country, when they arrived at a monastery with a sick monk. They thought, “The Buddha has praised nursing the sick, so let’s nurse this monk.” But while they were nursing him, he died. They then took his bowl and robes and went to Sāvatthī, where they told the Buddha what had happened. “When a monk dies, the Sangha becomes the owner of his bowl and robes. Still, the nurses have been very helpful. I allow the Sangha to give the three robes and the bowl to the nurses. And they should be given like this. The monk nurse should approach the Sangha and say, ‘Venerables, monk so-and-so has died. Here are his three robes and bowl.’ A competent and capable monk should then inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. Monk so-and-so has died. Here are his three robes and bowl. If the Sangha is ready, it should give the three robes and the bowl to the nurses. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. Monk so-and-so has died. Here are his three robes and bowl. The Sangha gives the three robes and the bowl to the nurses. Any monk who approves of giving the three robes and the bowl to the nurses should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has given the three robes and the bowl to the nurses. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’”

၃၆၈။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော သာမဏေသည် သေ၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သေသည်ရှိသော် သာမဏေ၏ သပိတ်သင်္ကန်းတို့ကို သံဃာသည် စိုးပိုင်၏၊ ထိုသို့ပင် စိုးပိုင်သော်လည်း သူနာပြုရဟန်းတို့သည် ကျေးဇူးများကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာသည် သင်္ကန်းနှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးရန် ခွင့်ပြု၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပေးရမည်၊ ထိုသူနာပြုရဟန်းသည် သံဃာသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရား တို့ ဤမည်သော သာမဏေသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော သာမဏေ၏ သင်္ကန်းနှင့် သပိတ် တည်း”ဟု လျှောက်ကြားအပ်၏။ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရ မည် - “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤမည်သော သာမဏေသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော သာမဏေ၏ သင်္ကန်းနှင့် သပိတ်တည်း၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ၊ သံဃာသည် ဤ သင်္ကန်းနှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤမည်သော သာမဏေသည် သေ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသေသော သာမဏေ၏ သင်္ကန်းနှင့် သပိတ်တည်း၊ သံဃာသည် ဤသင်္ကန်းနှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင် အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤသင်္ကန်းနှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးအပ်ပြီ၊ သံဃာသည် နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ် နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။

On one occasion a novice monk had died. “When a novice monk dies, the Sangha becomes the owner of his bowl and robes. Still, the nurses have been very helpful. I allow the Sangha to give the robes and the bowl to the nurses. And they should be given like this. The monk nurse should approach the Sangha and say, ‘Venerables, the novice monk so-and-so has died. Here are his robes and bowl.’ A competent and capable monk should then inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The novice monk so-and-so has died. Here are his robes and bowl. If the Sangha is ready, it should give the robes and the bowl to the nurses. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The novice monk so-and-so has died. Here are his robes and bowl. The Sangha gives the robes and the bowl to the nurses. Any monk who approves of giving the robes and the bowl to the nurses should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has given the robes and the bowl to the nurses. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’”

၃၆၉။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်းကောင်း သာမဏေသည်လည်းကောင်း နာဖျားသော ရဟန်းကို ပြုစုလုပ်ကျွေးကုန်၏၊ ထိုနာဖျားသော ရဟန်းသည် ထိုရဟန်းသာမဏေတို့ ပြုစုလုပ်ကျွေးစဥ် သေ၏၊ ထိုအခါ ထိုသူနာပြုရဟန်းအား “သင်္ကန်းအဖို့အစုကို သူနာပြုသာမဏေအား အဘယ်သို့ ပေးရပါအံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သူနာပြုသာမဏေအား အညီအမျှ သင်္ကန်းအဖို့အစုပေးရန် ခွင့်ပြု၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ တစ်ရံရောအခါ များသောဘဏ္ဍာ များသောပရိက္ခရာရှိသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် သေ၍ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသေသည်ရှိသော် (ရဟန်း၏) သပိတ် သင်္ကန်းတို့ကို သံဃာ စိုးပိုင်၏၊ ထိုသို့ပင် စိုးပိုင်သော်လည်း သူနာပြုရဟန်းတို့သည် ကျေးဇူးများကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ သံဃာသည် သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် သပိတ်ကို သူနာပြုရဟန်းတို့အား ပေးရန် ခွင့်ပြု၏၊ ထိုပရိက္ခရာတို့တွင် လဟုဘဏ် လဟုပရိက္ခရာကို မျက်မှောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် ဝေခြမ်းရန် ခွင့်ပြု၏၊ ဂရုဘဏ် ဂရုပရိက္ခရာသည် ရောက်လာပြီး မရောက်လာသေးသော စတုဒိသာသံဃာ၏ (ဥစ္စာ ဖြစ်၍) စွန့်လည်း မစွန့်အပ်၊ ဝေလည်း မဝေခြမ်းအပ်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion a monk and a novice monk were nursing someone together. While they were doing so, the patient died. The monk nurse thought, “What share of the robes should be given to the novice-monk nurse?” “I allow you to give an equal share to the novice-monk nurse.” On one occasion a monk with many possessions had died. “When a monk dies, the Sangha becomes the owner of his bowl and robes. Still, the nurses have been very helpful. I allow the Sangha to give the three robes and the bowl to the nurses. The present Sangha should distribute his ordinary possessions. His valuable possessions are for the Sangha as a whole, both present and future. They’re not to be given out, not to be distributed.” 25. Discussion of the prohibition against nakedness

၂၂၆-အဝတ်မဝတ်သောအကျင့်ကို ပယ်ခြင်း ၃၇၀။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် အဝတ်မပါဘဲလျက် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း ခေါင်းပါးခြင်း ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်း ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်း ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ချီးမွမ်းတော်မူလေ့ရှိ၏။ အသျှင်ဘုရား ဤအဝတ်မဝတ်ဘဲနေသော အကျင့်သည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်းငှါ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ ခေါင်းပါးခြင်းငှါ ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်းငှါ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်းငှါ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်းငှါ ဖြစ်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား အဝတ်မဝတ်သော အကျင့်ကို ခွင့်ပြုတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း (ဤအမှုသည် ရဟန်းတို့အား) မလျောက်ပတ် မလျော်ကန် မသင့်တင့်၊ ရဟန်းတို့၏ အပြု အမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် တိတ္ထိတို့ ဆောက်တည်အပ်သော အဝတ်မဝတ်သော အကျင့်ကို ဆောက်တည်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု)သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညို စေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်း တို့ တိတ္ထိတို့ဆောက်တည်အပ်သော အဝတ်မဝတ်သော အကျင့်ကို မဆောက်တည်အပ်၊ အကြင်ရဟန်းသည် ဆောက်တည်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား ထုလ္လစ္စဥ်းအာပတ် သင့်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

On one occasion a naked monk went to the Buddha and said, “In many ways, sir, you praise fewness of wishes, contentment, self-effacement, ascetic practices, being inspiring, reduction in things, and being energetic. Being naked leads to all those things. Please allow nakedness for the monks.” The Buddha rebuked him, “Foolish man, it’s not suitable, it’s not proper, it’s not worthy of a monastic, it’s not allowable, it’s not to be done. How can you undertake the practice of nakedness, like the monastics of other religions? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t undertake the practice of nakedness, like the monastics of other religions. If you do, you commit a serious offense.” 26. Discussion of the prohibition against grass robes, etc.

၂၂၇-သမန်းမြက်သင်္ကန်းစသည်ကို ပယ်ခြင်း ၃၇၁။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် သမန်းမြက်သင်္ကန်းကို ဝတ်၍။ပ။ လျှော် သင်္ကန်းကို ဝတ်၍။ပ။ ပျဥ်ချပ်သင်္ကန်းကို ဝတ်၍။ပ။ ဆံခြည်ကမ္ဗလာကို ဝတ်၍။ပ။ သားမြီးကမ္ဗလာကို ဝတ်၍။ပ။ ခင်ပုပ်တောင်သင်္ကန်းကို ဝတ်၍။ပ။ သစ်နက်ရေကို ဝတ်၍ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီး လျှင် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း ခေါင်းပါးခြင်း ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်း ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်း ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ချီးမွမ်းတော်မူလေ့ရှိ၏။ အသျှင်ဘုရား ဤသစ်နက်ရေကို ဝတ်ခြင်းသည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်းငှါ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ ခေါင်းပါးခြင်းငှါ ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်းငှါ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်းငှါ ကိလေသာ ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်းငှါ ဖြစ်ပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား သစ်နက်ရေကို (ဝတ်ခြင်းကို) ခွင့်ပြုတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း (ဤအမှုသည် ရဟန်းတို့အား) မလျောက်ပတ်၊ မလျော်ကန်၊ မသင့်တင့်၊ ရဟန်းတို့၏ အပြု အမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် တိတ္ထိတို့၏ တံခွန်ဖြစ်သော သစ်နက်ရေကို ဆောင်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသောသူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့ တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ တိတ္ထိတို့၏ တံခွန်ဖြစ်သော သစ်နက်ရေကို မဆောင်အပ်၊ ဆောင်သော ရဟန်းအား ထုလ္လစ္စဥ်းအာပတ် သင့်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တစ်ရံရောအခါ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည် မုရိုးမျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းကို ဝတ်၍။ပ။ သင်ပန်း မျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းကို ဝတ်၍ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင် ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း ခေါင်းပါးခြင်း ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်း ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်း ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ချီးမွမ်းတော်မူလေ့ရှိ၏။ အသျှင်ဘုရား ဤသင်ပန်းမျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းသည် အလိုနည်းခြင်းငှါ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ ခေါင်းပါးခြင်းငှါ ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်းငှါ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်းငှါ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်းငှါ ဖြစ်ပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား သင်ပန်းမျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း (ဤအမှုသည် ရဟန်းတို့အား) မလျောက်ပတ်၊ မလျော်ကန်၊၊ မသင့်တင့်၊ ရဟန်းတို့၏ အပြု အမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် သင်ပန်းမျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းကို ဝတ်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့ တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ သင်ပန်းမျှင်ဖြင့် ပြုသော သင်္ကန်းကို မဝတ်အပ်၊ ဝတ်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

On one occasion a monk put on a sarong made of grass … a sarong made of bark … a sarong made of bits of wood … a sarong made of human hair … a sarong made of horse-hair … a sarong made of owls’ wings … a sarong made of antelope hide, went to the Buddha, and said, “In many ways, sir, you praise fewness of wishes, contentment, self-effacement, ascetic practices, being inspiring, reduction in things, and being energetic. A robe made of antelope hide leads to all those things. Please allow robes of antelope hide for the monks.” The Buddha rebuked him, “Foolish man, it’s not suitable, it’s not proper, it’s not worthy of a monastic, it’s not allowable, it’s not to be done. How can you wear a robe made of antelope hide, that sign of monastics of other religions? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t wear a robe made of antelope hide, that sign of monastics of other religions. If you do, you commit a serious offense.” On one occasion a monk dressed in a sarong made of stalks of crown flower … in a sarong made of jute, went to the Buddha, and said, “In many ways, sir, you praise fewness of wishes, contentment, self-effacement, ascetic practices, being inspiring, reduction in things, and being energetic. A jute robe leads to all those things. Please allow jute robes for the monks.” The Buddha rebuked him, “Foolish man, it’s not suitable, it’s not proper, it’s not worthy of a monastic, it’s not allowable, it’s not to be done. How can you dress in a sarong made of jute? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t dress in a sarong made of jute. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” 27. Discussion of the prohibition against what is entirely blue, etc.

၂၂၈-အလုံးစုံညိုသော သင်္ကန်းစသည်ကို ပယ်ခြင်း ၃၇၂။ တစ်ရံရောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အလုံးစုံညိုသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံဝါသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံနီသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံပြာသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံမည်းသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံ မဟာရင်္ဂမည်သော (ကင်းခြေများကျောက်ကုန်းအဆင်းနှင့် တူသော) ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ အလုံးစုံမဟာနာမမည်သော (ဖက်ရွက်ရော်အဆင်းနှင့် တူသော) ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း တို့ကိုဆောင်ကုန်၏။ပ။ အဆာမဖြတ်သော သင်္ကန်းတို့ကိုဆောင်ကုန်၏။ပ။ ရှည်သော အဆာရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ ပန်းပွင့်အဆာကျစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ မြွေပါးပျဥ်း နှင့် တူသော အဆာကျစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ သင်တိုင်းကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ လျှော် တေသင်္ကန်းကို ဆောင်ကုန်၏။ပ။ ဦးရစ်ကို ဆောင်ကုန်၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင် မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် ကာမဂုဏ်ကို ခံစားသော လူတို့ကဲ့သို့ ဦးရစ်ကို ဆောင်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ အလုံးစုံညိုသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အလုံးစုံဝါသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အလုံးစုံနီသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင် အပ်ကုန်။ အလုံးစုံပြာသော အဆင်းရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အလုံးစုံမည်းသော အဆင်း ရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အလုံးစုံမဟာရင်္ဂမည်သော (ကင်းခြေများကျောက်ကုန်းအဆင်း နှင့်တူသော) ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အလုံးစုံ မဟာနာမမည်သော (ဖက်ရွက်ရော်အဆင်းနှင့်တူသော) ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ အဆာ မဖြတ်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ ရှည်သော အဆာရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင် အပ်ကုန်။ ပန်းပွင့်အဆာကျစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ မြွေပါးပျဥ်းနှင့် တူသော အဆာ ကျစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ သင်တိုင်းကို မဆောင်အပ်ကုန်။ လျှော်တေသင်္ကန်းကို မဆောင်အပ်ကုန်။ ဦးရစ်ကို မဆောင်အပ်ကုန်။ ဆောင်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

At that time the monks from the group of six wore entirely blue robes, entirely yellow robes, entirely red robes, entirely magenta robes, entirely black robes, entirely orange robes, and entirely beige robes; and robes with borders made from a single piece of cloth, robes with long borders, robes with floral borders, robes with borders decorated with snakes’ hoods, close-fitting jackets, Lodh-tree robes, and turbans. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics wear turbans? They’re just like householders who indulge in worldly pleasures!” “You shouldn’t wear entirely blue robes, entirely yellow robes, entirely red robes, entirely magenta robes, entirely black robes, entirely orange robes, entirely beige robes, robes with borders made from a single piece of cloth, robes with long borders, robes with floral borders, robes with borders decorated with snakes’ hoods, close-fitting jackets, Lodh-tree robes, or turbans. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” 28. Discussion of robe-cloth that has not yet been offered to those who have completed the rainy-season residence

၂၂၉-ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းမရနိုင်ခြင်းအကြောင်း ၃၇၃။ တစ်ရံရောအခါ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းမရမီ အရပ်တစ်ပါးသို့လည်း သွားကုန်၏၊ လူလည်း ထွက်ကုန်၏၊ သေလည်း သေကုန်၏၊ သာမဏေဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ သိက္ခာကို စွန့်သောသူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ သူရူးဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ဝေဒနာနှိပ်စက်သူ ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ အာပတ် ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏။ ပဏ္ဍုက်တို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ပေါင်းသင်းမှု ကို ခိုးသူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းသွားသူတို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ တိရစ္ဆာန်တို့ဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ အမိကို သတ်သူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ အဖကို သတ်သူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ရဟန္တာကို သတ်သူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ သံဃာကို သင်းခွဲသူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင်ပြုသူဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏၊ ဥဘတောဗျည်းဟူ၍လည်း ဝန်ခံကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။

At that time, the monks who had completed the rainy-season residence left before the robe-cloth was offered. They disrobed, died, admitted to being novice monks, admitted to having renounced the training, admitted to having committed the worst kind of offense, admitted to being insane, admitted to being deranged, admitted to being overwhelmed by pain, admitted to having been ejected for not recognizing an offense, admitted to having been ejected for not making amends for an offense, admitted to having been ejected for not giving up a bad view, admitted to being <i lang='pi' translate='no'>paṇḍakas</i>, admitted to being fake monks, admitted to having previously left to join the monastics of another religion, admitted to being animals, admitted to being matricides, admitted to being patricides, admitted to being murderers of a perfected one, admitted to having raped a nun, admitted to having caused a schism in the Sangha, admitted to having caused the Buddha to bleed, or admitted to being gynandromorphs before the robe-cloth was offered. They told the Buddha.

၃၇၄။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် သင်္ကန်းမရမီ အရပ်တစ်ပါးသို့ သွားငြားအံ့၊ လျောက်ပတ်သော (ကိုယ်စား) ခံယူမည့်သူ ရှိခဲ့သော် ပေးရမည်။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာ တော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းမရမီ လူထွက်အံ့။ သေအံ့။ သာမဏေဟု ဝန်ခံအံ့။ သိက္ခာကို စွန့်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ သံဃာသည် စိုးပိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် သင်္ကန်းမရမီ သူရူးဟု ဝန်ခံအံ့။ စိတ်ပျံ့လွင့်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဝေဒနာနှိပ်စက်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ လျောက်ပတ်သော ခံယူမည့်သူ ရှိခဲ့သော် ပေးရမည်။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် သင်္ကန်းမရမီ ပဏ္ဍုက်ဟု ဝန်ခံအံ့။ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသူဟု ဝန်ခံအံ့။ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းသွားသူဟု ဝန်ခံအံ့။ တိရစ္ဆာန်ဟု ဝန်ခံအံ့။ အမိကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အဖကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ရဟန္တာကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ရဟန်း မိန်းမကို ဖျက်ဆီးသူဟု ဝန်ခံအံ့။ သံဃာကို သင်းခွဲသူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဥဘတောဗျည်းဟု ဝန်ခံအံ့။ သံဃာသည် စိုးပိုင်၏။

“It may be that a monk who’s completed the rains residence leaves before the robe-cloth is offered. If there’s anyone suitable to receive it, it should be given. It may be that a monk who’s completed the rains residence disrobes, dies, admits to being a novice monk, admits to having renounced the training, or admits to having committed the worst kind of offense before the robe-cloth is offered. Then the Sangha becomes the owner of that robe-cloth. It may be that a monk who’s completed the rains residence admits to being insane, to being deranged, to being overwhelmed by pain, to having been ejected for not recognizing an offense, to having been ejected for not making amends for an offense, or to having been ejected for not giving up a bad view before the robe-cloth is offered. If there’s anyone suitable to receive it, it should be given. It may be that a monk who’s completed the rains residence admits to being a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, to being a fake monk, to having previously left to join the monastics of another religion, to being an animal, to being a matricide, to being a patricide, to being a murderer of a perfected one, to having raped a nun, to having caused a schism in the Sangha, to having caused the Buddha to bleed, or to being a gynandromorph before the robe-cloth is offered. Then the Sangha becomes the owner of that robe-cloth.

၃၇၅။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် ရသော သင်္ကန်းကို မဝေခြမ်းမီ အရပ်တစ်ပါးသို့ ဖဲသွားအံ့၊ လျောက်ပတ်သော ခံယူမည့်သူ ရှိခဲ့သော် ပေးရမည်။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် ရသော သင်္ကန်းကို မဝေခြမ်းမီ လူ ထွက်အံ့။ သေအံ့။ သာမဏေဟု ဝန်ခံအံ့။ သိက္ခာကို စွန့်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိက အာပတ်သို့ ရောက်သူဟု ဝန်ခံအံ့၊ သံဃာသည် စိုးပိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် ရသော သင်္ကန်းကို မဝေခြမ်းမီ သူရူးဟု ဝန်ခံအံ့။ စိတ်ပျံ့လွင့်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဝေဒနာနှိပ်စက်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ လျောက်ပတ်သော ခံယူမည့်သူ ရှိခဲ့သော် ပေးရမည်။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းသည် ရသော သင်္ကန်းကို မဝေခြမ်းမီ ပဏ္ဍုက်ဟု ဝန်ခံအံ့။ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသူဟု ဝန်ခံအံ့။ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းသွားသူဟု ဝန်ခံအံ့။ တိရစ္ဆာန်ဟု ဝန်ခံအံ့။ အမိကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ အဖကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ရဟန္တာကို သတ်သူဟု ဝန်ခံအံ့။ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသူဟု ဝန်ခံအံ့။ သံဃာကို သင်းခွဲသူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင်ပြုသူဟု ဝန်ခံအံ့။ ဥဘတောဗျည်းဟု ဝန်ခံအံ့၊ သံဃာသည် စိုးပိုင်၏။

It may be that, after robe-cloth has been offered but before it’s distributed, a monk who’s completed the rains residence leaves. If there’s anyone suitable to receive the robe-cloth, it should be given. It may be that, after robe-cloth has been offered but before it’s distributed, a monk who’s completed the rains residence disrobes, dies, admits to being a novice monk, admits to having renounced the training, or admits to having committed the worst kind of offense. Then the Sangha becomes the owner of that robe-cloth. It may be that, after robe-cloth has been offered but before it’s distributed, a monk who’s completed the rains residence admits to being insane, to being deranged, to being overwhelmed by pain, to having been ejected for not recognizing an offense, to having been ejected for not making amends for an offense, or to having been ejected for not giving up a bad view. If there’s anyone suitable to receive the robe-cloth, it should be given. It may be that, after robe-cloth has been offered but before it’s distributed, a monk who’s completed the rains residence admits to being a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, to being a fake monk, to having previously left to join the monastics of another religion, to being an animal, to being a matricide, to being a patricide, to being a murderer of a perfected one, to having raped a nun, to having caused a schism in the Sangha, to having caused the Buddha to bleed, or to being a gynandromorph. Then the Sangha becomes the owner of that robe-cloth.” 29. Discussion of robe-cloth that is offered when the Sangha is divided

၂၃၀-ကွဲပြားသော သံဃာအား သင်္ကန်းရနိုင်ခြင်းအကြောင်း ၃၇၆။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းမရမီ သံဃာသင်း ကွဲအံ့၊ ထိုသင်းကွဲသော သံဃာ၌ လူတို့သည် တစ်ဖက်၌ ရေကို လှူကုန်၏၊ တစ်ဖက်၌ “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု သင်္ကန်းကို လှူကုန်၏၊ ဤသင်္ကန်းသည (နှစ်ဖက်သော) သံဃာအားသာလျှင် ဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းမရမီ သံဃာသင်းကွဲအံ့၊ ထိုသင်းကွဲသော သံဃာ၌ လူတို့သည် တစ်ဖက်၌ ရေကို လှူကုန်၏၊ ထိုတစ်ဖက်၌ပင်လျှင် “သံဃာအား လှူပါ၏”ဟု သင်္ကန်းကို လှူကုန်၏၊ ဤသင်္ကန်းသည် (နှစ်ဖက်သော) သံဃာအားသာလျှင် ဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းမရမီ သံဃာသင်းကွဲအံ့၊ ထိုသင်းကွဲသော သံဃာ၌ လူတို့သည် တစ်ဖက်၌ ရေကို လှူကုန်၏၊ တစ်ဖက်၌ “တစ်ဖက်အား လှူပါ၏”ဟု သင်္ကန်းကို လှူကုန်၏၊ ဤသင်္ကန်းသည် တစ်ဖက်၏ သင်္ကန်းသာလျှင် ဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းမရမီ သံဃာသင်းကွဲအံ့၊ ထိုသင်းကွဲသော သံဃာ၌ လူတို့သည် တစ်ဖက်၌ ရေကို လှူကုန်၏၊ ထိုတစ်ဖက်၌ပင်လျှင် “တစ်ဖက် အား လှူပါ၏”ဟု သင်္ကန်းကို လှူကုန်၏၊ ဤသင်္ကန်းသည် တစ်ဖက်၏ သင်္ကန်းသာလျှင် ဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ဝါကျွတ်သော ရဟန်းတို့အား ရသော သင်္ကန်းကို မဝေခြမ်းမီ သံဃာသင်းကွဲအံ့၊ အလုံးစုံသော သံဃာတို့အား အညီအမျှ ဝေခြမ်းရမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

“It may be that the Sangha splits before robe-cloth is offered to those monks who have completed the rains residence. If people then give water to one side and robe-cloth to the other, saying, ‘We give to the Sangha,’ it’s all for the Sangha. It may be that the Sangha splits before robe-cloth is offered to those monks who have completed the rains residence. If people then give water and robe-cloth to the same side, saying, ‘We give to the Sangha,’ it’s all for the Sangha. It may be that the Sangha splits before robe-cloth is offered to those monks who have completed the rains residence. If people then give water to one side and robe-cloth to the other, saying, ‘We give to this side,’ it’s all for that side. It may be that the Sangha splits before robe-cloth is offered to those monks who have completed the rains residence. If people then give water and robe-cloth to the same side, saying, ‘We give to this side,’ it’s all for that side. It may be that the Sangha splits before the robe-cloth is distributed but after it was offered to those monks who have completed the rains residence. The robe-cloth is then to be distributed equally to everyone.” 30. Discussion of what is properly and improperly taken

၂၃၁-ကောင်းမကောင်းသော ယူခြင်းစသည်ကို ပြခြင်း ၃၇၇။ တစ်ရံရောအခါ အသျှင်ရေဝတသည် ရဟန်းတစ်ပါး၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို မထေရ်အား ပေးပါလော့”ဟု ဆို၍ အသျှင်သာရိပုတ္တရာ၏ (အထံသို့) သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် အသျှင်ရေဝတနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ခရီးအကြား၌ ထိုသင်္ကန်းကို ယူလေ၏။ ထို့နောက် အသျှင်ရေဝတသည် အသျှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ဆုံမိ၍ “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် အသျှင်၏ (အထံသို့) သင်္ကန်းကို ပို့စေခဲ့ပါပြီ၊ ထိုသင်္ကန်းသည် ကောင်းစွာ ရောက်ပါ၏လော”ဟု မေးလေ၏။ ငါ့သျှင် ငါသည် ထိုသင်္ကန်းကို မမြင်ရပါဟု (ပြောဆို၏)။ ထိုအခါ အသျှင်ရေဝတသည် ထို ရဟန်းကို “ငါ့သျှင် ငါသည် သင်၏ လက်၌ (အပ်၍) မထေရ်၏ (အထံသို့) သင်္ကန်းကို ပို့စေခဲ့ပါပြီ၊ ထိုသင်္ကန်းသည် အဘယ်မှာနည်း”ဟု မေး၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် အသျှင်နှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ထိုသင်္ကန်းကို ယူလိုက်ပါသည်ဟု (ပြောဆို၏)။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။

On one occasion, Venerable Revata gave a robe to a monk to take to Venerable Sāriputta, saying, “Please give this robe to the elder.” While on his way, that monk took that robe on trust from Revata. Later, when Revata met Sāriputta, Revata asked him whether he had received that robe. He replied that he had not. Revata then asked the other monk, “I gave you a robe to take to the elder. Where’s that robe?” “I took it on trust from you.” They told the Buddha.

၃၇၈။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါလော့”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် စေလွှတ်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ခရီးအကြား၌ ယူ၏၊ ကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ပေးရမည့်ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ မကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးလော့”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် အကြင်အသျှင်အား ပေးအပ်၏၊ ထိုပေးရမည့် ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ခရီးအကြား၌ ယူအံ့၊ မကောင်းသဖြင့် ယူခြင်းတည်း။ စေလွှတ်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ ကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ လော့”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် “ခရီးအကြား၌ ပို့စေသော ရဟန်းသည် သေ၏”ဟု ကြား၏၊ ထိုရဟန်းအား သေသူ၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ ကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းတည်း။ ပေးရမည့်ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ မကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါလော့”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် “ခရီးအကြား၌ ပေးရမည့် ရဟန်းသည် သေ၏”ဟု ကြား၏၊ ထိုရဟန်းအား သေသူ၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ မကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းတည်း။ ပေးလိုက်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ ကောင်းသော ယူခြင်း တည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးလော့”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ “နှစ်ပါးလုံး သေကုန်၏”ဟု ကြားလေ၏၊ ပေးလိုက်သော ရဟန်း၏ မတကသင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ ကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန် ပြုခြင်းတည်း။ ပေးရ မည့်ရဟန်း၏ မတကသင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ မကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန် ပြုခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ ပေးလိုက်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ မကောင်းသော ယူခြင်းတည်း၊ ပေးရမည့်ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ ကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ ပေးရမည့်ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ ကောင်းသော ယူခြင်းတည်း၊ ပေးလိုက်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ မကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ “ပေးလိုက်သော ရဟန်းသည် သေ၏”ဟု ကြားလေ၏၊ ထိုရဟန်းအား သေသူ၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ မကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းတည်း။ ပေးရမည့်ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ ကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ “ပေးရမည့်ရဟန်းသည် သေ၏”ဟု ကြားလေ၏၊ ထိုရဟန်းအား သေသူ၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ ကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းတည်း။ ပေးလိုက်သော ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူအံ့၊ မကောင်းသော ယူခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ လက်၌ (အပ်၍) “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား ပေးပါ၏”ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းကို ပို့စေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ခရီးအကြား၌ “နှစ်ပါးလုံး သေကုန်၏”ဟု ကြားလေ၏၊ ပေးလိုက်သော ရဟန်း၏ မတကသင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ မကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန် ပြုခြင်းတည်း။ ပေးရမည့် မတကသင်္ကန်းတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြုအံ့၊ ကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းတည်း။

“It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘Give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he takes it on trust from the sender, it’s properly taken. But if he takes it on trust from the intended recipient, it’s improperly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘Give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he takes it on trust from the intended recipient, it’s improperly taken. But if he takes it on trust from the sender, it’s properly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘Give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that the sender has died and he determines it as a robe inherited from the sender, it’s properly determined. But if he takes it on trust from the intended recipient, it’s improperly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘Give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that the intended recipient has died and he determines it as a robe inherited from the intended recipient, it’s improperly determined. But if he takes it on trust from the sender, it’s properly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘Give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that both have died and he determines it as a robe inherited from the sender, it’s properly determined. But if he determines it as a robe inherited from the intended recipient, it’s improperly determined. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘I give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he takes it on trust from the sender, it’s improperly taken. But if he takes it on trust from the intended recipient, it’s properly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘I give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he takes it on trust from the intended recipient, it’s properly taken. But if he takes it on trust from the sender, it’s improperly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘I give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that the sender has died and he determines it as a robe inherited from the sender, it’s improperly determined. But if he takes it on trust from the intended recipient, it’s properly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘I give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that the intended recipient has died and he determines it as a robe inherited from the intended recipient, it’s properly determined. But if he takes it on trust from the sender, it’s improperly taken. It may be that a monk gives a robe to a monk to take to yet another monk, saying, ‘I give this robe to so-and-so.’ If, while on his way, he hears that both have died and he determines it as a robe inherited from the sender, it’s improperly determined. But if he determines it as a robe inherited from the intended recipient, it’s properly determined.” 31. Eight key phrases on robe-cloth

၂၃၂-သင်္ကန်းဖြစ်ပေါ်ကြောင်း မာတိကာရှစ်ပါး ၃၇၉။ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းဖြစ်ခြင်း၏ မာတိကာတို့သည် ဤရှစ်ပါးတို့တည်း၊ အပိုင်းအခြားဖြင့် လှူ၏၊ ကတိကဝတ်ဖြင့် လှူ၏၊ ဆွမ်းဝတ်တည်သဖြင့် လှူ၏၊ သံဃာအား လှူ၏၊ ဥဘတောသံဃာအား လှူ၏။ ဝါကျွတ်သော သံဃာအား လှူ၏၊ ရည်၍ လှူ၏၊ ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူ၏။ အပိုင်းအခြားဖြင့် လှူအံ့၊ အကြင်မျှလောက်သော ရဟန်းတို့သည် သိမ်အတွင်းသို့ ရောက်ကုန်၏၊ ထိုမျှလောက်သော ရဟန်းတို့သည် ဝေခြမ်းရမည်။ ကတိကဝတ်ဖြင့် လှူအံ့၊ များစွာသော ကျောင်းတို့သည် တူသော လာဘ်ရှိကုန်၏၊ တစ်ခုသော ကျောင်း၌ ပေးလှူသည်ရှိသော် အလုံးစုံသော ကျောင်း၌ လှူသည် မည်၏။ ဆွမ်းဝတ်တည်သဖြင့် လှူအံ့၊ အကြင်ကျောင်း၌ သံဃာအား အမြဲလုပ်ကျွေးခြင်းတို့ကို ပြုကုန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ပေးလှူ၏။ သံဃာအား လှူအံ့၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် ဝေခြမ်းရမည်။ ဥဘတောသံဃာအား လှူအံ့၊ ရဟန်းယောကျာ်းများစွာရှိ၍ ရဟန်းမိန်းမတစ်ယောက်သာ ရှိအံ့၊ ထက်ဝက် ပေးရမည်၊ ရဟန်းမိန်းမ များစွာရှိ၍ ရဟန်းယောကျာ်းတစ်ပါးသာ ရှိအံ့၊ ထက်ဝက်ပေး ရမည်။ ဝါကျွတ်သော သံဃာ အားလှူအံ့၊ အကြင်မျှလောက်သော ရဟန်းတို့သည် ထိုကျောင်း၌ ဝါကျွတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် ဝေခြမ်းရမည်။ ရည်၍ လှူအံ့၊ ယာဂုဘုဥ်းပေးသော ရဟန်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းဘုဥ်းပေးသော ရဟန်း တို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်ဘုဥ်းပေးသော ရဟန်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ သင်္ကန်းလှူသော ရဟန်း တို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ မိမိကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဆေးလှူသော ရဟန်း တို့ကိုသော်လည်းကောင်း (ရည်၍လှူ၏)။ ပုဂ္ဂိုလ်အား လှူအံ့၊ “ဤသင်္ကန်းကို ဤမည်သော အသျှင်အား လှူပါ၏”ဟု (ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူ၏)။ အဋ္ဌမ စီဝရက္ခန္ဓက ပြီး၏။ ၂၃၃-ထိုစီဝရက္ခန္ဓက၏ အကျဥ်းချုပ် ရာဇဂြိုဟ််ပြည်၌ နေသော နိဂုံးသူကြွယ်သည် ဝေသာလီပြည်၌ ပြည့်တန်ဆာမကို မြင်၍ တစ်ဖန် ရာဇဂြိုဟ််ပြည်သို့ သွားပြီးလျှင် ဗိမ္ပိသာရမင်းကြီးအား ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားလေ၏။ သာလဝတီ၌ အဘယမင်းသား၏ သားရင်းဖြစ်သော အသက်ရှင်၏လောဟု မင်းသား မေးသောကြောင့် ‘ဇီဝက’ဟု ဆိုအပ်သော အမည်ရှိသော သားဖြစ်၏။ ထိုဇီဝကသည် တက္ကသိုလ်ပြည်သို့ သွား၍ ဆေးအတတ်ကို သင်ပြီးလျှင် ဆေး ဆရာကြီး ဖြစ်လေ၏၊ ခုနစ်နှစ်ရှိပြီးသော သာကေတသူဌေးကတော်၏ ဦးယဥ်းနာ ‘ခေါင်းကိုက်နာ’ သည် တစ်ကြိမ် နှာနှတ်သဖြင့် ပျောက်၏။ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ မြင်းသရိုက်နာကို ဆေးလိမ်းကျံသဖြင့် ကုသ၏၊ ငါ့ကိုလည်းကောင်း၊ မောင်းမအပေါင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာတော်ကိုလည်းကောင်း ကုသလော့ဟု ဆို၏၊ ရာဇဂြိုဟ််ပြည်သူဌေး၏ ခေါင်းကိုက်နာကိုလည်းကောင်း ဗာရာဏသီသူဌေးသား၏ အူထုံးသော အနာကိုလည်းကောင်း ကုသ၏၊ ပဇ္ဇောတမင်း၏ ကြီးစွာ ဖျော့တော့သော ကိုယ်ရှိသော အနာကို ထောပတ်ကိုသောက်စေသဖြင့် ပျောက်စေ၏ ‘ပယ်ဖျောက်၏’။ ပြုသောကျေးဇူးကို အောက်မေ့၍ သိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးကို ပို့စေ၏၊ ဒေါသပြောသော ကိုယ်တော်ကို ဆီဖြင့် နှူး၏၊ ကြာသုံးလက်တို့ဖြင့် အကြိမ်သုံးဆယ် ဝမ်းလျှောသော ဆေးကို ဆက်ကပ်၏။ ကိုယ်တော်ပြကတေ့ရှိပြီးသော မြတ်စွာဘုရားကို ဆုတောင်း၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သိဝိတိုင်းဖြစ် ပုဆိုးကိုလည်း ခံယူတော်မူ၏၊ လူတို့လှူသော သင်္ကန်းကိုလည်း ခွင့်ပြု တော်မူ၏။ ရာဇဂြိုဟ််ပြည်၌လည်းကောင်း၊ ဇနပုဒ်၌လည်းကောင်း များသော သင်္ကန်းဖြစ်၏၊ စုလျားအခင်းအရုံသည်လည်းကောင်း၊ ပိုးချည်သည်လည်းကောင်း၊ ကော်ဇောသည်လည်းကောင်း ဖြစ်၏၊ ငါးရာထိုက်သော ကမ္ဗလာကို ခံတော်မူ၏။ အကောင်း အညံ့ဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ရောင့်ရဲသည်ကို ချီးမွမ်း တော်မူ၏၊ မဆိုင်းငံ့ကုန်၊ ဆိုင်းငံ့ကုန်၏၊ ရှေးဦးစွာ ဝင်ကုန်၏၊ နောက်မှ ဝင်ကုန်၏၊ အတူဝင်ကုန်၏၊ ကတိကဝတ်ပြု၍ ဝင်ကုန်၏၊ တစ်ဖန် အိမ်သို့ ဆောင်ကုန်၏။ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ သင်္ကန်းထားရာ မလုံခြုံ၊ ဘဏ္ဍာစိုးကို ထစေကုန်၏၊ ထို့ပြင် များစွာဖြစ်သော သင်္ကန်း၊ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်၏၊ အသို့ ဝေဖန်ရအံ့နည်း၊ အသို့ ပေးရာသနည်း။ မိမိအဖို့ လွန်သော အဖို့ဖြင့် ခရီးသွားလို၏၊ အဖို့အစုကို အသို့ ပေးရာသနည်း၊ နွားချေးဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေအေးဖြင့်လည်းကောင်း သင်္ကန်းဆိုးကုန်၏၊ ဆိုးရည်ဝေခဲ့၏၊ ဆိုးရည် ကျက်သည် မကျက်သည်ကို မသိကုန်။ ဆိုးရည်ချသော ရဟန်းတို့သည် စောင်း၍ ခံကုန်၏၊ ဆိုးရည်ထည့်စရာ ဖျဥ်းကို ခွင့်ပြု၏၊ ခွက်သပိတ်၌လည်း ဆုပ်နယ်ကုန်၏၊ မြေ၌လည်း ဖြန့်ကုန်၏၊ ခြတို့သည် ခဲကုန်၏၊ အလယ်၌ ဆွဲကုန်၏၊ အနားဆွေးကုန်၏၊ သင်္ကန်းနားတစ်ဖက်မှ လျှောကျကုန်၏၊ ခက်မာနေသဖြင့် ရေ၌ ဖွပ်အပ်၏။ ကြမ်းသော သင်္ကန်း အဆာမဖြတ်သော သင်္ကန်းတို့ကို ဝတ်ကုန်၏၊ လေးထောင့် ကန်သင်းဖွဲ့သော လယ်တို့ကို မြင်တော်မူ၏၊ သင်္ကန်းကို ထုပ်၍ ဆောင်သော ရဟန်း တို့ကိုလည်း မြင်တော်မူ၏၊ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် စုံစမ်းတော်မူ၍ သုံးထည်သော သင်္ကန်းကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ တစ်ပါးသော တိစီဝရိက်သင်္ကန်းကို လဲသဖြင့် ရွာတွင်းသို့ ဝင်ကုန်၏၊ သင်္ကန်းဖြစ်၏၊ သင်္ကန်းပေါက်ခဲ့၏၊ လေးကျွန်းလုံး ရွာသော မိုး မိုးရေခံသင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း၊ အာဂန္တုကဘတ်ဂမိကဘတ် ဂိလာနဘတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဂိလာနုပဋ္ဌာကဘတ်ကိုလည်းကောင်း၊ သူနာဆေးကိုလည်းကောင်း၊ အမြဲလှူသော ယာဂုဘတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘိက္ခုနီမတို့အား ရေသနုပ် သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း လှူခြင်းငှါ ရှစ်ပါးသော ဆုကို တောင်းပန်၏၊ မြတ်သော ဘောဇဥ်၊ ငယ်လွန်းသော နိသီဒိုင်။ ဝဲကြီးနာ၊ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ၊ ခေါမမည်သော ပုဆိုး ပြည့်စုံ၏၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်း၊ ငယ်စွာ့ အဆုံး အလျားတစ်တောင် အနံတစ်ထွာရှိသော သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနာပြုရမည်၊ ပံ့သကူပုဆိုးဖြင့် ချုပ်သော သင်္ကန်းသည် လေး၏၊ အထောင့်မညီ၊ ချည်သည် လျှော ခဲ့၏။ ပြုတ်ကျကုန်၏၊ မလောက်ငကုန်၊ သလင်းထောင်၍ စပ်သည်ကို ပြုရမည်၊ များစွာသော သင်္ကန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်၏၊ အန္ဓဝန်တော၌ ထားခဲ့၏၊ မေ့ခဲ့၍ ဝင်မိ၏၊ တစ်ယောက်ထီးတည်း ဝါဆို၍ နေ၏၊ ဝါပဥတု၌လည်း နေ၏။ ရာဇဂြိုဟ််ပြည်၌ ရဟန်းညီနောင်နှစ်ပါးတို့ လာရောက်ကုန်၏၊ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် သွားလေ၏၊ တစ်ဖန် နေကုန်၏၊ ဝမ်းဖောက်ပြန်သော သူနာ၊ နှစ်ယောက်သော ရဟန်း တို့သည် သူနာကို လုပ်ကျွေးကုန်၏။ အချည်းနှီး၊ သမန်းမြက်သင်္ကန်း၊ လျှော်သင်္ကန်း၊ ပျဥ်ချပ်သင်္ကန်း၊ လူ့ဆံပင်ဖြင့် ရက်သော ကမ္ဗလာ၊ သားမြီးဖြင့်ရက်သော ကမ္ဗလာ၊ ခင်ပုပ်ငှက်တောင်သင်္ကန်း၊ သစ် နက်ရေ မုရိုးမျှင်ဖြင့် ရက်သော သင်္ကန်း၊ သင်ပန်းမျှင်ဖြင့် ရက်သော သင်္ကန်း၊ အလုံးစုံ ညိုသော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ အလုံးစုံဝါသော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ အလုံးစုံနီသော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ အလုံးစုံ မောင်းသော ဆိုးရည်ဖြင့်ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ အလုံးစုံမည်းသော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ ကင်းသန်းကျောက်ကုန်းနှင့်တူသော မဟာရင်္ဂမည်သော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိသော မဟာနာမမည်သော ဆိုးရည်ဖြင့် ဆိုးသော သင်္ကန်း၊ ထို့ပြင် အဆာမဖြတ်သော သင်္ကန်း။ အဆာရှိသော သင်္ကန်း၊ အဆာပန်းကုံးကျစ်သော သင်္ကန်း၊ အဆာ၌ ဆောက်ပြား ကျစ်သော သင်္ကန်း၊ သင်တိုင်း၊ လျှော်တေ၊ ဦးရစ်၊ သင်္ကန်းမရမီ ဖဲသွား၏၊ ထိုသင်္ကန်း မရမီ သံဃာသင်းကွဲအံ့။ တစ်ပါးသော အစု၌ သံဃာအား လှူကုန်၏၊ အသျှင်ရေဝတသည် ပို့စေ၏ ‘ပေး လိုက်၏’၊ အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ယူခြင်း၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြု၏၊ သင်္ကန်းရခြင်းဖြစ်ခြင်း၏ မာတိကာ တို့ကား ရှစ်ပါးတို့တည်း၊ ဤသည်လျှင် အပြီးသတ်တည်း။ ဤခန္ဓက၌ ဝတ္ထုတို့သည် ကိုးဆယ့်ခြောက်ဝတ္ထုတို့တည်း။ စီဝရက္ခန္ဓက ပြီး၏။

“Monks, there are these eight key phrases for the giving of robe-cloth: someone gives within a monastery zone; someone gives to a recipient who has made an agreement; someone gives where alms are prepared; someone gives to the Sangha; someone gives to both Sanghas; someone gives to a sangha that has completed the rainy-season residence; someone gives according to a specification; someone gives to an individual. Someone gives within a monastery zone: it should be distributed by the monks within that zone. Someone gives to a recipient who has made an agreement: when a number of monasteries have the same material support, then when it’s given in one monastery, it’s given to all. Someone gives where alms are prepared: someone gives where the Sangha is regularly working. Someone gives to the Sangha: the present Sangha should distribute it. Someone gives to both Sanghas: even when there are many monks and just a single nun, she should be given half; even when there are many nuns and just a single monk, he should be given half. Someone gives to a sangha that has completed the rainy-season residence: it’s to be distributed by the monks who have completed the rains residence in that monastery. Someone gives according to a specification: relating to congee, a meal, fresh food, robe-cloth, a dwelling, or medicine. Someone gives to an individual: ‘I give this robe-cloth to so-and-so.’” The eighth chapter on robes is finished. This is the summary: “The householder association of Rājagaha, Having seen the courtesan in Vesālī; Returned to Rājagaha, Announced it to the king. The son of Sālavatī, But the child of Abhaya; Because the boy lived, He was called Jīvaka. He went to Takkasilā, Having learned, a great physician; A seven-year illness, He cured by nose treatment. The king’s hemorrhoids, Applied ointment; Attended on me and the harem, And the Buddha and the Sangha. And the merchant of Rājagaha, Treated the twisted gut; The great illness of Pajjota, He cured with a drink of ghee. And service, valuable cloth, Full of, he oiled; With three handfuls of water-lily flowers, Thirty purgings exactly. He asked for a blameless favor, And he received the valuable cloths; And robes given by householders, Was allowed by the Buddha. In Rājagaha, in the country, Many robes were given; A fleecy robe, and silken, Woolen fleecy robe, valuable Kāsi cloth. And various kinds, contented, Didn’t wait, and did wait; First, after, together, And agreement, took it back. Storeroom, and not looked after, And just so they dismissed; Much, and racket, How should one distribute, what should one give. His own, with an extra share, How should a share be given; With dung, cold water, Boiled over, they did not know. Tilting, and vessel, And in a basin, and on the ground; Termites, in the middle, they became worn, From one edge, and with starch. Stiff, uncut, rectangles, He saw them loaded up; Having tested, the Sakyan Sage, Allowed three robes. With another extra, Was given, and just a hole; Four-continent, she asked for a favor, To give a rainy-season robe. And newly-arrived, departing, and sick, And nurse, medicine; Regular, and bathing robe, Fine, too small. Carbuncles, washcloth, linen, Enough, determining; Smallest, made heavy, Deformed corner, frayed. They broke up, not enough, And a further supply, and much; In the Blind Men’s Grove, through absentmindedness, The rains by himself, and outside the rainy season. Two brothers, in Rājagaha, Upananda, again in two; Dysentery, illness, And just both, belonging to the sick. Naked, grass, bark, Bits of wood, human hair; Horse-hair, and owls’ wings, Antelope, stalks of crown flower. Jute, and blue, yellow, Red, and with magenta; Black, orange, beige, So uncut borders. Long, floral, snake’s hood borders, Jacket, Lodh tree, turban; Not yet offered, he left, The Sangha is divided just then. They give to one side, to the Sangha, Venerable Revata sent; Taking on trust, determined, Eight key phrases on robes.” In this chapter there are ninety-six topics. The chapter on robes is finished.

၉-စမ္ပေယျက္ခန္ဓက ၂၃၄-ကဿပဂေါတ္တရဟန်းဝတ္ထု ၃၈၀။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် စမ္ပာမြို့ ဂဂ္ဂရာမည်သော ရေကန်၏ ကမ်းနား၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ကာသိတိုင်း ဇနပုဒ်တို့၌ ဝါသဘမည်သော ရွာသည် ရှိ၏။ ထိုအခါ ကဿပဂေါတ္တအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် ကျောင်းထိုင်ရဟန်း ဖြစ်၏၊ “သီလကို ချစ်သော မလာသေးသော ရဟန်းတို့သည် အဘယ်သို့လျှင် လာရောက်ပါကုန်အံ့နည်း၊ သီလကို ချစ်သော လာ ရောက်ပြီးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း အဘယ်သို့လျှင် ချမ်းသာစွာ နေရပါကုန်အံ့နည်း၊ ဤကျောင်းတိုက်သည်လည်း ကြီးပွားစည်ပင် ပြန့်ပြောခြင်းသို့ အဘယ်သို့လျှင် ရောက်ပါအံ့နည်း”ဟုကြောင့်ကြသမှု အမြဲပြု၍ အားထုတ်ခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။ ထိုအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကာသိတိုင်းတို့၌ လှည့်လည်ကုန်သော် ဝါသဘရွာသို့ ရောက်ကုန်၏၊ ကဿပဂေါတ္တအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် အဝေးမှ လာသော ထိုရဟန်းတို့ကို မြင်၍ နေရာကို ခင်း၏၊ ခြေဆေးရေ ခြေဆေးအင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို ချထား၏၊ ခရီးဦးကြိုဆို၍ သပိတ် သင်္ကန်းကို လှမ်းယူ၏၊ (သောက်ရေအလိုရှိပါသေးသလောဟု) သောက်ရေဖြင့် မေး၏၊ ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုပြု လေ၏။ ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ဤကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ကောင်းပေစွ၊ (ငါတို့အတွက်) ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကိုလည်း ပြု၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ယခုအခါ ဤဝါသဘရွာ၌ပင်လျှင် နေကုန်အံ့”ဟု ကြံစည်ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုဝါသဘရွာ၌ပင်လျှင် နေကုန်၏။ ထိုအခါ ကဿပဂေါတ္တရဟန်းသည် “ဤအာဂန္တုရဟန်းတို့အား အာဂန္တုရဟန်းတို့နှင့်စပ်သော ပင်ပန်းမှုသည် ငြိမ်းလေပြီ၊ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် ယခုအခါ ငါ၏ ဆွမ်းခံရွာ၌ လမ်းသိကုန်ပြီ၊ စင်စစ်သော်ကား သူတစ်ပါးတို့၏ အိမ်တို့၌ အသက်ထက်ဆုံးကြောင့်ကြမှုပြုရန် ခဲယဥ်း၏၊ လူတို့သည် တောင်းခြင်းကိုလည်း မနှစ်သက်၊ ငါသည် ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း၊ကြောင့်ကြမှုကို မပြုဘဲ နေရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု ကြံစည်ပြီးနောက် ယာဂု ခဲဖွယ် ဆွမ်းတို့၌ကြောင့်ကြမှုမပြုဘဲ နေလေ၏။ ထို့နောက် ထိုအာဂန္တုတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ရှေးအခါ၌ (ငါတို့အတွက်) ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကို ပြု၏၊ ထိုကျောင်းနေရဟန်းသည် ယခုအခါ၌ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်းကြောင့်ကြမှုကို မပြု၊ ငါ့သျှင်တို့ ဤကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ယခုအခါ မကောင်း တော့ပြီ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ယခုအခါ၌ ကျောင်းနေရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် စည်းဝေးပြီးလျှင် “ငါ့သျှင် သင်သည် ရှေးက ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ် မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှု ကိုလည်း ပြု၏၊ သင်သည် ယခုအခါ၌ ယာဂု ခဲဖွယ် ဆွမ်းတို့၌ အားထုတ်မှုကို မပြု တော့ပေ၊ ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုလော့”ဟု ကဿပဂေါတ္တရဟန်းကို ပြောဆိုကြသဖြင့် (ထို ကဿပဂေါတ္တရဟန်းက) ငါ့သျှင်တို့ အကျွန်ုပ်ရှုရာသော အာပတ်သည် အကျွန်ုပ်အား မရှိပါဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် ကဿပဂေါတ္တရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ကုန်၏။ ထိုအခါ ကဿပဂေါတ္တရဟန်းအား “ဤသည်ကား အာပတ်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ် မဟုတ်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်သင့်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်မသင့်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်သင့်သည်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ မနှင်ထုတ်သင့်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ တရား နှင့်လျော်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ တရားနှင့်မလျော်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ ဖျက်အပ်သောကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း မဖျက်အပ်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အကြောင်းအားလျော်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း အကြောင်းအားမလျော်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း ငါသည် ဤအကြောင်းကို မသိ၊ ငါသည် စမ္ပာမြို့သို့ သွားပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို မေးလျှောက်ရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ကဿပဂေါတ္တရဟန်းသည် အိပ်ရာနေရာကို သိမ်းဆည်းပြီးလျှင် သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ စမ္ပာမြို့သို့ သွားလေ၏။ အစဥ်အတိုင်းသွားသော် စမ္ပာမြို့ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာ ဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏။ အာဂန္တုရဟန်းတို့နှင့် အတူတကွ ဝမ်းမြောက်စွာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားတော်မူခြင်းသည် ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားတို့၏ အလေ့အထပင် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်း ကျန်းမာ၏လော၊ မျှတ၏လော၊ မပင်ပန်းဘဲ ခရီးရှည် လာခဲ့ရ၏လော၊ ရဟန်း သင်သည် အဘယ်အရပ်မှ လာခဲ့သနည်း”ဟု ကဿပဂေါတ္တရဟန်းကို မေးတော်မူ၏။ ကျန်းမာပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ မျှတပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် မပင်ပန်းဘဲ ခရီး ရှည်လာ ခဲ့ရပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား ကာသိတိုင်း ဇနပုဒ်တို့၌ ဝါသဘအမည်ရှိသော ရွာသည် ရှိပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုရွာ၌ ကျောင်းထိုင်ရဟန်းပါတည်း၊ “သီလကို ချစ်သော မလာသေးသော ရဟန်းတို့သည် အဘယ်သို့လျှင် လာရောက်ပါကုန်အံ့နည်း၊ သီလကို ချစ်သော လာရောက်ပြီးသော ရဟန်း တို့သည်လည်း အဘယ်သို့လျှင် ချမ်းသာစွာ နေရပါကုန်အံ့နည်း၊ ဤကျောင်းတိုက်သည်လည်း ကြီးပွား စည်ပင် ပြန့်ပြောခြင်းသို့ အဘယ်သို့လျှင် ရောက်ပါအံ့နည်း”ဟုကြောင့်ကြသမှု အမြဲပြု၍ အားထုတ်ခြင်း သို့ ရောက်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ကာသိတိုင်းတို့၌ လှည့်လည်ကုန်သော် ဝါသဘရွာသို့ ရောက်လာပါကုန်၏၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် အဝေးမှ လာသော ထိုရဟန်းတို့ကို မြင်၍ နေရာကို ခင်းပါ၏၊ ခြေဆေးရေ ခြေဆေးအင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို ချထားပါ၏၊ ခရီးဦးကြို ဆို၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို လှမ်းယူပါ၏၊ (သောက်ရေ အလိုရှိပါသေးသလောဟု) သောက်ရေဖြင့် မေးပါ၏၊ ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြုပါ၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကိုလည်း ပြုပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ ဤ ကျောင်းနေရဟန်းသည် ကောင်းပေစွ၊ ငါတို့အတွက် ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကိုလည်း ပြု၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ယခုအခါ ဤဝါသဘရွာ၌ပင်လျှင် နေကုန်အံ့”ဟု ကြံစည်ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုဝါသဘရွာ၌ပင်လျှင် နေကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအကျွန်ုပ်သည် “ဤအာဂန္တုရဟန်းတို့အား အာဂန္တုရဟန်းတို့နှင့် စပ်သော ပင်ပန်း မှုသည် ငြိမ်းလေပြီ၊ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် ယခုအခါ ငါ၏ ဆွမ်းခံရွာ၌ လမ်းသိကုန်ပြီ၊ စင်စစ်သော်ကား တစ်ပါးသော အမျိုးတို့၌ အသက်ထက်ဆုံး အားထုတ်မှုပြုရန် ခဲယဥ်း၏၊ လူတို့သည် တောင်းခြင်းကိုလည်း မနှစ်သက်၊ ငါသည် ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုမပြုဘဲ နေရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု ကြံစည်ပြီးနောက် ယာဂု ခဲဖွယ် ဆွမ်းတို့၌ အားထုတ်မှု မပြုဘဲ နေပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထို့နောက် ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ရှေးအခါ၌ (ငါတို့အတွက်) ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကိုလည်း ပြု၏၊ ထိုကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် ယခုအခါ ယာဂု၌လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကို မပြု၊ ငါ့သျှင်တို့ ဤကျောင်းထိုင် ရဟန်းသည် ယခုအခါ မကောင်းတော့ပြီ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ယခုအခါ ကျောင်းနေရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် စည်းဝေးပြီးလျှင် “ငါ့သျှင် သင်သည် ရှေးက ရေချိုးခြင်း၌ အားထုတ်မှုပြု၏၊ ယာဂု၌လည်းကောင်း ခဲဖွယ်၌လည်းကောင်း ဆွမ်း၌လည်းကောင်း အားထုတ်မှုကိုလည်း ပြု၏၊ သင်သည် ယခုအခါ ယာဂု ခဲဖွယ် ဆွမ်းတို့၌ အားထုတ်မှုကို မပြု၊ ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုလော့”ဟု အကျွန်ုပ်ကို ပြောဆိုကြသဖြင့် (အကျွန်ုပ်က) ငါ့သျှင်တို့ အကျွန်ုပ်ရှုရာသော အာပတ်သည် အကျွန်ုပ်အား မရှိပါဟု ပြောဆို၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် အကျွန်ုပ်ကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ကြပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအကျွန်ုပ်အား “ဤသည်ကား ‘အာပတ် ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်မဟုတ် ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ် သင့်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်မသင့် ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်သင့်သည်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ မနှင်ထုတ်သင့်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ တရားနှင့်လျော်၏ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ တရားနှင့်မလျော်ဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ ဖျက်အပ်သောကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ မဖျက်အပ်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အကြောင်းအားလျော်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အကြောင်းအားမလျော်သော ကံဟူ၍သော်လည်းကောင်း’ ငါသည် ဤအကြောင်းကို မသိ၊ ငါသည် စမ္ပာမြို့ သို့ သွားပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို မေးလျှောက်ရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံ ဖြစ်ပါ၏။ မြတ်စွာဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုဝါသဘ ရွာမှ လာပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ ရဟန်း ဤသည်ကား အာပတ် မမည်၊ ဤသည်ကား အာပတ် မဟုတ်၊ အာပတ် မသင့်သည် ဖြစ်၏၊ အာပတ် သင့်သည် မဟုတ်၊ မနှင်ထုတ်သင့်သည် ဖြစ်၏၊ နှင်ထုတ်သင့်သည် မဟုတ်၊ တရား နှင့်မလျော်သော ဖျက်အပ်သော အကြောင်းအားမလျော်သော ကံဖြင့် သင့်ကို နှင်ထုတ်၏။ ရဟန်း သွားချေ၊ သင်သည် ထိုဝါသဘရွာ၌ပင်လျှင် နေချေလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ “ကောင်းပါပြီ အသျှင်ဘုရား”ဟု ကဿပဂေါတ္တရဟန်းသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံပြီးလျှင် နေရာမှ ထကာ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် အရိုအသေပြုကာ ဝါသဘရွာသို့ ဖဲသွားလေ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Division The chapter on legal procedures 1. The account of the monk Kassapagotta At one time the Buddha was staying at Campā on the banks of the Gaggarā lotus pond. At that time in the country of Kāsi there was a village called Vāsabha with a resident monk called Kassapagotta. He was dedicated to the local monastery, trying to get good monks to come, to help those who had come be comfortable, and to make the local monastery grow and reach maturity. At this time a number of monks who were wandering in Kāsi arrived at Vāsabha. When Kassapagotta saw those monks coming, he prepared seats, and he set out a foot stool, a foot scraper, and water for washing the feet. He then went out to meet them, received their bowls and robes, and asked if they wanted water to drink. He made sure they had a bath, and he helped them get congee, fresh foods, and meals. Those newly-arrived monks thought, “He’s great, this resident monk, since he helps us with all these things. Let’s settle down right here in Vāsabha.” And they did just that. Soon afterwards Kassapagotta thought, “These monks are now rid of their tiredness from traveling. And by now they know where to get alms. Also, in the long run it’s hard work to seek support from unrelated folk, and people don’t like to be asked. Why don’t I stop helping them get congee, fresh foods, and meals?” And he did. Those newly-arrived monks considered, “Previously this resident monk made sure we got a bath, and he helped us get congee, fresh foods, and meals. But now he’s stopped. He’s become hostile, this resident monk. Well then, let’s eject him.” Soon afterwards those newly-arrived monks gathered and confronted Kassapagotta with what had happened, adding, “You’ve committed an offense. Do you recognize that offense?” “No. I haven’t committed any offense that I should recognize.” Those newly-arrived monks then ejected Kassapagotta for not recognizing an offense. Kassapagotta thought, “I don’t actually know whether this was an offense or not, whether I’ve committed one or not, whether I’ve been ejected or not, whether it was legitimate or not, whether it’s reversible or not, whether it’s fit to stand or not. Let me go to Campā and ask the Buddha.” He then put his dwelling in order, took his bowl and robe, and set out for Campā. When he eventually arrived, he went to the Buddha, bowed, and sat down. Since it is the custom for Buddhas to greet newly-arrived monks, the Buddha said to Kassapagotta, “I hope you’re keeping well, monk, I hope you’re getting by? I hope you’re not tired from traveling? And where have you come from?” “I’m keeping well, sir, I’m getting by. I’m not tired from traveling.” And he told the Buddha all that had happened, adding, “That’s where I’ve come from.” “Well, that’s not an offense, monk, and you haven’t been ejected. You’ve been ejected by an illegitimate legal procedure that’s reversible and unfit to stand. Go back and stay right there in the village of Vāsabha.” “Yes, sir.” He got up from his seat, bowed down, circumambulated the Buddha with his right side toward him, and set out for Vāsabha.

၃၈၁။ ထို့နောက် “ငါတို့အား (ဈာန်အစရှိသော ကျေးဇူးတို့ကို) မရလေကုန်စွတကား၊ ငါတို့အား (ရှင်ရဟန်းအဖြစ်ကို) အရမတော်လေကုန်စွတကား၊ ငါတို့သည် (သာသနာတော်ကို) မကောင်းသဖြင့် ရအပ်ပေစွတကား၊ ငါတို့သည် (သာသနာတော်ကို) ကောင်းသော ရခြင်းမဟုတ်လေစွတကား၊ အကြောင်း မှာမူ အကြင်ငါတို့သည် စင်ကြယ်သော အာပတ် မသင့်သော ရဟန်းကို ဝတ္ထုမရှိဘဲ့အကြောင်းမရှိဘဲ နှင်ထုတ်မိကုန်၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ယခုအခါ၌ စမ္ပာမြို့သို့ သွားပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံ၌ အပြစ် ကို အပြစ်အလျောက် ဝန်ချကုန်အံ့”ဟု ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့အား နောင်တတစ်ဖန်ပူပန်ခြင်း နှလုံးမသာ ယာခြင်းသည် ဖြစ်လေ၏။ ထို့နောက် ထိုအာဂန္တုရဟန်းတို့သည် အိပ်ရာနေရာကို သိမ်းဆည်းပြီးလျှင် သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ စမ္ပာမြို့သို့ ဖဲသွားကုန်၏။ အစဥ်အတိုင်း သွားသော် စမ္ပာမြို့ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသောနေရာ၌ ထိုင်နေကုန်၏။ အာဂန္တုရဟန်းတို့နှင့် အတူတကွ ဝမ်းမြောက်စွာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားတော်မူခြင်းသည် ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားတို့၏ အလေ့အထပင်ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းတို့ ကျန်းမာကြကုန်၏လော၊ မျှတကြကုန်၏လော၊ မပင်ပန်းဘဲ ခရီးရှည်လာကြရကုန်၏လော၊ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ်အရပ်မှ လာကြကုန်သနည်း”ဟု ထိုရဟန်းတို့ကို မေးတော်မူ၏။ ကျန်းမာကြပါကုန်သည် မြတ်စွာဘုရား၊ မျှတကြပါကုန်သည် မြတ်စွာဘုရား၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် မပင်ပန်းဘဲ ခရီးရှည်လာကြရပါကုန်၏၊ အသျှင်ဘုရား ကာသိတိုင်း ဇနပုဒ်၌ ဝါသဘမည်သော ရွာသည် ရှိပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုရွာမှ လာခဲ့ပါကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ကျောင်းထိုင်ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်သလောဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား နှင်ထုတ်မိသည် မှန်ပါ၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ အဘယ်ဝတ္ထု အဘယ်အကြောင်းကြောင့် (နှင်ထုတ်ကုန်သနည်း)ဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဝတ္ထုမရှိဘဲ အကြောင်းမရှိဘဲ နှင်ထုတ် မိပါကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏၊ ရဟန်းတို့ ဤအမှုသည် ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်၊ မလျော်ကန်၊ မသင့်တင့်၊ ရဟန်းတို့၏အပြုအမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်။ (မဂ်ဖိုလ် မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် အာပတ်မရှိသော စင်ကြယ်သော ရဟန်းကို ဝတ္ထုမရှိဘဲ အကြောင်းမရှိဘဲ နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ အာပတ်မရှိသော စင်ကြယ်သော ရဟန်းကို ဝတ္ထုမရှိဘဲ အကြောင်းမရှိဘဲ မနှင်ထုတ်အပ်၊ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် နေရာမှ ထပြီးသော် လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌ ဧကသီကို စံပယ် တင်သည်ကို ပြု၍ မြတ်စွာဘုရား၏ ခြေတော်တို့၌ ဦးခိုက်ကာ မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား မိုက်သည့်အလျောက် တွေဝေသည့်အလျောက် မလိမ္မာသည့်အလျောက် အပြစ်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို လွှမ်း မိုးကျရောက်ခဲ့ပါပြီ၊ အသျှင်ဘုရား အာပတ်မရှိသော စင်ကြယ်သော ရဟန်းကို ဝတ္ထုမရှိဘဲ အကြောင်း မရှိဘဲ နှင်ထုတ်မိသော အကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကို မြတ်စွာဘုရားသည် အပြစ်အားဖြင့် နောင်အခါ စောင့် စည်းခြင်းငှါ သည်းခံတော်မူပါ”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ကောင်းပြီ၊ မိုက်သည့်အလျောက် တွေဝေသည့်အလျောက် မလိမ္မာသည့်အလျောက် အပြစ်သည် သင်တို့ကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်ခဲ့၏၊ သင်တို့သည် အာပတ်မရှိသော စင်ကြယ်သော ရဟန်းကို ဝတ္ထုမရှိဘဲ အကြောင်းမရှိဘဲ နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ အပြစ်ကို အပြစ်အားဖြင့် မြင်၍ တရားနှင့် လျော်စွာ ကုစားသောကြောင့် သင်တို့၏ ထို (အပြစ်) ကို (အပြစ်ဟု) ငါတို့ သည်းခံကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ငါ၏ သာသနာတော်၌ အကြင်ရဟန်းသည် အပြစ်ကို အပြစ်အားဖြင့် မြင်၍ တရားနှင့် လျော်စွာ ကုစား၏၊ နောင်အခါ၌လည်း စောင့်စည်း၏၊ (ထိုသူ၏) ဤ (ကုစားစောင့်စည်းခြင်း) သည် ဘုရား၏ အဆုံးအမ၌ ကြီးပွားကြောင်းသာလျှင် ဖြစ်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon those newly-arrived monks became anxious and remorseful: “It’s truly bad for us that we have ejected, without reason, a pure monk who hadn’t committed any offense. Well then, let’s go to Campā and confess our mistake to the Buddha.” They then put their dwellings in order, took their bowls and robes, and set out for Campā. When they eventually arrived, they went to the Buddha, bowed, and sat down. Since it is the custom for Buddhas to greet newly-arrived monks, the Buddha said to them, “I hope you’re keeping well, monks, I hope you’re getting by? I hope you’re not tired from traveling? And where have you come from?” “We’re keeping well, sir, we’re getting by. We’re not tired from traveling. There’s a village in the country of Kāsi called Vāsabha. That’s where we’ve come from.” “Are you the ones who ejected the resident monk?” “Yes, sir.” “For what reason?” “Without any reason.” The Buddha rebuked them, “Foolish men, it’s not suitable, it’s not proper, it’s not worthy of a monastic, it’s not allowable, it’s not to be done. How could you, without reason, eject a pure monk who hadn’t committed any offense? This will affect people’s confidence …” After rebuking them … he gave a teaching and addressed the monks: “You shouldn’t, without reason, eject a pure monk who hasn’t committed any offense. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” Those monks then got up from their seats, arranged their upper robes over one shoulder, bowed down with their heads at the Buddha’s feet, and said, “Sir, we have made a mistake. We’ve been foolish, confused, and unskillful in ejecting, without reason, a pure monk who hadn’t committed any offense. Please accept our confession so that we may restrain ourselves in the future.” “You have certainly made a mistake. You’ve been foolish, confused, and unskillful. But since you acknowledge your mistake and make proper amends, I forgive you. For this is called growth in the training of the noble ones: acknowledging a mistake, making proper amends, and undertaking restraint for the future.” 2. Discussion of illegitimate legal procedures done by an incomplete assembly, etc.

၂၃၅-မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်ခြင်းစသော ကံအကြောင်း ၃၈၂။ တစ်ရံရောအခါ စမ္ပာမြို့၌ ရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကုန်၏။ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်၏။ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်၏၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်၏၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ ကို နှင်ထုတ်၏၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်၏။ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်း တို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ကုန်၏။ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ကုန်၏၊ သံဃာသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် စမ္ပာမြို့၌ ရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကြကုန်ဘိသနည်း။ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိ သနည်း။ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ဘိသနည်း၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ဘိသနည်း၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ဘိသနည်း၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ် ဘိသနည်း။ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း။ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာ ကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ သံဃာသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ စမ္ပာမြို့၌ ရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကုန်၏၊ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကိုပြုကုန်၏။ပ။ သံဃာသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်၏ဟူသော စကားသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏၊ ရဟန်းတို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်း နှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့၏ အမှုသည် ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ် မလျော်ကန် မသင့်တင့် ရဟန်းတို့၏ အပြုအမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်၊ ရဟန်းတို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့ သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း။ပ။ သံဃာသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ဘိသနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ (ရဟန်းတို့ ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်း ငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို-

At that time the monks at Campā did legal procedures such as these: illegitimate legal procedures done by an incomplete assembly, illegitimate legal procedures done by a unanimous assembly, legitimate legal procedures done by an incomplete assembly, legitimate-like legal procedures done by an incomplete assembly, legitimate-like legal procedures done by a unanimous assembly, one person ejecting another, one ejecting two, one ejecting three, one ejecting a sangha, two ejecting one, two ejecting two, two ejecting three, two ejecting a sangha, three ejecting one, three ejecting two, three ejecting three, three ejecting a sangha, a sangha ejecting a sangha. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks at Campā do such legal procedures?” They told the Buddha. … “Is it true, monks, that the monks at Campā do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them, “It’s not suitable for those foolish men, it’s not proper, it’s not worthy of a monastic, it’s not allowable, it’s not to be done. How can they do such legal procedures? This will affect people’s confidence …” After rebuking them … he gave a teaching and addressed the monks:

၃၈၃။ ရဟန်းတို့ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တရားသဖြင့် ဝဂ် ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြု ထိုက်၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ သံဃာသည်လည်း သံဃာကို နှင်ထုတ်ခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်။

“Illegitimate legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Illegitimate legal procedures done by a unanimous assembly are invalid and not to be done. Legitimate legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Legitimate-like legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Legitimate-like legal procedures done by a unanimous assembly are invalid and not to be done. One person ejecting another is invalid and not to be done. One ejecting two is invalid and not to be done. One ejecting three is invalid and not to be done. One ejecting a sangha is invalid and not to be done. Two ejecting one is invalid and not to be done. Two ejecting two is invalid and not to be done. Two ejecting three is invalid and not to be done. Two ejecting a sangha is invalid and not to be done. Three ejecting one is invalid and not to be done. Three ejecting two is invalid and not to be done. Three ejecting three is invalid and not to be done. Three ejecting a sangha is invalid and not to be done. A sangha ejecting a sangha is invalid and not to be done.

၃၈၄။ ရဟန်းတို့ ကံတို့သည် မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံလည်းကောင်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံလည်းကောင်း၊ တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံလည်းကောင်း၊ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံလည်းကောင်း ဤလေးပါးတို့တည်း။ ရဟန်းတို့ ထိုလေးပါးသော ကံတို့တွင် မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံသည် မတရားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဝဂ်ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ပျက်၏၊ ထိုက်သော အကြောင်းမရှိပေ၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို မပြုထိုက်၊ ငါသည်လည်း ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို ခွင့်ပြု တော်မမူ။ ရဟန်းတို့ ထိုလေးပါးသော ကံတို့တွင် မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံသည် မတရားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပျက်၏၊ ထိုက်သော အကြောင်းမရှိ၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို မပြုထိုက်၊ ငါသည်လည်း ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို ခွင့်ပြုတော်မမူ။ ရဟန်းတို့ ထိုလေးပါးသော ကံတို့တွင် တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံသည် ဝဂ်ဖြစ်သောကြောင့် ပျက်၏၊ ထိုက်သော အကြောင်းမရှိ၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို မပြုထိုက်၊ ငါသည်လည်း ဤသို့ သဘောရှိသော ကံကို ခွင့်ပြုတော်မမူ။ ရဟန်းတို့ ထိုလေးပါးသော ကံတို့တွင် တရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံသည် တရားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ညီညွတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း မပျက်၊ ထိုက်သော အကြောင်းရှိ၏၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သဘောရှိသော ကံကို ပြုထိုက်၏၊ ငါသည်လည်း ဤသို့ဘောရှိသော ကံကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ထို့ကြောင့် ဤသာသနာတော်၌ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သော သဘောရှိသော ကံကို ပြုကြကုန်အံ့ဟူ၍သာလျှင် သင်တို့ ကျင့်ရမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

There are four kinds of legal procedures: an illegitimate legal procedure done by an incomplete assembly, an illegitimate legal procedure done by a unanimous assembly, a legitimate legal procedure done by an incomplete assembly, and a legitimate legal procedure done by a unanimous assembly. The illegitimate legal procedure done by an incomplete assembly is reversible and unfit to stand, because it’s illegitimate and the assembly is incomplete. You shouldn’t do such procedures. I haven’t allowed such procedures. The illegitimate legal procedure done by a unanimous assembly is reversible and unfit to stand, because it’s illegitimate. You shouldn’t do such procedures. I haven’t allowed such procedures. The legitimate legal procedure done by an incomplete assembly is reversible and unfit to stand, because the assembly is incomplete. You shouldn’t do such procedures. I haven’t allowed such procedures. The legitimate legal procedure done by a unanimous assembly is irreversible and fit to stand, because it’s legitimate and the assembly is unanimous. You should do such procedures. I have allowed such procedures. And so, monks, you should train yourselves like this: ‘We will perform legitimate legal procedures done by a unanimous assembly.’” 3. Discussion of legal procedures deficient in motion, etc.

၂၃၆-ဉတ်ပျက်စီးသောကံ စသည်အကြောင်း ၃၈၅။ တစ်ရံရောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကုန်၏။ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်၏၊ ကမ္မဝါ နှင့်သာပြည့်စုံ၍ ဉတ်မထားသော ကံကိုလည်း ပြုကုန်၏၊ ဉတ်နှင့်သာပြည့်စုံ၍ ကမ္မဝါမရွတ်ဖတ်သော ကံကိုလည်း ပြုကုန်၏၊ ဉတ်လည်းမထား ကမ္မဝါလည်းမရွတ်ဖတ်သော ကံကိုလည်း ပြုကုန်၏၊ တရားကို ကြဥ်၍လည်း ကံကို ပြုကုန်၏၊ ဝိနည်းကို ကြဥ်၍လည်း ကံကို ပြုကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတော် ‘ဉတ်ကမ္မဝါ’ ကို ကြဥ်၍လည်း ကံကို ပြုကုန်၏၊ တရားနှင့်မလျော်သော ပျက်သော ထိုက်သော အကြောင်းမရှိသော သူတော်ကောင်းတို့ စက်ဆုပ်အပ် တားမြစ်အပ်သော ကံကိုလည်း ပြုကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ ကမ္မဝါနှင့်သာပြည့်စုံ၍ ဉတ်မထားသော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ ဉတ်နှင့်သာပြည့်စုံ၍ ကမ္မဝါမရွတ် ဖတ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ ဉတ်လည်းမထား ကမ္မဝါလည်းမရွတ်ဖတ်သော ကံကို ပြုကုန် ဘိသနည်း၊ တရားကို ကြဥ်၍ ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ ဝိနည်းကို ကြဥ်၍ ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမ တော်ကို ကြဥ်၍ ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း၊ တရားနှင့်မညီသော ပျက်သော ထိုက်သော အကြောင်းမရှိသော သူတော်ကောင်းတို့ စက်ဆုပ်အပ် တားမြစ်အပ်သော ကံကို ပြုကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ ရဟန်းတို့ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဤသို့သဘောရှိသော ကံတို့ကို ပြုကုန်၏၊ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားနှင့်မညီသော ပျက်သော ထိုက်သော အကြောင်းမရှိသော သူတော်ကောင်းတို့ စက် ဆုပ်အပ်သော တားမြစ်အပ်သော ကံကို ပြုကုန်၏ဟူသည် မှန်သလောဟု စိစစ်မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟော တော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို-

At that time the monks from the group of six did legal procedures such as these: illegitimate procedures done by an incomplete assembly; illegitimate procedures done by a unanimous assembly; legitimate procedures done by an incomplete assembly; legitimate-like procedures done by an incomplete assembly; legitimate-like procedures done by a unanimous assembly; procedures deficient in motion but complete in announcement; procedures deficient in announcement but complete in motion; procedures deficient in both motion and announcement; procedures not done according to the Teaching; procedures not done according to the Monastic Law; procedures not done according to the Teacher’s instructions; procedures that had been objected to, that were illegitimate, reversible, and unfit to stand. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six do such legal procedures?” They told the Buddha. … “Is it true, monks, that the monks from the group of six do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … He then gave a teaching and addressed the monks:

၃၈၆။ ရဟန်းတို့ မတရားသဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ တရားသဖြင့့်ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ ကမ္မဝါစာပြည့်စုံ၍ ဉတ်မထားသော ကံကို ပြုခဲ့လျှင် ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်နှင့်သာပြည့်စုံ၍ ကမ္မဝါမရွတ်ဖတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လည်းမထား ကမ္မဝါလည်းမရွတ်ဖတ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ တရားကို ကြဥ်၍ ကံပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ ဝိနည်းကို ကြဥ်၍ ကံပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတော်ကို ကြဥ်၍ ကံပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ ရဟန်းတို့ တရားနှင့်မညီသော ပျက်သော ထိုက်သော အကြောင်းမရှိသော သူတော်ကောင်းတို့ စက်ဆုပ်အပ် တားမြစ်အပ်သော ကံကို ပြုခဲ့လျှင်လည်း ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။

“Illegitimate legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Illegitimate legal procedures done by a unanimous assembly are invalid and not to be done. Legitimate legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Legitimate-like legal procedures done by an incomplete assembly are invalid and not to be done. Legitimate-like legal procedures done by a unanimous assembly are invalid and not to be done. Legal procedures deficient in motion but complete in announcement are invalid and not to be done. Legal procedures deficient in announcement but complete in motion are invalid and not to be done. Legal procedures deficient in both motion and announcement are invalid and not to be done. Legal procedures not done according to the Teaching are invalid and not to be done. Legal procedures not done according to the Monastic Law are invalid and not to be done. Legal procedures not done according to the Teacher’s instructions are invalid and not to be done. Legal procedures that have been objected to, that are illegitimate, reversible, and unfit to stand are invalid and not to be done.

၃၈၇။ ရဟန်းတို့ ကံတို့သည် မတရားသောကံလည်းကောင်း၊ ဝဂ်ဖြစ်သောကံလည်းကောင်း၊ ညီညွတ်သောကံလည်းကောင်း၊ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံလည်းကောင်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သောကံလည်းကောင်း၊ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သောကံလည်းကောင်း ဤခြောက်ပါးတို့တည်း။ ရဟန်းတို့ မတရားသော ကံဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်တစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာကို မရွတ်ဖတ် (မကြား) လျှင် မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်နှစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာကို မရွတ်ဖတ်လျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာတစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ်မထားလျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ် လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာ နှစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ်မထားလျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်တစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာ မရွတ် ဖတ်လျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်နှစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာကို မရွတ်ဖတ်လျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ အကယ်၍ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်သုံးကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာကို မရွတ်ဖတ်လျှင်လည်း မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ဉတ်လေးကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ကမ္မဝါစာကို မရွတ်ဖတ်လျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာတစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ်မထားလျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာနှစ်ကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ် မထားလျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာသုံးကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ်မထားလျှင်လည်း မတရားသောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကမ္မဝါစာလေးကြိမ်ဖြင့်သာ ကံပြု၍ ဉတ်မထားလျှင်လည်း မတရားသော ကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို မတရားသောကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၁) ရဟန်းတို့ ဝဂ်ဖြစ်သော ကံဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ မလာကုန်သော်လည်းကောင်း၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်း တို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်သော်လည်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်း တို့ကတား မြစ်ခဲ့ကြလျှင်ကား ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ မလာကုန်သော်လည်းကောင်း၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်သော်လည်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ခဲ့ကြလျှင်ကား ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏၊ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို ဝဂ် ဖြစ်သောကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၂) ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သောကံ ဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်ငြားအံ့၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ကုန်ငြားအံ့၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့ မတားမြစ်ကုန်ငြားအံ့၊ ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌လည်း ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်ငြားအံ့၊ ဆန္ဒဆောင် ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ကုန်ငြားအံ့၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က မတားမြစ်ကုန်ငြားအံ့၊ ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို ညီညွတ်သောကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၃) ရဟန်းတို့ တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ ဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားသော်လည်းကောင်း၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ မလာကုန်သော်လည်းကောင်း၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားသော်လည်းကောင်း ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင် ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကိုမဆောင်သော်လည်းကောင်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကိုထားသော်လည်းကောင်း၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သည့်ပြင် ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်သော်လည်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက် မှ ဉတ်ကို ထားသော်လည်းကောင်း၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ မလာကုန်သော်လည်းကောင်း၊ ဆန္ဒဆောင် ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို မဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်း တို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားသော်လည်းကောင်း၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်သော်လည်း ဆန္ဒဆောင် ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကိုမဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားသော်လည်းကောင်း၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကြကုန်သည့်ပြင် ဆန္ဒ ဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်သော်လည်း မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က တားမြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို တရားတုဖြင့် ဝဂ်ဖြစ်သော ကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၄) ရဟန်းတို့ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သောကံဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားခဲ့လျှင် ကံအား လျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်၍ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်၍ မျက် မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က မတားမြစ်ကုန်သော်လည်း တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဖတ်၍ နောက်မှ ဉတ်ကို ထားခဲ့လျှင် ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်၍ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်၍ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က မတားမြစ်ကုန်သော်လည်း တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သောကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၅) ရဟန်းတို့ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သောကံဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် မြောက် ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ဉတ်ကို ထား၍ နောက်မှ ကမ္မဝါစာတစ်ကြိမ်ဖြင့် ကံပြု ငြားအံ့၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်ငြားအံ့၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ကုန်ငြားအံ့၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က မတားမြစ်ကုန်ငြားအံ့၊ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်ဖြစ်သော ကံ၌ ရှေးဦးစွာ ဉတ်ကို ထား၍ နောက်မှ ကမ္မဝါစာ သုံးကြိမ်တို့ဖြင့် ကံပြုငြားအံ့၊ ကံအားလျောက်ပတ်သော ရဟန်းတို့ လာကုန်ငြားအံ့၊ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သော ရဟန်းတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ကုန်ငြားအံ့၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့က မတားမြစ်ကုန်ငြားအံ့၊ တရားသဖြင့် ညီညွတ်သောကံ မည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (ဆိုခဲ့ပြီးသော) ကံကို တရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံဟု ဆိုအပ်၏။ (၆)

And, monks, there are six kinds of legal procedures: illegitimate legal procedures, legal procedures done by an incomplete assembly, legal procedures done by a unanimous assembly, legitimate-like legal procedures done by an incomplete assembly, legitimate-like legal procedures done by a unanimous assembly, legitimate legal procedures done by a unanimous assembly. What’s an illegitimate legal procedure? If a procedure requires one motion and one announcement, but they do it with one motion and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and one announcement, but they do it with two motions and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and one announcement, but they do it with one announcement and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and one announcement, but they do it with two announcements and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with one motion and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with two motions and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with three motions and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with four motions and no announcement, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with one announcement and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with two announcements and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with three announcements and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. If a procedure requires one motion and three announcements, but they do it with four announcements and no motion, it’s an illegitimate legal procedure. And what’s a legal procedure done by an incomplete assembly? When a procedure requires one motion and one announcement, but the monks who should be present haven’t all arrived, and consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and one announcement, and the monks who should be present have arrived, but consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and one announcement, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, but someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, but the monks who should be present haven’t all arrived, and consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, and the monks who should be present have arrived, but consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, but someone present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by an incomplete assembly. And what’s a legal procedure done by a unanimous assembly? When a procedure requires one motion and one announcement, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by a unanimous assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legal procedure done by a unanimous assembly. And what’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly? When a procedure requires one motion and one announcement, but they make the announcement first and put forward the motion afterwards, and the monks who should be present haven’t all arrived, and consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and one announcement, but they make the announcement first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, but consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and one announcement, but they make the announcement first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, but someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, but they make the announcements first and put forward the motion afterwards, and the monks who should be present haven’t all arrived, and consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, but they make the announcements first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, but consent hasn’t been brought for those who are eligible to give their consent, and someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, but they make the announcements first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, but someone present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by an incomplete assembly. And what’s a legitimate-like legal procedure done by a unanimous assembly? When a procedure requires one motion and one announcement, but they make the announcement first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by a unanimous assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, but they make the announcements first and put forward the motion afterwards, yet the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legitimate-like legal procedure done by a unanimous assembly. And what is a legitimate legal procedure done by a unanimous assembly? When a procedure requires one motion and one announcement, and they put forward the motion first and make the announcement afterwards, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legitimate legal procedure done by a unanimous assembly. When a procedure requires one motion and three announcements, and they put forward the motion first and make the announcements afterwards, and the monks who should be present have arrived, and consent has been brought for those who are eligible to give their consent, and no one present objects to the decision, then it’s a legitimate legal procedure done by a unanimous assembly.” 4. Discussion of what can be done by a group of four, etc.

၂၃၇-လေးပါးအစုရှိသော သံဃာစသည်တို့ ပြုအပ်သော ကံများ ၃၈၈။ သံဃာတို့သည် လေးပါးအစုရှိသော သံဃာ ‘ရဟန်းတို့၏အပေါင်း’လည်းကောင်း၊ ငါးပါး အစုရှိသော သံဃာလည်းကောင်း၊ ဆယ်ပါးအစုရှိသော သံဃာလည်းကောင်း၊ နှစ်ဆယ်အစုရှိသော သံဃာလည်းကောင်း၊ နှစ်ဆယ်ထက်လွန်သော အစုရှိသော သံဃာလည်းကောင်း။ (ဤသို့အားဖြင့်) ငါးပါးတို့ တည်း။ ရဟန်းတို့ ထိုငါးပါးသော သံဃာတို့တွင် လေးပါးအစုရှိသော သံဃာသည် ဥပသမ္ပဒကံ ပဝါရဏာကံ အဗ္ဘာနကံ ဤသုံးပါးသော ကံတို့ကို ထား၍ တရားသဖြင့် ညီညွတ်မူ အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအား လျောက်ပတ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုငါးပါးသော သံဃာတို့တွင် ငါးပါးအစုရှိသော သံဃာသည် မဇ္ဈိမဇနပုဒ်တို့၌ ဥပသမ္ပဒကံ အဗ္ဘာနကံ ဤနှစ်ပါးသော ကံတို့ကို ထား၍ တရားသဖြင့် ညီညွတ်မူ အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအားလျောက်ပတ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုငါးပါးသော သံဃာတို့တွင် ဆယ်ပါးအစုရှိသော သံဃာသည် အဗ္ဘာနကံတစ်ပါးကို ထား၍ တရားသဖြင့် ညီညွတ်မူ အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအားလျောက်ပတ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုငါးပါးသော သံဃာတို့တွင် နှစ်ဆယ်အစုရှိသော သံဃာသည် တရားသဖြင့် ညီညွတ်မူ အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအားလျောက်ပတ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုငါးပါးသော သံဃာတို့တွင် နှစ်ဆယ်ထက်လွန်သော အစုရှိသော ရဟန်းသံဃာသည် တရားသဖြင့် ညီညွတ်မူ အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအားလျောက်ပတ်၏။

“There are five kinds of sangha: a sangha of monks consisting of a group of four, a sangha of monks consisting of a group of five, a sangha of monks consisting of a group of ten, a sangha of monks consisting of a group of twenty, a sangha of monks consisting of a group of more than twenty. A sangha of monks consisting of a group of four—unanimous, acting legitimately—is able to do all legal procedures except three: ordination, invitation, and rehabilitation. A sangha of monks consisting of a group of five—unanimous, acting legitimately—is able to do all legal procedures except two: ordination within the central Ganges plain and rehabilitation. A sangha of monks consisting of a group of ten—unanimous, acting legitimately—is able to do all legal procedures except one: rehabilitation. A sangha of monks consisting of a group of twenty—unanimous, acting legitimately—is able to do all legal procedures. A sangha of monks consisting of a group of more than twenty—unanimous, acting legitimately—is able to do all legal procedures.

၃၈၉။ ရဟန်းတို့ လေးပါးအစုရှိသော သံဃာပြု သင့်သော ကံကို ရဟန်းမိန်းမလျှင် လေး ယောက်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ လေးပါးအစုရှိသော သံဃာပြုသင့်သော ကံကို သိက္ခမာန်လျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ပ။ သာမဏေလျှင် လေးယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ သာမဏေမလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ သိက္ခာကို စွန့်ပြီးသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံ မမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သောသူလျှင် လေးယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် လေးယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ပဏ္ဍုက်လျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြု ငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသော သူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ တိရစ္ဆာန်လျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံ မမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အမိကို သတ်သောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အဖကို သတ်သောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန္တာကို သတ်သောသူလျှင် လေးယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ် ၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ဥဘတောဗျ ည်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံ မမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အထူးထူးသော ပေါင်းသင်းမှုရှိသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အသီးသီးသော သိမ်၌ တည်ရှိသောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ တန်ခိုးဖြင့် အထက်ကောင်းကင်၌ တည်သောသူလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်၊ ကံပြုဆဲဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်လျှင် လေး ယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ လေးပါးအစုရှိသော သံဃာတို့ ပြုအပ်သော ကံများ ပြီး၏။

If a legal procedure that requires a group of four is done with a nun as the fourth member, it’s invalid and not to be done. If a legal procedure that requires a group of four is done with a trainee nun as the fourth member, with a novice monk as the fourth member, with a novice nun as the fourth member, with one who’s renounced the training as the fourth member, with one who’s committed the worst kind of offense as the fourth member, with one who’s been ejected for not recognizing an offense as the fourth member, with one who’s been ejected for not making amends for an offense as the fourth member, with one who’s been ejected for not giving up a bad view as the fourth member, with a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i> as the fourth member, with a fake monk as the fourth member, with one who’s previously left to join the monastics of another religion as the fourth member, with an animal as the fourth member, with a matricide as the fourth member, with a patricide as the fourth member, with a murderer of a perfected one as the fourth member, with one who’s raped a nun as the fourth member, with one who’s caused a schism in the Sangha as the fourth member, with one who’s caused the Buddha to bleed as the fourth member, with a gynandromorph as the fourth member, with one belonging to a different Buddhist sect as the fourth member, with one who’s outside the monastery zone as the fourth member, with one floating in the air by supernormal power as the fourth member, or with one who’s subject to the legal procedure as the fourth member, it’s invalid and not to be done.” Procedures requiring a group of four is finished.

၃၉၀။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးအစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို ရဟန်းမိန်းမလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ ငါးပါးအစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို သိက္ခမာန်လျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ပ။ သာမဏေလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သာမဏေလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သိက္ခာကို စွန့်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြု ငြားအံ့။ ပဏ္ဍုက်လျှင် ငါးယောက်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ပေါင်းသင်း မှုကို ခိုးသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ တိတ္ထိတို့ဘောင် သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ တိရစ္ဆာန်လျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အမိကို သတ်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အဖကို သတ်သော သူလျှင် ငါးယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ရဟန္တာကို သတ်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသော သူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ဥဘတောဗျ ည်းလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အထူး ထူးသော ပေါင်းသင်းမှုရှိသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အသီးသီးသော သိမ်၌ တည်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြု ငြားအံ့။ တန်ခိုးဖြင့် အထက် ကောင်းကင်၌ တည်သောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ကံပြုအပ် ဆဲသောသူလျှင် ငါးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ငါးပါးအစုရှိသော သံဃာတို့ ပြုအပ်သော ကံများ ပြီး၏။

“If a legal procedure that requires a group of five is done with a nun as the fifth member, it’s invalid and not to be done. If a legal procedure that requires a group of five is done with a trainee nun as the fifth member, with a novice monk as the fifth member, with a novice nun as the fifth member, with one who’s renounced the training as the fifth member, with one who’s committed the worst kind of offense as the fifth member, with one who’s been ejected for not recognizing an offense as the fifth member, with one who’s been ejected for not making amends for an offense as the fifth member, with one who’s been ejected for not giving up a bad view as the fifth member, with a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i> as the fifth member, with a fake monk as the fifth member, with one who’s previously left to join the monastics of another religion as the fifth member, with an animal as the fifth member, with a matricide as the fifth member, with a patricide as the fifth member, with a murderer of a perfected one as the fifth member, with one who’s raped a nun as the fifth member, with one who’s caused a schism in the Sangha as the fifth member, with one who’s caused the Buddha to bleed as the fifth member, with a gynandromorph as the fifth member, with one belonging to a different Buddhist sect as the fifth member, with one who’s outside the monastery zone as the fifth member, with one floating in the air by supernormal power as the fifth member, or with one who’s subject to the legal procedure as the fifth member, it’s invalid and not to be done.” Procedures requiring a group of five is finished.

၃၉၁။ ရဟန်းတို့ ဆယ်ပါးအစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို ရဟန်းမိန်းမလျှင် ဆယ်ယောက် မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ ဆယ်ပါးအစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို သိက္ခမာန်လျှင် ဆယ်ယောက်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ပ။ ကံပြုအပ်ဆဲဖြစ်သော သူလျှင် ဆယ်ယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြု ထိုက်။ ဆယ်ပါးအစုရှိသော သံဃာတို့ ပြုအပ်သော ကံများ ပြီး၏။

“If a legal procedure that requires a group of ten is done with a nun as the tenth member, it’s invalid and not to be done. If a legal procedure that requires a group of ten is done with a trainee nun as the tenth member, with a novice monk as the tenth member, with a novice nun as the tenth member, with one who’s renounced the training as the tenth member, with one who’s committed the worst kind of offense as the tenth member, with one who’s been ejected for not recognizing an offense as the tenth member, with one who’s been ejected for not making amends for an offense as the tenth member, with one who’s been ejected for not giving up a bad view as the tenth member, with a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i> as the tenth member, with a fake monk as the tenth member, with one who’s previously left to join the monastics of another religion as the tenth member, with an animal as the tenth member, with a matricide as the tenth member, with a patricide as the tenth member, with a murderer of a perfected one as the tenth member, with one who’s raped a nun as the tenth member, with one who’s caused a schism in the Sangha as the tenth member, with one who’s caused the Buddha to bleed as the tenth member, with a gynandromorph as the tenth member, with one belonging to a different Buddhist sect as the tenth member, with one who’s outside the monastery zone as the tenth member, with one floating in the air by supernormal power as the tenth member, or with one who’s subject to the legal procedure as the tenth member, it’s invalid and not to be done.” Procedures requiring a group of ten is finished.

၃၉၂။ ရဟန်းတို့ နှစ်ဆယ်အစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို ရဟန်းမိန်းမလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်း တို့ နှစ်ဆယ်အစုရှိသော သံဃာသည် ပြုသင့်သော ကံကို သိက္ခမာန်လျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ပ။ သာမဏေလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သာမဏေမလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သိက္ခာကို စွန့်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြာက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ပဏ္ဍုက်လျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ တိရစ္ဆာန်လျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အမိကို သတ်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အဖကို သတ်သော သူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ရဟန္တာကို သတ်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြု ငြားအံ့။ ဥဘတောဗျည်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အထူး ထူးသော ပေါင်းသင်းမှုရှိသောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ အသီးသီးသော သိမ်၌တည်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ တန်ခိုးဖြင့် အထက်ကောင်းကင်၌တည်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့။ ကံပြုဆဲဖြစ်သောသူလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ကံပြုငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ နှစ်ဆယ်အစုရှိသော သံဃာတို့ ပြုအပ်သော ကံများ ပြီး၏။

“If a legal procedure that requires a group of twenty is done with a nun as the twentieth member, it’s invalid and not to be done. If a legal procedure that requires a group of twenty is done with a trainee nun as the twentieth member, with a novice monk as the twentieth member, with a novice nun as the twentieth member, with one who’s renounced the training as the twentieth member, with one who’s committed the worst kind of offense as the twentieth member, with one who’s been ejected for not recognizing an offense as the twentieth member, with one who’s been ejected for not making amends for an offense as the twentieth member, with one who’s been ejected for not giving up a bad view as the twentieth member, with a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i> as the twentieth member, with a fake monk as the twentieth member, with one who’s previously left to join the monastics of another religion as the twentieth member, with an animal as the twentieth member, with a matricide as the twentieth member, with a patricide as the twentieth member, with a murderer of a perfected one as the twentieth member, with one who’s raped a nun as the twentieth member, with one who’s caused a schism in the Sangha as the twentieth member, with one who’s caused the Buddha to bleed as the twentieth member, with a gynandromorph as the twentieth member, with one belonging to a different Buddhist sect as the twentieth member, with one who’s outside the monastery zone as the twentieth member, with one floating in the air by supernormal power as the twentieth member, or with one who’s subject to the legal procedure as the twentieth member, it’s invalid and not to be done.” Procedures requiring a group of twenty is finished. 5. Discussion of the one on probation, etc.

၂၃၈-ကံမမြောက်သော ပရိဝါသ်ပေးခြင်းစသည်ကို ပြခြင်း ၃၉၃။ ရဟန်းတို့ ပရိဝါသ်နေသော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ပရိဝါသ်ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ အရင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ငင်ခြင်းငှါထိုက်သော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ပရိဝါသ်ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ မာနတ်ကျင့်ခြင်းငှါ ထိုက်သော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ပရိဝါသ်ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ မာနတ်ကျင့်သော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ပရိဝါသ် ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ ရဟန်းတို့ အဗ္ဘာန်သွင်းခြင်းငှါ ထိုက်သော ရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် အကယ်၍ ပရိဝါသ်ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းလျှင် နှစ်ဆယ်မြောက် ဖြစ်သော သံဃာသည် အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။

“If a group with one on probation as the fourth member gives probation, sends back to the beginning, or gives the trial period, or a group with one on probation as the twentieth member rehabilitates, it’s invalid and not to be done. If a group with one deserving to be sent back to the beginning as the fourth member gives probation, sends back to the beginning, or gives the trial period, or a group with one deserving to be sent back to the beginning as the twentieth member rehabilitates, it’s invalid and not to be done. If a group with one deserving the trial period as the fourth member gives probation, sends back to the beginning, or gives the trial period, or a group with one deserving the trial period as the twentieth member rehabilitates, it’s invalid and not to be done. If a group with one undertaking the trial period as the fourth member gives probation, sends back to the beginning, or gives the trial period, or a group with one undertaking the trial period as the twentieth member rehabilitates, it’s invalid and not to be done. If a group with one deserving rehabilitation as the fourth member gives probation, sends back to the beginning, or gives the trial period, or a group with one deserving rehabilitation as the twentieth member rehabilitates, it’s invalid and not to be done.

၃၉၄။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ အချို့သောသူ၏ တားမြစ်ခြင်းသည် ရောက်၏။ အချို့သော သူ၏ တားမြစ်ခြင်းသည် မရောက်။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ တားမြစ်ခြင်းသည် မရောက်သနည်း။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ ရဟန်းမိန်းမ၏ တားမြစ်ခြင်းသည် မရောက်။ ရဟန်းတို့ သိက္ခမာန်၏။ပ။ ရဟန်းတို့ သာမဏေ၏။ ရဟန်းတို့ သာမဏေမ၏။ ရဟန်းတို့ သိက္ခာကို စွန့်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ ရူးသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ စိတ်ပျံ့လွင့်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ ဝေဒနာနှိပ်စက်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်း၏။ ရဟန်းတို့ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်း၏။ ရဟန်းတို့ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ထားသော ရဟန်း၏။ ရဟန်း တို့ ပဏ္ဍုက်၏။ ရဟန်းတို့ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ သွားသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ တိရစ္ဆာန်ဇာတ်ရှိသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ အမိကို သတ်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ အဖကို သတ်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန္တာကို သတ်သော သူ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ ဥဘတောဗျည်း၏။ ရဟန်းတို့ အထူးထူးသော ပေါင်းသင်းမှုရှိသောသူ၏။ ရဟန်းတို့ အသီးသီးသော သိမ်၌ တည်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ တန်ခိုးဖြင့် အထက်ကောင်းကင်၌ တည်သောသူ၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ ကံပြုဆဲဖြစ်သောသူ၏ တားမြစ်ခြင်းသည် မရောက်။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ တားမြစ်ခြင်းသည် မရောက်။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ တားမြစ်ခြင်းသည် ရောက်သနည်း။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ ပကတတ်ဖြစ်သော သီလမပျက်သော ကံကြီး ကံငယ်တူသော တစ်သိမ် တည်း၌ တည်သော ရဟန်း၏ တားမြစ်ခြင်းသည် ရောက်၏။ အယုတ်အားဖြင့် မိမိ၏ အခြားမဲ့ဖြစ်သော ရဟန်းကို သိစေသော ရဟန်း၏သော်လည်း တားမြစ်ခြင်းသည် ရောက်၏။ ရဟန်းတို့ သံဃာ့အလယ်၌ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ တားမြစ်ခြင်းသည် ရောက်၏။

In the midst of the Sangha, the objections of some are valid, not the objections of others. Whose objections are invalid in the midst of the Sangha? In the midst of the Sangha, the objection of a nun is invalid. In the midst of the Sangha, the objection of a trainee nun, of a novice monk, of a novice nun, of one who’s renounced the training, of one who’s committed the worst kind of offense, of one who’s insane, of one who’s deranged, of one who’s overwhelmed by pain, of one who’s been ejected for not recognizing an offense, of one who’s been ejected for not making amends for an offense, of one who’s been ejected for not giving up a bad view, of a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, of a fake monk, of one who’s previously left to join the monastics of another religion, of an animal, of a matricide, of a patricide, of a murderer of a perfected one, of one who’s raped a nun, of one who’s caused a schism in the Sangha, of one who’s caused the Buddha to bleed, of a gynandromorph, of one belonging to a different Buddhist sect, of one who’s outside the monastery zone, of one floating in the air by supernormal power, or of one who’s subject to the legal procedure is invalid. And whose objections are valid in the midst of the Sangha? In the midst of the Sangha, the objection of a regular monk, one belonging to the same Buddhist sect and staying within the same monastery zone, even if just declared to a monk sitting next to him, is valid. 6. Discussion of the two kinds of sending away, etc.

၂၃၉-နှင်ထုတ်ခြင်းနှစ်မျိုး စသည်ကို ပြခြင်း ၃၉၅။ ရဟန်းတို့ နှင်ထုတ်ခြင်းတို့သည် ဤနှစ်ပါးတို့တည်း၊ ရဟန်းတို့ နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှိ၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ အချို့သော နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း၊ အချို့သော နှင်ထုတ်ခြင်းသည် မကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ မရောက်သနည်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ မကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်သနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် စင်ကြယ်၏ အာပတ်မရှိ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ မကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်း တည်း။ ရဟန်းတို့ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုအပ်၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ မကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ မရောက်သနည်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ ကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်သနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို) မသိ (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌) မလိမ္မာ များသော အာပတ်ရှိ၏။ အာပတ်၏ အပိုင်း အခြားမရှိ၊ (ရဟန်းတို့အား) မလျော်သော လူသူဆက်ဆံရေးတို့ဖြင့် လူတို့နှင့် ရောပြွမ်းလျက် နေ၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ ကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ဤပုဂ္ဂိုလ် ကို နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုအပ်၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက နှင်ထုတ်အံ့၊ ကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း။

“There are two kinds of sending away. If the Sangha sends away someone who doesn’t have the attributes needed to be sent away, the sending away may succeed or fail. When does it fail? It fails if the monk is pure, without offenses. When does it succeed? It succeeds if the monk is ignorant, incompetent, often committing offenses, lacking in boundaries, constantly and improperly socializing with householders.

၃၉၆။ ရဟန်းတို့ သွင်းခြင်းတို့သည် ဤနှစ်ပါးတို့တည်း၊ ရဟန်းတို့ သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှိ၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ အချို့သော သွင်းခြင်းသည် ကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း၊ အချို့သော သွင်းခြင်းသည် မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သနည်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်း ဖြစ်သနည်း။ ရဟန်းတို့ ပဏ္ဍုက်သည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်၊ ထိုပဏ္ဍုက်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောသူသည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်၊ ထိုပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောသူကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ တိတ္ထိတို့ဘောင်သို့ ပြောင်းရွေ့သွားသောသူသည်။ပ။ ရဟန်းတို့ တိရစ္ဆာန်ဇာတ်ရှိသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ အမိကို သတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ အဖကို သတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ရဟန္တာကို သတ်သော သူသည်။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ သံဃာ ကို သင်းခွဲသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ဥဘတောဗျည်းသည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်၊ ထိုဥဘတောဗျည်းကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုအပ်၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟု ဆိုအပ်ကုန်၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ မကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သနည်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ ကောင်းသော သွင်းခြင်း ဖြစ်သနည်း။ ရဟန်းတို့ လက်ပြတ်သောသူသည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ ကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ခြေပြတ်သောသူသည်။ပ။ ရဟန်းတို့ လက်ခြေပြတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ နားပြတ်သော သူသည်။ ရဟန်းတို့ နှာခေါင်းပြတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ နားနှာခေါင်း ပြတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ လက်ချောင်းပြတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ လက်မ ခြေမ ပြတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ အကြောမ့ပြတ်သော သူသည်။ ရဟန်းတို့ လက်ပူးသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ကုန်းသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ကွသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ လည်ပင်းကြီးနာရှိသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ သံပူကပ်၍ ဒဏ်ခတ်ခံရသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ကြိမ်လုံးဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခံရသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ (တွေ့ရာ သင်းချိုင်း ဓားမဆိုင်းရဟု မင်းအိမ်အတွင်း၌) ကမ္ဗည်းထိုး ခံရသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ခြေတရွတ်တိုက်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ အနာပင်းစွဲသော ‘အနာဆိုးရှိသော’ သူသည်။ ရဟန်းတို့ ပရိသတ်ကို ဖျက်ဆီး တတ်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ တစ်ဖက်ကန်းသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ကောက်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ခွင်သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ဖက်သကတ်နာစွဲသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ဆွံ့သောသူသည်။ ရဟန်းတို့ အို၍ ခွန်အားနည်းသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ နှစ်ဖက်ကန်းသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ အသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ နားပင်းသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ကန်းလည်းကန်း အလည်းအသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ ကန်းလည်းကန်း နားလည်းပင်းသော သူသည်။ ရဟန်းတို့ အလည်းအ နားလည်းပင်းသောသူသည်။ ရဟန်းတို့ ကန်းလည်းကန်း အလည်းအ နားလည်းပင်းသော သူသည် သွင်းခြင်းသို့ မရောက်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် တို့ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ ကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုအပ်၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့ ကောင်းသော သွင်းခြင်းတည်း။ ရဟန်းတို့ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို သွင်းခြင်းသို့ မရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟု ဆိုအပ်ကုန်၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို အကယ်၍ သံဃာက သွင်းအံ့၊ ကောင်းသော သွင်းခြင်း တည်း။ ပဌမ ဝါသဘရွာအခန်း ပြီး၏။

There are two kinds of admittance. If the Sangha admits someone who doesn’t have the attributes needed to be admitted, the admittance may succeed or fail. When does it fail? A <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i> doesn’t have the attributes needed to be admitted, and if the Sangha admits him, his admittance fails. A fake monk, one who’s previously left to join the monastics of another religion, an animal, a matricide, a patricide, a murderer of a perfected one, one who’s raped a nun, one who’s caused a schism in the Sangha, one who’s caused the Buddha to bleed, or a gynandromorph doesn’t have the attributes needed to be admitted, and if the Sangha admits him, his admittance fails. When does it succeed? One without a hand doesn’t have the attributes needed to be admitted, but if the Sangha admits him, his admittance succeeds. One without a foot, one without a hand and a foot, one without an ear, one without nose, one without an ear and nose, one without a finger or toe, one with a cut tendon, one with joined fingers, a hunchback, a dwarf, one with goiter, one who’s branded, one who’s been whipped, a wanted criminal, one with elephantiasis, one with a serious sickness, one with abnormal appearance, one blind in one eye, one with a crooked limb, one who’s lame, one paralyzed on one side, one crippled, one weak from old age, one who’s blind, one who’s mute, one who’s deaf, one who’s blind and mute, one who’s blind and deaf, one who’s mute and deaf, or one who’s blind and mute and deaf doesn’t have the attributes needed to be admitted, but if the Sangha admits him, his admittance succeeds.” The first section for recitation on the village of Vāsabha is finished. 7. Discussion of illegitimate legal procedures, etc. A pure monk

၂၄၀-အဓမ္မကံ စသည်ကို ပြခြင်း ၃၉၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထို ရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုမြင်ရန် အာပတ် မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုမြင်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထို ရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ် မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မကု စားခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ စွန့်ထိုက်သော ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူမရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူ မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ထို ရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းမရှိ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်း မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုမြင်ရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုမြင်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်း မရှိ၊ စွန့်ထိုက်သော ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့၊ သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုမြင်ရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုမြင်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်း မရှိ၊ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့၊ သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သံဃာသည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်း မရှိ၊ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်း မရှိ၊ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစား လော့၊ သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုမြင်ရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုမြင်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်း ကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။

“It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to recognize, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it?’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to make amends for, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Make amends for it.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should make amends for,’ yet the Sangha ejects him for not making amends for an offense, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any bad view he needs to give up, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I don’t have any bad view that I should give up,’ yet the Sangha ejects him for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to recognize, nor any he needs to make amends for, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it? Make amends for it.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize, nor any I should make amends for,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense or for not making amends for it, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to recognize, nor any bad view he needs to give up, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it? And you have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize, nor do I have any bad view that I should give up,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense or for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to make amends for, nor any bad view he needs to give up, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Make amends for it. And you have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should make amends for, nor do I have any bad view that I should give up,’ yet the Sangha ejects him for not making amends for an offense or for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk doesn’t have any offense he needs to recognize, nor any offense he needs to make amends for, nor any bad view he needs to give up, yet a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it? Make amends for it. And you have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize, nor any I should make amends for, nor do I have any bad view that I should give up,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense, for not making amends for an offense, or for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate.” A monk who recognises his offense, etc.

၃၉၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်ရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထို ရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ဪ ရှုမြင်ပါအံ့”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုမြင်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်ရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့ရှင်တို့ ဪ ကုစားပါအံ့”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ဪ စွန့်ပါအံ့”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိသော။ပ။ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း ရှိသော။ပ။ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်းရှိသော။ပ။ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်းရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် သင့်အား ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ဪ ရှုပါ၏၊ ဪ ကုစားပါ၏၊ ဪ စွန့်ပါ၏”ဟု ပြောဆို၏။ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် မတရားသော ကံမည်၏။

“It may be that a monk has an offense he needs to recognize, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it?’ If he says, ‘I do,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk has an offense he needs to make amends for, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Make amends for it.’ If he says, ‘I will,’ yet the Sangha ejects him for not making amends for an offense, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk has a bad view he needs to give up, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I’ll give it up,’ yet the Sangha ejects him for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate. It may be that a monk has an offense he needs to recognize and an offense he needs to make amends for … an offense he needs to recognize and a bad view he needs to give up … an offense he needs to make amends for and a bad view he needs to give up … an offense he needs to recognize, an offense he needs to make amends for, and a bad view he needs to give up, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it? Make amends for it. And you have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I recognize it, I’ll make amends for it, and I’ll give up that view,’ yet the Sangha ejects him for not recognizing an offense, for not making amends for an offense, or for not giving up a bad view, then the legal procedure is illegitimate.” A monk who does not recognise his offense, etc.

၃၉၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်ရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ရှုမြင်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထို ရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုရန် အာပတ် မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် တရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်ရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ် မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် တရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်သော်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း “ငါ့သျှင် သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူ မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏။ သံဃာသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် တရားသော ကံမည်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်း ရှိသော။ပ။ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း ရှိသော။ပ။ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်းရှိသော။ပ။ ရှုမြင်ထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ ကုစားထိုက်သည့် အာပတ်လည်းရှိ စွန့်ထိုက်သည့် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်းရှိသော ရဟန်းကို သံဃာသည်လည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း၊ “ငါ့သျှင် သင်သည် အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအာပတ် ကို ရှုလော့၊ ထိုအာပတ်ကို ကုစားလော့၊ သင့်အား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူသည် ရှိ၏၊ ထိုယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို စွန့်လော့”ဟု စောဒနာ၏၊ ထိုရဟန်းက “ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ကုစားရန် အာပတ်လည်း မရှိပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား စွန့်ရန် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူလည်း မရှိပါ”ဟု ပြောဆို၏၊ သံဃာသည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုရဟန်းကို နှင်ထုတ်လျှင် တရားသော ကံမည်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

“It may be that a monk has an offense he needs to recognize, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it?’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize,’ and the Sangha ejects him for not recognizing an offense, then the legal procedure is legitimate. It may be that a monk has an offense he needs to make amends for, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Make amends for it.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should make amends for,’ and the Sangha ejects him for not making amends for an offense, then the legal procedure is legitimate. It may be that a monk has a bad view he needs to give up, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I don’t have any bad view that I should give up,’ and the Sangha ejects him for not giving up a bad view, then the legal procedure is legitimate. It may be that a monk has an offense he needs to recognize and an offense he needs to make amends for … an offense he needs to recognize and a bad view he needs to give up … an offense he needs to make amends for and a bad view he needs to give up … an offense he needs to recognize, an offense he needs to make amends for, and a bad view he needs to give up, and a sangha, several monks, or an individual monk accuses him, saying: ‘You’ve committed an offense. Do you recognize it? Make amends for it. And you have a bad view that you need to give up.’ If he says, ‘I haven’t committed any offense that I should recognize, nor any I should make amends for, nor do I have any bad view that I should give up,’ and the Sangha ejects him for not recognizing an offense, for not making amends for an offense, or for not giving up a bad view, then the legal procedure is legitimate.” 8. The discussion of Upāli’s questions

၂၄၁-ဥပါလိ၏ အမေးပြဿနာကို ပြခြင်း ၄၀၀။ ထိုအခါ အသျှင်ဥပါလိသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် မျက်မှောက်၌ ပြုသင့်သော ကံကို မျက်ကွယ်၌ ပြုငြားအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံ ဖြစ်ပါ၏လော”ဟု မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်၏။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် မေး၍ ပြုသင့်သော ကံကို မမေးဘဲ ပြုအံ့။ပ။ ဝန်ခံမှ ပြုသင့်သော ကံကို ဝန်မခံဘဲ ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ အမူဠှ ဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ အရင်းသို့ ငင်ခြင်းငှါ ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ မာနတ် ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ အဗ္ဘာန် ထိုက်သော ရဟန်းကို ပဉ္စင်းခံပေးအံ့။ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံ ဖြစ်ပါ၏လော”ဟု မြတ်စွာဘုရားကို (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် မျက်မှောက်၌ ပြုသင့်သောကံကို မျက်ကွယ်၌ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် မေး၍ ပြုသင့်သော ကံကို မမေးဘဲ ပြုအံ့။ပ။ ဝန်ခံမှပြုသင့်သော ကံကို ဝန်မခံဘဲ ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ အမူဠှ ဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်း အား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ အရင်းသို့ ငင်ခြင်းငှါ ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို ပဉ္စင်းခံပေးအံ့။ ဥပါလိ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

On one occasion Venerable Upāli went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “If, sir, a unanimous sangha doesn’t do a legal procedure face-to-face that should be done face-to-face, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is illegitimate, contrary to the Monastic Law.” “If a unanimous sangha does a procedure without questioning that should be done with questioning, does a procedure without admission that should be done with admission, applies resolution because of past insanity to one deserving resolution through recollection, does a procedure of further penalty against one deserving resolution because of past insanity, does a procedure of censure against one deserving a procedure of further penalty, does a procedure of demotion against one deserving a procedure of censure, does a procedure of banishment against one deserving a procedure of demotion, does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of banishment, does a procedure of ejection against one deserving a procedure of reconciliation, gives probation to one deserving a procedure of ejection, sends back to the beginning one deserving probation, gives the trial period to one deserving to be sent back to the beginning, rehabilitates one deserving the trial period, or gives full ordination to one deserving rehabilitation, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is illegitimate, contrary to the Monastic Law. If a unanimous sangha doesn’t do a legal procedure face-to-face that should be done face-to-face, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault. If a unanimous sangha does a legal procedure without questioning that should be done with questioning, does a legal procedure without admission that should be done with admission, applies resolution because of past insanity to one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of further penalty against one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of censure against one deserving a procedure of further penalty, does a legal procedure of demotion against one deserving a procedure of censure, does a legal procedure of banishment against one deserving a procedure of demotion, does a legal procedure of reconciliation against one deserving a procedure of banishment, does a legal procedure of ejection against one deserving a procedure of reconciliation, gives probation to one deserving a procedure of ejection, sends back to the beginning one deserving probation, gives the trial period to one deserving to be sent back to the beginning, rehabilitates one deserving the trial period, or gives full ordination to one deserving rehabilitation, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault.”

၄၀၁။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် မျက်မှောက်၌ ပြုသင့်သော ကံကို မျက်မှောက်၌ ပြုအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံ ဖြစ်ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မည်၏၊ ဝိနည်းကံ မည်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် မေး၍ ပြုသင့်သော ကံကို မေး၍ ပြုအံ့။ပ။ ဝန်ခံမှ ပြုသင့်သော ကံကို ဝန်ခံသဖြင့် ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်း အား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယ ကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံထိုက်သောသူကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံဖြစ် ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မည်၏၊ ဝိနည်းကံ မည်၏။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် မျက်မှောက် ပြုသင့်သော ကံကို မျက်မှောက်၌ပင် ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မည်၏၊ ဝိနည်းကံ မည်၏၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်မရှိ။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် မေး၍ ပြုသင့်သော ကံကို မေး၍ ပြုအံ့။ ဝန်ခံမှ ပြုသင့်သော ကံကို ဝန်ခံသဖြင့် ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်း ထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဿ ပါပိယသိက ကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်း အား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ အဗ္ဘာန် ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သောသူကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့။ ဥပါလိ ဤသို့ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မည်၏၊ ဝိနည်းကံ မည်၏၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ် မရှိဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

“But if, sir, a unanimous sangha does a legal procedure face-to-face that should be done face-to-face, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is legitimate, in accordance with the Monastic Law.” “If a unanimous sangha does a procedure with questioning that should be done with questioning, does a procedure with admission that should be done with admission, applies resolution through recollection to one deserving resolution through recollection, applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, does a procedure of further penalty against one deserving a procedure of further penalty, does a procedure of censure against one deserving a procedure of censure, does a procedure of demotion against one deserving a procedure of demotion, does a procedure of banishment against one deserving a procedure of banishment, does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of reconciliation, does a procedure of ejection against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving probation, sends back to the beginning one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving the trial period, rehabilitates one deserving rehabilitation, or gives full ordination to one deserving full ordination, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is legitimate, in accordance with the Monastic Law. If a unanimous sangha does a legal procedure face-to-face that should be done face-to-face, that procedure is legitimate, in accordance with the Monastic Law, and the Sangha isn’t at fault. If a unanimous sangha does a legal procedure with questioning that should be done with questioning, does a legal procedure with admission that should be done with admission, applies resolution through recollection to one deserving resolution through recollection, applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of further penalty against one deserving a procedure of further penalty, does a legal procedure of censure against one deserving a procedure of censure, does a legal procedure of demotion against one deserving a procedure of demotion, does a legal procedure of banishment against one deserving a procedure of banishment, does a legal procedure of reconciliation against one deserving a procedure of reconciliation, does a legal procedure of ejection against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving probation, sends back to the beginning one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving the trial period, rehabilitates one deserving rehabilitation, or gives full ordination to one deserving full ordination, that procedure is legitimate, in accordance with the Monastic Law, and the Sangha isn’t at fault.”

၄၀၂။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှ ဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံ ဖြစ်ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မမည်၊ ဝိနည်းကံ မမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယ သိကကံကို ပြုအံ့၊ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ပ။ တဿပါပိယ သိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့၊ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယ သိကကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့၊ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့၊ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့၊ ပဗ္ဗာဇနီယ ကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယ ကံကို ပြုအံ့၊ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့၊ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့၊ ပရိဝါသ် ထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ မာနတ် ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ (ဥပဇ္ဈာယ် ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ ဖြစ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံ ဖြစ်ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ ဥပါလိ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့၊ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ပ။ တဿပါပိယသိကကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့၊ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ တဇ္ဇနီယကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့၊ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့၊ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့၊ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့၊ ဥက္ခေပနီယကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့၊ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ခြင်းငှါထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ အရင်းသို့ ငင်ခြင်းငှါထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့၊ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ ဥပါလိ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

“If, sir, a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving resolution through recollection and applies resolution through recollection to one deserving resolution because of past insanity, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is illegitimate, contrary to the Monastic Law.” “If a unanimous sangha does a procedure of further penalty against one deserving resolution because of past insanity and applies resolution because of past insanity to one deserving a procedure of further penalty, does a procedure of censure against one deserving a procedure of further penalty and does a procedure of further penalty against one deserving a procedure of censure, does a procedure of demotion against one deserving a procedure of censure and does a procedure of censure against one deserving a procedure of demotion, does a procedure of banishment against one deserving a procedure of demotion and does a procedure of demotion against one deserving a procedure of banishment, does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of banishment and does a procedure of banishment against one deserving a procedure of reconciliation, does a procedure of ejection against one deserving a procedure of reconciliation and does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving a procedure of ejection and does a procedure of ejection against one deserving probation, sends back to the beginning one deserving probation and gives probation to one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving to be sent back to the beginning and sends back to the beginning one deserving the trial period, rehabilitates one deserving the trial period and gives the trial period to one deserving rehabilitation, or gives full ordination to one deserving rehabilitation and rehabilitates one deserving full ordination, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is illegitimate, contrary to the Monastic Law. If a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving resolution through recollection and applies resolution through recollection to one deserving resolution because of past insanity, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault. If a unanimous sangha does a legal procedure of further penalty against one deserving resolution because of past insanity and applies resolution because of past insanity to one deserving a procedure of further penalty, does a legal procedure of censure against one deserving a procedure of further penalty and does a procedure of further penalty against one deserving a procedure of censure, does a legal procedure of demotion against one deserving a procedure of censure and does a procedure of censure against one deserving a procedure of demotion, does a legal procedure of banishment against one deserving a procedure of demotion and does a procedure of demotion against one deserving a procedure of banishment, does a legal procedure of reconciliation against one deserving a procedure of banishment and does a procedure of banishment against one deserving a procedure of reconciliation, does a legal procedure of ejection against one deserving a procedure of reconciliation and does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving a procedure of ejection and does a procedure of ejection against one deserving probation, sends back to the beginning one deserving probation and gives probation to one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving to be sent back to the beginning and sends back to the beginning one deserving the trial period, rehabilitates one deserving the trial period and gives the trial period to one deserving rehabilitation, or gives full ordination to one deserving rehabilitation and rehabilitates one deserving full ordination, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault.”

၄၀၃။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်း ကို ပေးအံ့၊ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံဟုတ်ပါ၏ လော၊ ဝိနည်းကံဟုတ်ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံဟုတ်၏၊ ဝိနည်းကံဟုတ်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့။ပ။ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ပ။ တဇ္ဇနီယကံ ထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပဗ္ဗာဇနီယ ကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ပ။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ငင်အံ့။ပ။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ပ။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ ထိုကံသည် ဓမ္မကံဟုတ်ပါ၏လော၊ ဝိနည်းကံဟုတ်ပါ၏လောဟု (လျှောက်၏)။ ဥပါလိ ထိုကံသည် ဓမ္မကံဟုတ်၏၊ ဝိနည်းကံဟုတ်၏။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ ဥပါလိ ဤသို့ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံဟုတ်၏၊ ဝိနည်းကံဟုတ်၏၊ ဤသို့ ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်မရှိ။ ဥပါလိ ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ပ။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ပ။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ပ။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ပ။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ ဥပါလိ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံဟုတ်၏ ဝိနည်းကံဟုတ်၏၊ ဤသို့ ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်မရှိဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

“But if, sir, a unanimous sangha applies resolution through recollection to one deserving resolution through recollection and applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is legitimate, in accordance with the Monastic Law.” “If a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, does a procedure of further penalty against one deserving a procedure of further penalty, does a procedure of censure against one deserving a procedure of censure, does a procedure of demotion against one deserving a procedure of demotion, does a procedure of banishment against one deserving a procedure of banishment, does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of reconciliation, does a procedure of ejection against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving probation, sends back to the beginning one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving the trial period, or rehabilitates one deserving rehabilitation and gives full ordination to one deserving full ordination, is that a legitimate procedure, in accordance with the Monastic Law?” “That legal procedure, Upāli, is legitimate, in accordance with the Monastic Law. If a unanimous sangha applies resolution through recollection to one deserving resolution through recollection and applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, that procedure is legitimate, in accordance with the Monastic Law, and the Sangha isn’t at fault. If a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving resolution because of past insanity, does a procedure of further penalty against one deserving a procedure of further penalty, does a procedure of censure against one deserving a procedure of censure, does a procedure of demotion against one deserving a procedure of demotion, does a procedure of banishment against one deserving a procedure of banishment, does a procedure of reconciliation against one deserving a procedure of reconciliation, does a procedure of ejection against one deserving a procedure of ejection, gives probation to one deserving probation, sends back to the beginning one deserving to be sent back to the beginning, gives the trial period to one deserving the trial period, or rehabilitates one deserving rehabilitation and gives full ordination to one deserving full ordination, that procedure is legitimate, in accordance with the Monastic Law, and the Sangha isn’t at fault.”

၄၀၄။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်းကို ပေးသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ပ။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ သတိဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းကို (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးအံ့၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။

Soon afterwards the Buddha addressed the monks: “If a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving resolution through recollection, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault. If a unanimous sangha does a legal procedure of further penalty against one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of censure against one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of demotion against one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of banishment against one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of reconciliation against one deserving resolution through recollection, does a legal procedure of ejection against one deserving resolution through recollection, gives probation to one deserving resolution through recollection, sends back to the beginning one deserving resolution through recollection, gives the trial period to one deserving resolution through recollection, rehabilitates one deserving resolution through recollection, gives full ordination to one deserving resolution through recollection, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault.

၄၀၅။ ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိ က ကံကို ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ အမူဠှဝိနည်း ထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား အရင်းသို့ ငင်အံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ပဉ္စင်းခံပေးအံ့။ အမူဠှဝိနည်းထိုက်သော ရဟန်းအား သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။

If a unanimous sangha does a legal procedure of further penalty against one deserving resolution because of past insanity, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault. If a unanimous sangha does a legal procedure of censure against one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of demotion against one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of banishment against one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of reconciliation against one deserving resolution because of past insanity, does a legal procedure of ejection against one deserving resolution because of past insanity, gives probation to one deserving resolution because of past insanity, sends back to the beginning one deserving resolution because of past insanity, gives the trial period to one deserving resolution because of past insanity, rehabilitates one deserving resolution because of past insanity, gives full ordination to one deserving resolution because of past insanity, or applies resolution through recollection to one deserving resolution because of past insanity, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault.

၄၀၆။ ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် တဿပါပိယသိကကံထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ပ။ တဇ္ဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား။ နိယဿကံထိုက်သော ရဟန်းအား။ ပဗ္ဗာဇနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား။ ပဋိသာရဏီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား။ ဥက္ခေပနီယကံထိုက်သော ရဟန်းအား။ ပရိဝါသ်ထိုက်သော ရဟန်းအား။ အရင်းသို့ ငင်ထိုက်သော ရဟန်းအား။ မာနတ်ထိုက်သော ရဟန်းအား။ အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းအား။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား။ သတိဝိနည်းကို ပေးအံ့၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ညီညွတ်သော သံဃာသည် (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား အမူဠှဝိနည်း ကို ပေးအံ့။ပ။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား တဿပါပိယသိကကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်း အား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား ပရိဝါသ်ကို ပေးအံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို အရင်းသို့ ငင်အံ့။ (ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းအား မာနတ်ကို ပေးအံ့၊ (ဥပဇ္ဈာယ် ပြု၍) ပဉ္စင်းခံပေးထိုက်သော ရဟန်းကို အဗ္ဘာန်သွင်းအံ့၊ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော် ဓမ္မကံ မဟုတ်၊ ဝိနည်းကံ မဟုတ်၊ ဤသို့ပြုလျှင် သံဃာမှာ အပြစ်ရှိ၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ဒုတိယ ဥပါလိပုစ္ဆာအခန်း ပြီး၏။

If a unanimous sangha does a legal procedure of censure against one deserving a procedure of further penalty … against one deserving a procedure of censure … against one deserving a procedure of demotion … against one deserving a procedure of banishment … against one deserving a procedure of reconciliation … against one deserving a procedure of ejection … against one deserving probation … against one deserving to be sent back to the beginning … against one deserving the trial period … against one deserving rehabilitation … or applies resolution through recollection to one deserving full ordination, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault. If a unanimous sangha applies resolution because of past insanity to one deserving full ordination, does a legal procedure of further penalty against one deserving full ordination, does a legal procedure of censure against one deserving full ordination, does a legal procedure of demotion against one deserving full ordination, does a legal procedure of banishment against one deserving full ordination, does a legal procedure of reconciliation against one deserving full ordination, does a legal procedure of ejection against one deserving full ordination, gives probation to one deserving full ordination, sends back to the beginning one deserving full ordination, gives the trial period to one deserving full ordination, or rehabilitates one deserving full ordination, that procedure is illegitimate, contrary to the Monastic Law, and the Sangha is at fault.” The second section for recitation on Upāli’s questions is finished. 9. Discussion of the legal procedure of censure

၂၄၂-တဇ္ဇနီယကံကို ပြခြင်း ၄၀၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့် ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်း ‘မငြိမ်သက်မှု’ ကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်း ‘မငြိမ်သက်မှု’ ကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤ ရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်း အား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် ညီညွတ်ကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည့်ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားနှင့်အညီ အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။

“It may be, monks, that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly.

၄၀၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားနှင့်အညီ အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထို ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်း ကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ထိုရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထို ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly.

၄၀၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက် ထို ရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားနှင့်အညီ အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစု ကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်း မှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly.

၄၁၀။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည် ပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်း မှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်း သို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အညီ အညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားနှင့့််အညီ အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယ ကံကို ပြုကုန်၏။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— legitimately but with an incomplete assembly.

၄၁၁။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယ ကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသောကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တရားနှင့်အညီ အစုကွဲလျက် တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of censure against him.’ They do the procedure against him— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly.” 10. Discussion of the legal procedure of demotion

၂၄၃-နိယဿကံကို ပြခြင်း ၄၁၂။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို) မသိ၊ (ဝိနည်းသိက္ခာ ပုဒ်၌) မလိမ္မာ၊ များသော အာပတ် ရှိ၏၊ အာပတ် အပိုင်းအခြားမရှိ၊ ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်သော လူသူဆက် ဆံရေးတို့ဖြင့် လူတို့နှင့် ရောနှောလျက် နေ၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို) မသိ၊ (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌) မလိမ္မာ၊ များသော အာပတ်ရှိ၏၊ အာပတ် အပိုင်းအခြား မရှိ၊ ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်သော လူသူဆက်ဆံရေးတို့ဖြင့် လူတို့နှင့် ရော နှောလျက် နေ၏။ ထိုရဟန်းအား နိယဿ ကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် နိယဿကံပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [အောက်၌ စက်လှည့်မှုကို ပြုသကဲ့သို့ ထို့အတူ စက်လှည့်မှုကို ပြုရမည်]။

“It may be, monks, that a monk is ignorant, incompetent, often committing offenses, lacking in boundaries, constantly and improperly socializing with householders. The monks consider, ‘This monk is ignorant, incompetent, often committing offenses, lacking in boundaries, constantly and improperly socializing with householders. Well then, let’s do a legal procedure of demotion against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of demotion against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of demotion against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded as above. 11. Discussion of the legal procedure of banishment

၂၄၄-ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြခြင်း ၄၁၃။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် လူဒါယကာတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏၊ မကောင်းသော အကျင့်ရှိ၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါသျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် လူဒါယကာတို့ကို ဖျက်ဆီး တတ်၏၊ မကောင်းသော အကျင့်ရှိ၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံ ဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသောကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ပဗ္ဗာဇနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့ သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that a monk is a corrupter of families and badly behaved. The monks consider, ‘This monk is a corrupter of families and badly behaved. Well then, let’s do a legal procedure of banishment against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of banishment against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of banishment against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 12. Discussion of the legal procedure of reconciliation

၂၄၅-ပဋိသာရဏီယကံကို ပြခြင်း ၄၁၄။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် လူဒါယကာတို့ကို ဆဲရေးရေရွတ်၏။ ထို ကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါသျှင်တို့ ဤရဟန်းတို့သည် လူဒါယကာကို ဆဲရေးရေရွတ်၏၊ ထိုရဟန်း အား ပဋိသာရဏီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသောကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ပဋိသာရဏီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထို ရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that a monk abuses and reviles householders. The monks consider, ‘This monk abuses and reviles householders. Well then, let’s do a legal procedure of reconciliation against him.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of reconciliation against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of reconciliation against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 13. Discussion of the legal procedure of ejection for not recognizing

၂၄၆-အဒဿနဥက္ခေပနီယကံကို ပြခြင်း ၄၁၅။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မရှုလို။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့ရှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မရှုလို၊ အာပတ် ကို မရှုခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲ လျက် ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန် လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that a monk commits an offense but refuses to recognize it. The monks consider, ‘This monk has committed an offense but refuses to recognize it. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not recognizing an offense.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of ejection against this monk for not recognizing an offense—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of ejection against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 14. Discussion of the legal procedure of ejection for not making amends

၂၄၇-အပ္ပဋိကမ္မဥက္ခေပနီယကံကို ပြုခြင်း ၄၁၆။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်သို့ ရောက်လျက် အာပတ်ကို မကုစား လို၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်သို့ ရောက်လျက် အာပတ်ကို မကုစားလို၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီ အညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that a monk commits an offense but refuses to make amends for it. The monks consider, ‘This monk has committed an offense but refuses to make amends for it. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not making amends for an offense.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of ejection against this monk for not making amends for an offense—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of ejection against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 15. Discussion of the legal procedure of ejection for not giving up a bad view

၂၄၈- အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂဥက္ခေပနီယကံကို ပြခြင်း ၄၁၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်လို။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်လို၊ ထို ရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသော ရဟန်းတည်း၊ ထို ရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အညီ အညွတ် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that a monk refuses to give up a bad view. The monks consider, ‘This monk refuses to give up a bad view. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not giving up a bad view.’ They do the procedure against him— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha did a legal procedure of ejection against this monk for not giving up a bad view—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s do a procedure of ejection against him.’ They do the procedure against him— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 16. Discussion of the lifting of the legal procedure of censure

၂၄၉-တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၁၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံကို ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏ ‘မာန်ကျ၏’၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်း ဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်း ကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤ ရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယ ကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။

“It may be, monks, that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly.

၄၁၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံကို ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်း မှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ့်ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly.

၄၂၀။ ရဟန်းတို့သည် ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံကို ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက် အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်း ဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်း စေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်း စေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly.

၄၂၁။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာကတဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်း စေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်း ကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီ အညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly.

၄၂၂။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံကို ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာကတဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီ ယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်း ကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤ ရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန် လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှလည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ တဇ္ဇနီယကံကို သံဃာသည် တရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—illegitimately but with a unanimous assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly. He then goes to yet another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of censure against this monk—legitimately but with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly.” 17. Discussion of the lifting of the legal procedure of demotion

၂၅၀-နိယဿကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၃။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက နိယဿကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (နိယဿကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ နိယဿကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက နိယဿကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (နိယဿကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ နိယဿကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ နိယဿကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be, monks, that the Sangha has done a legal procedure of demotion against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of demotion against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of demotion against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 18. Discussion of the lifting of the legal procedure of banishment

၂၅၁-ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၄။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက ပဗ္ဗာဇနိယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဗ္ဗာဇနိယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင် တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက ပဗ္ဗာဇနိယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဗ္ဗာဇနိယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ ပဗ္ဗာဇနိယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of banishment against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of banishment against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of banishment against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 19. Discussion of the lifting of the legal procedure of reconciliation

၂၅၂-ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၅။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက ပဋိသာရဏီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဋိသာရဏီယကံမှ) ထွက်မြောက် အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက ပဋိသာရဏီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဋိသာရဏီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ငါတို့ ယခုငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား မတရားသဖြင့် ပဋိသာရဏီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏၊ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ့တစ်ပါးသောကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ ပဋိသာရဏီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏။ ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ငါတို့ ယခုငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of reconciliation against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of reconciliation against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of reconciliation against this monk—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 20. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not recognizing

၂၅၃-အဒဿနဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၆။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်ကို မရှုသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်ကို မရှုသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယ ကံပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေး ကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့ အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပ နီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not recognizing an offense, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not recognizing an offense. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of ejection against this monk for not recognizing an offense—illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 21. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not making amends

၂၅၄-အပ္ပဋိကမ္မဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်ကို မကုစားသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပ နီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်ကို မကုစားသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယ ကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခုငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not making amends for an offense, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not making amends for an offense. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of ejection against this monk for not making amends for an offense— illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 22. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not giving up a bad view

၂၅၅-အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂ ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၂၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်သဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်သဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုရဟန်းသည် ယင်းကျောင်းမှ တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏၊ ထိုကျောင်း၌လည်း ရဟန်း တို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်း၏ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ငြိမ်းစေ၏၊ ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံ ဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ဖြစ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်း စေကုန်၏။ပ။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရား တုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ပ။ [စက်လှည့်မှုကို ပြုအပ်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not giving up a bad view, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not giving up a bad view. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. He then goes to another monastery. There too the monks consider, ‘The Sangha has lifted a legal procedure of ejection against this monk for not giving up a bad view— illegitimately and with an incomplete assembly. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. …” The permutation series is to be expanded. 23. Discussion of disputes on the legal procedure of censure

၂၅၆-တဇ္ဇနီယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၂၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြောကြား စကားများတတ်သည့်အပြင် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန်ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထို (ငြင်းခုံသော ရဟန်း) တို့တွင် “မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be, monks, that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was an illegitimate legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၃၀။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was an illegitimate legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၃၁။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိ ကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure— legitimately but with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၃၂။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိ ကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ (ထို့နောက်) ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့တည်း။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၃၃။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် မျက်ကွယ်။ပ။ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကိုလည်း ပြုတတ်၏၊ တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that a monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. The monks consider, ‘This monk is quarrelsome and argumentative, one who creates legal issues in the Sangha. Well then, let’s do a legal procedure of censure against him.’ They do the procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” 24. Discussion of disputes on the legal procedure of demotion

၂၅၇-နိယဿကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၄။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို) မသိ၊ (ဝိနည်းသိက္ခာ ပုဒ်၌) မလိမ္မာ၊ များသော အာပတ်ရှိ၏၊ အာပတ်၏ အပိုင်းအခြားမရှိ၊ ရဟန်းတို့နှင့် မလျောက်ပတ်သော လူသူဆက်ဆံ ရေးတို့ဖြင့် လူတို့နှင့် ရောနှောလျက် နေ၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို) မသိ၊ (ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌) မလိမ္မာ၊ များသော အာပတ်ရှိ၏၊ အာပတ် အပိုင်းအခြားမရှိ၊ ရဟန်းတို့နှင့် မလျော်သော လူသူဆက်ဆံရေးတို့ဖြင့် လူတို့နှင့် ရောနှောလျက် နေ၏၊ ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် နိယဿကံ ကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be, monks, that a monk is ignorant, incompetent, often committing offenses, lacking in boundaries, constantly and improperly socializing with householders. The monks consider, ‘This monk is ignorant, incompetent, often committing offenses, lacking in boundaries, constantly and improperly socializing with householders. Well then, let’s do a legal procedure of demotion against him.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 25. Discussion of disputes on the legal procedure of banishment

၂၅၈-ပဗ္ဗာဇနိယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၅။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် လူဒါယကာတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏၊ မကောင်းသော အကျင့်ရှိ၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် လူဒါယကာတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏၊ မကောင်းသော အကျင့်ရှိ၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံ ဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်ကုန်လျက် ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that a monk is a corrupter of families and badly behaved. The monks consider, ‘This monk is a corrupter of families and badly behaved. Well then, let’s do a legal procedure of banishment against him.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 26. Discussion of disputes on the legal procedure of reconciliation

၂၅၉-ပဋိသာရဏီယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၆။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် လူဒါယကာကို ဆဲရေးရေရွတ်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် လူဒါယကာကို ဆဲရေးရေရွတ်၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဋိ သာရဏီယ ကံကို ငါတိုု့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ပဋိသာရဏီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that a monk abuses and reviles householders. The monks consider, ‘This monk abuses and reviles householders. Well then, let’s do a legal procedure of reconciliation against him.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 27. Discussion of disputes on the legal procedure of ejection for not recognizing

၂၆၀-အဒဿနဥက္ခေပနီယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မရှုလို၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မရှုလို၊ အာပတ် ကို မရှုခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်း တို့သည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန် လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that a monk commits an offense but refuses to recognize it. The monks consider, ‘This monk has committed an offense but refuses to recognize it. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not recognizing an offense.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 28. Discussion of disputes on the legal procedure of ejection for not making amends

၂၆၁-အပ္ပဋိကမ္မဥက္ခေပနီယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မကုစားလို၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်သင့်လျက် အာပတ်ကို မကုစားလို၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားနှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက်။ တရား တုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that a monk commits an offense but refuses to make amends for it. The monks consider, ‘This monk has committed an offense but refuses to make amends for it. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not making amends for an offense.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 29. Discussion of disputes on the legal procedure of ejection for not giving up a bad view

၂၆၂-အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂဥက္ခေပနီယကံနှင့်စပ်သော ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၃၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်လို၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်လို၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခုပြုကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရား နှင့်အညီ အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့့်ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကို အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that a monk refuses to give up a bad view. The monks consider, ‘This monk refuses to give up a bad view. Well then, let’s do a legal procedure of ejection against him for not giving up a bad view.’ They do the procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections are finished. 30. Discussion of the lifting of the legal procedure of censure

၂၆၃-တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၀။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်း ကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြု ထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “မတရားဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့တည်း။

“It may be, monks, that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was an illegitimate legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၄၁။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “မတရားဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန့်ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was an illegitimate legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၄၂။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— legitimately but with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၄၃။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with an incomplete assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.

၄၄၄။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက တဇ္ဇနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (တဇ္ဇနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ တဇ္ဇနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ထိုရဟန်းအား တဇ္ဇနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of censure against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of censure against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” 31. Discussion of the lifting of the legal procedure of demotion

၂၆၄-နိယဿကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၅။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက နိယဿကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (နိယဿကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ နိယဿကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက နိယဿကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (နိယဿကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ နိယဿကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားသဖြင့် အညီ အညွတ် နိယဿကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be, monks, that the Sangha has done a legal procedure of demotion against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of demotion against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. 32. Discussion of the lifting of the legal procedure of banishment

၂၆၅-ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၆။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက ပဗ္ဗာဇနိယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဗ္ဗာဇနိယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက ပဗ္ဗာဇနိယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန့်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဗ္ဗာဇနိယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဗ္ဗာဇနိယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ပဗ္ဗာဇနိယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း။ မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း။ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း။ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of banishment against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of banishment against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. 33. Discussion of the lifting of the legal procedure of reconciliation

၂၆၆-ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၇။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သံဃာက ပဋိသာရဏီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဋိသာရဏီယကံမှ) ထွက်မြောက် အံ့သောအကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် သံဃာက ပဋိသာရဏီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန် တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ပဋိသာရဏီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ပဋိသာရဏီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရဏီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပဋိသာရ ဏီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ပဋိသာရဏီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of reconciliation against a monk, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of reconciliation against this monk. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. 34. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not recognizing

၂၆၇-အဒဿနဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၈။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်ကိုမရှုသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ့ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်ကို မရှုသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီကံပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ပြု အပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခုငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန် လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ် ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not recognizing an offense, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not recognizing an offense. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. 35. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not making amends

၂၆၈-အပ္ပဋိကမ္မဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၄၉။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် အာပတ်ကို မကုစားသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ဤရဟန်းသည် အာပတ်ကို မကုစားသဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံ ဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီ အညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန်ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not making amends for an offense, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not making amends for an offense. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. 36. Discussion of the lifting of the legal procedure of ejection for not giving up a bad view

၂၆၉-အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းမှုကို ပြခြင်း ၄၅၀။ ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်သဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏။ ထိုကျောင်း၌ ရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင် တို့ ဤရဟန်းသည် ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်သဖြင့် သံဃာက ဥက္ခေပနီယကံ ပြုထားသောကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်၏၊ (မာန်တည်းဟူသော) အမွေးကို ချ၏၊ (ဥက္ခေပနီယကံမှ) ထွက်မြောက်အံ့သော အကြောင်းကို ကျင့်၏၊ ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယ ကံ ငြိမ်းခြင်းကို တောင်းပန်၏၊ ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီယကံကို ငါတို့ ယခု ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ယုတ်မာသော (မိစ္ဆာ) အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် (ပြုအပ်သော) ဥက္ခေပနီကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ပ။ မတရားသဖြင့် အညီအညွတ်။ တရားသဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အစုကွဲကုန်လျက်။ တရားတုဖြင့် အညီအညွတ်။ ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေကုန်၏။ ထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည် “ (ဤကံသည်ကား) မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံတည်း၊ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း၊ မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ငြင်းခုံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့တွင် “တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း “မပြုသင့်သော ကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုထားသော ကံတည်း၊ တစ်ဖန် ပြုသင့်သော ကံတည်း”ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုသော ရဟန်း တို့တည်း။ [ဤငါးဝါရတို့ကိုလည်း အကျဥ်းချုံးအပ်ကုန်၏]။ နဝမ စမ္ပေယျက္ခန္ဓက ပြီး၏။ ၂၇၀-ထိုစမ္ပေယျက္ခန္ဓက၏ အကျဥ်းချုပ် မြတ်စွာဘုရားသည် စမ္ပာမြို့၌ နေတော်မူ၏၊ ဝတ္ထုသည်ကား ဝါသဘရွာ၌ ကျောင်း ထိုင်ရဟန်းသည် ဧည့်သည်ရဟန်းတို့၏ ချမ်းသာခြင်းကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍ လုံ့လ ပြု၏။ ဆွမ်းခံလမ်းကို သိကုန်ပြီဟု သိ၍ လုံ့လကို မပြုလေ၊ ထိုအခါ၌ မပြုလေတကားဟု နှင်ထုတ်၏၊ ထိုရဟန်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ သွား၏။ မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံကိုလည်းကောင်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကိုလည်းကောင်း၊ တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံကိုလည်းကောင်း၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ကံကိုလည်းကောင်း။ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကိုလည်းကောင်း ပြုကုန်၏၊ တစ်ပါးက တစ်ပါးကို နှင်ထုတ်၏၊ တစ်ပါးကလည်း နှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ များစွာသော ရဟန်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သံဃာကိုလည်းကောင်း တစ်ပြိုင်နက် နှင်ထုတ်၏။ နှစ်ပါးတို့သည်လည်းကောင်း များစွာသောရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသည်လည်းကောင်း သံဃာကိုလည်း နှင်ထုတ်၏၊ မြတ်စွာဘုရား ကြားတော်မူ၍ “အဓမ္မကံ”ဟု ပယ်တော်မူ၏။ အကြင်ကံသည် ဉတ်မထား ကမ္မဝါစာသာ ပြည့်စုံ၏၊ အကြင်ကံသည် ကမ္မဝါစာ မရွတ်ဖတ်၊ ဉတ်နှင့်သာ ပြည့်စုံ၏။ အကြင် ကံသည် ဉတ်ကမ္မဝါစာ နှစ်ပါးမှ ချို့၏၊ဟုတ်မှန်တိုင်းသော သဘောကို ကြဥ်၍ ပြုအပ်၏၊ အကြင်ကံကို မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်ဖြစ်သော ဉတ်၏ ပြည့်စုံခြင်း ကမ္မဝါစာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ကြဥ်၍ ပြုအပ်၏၊ ထိုကံကို မြတ်စွာဘုရား စက်ဆုပ် တော်မူ၏၊ ထိုကံသည် ပျက်၏၊ အကြောင်းအား မထိုက်။ မတရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံကိုလည်းကောင်း၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ကံကိုလည်းကောင်း၊ တရားတုဖြစ်သော နှစ်ပါးကုန်သော အစုကွဲသောကံ၊ ညီညွတ်သော ကံတို့ကိုလည်းကောင်း ပယ်တော်မူ၏၊ တရားသဘောအားဖြင့် ညီညွတ်သောကံကို မြတ်စွာဘုရားသည် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ စတုဝဂ်သံဃာလည်းကောင်း၊ ပဉ္စဝဂ်သံဃာလည်းကောင်း၊ ဒသဝဂ်သံဃာလည်းကောင်း၊ ဝီသတိဝဂ်သံဃာလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဝီသတိဝဂ်ထက်လွန်သော သံဃာလည်းကောင်း ဤသို့ သံဃာသည် ငါးပါးအပြားရှိ၏။ အဗ္ဘာနကံနှင့်အတူတကွ ဥပသမ္ပဒကံ ပဝါဏာကံကို ထား၍ စတုဝဂ်သံဃာတို့သည် အလုံးစုံသော ကံအားလျောက်ပတ်၏။ မဇ္ဈိမတိုင်း၌ ဥပသမ္ပဒကံ အဗ္ဘာနကံ နှစ်ပါးတို့ကို ထား၍ ပဉ္စဝဂ်သံဃာသည် အလုံးစုံသော ကံတို့၌ ကံအား လျောက်ပတ်၏။ တစ်ကျိပ်အစုရှိသော ရဟန်းတို့သည် အဗ္ဘာနကံတစ်ခုကို ထား၍ ခပ်သိမ်းသော ကံတို့ကို ပြုအပ်၏၊ ဝီသတိဝဂ်သံဃာသည် အလုံးစုံသော ကံတို့၌ လျောက်ပတ်၏။ ရဟန်းမိန်းမလည်းကောင်း၊ သိက္ခမာန်လည်းကောင်း၊ သာမဏေယောကျာ်းလည်းကောင်း၊ သာမဏေမိန်းမလည်းကောင်း၊ သိက္ခာချသောသူလည်းကောင်း၊ ပါရာဇိကသို့ရောက်သော ရဟန်းလည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်အပ်သော ရဟန်းသုံးပါးတို့လည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍုက်လည်းကောင်း၊ ပေါင်းသင်းမှု ကို ခိုးသော ရဟန်း တိတ္ထိ တိရစ္ဆာန် အမိကို သတ်သောသူ အဖကို သတ်သောသူ ရဟန္တာကို သတ်သောသူ ဘိက္ခုနီမကို ဖျက်ဆီးသောသူ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူ ဥဘတောဗျည်း အထူးထူးသောပေါင်းသင်းမှု ရှိသောသူ အထူးထူးသော သိမ်၌ တည်သောသူ တန်ခိုးဖြင့် ကောင်းကင်၌ နေသောသူ။ အကြင်ရဟန်းအား သံဃာသည် တဇ္ဇနီယအစရှိသော ကံကို ပြု၏၊ ထိုနှစ်ကျိပ်လေး ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို မြတ်စွာဘုရားသည် ပယ်တော်မူအပ်ကုန်၏၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဂိုဏ်းပြည့်ရုံမျှ မဖြစ်နိုင်ကုန်။ ပရိဝါသ်နေသောရဟန်းလျှင် လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော သံဃာသည် ပရိဝါသ် ပေးငြားအံ့၊ အရင်းသို့ ငင်ငြားအံ့၊ မာနတ်ပေးငြားအံ့၊ အဗ္ဘာန်သွင်းငြားအံ့၊ ကံမမည်၊ ပြုလည်း မပြုထိုက်။ အရင်းသို့ငင်ထိုက်သောသူ အရင်းသို့ပြန်၍ကျင့်သောသူ မာနတ်ထိုက်သောသူ မာနတ် ကျင့်သောသူ အဗ္ဘာန်ထိုက်သောသူ ဤငါးယောက်တို့ကို ကံမပြုထိုက်ကုန်ဟု မြတ်စွာ ဘုရားသည် ထင်ရှားပြအပ်ကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမ သိက္ခမာန် သာမဏေယောကျာ်း သာမဏေမိန်းမ သိက္ခာချသောသူ ပါရာဇိကသို့ ရောက်သောရဟန်း ရူးသောသူ စိတ်ပျံ့လွင့်သောသူ ဝေဒနာနှိပ်စက်သော သူ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို မကုစားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ အယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း နှင်ထုတ်အပ်သော ရဟန်းသုံးပါး ပဏ္ဍုက် ဥဘတောဗျည်း အထူးထူးသော ပေါင်းသင်းမှုရှိသောသူ သိမ်အပ၌နေသောသူ တန်ခိုးဖြင့် ကောင်းကင်၌နေသောသူ အကြင်ရဟန်းအား ပဗ္ဗာဇနီယအစရှိသော ကံကို ပြု၏၊ ထိုကံပြုခံရသော ဒဏ်ခံရဟန်း ဤတစ်ကျိပ်ရှစ်ယောက်သော သူတို့၏ မြစ်ခြင်းသည် မရောက်၊ ပကတတ်ရဟန်း၏ ကံကို မြစ်ခြင်းသည် ရောက်၏။ အာပတ်မှ စင်ကြယ်သောသူကို နှင်ထုတ်ခြင်းသည် မကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်း တည်း၊ မိုက်သောသူကို နှင်ထုတ်ခြင်းသည်သာလျှင် ကောင်းသော နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း၊ ပဏ္ဍုက် ပေါင်းသင်းမှုကို ခိုးသောရဟန်း တိတ္ထိဘောင်သို့ ဝင်သောသူ တိရစ္ဆာန် အမိကို သတ်သူ အဖကို သတ်သူ ရဟန္တာကို သတ်သောသူ ရဟန်းမိန်းမကို ဖျက်ဆီးသောသူ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူ ဘုရားကို သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုသောသူ ဥဘတောဗျည်း ဤတစ်ကျိပ်တစ်ယောက်သော သူတို့ကို ပဉ္စင်းခံ၍ သံဃာ့ဘောင်သို့ သွင်းခြင်းသည် မသင့်။ လက်ပြတ်သောသူ ခြေပြတ်သောသူ ထိုနှစ်ပါးစုံပြတ်သောသူ နားပြတ်သောသူ နှာခေါင်း ပြတ်သောသူ ထိုနှစ်ပါးစုံပြတ်သောသူ လက်ချောင်းခြေချောင်းပြတ်သောသူ လက်မခြေမ ပြတ်သောသူ အကြောမ ပြတ်သောသူ လက်ပူးသောသူကုန်းသောသူ ကွသောသူလည်၌ ထွတ်မြင်းနာရှိသောသူ သံပူကပ်အပ်သောသူ ကြိမ်ဒဏ်ခတ်အပ်သောသူ တွေ့ရာ၌ သတ်ဟု ကြေညာကမ္ပည်းထားသောသူ ခြေထိုင်းသောသူ။ အနာပင်းစွဲသောသူ ပရိသတ်ကို ဖျက်ဆီးသောသူ တစ်ဖက်ကန်းသောသူ လက် ကောက်သောသူ ခြေခွင်သောသူ ဖက်သကတ်စွဲသောသူ ဆွံ့သောသူ အိုမင်းမစွမ်းသော သူ နှစ်ဖက်ကန်းသောသူ အသောသူ နားပင်းသောသူ ကန်းလည်းကန်း အလည်း အသောသူ ကန်းလည်းကန်း နားလည်းပင်းသောသူ အလည်းအ နားလည်းပင်းသောသူ ကန်းလည်းကန်း နားလည်းပင်း အလည်းအသောသူ ထိုသူတို့ကား သုံးကျိပ် နှစ်ယောက် တို့တည်း၊ အယုတ်အလွန်မရှိကုန်။ ထို သုံးကျိပ်နှစ်ယောက်သော သူတို့ကို ပဉ္စင်းခံ၍ သံဃာဘောင်သို့ ကောင်းသော သွင်းခြင်းသည် ဖြစ်၏’၊၁ ဤသို့ မြတ်စွာဘုရားသည် ထင်ရှားပြတော်မူ၏၊ အကြင်ရဟန်းအား ရှုအပ်သော အာပတ် ကုစားအပ်သော အာပတ် စွန့်အပ်သော ဒိဋ္ဌိအယူသည် မရှိ၊ ထိုရဟန်းအား ခုနစ်ပါးသော ဥက္ခေပနီယကံတို့သည် မတရားသော ကံတို့တည်း၊ မငြင်းမဆန် အလိုသို့ လိုက်၍ ဝန်ခံပါလျက် အာပတ် သင့်သော ရဟန်းကို ပြုအပ်သော ထိုခုနစ်ပါးသော ဥက္ခေပနီယ ကံတို့သည်လည်း မတရားသော ကံတို့တည်း။ ငြင်းဆန်လျက် အလိုသို့မလိုက်သော အာပတ်သင့်သော ရဟန်းကို ပြုအပ်သော ခုနစ်ပါးသော ကံတို့သည် ကောင်းသော တရားသော ကံတို့တည်း။ မျက်မှောက်၌ မေးမြန်း၍ ဝန်ခံမှ ပြုခြင်း သတိဝိနည်း အမူဠှဝိနည်း တဿပါပိယသိကကံ တဇ္ဇနီယ ကံအားဖြင့်လည်းကောင်း ပဗ္ဗာဇနီယကံ ပဋိသာရဏီယကံ ဥက္ခေပနီယကံ ပရိဝါသ် အရင်းသို့ငင်ခြင်း မာနတ် အဗ္ဘာန် ထို့ပြင် ပဉ္စင်းခံခြင်း တစ်ပါးသော ကံထိုက်သော ရဟန်းအား တစ်ပါးသောကံကို ပြုငြားအံ့၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ကံတို့သည် မတရားသောကံတို့တည်း။ ထိုထိုသို့သော ကံထိုက်သော ရဟန်းကို ထိုထိုသို့သော ကံကို့ပြုငြားအံ့၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ကံတို့သည် ကောင်းသော တရားသော ကံတို့တည်း။ တစ်ပါးသော ကံထိုက်သော ရဟန်းကို တစ်ပါးသော ကံသို့ တင်၍ ပြုငြားအံ့၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ကံတို့သည် မတရားသော ကံတို့တည်း။ ထိုထို ကံတစ်ပါးထိုက်သော သူအား ထိုထိုသို့သော ကံ၏ မူလကား နှစ်ပုဒ်စီ နှစ်ပုဒ်စီတို့ တည်း၊ (ထို့နောက်) ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ကံတို့သည်လည်း တရားနှင့်ညီသော ကံတို့တည်း။ တစ်ပုဒ်စီ တစ်ပုဒ်စီ မူလရှိသော စက်လှည့်သော ဝါရကို မတရားသော ကံဟု မြတ်စွာဘုရားသည် မိန့်တော်မူ၏။ အကြင်ရဟန်းသည် မျက်ကွယ် ငြင်းခုံခြင်းကို ပြု၏၊ ထိုရဟန်းအား သံဃာသည် မတရားသဖြင့် အစုကွဲလျက် ပြုသော တဇ္ဇနီယကံကို ပြု၏၊ ထိုရဟန်းသည် တစ်ပါးသော ကျောင်းသို့ သွား၏။ ထိုကျောင်း၌ ထိုရဟန်းအား ညီညွတ်သော သံဃာသည် မတရားသဖြင့် တဇ္ဇနီယ ကံကို ပြု၏၊ တစ်ပါးသောကျောင်း၌ ထိုရဟန်းအား အစုကွဲလျက် တရားသဖြင့် တဇ္ဇနီယကံကို ပြု၏၊ တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ရဟန်းတို့သည်လည်း ပြုကုန်၏၊ ထိုအတူ တရားတုဖြင့် ညီညွတ်သော ရဟန်းတို့သည်လည်း တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏၊ မတရားသဖြင့် ညီညွတ်သော ရဟန်းတို့သည်လည်း တရားသဖြင့် အစုကွဲသော ကံကိုလည်းကောင်း တရားတုဖြင့် အစုကွဲသော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း တရားတုဖြင့် တဇ္ဇနီယကံကို ပြုကုန်၏၊ ဤငါးပါးသော ပုဒ်တို့ကို တစ်ပုဒ်စီ တစ်ပုဒ်စီ အရင်းတည်သည်ကို ပြု၍ ပညာရှိသည် စက်ဖွဲ့ရာ၏။ ဗာလရဟန်း အဗျတ္တရဟန်းအား နိယဿကံကို ပြုရာ၏။ ကုလဒူသကရဟန်းကို နေရာ ကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ရာ၏။ လူဒါယကာတို့ကို ဆဲရေးသော ရဟန်းအား ပဋိသာရ ဏီယကံကို ပြုရာ၏။ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း အာပတ်ကို မရှု၊ အာပတ်ကို မကုစား၊ မှားသော အယူကို မစွန့်၊ ထိုရဟန်းတို့အား ဥက္ခေပနီယကံကို မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူအပ်၏။ ဥက္ခေပနီယကံ အစရှိသည်တို့၏ နည်းကို ပညာရှိသည် တဇ္ဇနီယကံ၌ လာသောနည်းဖြင့် သိရာ၏၊ ထိုကံတို့အားလျော်စွာ ကောင်းစွာကျင့်ခြင်း ကံငြိမ်းစိမ့်သောငှာ တောင်းပန်လတ်သော် အောက်၌ ကံပြုသော နည်းဖြင့် ထိုကံတို့ကို ငြိမ်းစေခြင်း ထိုထို ကံတို့၌ ထိုထိုကျောင်း၌ တည်သော သံဃာသည်လည်း ငြင်းခုံ၏။ ကံကို ငြိမ်းစေခြင်း၌လည်း မပြုသင့်သောကံတည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်သောကံ တည်း၊ တစ်ဖန်ပြု သင့်သော ကံတည်းဟု အကြင်ရဟန်းတို့သည် ပြောဆိုကုန်၏၊ ထို ရဟန်းတို့သည် တရားနှင့်အညီ ပြောဆိုကုန်၏။ သီလပျက်ခြင်းတည်းဟူသောအနာဖြင့် နှိပ်စက်သောကံသို့ ရောက်သော ရဟန်းတို့ကို မြင်၍ အနာကို ကုသတတ်သော ဆေးသမားသည် ဆေးကို ပြောကြားသကဲ့သို့ မြတ်စွာဘုရားသည် ကံကို ငြိမ်းစေတတ်သော တရားကို ဟောကြားတော်မူ၏။ ဤသည်လျှင် အပြီးသတ်တည်း။ ဤစမ္ပေယျက္ခန္ဓက၌ ဝတ္ထုတို့သည် သုံးဆယ့်ခြောက်ဝတ္ထုတို့တည်း။ စမ္ပေယျက္ခန္ဓက ပြီး၏။ ၁။ သံဃာနှင့် ဥပဇ္ဈာယ်တို့၌သာ အာပတ်သင့်၍ ပဉ္စင်းဖြစ်ရကား ကောင်းသော သွင်းခြင်းဖြစ်၏။ ၂။ ဤဝယ် နိဿယစသည်၌ ဥပရိကမ္မာနံဟု ပါရှိ၏၊ ပါဠိတော်အတိုင်း မြန်မာပြန်လိုက်ပါသည်၊ အဋ္ဌကထာကား မဖွင့်။

“It may be that the Sangha has done a legal procedure of ejection against a monk for not giving up a bad view, that he then conducts himself properly and suitably so as to deserve to be released, and that he then asks for the lifting of that procedure. The monks consider, ‘The Sangha has done a legal procedure of ejection against this monk for not giving up a bad view. He has conducted himself properly and suitably so as to deserve to be released, and now asks for the lifting of that procedure. Well then, let’s lift that procedure.’ They lift that procedure— illegitimately and with an incomplete assembly. … illegitimately but with a unanimous assembly. … legitimately but with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way and with an incomplete assembly. … in a legitimate-like way but with a unanimous assembly. The Sangha there starts disputing: ‘It was an illegitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was an illegitimate procedure done with a unanimous assembly,’ ‘It was a legitimate procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with an incomplete assembly,’ ‘It was a legitimate-like procedure done with a unanimous assembly,’ ‘The procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again.’ Those monks who say, ‘It was a legitimate-like legal procedure done with a unanimous assembly,’ and those who say, ‘The legal procedure is invalid, it was badly done, and it needs to be done again,’ they are the ones there who speak in accordance with the Teaching.” These five contracted sections, too, are finished. The ninth chapter on legal procedures is finished. This is the summary: “The Buddha was at Campā, The account of the village of Vāsabha; Helping the newly arrived, He worked for what they wanted. Knowing, ‘They are knowledgeable’, He made no effort then; Ejected, ‘He did not’, He went to the Victor. Illegitimate legal procedures with incomplete assembly, And illegitimate legal procedures with unanimous assembly; And legitimate legal procedures with incomplete assembly, Legitimate-like with incomplete assembly. Legitimate-like with unanimous assembly, One person ejects another; And one ejects two or three, One ejects a sangha. The same for two and three, And a sangha ejects a sangha; The Excellent Omniscient One having heard, Prohibited the illegitimate. A procedure deficient in motion, But complete in announcement; One deficient in announcement, But complete in motion. And one deficient in both, And not according to the Teaching; The Monastic Law, the Teacher, objected to, Reversible, unfit to stand. Illegitimate with incomplete assembly, <j>with unanimous assembly, Legitimate, two legitimate-like; Just legitimate with a unanimous assembly, Was allowed by the Buddha. A group of four, a group of five, And a group of ten, twenty; And a group of more than twenty, Thus a five-fold sangha. Apart from ordination, And the procedure of invitation; Together with the procedure of rehabilitation, Is done by a group of four. Apart from two procedures, Ordination in the Middle Country; Rehabilitation, a group of five, Does all procedures. Apart from rehabilitation, Is a group of ten monks; A sangha that does all procedures, Is twenty, a doer of all. A nun, and a trainee nun, A novice monk, a novice nun; Who has renounced, the worst kind of offense, Ejected for not seeing an offense. For not making amends, for a bad view, A paṇḍaka, a fake monk; Monastics of another religion, animal, Killer of mother, and father. A perfected one, a rapist of a nun, A schismatic, a shedder of blood; A gynandromorph, a different Buddhist sect, Outside the monastery zone, by supernormal power. The one who is subject to the legal procedure, These twenty-four are; Prohibited by the Fully Awakened One, For these do not complete the quorum. If, with one on probation as the fourth, It should give probation; Or send to the beginning, give trial, rehabilitate, It’s invalid, not to be done. One deserving sending back, deserving trial, on trial, And even deserving rehabilitation; These five cannot do a procedure, Explained the Fully Awakened One. A nun, and a trainee nun, A novice monk, a novice nun; Who has renounced, the worst kind, insane, Deranged, pain, for not seeing. For not making amends, for a bad view, And also a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, gynandromorph; One from a different Buddhist sect, monastery zone, Air, and the subject of the procedure. Of these eighteen, An objection is invalid; Of a regular monk, An objection is valid. For one who is pure, the sending away fails, For the fool it succeeds; The <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, living together by theft, Joined, animal. Of mother, of father, a perfected One, A rapist, a schismatic; And a shedder of blood, And one who is a gynandromorph. Of these eleven, The admittance fails; Hand, foot, both of them, Ear, nose, both of them. Finger, thumb, tendon, Joined, and hunchback, dwarf; Goiter, branded, and whipped, And sentenced, elephantiasis. Serious, abnormal, and blind in one eye, Crooked limb, lame, and also the paralyzed; Crippled, weak, Blind, and mute, deaf. Blind and mute, blind and deaf, Mute and deaf; And blind and mute and deaf, Thirty-two exactly. For them there is admittance, Explained the Fully Awakened one; They are to be seen, to be remedied, There is no sending away. A procedure of ejection against one, Seven are illegitimate; If committed but acting properly, Those seven too are illegitimate. If committed and not acting properly, Seven procedures are legitimate; Face-to-face, and questioning, And done with admission. Recollection, insanity, penalty, Censure, and with demotion; Banishment, reconciliation, Ejection, and probation. Beginning, trial, rehabilitation, Just so ordination; If it does one in place of another, These sixteen are illegitimate. If it does the right one, These sixteen are legitimate; It would counter accuse reciprocally, These sixteen are illegitimate. Two and two having that basis, Also these sixteen are legitimate; The permutation with a one-by-one basis, ‘Illegitimate’, said the Victor. It did a legal procedure of censure, The Sangha, the one who is quarrelsome; An illegitimate procedure with incomplete assembly, He went to another monastery. There unanimous assembly with illegitimate, Did censure against him; Another incomplete assembly with legitimate, Did censure against him. Also incomplete assembly with legitimate-like, So did a unanimous assembly; And a unanimous assembly with illegitimate, And an incomplete assembly with legitimate. And incomplete assembly with legitimate-like, And unanimous assembly, in these cases; Having done the basis one by one, A discerning one would link the permutation series. Demotion for the incompetent fool, The corrupter of families should be banished; And a procedure of reconciliation, Should be done to the abuser. In not recognizing, in not making amends, And one who would not give up a view; For them there is the procedure of ejection, Said the Caravan Leader. With regard to the procedures that have a method, A wise one should determine censure; For those who act suitably, One who conducts himself properly, he should ask. The lifting of those procedures, And in accordance with the method <j>for the procedure as above; In regard to whichever procedure, And there they dispute. Invalid, and just badly done, And to be done again; And also for the lifting of procedures, Those monks speak in accordance with the Teaching. Having seen those afflicted by the disease of failure, To those who are ready for the legal procedure; The Great Sage declared the lifting, Like a surgeon applies the medicine.” In this chapter there are thirty-six topics. The chapter on legal procedures is finished.

၁၀-ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓက ၂၇၁-ကောသမ္ဗီပြည်သား ရဟန်းတို့၏ ငြင်းခုံမှုကို ပြခြင်း ၄၅၁။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီပြည် ဃောသိတာရုံကျောင်း၌ သီတင်း သုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အာပတ်သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ်သင့်၏ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ်မသင့်ဟု အယူရှိကုန်၏၊ ထိုရဟန်းသည် နောက် အခါဝယ် ထိုအာပတ်၌ အာပတ်မသင့်ဟု အယူရှိပြန်၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ်သင့်၏ဟု အယူရှိကြပြန်၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို “ငါ့သျှင် သင် သင့်သော အာပတ်ကို သင် ရှု၏လော”ဟု ပြောဆိုကြသဖြင့် (ထိုရဟန်းက) ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုထိုက်သော အာပတ် မရှိပါဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ညီညွတ်မှုကို ရ၍ ထိုရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ကုန်၏။ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းသည်လည်း အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ်တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့်ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၏၊ ရှက်တတ်၏၊ တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိ၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလား၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တဖြစ်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “ငါ့သျှင်တို့ ဤ အရာသည် အာပတ် မသင့် ဤအရာသည် အာပတ် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် မသင့်၊ ငါ အာပတ် သင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ငါသည် နှင်ထုတ်အပ်သောသူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော် အား မထိုက်သော မတရားသောကံဖြင့် ငါ့ကို နှင်ထုတ်၏၊ အသျှင်တို့သည် တရားနှင့်အညီ ဝိနည်းနှင့် အညီ အကျွန်ုပ်၏ အသင်းအပင်းဖြစ်ပါကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုသဖြင့် သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တဖြစ်သော ရဟန်း အသင်းအပင်းကို ရ၏။ ဇနပုဒ်နေ သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တရဟန်းတို့၏ အထံသို့လည်း “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤအရာသည် အာပတ် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် မသင့်၊ ငါ အာပတ် သင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ငါသည် နှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား မထိုက်သော မတရားသော ကံဖြင့် ငါ့ကို နှှင်ထုတ်၏၊ အသျှင်တို့သည် တရားနှင့်အညီ ဝိနည်းနှင့်အညီ အကျွန်ုပ်၏ အသင်းအပင်းဖြစ် ပါကုန်လော့”ဟု တမန်စေလွှတ်လိုက်သဖြင့် ဇနပုဒ်နေ သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တရဟန်းအသင်းအပင်းကိုလည်း ရပြန် လေ၏။ ထိုအခါ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ သွားပြီးလျှင် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤအရာသည် အာပတ် မဟုတ်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ်သင့်သူ မဟုတ်၊ ဤရဟန်း ကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ဤရဟန်းသည် နှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား မထိုက်သော မတရားသော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်၏”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ဤသို့ပြောဆိိုသောအခါ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ဤရဟန်းကို နှင်ထုတ် အပ်၏၊ ဤရဟန်းသည် မနှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား ထိုက်သော တရားနှင့်ညီသော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်၏။ အသျှင်တို့ “သင်တို့သည် ဤနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်အခြံအရံ မဖြစ်ပါကုန်လင့်”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့က ဤသို့ ပြောဆိုသော်လည်း ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်အခြံအရံ ဖြစ်မြဲဖြစ်ကုန်၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Division The chapter on division in the Sangha 1. The account of the dispute at Kosambī At one time when the Buddha was staying at Kosambī in Ghosita’s Monastery, a certain monk had committed an offense. He regarded it as an offense, but there were other monks who did not. Some time later he no longer regarded it as an offense, but there were other monks who did. They said to him, “You’ve committed an offense. Do you recognize it?” “No, I haven’t committed any offense that I should recognize.” Soon afterwards the monks achieved unanimity, and they ejected that monk for not recognizing the offense. But that monk was learned, a master of the tradition; he was an expert on the Teaching, the Monastic Law, and the Key Terms; he was knowledgeable and competent, had a sense of conscience, and was afraid of wrongdoing and fond of the training. He went to his friends and said, “This isn’t an offense, and so I haven’t committed any. And I haven’t been ejected, for the legal procedure was illegitimate, reversible, and unfit to stand. Please side with me, venerables, in accordance with the Teaching and the Monastic Law.” He was able to form a faction. He then sent the same message to his friends in the country, and again he was able to form a faction. The monks who sided with him went to the monks who had ejected him and said, “This isn’t an offense, and so this monk hasn’t committed any. He hasn’t been ejected, for the legal procedure was illegitimate, reversible, and unfit to stand.” They replied, “This is an offense, and he’s committed it. And he’s been ejected. The legal procedure was legitimate, irreversible, and fit to stand. Venerables, don’t side with this monk.” But they still sided with him.

၄၅၂။ ထိုအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား- အသျှင် ဘုရား ရဟန်းတစ်ပါးသည် အာပတ် သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ် မသင့်ဟု အယူရှိကုန်၏၊ ထိုရဟန်းသည် နောက်အခါဝယ် ထိုအာပတ်၌ အာပတ် မသင့်ဟု အယူရှိပြန်၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထို အာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိကြပြန်၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို “ငါ့သျှင် သင်သင့်သော အာပတ်ကို သင် ရှု၏လော”ဟု ပြောဆိုကြသဖြင့် (ထိုရဟန်းက) ငါ့သျှင်တို့ ငါ့အား ရှုသင့်သော အာပတ်မရှိဟု ပြောဆို၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် ညီညွတ်မှုကို ရ၍ ထိုရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းသည်လည်း အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ် တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့် ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်ပါ၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာပါ၏၊ ရှက် တတ်ပါ၏၊ တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိပါ၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလားပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တဖြစ်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤအရာသည် အာပတ်မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် မသင့်၊ ငါ အာပတ် သင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ငါသည် နှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား မထိုက်သော မတရားသောကံဖြင့် ငါ့ကို နှင်ထုတ်၏၊ အသျှင်တို့သည် တရားနှင့်အညီ ဝိနည်းနှှင့်အညီ အကျွန်ုပ်၏ အသင်းအပင်းဖြစ်ကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုရဟန်းသည် သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တဖြစ်သော ရဟန်းအသင်းအပင်းကို ရပါ၏။ ဇနပုဒ်နေ သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တရဟန်းတို့၏ အထံသို့လည်း “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤအရာသည် အာပတ် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် မသင့်၊ ငါ အာပတ် သင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ငါသည် နှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား မထိုက်သော မတရားသောကံဖြင့် ငါ့ကို နှင်ထုတ်၏၊ အသျှင်တို့သည် တရားနှင့်အညီ ဝိနည်းနှင့်အညီ အကျွန်ုပ်၏ အသင်းအပင်း ဖြစ်ပါကုန်လော့”ဟု တမန်စေလွှတ်သဖြင့် ဇနပုဒ်၌လည်း သန္ဒိဋ္ဌ သမ္ဘတ္တရဟန်း အသင်းအပင်းကို ရပြန်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုအခါ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ သွားပြီးလျှင် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤအရာသည် အာပတ် မဟုတ်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် မသင့်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် သင့်သူ မဟုတ်၊ ဤရဟန်းကို မနှင်ထုတ်အပ်၊ ဤရဟန်းသည် နှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား မထိုက်သော မတရားသောကံဖြင့် နှင်ထုတ်၏”ဟု ပြောဆိုပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား ဤသို့ ပြောဆိုသောအခါ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ဤရဟန်းကို နှှင်ထုတ်အပ်၏၊ ဤရဟန်းသည် မနှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာ တော်အား ထိုက်သော တရားနှင့်ညီသော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်၏။ အသျှင်တို့ သင်တို့သည် ဤနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် အခြံအရံ မဖြစ်ပါကုန်လင့်”ဟု ပြောဆိုပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုနှင်ထုတ် ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့က ဤသို့ ပြောဆိုသော်လည်း ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်အခြံအရံ ဖြစ်မြဲဖြစ်ပါကုန်၏”ဟု လျှောက်၏။

Soon afterwards a certain monk went to the Buddha, bowed, sat down, and told him all that had happened.

၄၅၃။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းအပေါင်းသည် ကွဲလေပြီ၊ ရဟန်းအပေါင်းသည် ကွဲလေ ပြီ”ဟု နေရာမှ ထတော်မူ၍ နှင်ထုတ်သောရဟန်းတို့ အထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ခင်းထားသောနေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူကာ နှင်ထုတ်သောရဟန်းတို့ကို ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် “ငါသိသည် ငါတတ်သည်”ဟု အထင်ကြီးကာ သာမန်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် ရဟန်းကို နှင်ထုတ်ထိုက်သည်ဟု မမှတ်ကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ် မသင့်ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုအာပတ် သင့်သော ရဟန်းကို “ဤအသျှင်သည် အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ်တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့် ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၏၊ ရှက်တတ်၏၊ တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိ၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလား၏၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်၍ ဤရဟန်းနှင့်အတူ ဥပုသ်မပြုဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ ဥပုသ်ပြုခဲ့လျှင် သံဃာ၏ မျက်ကွယ် မျက်မှောက်ငြင်းခုံလျက် ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောကြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်လတ္တံ့”ဟု အကယ်၍ သိကုန်ငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ ကွဲပြားအံ့သည်ကို အလေးပြုသော ရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မနှင်ထုတ်သင့်။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ် မသင့်ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် ထိုအာပတ် သင့်သောရဟန်းကို “ဤအသျှင်သည် အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ်တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့် ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၏၊ ရှက်တတ်၏၊ တွေးတောမှု ’ သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိ၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလား၏၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်၍ ဤရဟန်းနှင့် အတူ ပဝါရဏာ မပြုကြဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ ပဝါရဏာပြု ကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့်အတူ သံဃာ ကံကို မပြုဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ သံဃာ့ကံကို ပြုကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့်အတူ နေရာ၌ မထိုင်ဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ နေရာ၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့် အတူ ယာဂုသောက်ရာ၌ မထိုင်ဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ ယာဂုသောက်ရာ၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့်အတူ ဆွမ်းစား ဇရပ်၌ မထိုင်ဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့်အတူ တစ်ခုတည်းသော အမိုးရှိသော ကျောင်း၌ မနေဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ တစ်ခုတည်းသော အမိုးရှိသော ကျောင်း၌ နေကြလျှင်၊ ငါတို့သည် ဤရဟန်းနှင့်အတူ သီတင်းကြီးကို ရှိခိုးခြင်း ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း လက်အုပ်ချီခြင်း အရိုအသေ ပြုခြင်းကို မပြုဘဲ ဤရဟန်းနှင့် ကင်း၍သာ သီတင်းကြီးကို ရှိခိုးခြင်း ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း လက်အုပ်ချီခြင်း အရိုအသေပြုခြင်းကို ပြုကြလျှင် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင် ဘက်စကားကို ပြောကြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည် လည်းကောင်း ဖြစ်လတ္တံ့ဟု အကယ်၍ သိကုန်ငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ ကွဲပြားအံ့သည်ကို အလေးပြုသော ရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် မနှင်ထုတ်သင့်။

Realizing that the Sangha of monks was divided, the Buddha got up from his seat, went to those monks who had done the ejection, and sat down on the prepared seat. He then said to those monks: “Don’t just eject a monk for any kind of offense merely because it seems clear to you that he’s committed it. It may be that a monk has committed an offense. He doesn’t regard it as an offense, but there are other monks who do. If they know, ‘This monk is learned and a master of the tradition; he’s an expert on the Teaching, the Monastic Law, and the Key Terms; he’s knowledgeable and competent, has a sense of conscience, and is afraid of wrongdoing and fond of the training. If we eject him for not recognizing an offense, we won’t be able to do the observance-day ceremony with him. Because of this, there’ll be arguments and disputes in the Sangha; there’ll be schism, fracture, and separation in the Sangha,’ and if they understand the gravity of schism, they shouldn’t eject that monk. It may be that a monk has committed an offense. He doesn’t regard it as an offense, but there are other monks who do. If they know, ‘This monk is learned and a master of the tradition; he’s an expert on the Teaching, the Monastic Law, and the Key Terms; he’s knowledgeable and competent, has a sense of conscience, and is afraid of wrongdoing and fond of the training. If we eject him for not recognizing an offense, we won’t be able to do the invitation ceremony with him; we won’t be able to do legal procedures with him; we won’t share a seat with him; we won’t drink congee with him; we won’t sit in the dining hall with him; we won’t stay in the same room with him; we won’t bow down, stand up, raise our joined palms, or do acts of respect toward one another according to seniority. Because of this, there’ll be arguments and disputes in the Sangha; there’ll be schism, fracture, and separation in the Sangha,’ and if they understand the gravity of schism, they shouldn’t eject that monk.”

၄၅၄။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ဟောတော် မူပြီးလျှင် နေရာမှ ထကာ နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သို့ ချဥ်းကပ်လျက် ခင်းထားသော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူ၍ နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့အား- ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အာပတ် သင့်လျက် “ငါတို့ အာပတ် မသင့် ငါတို့ အာပတ် မသင့်”ဟု (နှလုံးသွင်းကာ) အာပတ်ကို မကုစားရဟု မမှတ်ကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် အာပတ် သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ်မသင့်ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းသည် ထိုရဟန်းတို့ကို “ဤအသျှင်တို့သည် အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ် တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့် ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်ကုန်၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာကုန်၏၊ ရှက်တတ်ကုန်၏၊ တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလားကုန်၏၊ ငါ့အတွက်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူတစ်ပါးတို့အတွက်ကြောင့်ဖြစ်စေ ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်း မသိခြင်း ကြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် မလားအပ်သည်သို့ လားခြင်းငှါ မထိုက်။ ငါ့ကို ဤရဟန်းတို့သည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်၍ ငါနှင့်အတူ ဥပုသ်မပြုဘဲ ငါနှင့်ကင်း ၍သာ ဥပုသ်ပြုကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ သံဃာ့ကံကို မပြုဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ သံဃာကံကို ပြုကြလျှင်၊ သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ထိပါးနှောက်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောကြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု အကယ်၍ သိငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ ကွဲပြားအံ့သည်ကို အလေးပြုသော ရဟန်းသည် တစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကိုလည်း ယုံကြည်သောအားဖြင့် အာပတ်ကို ဒေသနာကြားရမည်။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် အာပတ်သင့်သဖြင့် ထိုအာပတ်၌ အာပတ် မသင့်ဟု အယူရှိ၏၊ အခြားသော ရဟန်းတို့ကမူကား ထိုအာပတ်၌ အာပတ် သင့်၏ဟု အယူရှိကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းသည် ထိုရဟန်းတို့ကို “ဤအသျှင်တို့သည် အကြားအမြင်များ၍ ပါဠိတော်ကို နှုတ်တက်ရသည့်ပြင် ဓမ္မဝိနယနှင့် ပါတိမောက်ကိုလည်း ဆောင်ကုန်၏၊ ပညာရှိ၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာကုန်၏၊ ရှက်တတ်ကုန်၏၊ တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်၏၊ အကျင့်သိက္ခာကို လိုလားကုန်၏၊ ငါ့အတွက်ကြောင့်ဖြစ်စေ သူတစ်ပါးအတွက်ကြောင့်ဖြစ်စေ ချစ်ခြင်း, မုန်းခြင်း, မသိခြင်း, ကြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် မလားအပ်သည်သို့ လားခြင်းငှါ မထိုက်။ ငါ့ကို ဤရဟန်းတို့သည် အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်၍ ငါနှင့်အတူ ပဝါရဏာမပြုဘဲ ငါနှင့် ကင်း၍သာ ပဝါရဏာပြုကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ သံဃာ့ကံကို မပြုဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ သံဃာကံကို ပြုကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ နေရာ၌ မထိုင်ဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ နေရာ၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ ယာဂုသောက်ရာ၌ မထိုင်ဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ ယာဂုသောက်ရာ၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ ဆွမ်းစားဇရပ်၌ မထိုင်ဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ထိုင်ကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ တစ်ခုတည်းသော အမိုးရှိသော ကျောင်း၌ မနေဘဲ ငါနှင့်ကင်း၍သာ တစ်ခုတည်းသော အမိုးရှိသောကျောင်း၌ နေကြလျှင်၊ ငါနှင့်အတူ သီတင်းကြီးကို ရှိခိုးခြင်း ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း လက်အုပ်ချီခြင်း အရိုအသေပြုခြင်းကို မပြုကြဘဲ သီတင်းကြီးကို ရှိခိုးခြင်း ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း လက်အုပ်ချီခြင်း အရိုအသေပြုခြင်းကို ပြုကြလျှင် သံဃာ၏ မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောကြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်လတ္တံ့”ဟု အကယ်၍ သိငြားအံ့၊ ရဟန်း တို့ ကွဲပြားအံ့သည်ကို အလေးပြုသော ရဟန်းသည် တစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကိုလည်း ယုံကြည်သော အားဖြင့် အာပတ်ကို ဒေသနာကြားရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် မြတ်စွာဘုရားသည် နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်း ကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် နေရာမှ ထတော်မူကာ ဖဲသွားတော်မူလေ၏။

The Buddha got up from his seat, went to those monks who were siding with the ejected monk, and sat down on the prepared seat. He then said to those monks: “If you’ve committed an offense, don’t refuse to make amends for it just because you think that you haven’t committed it. It may be that a monk has committed an offense. He doesn’t regard it as an offense, but there are other monks who do. If he knows, ‘These monks are learned and masters of the tradition; they’re experts on the Teaching, the Monastic Law, and the Key Terms; they’re knowledgeable and competent, have a sense of conscience, and are afraid of wrongdoing and fond of the training. They’re unlikely, because of me or anyone else, to act wrongly out of favoritism, ill will, confusion, or fear. And if these monks eject me for not recognizing an offense, they won’t be able do the observance-day ceremony with me. Because of this, there’ll be arguments and disputes in the Sangha; there’ll be schism, fracture, and separation in the Sangha,’ and if he understands the gravity of schism, he should confess the offense even out of confidence in the others. It may be that a monk has committed an offense. He doesn’t regard it as an offense, but there are other monks who do. If he knows, ‘These monks are learned and masters of the tradition; they’re experts on the Teaching, the Monastic Law, and the Key Terms; they’re knowledgeable and competent, have a sense of conscience, and are afraid of wrongdoing and fond of the training. They’re unlikely, because of me or anyone else, to act wrongly out of favoritism, ill will, confusion, or fear. And if these monks eject me for not recognizing an offense, they won’t be able to do the invitation ceremony with me; they won’t be able to do legal procedures with me; they won’t share a seat with me; they won’t drink congee with me; they won’t sit in the dining hall with me; they won’t stay in the same room with me; we won’t bow down, stand up, raise our joined palms, or do acts of respect toward one another according to seniority. Because of this, there’ll be arguments and disputes in the Sangha; there’ll be schism, fracture, and separation in the Sangha,’ and if he understands the gravity of schism, he should confess the offense even out of confidence in the others.” The Buddha then got up from his seat and left. Monks belonging to different Buddhist sects

၄၅၅။ တစ်ရံရောအခါ နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သည် ထိုကျောင်း၌ပင် သိမ်အတွင်း၌ ဥပုသ်ပြုကုန်၏၊ သံဃာ့ကံကို ပြုကုန်၏၊ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့သည်ကား သိမ်အပသို့ သွား၍ ဥပုသ်ပြုကုန်၏၊ သံဃာ့ကံကို ပြုကုန်၏။ ထိုအခါ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရား ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့သည် ထိုကျောင်း၌ပင် သိမ်အတွင်း၌ ဥပုသ်ပြုပါကုန်၏၊ သံဃာ့ကံကို ပြုပါကုန်၏၊ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းဖြစ်ကြသူ အကျွန်ုပ်တို့သည်ကား သိမ်အပသို့ သွား၍ ဥပုသ် ပြုပါကုန်၏၊ သံဃာ့ကံကို ပြုကုန်၏”ဟု လျှောက်၏။ ရဟန်း ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သည် ထိုကျောင်း၌ပင် သိမ်အတွင်း၌ ငါသည် ပညတ်တော်မူသည့် ဉတ်ကမ္မဝါစာအတိုင်း အကယ်၍ ဥပုသ်ပြုကုန်အံ့၊ သံဃာ့ကံကို ပြုကုန်အံ့၊ ထိုရဟန်းတို့၏ ကံတို့သည် မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အားထိုက်သော တရားနှင့်ညီသော ကံတို့ သာ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ရဟန်း နှင်ထုတ်သော ရဟန်းဖြစ်ကြသူ သင်တို့သည် ထိုကျောင်း၌ပင် သိမ်အတွင်း၌ ငါသည် ပညတ်တော်မူသည့် ဉတ်ကမ္မဝါစာအတိုင်း အကယ်၍ ဥပုသ်ပြုကုန်အံ့၊ သံဃာ့ကံကို ပြုကုန်အံ့၊ သင်တို့၏ ကံတို့သည် မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား ထိုက်သောတရားနှင့်ညီသော ကံတို့သာ ဖြစ်ကုန် လတ္တံ့၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူ နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ အသင်းအပင်းဖြစ်ကြသော ထိုရဟန်းတို့သည် သင်တို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှု မတူကြဘဲ သင်တို့သည်လည်း ထိုရဟန်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှု မတူကြသောကြောင့်တည်း။ ရဟန်း နာနာသံဝါသက ‘ပေါင်းသင်းမှုမတူကြသူများ’ ဖြစ်အံ့သော အရာတို့ကား ဤနှစ်ပါးတို့ တည်း၊ မိမိသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ပေါင်းသင်းမှု မတူသည်ကို ပြု၏၊ ညီညွတ်သော သံဃာကလည်း ထိုရဟန်းကို အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မကုစားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ အယူကိုမစွန့်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း နှင်ထုတ်၏၊ ရဟန်း နာနာသဝါသကဖြစ်အံ့သော အရာတို့သည်ကား ဤနှစ်ပါး တို့ပေတည်း။ ရဟန်း သမာနသံဝါသက ‘တူသောပေါင်းသင်းမှုရှိသူများ’ ဖြစ်အံ့သော အရာတို့ကား ဤနှစ်ပါး တို့တည်း၊ မိမိသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို တူသောပေါင်းသင်းမှုရှိသည်ကို ပြု၏၊ ညီညွတ်သော သံဃာကလည်း အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မကုစားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ အယူကိုမစွန့်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းကို (သံဃာ့ဘောင်သို့) သွင်း၏၊ ရဟန်း သမာနသံဝါသက ဖြစ်အံ့သော အရာတို့သည်ကား ဤနှစ်ပါးတို့ပေတည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon those monks who sided with the ejected monk did the observance-day ceremony and legal procedures right there within the monastery zone. But the monks who had ejected him went outside the monastery zone and did the observance-day ceremony and legal procedures there. One of the monks who had done the ejection went to the Buddha, bowed, sat down, and told him what was happening. The Buddha replied: “If those monks who side with the ejected monk do the observance-day ceremony and legal procedures right there within the monastery zone, and it’s in accordance with the motion and announcements as I’ve laid them down, then those procedures are legitimate, irreversible, and fit to stand. And if you, the monks who did the ejection, do the observance-day ceremony and legal procedures right there within the monastery zone, and it’s in accordance with the motion and announcements as I’ve laid them down, then those procedures too are legitimate, irreversible, and fit to stand. This is so because you now belong to a different Buddhist sect. There are these two grounds for belonging to a different Buddhist sect. Either one makes oneself belong to a different Buddhist sect, or a unanimous assembly ejects one for not recognizing an offense, for not making amends for an offense, or for not giving up a bad view. And there are these two grounds for belonging to the same Buddhist sect. Either one makes oneself belong to the same Buddhist sect, or a unanimous assembly readmits one who had been ejected for not recognizing an offense, for not making amends for an offense, or for not giving up a bad view.” Proper conduct when the Sangha is divided

၄၅၆။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် ရွာတွင်း ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ငြင်းခုံကုန်၏၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ကုန်၏၊ ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောဆိုကုန်၏၊ အချင်းချင်း မလျော်သော ကာယကံကိုလည်းကောင်း၊ ဝစီကံကိုလည်းကောင်း ပြကုန်၏၊ လက်ရောက်ကျူးလွန်မှုလိုလည်း ပြုကုန်၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရွာတွင်း ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ငြင်းခုံကုန်ဘိသနည်း၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ကုန်ဘိသနည်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း၊ အချင်းချင်း မလျော်သော ကာယကံကိုလည်းကောင်း၊ ဝစီကံကိုလည်းကောင်း ပြကုန်ဘိသနည်း၊ လက်ရောက်ကျူး လွန်မှုကိုလည်း ပြုကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်သော ထိုလူတို့၏စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ရွာတွင်း ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ငြင်းခုံကုန်ဘိသနည်း၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ကုန်ဘိသနည်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း၊ အချင်းချင်း မလျော်သော ကာယကံကိုလည်းကောင်း ဝစီကံကိုလည်းကောင်း ပြကုန်ဘိသနည်း၊ လက်ရောက်ကျူးလွန် မှုကို ပြုကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် ရွာတွင်း ဆွမ်းစားဇရပ်၌ ငြင်းခုံကုန်၏။ပ။ လက်ရောက် ကျူးလွန်မှုကို ပြုကုန်၏ ဟူသည် မှန်သလောဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟော တော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ သံဃာကွဲသော် မတရားသော အမှုကို ပြုသော် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ မဖြစ်သော် ‘ဤမျှဖြင့် အချင်းချင်း မလျော်သော ကာယကံကိုလည်းကောင်း၊ ဝစီကံကိုလည်းကောင်း မပြကုန်အံ့၊ လက်ရောက်ကျူးလွန်မှုကိုလည်း မပြုကုန်အံ့’ဟု နေရာ၌ ထိုင်နေရမည်၊ ရဟန်းတို့ သံဃာကွဲသော် တရားသော အမှုကိုပြုသော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သော် တစ်နေရာခြား ထိုင်နေရမည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

At this time the monks were arguing and disputing in the dining halls in inhabited areas, behaving improperly by body and speech, such as grabbing one another. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics behave like this?” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized them, “How can monks behave like this?” They told the Buddha. … “Is it true, monks, that monks are behaving like this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … He then gave a teaching and addressed the monks: “When the Sangha is divided and the monks are behaving contrary to the Teaching and are not on friendly terms, they should sit down and reflect, ‘We won’t behave improperly by body or speech, such as grabbing one another.’ When the Sangha is divided, but the monks are behaving in accordance with the Teaching and are on friendly terms, they should sit down one seat apart.”

၄၅၇။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတို့သည် သံဃာ့အလယ်၌ ငြင်းခုံကုန်၏၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ကုန်၏၊ ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောဆိုကုန်၏၊ အချင်းချင်း နှုတ်လှံထိုးလျက် နေကုန်၏၊ ရဟန်းတို့သည် ထို အဓိကရုဏ်းကို ငြိမ်းစေခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်။ ထိုအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်လျက် မြတ်စွာဘုရားအား- “ အသျှင်ဘုရား ရဟန်းတို့သည် သံဃာ့အလယ်၌ ငြင်းခုံကုန်၏၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ကုန်၏၊ ဆန့်ကျင်ဘက် စကားကို ပြောဆိုကုန်၏၊ အချင်းချင်း နှုတ်လှံထိုးကုန်လျက် နေပါကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် အဓိကရုဏ်း ကို ငြိမ်းစေခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ပါကုန်၊ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သနားသော အားဖြင့် ထိုရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်တော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိတ်ဆိတ် နေသဖြင့် လက်ခံတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ခင်းထားသော နေရာ၌ ထိုင်နေ တော်မူလျက် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ မသင့်လျော်၊ ငြင်းခုံခြင်း မပြုကုန်လင့်၊ ခိုက်ရန် မဖြစ်ကုန်လင့်၊ ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက် မပြုကြကုန်လင့်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤသို့ မိန့်တော်မူသော် မတရားပြောဆိုတတ်သော ‘အဓမ္မဝါဒီ’ ရဟန်းတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရား ကို “အသျှင်ဘုရား တရားအရှင်ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိုင်းငံ့တော်မူပါလော့၊ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် မျက်မှောက်ချမ်းသာရေးကို အားထုတ်လျက်ကြောင့်ကြမဲ့ နေတော်မူပါလော့၊ အကျွန်ုပ် တို့သည် ထိုငြင်းခုံခြင်း ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပါကုန်လတ္တံ့”ဟု လျှောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ မသင့်လျော် ငြင်းခုံခြင်း မပြုကုန်လင့်၊ ခိုက်ရန် မဖြစ်ကုန်လင့်၊ ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက် မပြုကုန်လင့်”ဟု နှစ်ကြိမ်မြောက် မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအဓမ္မဝါဒီ ရဟန်းကလည်း မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား တရားအရှင်ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာ ဘုရားသည် ဆိုင်းငံ့တော်မူပါလော့၊ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် မျက်မှောက်ချမ်းသာရေးကို အားထုတ်လျက်ကြောင့်ကြမဲ့နေတော် မူပါလော့၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုငြင်းခုံခြင်း ခိုက်ရန်ပြုခြင်း ထိပါး နှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပါကုန်လတ္တံ့”ဟု နှစ်ကြိမ်မြောက်လျှောက်၏။

The monks were also arguing and disputing in the midst of the Sangha, attacking one another verbally, and were unable to resolve that legal issue. A certain monk went to the Buddha, bowed, and told him what was happening, adding, “Sir, please go to those monks out of compassion.” The Buddha consented by remaining silent. He then went to those monks, sat down on the prepared seat, and said, “Enough, monks, don’t quarrel and dispute.” A certain monk who spoke contrary to the Teaching replied, “Wait, sir, you’re the Lord of the Teaching. Be at ease and enjoy the happiness of meditation. We’ll face the consequences of this quarreling and disputing.” The Buddha repeated his appeal to those monks, but got the same reply. 2. The account of Dīghāvu

၂၇၂-ဒီဃာဝု ဝတ္ထု ၄၅၈။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ရှေး၌ဖြစ်ဖူးသည်ကား ဗာရာဏသီ ပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ကြွယ်ဝ၍ များသောဥစ္စာစည်းစိမ် ရှိ၏၊ များသောရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်း ရထားလည်း ရှိ၏၊ ကြီးသော တိုင်းနိုင်ငံနှင့် ပြည့်သော ဘဏ္ဍာအိမ်ကျီကြလည်း ရှိ၏။ ဒီဃီတိ မည်သော ကောသလမင်းသည်ကား ဆင်းရဲ၍ နည်းသော ဥစ္စာစည်းစိမ် ရှိ၏၊ နည်းသောရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်း ရထားရှိ၏၊ ငယ်သော တိုင်းနိုင်ငံနှင့် မပြည့်သော ဘဏ္ဍာအိမ်ကျီကြရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ပြင်ဆင် စေ၍ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ နိုင်ငံသို့ ရှေးရှုချီတက်၏။ ရဟန်းတို့ “ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ပြင်ဆင်စေ၍ ငါ၏ (နိုင်ငံ) ရှေးရှု ချီတက်လာသတတ်”ဟု ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် ကြားလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းအား- “ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည်ကား ကြွယ်ဝ၍ များသောဥစ္စာစည်းစိမ် ရှိ၏၊ များသောရဲမက် ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်းရထား ရှိ၏၊ ကြီးသော တိုင်းနိုင်ငံနှင့် ပြည့်သော ဘဏ္ဍာအိမ်ကျီကြ ရှိ၏၊ ငါသည်ကား ဆင်းရဲ၍ နည်းသော ဥစ္စာစည်းစိမ် ရှိ၏၊ နည်းသောရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်းရထား ရှိ၏၊ ငယ်သော တိုင်းနိုင်ငံနှင့် မပြည့်သော ဘဏ္ဍာအိမ်ကျီကြ ရှိ၏၊ ငါသည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းနှင့် တစ်ကြိမ် စစ်ထိုးခြင်းကိုပင် ခံခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်ချေ၊ ငါသည် စောစောကပင်လျှင် မြို့မှ ထွက်ပြေးရမူ ကောင်း လေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် မိဖုရားကြီးကို ခေါ်၍ စောစောကပင်လျှင် မြို့မှ ထွက်ပြေးလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ ရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်းရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း အောင်မြင်၍ စိုးမိုးအုပ်ချုပ် နေလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် မိဖုရားနှင့်တကွ ဖဲသွားလေသော် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ရောက်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် မိဖုရားနှင့် တကွ ဗာရာဏသီပြည် အစွန်အဖျားဖြစ်သော အရပ်ရှိ အိုးထိန်းသည်အိမ်၌ မထင်ရှားသော အသွင်ဖြင့် ပရိဗိုဇ်ရဟန်း၏ အဝတ်ကို ဝတ်လျက် နေလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ မိဖုရားကြီးသည် မကြာမီပင်လျှင် ကိုယ်ဝန်ရှိလေ၏။ ထိုမိဖုရားကြီးအား ဤသို့ သဘောရှိသော ချင်ခြင်း ‘တောင့်တမှု’ သည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ “နေထွက်သောအခါ ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်လျက် ချပ်မိန်ညိုကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ရှုကြည့်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သန်လျက်ဆေးရေကိုသောက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း အလိုရှိ၏”။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ မိဖုရားကြီးသည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း ကို- အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်ဝန်ရှိပါ၏၊ ထိုအကျွန်ုပ်အား ဤသို့ သဘောရှိသော ချင်ခြင်း ‘တောင့်တမှု’ သည် ဖြစ်ပေါ်လာပါ၏၊ “နေထွက်သောအခါ ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်လျက် ချပ်မိန်ညို ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သန်လျက်ဆေးရေ ကိုသောက်ခြင်းငှါလည်းကောင်း အလိုရှိပါ၏”ဟု ပြောဆို၏၊ မိဖုရား ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်နေသော ငါတို့အား ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်လျက် ချိပ်မိန့်ညိုကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို အဘယ်မှာရအံ့နည်း သန်လျက်ဆေးရေကိုသောက်ခြင်းငှါ အဘယ်မှာရအံ့နည်းဟု (မင်းကြီးက ဆို၏)။ အရှင်မင်းကြီး အကယ်၍ မရငြားအံ့ အကျွန်ုပ်သည် သေရတော့အံ့ဟု (ဆို၏)။

The Buddha then said: “At one time in Benares, monks, there was a king of Kāsi called Brahmadatta. He was rich and powerful, had many vehicles and transport animals, and possessed a large kingdom and much wealth. Then there was Dīghīti, the king of Kosala, who was poor and had little power, who had few vehicles and transport animals, and who possessed only a small kingdom and little wealth. At one time King Brahmadatta, armed with his fourfold army, marched out to attack King Dīghīti. When King Dīghīti heard about this, he reflected on King Brahmadatta’s superior wealth and power, and he concluded, ‘I’m incapable of repelling even a single strike from Brahmadatta. Let me flee the town before he arrives.’ And he fled the town together with his queen. King Brahmadatta then conquered and seized King Dīghīti’s army, vehicles, and transport animals, as well as his country and wealth. King Dīghīti and his wife set out for Benares. When they eventually arrived, they stayed in the house of a potter on the edge of the town, disguised as wanderers. Soon the queen became pregnant. She craved to see the fully equipped fourfold army arrayed on even ground at sunrise and to drink water from the washing of swords. She told the king. He said, ‘How can we possibly achieve this when things are so difficult for us?’ She replied, ‘Well, if I don’t get it, I’ll die.’

၄၅၉။ ထိုစဥ်အခါ၌ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း၏ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားသည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် ဗြဟ္မဒတ် မည်သော ကာသိမင်း၏ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အဆွေ သင်၏ အဆွေတော် မိဖုရားကြီးသည် ကိုယ်ဝန်ရှိပါ၏၊ ထိုမိဖုရားကြီးအား ဤသို့ သဘောရှိသော ချင်ခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ် လာပါ၏၊ “နေထွက်သောအခါ ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်လျက် ချပ်မိန်ညိုကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ရှုမြင်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သန်လျက်ဆေးရေကိုသောက်ခြင်းငှါလည်းကောင်း အလိုရှိပါသည်”ဟု ပြောဆို၏။ အရှင်မင်းကြီး သို့ဖြစ်လျှင် အကျွန်ုပ်တို့သည် မိဖုရားကြီးကို ကြည့်ရှုကြပါကုန်အံ့ဟု (ပြောဆို၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကြီး၏ မိဖုရားကြီးသည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း၏ ပုရော ဟိတ်ပုဏ္ဏားထံသို့ ချဥ်းကပ်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း၏ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားသည် ဒီဃိတိ မည်သော ကောသလမင်း၏ မိဖုရားကြီး လာနေသည်ကို အဝေးကမြင်၍ နေရာမှ ထပြီးလျှင် လက်ဝဲ တစ်ဖက် ပခုံးထက်၌ အပေါ်ရုံကို စံပယ်တင်၍ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလ မင်းကြီး၏ မိဖုရားကြီးရှိရာသို့ လက်အုပ်ချီလျက် “အချင်းတို့ ဝမ်း၌ တည်သော သူငယ်သည် ကောသလ မင်း ဖြစ်ပေသည်တကား၊ အချင်းတို့ ဝမ်း၌ တည်သော သူငယ်သည် ကောသလမင်း ဖြစ်ပေသည်တ ကား”ဟု သုံးကြိမ် ဥဒါနကျူးရင့်လေ၏။ မိဖုရားကြီး ဝမ်းမြောက်လော့၊ နေထွက်သောအခါ ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်လျက် ချပ်မိန်ညို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ကြည့်ရှုရပါလတ္တံ့၊ သန်လျက်ဆေးရေကိုလည်းသောက်ရပါလတ္တံ့ဟု (ဝန်ခံလေ၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း၏ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားသည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အရှင်မင်းကြီး ထိုသို့ လျှောက်တင်သည့်အတိုင်း နိမိတ်တို့သည် ထင်လာပါကုန်၏၊ နက်ဖြန်နေထွက်သောအခါ ချပ်မိန်ညိုကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကို ညီညွတ်သော မြေအပြင်၌ တည်ပါစေလော့၊ သန်လျက်တို့ကိုလည်း ဆေးပါကုန်လော့”ဟု လျှောက်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် “အချင်းတို့ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏား ပြောဆိုသည့်အတိုင်း ပြုကြကုန်လော့”ဟု လူတို့ကို စေခိုင်း၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း ကြီး၏ မိဖုရားကြီးသည် နေထွက်သောအခါ ညီညွတ်သော မြေပြင်၌ တည်လျက် ချပ်မိန်ညိုကို ဝတ်ဆင် ထားသည့် အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ကိုလည်း ကြည့်ရှုရလေ၏၊ သန်လျက်ဆေးရေကိုလည်းသောက်ရ လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကြီး၏ မိဖုရားကြီးသည် ကိုယ်ဝန်ရင့်ခြင်းကို စွဲ၍ သားဖွားမြင်လေ၏၊ ထိုသားအား ‘ဒီဃာဝု’ ဟူသော အမည်ကို မှည့်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝု မင်းသားသည် မကြာမီပင်လျှင် သိကြားလိမ္မာသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းအား “ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ဤကာသိမင်းသည် များစွာ ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ကို ပြုသူတည်း၊ ဤမင်းသည် ငါတို့၏ ရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်းရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း လုယူခဲ့၏၊ အကယ်၍ ဤမင်းသည် ငါတို့ကို သိငြားအံ့၊ ငါတို့ သုံးယောက်လုံးကို သတ်စေလတ္တံ့၊ ငါသည် ဒီဃာဝုမင်းသားကို မြို့ပြင်၌နေစေရလျှင် ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် ဒီဃာဝုမင်းသားကို မြို့ပြင်၌ နေစေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် မြို့ပြင်၌ နေလျက် မကြာမီပင် အလုံးစုံသော အတတ်တို့ကို သင်ယူလေ၏။

At that time King Brahmadatta had a brahmin counselor who was a friend of King Dīghīti. King Dīghīti went to his friend and told him about his wife’s pregnancy and craving. The brahmin replied, ‘Well then, let me see the queen.’ The queen then went to that brahmin. When he saw her coming, he got up from his seat, arrange his upper robe over one shoulder, raise his joined palms, and uttered a heartfelt exclamation three times: ‘You have the king of Kosala in your womb!’ And he added, ‘Be pleased, lady. You’ll get to see the fully equipped fourfold army arrayed on even ground at sunrise and to drink water from the washing of swords.’ The brahmin counselor then went to King Brahmadatta and said, ‘The omens are such, sir, that tomorrow you should have the fully equipped fourfold army arrayed on even ground at sunrise and have the swords washed.’ The king told his people to act accordingly. As a consequence, the queen was able to satisfy her craving. When she reached her term, the queen gave birth to a son. They called him Dīghāvu. Soon enough Prince Dīghāvu became self-reliant. King Dīghīti thought, ‘This King Brahmadatta has caused us much misfortune; he’s taken our army, our vehicles and transport animals, and our country and wealth. If he finds out about us, he’ll kill all three of us. Let me take Prince Dīghāvu to live out of town.’ And he did just that. As he was living outside of town, Prince Dīghāvu was soon training in all branches of knowledge.

၄၆၀။ ထိုအခါ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ ဆတ္တာသည်သည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း၏ အထံ၌ နေ၏၊ ရဟန်းတို့ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ ဆတ္တာသည်သည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ ဗာရာဏသီပြည် အစွန်အဖျားအရပ်ရှိ အိုးထိန်းသည်အိမ်၌ မထင်ရှားသော အသွင်ဖြင့် ပရိဗိုဇ်ရဟန်းတို့၏ အဝတ်ကို ဝတ်လျက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “အရှင်မင်းကြီး ဒီဃီတိကောသလမင်းသည် မယားနှင့်အတူ ဗာရာဏသီပြည် အစွန်အဖျားအရပ်ရှိ အိုးထိန်းသည် အိမ်၌ မထင်ရှားသော အသွင်ဖြင့် ပရိဗိုဇ်ရဟန်းတို့၏ အဝတ်ကို ဝတ်လျက်နေပါသည်”ဟု လျှောက်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် “အချင်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ ဆောင်ယူခဲ့ကုန်လော့”ဟု လူတို့ကို စေခိုင်းလေ၏။ ရဟန်းတို့ “အရှင်မင်းကြီး ကောင်းပါပြီ”ဟု ထိုလူတို့သည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးအား ဝန်ခံပြီးလျှင် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ ဆောင်ယူခဲ့ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် လူတို့ကို “အချင်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော ကြိုးဖြင့် လက်ပြန်တုပ်နှောင်လျက် သင်တုန်းဖြင့် ခေါင်းတုံးရိတ်ပြီးလျှင် အသံပြင်းသော ထက်စည်ကို တီးကာ လမ်းမတစ်ခုမှ လမ်းမတစ်ခုသို့ လမ်းဆုံတစ်ခုမှ လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ဆောင်ယူလျက် တောင်တံခါးဖြင့် ထွက်စေ၍ မြို့၏ တောင် အရပ်၌ လေးပိုင်းဖြတ်ပြီးလျှင် လေးဖို့လေးစုတို့ကို (ပြုပြီး၍) အရပ်လေးမျက်နှာတို့၌ ပစ်ကုန်လော့”ဟု စေခိုင်း၏။ ရဟန်းတို့ ထိုလူတို့သည် “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးအား ဝန်ခံပြီးလျှင် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ မြဲမြံခိုင့်ခံသော ကြိုးဖြင့် လက်ပြန်တုပ် နှောင်လျက် သင်တုန်းဖြင့် ခေါင်းတုံးရိတ်ပြီးလျှင် အသံပြင်းသော ထက်စည်ကို တီးကာ လမ်းမတစ်ခုမှ လမ်းမတစ်ခုသို့ လမ်းဆုံတစ်ခုမှ လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ကာ ဆောင်ယူကြလေကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားအား “ငါသည် အမိအဖတို့ကို မတွေ့မမြင်ရသည်ကား ကြာမြင့် လှလေပြီ၊ ငါသည် အမိအဖတို့ကို တွေ့မြင်ရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ဝင်သည်ရှိသော် မြဲမြံခိုင့်ခံသော ကြိုးဖြင့် လက်ပြန်တုပ်နှောင် လျက် သင်တုန်းဖြင့် ခေါင်းတုံးရိတ်ပြီးလျှင် အသံပြင်းသော ထက်စည်ကို တီးကာ လမ်းမတစ်ခုမှ လမ်းမ တစ်ခုသို့ လမ်းဆုံတစ်ခုမှ လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ဆောင်ယူအပ်သော အမိအဖတို့ကို မြင်၍ အမိ အဖတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် အဝေးမှ လာသော ဒီဃာဝုမင်းသားကို မြင်၍ “ချစ်သား ဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သား ဒီဃာဝု ရန်တုံ့ မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏ “ဟု ဒီဃာဝုမင်းသားကို ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ပြောဆိုသော် လူတို့သည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို “ဤဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် ရူး၍ ယောင်ယမ်း ပြောဆို၏။ ဤကောသလမင်း၏ ဒီဃာဝုကား အဘယ်နည်း၊ ဤကော သလမင်းသည် အဘယ်သူကို ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင့်ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏”ဟု ဆိုပါလိမ့်မည်နည်းဟု ပြောဆိုကုန်၏။ အချင်းတို့ ငါသည် ရူး၍ ယောင်ယမ်းပြောဆိုသည် မဟုတ်၊ စင်စစ်သော်ကား ပညာရှိသူသည် သိလတ္တံ့ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ နှစ်ကြိမ်မြောက်။ပ။ ရဟန်းတို့ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် “ချစ်သား ဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သား ဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏”ဟု ဒီဃာဝုမင်းသားကို သုံးကြိမ်မြောက် ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ လူတို့သည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို “ဤဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းသည် ရူး၍ ယောင်ယမ်းပြောဆို၏၊ ဤကောသလမင်း၏ ဒီဃာဝုကား အဘယ်နည်း၊ ဤကောသလမင်းသည် အဘယ်သူကို ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏”ဟု ဆိုပါလိမ့်မည်နည်းဟု သုံးကြိမ်မြောက် ပြောဆိုကုန်၏။ အချင်းတို့ ငါသည် ရူး၍ ယောင်ယမ်းပြောဆိုသည် မဟုတ်၊ စင်စစ်သော်ကား ပညာရှိသူသည် သိလတ္တံ့ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ထိုလူတို့သည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကို မယားနှင့်အတူ လမ်းမ တစ်ခုမှ လမ်းမတစ်ခုသို့ လမ်းဆုံတစ်ခုမှ လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ဆောင်ယူလျက် တောင်တံခါးဖြင့် ထွက်စေ၍ မြို့၏ တောင်အရပ်၌ လေးပိုင်းဖြတ်ပြီးလျှင် လေးဖို့လေးစုတို့ကို (ပြုပြီး၍) အရပ်လေးမျက်နှာ တို့၌ ချထားပြီးလျှင် အစောင့်အရှောက်ထား၍ ဖဲသွားကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ဝင်ပြီးလျှင် သေရည်ကို ဆောင်ယူခဲ့၍ အစောင့်တို့ကိုသောက်စေ၏။ ထိုအစောင့်တို့သည် မူးယစ်၍ လဲသောအခါ ထင်းတို့ကို စုရုံး၍ အပုံပြုလျက် အမိအဖတို့၏ အလောင်းကို ထင်းပုံထက် သို့တင်ကာ မီးတိုက်ပြီးလျှင် လက်အုပ်ချီ၍ ထင်းပုံကို သုံးကြိမ်လကျာ်ရစ် လှည့်လည်၏။

At this time King Dīghīti’s old barber was living at King Brahmadatta’s court. On one occasion he saw King Dīghīti and his wife staying in that potter’s house, disguised as wanderers. He then went to King Brahmadatta and told him. The king ordered his people to get King Dīghīti and his wife. When they had done so, he said, ‘Bind their arms behind their backs with a strong rope and shave their heads. Parade them from street to street and square to square to the beat of a harsh drum. Then take them out of town through the southern gate, cut them in four, and place the pieces at the four directions.’ Saying, ‘Yes, sir,’ they bound and shaved King Dīghīti and his wife, and paraded them as instructed. Just then Prince Dīghāvu thought, ‘I haven’t seen my parents for a long time. Why don’t I pay them a visit?’ When he entered Benares, he saw what was happening to his parents. As he approached them, King Dīghīti said to him, ‘My dear Dīghāvu, see neither long nor short. For hatred never ends through hatred; hatred only ends through love.’ The people there said to King Dīghīti, ‘You’re insane, King Dīghīti, you’re babbling. Who’s Dīghāvu? Who are you saying this to?’ ‘I’m not insane, I’m not babbling. The wise will understand.’ King Dīghīti repeated what he had said to the prince a second and a third time, and the people there reacted as before. Then, when the parading was finished, they took King Dīghīti and his wife through the southern gate and cut them in four. They placed the pieces at the four directions, set up guard, and departed. Prince Dīghāvu entered Benares, brought back some alcohol, and gave it to the guards. When they were lying drunken on the ground, he collected sticks, built a funeral pyre, and placed his parents’ remains on top. He then lit the pyre, and raising his joined palms, he circumambulated it with his right side toward it.

၄၆၁။ ထိုစဥ်အခါ၌ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် မြတ်သော ပြာသာဒ်အထက်၌ တည် နေခိုက် ဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ လက်အုပ်ချီ၍ ထင်းပုံကို သုံးကြိမ်လကျာ်ရစ် လှည့်လည်နေသည့် ဒီဃာဝု မင်းသားကို မြင်သော ထိုဗြဟ္မဒတ်မင်းအား “ထိုသူသည် ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ မိမျိုး ဖမျိုးသော်လည်းကောင်း သားချင်းသော်လည်းကောင်း မချွတ်ဖြစ်လတ္တံ့၊ ငါ့အား မည်သူကမျှ မပြောကြားဘဲ နေတုံဘိ၏၊ ဪ ငါ့အား အကျိုးမဲ့ချေပြီတကား”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် တောသို့ သွားပြီးလျှင် အလိုရှိတိုင်း ငိုကြွေးမြည်တမ်း ပြီးနောက် မျက်ရည်ကို သုတ်လျက် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ဝင်ကာ နန်းတော်၏ အနီး ဆင်တင်းကုပ်သို့ သွား၍ ဆင်ဆရာကို “ဆရာ အကျွန်ုပ်သည် အတတ်သင်လိုပါသည်”ဟု ပြောဆို၏။ အချင်းလုလင်သို့ ဖြစ်လျှင် သင်လော့ဟု (ပြောဆို၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ စောစောထ၍ ဆင်တင်းကုပ်၌ သာယာသော အသံဖြင့် သီဆို၏၊ စောင်းကိုလည်း တီး၏။ ရဟန်းတို့ ဗြဟ္မဒတ်အမည်ရှိသော ကာသိ မင်းသည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ စောစောထ၍ ဆင်တင်းကုပ်၌ သာယာသော အသံဖြင့် သီချင်းဆိုသံ စောင်းတီးသံကို ကြား၍ လူတို့ကို “အချင်းတို့ အဘယ်သူသည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ စောစောထ၍ ဆင်တင်းကုပ်၌ သာယာသော အသံဖြင့် သီချင်းဆိုဘိသနည်း၊ စောင်းကိုလည်း တီးဘိသနည်း”ဟု မေး၏။ အရှင်မင်းကြီး ဤမည်သော ဆင်ဆရာ၏ အနီးနေတပည့် လုလင်သည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ စောစောထ၍ ဆင်တင်းကုပ်၌ သာယာသော အသံဖြင့် သီချင်းဆိုပါသည်၊ စောင်းကိုလည်း တီးပါသည်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ အချင်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် ထိုလုလင်ကို ဆောင်ခဲ့ကုန်လော့ဟု (မိန့်ဆို၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုလူတို့သည် “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးအား ဝန်ခံပြီးလျှင် ဒီဃာဝုမင်းသားကို ဆောင်ခဲ့ကုန်၏။ အချင်းလုလင် သင်သည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ စောစော ထ၍ ဆင်တင်းကုပ်၌ သာယာသော အသံဖြင့် သီဆိုသလော၊ စောင်းကိုလည်း တီးသလောဟု (မေး၏)။ မှန်ပါသည် အရှင်မင်းကြီးဟု (လျှောက်၏)။ အချင်းလုလင် သို့ဖြစ်လျှင် သီဆိုလော့၊ စောင်းကိုလည်း တီးလော့ဟု (မိန့်၏)။ ရဟန်းတို့ “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဗြဟ္မဒတ် မည်သော ကာသိမင်းကြီးအား နှစ်သက်စေလိုသည်ဖြစ်၍ သာယာသော အသံဖြင့် သီဆို၏၊ စောင်းကိုလည်း တီး၏။ “အချင်း လုလင် သင်သည် ငါ့ကို လုပ်ကျွေးခစားလော့”ဟု (ဆို၏)။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း ကြီးအား ဝန်ခံ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီး၏ ရှေးဦးစွာထ၍ နောက်မှ အိပ်လေ့ရှိ၏၊ အဘယ်အမှုကို ပြုရပါအံ့နည်းဟု နာခံလျက် နေလေ့ရှိ၏၊ နှစ်လို ဖွယ်ကို ပြုကျင့်လေ့ရှိ၏၊ ချစ်ခင်ဖွယ်ကို ပြောလေ့ရှိ၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း ကြီးသည် မကြာမီပင်လျှင် ဒီဃာဝုမင်းသားကို အတွင်းကျသော အကျွမ်းဝင်သော အရာဌာန၌ ထား၏။

Just then King Brahmadatta was up in his finest stilt house, and he saw Prince Dīghāvu doing those funeral rites. He thought, ‘No doubt this is a relative of King Dīghīti. This is surely a sign of trouble for me, in that nobody has told me.’ The prince then went into the wilderness and cried his heart out. Wiping away his tears, he entered Benares and went to the elephant stables next to the royal compound. He said to the elephant trainer, ‘Teacher, I wish to learn your profession.’ ‘Well then, young brahmin, I’ll teach you.’ Soon the prince was getting up early in the morning, singing sweetly and playing his lute in the elephant stables. King Brahmadatta, too, was getting up early, and he heard that music. He asked his people who it was. They replied that it was a young brahmin who was an apprentice of such-and-such an elephant trainer. ‘Well then, bring him here.’ They brought the prince, and the king asked him whether he was the one who had been singing and playing the lute. When the prince confirmed that it was he, the king said, ‘Well then, sing and play right here.’ Dīghāvu consented and did his best to please the king. The king said, ‘Now then, young man, please attend on me.’ The prince agreed. The prince then got up before the king and went to bed after him. He willingly performed any services and was pleasant in his conduct and speech. Soon the king put the prince in an intimate position of trust.

၄၆၂။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ဒီဃာဝုမင်းသားကို “အချင်း လုလင် ရထား ကလော့၊ သမင်တောသို့ သွားကုန်အံ့”ဟု ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် “ကောင်းပါပြီ အသျှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းအား ဝန်ခံ၍ ရထားကပြီးလျှင် ဗြဟ္မဒတ် မည်သော ကာသိမင်းကို “အရှင်မင်းကြီး သင်မင်းကြီး၏ ရထားကပြီးပါပြီ၊ ယခုအခါ သွားရန် အချိန်ကို အရှင်မင်းကြီး သိတော်မူပါ၏။ (သွားရန်မှာ အရှင်မင်းကြီး၏ အလိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပါသည်) ”ဟု ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ရထားကို တက်စီး၏၊ ဒီဃာဝုမင်း သားသည် ရထားကို မောင်းနှင်၏၊ စစ်သည်က တစ်လမ်းသွား၍ ရထားက တစ်လမ်းသွားအောင် မောင်း နှင်၏။ ရဟန်းတို့ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် အဝေးသို့ ရောက်သောအခါ ဒီဃာဝုမင်းသား ကို “အချင်းလုလင် ရထားကို ချွတ်လော့၊ ပင်ပန်း၏၊ အိပ်အံ့”ဟု မိန့်ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း ကြီးအား ဝန်ခံ၍ ရထားကို ချွတ်ပြီးလျှင် မြေ၌ ထက်ဝယ်ပလ္လင်ဖြင့် ထိုင်နေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ဒီဃာဝုမင်းသား၏ ရင်ခွင်၌ ဦးခေါင်းချ၍ အိပ်လေ၏၊ ပင်ပန်းသော ထိုမင်းကြီးသည် တစ်မုဟုတ်ခြင်းဖြင့်ပင် အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝု မင်းသားအား ဤသို့ အကြံဖြစ်၏ - “ဤဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ကို များစွာ ပြုခဲ့၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ ရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်း ရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း၊ လုယက်ဖျက်ဆီး၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါ၏ အမိအဖတို့ကိုလည်း သတ်၏၊ ဤအခါသည်ကား ငါရန်တုံ့မူရမည့် အခါတည်း”ဟု သန်လျက်အိမ်မှ သန်လျက်ကို ဆွဲထုတ်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားအား ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြန်၏ - “ခမည်းတော်သည် သေခါနီး အခါ၌ ‘ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်။ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု ငါ့ကို ပြောဆိုမှာထားခဲ့၏၊ ငါသည် ခမည်းတော်၏ စကားကို လွန်ဆန်ခြင်းငှါ မသင့်”ဟု သန်လျက် အိမ်သို့ သန်လျက်ကို ပြန်သွင်း၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားအား နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဤသို့ အကြံဖြစ်၏ - “ဤဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ကို များစွာ ပြုခဲ့၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ ရဲမက် ဗိုလ်ပါ့ဆင်မြင်း ရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း လုယက်ဖျက် ဆီး၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါ၏ အမိအဖတို့ကိုလည်း သတ်၏၊ ဤအခါသည်ကား ငါ ရန်တုံ့မူရမည့် အခါတည်း”ဟု သန်လျက်အိမ်မှ သန်လျက်ကို ဆွဲထုတ်၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားအား နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြန်၏ - “ခမည်းတော်သည် သေခါနီးအခါ၌ ‘ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သား ဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု ငါ့ကို ပြောဆိုမှာထားခဲ့၏၊ ငါသည် ခမည်းတော်၏ စကားကို လွန်ဆန်ခြင်းငှါ မသင့်”ဟု တစ်ဖန် သန်လျက်အိမ်၌ သန်လျက်ကို ပြန်သွင်း၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားအား သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြန်၏ - “ဤဗြဟ္မဒတ် မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ကို များစွာ ပြုခဲ့၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါတို့၏ ရဲမက် ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်း ရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း လုယက် ဖျက်ဆီး၏၊ ဤမင်းကြီးသည် ငါ၏ အမိအဖတို့ကိုလည်း သတ်၏၊ ဤအခါသည်ကား ငါ ရန်တုံ့မူရမည့် အခါတည်း”ဟု သန်လျက်အိမ်မှ သန်လျက်ကို ဆွဲထုတ်၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားအား သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြန်၏ - “ခမည်းတော်သည် သေခါနီး အခါ၌ ‘ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု ငါ့ကို ပြောဆိုမှာထားခဲ့၏၊ ငါသည် ခမည်းတော်၏ စကားကို လွန်ဆန်ခြင်းငှါ မသင့်”ဟု သန်လျက်အိမ်၌ သန်လျက်ကို ပြန်သွင်း၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့် စိတ်မသန့်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လန့်သည်ဖြစ်၍ အဆောတလျင် ထလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့် စိတ်မသန့်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လန့်သည်ဖြစ်၍ အဆောတလျင် ထဘိသနည်း”ဟု ပြောဆိုမေးမြန်း၏။ အချင်းလုလင် ယခုအခါ အိပ်မက်ထဲ၌ ငါ့ကို ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်းကြီး၏ သားဖြစ်သော ဒီဃာဝုမင်းသားက သန်လျက်ဖြင့် လိုက်သောကြောင့် ငါသည် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့် စိတ်မသန့်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လန့်သည်ဖြစ်၍ အဆောတလျင် ထ၏ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် လက်ဝဲလက်ဖြင့် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ကိုင်၍ လကျာ်လက်ဖြင့် သန်လျက်ကို ထုတ်ကာ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ သားဖြစ်သော ထိုဒီဃာဝုမင်း သားသည်ကား ငါပင်တည်း၊ သင်သည် ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ ကို များစွာပြု၏၊ သင်သည် ငါတို့၏ ရဲမက်ဗိုလ်ပါ ဆင်မြင်း ရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း ဘဏ္ဍာ တိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း လုယက်ဖျက်ဆီး၏၊ သင်သည်ပင် ငါ၏ အမိအဖတို့ကို သတ်၏၊ ဤ အခါသည်ကား ငါရန်တုံ့မူရမည့် အခါတည်း”ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ဒီဃာဝုမင်းသား၏ ခြေတို့၌ ဦးခိုက်၍- “ချစ်သားဒီဃာဝု ငါ၏ အသက်ကို ပေးပါလော့၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ငါ၏ အသက်ကို ပေးပါလော့”ဟု ဒီဃာဝုမင်းသားကို ပြောဆို၏၊ “အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ အသက်ကို ပေးခြင်းငှါ အဘယ်မှာ တတ်နိုင်ပါအံ့နည်း၊ အရှင်မင်း ကြီးသည်သာလျှင် အကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ပေးနိုင်ရာ၏”ဟု (ဒီဃာဝုက ပြောဆို၏)။ “ချစ်သားဒီဃာဝု သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည်လည်း ငါ၏ အသက်ကို ပေးလော့၊ ငါသည်လည်း သင်၏ အသက်ကို ပေးအံ့”ဟု (ပြောဆို၏)။ ရဟန်းတို့ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးနှင့် ဒီဃာဝုမင်းသားတို့သည် အချင်းချင်း အသက်ကို ပေးကုန်၏၊ လက်ကိုလည်း ဆွဲကိုင်ကုန်၏၊ (အချင်းချင်း) မပြစ်မှားရန် ကတိသစ္စာ ကျိန်ဆိုခြင်းကိုလည်း ပြုကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ဒီဃာဝုမင်းသားကို “ချစ်သားဒီဃာဝု သို့ဖြစ်လျှင် ရထားကလော့ သွားကုန်အံ့”ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် “ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး”ဟု ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်း အား ဝန်ခံ၍ ရထားကို ကပြီးလျှင် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကို “အရှင်မင်းကြီး သင်မင်းကြီး၏ ရထားကပြီးပါပြီ၊ ယခုသွားရန်အချိန်ကို သင်မင်းကြီး သိတော်မူပါ၏ (သွားရန်မှာ အရှင်မင်းကြီး၏ အလို အတိုင်းပင် ဖြစ်ပါသည်) ”ဟု လျှောက်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ရထားကို တက်စီးလေ၏၊ ဒီဃာဝု မင်းသားသည် ရထားကို မောင်းနှင်လေ၏၊ မကြာမီပင် စစ်သည်နှင့် ပေါင်းဆုံမိမည့် လမ်းအတိုင်း ရထား ကို မောင်းနှင်လေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ဝင်ပြီးလျှင် အမတ်ပရိသတ်တို့ကို စည်းဝေးစေ၍ “အချင်းတို့ ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏သား ဖြစ်သော ဒီဃာဝုမင်းသားကို တွေ့မြင်လျှင် အသို့ပြုကုန်အံ့နည်း”ဟု မေးမြန်း၏။ အချို့သော အမတ်တို့က “အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် လက်တို့ကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင် မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် ခြေတို့ကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ခြေတို့ကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် နားတို့ကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် နှာခေါင်းကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် နား နှာခေါင်းကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်တို့သည် ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပါကုန်အံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ “အချင်းတို့ ဤသူသည်ကား ဒီဃီတိမည်သော ကောသလမင်း၏ သားဖြစ်သော ဒီဃာဝုမင်းသား တည်း၊ ဤမင်းသားကို တစ်စုံတစ်ခုသော အမှုကိုမျှပြုရန် မရတော့ပြီ၊ ဤမင်းသားသည်လည်း ငါ့အား အသက်ကို ပေးခဲ့ပြီ၊ ငါသည်လည်း ဤမင်းသားအား အသက်ကိုပေးခဲ့ပြီ”ဟု ပြောဆို၏။

On one occasion the king said to the prince, ‘Listen, young man. Harness a chariot, and let’s go hunting.’ He did as asked and told the king, ‘Sir, the chariot is ready. You may leave when you’re ready.’ The king mounted the chariot, with the prince driving it. He then drove the chariot away from the army. When they had gone a long way, the king said to the prince, ‘Listen, unharness the chariot. I’m tired. I wish to lie down.’ He did as asked and then sat down cross-legged on the ground. The king lay down, resting his head on the prince’s lap. And because he was tired, he quickly fell asleep. The prince thought, ‘This king has caused us much misfortune. He took our army, our vehicles and transport animals, and our country and wealth. He killed my mother and father. This is my chance to take revenge.’ And he drew his sword from its scabbard. He then thought, ‘At the time of his death, my father said to me, “My dear Dīghāvu, see neither long nor short. For hatred never ends through hatred; hatred only ends through love.” It wouldn’t be right for me to ignore my father’s advice.’ And he returned the sword to its scabbard. A second and a third time he had the same thoughts, and each time he ended up returning the sword to its scabbard. Just then King Brahmadatta suddenly got up, frightened and alarmed. The prince asked him what was the matter, and the king said, ‘I just dreamed that Prince Dīghāvu, the son of Dīghīti the king of Kosala, attacked me with a sword.’ Seizing the king’s head with his left hand and drawing his sword with his right hand, the prince said to the king, ‘Sir, I’m that Prince Dīghāvu, the son of Dīghīti the king of Kosala. You’ve caused us much misfortune. You took our army, our vehicles and transport animals, and our country and wealth. You killed my mother and father. This is my chance to take revenge.’ The king bowed down with his head at the prince’s feet and said, ‘Dear Dīghāvu, please spare my life.’ ‘Who am I to spare your life? Sir, it’s you who should spare mine.’ ‘Well then, Dīghāvu, if you spare my life, I’ll spare yours.’ The king and Dīghāvu spared each other’s lives. They shook hands and made a vow not to harm one another. The king said to the prince, ‘Well then, Dīghāvu, harness the chariot and let’s go.’ He did as asked and told to the king, ‘Sir, the chariot is ready. You may leave when you’re ready.’ The king mounted the chariot, with the prince driving it. And he drove it so that it soon rejoined the army. When he was back in Benares, the king gathered his court and said, ‘Now, let me ask you: if you saw Prince Dīghāvu, the son of Dīghīti the king of Kosala, what would you do to him?’ They variously replied, ‘Sir, we’d cut off his hands;’ ‘We’d cut off his feet;’ ‘We’d cut off both his hands and feet;’ ‘We’d cut off his ears;’ ‘We’d cut off his nose;’ ‘We’d cut off both his ears and nose;’ ‘We’d cut off his head.’ ‘Well, this is Prince Dīghāvu, the son of Dīghīti the king of Kosala. You shouldn’t do anything to harm him. I’ve spared his life and he’s spared mine.’

၄၆၃။ ရဟန်းတို့ ထို့နောက် ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းကြီးသည် ဒီဃာဝုမင်းသားကို “ချစ်သား ဒီဃာဝု သင်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ - ‘ချစ်သားဒီဃာဝု သင်သည် အရှည်ကို မကြည့်လင့်၊ အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်၊ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်။ ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု မှာထားခဲ့၏၊ သင်၏ အဖသည် အဘယ်ကို ရည်၍ မှာထားခဲ့ပါသနည်း”ဟု မေးမြန်း၏။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်၏အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “အရှည်ကို မကြည့်လင့်”ဟု ပြောဆိုမှာထားခဲ့သော စကားသည် “ရှည်မြင့်စွာ ရန်ကို မပြုလင့်”ဟု ပြောဆိုမှာထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အရှင်မင်းကြီး ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ရည်၍ အကျွန်ုပ်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “အရှည်ကို မကြည့်လင့်”ဟု ပြောဆိုမှာထား ခဲ့ပါ၏။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်”ဟု ပြောဆိုမှာ ထားခဲ့သော စကားသည်ကား “အဆွေခင်ပွန်းတို့နှင့် လျင်မြန်စွာ မိတ်မပျက်စေလင့်”ဟု ပြောဆိုမှာထား ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါ၏။ အရှင်မင်းကြီး ဤအဓိပ္ပါယ်ကိုရည်၍ အကျွန်ုပ်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “အတိုကိုလည်း မကြည့်လင့်”ဟု ပြောဆိုမှာထားခဲ့ပါ၏။ အရှင်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု ပြောဆိုမှာထားခဲ့သော စကားသည်ကား “အရှင်မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်၏ အမိအဖတို့ကို သတ်သည်”ဟု အကယ်၍ အကျွန်ုပ်က မင်းကြီးကို သတ်ငြားအံ့၊ မင်းကြီး၏ အကျိုးကို အလိုရှိသော သူတို့သည် အကျွန်ုပ်ကို သတ်ကုန်ရာ၏၊ အကျွန်ုပ့်အကျိုးကို အလိုရှိသော သူတို့သည် ထိုသူတို့ကို သတ်ကုန်ရာ၏၊ ဤသို့ သတ်သည်ရှိသော် ထိုရန်သည် ရန်တုံ့မူသဖြင့် မငြိမ်းနိုင်ရာ။ ယခုအခါ၌မူ အရှင်မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်အား အသက်ကို ပေး၏၊ အကျွန်ုပ်ကလည်း အရှင်မင်း ကြီးအား အသက်ကို ပေး၏၊ ဤသို့ပေးသဖြင့် ထိုရန်သည် ရန်တုံ့မမူသဖြင့် ငြိမ်း၏၊ အရှင်မင်းကြီး ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ရည်၍ အကျွန်ုပ်၏ အဖသည် သေခါနီးအခါ၌ “ချစ်သားဒီဃာဝု ရန်တုံ့မူသဖြင့် ရန်တို့သည် မငြိမ်းကုန်၊ ချစ်သား ဒီဃာဝု ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ရန်တို့သည် ငြိမ်းကုန်၏’ဟု ပြောဆိုမှာထားခဲ့ ပါသည်ဟု (လျှောက်၏)။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ဗြဟ္မဒတ်မည်သော ကာသိမင်းသည် “အချင်းတို့ အံ့ဖွယ်ရှိစွတကား၊ အချင်းတို့ မဖြစ်ဖူးမြဲ ဖြစ်စွတကား၊ ဤဒီဃာဝုမင်းသားသည် အလွန်ပညာရှိ၏၊ အကျဥ်းချုပ် အဖမှာထားခဲ့သော စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အကျယ်အားဖြင့် သိပေ၏”ဟု (ဆို၍) အဖ၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ခြေသည်သူရဲ ရဲမက် ဗိုလ်ပါ ဆင် မြင်း ရထားနှင့် ဇနပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ကျီကြကိုလည်းကောင်း ပြန်၍ ပေးသည့်ပြင် သမီးကိုလည်း ပေးလေ၏။ ရဟန်းတို့ တုတ်ကို ဆောင်ကုန်သော ဓားလက်နက်ကို ဆောင်ကုန်သော ထိုမင်းတို့အားသော်မှလည်း ဤသို့သဘောရှိသော သည်းခံခြင်း နှစ်သက်ခြင်းသည် ဖြစ်တုံဘိသေး၏၊ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ဤသို့ ကောင်းစွာ ဟောကြားအပ်သော ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုလျက် သည်းခံသူ နှစ်သက်သူ ဖြစ်ထိုက်သည် အားလျော် စွာသည်းခံခြင်း နှစ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် တင့်တယ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းတို့ မသင့်တော် ငြင်းခုံခြင်း မပြုကုန်လင့်၊ ခိုက်ရန်မပြုကုန်လင့်၊ ထိပါး နှောင့်ယှက်ဆန့်ကျင်ဘက် မပြုကြကုန်လင့်”ဟု သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုရဟန်းတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအဓမ္မဝါဒီ ရဟန်းသည် မြတ်စွာဘုရားကို “အသျှင်ဘုရား တရားအရှင် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိုင်းငံ့တော်မူပါလော့၊ အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် မျက်မှောက်ချမ်းသာရေးကို အားထုတ်လျက်ကြောင့်ကြမဲ့နေတော်မူပါလော့၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုငြင်းခုံခြင်း ခိုက်ရန်ပြုခြင်း ထိပါး နှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပါကုန်အံ့”ဟု သုံးကြိမ်တိုင်အောင်ပင် မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ဤ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်နှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် (ဆုံးမခြင်းမှ)ကုန်ဆုံးခြင်းသဘောရှိကုန်၏ ‘ဆုံးမ၍ မရတော့ကုန်’၊ ဤရဟန်းတို့ကို သိစေရန် မလွယ်ကုန်”ဟု (နှလုံး ပိုက်လျက်) နေရာမှ ထကာ ဖဲခွါကြွသွားတော်မူလေသတည်း။ ပဌမ ဒီဃာဝုအခန်း ပြီး၏။

Soon afterwards the king said to Dīghāvu, ‘Dīghāvu, what’s the meaning of that which your father told you at the time of his death?’ ‘When he said, “Not long,” he meant, “Don’t harbor hate for a long time.” When he said, “Not short,” he meant, “Don’t hastily break with your friends.” And when he said, “For hatred never ends through hatred; hatred only ends through love,” he was referring to your killing of my mother and father. For if I had killed you, those who wish you well would’ve killed me, and those who wish me well would in turn have killed them. In this way the hatred would never end through hatred. But now you’ve spared my life and I’ve spared yours. In this way hatred ends through love.’ The king thought, ‘It’s amazing how wise Dīghāvu is, as he’s able to fully understand the meaning of his father’s brief statement.’ He gave him back his father’s army, his vehicles and transport animals, and his country and wealth. And he also gave him his own daughter. “In this way, monks, those kings who had the authority to punish were actually patient and gentle. But right here, you who’ve gone forth on this well-proclaimed spiritual path, do you shine with your patience and gentleness?” A third time the Buddha said to those monks, “Enough, monks, don’t quarrel and dispute.” And a third time that monk who spoke contrary to the Teaching replied, “Wait, sir, you’re the Lord of the Teaching. Be at ease and enjoy the happiness of meditation. We’ll face the consequences of this quarreling and disputing.” The Buddha thought, “These foolish men are consumed by emotions. It’s not easy to persuade them,” and he got up from his seat and left. The first section for recitation on Dīghāvu is finished.

၄၆၄။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူကာ ကောသမ္ဗီပြည်သို့ ဆွမ်းခံဝင်တော်မူ၏၊ ကောသမ္ဗီပြည်၌ ဆွမ်းခံလှည့်လည်ပြီး၍ ဆွမ်းစားပြီးနောက် ဆွမ်း စားရာမှ ဖဲလျက် အိပ်ရာနေရာကို သိမ်းဆည်းတော်မူပြီးလျှင် သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ သံဃာ့အလယ်၌ ရပ်တော်မူလျက်သာလျှင် ဤဂါထာတို့ကို ရွတ်ဆိုတော်မူ၏။ (ဤခိုက်ရန်ဖြစ်ပွါးသော ရဟန်းအားလုံးသည်) ကျယ်လောင် ဆူညံသော အသံရှိ၏၊ အားလုံးထပ်တူပင် ဖြစ်၏၊ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ ငါမိုက်မဲစွဟု မအောက်မေ့၊ ထို့ပြင်လည်း ငါ့ကြောင့် သံဃာကွဲပြား၏ ဟူသော အကြောင်းကိုလည်း မအောက်မေ့။ သတိကင်းလွတ်၍ ပညာရှိယောင်ဆောင်သော ရဟန်းတို့သည် ခံတွင်းကျယ်ပြန့် လိုသလောက် ကျယ်ကာ စကားဆို၍သာ နေကြကုန်၏၊ ယင်းသို့ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွါးနေသဖြင့် ဤအရှက်မဲ့သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သွားသည်ကိုကား မသိကြကုန်။ ဤသူသည် ငါ့ကို ဆဲရေး၏၊ ဤသူသည် ငါ့ကို နှိပ်စက်၏၊ ဤသူသည် ငါ့ကို အောင်နိုင်၏၊ ဤသူသည် ငါ၏ ဥစ္စာကို ဆောင်၏ဟု ရန်ငြိုးဖွဲ့သူတို့အား ရန် မငြိမ်းနိုင်။ ဤသူသည် ငါ့ကို ဆဲရေး၏၊ ဤသူသည် ငါ့ကို နှိပ်စက်၏၊ ဤသူသည် ငါ့ကို အောင်နိုင်၏၊ ဤသူသည် ငါ၏ ဥစ္စာကို ဆောင်၏ဟု ရန်ငြိုးမဖွဲ့သူတို့အား ရန်ငြိမ်း၏။ ဤလောက၌ ရန်တို့မည်သည် ရန်တုံ့မူသဖြင့် တစ်ရံတစ်ဆစ်မျှ မငြိမ်းနိုင်ကုန်၊ ရန်တုံ့မမူမှသာလျှင် ငြိမ်းကုန်၏၊ ဤသဘောတရားသည် ရှေးသူဟောင်းတို့၏ သဘော တရားပေတည်း။ ဤ (သံဃာ့အလယ်၌) ပညာမရှိသော ရဟန်းတို့သည် သေမင်းအထံသို့ ငါတို့လားရကုန်အံ့ဟု မသိကုန်၊ ထို (သံဃာ့အလယ်) ၌ သိသော ရဟန်းတို့အား ထိုသို့သိခြင်းကြောင့် ငြင်းခုံခြင်းတို့သည် ငြိမ်းကုန်၏။ (အမိအဖတို့၏) အရိုးကို ဖြတ်၍ အသက်ကို သတ်ပြီးလျှင် နွား ကျွဲ ဆင် မြင်း ဥစ္စာကို ဆောင်လျက် တိုင်းနိုင်ငံကို လုယက်ဖျက်ဆီးသော ရန်သူတို့အားသော်လည်း စေ့စပ်ညီညွတ်ခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်တုံသေး၏၊ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့အား မဖြစ်နိုင်ရာ သနည်း။ သတိရှိသူသည် အတူကျင့်ဖော်ဖြစ်သော ကောင်းစွာနေလေ့ရှိသော တည်တံ့သော သမာဓိ ရှိသော ရင့်ကျက်သော ပညာရှိသော အပေါင်းအဖော်ကို အကယ်၍ ရငြားအံ့၊ အလုံးစုံသော ဘေးရန်တို့ကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်၍ ထိုအပေါင်းအဖော်နှင့်အတူတကွ နှစ်လို ဝမ်းသာ ကျင့်ရာ၏။ အတူကျင့်ဖော်ဖြစ်သော ကောင်းစွာနေလေ့ရှိသော တည်တံ့သော သမာဓိရှိသော ရင့်ကျက်သော ပညာရှိသော အပေါင်းအဖော်ကို အကယ်၍ မရငြားအံ့၊ တိုင်းပြည်နိုင်ငံကို စွန့်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုသော မဟာဇနကမင်း အရိန္ဒမမင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မာတင်္ဂ အမျိုး၌ ဖြစ်သော ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့လည်းကောင်း တောမြိုင်ကြီး၌ တစ်ယောက် ထီးတည်း ကျင့်ရာ၏။ တစ်ယောက်ထီးတည်း ကျင့်ရခြင်းသည် မြတ်၏၊ သူမိုက်၌ အပေါင်းအဖော် ဖွဲ့ရခြင်းကား မြတ်သည် မရှိ၊ မာတင်္ဂအမျိုး၌ဖြစ်သော ဆင်ပြောင်ကြီးသည် တောမြိုင် ကြီး၌ကြောင့်ကြမဲ့နေသကဲ့သို့ တစ်ယောက်ထီးတည်း နေရာ၏၊ မကောင်းမူတို့ကို မပြုရာဟု (ရွတ်ဆိုတော်မူ၏)။

Then, after robing up in the morning, the Buddha took his bowl and robe and entered Kosambī for alms. When he had completed his almsround, eaten his meal, and returned, he put his dwelling in order. He then took his bowl and robe, and while standing in the midst of the Sangha, he spoke these verses: “When many voices shout at once, No one thinks they are a fool. Even as the Sangha splits, They do not think it through. Forgetting to speak wisely, They are obsessed by speech; Saying whatever they like, They don’t know what leads them on. ‘They abused me, they hit me, They defeated me, they robbed me.’ For those who carry on like this, Hatred cannot end. ‘They abused me, they hit me, They defeated me, they robbed me.’ For those who do not carry on like this, Hatred has an end. For never does hatred End through hatred; Only through love does it end— This is an ancient law. Others do not know That here we need restraint; But there are those there who know, That quarrels end like this. Those breaking bones and killing, Those taking cows, horses, and wealth, Those plundering the country, Even they can stay together— Why then cannot you? If you find a discerning friend, A steadfast companion, good to live with, Then overcome all problems, And go with them, glad and mindful. If you do not find a discerning friend, A steadfast companion, good to live with, Then like a king giving up his kingdom, Wander alone like a mighty elephant in the forest. It’s better to wander alone, For there is no friendship with fools. Wander alone and do no bad, Unconcerned, like a mighty elephant in the forest.” 3. The account of going to Bālakaloṇaka

၂၇၃-ဗာလကလောဏကရွာသို့ ကြွတော်မူခြင်း ၄၆၅။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် သံဃာ့အလယ်၌ ရပ်တော်မူလျက်သာလျှင် ဤဂါထာတို့ကို ရွတ်ဆိုတော်မူပြီးနောက် ဗာလကလောဏကရွာသို့ ချဥ်းကပ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဗာလကလောဏကရွာ၌ နေသော အသျှင်ဘဂုသည် မြတ်စွာဘုရား အဝေးမှ ကြွလာတော်မူသည်ကို မြင်၍ နေရာကို ခင်း၏၊ ခြေဆေးရေ ခြေဆေး အင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို အနီး၌ ထား၏၊ ခရီးဦးကြိုဆို၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို လှမ်းယူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ခင်းထားသော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူလျက် ခြေဆေးတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေသော အသျှင်ဘဂုကို မြတ်စွာဘုရားက “ရဟန်း ကျန်းမာ၏လော၊ မျှတ၏လော၊ ဆွမ်းဖြင့် မပင်ပန်းဘဲ ရှိ၏လော”ဟု မေးတော်မူ၏။ ကျန်းမာပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ မျှတပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဆွမ်းဖြင့်လည်း မပင်ပန်းပါဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဘဂုကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွားကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက် သန်ရွှင်လန်းစေပြီးသော် နေရာမှ ထကာ အရှေ့ဝါးတောရှိရာသို့ ချဥ်းကပ်တော်မူ၏။

After speaking these verses, the Buddha went to the village of Bālakaloṇaka. At that time Venerable Bhagu was staying near that village. When Bhagu saw the Buddha coming, he prepared a seat and set out a foot stool, a foot scraper, and water for washing the feet. He then went out to meet the Buddha, receiving his bowl and robe. The Buddha sat down on the prepared seat and washed his feet. When Bhagu had bowed and sat down, the Buddha said to him, “I hope you’re keeping well, monk, I hope you’re getting by? I hope you’re not having any trouble getting almsfood?” “I’m keeping well, sir, I’m getting by. I’m having no trouble getting almsfood.” The Buddha instructed, inspired, and gladdened Bhagu with a teaching. He then got up from his seat and went to the Eastern Bamboo Park. 4. The account of going to the Eastern Bamboo Park

၂၇၄- အရှေ့ဝါးတောသို့ ကြွတော်မူခြင်း ၄၆၆။ ထိုစဥ်အခါ၌ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ အသျှင်နန္ဒိယ အသျှင်ကိမိလတို့သည် အရှေ့ဝါးတော၌ နေကုန်၏။ တောစောင့်သည် ကြွလာတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကို အဝေးကမြင်၍ “အသျှင်ရဟန်း ဤတောသို့့မဝင်ပါလင့်၊ ဤတော၌ သူတော်ကောင်းဖြစ်သော သုံးယောက်သော အမျိုးကောင်းသားတို့သည် မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို လိုလားသော သဘောရှိသည် ဖြစ်၍ နေပါကုန်၏၊ ထိုသုံးယောက်သော အမျိုးကောင်း သားတို့၏ မချမ်းသာမှုကို မပြုပါလင့်”ဟု မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်၏။ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် မြတ်စွာဘုရားနှင့်အတူ စကားပြောဆိုသော တောစောင့်၏ စကားကို ကြား၍ “ငါ့သျှင် တောစောင့် မြတ်စွာဘုရားကို မတားမြစ်ပါလင့်၊ ငါတို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာ ဘုရားသည် ဆိုက်ရောက် လာတော်မူ၏”ဟု တောစောင့်ကို ပြောဆို၏။ ထိုအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် အသျှင်နန္ဒိယ အသျှင်ကိမိလတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အသျှင်နန္ဒိယနှင့် အသျှင်ကိမိလတို့ကို “အသျှင်တို့ လာကုန်လော့၊ အသျှင်တို့ လာကုန်လော့၊ ငါတို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိုက် ရောက်လာတော်မူ၏”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ အသျှင်နန္ဒိယ အသျှင်ကိမိလတို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို ခရီးဦးကြိုဆို၍ တစ်ပါးက မြတ်စွာဘုရား၏ သပိတ်သင်္ကန်းကို လှမ်းယူ၏၊ တစ်ပါးက နေရာကို ခင်း၏၊ တစ်ပါးက ခြေဆေးရေ ခြေဆေးအင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို အနီး၌ ချထား၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ခင်းထားသော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူ၍ ခြေတို့ကို ဆေးတော်မူ၏။ ထိုအသျှင်တို့သည်လည်း မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကုန်၏။ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေသော အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို မြတ်စွာ ဘုရားသည် “အနုရုဒ္ဓါတို့ သင်တို့သည် ကျန်းမာကုန်၏လော၊ မျှတကုန်၏လော၊ ဆွမ်းဖြင့် မပင်ပန်းဘဲ ရှိကုန်၏လော”ဟု မေးတော်မူ၏။ ကျန်းမာပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ မျှတပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ အသျှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ဆွမ်းဖြင့် မပင်ပန်းပါကုန်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ အနုရုဒ္ဓါတို့ သင်တို့သည် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ငြင်းခုံခြင်း မရှိကြဘဲ နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အချင်းချင်း ချစ်ဖွယ်သော မျက်စိတို့ဖြင့် ကောင်းစွာ ကြည့်ကုန်လျက် နေကုန်၏လောဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား စင်စစ်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ငြင်းခုံခြင်း မရှိကြဘဲ နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အချင်းချင်း ချစ်ဖွယ်သော မျက်စိတို့ဖြင့် ကောင်းစွာ ကြည့်ကုန်လျက် နေပါကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ အနုရုဒ္ဓါတို့ သင်တို့သည် အဘယ်သို့လျှင် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ငြင်းခုံခြင်း မရှိကြဘဲ နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အချင်းချင်း ချစ်ဖွယ်သော မျက်စိတို့ဖြင့် ကောင်းစွာ ကြည့်ကုန်လျက် နေကုန် သနည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဤတော၌ နေသော အကျွန်ုပ်အား “ငါသည် အရတော်စွတကား၊ ငါသည် ကောင်းစွာ ရအပ်ပေသည်တကား၊ ငါသည် ဤသို့ သဘောရှိသော သီတင်းသုံးဖော်တို့နှင့်အတူ နေရပေသည် တကား”ဟု အကြံဖြစ်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်အား ဤအသျှင်တို့၌ မေတ္တာကာယကံကို မျက်မှောက်၌လည်းကောင်း မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း ဆောက်တည်ပါ၏။ မေတ္တာဝစီကံ။ မေတ္တာမနောကံကို မျက်မှောက်၌လည်းကောင်း၊ မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း ဆောက်တည်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်အား “ငါသည် မိမိ၏ စိတ်ကို ထား၍ ဤအသျှင်တို့၏ စိတ်အလိုဖြင့်သာလျှင် ကျင့်ရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်ပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏စိတ်ကို ထား၍ ဤအသျှင်တို့၏ စိတ်ဖြင့်သာလျှင် ကျင့်ပါ၏၊ အသျှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တို့သာ ကွဲပြားပါကုန်၏၊ စိတ်သည်ကား တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်”ဟု (လျှောက်၏)။ အသျှင်နန္ဒိယသည်လည်း။ပ။ အသျှင်ကိမိလသည်လည်း မြတ်စွာဘုရားကို အကျွန်ုပ်အားလည်း ‘ငါသည် အရတော်စွတကား၊ ငါသည် ကောင်းစွာ ရအပ်ပေသည်တကား၊ ငါသည် ဤသို့ သဘောရှိသော သီတင်းသုံးဖော်တို့နှင့်အတူ နေရပေသည်တကား’ဟု အကြံဖြစ်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်အား ဤအသျှင်တို့၌ မေတ္တာကာယကံကို မျက်မှောက်၌လည်းကောင်း၊ မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း ဆောက်တည်ပါ၏။ မေတ္တာဝစီကံ။ မေတ္တာမနောကံကို မျက်မှောက်၌လည်းကောင်း၊ မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း ဆောက်တည်ပါ၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်အား “ငါသည် မိမိ၏ စိတ်ကို ထား၍ ဤအသျှင်တို့၏ စိတ်ဖြင့်သာလျှင် ကျင့်ရမူ ကောင်းရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်ပါသည်၊ အသျှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ စိတ်ကို ထား၍ ဤအသျှင်တို့၏ စိတ်အလိုဖြင့်သာလျှင် ကျင့်ပါ၏၊ အသျှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တို့သာ ကွဲပြားပါကုန်၏၊ စိတ်သည်ကား တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်”ဟု (လျှောက်၏)။ အသျှင်ဘုရား ဤသို့လျှင် “အကျွန်ုပ်တို့သည် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ငြင်းခုံခြင်း မရှိ ကြဘဲ နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အချင်းချင်း ချစ်ဖွယ်သော မျက်စိတို့ဖြင့် ကောင်းစွာ ကြည့်ကုန်လျက် နေပါကုန်သည်”ဟု လျှောက်၏။ အနုရုဒ္ဓါတို့ သင်တို့သည် မမေ့မလျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော လုံ့လဝီရိယရှိလျက် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ် အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ နေကုန်၏လောဟု (မေးတော်မူ၏)၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် စင်စစ် အားဖြင့် မမေ့မလျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော လုံ့လဝီရိယရှိလျက် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ နေပါကုန်သည်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ အနုရုဒ္ဓါတို့ အဘယ်သို့လျှင် သင်တို့သည် မမေ့မလျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော လုံ့လဝီရိယရှိလျက် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ နေကုန်သနည်းဟု (မေးတော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဤတော၌ အကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှေးဦးစွာ ရွာမှ ဆွမ်းခံပြန်လာသော ရဟန်းသည် နေရာကိုခင်းပါ၏၊ ခြေဆေးရေ ခြေဆေးအင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို ချထားပါ၏၊ ဆွမ်းဦးထည့်ရန်ခွက်ကို ဆေးပြီးလျှင် တည်ထားပါ၏၊သောက်ရေသုံးဆောင်ရေကို တည်ထားပါ၏။ နောက်မှ ရွာက ဆွမ်းခံ ပြန်လာသော ရဟန်းသည် စားပြီးသော ဆွမ်းကြွင်းရှိ၍ စားလိုခဲ့လျှင် စားပါ၏၊ မစားလိုလျှင်ကား စိမ်းသော မြက်သစ်ပင်မရှိသော အရပ်၌သော်လည်း စွန့်ပစ်ပါ၏၊ ပိုးမရှိသော ရေ၌သော်လည်း သွန်ပစ်ပါ၏၊ ထိုရဟန်းသည်ပင် နေရာကို ခေါက်၏၊ ခြေဆေးရေ ခြေဆေးအင်းပျဥ် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းကို သိုမှီးသိမ်းဆည်း၏၊ ဆွမ်းဦးထည့်သော ခွက်ကို ဆေး၍ သိမ်းဆည်း၏၊သောက်ရေ သုံးဆောင်ရေကို သိုမှီးသိမ်းဆည်း၏၊ ဆွမ်းစားဇရပ်ကို တံမြက်လှည်း၏။ ရေမရှိသဖြင့် အချည်းနှီးသောသောက်ရေအိုးကိုလည်းကောင်း သုံးရေအိုးကိုလည်းကောင်း သန့် သက်ရေအိုးကိုလည်းကောင်း မြင်သော ရဟန်းက တည်ထားပါ၏၊ အကယ်၍ ထိုရဟန်းမချီနိုင်သောဝန် ဖြစ်အံ့၊ လက်ယပ်သောအားဖြင့် အဖော်ကိုခေါ်ကာ လက်ယှက်၍ တည်ထားပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအကြောင်းကြောင့် စကားမမြွက်ဆိုရပါကုန်။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ငါးရက် တစ်ကြိမ် အလုံးစုံသော ညဥ့်ပတ်လုံး ‘တစ်ညဥ့်လုံး’ တရားစကားဖြင့် ကောင်းစွာ နေထိုင်ပါကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသို့လျှင် မမေ့မလျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော လုံ့လဝီရိယရှိလျက် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ နေပါကုန်သည်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။

At this time Venerable Anuruddha, Venerable Nandiya, and Venerable Kimila were staying at the Eastern Bamboo Park. The park keeper saw the Buddha coming and said to him, “Ascetic, don’t enter this park. There are three gentlemen here, practicing for their own good. Please, don’t disturb them.” When Anuruddha heard the park keeper advising the Buddha, he said, “Please don’t block the Buddha. It’s our teacher who’s arrived.” Anuruddha then went to Nandiya and Kimila and said, “Come out, venerables, our teacher has arrived.” The three of them went out to meet the Buddha. One received his bowl and robe, one prepared a seat, and one put out a foot stool, a foot scraper, and water for washing the feet. The Buddha sat down on the prepared seat and washed his feet. When they had bowed and sat down, the Buddha said to them, “I hope you’re all keeping well, Anuruddha, I hope you’re getting by? I hope you’re not having any trouble getting almsfood?” “We’re keeping well, sir, we’re getting by. We’re not having any trouble getting almsfood.” “I hope you’re living together in peace and harmony, blending like milk and water, and regarding one another with affection?” “Yes, we are.” “And how do you do this?” “I think like this: ‘How fortunate I am to be living with such fellow monastics!’ And I do acts of good will toward them by body, speech, and mind, both in public and in private. I think, ‘Why don’t I set aside what I wish to do and instead do what these venerables wish?’ And that’s what I do. We’re separate in body, but it might seem as if we’re one in mind.” Nandiya and Kimila then repeated what Anuruddha had said. “I hope, Anuruddha, that you’re heedful and energetic?” “Yes, sir, we are.” “And how is it that you’re heedful and energetic?” “Whoever returns first from almsround in the village, he prepares the seats and sets out a foot stool, a foot scraper, and water for washing the feet. He washes the bowl for leftovers and puts it back out, and sets out water for drinking and water for washing. Whoever returns last from almsround may eat the leftovers, or he discards them where there are no cultivated plants or in water without life. He puts away the seats and also the foot stool, the foot scraper, and the water for washing the feet. He washes the bowl for leftovers and puts it away, puts away the water for drinking and the water for washing, and sweeps the dining hall. Whoever sees that the pot for drinking water, the pot for washing water, or the waterpot in the restroom is empty fills it. If he can’t do it by himself, he calls someone over by hand signal, and they move it together. We don’t speak because of that. And every five days we sit together the whole night to discuss the Teaching.” 5. The account of going to Pālileyyaka

၂၇၅-ပါလိလေယျကတောသို့ ကြွတော်မူခြင်း ၄၆၇။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ အသျှင်နန္ဒိယ အသျှင်ကိမိလတို့ကို တရား စကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွားကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေ ပြီးသော် နေရာမှ ထတော်မူပြီးလျှင် ပါလိလေယျကတောသို့ အစဥ်အတိုင်း ဒေသစာရီလှည့်လည်သည်ရှိသော် ပါလိလေယျကရွာသို့ ရောက်တော်မူ၍ ထိုပါလိလေယျကရွာ ရက္ခိတမည်သော တောအုပ်ရှိ အင်ကြင်းပင်ပျိုအနီး၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ တစ်ပါးတည်း ကိန်းအောင်းနေသော မြတ်စွာဘုရားအား “ငါသည် ရှေးက မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်သား ရဟန်းတို့နှင့် ရောပြွမ်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာစွာ မနေခဲ့ရ၊ ငါသည် ယခုအခါ၌ မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိ ကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်သား ရဟန်းတို့နှင့် ကင်းကွာ၍ အဖော်မပါ တစ်ပါးတည်း ချမ်းသာစွာ နေရပေ၏”ဟု အကြံဖြစ်တော်မူ၏။ တစ်ကောင်သော ဆင်ပြောင်ကြီးသည်လည်း ဆင်ပေါက် ဆင်မ ဆင်ရွေ နို့စို့ဆင်ငယ်တို့နှင့် ရော ပြွမ်းသည် ဖြစ်၍ အညွှန့် ပြတ်သော မြက်တို့ကိုလည်း စားရ၏၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည် ချိုး၍ ချိုး၍ ချသော သစ်ခက် သစ်ကိုင်းကိုလည်း (အခြားဆင်တို့) စားကုန်၏၊ (ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည်) နောက်သော ရေတို့ကိုလည်းသောက်ရ၏၊ ရေဆိပ်သို့ သက်ဆင်းသော်လည်းကောင်း ရေဆိပ်မှ တက်သော်လည်းကောင်း ဆင်မတို့သည် ထိုဆင်ပြောင်ကြီး၏ ကိုယ်ကို တိုးဝှေ့လျက် သွားကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးအား “ငါသည် ဆင်ပေါက် ဆင်မ ဆင်ရွေ နို့စို့ဆင်ငယ်တို့နှင့် ရောပြွမ်းသည်ဖြစ်၍ အညွှန့်ပြတ်သော မြက်တို့ကိုလည်း စားရ၏၊ ငါ ချိုး၍ ချိုး၍ ချသော သစ်ခက်သစ်ကိုင်း ကိုလည်း (အခြားဆင်တို့) စားကုန်၏၊ ငါသည် နောက်သော ရေတို့ကိုလည်းသောက်ရ၏၊ ရေဆိပ်သို့ သက်ဆင်းသော်လည်းကောင်း၊ ရေဆိပ်မှ တက်သော်လည်းကောင်း ဆင်မတို့သည် ငါ၏ ကိုယ်ကို တိုးဝှေ့ လျက် သွားကုန်၏၊ ငါသည် တစ်ကောင်တည်းသာလျှင် ဆင်အပေါင်းမှ ကင်းကွာလျက် နေရမူ ကောင်း လေစွ”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည် ဆင်အပေါင်းမှ ဖဲခွါလျက် ပါလိလေယျကရွာ ရက္ခိတမည်သော တောအုပ်ရှိ အင်ကြင်းပင်ပျိုအနီး မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအလို့ငှါ နှာမောင်းဖြင့်သောက်ရေ သုံးဆောင်ရန်ရေကို တည်ထား၏၊ စိမ်းစိုသော မြက်သစ်ပင်တို့ကိုလည်း သုတ်သင်ရှင်း လင်း၏။ ထိုအခါ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးအား “ငါသည် ရှေးက ဆင်ပေါက် ဆင်မ ဆင်ရွေ နို့စို့ဆင်ငယ်တို့ နှင့် ရောပြွမ်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာစွာ မနေရ၊ အညွှန့် ပြတ်သော မြက်တို့ကိုလည်း စားရ၏၊ ငါ ချိုး၍ ချိုး၍ ချသော သစ်ခက်သစ်ကိုင်းကိုလည်း (အခြားဆင်တို့) စားကုန်၏၊ (ငါသည်) နောက်သော ရေတို့ကိုလည်းသောက်ရ၏၊ ရေဆိပ်သို့ သက်ဆင်းသော်လည်းကောင်း၊ ရေဆိပ်မှတက်သော်လည်းကောင်း ဆင်မ တို့သည် ငါ၏ ကိုယ်ကို တိုးဝှေ့ကုန်လျက် သွားကုန်၏၊ ထိုငါသည် ယခုအခါ၌ ဆင်ပေါက် ဆင်မ ဆင်ရွေ နို့စို့ဆင်ငယ်တို့ကို ကြဥ်ဖယ်ခဲ့၍ အဖော်မပါ တစ်ကောင်တည်းသာလျှင် ချမ်းသာစွာ နေရပေ၏”ဟု စိတ် အကြံ ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိ၏ အပေါင်းအဖော်မှ ကင်း၍ ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီး၏ စိတ်အကြံကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဖြင့် သိတော်မူ၍ ထိုအခိုက် ဝယ်- “ငါသည် တစ်ပါးတည်း တော၌ မွေ့လျော်သကဲ့သို့ ဆင်ပြောင်ကြီးသည်လည်း တစ်စီးတည်း တော၌ မွေ့လျော်ပေရာ လှည်းသန်နှင့်တူသော အစွယ်ရှိသော ဆင်ပြောင်ကြီး၏ စိတ်သည် ငါ၏ စိတ်နှင့် တူ၏”ဟု ဥဒါနကျူးရင့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ပါလိလေယျကရွာ၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေတော်မူပြီး လျှင် အစဥ်အတိုင်း ဒေသစာရီ လှည့်လည်သည်ရှိသော် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၍ ထိုသာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ် သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ထိုအခါ၌ ကောသမ္ဗီပြည်သား ဥပါသကာတို့သည် “ကောသမ္ဗီပြည်၌ နေသော ဤအသျှင်ရဟန်းတို့သည် ငါတို့၏ အကျိုးမဲ့ကို များစွာ ပြုကုန်၏၊ ဤရဟန်းတို့ နှိပ်စက်သောကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ဖဲသွားတော်မူ၏၊ ယခု ငါတို့သည် ကောသမ္ဗီပြည်၌ နေသော အသျှင်ရဟန်းတို့ကို ရှိမခိုးခဲ့လျှင်၊ ခရီးဦး မကြိုခဲ့လျှင်၊ လက်အုပ်ချီမှု ရိုသေမှုကို မပြုခဲ့လျှင်၊ ပူဇော်သကာ မပြုခဲ့လျှင်၊ အလေးအမြတ် မပြုခဲ့လျှင်၊ မမြတ်နိုးခဲ့လျှင်၊ မဆည်းကပ်ခဲ့လျှင်၊ မပူဇော်ခဲ့လျှင်၊ ဆွမ်းခံကပ်ရောက်လာသော်လည်း ဆွမ်းမလောင်းခဲ့လျှင် ဤအသျှင်တို့သည် အရပ်တစ်ပါးသို့သော်လည်း ဖဲသွားကုန်လတ္တံ့၊ လူသော်လည်း ထွက်ကုန်လတ္တံ့၊ မြတ်စွာဘုရားကိုသော်လည်း ကျေနပ်စေကုန်လတ္တံ့”ဟု တိုင်ပင်ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုရဟန်းတို့ကို ရှိမခိုးကုန်၊ ခရီးဦး မကြိုဆိုကုန်၊ လက်အုပ်ချီမှု ရိုသေမှုကို မပြုကုန်၊ ပူဇော်သကာ မပြုကုန်၊ အလေးအမြတ် မပြုကုန်၊ မမြတ်နိုးကုန်၊ မဆည်းကပ်ကုန်၊ မပူဇော်ကုန်၊ ဆွမ်းခံကပ်ရောက်လာသော်လည်း ဆွမ်းမလောင်းကုန်။ ထိုအခါ ကောသမ္ဗီပြည်၌ နေသော ရဟန်းတို့သည် ကောသမ္ဗီပြည်သား ဥပါသကာတို့က ပူဇော်မှု စသည်ကို မပြုဘဲ ထားအပ်ကုန်သည်ရှိသော် “ဒါယကာတို့ ငါတို့သည် ယခုပင် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားပြီး လျှင် မြတ်စွာဘုရား၏ အထံတော်၌ ဤအဓိကရုဏ်းကို ငြိမ်းစေကုန်အံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။

The Buddha then instructed, inspired, and gladdened Venerable Anuruddha, Venerable Nandiya, and Venerable Kimila with a teaching. He then got up from his seat and set out wandering toward Pālileyyaka. When he eventually arrived, he stayed in a protected forest grove, at the foot of an auspicious sal tree. Then, while he was reflecting in private, the Buddha thought, “Previously, when I was surrounded by those quarreling monks at Kosambī, I wasn’t at ease. But now that I’m alone, away from those monks, I’m happy and at ease.” At that time there was a large bull elephant who lived surrounded by a herd—by males and females, by juveniles and babies. He ate grass with the tips broken off and drank muddy water. Other elephants ate the branches that he had pulled down. And when he was immersed in a pool, the female elephants came rubbing their bodies against his. He considered this and thought, “Why don’t I leave the herd and stay by myself?” He then left the herd and went to Pālileyyaka, to where the Buddha was at the foot of the auspicious sal tree. And he attended on the Buddha, using his trunk to set out water for drinking and water for washing, and to clear the vegetation. He thought, “Previously, when I was surrounded by the other elephants, I wasn’t at ease. But now that I’m alone, away from those elephants, I’m happy and at ease.” After considering his own seclusion and reading the mind of the elephant, the Buddha uttered a heartfelt exclamation: “The mind of this mighty elephant, With tusks like chariot poles, Agrees with the mind of the Sage, Since they each delight in the forest solitude.” When the Buddha had stayed at Pālileyyaka for as long as he liked, he set out wandering toward Sāvatthī. When he eventually arrived, he stayed in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. Soon the lay followers in Kosambī considered, “These venerable monks at Kosambī have caused us much misfortune. The Buddha himself left because he was troubled by them. Well then, let’s not bow down, rise up, raise our joined palms, or do acts of respect toward them. And let’s not honor, respect, esteem, or associate with them, nor give them almsfood. Then, they’ll either leave, disrobe, or reconcile with the Buddha.” And they did just that. Soon the monks at Kosambī said,

၂၇၆- အကြောင်းတစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးကို ပြခြင်း ၄၆၈။ ထို့နောက် ကောသမ္ဗီပြည်၌ နေသော ရဟန်းတို့သည် အိပ်ရာနေရာကို သိမ်းဆည်းပြီးလျှင် သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားကုန်၏။ အသျှင်သာရိပုတ္တရာသည် “မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီ ပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကုန်သတတ်”ဟု ကြားလေ၏။ ထိုအခါ အသျှင်သာရိပုတ္တရာသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကား များတတ်၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည် သို့ လာကြပါကုန်သတတ်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါအံ့ နည်း”ဟု လျှောက်၏။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် တရားလမ်းအတိုင်း တည်လေလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် တရားသည် မတရားသည်ကို အသို့သိရပါအံ့နည်းဟု (လျှောက်၏)။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်းတို့ဖြင့် အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ‘တရားမဟုတ်သည်ကို တရား’ဟု ပြ၏၊ ‘တရားကို တရားမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းမဟုတ်သည်ကို ဝိနည်း ’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းကို ဝိနည်းမဟုတ် ’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့် မဟုတ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့် မဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် မသင့်သည်ကို အာပတ် သင့်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် သင့်သည်ကို အာပတ် မသင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘ပေါ့သော အာပတ်ကို လေးသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘လေးသော အာပတ်ကို ပေါ့သော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်း မရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်း မရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ရုန့်ရင်း ကြမ်းတမ်းသော အာပတ်ကို မရုန့်ရင်း မကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ်ကို ရုန့်ရင်း ကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ချစ်သားသာရိပုတ္တရာ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ‘တရားမဟုတ်သည်ကို တရားမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘တရားဟုတ်သည်ကို တရားဟုတ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းမဟုတ်သည်ကို ဝိနည်းမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းဟုတ်သည်ကို ဝိနည်းဟုတ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာ ဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်မဟုတ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်မဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် သင့်သည်ကို အာပတ် သင့်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် မသင့်သည်ကို အာပတ် မသင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘ပေါ့သော အာပတ်ကို ပေါ့သော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘လေးသော အာပတ်ကို လေးသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းမရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းမရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော အာပတ်ကို ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မရုန့်ရင်းမကြမ်း တမ်းသော အာပတ်ကို မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။

“Well then, let’s go to Sāvatthī and resolve this legal issue in the presence of the Buddha.” 6. The account of the eighteen grounds The monks at Kosambī put their dwellings in order, took their bowls and robes, and went to Sāvatthī. When Venerable Sāriputta heard that they were coming, he went to the Buddha, bowed, sat down, and told him, adding, “Sir, how should I act toward these monks?” “Take your stand in accordance with the Teaching.” “And how do I know what accords with the Teaching and what doesn’t?” “There are eighteen grounds for knowing that someone is speaking contrary to the Teaching: A monk proclaims what’s contrary to the Teaching as being in accordance with it, and what’s in accordance with the Teaching as contrary to it. He proclaims what’s contrary to the Monastic Law as being in accordance with it, and what’s in accordance with the Monastic Law as contrary to it. He proclaims what hasn’t been spoken by the Buddha as spoken by him, and what’s been spoken by the Buddha as not spoken by him. He proclaims what wasn’t practiced by the Buddha as practiced by him, and what was practiced by the Buddha as not practiced by him. He proclaims what wasn’t laid down by the Buddha as laid down by him, and what was laid down by the Buddha as not laid down by him. He proclaims a non-offense as an offense, and an offense as a non-offense. He proclaims a light offense as heavy, and a heavy offense as light. He proclaims a curable offense as incurable, and an incurable offense as curable. He proclaims a grave offense as minor, and a minor offense as grave. And there are eighteen grounds for knowing that someone is speaking in accordance with the Teaching: A monk proclaims what’s contrary to the Teaching as such, and what’s in accordance with the Teaching as such. He proclaims what’s contrary to the Monastic Law as such, and what’s in accordance with the Monastic Law as such. He proclaims what hasn’t been spoken by the Buddha as such, and what’s been spoken by the Buddha as such. He proclaims what wasn’t practiced by the Buddha as such, and what was practiced by the Buddha as such. He proclaims what wasn’t laid down by the Buddha as such, and what was laid down by the Buddha as such. He proclaims a non-offense as such, and an offense as such. He proclaims a light offense as light, and a heavy offense as heavy. He proclaims a curable offense as curable, and an incurable offense as incurable. He proclaims a grave offense as grave, and a minor offense as minor.”

၄၆၉။ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည် ကြား၏။ပ။ အသျှင်မဟာကဿပသည် ကြား၏။ အသျှင် မဟာကစ္စည်းသည် ကြား၏။ အသျှင်မဟာကောဋ္ဌိကသည် ကြား၏။ အသျှင်မဟာကပ္ပိနသည် ကြား၏။ အသျှင်မဟာစုန္ဒသည် ကြား၏။ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် ကြား၏။ အသျှင်ရေဝတသည် ကြား၏။ အသျှင် ဥပါလိသည် ကြား၏။ အသျှင်အာနန္ဒာသည် ကြား၏။ အသျှင်ရာဟုလာသည် “မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီ ပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် ဤသာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကုန်သတတ်”ဟု ကြား၏။ ထိုအခါ အသျှင်ရာဟုလာသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် ဤသာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကြပါကုန်သတတ်၊ အသျှင် ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု လျှောက်၏။ ချစ်သားရာဟုလာ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် တရားလမ်းအတိုင်း တည်လေလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် တရားသည် မတရားသည်ကို အသို့ သိရပါအံံ့နည်းဟု (လျှောက်၏)။ ချစ်သားရာဟုလာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သားရာဟုလာ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ‘တရားမဟုတ်သည်ကို တရား’ဟု ပြ၏၊ ‘တရားကို တရားမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းမဟုတ်သည်ကို ဝိနည်း’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းကို ဝိနည်း မဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာ ဘုရား၏ အလေ့အကျင့် မဟုတ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့် မဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ် ’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် မသင့်သည်ကို အာပတ် သင့်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် သင့်သည်ကို အာပတ့်မသင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘ပေါ့သော အာပတ်ကို လေးသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘လေးသော အာပတ်ကို ပေါ့သော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းမရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းမရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော အာပတ်ကို မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ်ကို ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ချစ်သားရာဟုလာ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သားရာဟုလာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။ ချစ်သားရာဟုလာ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ‘တရားမဟုတ်သည်ကို တရားမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘တရားဟုတ်သည်ကို တရားဟုတ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းမဟုတ်သည်ကို ဝိနည်းမဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ဝိနည်းဟုတ်သည်ကို ဝိနည်းဟုတ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာ ဘုရား မဟောအပ် မပြောအပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ဟောအပ် ပြောအပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့် မဟုတ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်မဟုတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်ကို မြတ်စွာဘုရား၏ အလေ့အကျင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား မပညတ်အပ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်သည်ကို မြတ်စွာဘုရား ပညတ်အပ်၏’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ် မသင့်သည်ကို အာပတ် မသင့်’ဟု ပြ၏၊ ‘အာပတ်သင့်သည်ကို အာပတ်သင့်၏’ဟု ပြ၏၊ ပေါ့သော အာပတ်ကို ပေါ့သော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘လေးသော အာပတ်ကို လေးသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘အကြွင်းမရှိသော အာပတ်ကို အကြွင်းမရှိသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘ရုန့်ရင်းကြမ်း တမ်းသော အာပတ်ကို ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ‘မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ် ကို မရုန့်ရင်းမကြမ်းတမ်းသော အာပတ်’ဟု ပြ၏၊ ချစ်သားရာဟုလာ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အကြောင်း (ဝတ္ထု) တို့ဖြင့် ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိရမည်။

When Venerable Mahāmoggallāna heard … When Venerable Mahākassapa heard … When Venerable Mahākaccāna heard … When Venerable Mahākoṭṭhika heard … When Venerable Mahākappina heard … When Venerable Mahācunda heard … When Venerable Anuruddha heard … When Venerable Revata heard … When Venerable Upāli heard … When Venerable Ānanda heard … When Venerable Rāhula heard that they were coming, he too went to the Buddha, bowed, sat down, and told him, adding, “Sir, how should I act toward these monks?” “Take your stand in accordance with the Teaching.” “And how do I know what accords with the Teaching and what doesn’t?” The Buddha told him, too, about the eighteen grounds for knowing that someone is speaking contrary to the Teaching and the eighteen grounds for knowing that someone is speaking in accordance with the Teaching.

၄၇၀။ မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည် “မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည် သို့ လာကုန်သတတ်”ဟု ကြား၏။ ထိုအခါ မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ တည်နေကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကြပါကုန်သတတ်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ထိုရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု လျှောက်၏။ ဂေါတမီ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရားကို နာလော့၊ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရားနာပြီးလျှင် ထိုနှစ်ဖက်သော သံဃာတွင် တရားကို ဆိုလေ့ရှိသော ရဟန်းတို့၏ အမြင်ကိုလည်းကောင်း၊ အလိုကိုလည်းကောင်း၊ နှစ်သက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ အယူကိုလည်းကောင်း နှစ်သက်လေလော့၊ ဘိက္ခုနီသံဃာက ဘိက္ခုနီသံဃာအထံမှ မျှော်လင့်တောင့်တထိုက်သော အမှုခပ်သိမ်းကို ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့ အထံမှသာလျှင် မျှော်လင့်တောင့်တရမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

When Mahāpajāpati Gotamī heard that they were coming, she too went to the Buddha, bowed, and told him, adding, “Sir, how should I act toward these monks?” “Well, Gotamī, listen to the teaching from both sides. Then approve of the views, beliefs, and persuasion of those who speak in accordance with the Teaching. And whatever support the Sangha of nuns seeks from the Sangha of monks, they should get it all from those who speak in accordance with the Teaching.”

၄၇၁။ အနာထပိဏ်သူဌေးသည် “မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည် သို့ လာကုန်သတတ်”ဟု ကြား၏။ ထိုအခါ အနာထပိဏ်သူဌေးသည်် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီး လျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ်မျက်မှောက့်ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီ ပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကြပါကုန်သတတ်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ထို ရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု လျှောက်၏။ သူဌေးကြီး သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ အလှူကို လှူလော့၊ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ အလှူကို လှူပြီးလျှင် နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရားကို နာလော့၊ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရား နာပြီးလျှင် ထိုနှစ်ဖက်သော သံဃာတွင် တရားကို ဆိုလေ့ရှိသော ရဟန်းတို့၏ အမြင်ကိုလည်းကောင်း၊ အလိုကိုလည်းကောင်း၊ နှစ်သက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ အယူကိုလည်းကောင်း နှစ်သက်လေလော့ဟု (မိန့် တော်မူ၏)။

When Anāthapiṇḍika heard that they were coming, he too went to the Buddha, bowed, sat down, and told him, adding, “Sir, how should I act toward these monks?” “Well, householder, make offerings to both sides and listen to their teachings. Then approve of the views, beliefs, and persuasion of those who speak in accordance with the Teaching.”

၄၇၂။ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် “မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကုန်သတတ်”ဟု ကြား၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည်သော ဝိသာခါသည် မြတ်စွာ ဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ လာကြပါကုန်သတတ်၊ အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် အဘယ်သို့ ကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု လျှောက်၏။ ဝိသာခါ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ အလှူကို လှူလော့၊ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ အလှူကို လှူပြီးလျှင် နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရားကို နာလော့၊ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ တရားနာပြီး လျှင် ထိုနှစ်ဖက်သော သံဃာတွင် တရားကို ဆိုလေ့ရှိသော ရဟန်းတို့၏ အမြင်ကိုလည်းကောင်း၊ အလိုကိုလည်းကောင်း၊ နှစ်သက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ အယူကိုလည်းကောင်း နှစ်သက်လေလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

When Visākhā Migāramātā heard that they were coming, she too went to the Buddha, bowed, sat down, and told him, adding, “Sir, how should I act toward these monks?” “Well, Visākhā, make offerings to both sides and listen to their teachings. Then approve of the views, beliefs, and persuasion of those who speak in accordance with the Teaching.”

၄၇၃။ ထိုအခါ ကေသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် အစဥ်အတိုင်း သွားကုန်သည်ရှိသော် သာဝတ္ထိ ပြည်သို့ ရောက်ကုန်၏။ ထိုအခါ အသျှင်သာရိပုတ္တရာသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာ ဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ကာ “အသျှင်ဘုရား မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောကြား စကားများ၍ သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုတတ်သော ထိုကောသမ္ဗီပြည်နေ ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ အစဥ်အားဖြင့် ရောက်လာကြပါကုန်သတတ်”။ အသျှင်ဘုရား ထိုရဟန်းတို့အပေါ်ဝယ် ကျောင်း အိပ်ရာ နေရာနှင့် စပ်လျဥ်း၍ အဘယ်သို့ ပြုကျင့် ရပါအံ့နည်းဟု လျှောက်၏။ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ သို့ဖြစ်လျှင် ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်း အိပ်ရာ နေရာကို ပေးရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်း အိပ်ရာ နေရာ မရှိခဲ့ပါလျှင် အဘယ်သို့ ပြုကျင့်ရပါအံ့နည်းဟု (မေးလျှောက်၏)။ “ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ သို့ဖြစ်လျှင် ဆိတ်ငြိမ်အောင် ပြု၍သော်လည်း ပေးရမည်၊ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းဖြင့် သီတင်းကြီးရဟန်း၏ နေရာကို တားမြစ်ရမည်ဟု ငါ ဟောတော်မမူ၊ တားမြစ်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား ဆွမ်းစသော အာမိသနှင့် စပ်လျဥ်း၍ အဘယ်သို့ ပြုကျင့်ရပါအံ့နည်းဟု (လျှောက်၏)။ “ချစ်သားသာရိပုတ္တရာ ဆွမ်းစသော အာမိသကို အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့နှင့် အညီအမျှ ဝေခြမ်းရ မည်”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Eventually those monks from Kosambī arrived at Sāvatthī. Venerable Sāriputta went to the Buddha, bowed, sat down, and told him, adding, “How should we prepare dwellings for these monks?” “Give them dwellings in a separate place.” “But what should we do if there are no dwellings in a separate place?” “In that case, create separate resting places and then give them out. Under no circumstances, Sāriputta, should a dwelling be reserved for a more senior monk. If you do, you commit an offense of wrong conduct.” “And what should we do regarding food and requisites?” “Food and requisites should be distributed equally to everyone.” 7. The instruction to readmit

၂၇၇-သံဃာဘောင်သို့ သွင်းမူကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း ၄၇၄။ ထိုအခါ၌ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းအား ဓမ္မဝိနယကို ဆင်ခြင်သည်ရှိသော် “ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် သင့်၏၊ ငါ အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို နှင်ထုတ်အပ်၏၊ ငါသည် မနှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော် အား ထိုက်သော တရားနှင့်လျော်သော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်အပ်၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းသည် နှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် သင့်၏၊ ငါ အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို နှင်ထုတ်အပ်၏၊ ငါသည် မနှင်ထုတ် အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား ထိုက်သော တရားနှင့်လျော်သော ကံဖြင့် နှင်ထုတ် အပ်၏၊ အသျှင်ဘုရားတို့ လာကုန်လော့၊ အကျွန်ုပ်ကို (သံဃာဘောင်သို့) သွင်းကုန်လော့”ဟု နှင်ထုတ် ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့ကို ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက်ရဟန်းတို့သည် ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား ဤနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းသည် ‘ငါ့သျှင်တို့ ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ငါ အာပတ် သင့်၏၊ ငါ အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ငါ့ကို နှင်ထုတ်အပ်၏၊ ငါသည် မနှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား ထိုက်သော တရားနှင့် လျော်သော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်အပ်၏၊ အသျှင်ဘုရားတို့ လာကုန်လော့၊ အကျွန်ုပ်ကို (သံဃာ့ ဘောင်သို့) သွင်းကုန်လော့”ဟု ပြောဆိုပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား (အကျွန်ုပ်တို့သည်) အသို့ကျင့်ရပါအံ့ နည်း”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဤအရာသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤအရာသည် အာပတ် မသင့်သည် မဟုတ်၊ ဤ ရဟန်းသည် အာပတ် သင့်၏၊ ဤရဟန်းသည် အာပတ် မသင့်သူ မဟုတ်၊ ဤရဟန်းကို နှင်ထုတ်အပ်၏၊ ဤရဟန်းသည် မနှင်ထုတ်အပ်သူ မဟုတ်၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော သာသနာတော်အား ထိုက်သော တရားနှင့် လျော်သော ကံဖြင့် နှင်ထုတ်အပ်၏၊ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်၏၊ နှင်ထုတ်အပ်သူလည်း ဖြစ်၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှု၏၊ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ထိုရဟန်းကို (သံဃာ့ဘောင်သို့) သွင်းကုန် လော့’ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Then that ejected monk reflected on the Teaching and the Monastic Law, and he concluded, “This is an offense and I’ve committed it. I’ve been ejected, for the legal procedure was legitimate, irreversible, and fit to stand.” He went to those who were siding with him and told them what he had been thinking, adding, “Come, venerables, please readmit me.” They then took that monk to the Buddha, bowed, sat down, and told him what had happened, adding, “Sir, what should we do now?” “This is an offense, monks, and this monk has committed it. He’s been ejected, for the legal procedure was legitimate, irreversible, and fit to stand. But since he recognizes this, he should be readmitted.” 8. Discussion of unity in the Sangha

၂၇၈-သံဃာညီညွတ်မှုကိုပြခြင်း ၄၇၅။ ထိုအခါ ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက် ရဟန်းတို့သည် ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်းကို (သံဃာ့ဘောင်သို့) သွင်းခဲ့၍ နှင်ထုတ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် “ငါ့သျှင်တို့ အကြင် အာပတ်ကို မရှုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲ အံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ခဲ့ပါ၏၊ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်ပါ၏၊ နှင်ထုတ်အပ်သူလည်း ဖြစ်ပါ၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှုပါ၏၊ သွင်းအပ်ပြီးသူလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါ၏၊ ငါသျှင်တို့ ယခုအခါ ငါတို့သည် ထို (အာပတ် ကို မရှုခြင်းဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန် အလို့ငှါ သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကို ပြုကြပါကုန်စို့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ နှင်ထုတ်သော ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား ထိုနှင်ထုတ်ခံရသော ရဟန်း၏ နောက်လိုက့်ရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ အကြင် အာပတ်ကို မရှုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာ၏ ခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ခဲ့ပါ၏၊ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်ပါ၏၊ နှင်ထုတ် အပ်သူလည်း ဖြစ်ပါ၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှုပါ၏၊ သွင်းအပ်ပြီးသူလည်း ဖြစ်ပါ၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ယခုအခါ ငါတို့သည် (ထိုအာပတ်ကို မရှုခြင်းဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန် အလို့ငှါ သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကို ပြုကြပါကုန်စို့”ဟု ပြောဆိုပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား (အကျွန်ုပ်တို့သည်) အသို့ကျင့်ရပါအံ့နည်း”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်၏၊ နှင်ထုတ်အပ်သူလည်း ဖြစ်၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှု၏၊ သွင်းအပ်ပြီးသူလည်း ဖြစ်ခဲ့၏၊ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့် သံဃာသည် ထို (အာပတ်ကို မရှုခြင်း ဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန် အလို့ငှါ သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကို ပြုလော့။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ပြုရမည်၊ ကျန်းမာသူ မကျန်းမာသူ ရဟန်းအားလုံးတို့သည် တစ်ပေါင်းတည်း စည်းဝေးရမည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်းမျှ ဆန္ဒမပေးရ၊ စည်းဝေးပြီးနောက် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်- “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကြင်အာပတ်ကို မရှုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည် လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာ၏ခြားနားခြင်းသည် လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်၏၊ နှင်ထုတ်အပ်သူလည်း ဖြစ်၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှု၏၊ သွင်းအပ်ပြီးသူလည်း ဖြစ်၏၊ အကယ်၍ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ထို (အာပတ်ကိုမရှုခြင်းဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်း အေးရန်အလို့ငှါ သံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းကို ပြုရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ အကြင်အာပတ်ကို မရှုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်၏၊ ထိုရဟန်းသည် အာပတ်လည်း သင့်၏၊ နှင်ထုတ်အပ်သူလည်း ဖြစ်၏၊ အာပတ်ကိုလည်း ရှု၏၊ သွင်းအပ်ပြီးသူလည်း ဖြစ်၏၊ သံဃာသည် ထို (အာပတ်ကိုမရှုခြင်း ဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန်အလို့ငှါ သံဃာညီညွတ်မှုကို ပြု၏၊ (အာပတ်ကိုမရှုခြင်းဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန်အလို့ငှါ သံဃာညီ ညွတ်မှုပြုခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ်နေရာ၏ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ထို (အာပတ်ကိုမရှုခြင်းဟူသော) အကြောင်း၏ ငြိမ်းအေးရန် အလို့ငှါ သံဃာ ညီညွတ်မှုကို ပြုအပ်ပြီ၊ သံဃာကွဲခြင်းကို ပယ်ဖျောက်အပ်ပြီ၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးကို ပယ် ဖျောက်အပ်ပြီ၊ သံဃာခြားနားခြင်းကို ပယ်ဖျောက်အပ်ပြီ၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းကို ပယ်ဖျောက် အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ ထိုခဏ၌ပင်လျှင် ဥပုသ်ကို ပြုရမည်၊ ပါတိမောက်ကို ပြရမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon afterwards the monks who had been siding with the ejected monk readmitted him. They then went to the monks who had ejected him and said, “This monk has recognized that he had committed an offense and was ejected. He’s now been readmitted. Because of this, the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, has been removed. To resolve this matter, let’s unify the Sangha.” The monks who had done the ejection went to the Buddha, bowed, sat down, and told him what had happened, adding, “How should we proceed with this?” “This being the case, you should resolve this matter by unifying the Sangha. And it should be done like this. Everyone should gather in one place, including those who are sick. No one should give their consent. A competent and capable monk should then inform the Sangha: ‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. This monk has recognized that he had committed an offense and was ejected. He’s now been readmitted. Because of this, the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, has been removed. If the Sangha is ready, let’s resolve this matter by unifying the Sangha. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. This monk has recognized that he had committed an offense and was ejected. He’s now been readmitted. Because of this, the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, has been removed. The Sangha resolves this matter by unifying the Sangha. Any monk who approves of resolving this matter by unifying Sangha should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has resolved this matter by unifying the Sangha. The schism in the Sangha has come to an end. The fracture in the Sangha has come to an end. The separation in the Sangha has come to an end. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’ The observance-day ceremony, the recitation of the Monastic Code, should be done straightaway.” 9. Upāli’s questions about unity in the Sangha

၂၇၉-ဥပါလိ၏ သံဃာညီညွတ်ရေး ပြဿနာ ၄၇၆။ ထိုအခါ၌ အသျှင်ဥပါလိသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကာ “အသျှင်ဘုရား အကြင် အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ် မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ပါ၏၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို မဆုံးဖြတ်သေးဘဲ အရင်းမှ အရင်းသို့ မသွားမူ၍ သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကို ပြုပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား ထိုသံဃာ၏ ညီညွတ် မှုသည် တရားနှင့် လျော်ပါ၏လော”ဟု လျှောက်၏။ “ချစ်သားဥပါလိ အကြင်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါး နှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်အံ့၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို မဆုံးဖြတ်သေးဘဲ အရင်းမှ အရင်းသို့ မသွားမူ၍ သံဃာညီညွတ် မှုကို ပြုအံ့၊ ချစ်သားဥပါလိ ထိုသံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းသည် တရားနှင့်မလျော်”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ “အသျှင်ဘုရား အကြင်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါး နှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာ၏ သီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်ပါသည်၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်လျက် အရင်းမှ အရင်းသို့သွား၍ သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကို ပြုပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား ထိုသံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းသည် တရားနှင့် လျော်ပါ၏လော”ဟု လျှောက်၏။ “ချစ်သားဥပါလိ အကြင်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါး နှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်အံ့၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်လျက် အရင်းမှ အရင်းသို့ သွား၍ သံဃာညီညွတ်မှုကို ပြုအံ့၊ ချစ်သား ဥပါလိ ထိုသံဃာ၏ ညီညွတ်မှုသည် တရားနှင့်လျော်၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ အသျှင်ဘုရား သံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းတို့သည် အဘယ်မျှ ရှိပါကုန်သနည်းဟု (လျှောက်၏)။ ချစ်သားဥပါလိ သံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းတို့သည် ဤနှစ်ပါးတို့တည်း။ ဥပါလိ အဓိပ္ပါယ်မှ ကင်းသော သဒ္ဒါနှင့်သာပြည့်စုံသော သံဃာညီညွတ်မှုသည် ရှိ၏။ ဥပါလိ အဓိပ္ပါယ်နှင့်လည်း ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်လည်းပြည့်စုံသော သံဃာညီညွတ်မှုသည် ရှိ၏။ ဥပါလိ အဓိပ္ပါယ်မှ ကင်းသော သဒ္ဒါနှင့်သာ ပြည့်စုံသော သံဃာညီညွတ်မှုကား အဘယ်နည်း။ ဥပါလိ အကြင်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည လည်းကောင်း ဖြစ်အံ့၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို မဆုံးဖြတ်သေးဘဲ အရင်းမှ အရင်းသို့ မသွားမူ၍ သံဃာ ညီညွတ်မှုကို ပြုအံ့၊ ချစ်သား ဥပါလိ ဤသံဃာ ညီညွတ်မှုကို အဓိပ္ပါယ်မှ ကင်းသော သဒ္ဒါနှင့်သာ ပြည့်စုံသော သံဃာ၏ ညီညွတ်ခြင်းဟု ဆိုအပ်၏။ ဥပါလိ အဓိပ္ပါယ်နှင့်လည်း ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်လည်း ပြည့်စုံသော သံဃာ၏ ညီညွတ်မှုကားအဘယ်နည်း။ ဥပါလိ အကြင်အကြောင်းဝတ္ထုကြောင့် သံဃာ၏ မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံခြင်း ထိပါးနှောင့်ယှက် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာကွဲအံ့သော အရေးသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာခြားနားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာသီးခြားပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်အံ့၊ သံဃာသည် ထိုအကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်လျက် အရင်းမှ အရင်းသို့ သွား၍ သံဃာ၏ညီညွတ်မှုကို ပြုအံ့၊ ဥပါလိ ဤသံဃာ ညီညွတ်မှုကို အဓိပ္ပါယ်နှင့်လည်း ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်လည်း ပြည့်စုံသော သံဃာညီ ညွတ်မှုဟု ဆိုအပ်၏။ ဥပါလိ သံဃာညီညွတ်မှုတို့သည် ဤနှစ်ပါးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

Soon afterwards Venerable Upāli went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, if the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, hasn’t been decided by the Sangha, hasn’t been resolved by the Sangha, yet the Sangha unifies the Sangha—is that unity in the Sangha legitimate?” “That unity in the Sangha is illegitimate.” “If the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, has been decided by the Sangha, has been resolved by the Sangha, and the Sangha then unifies the Sangha—is that unity in the Sangha legitimate?” “That unity in the Sangha is legitimate.” “And sir, how many kinds of unity in the Sangha are there?” “There are two kinds of unity in the Sangha. There’s the unity in the Sangha where the wording is fulfilled, but not the purpose. And there’s the unity in the Sangha where both the wording and the purpose are fulfilled. If the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, hasn’t been decided by the Sangha, hasn’t been resolved by the Sangha, yet the Sangha unifies the Sangha, this is called unity in the Sangha where the wording is fulfilled, but not the purpose. If the basis for the arguments and disputes in the Sangha, for the schism, fracture, and separation in the Sangha, has been decided by the Sangha, has been resolved by the Sangha, and the Sangha then unifies the Sangha, this is called unity in the Sangha where both the wording and the purpose are fulfilled.”

၄၇၇။ ထိုအခါ၌ အသျှင်ဥပါလိသည် နေရာမှ ထ၍ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌ ဧကသီကို စံပယ်တင်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာ အရပ်သို့ လက်အုပ်ကို ညွတ်စေလျက်- သံဃာ၏ ကိစ္စတို့၌လည်းကောင်း (ဝိနည်းကို) တိုင်ပင်ရာတို့၌လည်းကောင်း၊ ဖြစ် ပေါ်လာသော အကြောင်းကိစ္စအရ ဆုံးဖြတ်ရာတို့၌လည်းကောင်း အဘယ်သို့ သဘော ရှိသော သူသည် ဤသာသနာတော်၌ များသော ကျေးဇူးရှိပါသနည်း၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသော ရဟန်းကို ဤသာသနာတော်၌ ချီးမြှောက်ခြင်းငှါ ထိုက်ပါသနည်းဟု ဤဂါထာဖြင့် မြတ်စွာဘုရားကို ရွတ်ဆိုလျှောက်၏။ (ဥပါလိ) အကြင်ရဟန်းသည် အစ၌မစွပ်စွဲထိုက်သော သီလရှိ၏၊ ရှုဆင်ခြင်သော အကျင့်လည်း ရှိ၏၊ ဣန္ဒြေကိုလည်းကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်၏၊ ရန်သူတို့သည် တရားနှင့်အညီ မစွပ်စွဲကုန်၊ ထိုရဟန်းကို စွပ်စွဲထားသော အပြစ်သဘောသည်လည်း ထိုရဟန်းအား စွပ်စွဲသည့်အတိုင်း မဖြစ်။ သီလစင်ကြယ်ခြင်း၌ တည်သော ထိုသို့သဘောရှိသော ရဟန်းသည် ပရိသတ် အလယ်သို့ ရောက်သည်ရှိသော် ရဲရင့်၏၊ (ရန်သူကို) နှိပ်စက်၍ ပြောဆို၏၊ ကိုယ်ခက် တရော်ခြင်း မရှိ၊ မတုန်မလှုပ် အကြောင်းနှင့်မကင်းသော စကားကို ဆိုသောသူသည် အကျိုးကို မယုတ်စေသကဲ့သို့ ထို့အတူ ပရိသတ်တို့၌ ပြဿနာကို မေးသောအခါ မကြံမှိုင်၊ မျက်နှာမသာသည် မရှိ။ ထိုပညာရှိ ရဟန်းသည် ဆိုခွင့်ဆိုက်၍ ဖြေဆို ထိုက်သော စကားကိုသာလျှင် ပြောဆိုလျက် ပညာရှိပရိသတ်ကို နှစ်သက်စေ၏။ သီတင်းကြီးဖြစ်သော ရဟန်းတို့၌ ရိုသေခြင်း ရှိ၏၊ မိမိဆရာ့အယူ၌လည်း ရဲရင့်၏၊ စုံစမ်းနှိုင်းယှဥ်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏၊ ရန်သူတို့ဆိုအပ်သော စကား၏ ချွတ်ယွင်းချက်၌ လိမ္မာ၏။ အကြင်မျှလောက်သော စကားကို ဆိုသဖြင့် ရန်သူတို့သည် နှိမ်နင်းခံရခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏၊ လူအများသည်လည်း သိခြင်းသို့ ရောက်၏၊ ဤရဟန်းသည် မိမိဆရာ့ အယူကိုလည်း မယုတ်စေ၊ ညှဥ်းဆဲခြင်းမပြုဘဲ ပြဿနာကို ဖြေတတ်သော ရဟန်းသည် လေ့လာသည် မည်၏။ တမန်သည်၏ အမှုတို့၌ စွမ်းနိုင်၏၊ ရဟန်းတို့ လှူသော ဆွမ်းကို ခံကုန်သကဲ့သို့ သံဃာ၏ ကိစ္စတို့၌ ကောင်းစွာ ခံယူပေ၏၊ ရဟန်းအပေါင်းက စေအပ်သည်ရှိသော် စကားကို လိုက်နာ၏၊ ထိုသို့ လိုက်နာသဖြင့် “ငါ ပြု၏” ဟူ၍ မထီမဲ့မြင် မပြုရ။ အကြင်မျှလောက်သော ဝတ္ထုတို့၌ အာပတ်သို့ ရောက်၏၊ အကြင်သို့သော အခြင်း အရာအားဖြင့်လည်း အာပတ်မှ ထ၏၊ ဤနှစ်ပါးသော ဝိဘင်းတို့ကို ထိုရဟန်းသည် နှုတ်တက်ရ၏၊ အာပတ်မှ ထခြင်း၏ အကြောင်း၌ လိမ္မာ၏။ အကြင်ငြင်းခုံခြင်းစသော အကြောင်းတို့ကို ကျင့်သော သူသည် နှင်ထုတ်အပ်၏၊ နှင်ထုတ်ခြင်းသို့ ရောက်၏၊ အကြင်ကောင်းစွာ ကျင့်သဖြင့် ကျင့်ပြီးသော ရဟန်းအား (သံဃာ့ဘောင်သို့) သွင်းခြင်းကိုလည်း ဝိဘင်း၌ လိမ္မာသော သူသည် သိ၏။ သီတင်းကြီး ရဟန်းတို့၌လည်းကောင်း၊ သီတင်းငယ် ရဟန်းတို့၌လည်းကောင်း၊ သီတင်းလတ်ရဟန်းတို့၌လည်းကောင်း ရိုသေခြင်း ရှိ၏၊ ဤလောက၌ လူအပေါင်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ကျင့်၏၊ ပညာရှိ၏၊ ထိုသို့သဘောရှိသော ရဟန်းကို ဤသာသနာ တော်၌ ချီးမြှောက်ခြင်းငှါ ထိုက်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ဒသမ ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓက ပြီး၏။ ၂၈၀- ထိုကောသမ္ဗကက္ခန္ဓက၏ အကျဥ်းချုပ် ကောသမ္ဗီပြည်၌ မြတ်စွာဘုရားသည် သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ အငြင်းအခုံ ပြုကုန်၏၊ အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် နှင်ထုတ်ရာ၏၊ဟုတ်ဟုတ်ငြားငြားသော ဝတ္ထု၌ ထိုအာပတ်ကြောင့် နှင်ထုတ်အပ်သည်ဟု မမှတ်ကုန်လင့်၊ အာပတ်ကို ဒေသနာကြားရာ၏။ ထိုကျောင်း၌ပင် သိမ်အတွင်းဝယ် ဥပုသ်ပြုကုန်၏၊ ပညာရှိသော ရဟန်းတို့သည် သိကုန်၏၊ တစ်ပါးတည်း ကြွသွားတော်မူ၏၊ ပလလည်းရွာ၌ သီတင်းသုံးတော်မူ၏၊ သာဝတ္ထိပြည်သို့ ပြန်ရောက်တော်မူ၏၊ သာရိပုတ္တရာ ကောလိတ မဟာကဿပ ကစ္စည်း ကောဋ္ဌိက ကပ္ပိန မဟာစုန္ဒ အနုရုဒ္ဓါ ရေဝတ ဥပါလိ နှစ်ပါးကုန်သော အာနန္ဒာ ရာဟုလာ ဂေါတမီ အနာထပိဏ်သူဌေး (ဤတစ်ဆယ့်လေးယောက်တို့သည် လျှောက်ကုန်၏)။ ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်းကိုလည်း ပေးအပ်၏၊ ဆွမ်းစသော အာမိသကို ညီတူညီမျှ ပေးအပ်၏။ ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓက ပြီး၏။ မဟာဝဂ်ပါဠိတော် မြန်မာပြန် ပြီး၏။

Upāli then got up from his seat, arrange his upper robe over one shoulder, raise his joined palms, and spoke to the Buddha in verse: “In regard to the duties and discussions of the Sangha, In regard to the business that arises <j>and the investigations— A person of great value, how does he handle these? How is a monk fit to deal with these?” “Blameless in the basic morality, Watching his own behavior, <j>with senses well-restrained— His enemies cannot legitimately criticize him; There’s nothing for them to correct in him. Having such purity of conduct, Enabled, he speaks confidently; Without fear, he doesn’t tremble in a gathering; He doesn’t neglect the meaning and speaks naturally. If then asked a question in a gathering, He’s neither shy nor timid. His words are timely and pertinent; He watchfully satisfies a discerning gathering. Respectful of more senior monks, Having confidence in his teacher, Able to investigate, clever in discussion, Skilled in defeating his opponents. Wherever his opponents turn, he refutes them, And the crowd is convinced. He doesn’t abandon his position, Yet answers questions without hurting anyone. He’s capable of acting as messenger, And about the business of the Sangha, <j>they speak to him. When speaking, <j>or sent out by the community of monks, He doesn’t think, ‘I’m doing it.’ As far as the actions by which one commits offenses, And how they’re cleared, Both these analyses he has learned well. He’s skilled in the ways of clearing offenses. If one is sent away for one’s conduct, But once sent away one acts rightly, There’s readmittance for one who lives thus. This too he knows, the one skilled in analysis. Respectful of more senior monks, Yet whether junior, senior, or of middle standing, The wise practice for the benefit of the many— Such a monk is fit to deal with these.” The tenth chapter on division in the Sangha. This is the summary: “The splendid Victor was in Kosambī, When disputing for not seeing an offense; One should not eject for just any offense, One should confess an offense out of faith. Just there inside the monastery zone, And just Bālaka, Bamboo Park; And Pālileyyā, Sāvatthī, And Sāriputta, Kolita. Mahākassapa, and Kaccāna, Koṭṭhika, and with Kappina; Mahācunda, Anuruddha, And both Revata and Upāli. Ānanda, and also Rāhula, Gotamī, Anāthapiṇḍika; And separate dwellings, And food and requisites equally. No one is to give their consent, Questioned by Upāli; Blameless in morality, Harmonious in the Teaching of the Victor.” The chapter on division in the Sangha is finished. The Great Division is finished. The canonical text of the Great Division is finished.