ပါစိတ္တိယပါဠိ မူလပါဠိတော်

၁။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းသည် အနိုင်ယူ၍ ပြောဆိုတတ်၏။ ထိုဟတ္ထကရဟန်းသည် တိတ္ထိတို့နှင့် အတူတကွ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်၏၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်၏။ တိတ္ထိတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းသည် ငါတို့နှင့်အတူ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ထိုတိတ္ထိတို့၏ ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင်သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းအား “ငါ့သျှင်ဟတ္ထက သင်သည် တိတ္ထိတို့နှင့်အတူ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်၏၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ ထိုတိတ္ထိတို့ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို အနိုင်ယူအပ်ကုန်၏။ ထိုတိတ္ထိတို့အား အောင်မြင်မှုကို မပေးသင့်ချေဟု (ဆို၏)။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းသည် တိတ္ထိတို့နှင့် အတူ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းသံဃာကို စည်းဝေးစေပြီးလျှင် သာကီဝင်မင်းသား ဟတ္ထကရဟန်းကို- “ဟတ္ထက သင်သည် တိတ္ထိတို့နှင့်အတူ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်၏၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် တိတ္ထိတို့နှင့်အတူ စကားပြောဆိုသောအခါ ပယ်ပြီးမှ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမှ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမှ ပျက်ကွက်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying The training rule on lying Homage to the Buddha, the Perfected One, the fully Awakened One Venerables, these ninety-two rules on confession come up for recitation. Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery, Hatthaka the Sakyan was beaten in debate. While talking with the monastics of other religions, he would assert things after denying them, and he would deny things after asserting them. He evaded the issues, lied, and made sham appointments. The monastics of other religions complained and criticized him, “When Hatthaka talks with us, how can he assert things after denying them, deny things after asserting them, evade the issues, lie, and make sham appointments?” The monks heard the complaints of those monastics of other religions. They then went to Hatthaka and said, “Is it true, Hatthaka, that you’re doing this?” “These monastics of other religions should be beaten, whatever it takes! They shouldn’t be allowed to win.” The monks of few desires complained and criticized him, “When Hatthaka talks with the monastics of other religions, how can he assert things after denying them, deny things after asserting them, evade the issues, lie, and make sham appointments?” After rebuking Hatthaka in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards the Buddha had the Sangha gathered and questioned Hatthaka: “Is it true, Hatthaka, that you’re doing this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၀။ ၁-၂။ “သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk lies in full awareness, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁-မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၃။ သိလျက် မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုခြင်း မည်သည် မမှန်မကန် ပြောဆိုခြင်းကို ရှေးရှုသော ရဟန်း၏စကားအသံ၊ စကားအကြောင်း၊ နှုတ်မြွက်မှု၊ နှုတ်၌ ဖြစ်သော သိစေမှုတည်း။ မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟူ၍၊ မကြားသည်ကို ငါကြား၏ဟူ၍၊ မတွေ့သည်ကို ငါတွေ့၏ဟူ၍၊ မသိသည်ကို ငါသိ၏ဟူ၍၊ မြင်သည်ကို ငါမမြင်ဟူ၍၊ ကြားသည်ကို ငါမကြားဟူ၍၊ တွေ့သည်ကိုငါမတွေ့ဟူ၍၊ သိသည်ကို ငါမသိဟူ၍ ပုထုဇဥ်တို့၏ ပြောဆိုမှုသည် ရှစ်ပါးတို့တည်း။ မမြင် မည်သည်ကား မျက်စိဖြင့် မမြင်။ မကြား မည်သည်ကား နားဖြင့် မကြား။ မတွေ့ မည်သည်ကား နှာခေါင်းဖြင့် မနံ၊ လျှာဖြင့် မလျက်၊ ကိုယ်ဖြင့် မတွေ့ထိ။ မသိ မည်သည်ကား စိတ်ဖြင့် မသိ။ မြင် မည်သည်ကား မျက်စိဖြင့် မြင်၏။ ကြား မည်သည်ကား နားဖြင့် ကြား၏။ တွေ့ မည်သည်ကား နှာခေါင်းဖြင့် နမ်း၏၊ လျှာဖြင့် လျက်၏၊ ကိုယ်ဖြင့် တွေ့ထိ၏။ သိ မည်သည်ကား စိတ်ဖြင့် သိ၏။

Lies in full awareness: the speech of one who is aiming to deceive—his words, his way of speaking, his breaking into speech, his verbal expression, his eight kinds of ignoble speech: he says that he has seen what he has not seen; he says that he has heard what he has not heard; he says that he has sensed what he has not sensed; he says that he has mentally experienced what he has not mentally experienced; he says that he has not seen what he has seen; he says that he has not heard what he has heard; he says that he has not sensed what he has sensed; he says that he has not mentally experienced what he has mentally experienced. Permutations Definitions Not seen: not seen with the eye. Not heard: not heard with the ear. Not sensed: not smelled with the nose, not tasted with the tongue, not touched with the body. Not mentally experienced: not mentally experienced with the mind. Seen: seen with the eye. Heard: heard with the ear. Sensed: smelled with the nose, tasted with the tongue, touched with the body. Mentally experienced: mentally experienced with the mind. Exposition Falsely claiming to have experienced what he has not experienced: a single sense door

၄။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီးရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ ဤအကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည်မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းလေးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည်မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းငါးမျိုးတို့ဖြင့်မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည်မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သက်ကျေနပ်မှုကိုဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းခြောက်မျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆို့သော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည်မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သက်ကျေနပ်မှုကိုဖုံးထားလျက် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းခုနစ်မျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါမြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied. If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has not seen, he commits an offense entailing confession when four conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true. If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has not seen, he commits an offense entailing confession when five conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true; he misrepresents his belief of what is true. If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has not seen, he commits an offense entailing confession when six conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true; he misrepresents his belief of what is true; he misrepresents his acceptance of what is true. If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has not seen, he commits an offense entailing confession when seven conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true; he misrepresents his belief of what is true; he misrepresents his acceptance of what is true; he misrepresents his sentiment of what is true.

၅။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည်မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါမဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ ဤအကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားအပ်သည်ကို ငါကြား၏ဟု။ပ။ နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့် မတွေ့သည်ကို ငါတွေ့၏ဟု။ပ။ မသိသည်ကို ငါ သိ၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကြောင်းလေးမျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ အကြောင်းငါးမျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ အကြောင်းခြောက်မျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန်ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန်ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏ အယူအဆကိုဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သက်ကျေနပ်မှုကို ဖုံးထားလျက်မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းခုနစ်မျိုးတို့ဖြင့် မသိအပ်သည်ကို ငါ သိ၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If he lies in full awareness, saying that he has heard what he has not heard … saying that he has sensed what he has not sensed … saying that he has mentally experienced what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied. … when four conditions are fulfilled … when five conditions are fulfilled … when six conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when seven conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true; he misrepresents his belief of what is true; he misrepresents his acceptance of what is true; he misrepresents his sentiment of what is true. Falsely claiming to have experienced what he has not experienced: multiple sense doors

၆။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟုသိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်းလျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မမြင်သည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်းလျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ သိလည်း သိ၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်)တွေ့လည်း တွေ့၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မကြားသည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) မတွေ့သည်ကို ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်းကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ (နှာခေါင်း လျှာကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မသိသည်ကို ငါသည် သိလည်းသိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်းကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

If he lies in full awareness, saying that he has seen and heard what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and sensed what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and mentally experienced what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and heard and sensed what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and heard and mentally experienced what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and heard and sensed and mentally experienced what he has not seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and sensed what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and mentally experienced what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and seen what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and sensed and mentally experienced what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and sensed and seen what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and sensed and mentally experienced and seen what he has not heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and mentally experienced what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and seen what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and heard what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and mentally experienced and seen what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and mentally experienced and heard what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and mentally experienced and seen and heard what he has not sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and heard what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and sensed what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and heard what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and sensed what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and heard and sensed what he has not mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … Falsely claiming not to have experienced what he has experienced

၇။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် မမြင်။ပ။ ကြားသည်ကို ငါသည် မကြား။ပ။ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် မတွေ့။ပ။ သိသည်ကို ငါသည် မသိဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

If he lies in full awareness, saying that he has not seen what he has seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has not heard what he has heard … saying that he has not sensed what he has sensed … saying that he has not mentally experienced what he has mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … Falsely claiming to have experienced with one sense what he has experienced with another

၈။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် ကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် သိ၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်ကို ငါသည် ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို ငါသည် သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို ငါသည် မြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် ကြားသည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့လည်း တွေ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် သိ၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် ကြား၏၊ သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို ငါသည် မြင်၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို ငါသည် ကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) ငါသည် တွေ့၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်းကြား၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို ငါသည် မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်းလျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

If he lies in full awareness, saying that he has heard what he has seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has sensed what he has seen … saying that he has mentally experienced what he has seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has heard and sensed what he has seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has heard and mentally experienced what he has seen … saying that he has heard and sensed and mentally experienced what he has seen, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed what he has heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has mentally experienced what he has heard … saying that he has seen what he has heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has sensed and mentally experienced what he has heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has sensed and seen what he has heard … saying that he has sensed and mentally experienced and seen what he has heard, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced what he has sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has seen what he has sensed … saying that he has heard what he has sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen what he has sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has mentally experienced and heard what he has sensed … saying that he has mentally experienced and seen and heard what he has sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen what he has mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has heard what he has mentally experienced … saying that he has sensed what he has mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … If he lies in full awareness, saying that he has seen and heard what he has mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … saying that he has seen and sensed what he has mentally experienced … saying that he has seen and heard and sensed what he has mentally experienced, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled … Making claims while having doubts

၉။ အကြောင်းသုံးမျိုးတို့ဖြင့် မြင်သည်၌ ယုံမှားရှိ၏။ မြင်သည်ကို မယုံကြည်။ မြင်သည်ကိုမအောက်မေ့မိ။ မြင်သည်ကို မေ့လျော့၏။ပ။ ကြားသည်၌ ယုံမှားရှိ၏။ ကြားသည်ကို မယုံကြည်။ ကြားသည်ကို မအောက်မေ့မိ။ ကြားသည်ကို မေ့လျော့၏။ပ။ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်၌ ယုံမှားရှိ၏။ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည် ကိုမယုံကြည်။ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို မအောက်မေ့မိ။ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့သည်ကို မေ့လျော့၏။ပ။ သိသည်၌ ယုံမှားရှိ၏။ သိသည်ကို မယုံကြည်။ သိသည်ကို မအောက်မေ့မိ။ သိသည်ကို မေ့လျော့၏။ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏။ပ။ သိသည်ကို မေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ သိသည်ကို မေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည်သိလည်း သိ၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ သိသည်ကို မေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ သိသည်ကိုမေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု။ပ။ သိသည်ကို မေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်းမြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက်မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If he is unsure of what he has seen, has doubts about what he has seen, does not remember what he has seen, is confused about what he has seen … If he is unsure of what he has heard, has doubts about what he has heard, does not remember what he has heard, is confused about what he has heard … If he is unsure of what he has sensed, has doubts about what he has sensed, does not remember what he has sensed, is confused about what he has sensed … If he is unsure of what he has mentally experienced, has doubts about what he has mentally experienced, does not remember what he has mentally experienced, is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and heard … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and sensed … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and heard … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and sensed … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and heard and sensed, he commits an offense entailing confession when three conditions are fulfilled …

၁၀။ အကြောင်း လေးမျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ အကြောင်း ငါးမျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ အကြောင်း ခြောက်မျိုးတို့ဖြင့်။ပ။ မပြောမီ ရှေးမဆွကပင် ထိုရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောမည်ဟု သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းသည် မဟုတ်မမှန် ပြောသည်ဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းသည် ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိပြီဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သက်ကျေနပ်မှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဤအကြောင်းခုနစ်မျိုးတို့ဖြင့် သိသည်ကို မေ့လျော့၏၊ (သိသည်ကို) ငါသည် သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နှာခေါင်း လျှာ ကိုယ်တို့ဖြင့်) တွေ့လည်း တွေ့၏ဟု သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

when four conditions are fulfilled … when five conditions are fulfilled … when six conditions are fulfilled … is confused about what he has mentally experienced, but he lies in full awareness, saying that he has mentally experienced and seen and heard and sensed, he commits an offense entailing confession when seven conditions are fulfilled: before he has lied, he knows he is going to lie; while lying, he knows he is lying; after he has lied, he knows he has lied; he misrepresents his view of what is true; he misrepresents his belief of what is true; he misrepresents his acceptance of what is true; he misrepresents his sentiment of what is true. Non-offenses

၁၁။ အဆောတလျင် ပြောဆိုအံ့၊ ချွတ်ယွင်းပြောဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ အဆောတလျင် ပြောဆိုအံ့ မည်သည် အလျင်အမြန် ပြောဆိုအံ့။ ချွတ်ယွင်းပြောဆိုအံ့ မည်သည် ‘အကြောင်းတစ်ခုကို ပြောအံ့ဟု ရည်ရွယ်လျက် အခြားအကြောင်းတစ်ခုကို ပြောဆိုမိအံ့’။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဌမ မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ကုသိုလ်စိတ်ကို လျှောကျစေတတ်သောကြောင့် ပါစိတ် မည်၏။

There is no offense: if he speaks playfully; if he speaks too fast; (Speaks playfully means: speaking quickly. Speaks too fast means: meaning to say one thing, he says something else.) if he is insane; if he is the first offender. The training rule on lying, the first, is finished.

၁-မုသာဝါဒဝဂ် ၂-ဩမသဝါဒသိက္ခာပုဒ် ၁၂။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သောဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်း၁တို့သည် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သောရဟန်းတို့နှင့်အတူ ငြင်းခုံကြသည်ရှိသော် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့ကို နှုတ်လှံထိုးကုန်၏၊ အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမည်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အနွယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမှု ‘အလုပ်အကိုင်’အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အတတ်ပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အနာရောဂါအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညစ်ညမ်းမှု ကိလေသာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယုတ်ညံ့သော ဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဆဲရေးကြကုန်၏၊ ရှုတ်ချကြကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့နှင့်အတူ ငြင်းခုံကြသည်ရှိသော် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့ကို အဘယ့်ကြောင့် နှုတ်လှံထိုးကုန်ဘိသနည်း၊ အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမည်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အနွယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမှုအားဖြင့်လည်းကောင်း၊အတတ်ပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အနာရောဂါအားဖြင့်လည်း ကောင်း၊ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညစ်ညမ်းမှုကိလေသာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယုတ်ညံ့သောဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဆဲရေးကုန်ဘိသနည်း၊ ရှုတ်ချကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ ပြစ်တင်ကြပြီး လျှင်မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် သီလကိုချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့နှင့်အတူ ငြင်းခုံကြသည်ရှိသော် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့ကို နှုတ်လှံထိုးကုန်၏၊ အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ပ။ ယုတ်ညံ့သော ဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဆဲရေးကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့နှင့်အတူ ငြင်းခုံကြသည် ရှိသော်သီလကို ချစ်မြတ်နိုးကုန်သော ရဟန်းတို့ကို အဘယ့်ကြောင့် နှုတ်လှံထိုးကုန်ဘိသနည်း၊ အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ပ။ ယုတ်ညံ့သော ဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဆဲရေးကုန်ဘိသနည်း၊ ရှုတ်ချကုန်ဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Abusive speech Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the monks from the group of six were arguing with and speaking abusively to the good monks. They reviled and insulted them about their caste, name, family, occupation, profession, illnesses, physical traits, defilements, and offenses, and by calling them names. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six argue with and abuse good monks? How can they revile and insult them about these things?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you’re doing this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” After rebuking them … he gave a teaching and addressed the monks: Jataka

၁၃။ ရဟန်းတို့ ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသည်ကား တက္ကသိုလ်မြို့၂၌ ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်အား နန္ဒိဝိသာလအမည်ရှိသော နွားလားသည် ရှိ၏။ ထိုအခါ နန္ဒိဝိသာလနွားလားသည် ထိုပုဏ္ဏားအား “ပုဏ္ဏား အသင်သွားချေ၊ ငါ၏ နွားလားသည် တစ်စပ်တည်း ချည်နှောင်ထားသည့် ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းတစ်ရာကိုလိမ့်စေနိုင်၏”ဟု သူဌေးနှင့်အတူ အသပြာတစ်ထောင် အလောင်းအစား ပြုလေလော့ဟု ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားသည် ငါ၏ နွားလားသည် တစ်စပ်တည်း ချည်နှောင်ထားသည့် ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းတစ်ရာကို လိမ့်စေနိုင်၏ဟု သူဌေးနှင့်အတူ အသပြာတစ်ထောင် အလောင်းအစား ပြုလေ၏။ ထို့နောက် ထိုပုဏ္ဏားသည် လှည်းတစ်ရာကို မြဲမြံစွာနှောင်ဖွဲ့၍ နန္ဒိဝိသာလ၃နွားလားကို ကပြီးလျှင် “စဥ်းလဲ ကောက်ကျစ်သော နွား သွားလော့၊ စဥ်းလဲကောက်ကျစ်သော နွား ရုန်းလော့”ဟု ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ နန္ဒိဝိသာလနွားလားသည် ထိုကသော နေရာ၌ပင် ရပ်တန့်နေလေ၏၊ ထိုပုဏ္ဏားသည်လည်း အသပြာတစ်ထောင် ဆုံးရှုံးသောကြောင့် မှိုင်တွေ၍ နေ၏။ ထိုအခါ နန္ဒိဝိသာလနွားလားသည် ထိုပုဏ္ဏားအား “ပုဏ္ဏား သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် မှိုင်တွေနေသနည်း”ဟု ဆို၏။ နွားလား သင်သည် ငါ့ကို အသပြာတစ်ထောင် ဆုံးရှုံးစေသောကြောင့် မှိုင်တွေနေ၏ဟု (ဆို၏)။ ပုဏ္ဏား သင်သည် မကောက်ကျစ်သော ငါ့ကို ကောက်ကျစ်သော နွားဟု အဘယ့်ကြောင့် ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ပုဏ္ဏား သင် သွားချေဦး၊ “ငါ၏ နွားသည် တစ်စပ်တည်း ချည်နှောင်ထားသည့် ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းတစ်ရာကို လိမ့်စေနိုင်၏”ဟု သူဌေးနှင့်အတူ အသပြာနှစ်ထောင် အလောင်းအစား ပြုလေဦးလော့၊ “မကောက်ကျစ်သော ငါ့ကိုလည်း ကောက်ကျစ်၏”ဟု မဆိုလင့်ဟု ဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ပုဏ္ဏားသည် “ငါ၏ နွားလားသည် တစ်စပ်တည်း ချည်နှောင်ထားသည့်ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းတစ်ရာကို လိမ့်စေနိုင်၏”ဟု သူဌေးနှင့်အတူ အသပြာနှစ်ထောင် အလောင်းအစား ပြုလေ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ ပုဏ္ဏားသည် ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းတစ်ရာကို ခိုင်မြဲစွာဖွဲ့နှောင်၍ နန္ဒိဝိသာလနွားလားကို ကပြီးလျှင် “ကောင်းသော နွားလား သွားပါလော့၊ ကောင်းသော နွားလား ရုန်းပါလော့”ဟု ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအခါ နန္ဒိဝိသာလနွားလားသည် ဝန်အပြည့်တင်သော လှည်းပေါင်းတစ်ရာကို လိမ့်စေ၏။ နှစ်သက်ဖွယ်စကားကိုသာ ပြောဆိုရာ၏၊ မနှစ်သက်ဖွယ်စကားကို တစ်ရံတစ်ခါမျှ မပြောဆိုရာ၊ (နန္ဒိဝိသာလနွားလားသည်) နှစ်သက်ဖွယ်ကို ပြောဆိုသော ပုဏ္ဏား၏ လေးလံသော (လှည်းပေါင်းတစ်ရာ) ဝန်ကိုလည်း ရွက်ဆောင်နိုင်၏၊ ထိုပုဏ္ဏားအား ဥစ္စာကိုလည်း ရစေ၏၊ ထို့ကြောင့်လည်းဝမ်းမြောက်လေ၏။ ရဟန်းတို့ နွားတိရစ္ဆာန်ဖြစ်စဥ်အခါ၌ပင် ငါဘုရားသည် ဆဲရေးခြင်း ရှုတ်ချခြင်းကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ၊ ယခုအခါ၌မူကား ဆဲရေးခြင်း ရှုတ်ချခြင်းကို အဘယ်မှာ နှစ်သက်ပါအံ့နည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

“Once upon a time, monks, there was a brahmin in Takkasilā who had an ox called Nandivisāla. On one occasion the ox said to that brahmin, ‘Go, brahmin, and bet a thousand coins with the wealthy merchant that your ox will pull one hundred carts tied together.’ And that brahmin did just that. Then, after tying one hundred carts together and yoking Nandivisāla to them, he said, ‘Go, you fraud! Pull, you liar!’ But Nandivisāla didn’t budge. Then that brahmin became depressed because he had lost a thousand coins. Nandivisāla said to him, ‘Why are you depressed?’ ‘Because I lost one thousand coins because of you.’ ‘But why did you disgrace me by calling me a fraud when I’m not? Now go, brahmin, and make the same bet with that merchant, but increase the stakes to two thousand coins. Just don’t disgrace me by calling me a fraud.’ Once again that brahmin did just that. Then, after tying one hundred carts together and yoking Nandivisāla to them, he said, ‘Go, good ox! Pull, good ox!’ And Nandivisāla pulled those one hundred carts. ‘One should say what’s pleasant, Never what’s unpleasant. Because of his pleasant speech, Heavy loads were pulled, And he obtained wealth; And he was delighted with that.’ Even at that time, monks, reviling and insulting was unpleasant to me. How then could reviling and insulting be pleasant now? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၁။ ၂-၁၄။ “ထိခိုက် နာကျင်အောင် ပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk speaks abusively, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၂-ဩမသဝါဒသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၅။ ထိခိုက်နာကျင်အောင် ပြောဆိုခြင်း မည်သည် အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမည်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အနွယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အလုပ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အတတ်ပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အနာရောဂါအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညစ်ညမ်းမှု ကိလေသာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်းဆယ်ပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ထိခိုက်နာကျင်အောင် ပြောဆို၏။ အမျိုးဇာတ် မည်သည် ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မြတ်သော အမျိုးဇာတ်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားအမျိုးဇာတ် ဒေါင်းရွေသမား ‘နှီးသမား’ အမျိုး ဇာတ်မုဆိုး တံငါအမျိုးဇာတ် သားရေနယ်သမားအမျိုးဇာတ် ပန်းမှိုက်သွန်အမျိုးဇာတ်တည်း၊ ဤကားယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်၏။ မြတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်သည် မင်းမျိုးဇာတ် ပုဏ္ဏားမျိုးဇာတ်တည်း၊ ဤကား မြတ်သောအမျိုးဇာတ် မည်၏။ အမည် နာမ မည်သည် ယုတ်သော အမည် မြတ်သော အမည်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိကုန်၏။ ယုတ်သော အမည် မည်သည် ငနားရှည်အမည် ငနားပဲ့အမည် ငနားလုံးအမည် ငနားကျယ်အမည် ငမျိုးပွားအမည်၊ ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့် သိအပ်သော အမည် မထီမဲ့မြင်ပြုအပ်သော အမည် စက်ဆုပ်အပ်သော အမည် နှိပ်စက်အပ်သော အမည် အလေးအမြတ်မပြုအပ်သောအမည်တည်း၊ ဤကား ယုတ်သောအမည် မည်၏။ မြတ်သောအမည် မည်သည် ဘုရားနှင့်စပ်သော အမည် တရားနှင့်စပ်သော အမည် သံဃာနှင့် စပ်သော အမည်၊ ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့် မသိအပ်သော အမည် မထီမဲ့မြင်မပြုအပ်သော အမည် မစက်ဆုပ်အပ်သော အမည် အလေးအမြတ်ပြုအပ်သော အမည်တည်း၊ ဤကားမြတ်သောအမည် မည်၏။ အနွယ် မည်သည် ယုတ်သောအနွယ် မြတ်သောအနွယ်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သောအနွယ် မည်သည် ကောသိယအနွယ် ဘာရဒွါဇအနွယ် ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့် သိအပ်သောအနွယ် မထီမဲ့မြင်ပြုအပ်သောအနွယ် စက်ဆုပ်အပ်သောအနွယ် နှိပ်စက်အပ်သောအနွယ် အလေးအမြတ်မပြုအပ်သောအနွယ်တည်း၊ ဤကား ယုတ်သောအနွယ် မည်၏။ မြတ်သောအနွယ် မည်သည် ဂေါတမအနွယ် မောဂ္ဂလာနအနွယ် ကစ္စာနအနွယ် ဝါသိဋ္ဌအနွယ်ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့် မသိအပ်သောအနွယ် မထီမဲ့မြင်မပြုအပ်သောအနွယ် မစက်ဆုပ်အပ်သောအနွယ် မနှိပ်စက်အပ်သောအနွယ် အလေးအမြတ်ပြုအပ်သောအနွယ်တည်း၊ ဤကား မြတ်သောအနွယ် မည်၏။ အလုပ် မည်သည် ယုတ်သော အလုပ် မြတ်သော အလုပ်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော အလုပ် မည်သည် ကျီစောင့်အလုပ် ပန်းမအလုပ် စက်ဆုပ်အပ်သော အလုပ် နှိပ်စက်အပ်သော အလုပ် အလေးအမြတ်မပြုအပ်သော အလုပ်တည်း၊ ဤကား ယုတ်သော အလုပ်မည်၏။ မြတ်သောအလုပ် မည်သည် လယ်ထွန်ခြင်းအလုပ် ကုန်သွယ်ခြင်းအလုပ် ကျွဲနွားမွေးမြူခြင်းအလုပ်၊ ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့် မသိအပ်သော အလုပ် မထီမဲ့မြင်မပြုအပ်သောအလုပ် မစက်ဆုပ်အပ်သော အလုပ် မနှိပ်စက်အပ်သော အလုပ် အလေးအမြတ်ပြုအပ်သော အလုပ်တည်း၊ ဤကား မြတ်သော အလုပ်မည်၏။ အတတ် မည်သည် ယုတ်သောအတတ် မြတ်သောအတတ်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သောအတတ် မည်သည် ကျူထရံသည်အတတ် အိုးထိန်းသည်အတတ် ရက်ကန်းသည်အတတ် သားရေနယ်သမားအတတ် ဆတ္တာသည်အတတ်၊ ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ ယုတ်ညံ့သောအားဖြင့်သိအပ်သောအတတ် မထီမဲ့မြင်ပြုအပ်သောအတတ် စက်ဆုပ်အပ်သောအတတ် နှိပ်စက်အပ်သောအတတ် အရိုအသေမပြုအပ်သောအတတ်တည်း။ ဤကား ယုတ်သောအတတ် မည်၏။ မြတ်သောအတတ် မည်သည် လက်ချိုးရေခြင်းအတတ် ဂဏန်းဖြင့် ရေးခြင်းအတတ် စာရေးအတတ်၊ ထိုမှတစ်ပါး ထိုထိုဇနပုဒ်တို့၌ အမြတ်အားဖြင့် သိအပ်သောအတတ် မထီမဲ့မြင်မပြုအပ်သောအတတ်မစက်ဆုပ်အပ်သောအတတ် မနှိပ်စက်အပ်သောအတတ် အရိုအသေပြုအပ်သောအတတ်တည်း၊ ဤကား မြတ်သောအတတ် မည်၏။ အလုံးစုံသော အနာတို့သည် ယုတ်ကုန်၏၊ သို့ရာတွင် ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ် (ကျင်ငယ်) ကို ယိုစေတတ်သော အနာ (တူလာ သရောနာ-ဆီးချိုနာ) သည် မြတ်၏။ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ မည်သည် ယုတ်သော အသွင် မြတ်သော အသွင်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ မည်သည် အလွန်ရှည်ခြင်း အလွန်တိုခြင်း ‘အလွန်ပုခြင်း’ အလွန်မည်းခြင်း အလွန်ဖြူခြင်းတည်း၊ ဤကား ယုတ်သော အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ မည်၏။ မြတ်သော အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ မည်သည် မရှည်လွန်း မတိုလွန်း မမည်းလွန်း မဖြူလွန်းခြင်း တည်း၊ ဤကား မြတ်သော အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ မည်၏။ အလုံးစုံသော ညစ်ညမ်းမှုကိလေသာတို့သည် ယုတ်ကုန်၏။ အလုံးစုံသော အာပတ်တို့သည် ယုတ်ကုန်၏၊ သို့ရာတွင် သောတာပတ္တိသမာပတ်သည် မြတ်၏။ ဆဲရေးခြင်း မည်သည် ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်း မြတ်သော ဆဲရေးခြင်းဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်း မည်သည် သင်သည် ကုလားအုပ်ဖြစ်၏၊ သိုးဖြစ်၏၊ နွားဖြစ်၏၊ မြည်းဖြစ်၏၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်၏၊ ငရဲသူဖြစ်၏၊ သင့်အား ကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ မကောင်းသော လားရာဂတိကိုသာလျှင် သင် အလိုရှိထိုက်၏ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယအက္ခရာ ဘအက္ခရာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယောကျာ်းနိမိတ် မိန်းမနိမိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း (ဆဲရေးခြင်းတည်း) ဤကား ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်းမည်၏။ မြတ်သော ဆဲရေခြင်း မည်သည် သင်သည် ဥာဏ်ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သောပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်း သောလားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိကိုသာလျှင် သင် အလိုရှိထိုက်၏ဟု (ဆဲရေးခြင်းတည်း)၊ ဤကား မြတ်သော ဆဲရေးခြင်း မည်၏။ အမျိုးဇာတ်ဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

Speaks abusively: he speaks abusively in ten ways: about caste, about name, about family, about occupation, about profession, about illnesses, about physical traits, about defilements, about offenses, and by name-calling. Permutations Definitions Caste: there are two kinds of castes: low castes and high castes. Low castes: outcasts, bamboo workers, hunters, carriage makers, waste removers—these are called “low castes”. High castes: aristocrats and brahmins—these are called “high castes”. Name: there are two kinds of names: low names and high names. Low names: Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka, Kulavaḍḍhaka, or names, in whatever countries, that are despised, looked down upon, scorned, treated with contempt, disregarded—these are called “low names”. High names: those connected with the Buddha, connected with the Teaching, or connected with the Sangha, or names, in whatever countries, that are highly regarded, highly thought of, respected, valued, esteemed—these are called “high names”. Family: there are two kinds of families: low families and high families. Low families: the Kosiya family, the Bhāradvāja family, or families, in whatever countries, that are despised, looked down upon, scorned, treated with contempt, disregarded—these are called “low families”. High families: the Gotama family, the Moggallāna family, the Kaccāna family, the Vāsiṭṭha family, or families, in whatever countries, that are highly regarded, highly thought of, respected, valued, esteemed—these are called “high families”. Occupation: there are two kinds of occupations: low occupations and high occupations. Low occupations: carpentry, waste removing, or occupations, in whatever countries, that are despised, looked down upon, scorned, treated with contempt, disregarded—these are called “low occupations”. High occupations: farming, trade, cattle keeping, or occupations, in whatever countries, that are highly regarded, highly thought of, respected, valued, esteemed—these are called “high occupations”. Profession: there are two kinds of professions: low professions and high professions. Low professions: reed work, pottery, weaving, leather work, barbering, or professions, in whatever countries, that are despised, looked down upon, scorned, treated with contempt, disregarded—these are called “low professions”. High professions: arithmetic, accounting, writing, or professions, in whatever countries, that are highly regarded, highly thought of, respected, valued, esteemed—these are called “high professions”. Illnesses: all are low, but there is the illness of diabetes which is high. Physical traits: there are two kinds of physical traits: low physical traits and high physical traits. Low physical traits: too tall, too short, too dark, too fair—these are called “low physical traits”. High physical traits: not too tall, not too short, not too dark, not too fair—these are called “high physical traits”. Defilements: all are low. Offenses: all are low, but there is the attainment of streamentry which is high. Name-calling: there are two kinds of name-calling: low name-calling and high name-calling. Low name-calling: “You’re a camel,” “You’re a ram,” “You’re an ox,” “You’re a donkey,” “You’re an animal,” “You’re bound for hell,” “You’re not going to a good destination,” “You can only expect a bad destination,” or adding disparaging endings to someone’s name, or calling someone words for the male or female genitals—this is called “low name-calling”. High name-calling: “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination”—this is called “high name-calling”. Exposition Abuse about caste

၁၆။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော ဇာတ်ဖြင့် ယုတ်သော ဇာတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဒွန်းစဏ္ဍားကို ဒေါင်းရွေသမား ‘နှီးသမား’ကို မုဆိုးတံငါကို သားရေနယ်သမားကို ပန်းမှိုက်သွန်ကို “သင်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဖြစ်၏၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး ဖြစ်၏၊ မုဆိုးတံငါမျိုး ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမားမျိုး ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော ဇာတ်အားဖြင့် မြတ်သောဇာတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ပုဏ္ဏားမျိုးကို မင်းမျိုးကို “သင်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဖြစ်၏၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး ဖြစ်၏၊ မုဆိုး တံငါမျိုး ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမားမျိုး ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော ဇာတ်ဖြင့်ယုတ်သော ဇာတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဒွန်းစဏ္ဍားကို ဒေါင်းရွေသမားကို မုဆိုးတံငါကို သားရေနယ်သမားကို ပန်းမှိုက်သွန်ကို “သင်သည် မင်းမျိုး ဖြစ်၏၊ ပုဏ္ဏားမျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော ဇာတ်ဖြင့်မြတ်သော ဇာတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ မင်းမျိုးကို ပုဏ္ဏားမျိုးကို “သင်သည် မင်းမျိုး ဖြစ်၏၊ ပုဏ္ဏားမျိုးဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အမည်နာမဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—an outcast, a bamboo worker, a hunter, a carriage maker, a waste remover—saying, “You’re an outcast,” “You’re a bamboo worker,” “You’re a hunter,” “You’re a carriage maker,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—an aristocrat, a brahmin—saying, “You’re an outcast,” “You’re a bamboo worker,” “You’re a hunter,” “You’re a carriage maker,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—an outcast, a bamboo worker, a hunter, a carriage maker, a waste remover—saying, “You’re an aristocrat,” “You’re a brahmin,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—an aristocrat, a brahmin—saying, “You’re an aristocrat,” “You’re a brahmin,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about name

၁၇။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်ညံ့သောအမည်အားဖြင့် ယုတ်ညံ့သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ငနားရှည်မည်သောသူကို ငနားပဲ့မည်သောသူကိုငနားလုံးမည်သောသူကို ငနားကျယ်မည်သောသူကို ငမျိုးပွားမည်သောသူကို “သင်သည် ငနားရှည်ဖြစ်၏၊ ငနားပဲ့ ဖြစ်၏၊ ငနားလုံး ဖြစ်၏၊ ငနားကျယ် ဖြစ်၏၊ ငမျိုးပွား ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အမည်အားဖြင့် မြတ်သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဗုဒ္ဓရက္ခိတမည်သောသူကို ဓမ္မရက္ခိတမည်သောသူကို သံဃရက္ခိတမည်သောသူကို “သင်သည် ငနားရှည် ဖြစ်၏၊ ငနားပဲ့ ဖြစ်၏၊ ငနားလုံး ဖြစ်၏၊ ငနားကျယ်ဖြစ်၏၊ ငမျိုးပွား ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အမည်အားဖြင့်ယုတ်သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ငနားရှည်မည်သောသူကို ငနားပဲ့မည်သောသူကို ငနားလုံးမည်သောသူကို ငနားကျယ်မည်သောသူကို ငမျိုးပွားမည်သောသူကို “သင်သည် ဗုဒ္ဓရက္ခိတဖြစ်၏၊ ဓမ္မရက္ခိတ ဖြစ်၏၊ သံဃရက္ခိတ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အမည်အားဖြင့် မြတ်သောအမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဗုဒ္ဓရက္ခိတမည်သောသူကို ဓမ္မရက္ခိတမည်သောသူကို သံဃရက္ခိတမည်သော သူကို “သင်သည် ဗုဒ္ဓရက္ခိတ ဖြစ်၏၊ ဓမ္မရက္ခိတ ဖြစ်၏၊ သံဃရက္ခိတ ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အနွယ်ဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—an Avakaṇṇaka, a Javakaṇṇaka, a Dhaniṭṭhaka, a Saviṭṭhaka, a Kulavaḍḍhaka— saying, “You’re an Avakaṇṇaka,” “You’re a Javakaṇṇaka,” “You’re a Dhaniṭṭhaka,” “You’re a Saviṭṭhaka,” “You’re a Kulavaḍḍhaka,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—a Buddharakkhita, a Dhammarakkhita, a Saṅgharakkhita—saying, “You’re an Avakaṇṇaka,” “You’re a Javakaṇṇaka,” “You’re a Dhaniṭṭhaka,” “You’re a Saviṭṭhaka,” “You’re a Kulavaḍḍhaka,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—an Avakaṇṇaka, a Javakaṇṇaka, a Dhaniṭṭhaka, a Saviṭṭhaka, a Kulavaḍḍhaka—saying, “You’re a Buddharakkhita,” “You’re a Dhammarakkhita,” “You’re a Saṅgharakkhita,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—a Buddharakkhita, a Dhammarakkhita, a Saṅgharakkhita—saying, “You’re a Buddharakkhita,” “You’re a Dhammarakkhita,” “You’re a Saṅgharakkhita,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about family

၁၈။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအနွယ်အားဖြင့် ယုတ်သောအနွယ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကောသိယအနွယ်ရှိသူကို ဘာရဒွါဇအနွယ်ရှိသူကို “သင်သည် ကောသိယအနွယ် ဖြစ်၏၊ ဘာရဒွါဇအနွယ် ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအနွယ်အားဖြင့် မြတ်သောအနွယ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဂေါတမအနွယ်ရှိသောသူကို မောဂ္ဂလာနအနွယ်ရှိသောသူကို ကစ္စာနအနွယ်ရှိသောသူကို ဝါသိဋ္ဌအနွယ်ရှိသောသူကို “သင်သည် ကောသိယအနွယ် ဖြစ်၏၊ ဘာရဒွါဇအနွယ် ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သောအနွယ် အားဖြင့်ယုတ်သောအနွယ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကောသိယအနွယ်ရှိသူကို ဘာရဒွါဇအနွယ်ရှိသူကို “သင်သည်ဂေါတမအနွယ် ဖြစ်၏၊ မောဂ္ဂလာနအနွယ် ဖြစ်၏၊ ကစ္စာနအနွယ် ဖြစ်၏၊ ဝါသိဋ္ဌအနွယ် ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သောအနွယ် အားဖြင့်မြတ်သောအနွယ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဂေါတမအနွယ်ရှိသူကို မောဂ္ဂလာနအနွယ်ရှိသူကို ကစ္စာနအနွယ်ရှိသူကို ဝါသိဋ္ဌအနွယ်ရှိသူကို “သင်သည် ဂေါတမအနွယ်ဖြစ်၏၊ မောဂ္ဂလာနအနွယ်ဖြစ်၏၊ ကစ္စာနအနွယ်ဖြစ်၏၊ ဝါသိဋ္ဌအနွယ်ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အလုပ်အကိုင်ဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—one from the Kosiya family, one from the Bhāradvāja family—saying, “You’re a Kosiya,” “You’re a Bhāradvāja,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—one from the Gotama family, one from the Moggallāna family, one from the Kaccāna family, one from the Vāsiṭṭha family—saying, “You’re a Kosiya,” “You’re a Bhāradvāja,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—one from the Kosiya family, one from the Bhāradvāja family—saying, “You’re a Gotama,” “You’re a Moggallāna,” “You’re a Kaccāna,” “You’re a Vāsiṭṭha,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—one from the Gotama family, one from the Moggallāna family, one from the Kaccāna family, one from the Vāsiṭṭha family—saying, “You’re a Gotama,” “You’re a Moggallāna,” “You’re a Kaccāna,” “You’re a Vāsiṭṭha,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about occupation

၁၉။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အလုပ်ဖြင့်ယုတ်သော အလုပ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကျီစောင့် ကို ပန်းမှိုက်သွန်ကို “သင်သည် ကျီစောင့် ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန် ဖြစ်၏၊”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အလုပ်အားဖြင့် မြတ်သော အလုပ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ လယ်သမားကို ကုန်သည်ကို နွားမွေးမြူသူကို “သင်သည်ကျီစောင့်ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန်ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အလုပ်ဖြင့်ယုတ်သော အလုပ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကျီစောင့်ကို ပန်းမှိုက်သွန်ကို “သင်သည် လယ်သမား ဖြစ်၏၊ ကုန်သည် ဖြစ်၏၊ နွားမွေးမြူသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အလုပ်ဖြင့်မြတ်သော အလုပ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ လယ်သမားကို ကုန်သည်ကို နွားမွေးမြူသူကို “သင်သည်လယ်သမား ဖြစ်၏၊ ကုန်သည် ဖြစ်၏၊ နွားမွေးမြူသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အတတ်ပညာဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—a carpenter, a waste remover—saying, “You’re a carpenter,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—a farmer, a trader, a cattle keeper— saying, “You’re a carpenter,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—a carpenter, a waste remover—saying, “You’re a farmer,” “You’re a trader,” “You’re a cattle keeper,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—a farmer, a trader, a cattle keeper—saying, “You’re a farmer,” “You’re a trader,” “You’re a cattle keeper,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about profession

၂၀။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအတတ်အားဖြင့် ယုတ်သောအတတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကျူထရံသည်ကို အိုးထိန်းသည်ကို ရက်ကန်းသည်ကို သားရေနယ်သမားကို ဆတ္တာသည်ကို “သင်သည် ကျူထရံသည် ဖြစ်၏၊ အိုးထိန်းသည် ဖြစ်၏၊ ရက်ကန်းသည် ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမား ဖြစ်၏၊ ဆတ္တာသည် ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအတတ်အားဖြင့် မြတ်သောအတတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ လက်ချိုးရေတွက်သူကို ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်သူကိုစာရေးတတ်သူကို “သင်သည် ကျူထရံသည် ဖြစ်၏၊ အိုးထိန်းသည် ဖြစ်၏၊ ရက်ကန်းသည် ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမား ဖြစ်၏၊ ဆတ္တာသည် ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သောအတတ်အားဖြင့် ယုတ်သောအတတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ကျူထရံသည်ကို အိုးထိန်းသည်ကို ရက်ကန်းသည်ကို သားရေနယ်သမားကို ဆတ္တာသည်ကို “သင်သည် လက်ချိုးရေတွက်သူ ဖြစ်၏၊ ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်သူဖြစ်၏၊ စာရေး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သောအတတ်အားဖြင့် မြတ်သောအတတ်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ လက်ချိုးရေတွက်သူကို ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်သူကိုစာရေးကို “သင်သည် လက်ချိုးရေတွက်သူ ဖြစ်၏၊ ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်သူဖြစ်၏၊ စာရေး ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အနာရောဂါဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—a reed worker, a potter, a weaver, a leather worker, a barber—saying, “You’re a reed worker,” “You’re a potter,” “You’re a weaver,” “You’re a leather worker,” “You’re a barber,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—an arithmetician, an accountant, a clerk—saying, “You’re a reed worker,” “You’re a potter,” “You’re a weaver,” “You’re a leather worker,” “You’re a barber,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—a reed worker, a potter, a weaver, a leather worker, a barber—saying, “You’re an arithmetician,” “You’re an accountant,” “You’re a clerk,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—an arithmetician, an accountant, a clerk—saying, “You’re an arithmetician,” “You’re an accountant,” “You’re a clerk,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about illnesses

၂၁။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအနာအားဖြင့် ယုတ်သော အနာရှိသူကို ပြောဆို၏၊ နူနာရှိသူကို အိုင်းအမာနာရှိသူကို (ပွေးညှင်းတင်းတိပ်စသော) အရေပြားနာရှိသူကို ချောင်းဆိုးနာရှိသူကို ဝက်ရူးနာရှိသူကို “သင်သည် နူနာရှိသူဖြစ်၏၊ အိုင်းအမာနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ (ပွေးညှင်း တင်းတိပ်စသော) အရေပြားနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ ချောင်းဆိုးနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ ဝက်ရူးနာရှိသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အနာဖြင့်မြတ်သော အနာရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ (ဆီးချိုနာ) ရှိသူကို “သင်သည်နူနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အိုင်းအမာနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ (ပွေးညှင်းတင်းတိပ်စသော) အရေပြားနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ ချောင်းဆိုးနာရှိသူ ဖြစ်၏၊ ဝက်ရူးနာရှိသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အနာဖြင့်ယုတ်သော အနာရှိသူကို ပြောဆို၏၊ နူနာရှိသူကို အိုင်းအမာနာရှိသူကို (ပွေး ညှင်း တင်းတိပ် စသော) အရေပြားနာရှိသူကို ချောင်းဆိုးနာရှိသူကို ဝက်ရူးနာရှိသူကို “သင်သည် ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ (ဆီးချိုနာ) ရှိသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကိုဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အနာဖြင့်မြတ်သော အနာရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ (ဆီးချိုနာ) ရှိသူကို “သင်သည်ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ (ဆီးချိုနာ) ရှိသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’ဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—a leper, one with abscesses, one with mild leprosy, one with tuberculosis, an epileptic—saying, “You’re a leper,” “You have abscesses,” “You have mild leprosy,” “You have tuberculosis,” “You’re an epileptic,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—a diabetic—saying, “You’re a leper,” “You have abscesses,” “You have mild leprosy,” “You have tuberculosis,” “You’re an epileptic,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—a leper, one with abscesses, one with mild leprosy, one with tuberculosis, an epileptic—saying, “You’re a diabetic,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—a diabetic—saying, “You’re a diabetic,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about physical traits

၂၂။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အသွင်ဖြင့်ယုတ်သော အသွင်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ အလွန်ရှည်သောသူကို အလွန်တိုသောသူကို အလွန်မည်းသောသူကို အလွန်ဖြူသောသူကို “သင်သည် ရှည်လွန်းသူ ဖြစ်၏၊ တိုလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မည်းလွန်းသူဖြစ်၏၊ ဖြူလွန်းသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အသွင်ဖြင့်မြတ်သော အသွင်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ မရှည်လွန်းသူကို မတိုလွန်းသူကို မမည်းလွန်းသူကို မဖြူလွန်းသူကို “သင်သည် ရှည်လွန်းသူ ဖြစ်၏၊ တိုလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မည်းလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ ဖြူလွန်းသူ ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အသွင်ဖြင့်ယုတ်သော အသွင်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ အလွန်ရှည်သူကို အလွန်တိုသူကို အလွန်မည်းသူကို အလွန်ဖြူသူကို “သင်သည် မရှည်လွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မတိုလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မမည်းလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မဖြူလွန်းသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော အသွင်ဖြင့်မြတ်သော အသွင်ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ မရှည်လွန်းသူကို မတိုလွန်းသူကို မမည်းလွန်းသူကို မဖြူလွန်းသူကို “သင်သည် မရှည်လွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မတိုလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မမည်းလွန်းသူ ဖြစ်၏၊ မဖြူလွန်းသူ ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ကိလေသာဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—one who is too tall, one who is too short, one who is too dark, one who is too fair—saying, “You’re too tall,” “You’re too short,” “You’re too dark,” “You’re too fair,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—one who is not too tall, one who is not too short, one who is not too dark, one who is not too fair—saying, “You’re too tall,” “You’re too short,” “You’re too dark,” “You’re too fair,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—one who is too tall, one who is too short, one who is too dark, one who is too fair—saying, “You’re not too tall,” “You’re not too short,” “You’re not too dark,” “You’re not too fair,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—one who is not too tall, one who is not too short, one who is not too dark, one who is not too fair—saying, “You’re not too tall,” “You’re not too short,” “You’re not too dark,” “You’re not too fair,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about defilements

၂၃။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောရာဂစသည်ဖြင့် ယုတ်သော ရာဂစသည် ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ရာဂထကြွသူကို ဒေါသထကြွသူကို မောဟထကြွသူကို “သင်သည် ရာဂထကြွသူ ဖြစ်၏၊ ဒေါသထကြွသူ ဖြစ်၏၊ မောဟထကြွသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော ရာဂ စသည်ဖြင့်ကိလေသာ မရှိ၍ မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ရာဂကင်းသူကို ဒေါသကင်းသူကို မောဟကင်း သူကို “သင်သည် ရာဂထကြွသူ ဖြစ်၏၊ ဒေါသထကြွသူ ဖြစ်၏၊ မောဟထကြွသူ ဖြစ်၏၊”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော စကားဖြင့်ယုတ်သော ရာဂစသည် ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ရာဂထကြွသူကို ဒေါသထကြွသူကို မောဟထကြွသူကို “သင်သည် ရာဂကင်းသူ ဖြစ်၏၊ ဒေါသကင်းသူ ဖြစ်၏၊ မောဟကင်းသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော စကားဖြင့်ကိလေသာ မရှိ၍ မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ရာဂကင်းသူကို ဒေါသကင်းသူကို မောဟကင်းသူကို “သင်သည် ရာဂကင်းသူ ဖြစ်၏၊ ဒေါသကင်းသူ ဖြစ်၏၊ မောဟကင်းသူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အာပတ်ဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—one full of sensual desire, one full of ill will, one full of confusion—saying, “You’re full of sensual desire,” “You’re full of ill will,” “You’re full of confusion,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—one without sensual desire, one without ill will, one without confusion—saying, “You’re full of sensual desire,” “You’re full of ill will,” “You’re full of confusion,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—one full of sensual desire, one full of ill will, one full of confusion—saying, “You’re without sensual desire,” “You’re without ill will,” “You’re without confusion,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—one without sensual desire, one without ill will, one without confusion—saying, “You’re without sensual desire,” “You’re without ill will,” “You’re without confusion,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Abuse about offenses

၂၄။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအာပတ်ဖြင့် ယုတ်သော အာပတ်သင့်သူကို ပြောဆို၏၊ ပါရာဇိကအာပတ်သင့်သူကို သံဃာဒိသိသ်အာပတ့်သင့်သူကို ထုလ္လစ္စဥ်းအာပတ်သင့်သူကို ပါစိတ်အာပတ်သင့်သူကို ပါဋိဒေသနီအာပတ်သင့်သူကို ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်သူကို ဒုဗ္ဘာသီအာပတ်သင့်သူကို “သင်သည် ပါရာဇိကအာပတ် သင့်သူ ဖြစ်၏၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သင့်သူ ဖြစ်၏၊ ထုလ္လစ္စဥ်းအာပတ် သင့်သူ ဖြစ်၏၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်သူ ဖြစ်၏၊ ပါဋိဒေသနီအာပတ်သင့်သူ ဖြစ်၏၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သူ ဖြစ်၏၊ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်သူ ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော အာပတ်ဖြင့် (အာပတ် မရှိ၍) မြတ်သူကို ပြောဆို၏၊ သောတာပန်ကို “သင်သည် ပါရာဇိကအာပတ် သင့်သူဖြစ်၏။ပ။ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်သူဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ (အာပတ် မရှိ၍) မြတ်သော စကားဖြင့် (အာပတ်သင့်၍) ယုတ်သူကို ပြောဆို၏၊ ပါရာဇိကအာပတ် သင့်သူကို။ပ။ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်သူကို “သင်သည် သောတာပန် ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ (အာပတ်မရှိ၍) မြတ်သောစကားဖြင့် (အာပတ်မရှိ၍) မြတ်သူကို ပြောဆို၏၊ သောတာပန်ကို “သင်သည် သောတာပန် ဖြစ်၏”ဟုပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အယုတ် အမြတ်ဆဲရေးခြင်းမျိုးဖြင့် ဆဲရေးခြင်း

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—one who has committed an offense entailing expulsion, one who has committed an offense entailing suspension, one who has committed a serious offense, one who has committed an offense entailing confession, one who has committed an offense entailing acknowledgment, one who has committed an offense of wrong conduct, one who has committed an offense of wrong speech—saying, “You’ve committed an offense entailing expulsion,” “You’ve committed an offense entailing suspension,” “You’ve committed a serious offense,” “You’ve committed an offense entailing confession,” “You’ve committed an offense entailing acknowledgment,” “You’ve committed an offense of wrong conduct,” “You’ve committed an offense of wrong speech,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—a streamenterer—saying, “You’ve committed an offense entailing expulsion,” “You’ve committed an offense entailing suspension,” “You’ve committed a serious offense,” “You’ve committed an offense entailing confession,” “You’ve committed an offense entailing acknowledgment,” “You’ve committed an offense of wrong conduct,” “You’ve committed an offense of wrong speech,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—one who has committed an offense entailing expulsion, one who has committed an offense entailing suspension, one who has committed a serious offense, one who has committed an offense entailing confession, one who has committed an offense entailing acknowledgment, one who has committed an offense of wrong conduct, one who has committed an offense of wrong speech—saying, “You’re a streamenterer,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—a streamenterer—saying, “You’re a streamenterer,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Insulting abuse

၂၅။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောဆဲရေးခြင်းဖြင့် ယုတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ကုလားအုပ်ကို ဆိတ်ကို နွားကို မြည်းကို တိရစ္ဆာန်ကိုငရဲသူကို “သင်သည် ကုလားအုပ်ဖြစ်၏၊ ဆိတ်ဖြစ်၏၊ နွားဖြစ်၏၊ မြည်းဖြစ်၏၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်၏၊ ငရဲသူဖြစ်၏၊ သင့်အား ကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ မကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင်ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သော ဆဲရေး ခြင်းဖြင့်မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ပညာရှိသူကို လိမ္မာသူကို ထက်မြက်သော ပညာရှိသူကို အကြားအမြင်များသူကို တရားဟောတတ်သူကို “သင်သည် ကုလားအုပ်ဖြစ်၏၊ ဆိတ်ဖြစ်၏၊ နွားဖြစ်၏၊ မြည်းဖြစ်၏၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်၏၊ ငရဲသူဖြစ်၏၊ သင့်အား ကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ မကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင်ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော ဆဲရေး ခြင်းဖြင့်ယုတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ကုလားအုပ်ကို ဆိတ်ကို နွားကို မြည်းကို တိရစ္ဆာန်ကို ငရဲသူကို “သင်သည်ပညာရှိ ဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူ ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင် ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ မြတ်သော ဆဲရေ ခြင်းဖြင့်မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ပညာရှိသူကို လိမ္မာသူကို ထက်မြက်သော ပညာရှိသူကို အကြားအမြင်များသူကို တရားဟောတတ်သူကို “သင်သည် ပညာရှိ ဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သောပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူ ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသောလားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင် ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is low—a camel, a ram, an ox, a donkey, an animal, one bound for hell—saying, “You’re a camel,” “You’re a ram,” “You’re an ox,” “You’re a donkey,” “You’re an animal,” “You’re bound for hell,” “You’re not going to a good destination,” “You can only expect a bad destination,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is low to one who is high—one who is wise, one who is competent, one who is intelligent, one who is learned, one who is an expounder of the Teaching—saying, “You’re a camel,” “You’re a ram,” “You’re an ox,” “You’re a donkey,” “You’re an animal,” “You’re bound for hell,” “You’re not going to a good destination,” “You can only expect a bad destination,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is low—a camel, a ram, an ox, a donkey, an animal, one bound for hell—saying, “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says what is high to one who is high—one who is wise, one who is competent, one who is intelligent, one who is learned, one who is an expounder of the Teaching—saying, “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Indirect abuse

၂၆။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ဒွန်းစဏ္ဍား ဒေါင်းရွေသမား မုဆိုး တံငါ သားရေနယ်သမား ပန်းမှိုက်သွန်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ “ဤအရပ်၌ အချို့သော မင်းမျိုး ပုဏ္ဏားမျိုးတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “There are outcasts right here,” “There are bamboo workers right here,” “There are hunters right here,” “There are carriage makers right here,” “There are waste removers right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “There are aristocrats right here,” “There are brahmins right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct.

၂၇။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ငနားရှည်မည်သောသူ ငနားပဲ့မည်သောသူ ငနားလုံးမည်သောသူ ငနားကျယ်မည်သောသူငမျိုးပွားမည်သောသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ဗုဒ္ဓရက္ခိတမည်သောသူ ဓမ္မရက္ခိတမည်သောသူ သံဃရက္ခိတမည်သောသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ကောသိယအနွယ် ဘာရဒွါဇအနွယ်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ဂေါတမအနွယ် မောဂ္ဂလာနအနွယ် ကစ္စာနအနွယ် ဝါသိဋ္ဌအနွယ်တို့သည်ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ကျီစောင့် ပန်းမှိုက်သွန်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော လယ်သမား ကုန်သည် နွားမွေးမြူသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြော ဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ကျူထရံသည် အိုးထိန်းသည် ရက်ကန်းသည် သားရေနယ်သမား ဆတ္တာသည်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူ ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်တတ်သူ စာရေးတတ်သူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော နူနာရှိသူ အိုင်းအမာနာရှိသူ (ပွေးညှင်းတင်းတိပ်စသော) အရေပြားနာ ရှိသူချောင်းဆိုးနာရှိသူ ဝက်ရူးနာရှိသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ ‘ဆီးချိုနာ’ ရှိသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ရှည်လွန်းသူ တိုလွန်းသူ မည်းလွန်းသူ ဖြူလွန်းသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော မရှည်လွန်းသူ မတိုလွန်းသူ မမည်းလွန်းသူ မဖြူလွန်းသူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ရာဂထကြွသူ ဒေါသထကြွသူ မောဟထကြွသူူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ရာဂကင်းသူ ဒေါသကင်းသူ မောဟကင်းသူူူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ပါရာဇိကအာပတ်သင့်သူ။ပ။ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်သူူူတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော သောတာပန်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ကုလားအုပ် ဆိတ် နွား မြည်း တိရစ္ဆာန် ငရဲသားတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား ကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ မကောင်းသော လားရာဂတိကိုသာလျှင် ထိုသူတို့အလိုရှိထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “There are Avakaṇṇakas right here,” “There are Javakaṇṇakas right here,” “There are Dhaniṭṭhakas right here,” “There are Saviṭṭhakas right here,” “There are Kulavaḍḍhakas right here,” … says, “There are Buddharakkhitas right here,” “There are Dhammarakkhitas right here,” “There are Saṅgharakkhitas right here,” … says, “There are Kosiyas right here,” “There are Bhāradvājas right here,” … says, “There are Gotamas right here,” “There are Moggallānas right here,” “There are Kaccānas right here,” “There are Vāsiṭṭhas right here,” … says, “There are carpenters right here,” “There are waste removers right here,” … says, “There are farmers right here,” “There are traders right here,” “There are cattle keepers right here,” … says, “There are reed workers right here,” “There are potters right here,” “There are weavers right here,” “There are leather workers right here,” “There are barbers right here,” … says, “There are arithmeticians right here,” “There are accountants right here,” “There are clerks right here,” … says, “There are lepers right here,” “There are some with abscesses right here,” “There are some with mild leprosy right here,” “There are some with tuberculosis right here,” “There are epileptics right here,” … says, “There are diabetics right here,” … says, “There are some who are too tall right here,” “There are some who are too short right here,” “There are some who are too dark right here,” “There are some who are too fair right here,” … says, “There are some who are not too tall right here,” “There are some who are not too short right here,” “There are some who are not too dark right here,” “There are some who are not too fair right here,” … says, “There are some who are full of sensual desire right here,” “There are some who are full of ill will right here,” “There are some who are full of confusion right here,” … says, “There are some without sensual desire right here,” “There are some without ill will right here,” “There are some without confusion right here,” … says, “There are some who have committed an offense entailing expulsion right here … etc. … some who have committed an offense of wrong speech right here,” … says, “There are streamenterers right here,” … says, “There are camels right here,” “There are rams right here,” “There are oxen right here,” “There are donkeys right here,” “There are animals right here,” “There are those bound for hell right here,” “There are those not going to a good destination right here,” “There are those who can only expect a bad destination right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct.

၂၈။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ “ဤအရပ်၌အချို့သော ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူ တရားဟောတတ်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “There are wise ones right here,” “There are competent ones right here,” “There are intelligent ones right here,” “There are learned ones right here,” “There are expounders of the Teaching right here,” “There are those not going to a bad destination right here,” “There are those who can only expect a good destination right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct.

၂၉။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေသမား မျိုးမုဆိုးတံငါမျိုး သားရေနယ်သမားမျိုး ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူ တရားဟောတတ်သူတို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “Perhaps these are outcasts,” “Perhaps these are bamboo workers,” “Perhaps these are hunters,” “Perhaps these are carriage makers,” “Perhaps these are waste removers,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. … If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “Perhaps these are wise ones,” “Perhaps these are competent ones,” “Perhaps these are intelligent ones,” “Perhaps these are learned ones,” “Perhaps these are expounders of the Teaching,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct.

၃၀။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “ငါတို့ကား ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ မုဆိုးတံငါမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ သားရေနယ်သမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး မဟုတ်ကုန်”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ငါတို့ကား ပညာရှိ မဟုတ်ကုန်၊ လိမ္မာသူ မဟုတ်ကုန်၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိ မဟုတ်ကုန်၊ အကြားအမြင်များသူ မဟုတ်ကုန်၊ တရားဟောတတ်သူ မဟုတ်ကုန်၊ ငါတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ငါတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate another who is fully ordained, says, “We’re not outcasts,” “We’re not bamboo workers,” “We’re not hunters,” “We’re not carriage makers,” “We’re not waste removers,” … “We’re not wise ones,” “We’re not competent ones,” “We’re not intelligent ones,” “We’re not learned ones,” “We’re not expounders of the Teaching,” “We’re not going to a bad destination,” “We can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. Abuse of one who is not fully ordained

၃၁။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ယုတ်သောအမည်ဖြင့် ယုတ်သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏။ပ။ ယုတ်သော အမည်ဖြင့် မြတ်သော အမည်ရှိသူကိုပြောဆို၏။ပ။ မြတ်သော အမည်ဖြင့် ယုတ်သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏။ပ။ မြတ်သော အမည်ဖြင့်မြတ်သော အမည်ရှိသူကို ပြောဆို၏။ပ။ ပညာရှိသူကို လိမ္မာသူကို ထက်မြက်သော ပညာ ရှိသူကိုအကြားအမြင်များသူကို တရားဟောတတ်သူကို “သင်သည် ပညာရှိဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင် ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မုဆိုးတံငါမျိုး သားရေနယ်သမားမျိုး ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူတရားဟောတတ်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသောလားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေ သမားမျိုးမုဆိုးတံငါမျိုး၊ သားရေနယ်သမားမျိုး ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက်သောပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူ တရားဟောတတ်သူတို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို ဆဲရေးလို ရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို ပြုလုပ်လို၍ ဤသို့ ပြောဆို၏၊ “ငါတို့ကား ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ မုဆိုးတံငါမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ သားရေနယ်သမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး မဟုတ်ကုန်”ဟု ပြောဆိုအံ့။ ပ “ငါတို့ကား ပညာရှိ မဟုတ်ကုန်၊ လိမ္မာသူ မဟုတ်ကုန်၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ မဟုတ်ကုန်၊ အကြားအမြင်များသူ မဟုတ်ကုန်၊ တရားဟောတတ်သူ မဟုတ်ကုန်၊ ငါတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ငါတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate someone who is not fully ordained, says what is low to one who is low … says what is low to one who is high … says what is high to one who is low … says what is high to one who is high—one who is wise, one who is competent, one who is intelligent, one who is learned, one who is an expounder of the Teaching—saying, “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate someone who is not fully ordained, says, “There are outcasts right here,” “There are bamboo workers right here,” “There are hunters right here,” “There are carriage makers right here,” “There are waste removers right here,” … “There are wise ones right here,” “There are competent ones right here,” “There are intelligent ones right here,” “There are learned ones right here,” “There are expounders of the Teaching right here,” “There are those not going to a bad destination right here,” “There are those who can only expect a good destination right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate someone who is not fully ordained, says, “Perhaps these are outcasts,” “Perhaps these are bamboo workers,” “Perhaps these are hunters,” “Perhaps these are carriage makers,” “Perhaps these are waste removers,” … “Perhaps these are wise ones,” “Perhaps these are competent ones,” “Perhaps these are intelligent ones,” “Perhaps these are learned ones,” “Perhaps these are expounders of the Teaching,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, wishing to revile, wishing to insult, wishing to humiliate someone who is not fully ordained, says, “We’re not outcasts,” “We’re not bamboo workers,” “We’re not hunters,” “We’re not carriage makers,” “We’re not waste removers,” … “We’re not wise ones,” “We’re not competent ones,” “We’re not intelligent ones,” “We’re not learned ones,” “We’re not expounders of the Teaching,” “We’re not going to a bad destination,” “We can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. Not intending to abuse, direct speech

၃၂။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့် ယုတ်သော အမျိုးဇာတ်အားဖြင့် ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် ရှိသူကို ပြောဆို၏၊ ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုးကို ဒေါင်းရွေသမားမျိုးကို မုဆိုးတံငါမျိုးကို သားရေနယ်သမားမျိုးကို ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးကို “သင်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဖြစ်၏၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး ဖြစ်၏၊ မုဆိုးတံငါမျိုး ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမားမျိုး ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်ယုတ်သော အမျိုးဇာတ်အားဖြင့် မြတ်သော အမျိုးဇာတ်ရှိသူကိုု ပြောဆို၏၊ မင်းမျိုးကို ပုဏ္ဏားမျိုးကို “သင်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဖြစ်၏၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး ဖြစ်၏၊ မုဆိုးတံငါမျိုး ဖြစ်၏၊ သားရေနယ်သမားမျိုး ဖြစ်၏၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ်သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူး လိုသဖြင့်မြတ်သော အမျိုးဇာတ်အားဖြင့် ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် ရှိသူကိုု ပြောဆို၏၊ ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုးကို ဒေါင်းရွေသမားမျိုးကို မုဆိုးတံငါမျိုးကို သားရေနယ်သမားမျိုးကို ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးကို “သင်သည် မင်းမျိုးဖြစ်၏၊ ပုဏ္ဏားမျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်မြတ်သော အမျိုးဇာတ်အားဖြင့် မြတ်သော အမျိုးဇာတ်ရှိသူကိုု ပြောဆို၏၊ မင်းမျိုးကို ပုဏ္ဏားမျိုးကို “သင်သည် မင်းမျိုး ဖြစ်၏၊ ပုဏ္ဏားမျိုး ဖြစ်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့် အယုတ်ဖြင့် ယုတ်သောသူကို ပြောဆို၏။ပ။ အယုတ်ဖြင့် မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏။ပ။ အမြတ်ဖြင့်ယုတ်သောသူကို ပြောဆို၏။ပ။ အမြတ်ဖြင့် မြတ်သောသူကို ပြောဆို၏၊ ပညာရှိသူကို လိမ္မာ သူကိုထက်မြက်သော ပညာရှိသူကို အကြားအမြင်များသူကို တရားဟောတတ်သူကို “သင်သည် ပညာရှိသူဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူ ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင်သင် ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says what is low to one who is low—an outcast, a bamboo worker, a hunter, a carriage maker, a waste remover—saying, “You’re an outcast,” “You’re a bamboo worker,” “You’re a hunter,” “You’re a carriage maker,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says what is low to one who is high—an aristocrat, a brahmin—saying, “You’re an outcast,” “You’re a bamboo worker,” “You’re a hunter,” “You’re a carriage maker,” “You’re a waste remover,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says what is high to one who is low—an outcast, a bamboo worker, a hunter, a carriage maker, a waste remover—saying, “You’re an aristocrat,” “You’re a brahmin,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says what is high to one who is high—an aristocrat, a brahmin—saying, “You’re an aristocrat,” “You’re a brahmin,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says what is low to one who is low … says what is low to one who is high … says what is high to one who is low … says what is high to one who is high—one who is wise, one who is competent, one who is intelligent, one who is learned, one who is an expounder of the Teaching— saying, “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. Not intending to abuse, indirect speech

၃၃။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့် ဤသို့ ဆို၏ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ဒွန်းစဏ္ဍား ဒေါင်းရွေသမား မုဆိုးတံငါ သားရေနယ်သမား ပန်းမှိုက်သွန်တို့သည် ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူ တရားဟောတတ်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူး လိုသဖြင့်ဤသို့ ဆို၏ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ဒွန်းစဏ္ဍား ဒေါင်းရွေသမား မုဆိုးတံငါ သားရေနယ်သမား ပန်းမှိုက်သွန်တို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ပညာရှိသူ လိမ္မာသူ ထက်မြက် သောပညာရှိသူ အကြားအမြင်များသူ တရားဟောတတ်သူတို့တည်း”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်ဤသို့ ဆို၏ “ငါတို့ကား ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မုဆိုးတံငါမျိုး သားရေနယ်သမား မျိုးပန်းမှိုက်သွန်မျိုး မဟုတ်ကုန်”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ငါတို့ကား ပညာရှိများ လိမ္မာသူများ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများတရားဟောတတ်သူများ မဟုတ်ကုန်၊ ငါတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသောလားရာဂတိသို့သာလျှင် ငါတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says, “There are outcasts right here,” “There are bamboo workers right here,” “There are hunters right here,” “There are carriage makers right here,” “There are waste removers right here,” … “There are wise ones right here,” “There are competent ones right here,” “There are intelligent ones right here,” “There are learned ones right here,” “There are expounders of the Teaching right here,” “There are those not going to a bad destination right here,” “There are those who can only expect a good destination right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says, “Perhaps these are outcasts,” “Perhaps these are bamboo workers,” “Perhaps these are hunters,” “Perhaps these are carriage makers,” “Perhaps these are waste removers,” … “Perhaps these are wise ones,” “Perhaps these are competent ones,” “Perhaps these are intelligent ones,” “Perhaps these are learned ones,” “Perhaps these are expounders of the Teaching,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate another who is fully ordained, but wanting to have fun, says, “We’re not outcasts,” “We’re not bamboo workers,” “We’re not hunters,” “We’re not carriage makers,” “We’re not waste removers,” … “We’re not wise ones,” “We’re not competent ones,” “We’re not intelligent ones,” “We’re not learned ones,” “We’re not expounders of the Teaching,” “We’re not going to a bad destination,” “We can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. Not intending to abuse one who is not fully ordained

၃၄။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲရယ်မြူးလိုသဖြင့် အယုတ်ဖြင့် ယုတ်သောသူကို ပြောဆိုအံ့။ပ။ အယုတ်ဖြင့် မြတ်သောသူကို ပြောဆိုအံ့။ပ။ အမြတ်ဖြင့် ယုတ်သောသူကို ပြောဆိုအံ့။ပ။ အမြတ်ဖြင့်မြတ်သောသူကို ပြောဆိုအံ့၊ ပညာရှိသူကို လိမ္မာသူကို ထက်မြက်သော ပညာရှိသူကို အကြားအမြင်များသူကို တရားဟောတတ်သူကို “သင်သည် ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက်သောပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူ ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသောလားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင်ရောက်ထိုက်၏”ဟူ၍ ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲရယ်မြူးလိုသဖြင့် ဤသို့ပြောဆို၏၊ “ဤအရပ်၌ အချို့ကုန်သော ဒွန်းစဏ္ဍားများ ဒေါင်းရွေသမားများမုဆိုးတံငါများ သားရေနယ်သမားများ ပန်းမှိုက်သွန်များ ရှိကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ဤအရပ်၌ အချို့သော ပညာရှိသူများ လိမ္မာသူများ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများ တရားဟောတတ်သူများ ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ထိုက်ကုန်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲရယ်မြူးလိုသဖြင့် ဤသို့ပြောဆို၏၊ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ဒွန်းစဏ္ဍားများ ဒေါင်းရွေသမားများ မုဆိုးတံငါများ သားရေနယ်သမားများ ပန်းမှိုက်သွန်များတည်း”ဟုပြောဆိုအံ့။ပ။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲရယ်မြူးလိုသဖြင့် ဤသို့ပြောဆို၏၊ “အကြင်သူတို့သည် ရှိကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား ပညာရှိသူများလိမ္မာသူများ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများ တရားဟောတတ်သူများတည်း၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက့်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူကို မဆဲရေးလို မရှုတ်ချလို အရှိန်အစော်မဲ့ကို မပြုလုပ်လိုဘဲရယ်မြူးလိုသဖြင့် ဤသို့ပြောဆို၏၊ “ငါတို့ကား ဒွန်းစဏ္ဍားများ ဒေါင်းရွေသမားများ မုဆိုးတံငါများသားရေနယ်သမားများ ပန်းမှိုက်သွန်များ မဟုတ်ကြကုန်”ဟု ပြောဆိုအံ့။ပ။ “ငါတို့ကား ပညာရှိသူများ လိမ္မာသူများ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများတရားဟောတတ်သူများ မဟုတ်ကုန်၊ ငါတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိ မရှိ၊ ကောင်းသောလားရာဂတိသို့သာလျှင် ငါတို့ ရောက်ထိုက်၏”ဟု ပြောဆိုအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate someone who is not fully ordained, but wanting to have fun, says what is low to one who is low … says what is low to one who is high … says what is high to one who is low … says what is high to one who is high—one who is wise, one who is competent, one who is intelligent, one who is learned, one who is an expounder of the Teaching— saying, “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate someone who is not fully ordained, but wanting to have fun, says, “There are outcasts right here,” “There are bamboo workers right here,” “There are hunters right here,” “There are carriage makers right here,” “There are waste removers right here,” … “There are wise ones right here,” “There are competent ones right here,” “There are intelligent ones right here,” “There are learned ones right here,” “There are expounders of the Teaching right here,” “There are those not going to a bad destination right here,” “There are those who can only expect a good destination right here,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate someone who is not fully ordained, but wanting to have fun, says, “Perhaps these are outcasts,” “Perhaps these are bamboo workers,” “Perhaps these are hunters,” “Perhaps these are carriage makers,” “Perhaps these are waste removers,” … “Perhaps these are wise ones,” “Perhaps these are competent ones,” “Perhaps these are intelligent ones,” “Perhaps these are learned ones,” “Perhaps these are expounders of the Teaching,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. If one who is fully ordained, not wishing to revile, not wishing to insult, not wishing to humiliate someone who is not fully ordained, but wanting to have fun, says, “We’re not outcasts,” “We’re not bamboo workers,” “We’re not hunters,” “We’re not carriage makers,” “We’re not waste removers,” … “We’re not wise ones,” “We’re not competent ones,” “We’re not intelligent ones,” “We’re not learned ones,” “We’re not expounders of the Teaching,” “We’re not going to a bad destination,” “We can only expect a good destination,” then for every statement, he commits an offense of wrong speech. Non-offenses

၃၅။ အနက်ကို ရှေးရှုသော ရဟန်း၊ ပါဠိကို ရှေးရှုသော ရဟန်း၊ ဆုံးမခြင်းကို ရှေးရှုသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒုတိယ ဩမသဝါဒသိက္ခာပုဒ်ပြီး၏။ ၁။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းခြောက်ပါး စတင်တည်ထောင်သော အသင်းဝင်ရဟန်းတို့ကို ဆိုသည်။ ၂။ တက္ကသိုလ်= အတတ်ပညာအထူးထူးကို ကြံဆလေ့ ရှိသောသူတို့၏ နေထိုင်ရာမြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၃။ နန္ဒိဝိသာလ= နှစ်သက်ဖွယ် ဦးချိုခံ့ညားခြင်းရှိသောနွား ၄။ ကောဋ္ဋကကမ္မံ ရှိလျှင် သစ်ရွှေသမား လက်သမားအလုပ် ကျောက်ဆစ်သမားအလုပ်ဟု ပြန်ဆိုရမည်။

There is no offense: if he is aiming at something beneficial; if he is aiming at giving a teaching; if he is aiming at giving an instruction; if he is insane; if he is deranged; if he is overwhelmed by pain; if he is the first offender. The training rule on abusive speech, the second, is finished.

၁- မုသာဝါဒဝဂ် ၃- ပေသုညသိက္ခာပုဒ် ၃၆။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြ ငြင်းခုံကြ ဝါဒကွဲပြားခြင်းသို့ ရောက်ကြကုန်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို ပို့ဆောင်ကြကုန်၏။ ဤရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ဤရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ထိုရဟန်းကို ပြောကြားကုန်၏၊ ထိုရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ထိုရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ဤရဟန်းကို ပြောကြားကုန်၏၊ ထိုသို့ပြောကြားခြင်းကြောင့် မဖြစ်သေးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း ဖြစ်ပွားကုန်၏၊ ဖြစ်ပြီးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် ပွားများခြင်း ကျယ်ပြန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြ ငြင်းခုံကြ ဝါဒကွဲပြား ခြင်းသို့ရောက်ကြကုန်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို အဘယ့်ကြောင့်ပို့ဆောင်ကုန်ဘိသနည်း၊ ဤရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ဤရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ထိုရဟန်းကို ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း၊ ထိုရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ထိုရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ဤရဟန်းကို ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း၊ ထိုသို့ ပြောကြားခြင်းကြောင့် မဖြစ်သေးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း ဖြစ်ပွားကုန်၏၊ ဖြစ်ပြီးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် ပွားများခြင်း ကျယ်ပြန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသောအကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင်မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ခိုက်ရန် ဖြစ်ကြငြင်းခုံကြ ဝါဒကွဲပြားခြင်းသို့ ရောက်ကြကုန်သော ရဟန်းတို့အထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကိုပို့ဆောင်ကုန်၏၊ ဤရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ဤရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ထိုရဟန်းကို ပြောကြားကုန်၏၊ ထိုရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ထိုရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ဤရဟန်းကို ပြောကြားကုန်၏၊ ထိုသို့ ပြောကြားခြင်းကြောင့် မဖြစ်သေးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း ဖြစ်ပွားကုန်၏၊ ဖြစ်ပြီးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် ပွားများခြင်း ကျယ်ပြန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏ဟူသည်မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြ ငြင်းခုံကြ ဝါဒကွဲပြားခြင်းသို့ ရောက်ကြကုန်သော ရဟန်းတို့ထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို အဘယ့်ကြောင့် ပို့ဆောင်ကြကုန်ဘိသနည်း၊ ဤရဟန်း၏စကားကို နားထောင်၍ ဤရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ထိုရဟန်းကို ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း၊ ထိုရဟန်း၏စကားကို နားထောင်၍ ထိုရဟန်းနှင့် ကွဲပြားအောင် ဤရဟန်းကို ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း၊ ထိုသို့ ပြောကြားခြင်းကြောင့် မဖြစ်သေးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း ဖြစ်ပွားကုန်၏၊ ဖြစ်ပြီးသော ခိုက်ရန်တို့သည်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် ပွားများခြင်း ကျယ်ပြန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ကြည်ညိုပြီးသော သူတို့အား တိုး၍ ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Malicious talebearing Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the monks from the group of six were engaged in malicious talebearing between monks who were arguing. After hearing something on one side they reported it to the other side, and vice versa, in order to create division between them. In this way they started new quarrels and made existing quarrels worse. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six engage in malicious talebearing between monks who are arguing? How can they report to one side what they have heard on the other side, and vice versa, in order to create division, and in this way start new quarrels and make existing quarrels worse?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned those monks: “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၂။ ၃-၃၇။ “ရဟန်းတို့အား ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်း ကြောင့်ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk engages in malicious talebearing between monks, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၃- ပေသုညသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၃၈။ ချောပစ်ကုန်းတိုက်ခြင်း မည်သည် မိမိအား ချစ်ခင်စေလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကွဲပြားစေလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း ဤအကြောင်းနှစ်ပါးတို့ဖြင့် ချောပစ်ကုန်းတိုက်၏။ အမျိုးဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမည်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အနွယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အလုပ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊အတတ်ပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အနာရောဂါအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသွင် ‘ပုံသဏ္ဌာန်’အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညစ်ညမ်းမှု ကိလေသာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာပတ်အားဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဆဲရေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဆယ်ပါးသောအကြောင်းတို့ဖြင့်ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို ပို့ဆောင်၏။ အမျိုးဇာတ် မည်သည် ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မြတ်သော အမျိုးဇာတ်ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်သည် ဒွန်းစဏ္ဍားအမျိုးဇာတ် ဒေါင်းရွေသမားအမျိုးဇာတ် မုဆိုး တံငါအမျိုးဇာတ် သားရေနယ်သမားအမျိုးဇာတ် ပန်းမှိုက်သွန်အမျိုးဇာတ်တည်း၊ ဤကား ယုတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်၏။ မြတ်သော အမျိုးဇာတ် မည်သည် မင်းမျိုးဇာတ် ပုဏ္ဏားမျိုးဇာတ်တည်း၊ ဤကား မြတ်သောအမျိုးဇာတ် မည်၏။ပ။ ဆဲရေးခြင်း မည်သည် ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်း မြတ်သော ဆဲရေးခြင်းဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်း မည်သည် (သင်သည်) ကုလားအုပ်ဖြစ်၏၊ သိုးဖြစ်၏၊ နွားဖြစ်၏၊ မြည်းဖြစ်၏၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်၏၊ ငရဲသူဖြစ်၏၊ သင့်အား ကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ မကောင်းသောလားရာဂတိသို့သာလျှင် သင်ရောက်ထိုက်၏ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယအက္ခရာ ဘအက္ခရာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယောကျာ်းနိမိတ် မိန်းမနိမိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း (ဆဲရေးခြင်းတည်း)။ ဤကား ယုတ်သော ဆဲရေးခြင်းမည်၏။ မြတ်သော ဆဲရေးခြင်း မည်သည်ကား သင်သည် ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ လိမ္မာသူ ဖြစ်၏၊ ထက်မြက့်သော ပညာရှိသူ ဖြစ်၏၊ အကြားအမြင်များသူ ဖြစ်၏၊ တရားဟောတတ်သူ ဖြစ်၏၊ သင့်အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် သင် ရောက်ထိုက်၏ဟု ဆဲရေးခြင်းတည်း၊ ဤကား မြတ်သော ဆဲရေးခြင်း မည်၏။

Malicious talebearing: there is malicious talebearing in two ways: for one wanting to endear himself and for one aiming at division. One engages in malicious talebearing in ten ways: about caste, about name, about family, about occupation, about profession, about illnesses, about physical traits, about defilements, about offenses, and by name-calling. Permutations Permutations part 1 Definitions Caste: there are two kinds of castes: low castes and high castes. Low castes: outcasts, bamboo workers, hunters, carriage makers, waste removers—these are called “low castes”. High castes: aristocrats and brahmins—these are called “high castes”. (To be expanded as in previous rule.) Name-calling: there are two kinds of name-calling: low name-calling and high name-calling. Low name-calling: “You’re a camel,” “You’re a ram,” “You’re an ox,” “You’re a donkey,” “You’re an animal,” “You’re bound for hell,” “You’re not going to a good destination,” “You can only expect a bad destination,” or adding disparaging endings to someone’s name, or calling someone words for the male and female genitals—this is called “low name-calling”. High name-calling: “You’re wise,” “You’re competent,” “You’re intelligent,” “You’re learned,” “You’re an expounder of the Teaching,” “You’re not going to a bad destination,” “You can only expect a good destination”—this is called “high name-calling”. Exposition Direct abuse

၃၉။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤ မည်သောရဟန်းက ‘ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုးတည်း၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုးတည်း၊ မုဆိုးတံငါမျိုးတည်း၊ သားရေနယ်သမားမျိုးတည်း၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတည်း’ဟူ၍ ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘မင်းမျိုးတည်း၊ ပုဏ္ဏားမျိုးတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကိုပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ငနားရှည်မည်၏၊ ငနားပဲ့မည်၏၊ ငနားလုံးမည်၏၊ ငနားကျယ်မည်၏၊ ငမျိုးပွားမည်၏’ဟူ၍ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ဗုဒ္ဓရက္ခိတမည်၏၊ ဓမ္မရက္ခိတမည်၏၊ သံဃရက္ခိတမည်၏’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ကောသိယအနွယ်တည်း၊ ဘာရဒွါဇအနွယ်တည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ဂေါတမအနွယ်တည်း၊ မောဂ္ဂလာနအနွယ်တည်း၊ ကစ္စာနအနွယ်တည်း၊ ဝါသိဋ္ဌအနွယ်တည်း’ဟူ၍ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ကျီစောင့်တည်း၊ ပန်းမှိုက်သွန်တည်း’ဟု ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကိုပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက လယ်သမားတည်း၊ ကုန်သည်တည်း၊ နွားမွေးမြူသူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ကျူထရံသည်တည်း၊ အိုးထိန်းသည်တည်း၊ ရက်ကန်းသည်တည်း၊ သားရေနယ်သမားတည်း၊ ဆတ္တာသည်တည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူတည်း၊ ဂဏန်းဖြင့် ရေတွက်တတ်သူတည်း၊ စာရေးတတ်သူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။

If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s an outcast,’ ‘He’s a bamboo worker,’ ‘He’s a hunter,’ ‘He’s a carriage maker,’ ‘He’s a waste remover,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s an aristocrat,’ ‘He’s a brahmin,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s an Avakaṇṇaka,’ ‘He’s a Javakaṇṇaka,’ ‘He’s a Dhaniṭṭhaka,’ ‘He’s a Saviṭṭhaka,’ ‘He’s a Kulavaḍḍhaka,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a Buddharakkhita,’ ‘He’s a Dhammarakkhita,’ ‘He’s a Saṅgharakkhita,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a Kosiya,’ ‘He’s a Bhāradvāja,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a Gotama,’ ‘He’s a Moggallāna,’ ‘He’s a Kaccāna,’ ‘He’s a Vāsiṭṭha,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a carpenter,’ ‘He’s a waste remover,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a farmer,’ ‘He’s a trader,’ ‘He’s a cattle keeper,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a reed worker,’ ‘He’s a potter,’ ‘He’s a weaver,’ ‘He’s a leather worker,’ ‘He’s a barber,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s an arithmetician,’ ‘He’s an accountant,’ ‘He’s a clerk,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession.

၄၀။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤ မည်သောရဟန်းက ‘နူနာရှိသူတည်း၊ အိုင်းအမာရှိသူတည်း၊ (ပွေးညှင်း တင်းတိပ်စသော) အရေပြား နာရှိသူတည်း၊ ချောင်းဆိုးနာရှိသူတည်း၊ ဝက်ရူးနာရှိသူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက် စကားကိုပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ပျားရည်နှင့်တူသော မုတ်ယိုနာ ‘ဆီးချိုနာ’ ရှိသူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘အလွန်ရှည်၏၊ အလွန်တို၏၊ အလွန်မည်း၏၊ အလွန်ဖြူ၏’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘မရှည်လွန်း၊ မတိုလွန်း၊ မမည်းလွန်း၊ မဖြူလွန်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ရာဂထကြွသူ ဒေါသထကြွသူ မောဟထကြွသူ’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ရာဂကင်းသူတည်း၊ ဒေါသကင်းသူတည်း၊ မောဟကင်းသူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက် စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ပါရာဇိကအာပတ် သင့်သူတည်း၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်သူတည်း၊ ထုလ္လစ္စဥ်းအာပတ်သင့်သူတည်း၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်သူတည်း၊ ပါဋိဒေသနီအာပတ် သင့်သူတည်း၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သူတည်း၊ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ် သင့်သူတည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘သောတာပန်တည်း’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ကုလားအုပ်တည်း၊ သိုးတည်း၊ နွားတည်း၊ မြည်းတည်း၊ တိရစ္ဆာန်တည်း၊ ငရဲသူတည်း၊ ထိုရဟန်းအား ကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ မကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုရဟန်း ရောက်ထိုက်၏’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “သင့်ကို ဤမည်သောရဟန်းက ‘ပညာရှိသူတည်း၊ လိမ္မာသူတည်း၊ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူတည်း၊ အကြားအမြင်များသူတည်း၊ တရားဟောတတ်သူတည်း၊ ထိုရဟန်းအား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသောလားရာ ဂတိသို့သာလျှင် ထိုရဟန်းရောက်ထိုက်၏’ဟူ၍ ပြောဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကိုပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a leper,’ ‘He has abscesses,’ ‘He has mild leprosy,’ ‘He has tuberculosis,’ ‘He’s an epileptic,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a diabetic,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s too tall,’ ‘He’s too short,’ ‘He’s too dark,’ ‘He’s too fair,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s not too tall,’ ‘He’s not too short,’ ‘He’s not too dark,’ ‘He’s not too fair,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s full of sensual desire,’ ‘He’s full of ill will,’ ‘He’s full of confusion,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s without sensual desire,’ ‘He’s without ill will,’ ‘He’s without confusion,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He has committed an offense entailing expulsion,’ ‘He has committed an offense entailing suspension,’ ‘He has committed a serious offense,’ ‘He has committed an offense entailing confession,’ ‘He has committed an offense entailing acknowledgment,’ ‘He has committed an offense of wrong conduct,’ ‘He has committed an offense of wrong speech,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a streamenterer,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s a camel,’ ‘He’s a ram,’ ‘He’s an ox,’ ‘He’s a donkey,’ ‘He’s an animal,’ ‘He’s bound for hell,’ ‘He’s not going to a good destination,’ ‘He can only expect a bad destination,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says this about you, ‘He’s wise,’ ‘He’s competent,’ ‘He’s intelligent,’ ‘He’s learned,’ ‘He’s an expounder of the Teaching,’ ‘He’s not going to a bad destination,’ ‘He can only expect a good destination,’” then for every statement, he commits an offense entailing confession. Indirect abuse

၄၁။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်းသည် ‘ဤအရပ်၌ အချို့သော ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မုဆိုးတံငါမျိုး သားရေနယ်သမားမျိုး ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတို့သည် ရှိကုန်၏’ဟု ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်းသည် အခြားသူကို ဆိုသည်မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်းသည် ‘ဤအရပ်၌ အချို့သော မင်းမျိုး ပုဏ္ဏားမျိုးတို့သည် ရှိကုန်၏’ဟု ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်း သည်အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်း သည် ‘ဤအရပ်၌ အချို့သော ပညာရှိသူများ လိမ္မာသူများ ထက်မြက်သော ပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများ တရားဟောတတ်သူများ ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့အား မကောင်းသော လားရာဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ထိုက်၏’ဟူ၍ ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်းသည်အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်းသည် ‘အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး ဒေါင်းရွေ သမားမျိုးမုဆိုးတံငါမျိုး သားရေနယ်သမားမျိုး ပန်းမှိုက်သွန်မျိုးတို့တည်း’ဟု ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်း သည်အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်းသည် ‘အကြင်သူတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကား စင်စစ်အားဖြင့် ပညာရှိသူများ လိမ္မာသူများ ထက်မြက်သောပညာရှိသူများ အကြားအမြင်များသူများ တရားဟောတတ်သူများတည်း’ဟု ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်းသည်အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်း သည် ‘ငါတို့ကား ဒွန်းစဏ္ဍားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ဒေါင်းရွေသမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ မုဆိုးတံငါမျိုး မဟုတ် ကုန်၊ သားရေနယ်သမားမျိုး မဟုတ်ကုန်၊ ပန်းမှိုက်သွန်မျိုး မဟုတ်ကုန်’ဟု ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်း သည်အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ “ဤမည်သော ရဟန်းသည် ‘ငါတို့ကား ပညာရှိသူတို့ မဟုတ်ကုန်၊ လိမ္မာသူူတို့ မဟုတ်ကုန်၊ ထက်မြက်သော ပညာ ရှိသူူတို့မဟုတ်ကုန်၊ အကြားအမြင်များသူတို့ မဟုတ်ကုန်၊ တရားဟောတတ်သူူတို့ မဟုတ်ကုန်၊ ငါတို့ အားမကောင်းသော လားရာ ဂတိမရှိ၊ ကောင်းသော လားရာဂတိသို့သာလျှင် ငါတို့ ရောက်ထိုက်၏’ဟူ၍ပြောဆို၏၊ ထိုရဟန်းသည် အခြားသူကို ဆိုသည် မဟုတ်၊ သင့်ကိုသာလျှင် ဆို၏”ဟု ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘There are outcasts right here,’ ‘There are bamboo workers right here,’ ‘There are hunters right here,’ ‘There are carriage makers right here,’ ‘There are waste removers right here,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘There are aristocrats right here,’ ‘There are brahmins right here,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. … If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘There are wise ones right here,’ ‘There are competent ones right here,’ ‘There are intelligent ones right here,’ ‘There are learned ones right here,’ ‘There are expounders of the Teaching right here,’ ‘There are those not going to a bad destination right here,’ ‘There are those who can only expect a good destination right here,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘Perhaps these are outcasts,’ ‘Perhaps these are bamboo workers,’ ‘Perhaps these are hunters,’ ‘Perhaps these are carriage makers,’ ‘Perhaps these are waste removers,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. … If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘Perhaps these are wise ones,’ ‘Perhaps these are competent ones,’ ‘Perhaps these are intelligent ones,’ ‘Perhaps these are learned ones,’ ‘Perhaps these are expounders of the Teaching,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘We’re not outcasts,’ ‘We’re not bamboo workers,’ ‘We’re not hunters,’ ‘We’re not carriage makers,’ ‘We’re not waste removers,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. … If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing by saying to yet another who is fully ordained, “So-and-so says, ‘We’re not wise ones,’ ‘We’re not competent ones,’ ‘We’re not intelligent ones,’ ‘We’re not learned ones,’ ‘We’re not expounders of the Teaching,’ ‘We’re not going to a bad destination,’ ‘We can only expect a good destination,’ and he’s not speaking about someone else, he’s speaking about you,” then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. Permutations part 2

၄၂။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ စကားကို နားထောင်၍ ရဟန်းမဟုတ်သူ အထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက် စကားကို့ပို့ဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူတို့၏ စကားကို နားထောင်၍ (အခြား) ရဟန်းအထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သူ၏ စကားကို နားထောင်၍ ရဟန်းမဟုတ်သူအထံသို့ ချောပစ်ကုန်းတိုက်စကားကို ပို့ဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing to yet another who is fully ordained, then for every statement, he commits an offense entailing confession. If one who is fully ordained, after hearing it from another who is fully ordained, engages in malicious talebearing to one who is not fully ordained, then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, after hearing it from one who is not fully ordained, engages in malicious talebearing to another who is fully ordained, then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. If one who is fully ordained, after hearing it from one who is not fully ordained, engages in malicious talebearing to another who is not fully ordained, then for every statement, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၄၃။ မိမိအား မချစ်ခင်စေလိုသော ရဟန်း၊ မကွဲပြားစေလိုသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ်မသင့်။ တတိယ ပေသုညသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he does not want to endear himself and he is not aiming at division; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on malicious talebearing, the third, is finished.

၁- မုသာဝါဒဝဂ် ၄-ပဒသောဓမ္မသိက္ခာပုဒ် ၄၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝထ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သောဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဥပါသကာတို့အား တရားကိုပုဒ်ပြိုင် ပို့ချကုန်၏၊ ဥပါသကာတို့သည် ရဟန်းတို့၌ မရိုသေကုန်၊ မတုတ်ဝပ်ကုန်၊ တူသော အသက်မွေးခြင်းမရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ နေကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဥပါသကာတို့အား တရားကိုပုဒ်ပြိုင် ပို့ချကုန်ဘိသနည်း၊ ဥပါသကာတို့သည် ရဟန်းတို့၌ မရိုသေကုန်၊ မတုတ်ဝပ်ကုန်၊ တူသောအသက်မွေးခြင်းမရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ နေကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင်မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ဥပါသကာတို့အားတရားကို ပုဒ်ပြိုင် ပို့ချကုန်၏၊ ဥပါသကာတို့သည် ရဟန်းတို့၌ မရိုသေကုန်၊ မတုတ်ဝပ်ကုန်၊ တူသောအသက်မွေးခြင်းမရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ နေကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် ဥပါသကာတို့အား တရားကို ပုဒ်ပြိုင် အဘယ့်ကြောင့် ပို့ချကုန်ဘိသနည်း၊ ဥပါသကာတို့သည်လည်း ရဟန်းတို့၌ မရိုသေကုန်၊ မတုပ်ဝပ်ကုန်၊ တူသော အသက်မွေးခြင်းမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ နေကြကုန်၏။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည်မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ကြည်ညိုပြီးသော သူတို့အား တိုး၍ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Instructing a householder to memorize the Teaching Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the monks from the group of six were instructing lay followers to memorize the Teaching. Those lay followers became disrespectful, undeferential, and rude toward the monks. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six instruct lay followers to memorize the Teaching?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this?” This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၃။ ၄-၄၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူအား တရားကို ပုဒ်ပြိုင် ပို့ချ ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk instructs a person who is not fully ordained to memorize the Teaching, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၄- ပဒသောဓမ္မသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၄၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သောသူ မည်သည် ရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမကို ချန်ထား၍ ကြွင်းကျန်သောသူသည် ရဟန်းမဟုတ်သောသူ မည်၏။ ပုဒ်ပြိုင် မည်သည် ပုဒ်ပြိုင်၊ နောက်ပုဒ်ပြိုင်၊ အက္ခရာတစ်လုံးချင်းပြိုင်၊ သဒ္ဒါအပေါင်းပြိုင်တည်း။ ပုဒ်ပြိုင် မည်သည် တစ်ပြိုင်နက် ရွတ်ဆို၍ တစ်ပြိုင်နက် ပြီးဆုံးစေ၏ ‘အချီအချ ပြိုင်တူကျ၏’။ နောက်ပုဒ်ပြိုင် မည်သည် အသီးအခြား ရွတ်ဆိုပြီးမှ တစ်ပြိုင်နက် ပြီးဆုံးစေ၏ ‘အချီမမျှ ပြိုင်တူချ၏’။ အက္ခရာတစ်လုံးချင်းပြိုင် မည်သည် “ရူပံ အနိစ္စံ”ဟူ၍ ဆိုသောအခါ ရူဟူ၍ အကြား၌ ကျစေ၏ ‘ရူအက္ခရာတစ်လုံးသာ သံပြိုင်ရွတ်ဆို၏’။ သဒ္ဒါအပေါင်းပြိုင် မည်သည် (ဆရာက) ‘ရူပံ အနိစ္စံ’ဟူ၍ ဆိုစဥ် (လူူသာမဏေက) ‘ဝေဒနာ အနိစ္စာ’ဟူ၍ အသံမြွက်ဆို၏ ‘အနိစ္စပုဒ်ချင်း ပြိုင်တူ ကျ၏’။ အကြင် ပုဒ်ပြိုင်သည်လည်းကောင်း၊ နောက်ပုဒ်ပြိုင်သည်လည်းကောင်း၊ အက္ခရာတစ်လုံးချင်းပြိုင်သည်လည်းကောင်း၊ သဒ္ဒါအပေါင်းပြိုင်သည်လည်းကောင်း ရှိ၏၊ ဤအလုံးစုံသည် ပုဒ်ပြိုင် မည်၏။ တရား မည်သည် ဘုရားဟောတရား သာဝကဟောတရား ရသေ့ဟောတရား နတ်ဟောတရားအဋ္ဌကထာနှင့်စပ်သောတရား ပါဠိတော်နှင့်စပ်သော တရားတည်း။ ပို့ချငြားအံ့ဟူသည် ပုဒ်ဖြင့် ပို့ချအံ့၊ ပုဒ်တိုင်း ပုဒ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အက္ခရာဖြင့် ပို့ချအံ့၊ အက္ခရာတိုင်း အက္ခရာတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A person who is not fully ordained: anyone except a fully ordained monk or a fully ordained nun. To memorize: a line, the next line, the next syllable, the next phrase. A line: they start together and finish together. The next line: one of them starts, but they finish together. The next syllable: when ‘<i lang='pi' translate='no'>Rūpaṁ aniccaṁ</i>’ is being said, he prompts him, saying, ‘<i lang='pi' translate='no'>rū</i>’. The next phrase: when ‘<i lang='pi' translate='no'>Rūpaṁ aniccaṁ</i>,’ is being said, the other says, ‘<i lang='pi' translate='no'>Vedanā aniccā</i>.’ And whatever line there is, whatever next line, whatever next syllable, whatever next phrase— this is all called “to memorize”. The Teaching: what has been spoken by the Buddha, what has been spoken by disciples, what has been spoken by sages, what has been spoken by gods, what is connected with what is beneficial, what is connected with the Teaching. Instructs: if he instructs by the line, then for every line he commits an offense entailing confession. If he instructs by the syllable, then for every syllable he commits an offense entailing confession. Permutations

၄၇။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ရဟန်းမဟုတ်သူဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တရားကို ပုဒ်ပြိုင် ပို့ချအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ယုံမှားရှိလျက် တရားကို ပုဒ်ပြိုင် ပို့ချအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သူူကို ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တရားကို ပုဒ်ပြိုင် ပို့ချအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းကို ရဟန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းကို ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းကို ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If the person is not fully ordained, and the monk does not perceive them as such, and he instructs them to memorize the Teaching, he commits an offense entailing confession. If the person is not fully ordained, but the monk is unsure of it, and he instructs them to memorize the Teaching, he commits an offense entailing confession. If the person is not fully ordained, but the monk perceives them as such, and he instructs them to memorize the Teaching, he commits an offense entailing confession. If the person is fully ordained, but the monk does not perceive them as such, he commits an offense of wrong conduct. If the person is fully ordained, but the monk is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If the person is fully ordained, and the monk perceives them as such, there is no offense. Non-offenses

၄၈။ (လူ သာမဏေနှင့်) တစ်ပြိုင်နက် ပါဠိသင်ယူအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ (လူ သာမဏေနှင့်) တစ်ပြိုင်နက် သရဇ္ဈာယ်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ အများအားဖြင့် လေ့လာပြီးသော ကျမ်းဂန်ကို ရွတ်ဆိုသော လူသာမဏေအား ထောက်ပေးအံ့၊ အာပတ်မသင့်။ ကြောက်ရွံ့စွာ ပါဠိကို ရွတ်ဆိုနေဆဲ လူသာမဏေအား ထောက်ပေးအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသောရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ စတုတ္ထ ပဒသောဓမ္မသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if the recitation is done together; if they practice together; if he prompts one who is speaking a mostly familiar text; if he prompts one who is reciting; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on instructing a householder to memorize the Teaching, the fourth, is finished.

၁-မုသာဝါဒဝဂ် ၅-သဟသေယျ သိက္ခာပုဒ် ၄၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီပြည် အဂ္ဂါဠဝစေတီ၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဥပါသကာတို့သည် တရားနာအံ့သောငှါ ကျောင်းအရံသို့ လာကုန်၏၊ တရားဟောပြီးသောအခါမထေရ်ကြီး ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့နေရာကျောင်းသို့ ကြွသွားကုန်၏၊ ရဟန်းငယ်တို့မှာမူကား ထိုတရားဟောရာ ဇရပ်၌ပင်လျှင် ဥပါသကာတို့နှင့်အတူ သတိလွတ်ကင်းလျက် ပညာအဆင်အခြင်မရှိဘဲ အဝတ်ကိုယ်၌ မကပ်မူ၍ ယောင်ယမ်း မြည်တမ်းကာ ကျီးသံကဲ့သို့ ဟောက်လျက် အိပ်ကုန်၏။ ဥပါသကာတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ကောင်းတို့သည် သတိလွတ်ကင်းလျက် ပညာအဆင်အခြင်မရှိဘဲ အဝတ်ကိုယ်၌ မကပ်မူ၍ ယောင်ယမ်း မြည်တမ်းကာ ကျီးသံကဲ့သို့ ဟောက်ကုန်လျက်အိပ်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏၊ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုဥပါသကာတို့၏ စကားကို ကြားကြ့သည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ရဟန်း မဟုတ်သော သူနှင့်အတူ အိပ်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ရဟန်းငယ်တို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင်မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူနှင့်အတူ အိပ်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းတို့ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းမဟုတ်သူတို့နှင့်အတူ အိပ်ကုန်ဘိသနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ (ရဟန်းတို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ပင်လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူနှင့်အတူ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Lying down with one not fully ordained Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Āḷavī at the Aggāḷava Shrine. At that time the lay followers were coming to the monastery to listen to the Teaching. When the instruction was over, the senior monks went to their own dwellings, but the newly ordained monks lay down right there in the assembly hall together with the lay followers—absentminded, heedless, naked, muttering, and snoring. The lay followers complained and criticized them, “How can the venerables lie down absentminded, heedless, naked, muttering, and snoring?” The monks heard the complaints of those lay followers, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can monks lie down in the same sleeping place as people who are not fully ordained?” After rebuking those newly ordained monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that monks did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “How could those foolish men do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk lies down in the same sleeping place as a person who is not fully ordained, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၅၀။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီပြည်၌ မွေ့လျော်တော်မူသရွေ့ သီတင်းသုံးနေတော်မူပြီး လျှင်ကောသမ္ဗီပြည်သို့ ခရီးဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူ၏၊ အစဥ်အတိုင်း ခရီးဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူသည် ရှိသော်ကောသမ္ဗီပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုကောသမ္ဗီပြည် ဗဒရိကာရုံကျောင်း တိုက်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ရဟန်းတို့သည် အသျှင်ရာဟုလာကို “ငါ့သျှင်ရာဟုလာ မြတ်စွာဘုရားသည် ‘ရဟန်းမဟုတ်သောသူနှင့်အတူ မအိပ်ရ’ဟု သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏၊ ငါ့သျှင်ရာဟုလာ အိပ်ရန်နေရာကို သိလော့”ဟုဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ အသျှင်ရာဟုလာသည် အိပ်ရန် နေရာကို မရသည် ဖြစ်၍ ကျင်ကြီးစွန့်ရာ ဝစ္စကုဋီ၌အိပ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ညဥ့်၏ မိုးသောက်ယံအခါ၌ ထတော်မူ၍ ဝစ္စကုဋီသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ချောင်းဟန့်တော်မူ၏၊ အသျှင်ရာဟုလာသည်လည်း ချောင်းဟန့်လေ၏။ “ဤနေရာ၌ မည်သူနည်း”ဟု (မေးတော်မူရာ)။ “မြတ်စွာဘုရား အကျွန်ုပ် ရာဟုလာပါတည်း”ဟု (လျှောက်၏)။ “ရာဟုလာ သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် ဤနေရာ၌ နေဘိသနည်း”ဟု (မေးတော်မူ၏)။ ထိုအခါ အသျှင်ရာဟုလာသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ထား၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ရဟန်းမဟုတ်သော သူနှင့် နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့် အတူတကွ အိပ်ခြင်းကို ပြုခြင်းငှါခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

After staying at Āḷavī for as long as he wanted, the Buddha set out wandering toward Kosambī. When he eventually arrived, he stayed at the Badarikā Monastery. Just then the monks there said to Venerable Rāhula, “Rāhula, the Buddha has laid down a training rule that we can’t lie down in the same sleeping place as a person who’s not fully ordained. Please find another sleeping place.” Since Rāhula was not able to find a sleeping place, he lay down in the restroom. Then, after rising early in the morning, the Buddha went to the restroom where he cleared his throat. Rāhula, too, cleared his throat. “Who’s there?” “It’s me, sir, Rāhula.” “Why are you sitting here, Rāhula?” Rāhula told the Buddha what had happened. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to lie down in the same sleeping place as a person who isn’t fully ordained for two or three nights. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၄။ ၅- (ခ) ၅၁။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူနှင့် နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် အလွန် (တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသော ကျောင်း၌) အတူတကွ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk lies down more than two or three nights in the same sleeping place as a person who is not fully ordained, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၅-သဟသေယျသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၅၂။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သော သူ မည်သည် ရဟန်းကို ချန်ထား၍ ကြွင်းသော သူသည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူမည်၏။ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် အလွန်ဟူသည် နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် ပိုလွန်၍။ အတူတကွဟူသည် တစ်ပေါင်းတည်း။ အိပ်ရာ နေရာ မည်သည် အလုံးစုံအမိုး ရှိသော အလုံးစုံအကာအရံ ရှိသော၊ အများအားဖြင့် အမိုးရှိသော အများအားဖြင့် အကာအရံ ရှိသော ကျောင်းအိပ်ရာနေရာတည်း။ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ ဟူသည် လေးရက်မြောက်သောနေ့၌ နေဝင်သောအခါ ရဟန်းမဟုတ်သူအိပ်သည်ရှိသော် ရဟန်းသည် အိပ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် အိပ်သည်ရှိသော် ရဟန်းမဟုတ်သူသည် လျောင်းအိပ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ဦးလုံးမူလည်း အိပ်ကြကုန်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထ၍ အဖန်တလဲလဲ အိပ်ကုန်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A person who is not fully ordained: anyone except a fully ordained monk. More than two or three nights: in excess of two or three nights. Same: together. Sleeping place: fully roofed, fully walled; mostly roofed, mostly walled. Lies down in the same sleeping place: at dawn on the fourth day: if he lies down when the person who is not fully ordained is already lying down, he commits an offense entailing confession; if the person who is not fully ordained lies down when he is already lying down, he commits an offense entailing confession; if they both lie down together, he commits an offense entailing confession; every time they get up and then lie down again, he commits an offense entailing confession. Permutations

၅၃။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ရဟန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် အလွန်အတူတကွ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် အလွန် အတူတကွ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်ထက် အလွန် အတူတကွအိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အမိုးထက်ဝက် အကာအရံထက်ဝက် ရှိသော နေရာ၌ (အတူတကွ အိပ်ငြားအံ့)၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းကို ရဟန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းကို ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If they are not fully ordained, and the monk does not perceive them as such, and he lies down more than two or three nights in the same sleeping place as them, he commits an offense entailing confession. If they are not fully ordained, but the monk is unsure of it, and he lies down more than two or three nights in the same sleeping place as them, he commits an offense entailing confession. If they are not fully ordained, but the monk perceives them as such, and he lies down more than two or three nights in the same sleeping place as them, he commits an offense entailing confession. If it is half-roofed and half-walled, he commits an offense of wrong conduct. If they are fully ordained, but the monk does not perceive them as such, he commits an offense of wrong conduct. If they are fully ordained, but the monk is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If they are fully ordained, and the monk perceives them as such, there is no offense. Non-offenses

၅၄။ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့် နေအံ့၊ နှစ်ညဥ့် သုံးညဥ့်အောက် ယုတ်လျော့၍ နေအံ့၊ နှစ်ညဥ့်နေပြီး၍သုံးညဥ့်မြောက်၌ အရုဏ်မတက်မီ ထ၍ တစ်ဖန် နေအံ့၊ အမိုးအလုံးစုံရှိသော်လည်း အကာအရံ လုံးလုံးမရှိသော နေရာ၌ နေအံ့၊ အကာအရံအလုံးစုံ ရှိသော်လည်း အမိုးလုံးလုံး မရှိသော နေရာ၌ နေအံ့၊ အများအားဖြင့် အမိုးမရှိသော, အများအားဖြင့် အကာအရံမရှိသော နေရာ၌ နေအံ့၊ ရဟန်းမဟုတ်သူသည်အိပ်နေ၍ ရဟန်းသည် ထိုင်အံ့၊ ရဟန်းသည် အိပ်နေ၍ ရဟန်းမဟုတ်သူသည် ထိုင််အံ့၊ နှစ်ဦးစလုံးသော်လည်း ထိုင်နေကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသောရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဉ္စမ သဟသေယျသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁-မုသာဝါဒဝဂ် ၆-ဒုတိယသဟသေယျသိက္ခာပုဒ် ၅၅။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သောဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ကြွသွားရာညနေချမ်းအချိန်တွင် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ ထိုရွာ၌ မိန်းမတစ်ယောက်သည် ဧည့်သည်တည်းခိုရန် အိမ်ကို ပြုလုပ်ထား၏။ ထိုအခါအသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် ထိုမိန်းမထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုမိန်းမကို “နှမ အကယ်၍ ဝန်မလေးပါမူကားဧည့်သည်တည်းခိုရန် အိမ်၌ တစ်ညဥ့်နေလို၏”ဟု ပြောဆို၏။ အသျှင်ဘုရား နေတော်မူပါလော့ဟု (လျှောက်၏)။ အခြားခရီးသည်တို့လည်း ထိုမိန်းမထံသို့ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုမိန်းမကို “အရှင််မ သင့်အား အကယ်၍ ဝန်မလေးပါမူကား ဧည့်သည်တည်းခိုရန်အိမ်၌ တစ်ညဥ့်မျှ တည်းခိုကြပါရစေ”ဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ အမောင်တို့ ဤရဟန်းသည် ရှေ့ဦးစွာ ကြွလာ၏၊ ထိုရဟန်း ခွင့်ပြုပါက နေကုန်လော့ဟု (ဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုခရီးသည်တို့သည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ မထေရ်ထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို “အသျှင်ဘုရားအသျှင်အား အကယ်၍ ဝန်မလေးပါမူကား ဧည့်သည်တည်းခိုရန် အိမ်၌ တစ်ညဥ့်မျှတည်းခိုကြပါရစေ”ဟု လျှောက်ကြကုန်၏။ ဒါယကာတို့ နေကုန်လော့ဟု (မိန့်ဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တပ်မက်စိတ် ဖြစ်နေ၏။ ထိုအခါထိုမိန်းမသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို “အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည်ဤလူတို့နှင့်ရောပြွန်းသောကြောင့် ချမ်းသာစွာ နေရမည် မဟုတ်ပါ၊ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါသည်၊ အကျွန်ုပ်သည် အသျှင်ဘုရား၏ ညောင်စောင်း ‘ခုတင်’ ကို အိမ်တွင်း၌ ခင်းပေးပါအံ့”ဟု လျှောက်၏။ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ ဆိတ်ဆိတ်နေ၍ လက်ခံလေ၏။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ ညောင်စောင်းကို အိမ်တွင်း၌ ခင်း၍ အဝတ်တန်ဆာကောင်းစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီးလျှင် သင်းပျံ့မွှေးကြိုင်သော နံ့သာအနံ့တို့ဖြင့် ကြိုင်လှိုင်စေလျက် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို “အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည် အလွန်အဆင်းလှ၏၊ ရှုချင်စဖွယ် ရှိ၏၊ ကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းလှ၏။ အကျွန်ုပ်သည်လည်း အဆင်းလှပါသည်။ ရှုချင်စဖွယ်ရှိပါသည်၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းပါသည်။ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါသည်၊ တပည့်တော်မသည် အသျှင်ဘုရား၏ မယားဖြစ်လိုပါ၏”ဟု လျှောက်၏။ ဤသို့ လျှောက်သောအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါမထေရ်သည်ဆိတ်ဆိတ် နေ၏။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုမိန်းမသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို “အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည် အလွန်အဆင်းလှ၏၊ ရှုချင်စဖွယ် ရှိ၏၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းလှ၏၊ အကျွန်ုပ် သည်လည်း အလွန်အဆင်းလှပါသည်၊ ရှုချင်စဖွယ် ရှိပါသည်၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းပါသည်၊ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန် ပါသည်၊ အသျှင်သည် တပည့်တော်မနှင့် ဥစ္စာပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခံယူတော်မူပါ”ဟုလျောက်၏။ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဆိတ်ဆိတ်နေ၏။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် အဝတ်ထဘီကို ချွတ်၍ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ ရှေ့မှ စင်္ကြံလည်း လျှောက်၏၊ ရပ်လည်း ရပ်၏၊ ထိုင်လည်း ထိုင်၏၊ အိပ်လည်း အိပ်၏၊ ထိုအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် (မျက်စိအစရှိသော) ဣနြေတို့ကို အောက်သို့ချ၍ ထိုမိန်းမကို ကြည့်လည်း မကြည့်၊ စကားလည်း မပြော (နေတော်မူ၏)။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် “အချင်းတို့ အံ့ဖွယ် ရှိစွတကား၊ အချင်းတို့ မဖြစ်ဖူးမြဲ ဖြစ်စွတကား၊ များစွာသော လူတို့သည် ငါ့ကို အရာအထောင်သော ဥစ္စာပစ္စည်းဖြင့် စေလွှတ်၍ တောင်းရမ်းကုန်၏၊ (စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းကြကုန်၏)။ ဤရဟန်းသည်ကား ငါကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ပါလျက် ငါနှင့်ဥစ္စာပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခံယူဖို့ရန် အလိုမရှိ”ဟု ဆို၍ ထဘီကို ဝတ်ပြီးလျှင် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ ခြေတို့၌ဦးခေါင်းဖြင့် ဝပ်လျှိုးလျက် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို “အသျှင်ဘုရား မိုက်သည့်အလျောက် တွေဝေသည်အလျောက် မလိမ္မာသည့်အလျောက် အပြစ်သည် တပည့်တော်မကို လွှမ်းမိုးကျရောက်ခဲ့ပါပြီ။ တပည့်တော်မသည် ဤသို့ မတော်မလျော်သော အမှုကို ပြုမိပါ၏၊ အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည် တပည့်တော်မ၏အပြစ်ကို အပြစ်အားဖြင့် နောင်အခါ စောင့်စည်းပါရခြင်းငှါ သည်းခံတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ “နှမ ကောင်းပါပြီ၊ မိုက်သည့်အလျောက် တွေဝေသည့်အလျောက် မလိမ္မာသည့်အလျောက် အပြစ့်သည် သင့်ကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်ခဲ့၏၊ သင်သည် ဤသို့ မတော်မလျော်သော အမှုကို ပြုမိ၏၊ နှမ သင်သည် အကြင်ကြောင့် အပြစ်ကို အပြစ်အားဖြင့် မြင်၍ တရားနှင့်လျော်စွာ ကုစား၏၊ ထို့ကြောင့် သင်၏ထိုအပြစ်ကို ငါတို့ သည်းခံကုန်၏။ နှမ အကြင်သူသည် အပြစ်ကို အပြစ်အားဖြင့် မြင်၍ တရားနှင့်လျော်စွာ ကုစား၏၊ နောင်အခါ၌လည်း စောင့်စည်း၏၊ ဤသို့ ပြုခြင်းသည် ဘုရား၏အဆုံးအမ၌ ကြီးပွားကြောင်းသာလျှင် ဖြစ်၏”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် ထိုညဥ့်လွန်သဖြင့် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို မွန်မြတ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ဖြင့်ရောင့်ရဲသည့်တိုင်အောင် တားမြစ်သည့်တိုင်အောင် ကိုယ်တိုင် လုပ်ကျွေးလျက် ဆွမ်းစားပြီး၍ သပိတ်မှလက်ဖယ်ပြီးသောအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏။ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေသော ထိုမိန်းမကို အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေ၏။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါက တရားစကားဖြင့် အကျိုးစီးပွါးကို သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေအပ်ပြီးဖြစ်ရကား အသျှင် အနုရုဒ္ဓါအား- “အသျှင်ဘုရား တရားတော်သည် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ် ရှိပါပေ၏။ အသျှင်ဘုရား တရားတော်သည်အလွန်နှစ်သက်ဖွယ် ရှိပါပေ၏။ အသျှင်ဘုရား ဥပမာသော်ကား “မှောက်ထားသည်ကို လှန်ပြဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို ဖွင့်လှစ်ပြဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မျက်စိလည်သောသူအားလမ်းမှန်ကို ပြောကြားဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ‘မျက်စိအမြင်ရှိသော သူတို့သည် အဆင်းတို့ကို မြင်ကြလိမ့်မည်’ဟု အမိုက်မှောင်၌ ဆီမီးတန်ဆောင်ကို ဆောင်ပြဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း ဤအတူသာလျှင်အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် များစွာသော အကြောင်းဖြင့် တရားတော်ကို ပြတော်မူပါပေ၏။ အသျှင်ဘုရား ထိုတပည့်တော်မသည် ထိုမြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏၊ တရားတော်ကိုလည်းကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏၊ သံဃာတော်ကိုလည်း ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏၊ အသျှင်သည်တပည့်တော်မကို ယနေ့မှစ၍ အသက်ထက်ဆုံး ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သော ဥပါသိကာမဟူ၍ မှတ်တော်မူပါ”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွား၍ ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏၊ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ အိပ်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် အသျှင်အနုရုဒ္ဓါကို များစွာသောအကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင်မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “အနုရုဒ္ဓါ သင်သည် မာတုဂါမနှင့်အတူအိပ်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ အနုရုဒ္ဓါ သင်သည် အဘယ့်ကြောင့်မာတုဂါမနှင့်အတူ အိပ်ဘိသနည်း။ အနုရုဒ္ဓါ ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည်မကြည်ညိုသေးသောသူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

There is no offense: if he stays together with them for two or three nights; if he stays together with them for less than two or three nights; if, after staying together for two nights, he leaves before dawn on the third night and then stays together again; if it is fully roofed, but not walled; if it is fully walled, but not roofed; if it is mostly not roofed; if it is mostly not walled; if the monk sits when the person who is not fully ordained is lying down; if the person who is not fully ordained sits when the monk is lying down; if they both sit; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on lying down with one not fully ordained, the fifth, is finished.

၅၅။ ၆-၅၆။ “အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Lying down with a woman Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Anuruddha was walking through the Kosalan country on his way to Sāvatthī, when one evening he arrived at a certain village. Just then a woman in that village had prepared her guesthouse. Anuruddha went to that woman and said, “If it’s not inconvenient for you, I’d like to stay in your guesthouse for one night.” “Please stay, venerable.” Other travelers also went to that woman and said, “Ma’am, if it’s not troublesome for you, we’d like to stay in your guesthouse for one night.” “Sirs, a monastic is already staying there. If he agrees, you may stay.” Those travelers then approached Anuruddha and said, “If you don’t mind, venerable, we’d like to stay one night in the guesthouse.” “No problem.” Now as soon as that woman had seen Anuruddha, she had fallen in love with him. She now went to him and said, “Sir, you won’t be comfortable surrounded by these people. Why don’t I prepare a bed for you in the main house?” Anuruddha consented by remaining silent. After preparing a bed in the main house, she put on jewelry and perfume, and she went to Anuruddha and said, “You’re attractive, sir, and so am I. Why don’t you take me as your wife?” But Anuruddha remained silent. She said the same thing a second time, but again got no response. And a third time she said, “You’re attractive, sir, and so am I. Why don’t you take me and all this property?” Once again Anuruddha remained silent. She then threw off her wrap, and she walked back and forth, stood, sat down, and lay down in front of him. But Anuruddha controlled his senses and neither looked at nor spoke to her. Then that woman said, “It’s astonishing and amazing. Many people pay a hundred or a thousand coins to be with me. But this monastic doesn’t want me and all this property, even when I beg him!” After dressing, she bowed down with her head at Anuruddha’s feet and said, “Sir, I’ve made a mistake. I’ve been foolish, confused, and unskillful. Please forgive me so that I may restrain myself in the future.” “You have certainly made a mistake. You’ve been foolish, confused, and unskillful. But since you acknowledge your mistake and make proper amends, I forgive you. For this is called growth in the training of the noble ones: acknowledging a mistake, making proper amends, and undertaking restraint for the future.” The following morning that woman personally served and satisfied Anuruddha with various kinds of fine foods. When he had finished his meal, she bowed and sat down to one side. And Anuruddha instructed, inspired, and gladdened her with a teaching. She then said to him, “Wonderful, sir, wonderful! Just as one might set upright what’s overturned, or reveal what’s hidden, or show the way to one who’s lost, or bring a lamp into the dark so that one with eyes might see what’s there— just so have you made the Teaching clear in many ways. I go for refuge to the Buddha, the Teaching, and the Sangha of monks. Please accept me as a lay follower who’s gone for refuge for life.” Soon afterwards, after arriving at Sāvatthī, Anuruddha told the monks what had happened. The monks of few desires complained and criticized him, “How could Venerable Anuruddha lie down in the same sleeping place as a woman?” After rebuking him in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned Anuruddha: “Is it true, Anuruddha, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Anuruddha, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

‘If a monk lies down in the same sleeping place as a woman, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၆-ဒုတိယ သဟသေယျသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၅၇။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍အလိုရှိအပ်၏။ မာတုဂါမဟူသည် လူမိန်းမတည်း၊ ဘီလူး (နတ်) မ မဟုတ်၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်၊ အယုတ်ဆုံးအားဖြင့် ယနေ့့မွေးဖွားသော သူငယ်မပင် ဖြစ်စေကာမူ မာတုဂါမ မည်၏၊ ထို့ထက်ကြီးသော မိန်းမဖြစ်မူကား ဆိုဖွယ်ရာမရှိ။ အတူဟူသည် တစ်ပေါင်းတည်း။ အိပ်ရာနေရာ မည်သည် အမိုးအလုံးစုံ ရှိသော အကာအရံ အလုံးစုံရှိသော နေရာ၊ အများအားဖြင့်အမိုးရှိသော အများအားဖြင့် အကာအရံရှိသော နေရာတည်း။ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့ဟူသည် နေဝင်သောအခါ၌ မာတုဂါမအိပ်နေသော် ရဟန်းသည် အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းအိပ်နေသော် မာတုဂါမသည် အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ဦးလုံးမူလည်း အိပ်ကုန်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထ၍ အဖန်တလဲလဲ အိပ်ကုန်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A woman: a human female, not a female spirit, not a female ghost, not a female animal; even a girl born on that very day, let alone an older one. Same: together. Sleeping place: fully roofed, fully walled; mostly roofed, mostly walled. Lies down in the same sleeping place: when the sun has set: if the monk lies down when the woman is already lying down, he commits an offense entailing confession; if the woman lies down when the monk is already lying down, he commits an offense entailing confession; if they both lie down together, he commits an offense entailing confession; every time they get up and then lie down again, he commits an offense entailing confession. Permutations

၅၈။ မာတုဂါမကို မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အတူအိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ အတူအိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟုအမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ အတူအိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အမိုးတစ်ဝက် အကာအရံတစ်ဝက် ရှိသော ကျောင်း၌ (အိပ်အံ့)၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဘီလူးမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပြိတ္တာမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍုက်နှင့်သော်လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန်မနှင့်သော်လည်းကောင်း အတူအိပ်ငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a woman, and he perceives her as such, and he lies down in the same sleeping place as her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he is unsure of it, and he lies down in the same sleeping place as her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he does not perceive her as such, and he lies down in the same sleeping place as her, he commits an offense entailing confession. If it is half-roofed and half-walled, he commits an offense of wrong conduct. If he lies down in the same sleeping place as a female spirit, a female ghost, a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, or a female animal, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, and he does not perceive them as such, there is no offense. Non-offenses

၅၉။ အမိုးအလုံးစုံ ရှိ၍ အကာအရံလုံးဝ မရှိသော နေရာ၊ အကာအရံအလုံးစုံ ရှိ၍ အမိုးလုံးဝမရှိသော နေရာ၊ အများအားဖြင့် အမိုးမရှိသော အများအားဖြင့် အကာအရံမရှိသော နေရာ၌ အာပတ်မသင့်။ မာတုဂါမအိပ်သော် ရဟန်းသည် ထိုင်နေအံ့၊ ရဟန်းအိပ်သော် မာတုဂါမ ထိုင်နေအံ့၊ နှစ်ဦးလုံးမူ လည်းထိုင်နေကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အား လည်းအာပတ် မသင့်။ ဆဋ္ဌ ဒုတိယသဟသေယျသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is fully roofed, but not walled; if it is fully walled, but not roofed; if it is mostly not roofed; if it is mostly not walled; if the monk sits when the woman is lying down; if the woman sits when the monk is lying down; if they both sit down together; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on lying down with a woman, the sixth, is finished.

၁-မုသာဝါဒဝဂ် ၇-ဓမ္မဒေသနာသိက္ခာပုဒ် ၆၀။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သောဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ အိမ်သို့ ကပ်တက်သော ရဟန်းဖြစ်၏၊ အိမ်ပေါင်းများစွာသို့ ချဥ်းကပ်၏။ အသျှင်ဥဒါယီသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူလျက် အိမ်တစ်အိမ် သို့ချဥ်းကပ်၏။ ထိုအခါ အိမ်ရှင််မသည် အိမ်တံခါးဝ၌ နေ၏၊ အိမ်ရှင်မ၏ ချွေးမကား အခန်းတံခါးဝ၌နေ၏။ ထို့နောက် အသျှင်ဥဒါယီသည် အိမ်ရှင်မထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အိမ်ရှင်မ၏ နားရင်းသို့ ကပ်၍တရားဟော၏။ ထိုအခါ ချွေးမဖြစ်သူအား “အသို့နည်း ထိုရဟန်းသည် ငါ့ယောက္ခမ၏ သယောက်လင် ‘လင်ငယ်’ လေလော၊ သို့မဟုတ် ပြက်ရယ်ပြောဆိုလေသလော”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီ့သည် အိမ်ရှင်မ၏ နားရင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ တရားဟောပြီးလျှင် အိမ်ရှင်မ၏ ချွေးမထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ချွေးမ၏ နားရင်းသို့ ကပ်၍ တရားဟော၏။ ထိုအခါ အိမ်ရှင်မအား “အသို့နည်း ထိုရဟန်းသည်ငါ့ချွေးမ၏ သယောက်လင် ‘လင်ငယ်’လေလော၊ သို့မဟုတ် ပြက်ရယ်ပြောဆိုလေသလော”ဟုအကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် အသျှင်ဥဒါယီသည် ချွေးမဖြစ်သူ၏ နားရင်းသို့ ကပ်၍ တရားဟောပြီးလျှင်ပြန်ကြွသွား၏။ ထိုအခါ အိမ် ရှင်မသည် ချွေးမကို “ဟယ် ချွေးမ ဤရဟန်းသည် သင့်အား အဘယ်စကားကိုပြောဆိုဘိသနည်း”ဟု မေး၏။ အရှင်မ အကျွန်ုပ်အား တရားကို ဟောပါ၏၊ အရှင်မကိုမူကား အဘယ်စကားကို ပြောဆိုပါသ နည်းဟု (ပြန်မေး၏)။ ငြါ့ကိုလည်း တရားဟော၏”ဟု (ဆို၏)။ ထိုမိန်းမတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥဒါယီသည် နားရင်းသို့ ကပ်၍ တရားဟောဘိသနည်း၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တရားဟောသင့်သည် မဟုတ်ပါလော”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုမိန်းမတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥဒါယီသည် မာတုဂါမအား တရားဟောဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည်အသျှင်ဥဒါယီကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ဥဒါယီ သင်သည် မာတုဂါမအား တရားဟော၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟုစိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းအဘယ့်ကြောင့် သင်သည် မာတုဂါမအား တရားဟောဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီး ဖြစ်သောယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမအား တရားကို ဟောငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Teaching a woman alone Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time Venerable Udāyī was associating with and visiting a number of families in Sāvatthī. After robing up one morning, he took his bowl and robe and went to a certain family. Just then the housewife was sitting at the door to the house, while the daughter-in-law was sitting at the door to the guesthouse. Udāyī went up to the housewife and gave her a teaching, whispering in her ear. And the daughter-in-law thought, “Is this monastic my mother-in-law’s lover, or is he speaking indecently?” After teaching the housewife in this way, Udāyī went up to the daughter-in-law and gave her a teaching in the same way. Then the housewife thought, “Is this monastic my daughter-in-law’s lover, or is he speaking indecently?” When Udāyī had left, the housewife said to her daughter-in-law, “Hey, what did that monastic say to you?” “He gave me a teaching, ma’am. But what did he say to you?” “He gave me a teaching, too.” And they complained and criticized him, “How can Venerable Udāyī give teachings by whispering in the ear? Should not teachings be given audibly and openly?” The monks heard the complaints of those women, and the monks of few desires complained and criticized Udāyī, “How can Venerable Udāyī give teachings to women?” After rebuking him in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned Udāyī: “Is it true, Udāyī, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: First preliminary ruling ‘If a monk gives a teaching to a woman, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၆၁။ ထိုအခါ ဥပါသိကာမတို့သည် ရဟန်းတို့ကို တွေ့မြင်လျှင် “အသျှင်ဘုရားတို့ တောင်းပန်ပါ သည်တရားဟောကြပါကုန်လော”ဟု လျှောက်ကြကုန်၏။ နှမ မာတုဂါမအား တရားဟောခြင်းငှါ မအပ်ဟု (ဆိုကြကုန်၏)။ အသျှင်တို့ တောင်းပန်ပါ၏၊ ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းသော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောကြပါကုန်လော့၊ ဤမျှလောက်ဖြင့် တရားကို သိခြင်းငှါ တတ်ကောင်းပါ၏ဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ “နှမ မာတုဂါမအား တရားဟောခြင်းငှါ မအပ်”ဟု (ပြောဆိုပြီး) တွေးတောမူ ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ရှိကြကုန်၍ တရားမဟောကြကုန်။ ဥပါသိကာမတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်တို့သည် ငါတို့က တောင်းပန် တိုက်တွန်းအပ်ကုန် လျက်တရားကို မဟောကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ဥပါသိကာမတို့၏ ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော စကားတို့ကို ကြားကြ့သည်သာတည်း။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့မာတုဂါမအားငါးခွန်းခြောက်ခွန်းသော စကားတို့ဖြင့်တရားဟောခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ခ) “အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမအား ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားကိုဟောငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန် လော့ဟု မိန့်တော် မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards some female lay followers saw some monks and said to them, “Venerables, please give a teaching.” “It’s not allowable for us to teach women.” “Just teach five or six sentences. That might be enough for us to understand.” “It’s not allowable for us to teach women.” And being afraid of wrongdoing, they did not teach them. Those female lay followers complained and criticized them, “How can they not teach us when asked?” The monks heard the complaints of those female lay followers, and they told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to teach five or six sentences to a woman. And so, monks, this training rule should be recited like this: Second preliminary ruling ‘If a monk gives a teaching of more than five or six sentences to a woman, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Third substory

၆၂။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “မြတ်စွာဘုရားသည် မာတုဂါမအား ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းသောစကားတို့ဖြင့် တရားဟောခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မသိမလိမ္မာသော ယောကျာ်းကို အနီး၌ နေစေ၍ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် မာတုဂါမအား တရားဟောကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မသိမလိမ္မာသောယောကျာ်းကို အနီး၌ နေစေ၍ မာတုဂါမအား ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏၊ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအားဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မသိမလိမ္မာသော ယောကျာ်းကိုအနီး၌ နေစေ၍ မာတုဂါမအား ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မသိမလိမ္မာသော ယောကျာ်းကို အနီး၌ နေစေ၍ မာတုဂါမအား ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အားကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

When the monks from the group of six heard that the Buddha had made this allowance, they taught women more than five or six sentences with a man who did not understand sitting nearby. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six teach women more than five or six sentences with a man who doesn’t understand sitting nearby?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၆။ ၇- (ဂ) ၆၃။ “အကြင်ရဟန်းသည် သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ မာတုဂါမအားငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားကို ဟော ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော် မူ၏)။

‘If a monk gives a teaching of more than five or six sentences to a woman, except in the presence of a man who understands, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၇-ဓမ္မဒေသနာသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၆၄။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍အလိုရှိအပ်၏။ မာတုဂါမ မည်သည် လူမိန်းမတည်း၊ ဘီလူး (နတ်) မ မဟုတ်၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်၊ ကောင်းသောစကား မကောင်းသောစကား၊ ရုန့်ရင်းသောစကား မရုန့်ရင်းသောစကားကို သိခြင်းငှါစွမ်းနိုင်သူ လူမိန်းမတည်း။ ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့်ဟူသည် ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းထက် အပိုအလွန်စကားတို့ဖြင့်။ တရား မည်သည် ဘုရားဟောတရား သာဝကဟောတရား ရသေ့ဟောတရား နတ်ဟောတရားအဋ္ဌကထာနှင့်စပ်သောတရား ပါဠိတော်နှင့်စပ်သော တရားတည်း။ ဟောငြားအံ့ဟူသည် ပုဒ်ဖြင့် ဟောအံ့၊ ပုဒ်တိုင်း ပုဒ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အက္ခရာဖြင့်ဟောအံ့၊ အက္ခရာတိုင်း အက္ခရာတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ဟူသည် သိကြားလိမ္မာသော လူယောကျာ်းကို ဖယ်ထား၍။ သိကြားလိမ္မာသူ မည်သည် ကောင်းသောစကား မကောင်းသောစကား၊ ရုန့်ရင်းသောစကားမရုန့်ရင်းသော စကားကို သိခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သူ လူယောကျာ်းတည်း။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A woman: a human female, not a female spirit, not a female ghost, not a female animal. She understands and is capable of discerning good and bad speech, what is decent and what is indecent. More than five or six sentences: in excess of five or six sentences. A teaching: what has been spoken by the Buddha, what has been spoken by disciples, what has been spoken by sages, what has been spoken by gods, what is connected with what is beneficial, what is connected with the Teaching. Gives: if he teaches by the line, then for every line he commits an offense entailing confession. If he teaches by the syllable, then for every syllable he commits an offense entailing confession. Except in the presence of a man who understands: unless a man who understands is present. A man who understands: one who is capable of discerning good and bad speech, what is decent and what is indecent. Permutations

၆၅။ မာတုဂါမကို မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းထက်ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဘီလူးမအားလည်းကောင်း၊ ပြိတ္တာမအားလည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍုက်အားလည်းကောင်း၊ လူယောင်ဆောင်သော တိရစ္ဆာန်မအားလည်းကောင်း သိကြားလိမ္မာသူ လူယောကျာ်းကို ကြဥ်၍ ငါးခွန်းခြောက်ခွန်း ထက် ပိုလွန်သော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူကို မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူကို မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a woman, and he perceives her as such, and he teaches her more than five or six sentences, except in the presence of a man who understands, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he is unsure of it, and he teaches her more than five or six sentences, except in the presence of a man who understands, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he does not perceive her as such, and he teaches her more than five or six sentences, except in the presence of a man who understands, he commits an offense entailing confession. If he teaches more than five or six sentences to a female spirit, a female ghost, a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, or a female animal in the form of a woman, except in the presence of a man who understands, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, and he does not perceive them as such, there is no offense. Non-offenses

၆၆။ သိကြားလိမ္မာသောသူ လူယောကျာ်း အနားမှှာ ရှိသည်ဖြစ်၍ တရားဟောအံ့၊ ငါးခွန်းခြောက်ခွန်းသော စကားတို့ဖြင့် တရားဟောအံ့၊ ငါးခွန်း ခြောက်ခွန်းအောက် ယုတ်လျော့၍တရားဟောအံ့၊ ထပြီး တစ်ဖန် ထိုင်၍ တရားဟောအံ့၊ ထပြီး တစ်ဖန် ပြန်ထိုင်သော မာတုဂါမအားတရားဟောအံ့၊ တစ်ပါးသော မာတုဂါမအား တရားဟောအံ့၊ အမေးပုစ္ဆာကို မေးအံ့၊ အမေးပုစ္ဆာမေးသည်ကို ဖြေဆိုအံ့၊ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးငှါ ပြောဆိုသည်ကို မာတုဂါမ ကြားနာအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ သတ္တမ ဓမ္မဒေသနာသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if a man who understands is present; if he teaches five or six sentences; if he teaches fewer than five or six sentences; if he gets up, sits down again, and then teaches; if the woman gets up and sits down again, and he then teaches her; if he teaches another woman; if he asks a question; if he is asked a question and then speaks; if he is speaking for the benefit of someone else and a woman listens in; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on teaching a woman alone, the seventh, is finished.

၁-မုသာဝါဒဝဂ် ဂ-ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ် ၆၇။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တောတွင် ပြာသာဒ်ဆောင်ပေါက်သော ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မြင်ဖူးခါမျှ မိတ်ဆွေ အတူနေ အတူစားမိတ်ဆွေဖြစ်သော များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ဝဂ္ဂုမုဒါ မြစ်ကမ်းနား၌ ဝါကပ်နေထိုင်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ ဝဇ္ဇီတိုင်းသည် အစာခေါင်းပါး၏၊ အသက်မွေးရန်ခဲယဥ်း၏၊ ဖွေးဖွေးဖြူသော အရိုး ရှိ၏၊ စာရေးတံလက်မှတ်ဖြင့် အသက်မွေးရ၏။ သပိတ်စွဲ၍ ဆွမ်းခံခြင်းဖြင့် မျှတရန် မလွယ်ကူချေ။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့အား- “ယခုအခါ ဝဇ္ဇီတိုင်းသည် အစာခေါင်းပါး၏၊ အသက်မွေးရန် ခဲယဥ်း၏၊ ဖွေးဖွေးဖြူသော အရိုး ရှိ၏၊ စာရေးတံလက်မှတ်ဖြင့် အသက်မွေးရ၏။ သပိတ်စွဲ၍ ဆွမ်းခံခြင်းဖြင့် မျှတရန် မလွယ်ကူချေ။ ငါတို့သည်အဘယ်နည်းဖြင့် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မငြင်းခုံကြဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ကြရပါအံ့နည်း၊ ဆွမ်းဖြင့်လည်း မပင်ပန်းဘဲ ရှိပါကုန်အံနည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့က- “ငါ့သျှင်တို့ ယခု ငါတို့သည် လူတို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို စီရင်ကြကုန်အံ့၊ ဤသို့ စီရင်လျှင်ထိုလူတို့သည် ငါတို့အား ပေးလှူကြဖို့ရာ အမှတ်ရကြပေလိမ့်မည်၊ ဤသို့ လှူဒါန်းကြလျှင် ငါတို့ သည်အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မငြင်းခုံကြဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ကြရပေလိမ့်မည်၊ ဆွမ်းအတွက်လည်း မပင်ပန်းဘဲ ရှိကြရပေလိမ့်မည်”ဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့က- “ငါ့သျှင်တို့ လူတို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို စီရင်ကြခြင်းဖြင့် အကျိုး မရှိကြပါ၊ ငါ့သျှင်တို့ ယခု ငါတို့သည်လူတို့၏ တမန်မှုကို ဆောင်ကုန်အံ့၊ ဤသို့ဆောင်လျှင် လူတို့သည် ငါတို့အား ပေးလှူ ကြဖို့ရာအမှတ်ရကြပေလိမ့်မည်၊ ဤသို့ လှူဒါန်းကြလျှင် ငါတို့သည် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာမငြင်းခုံကြဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ကြရပေလိမ့်မည်၊ ဆွမ်းအတွက်လည်း မပင်ပန်းဘဲရှိကြရပေလိမ့်မည်”ဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ အချို့သော ရဟန်းတို့က- “ငါ့သျှင်တို့ မသင့်လျော်ပါ၊ လူတို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို စီရင်ကြခြင်းဖြင့် အဘယ်အကျိုး ရှိပါမည်နည်း။ လူတို့၏ တမန်မှုကို ဆောင်ခြင်းဖြင့် အဘယ်အကျိုး ရှိကြပါမည်နည်း၊ ငါ့သျှင်တို့ ယခု ငါတို့သည်လူတို့အား အချင်းချင်း၏ လူတို့ကုသိုလ်ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါးထက် လွန်မြတ် သောဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုကုန်အံ့၊ “ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် ပဌမဈာန်ကို ရ၏၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် ဒုတိယဈာန်ကို ရ၏၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်း သည် တတိယဈာန်ကိုရ၏။ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏၊ ဤအမည် ရှိသော ရဟန်းသည်သောတာပန်တည်း၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် သကဒါဂါမ်တည်း၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည်အနာဂါမ်တည်း၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် ရဟန္တာတည်း၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည်ဝိဇ္ဇာသုံးပါးကို ရ၏၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် အဘိညာဥ် ခြောက်ပါးကို ရ၏”ဟု ပြောဆိုကုန်အံ့၊ ဤသို့ ပြောဆိုကြလျှင် ထိုလူတို့သည် ငါတို့အား ပေးလှူ သင့်သည်ဟု မှတ်ထင်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤသို့လှူဒါန်းကြလျှင် ငါတို့သည် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မငြင်းခုံကြဘဲ ချမ်းသာစွာဝါကပ်ကြရပေလိမ့်မည်၊ ဆွမ်းအတွက်လည်း မပင်ပန်းဘဲ ရှိကြရပေလိမ့်မည်”ဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ လူတို့အား အချင်းချင်း၏ လူတို့ကုသိုလ်ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါးထက် လွန်မြတ်သောဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောခြင်းသည်သာလျှင် မြတ်၏ဟု သဘောတူညီကြလေ၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် လူတို့အား အချင်းချင်း၏ လူတို့ကုသိုလ်ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါး ထက်လွန်မြတ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုကြကုန်၏။ “ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည်ပဌမဈာန်ကို ရ၏။ပ။ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းသည် အဘိညာဥ်ခြောက်ပါးကို ရ၏”ဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုလူတို့သည် “ငါတို့အား အရတော်ကြလေစွတကား၊ ငါတို့သည် ကောင်းစွာ ရကြပေစွတကား၊ အကြင်ငါတို့၏ အထံ၌ ဤကဲ့သို့သော ရဟန်းတော်များသည် ဝါကပ်တော်မူကြပေသည်တကား၊ အကျင့်သီလနှင့် ကောင်းသော တရားဓမ္မ ရှိကုန်သော ဤရဟန်းတို့ကဲ့သို့သော ရဟန်းတို့သည် ဤအခါမှ ရှေးက ငါတို့၏ အထံ၌ ဝါကပ်တော်မမူကြဖူးပေတကား”ဟု အကြင် ဘောဇဥ် ခဲဖွယ် လျက်ဖွယ်သောက်ဖွယ်မျိုးတို့ကို မိမိတို့ မသုံးဆောင်ကြ မခဲကြ မလျက်ကြ မသောက်ကြကုန်၊ မိဘ သားမယားကျွန်အမှုလုပ် မိတ်ဆွေခင်ပွန်း ဆွေမျိုး သားချင်းတို့အား မပေးကြကုန်၊ ထိုဘောဇဥ် ခဲဖွယ် လျက်ဖွယ်သောက်ဖွယ်တို့ကို ရဟန်းတို့အားသာ ပေးလှူကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့အား အဆင်းလှခြင်း ဣန္ဒြေပြည့်ဖြိုးခြင်း မျက်နှာအဆင်း ကြည်လင်ခြင်းကိုယ်ရေအဆင်း အထူးကြည်လင်ခြင်း ရှိကြကုန်၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Truthfully announcing a superhuman quality Origin story At one time when the Buddha was staying in the house with the peaked roof in the Great Wood near Vesālī, a number of monks who were friends had entered the rainy-season residence on the banks of the river Vaggumudā. At that time, the country of Vajjī was short of food and afflicted with hunger, with crops affected by whiteheads and turned to straw. It was not easy to get by on almsfood. The monks considered the difficult circumstances, and they thought, “How can we live together in peace and harmony, have a comfortable rains, and get almsfood without trouble?” Some said, “We could work for the householders, and they’ll support us in return.” Others said, “There’s no need to work for the householders. Let’s instead take messages for them, and they’ll support us in return.” Still others said, “There’s no need to work or take messages for them. Let’s instead talk up one another’s superhuman qualities to the householders: ‘That monk has the first absorption, that monk the second absorption, that monk the third, that monk the fourth; that monk is a streamenterer, that monk a once-returner, that a non-returner, that a perfected one; that monk has the three true insights, and that the six direct knowledges.’ Then they’ll support us. In this way we’ll have a comfortable rains, live together in peace and harmony, and get almsfood without trouble. This is the way to go.” Then those monks did just that. And the people there thought, “We’re so fortunate that such monks have come to us for the rainy-season residence. Such virtuous and good monks have never before entered the rains residence with us.” And they gave such food and drink to those monks that they did not even eat and drink themselves, or give to their parents, to their wives and children, to their slaves, servants, and workers, to their friends and companions, or to their relatives. Soon those monks had a good color, bright faces, clear skin, and sharp senses.

၆၈။ ဝါမှထကုန်သော ရဟန်းတို့၏ မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမျှော်ကန်တော့ရန် ချဥ်းကပ်ကြခြင်းသည်အလေ့အထပင် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ သုံးလလွန်မြောက်၍ ဝါမှထကုန်သော ထိုရဟန်းတို့သည် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို သိုမှီးပြီးလျှင်သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူ၍ ဝေသာလီပြည်သို့ ချဥ်းကပ်ကုန်၏။ အစဥ်သဖြင့် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တောပြာသာဒ်ဆောင်ပေါက်သော ကျောင်းကြီး၌ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကိုရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ နေကြကုန်၏။ ထိုအခါ အရပ်လေးမျက်နှာတို့၌ ဝါမှထကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ပိန်ကြုံကြကုန်၏၊ အသွေး အသားခေါင်းပါးကြကုန်၏။ မလှသော ရုပ်အဆင်း ရှိကြကုန်၏။ (ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့) ဖျော့တော့သော အဆင်းရှိကြကုန်၏၊ (ကွန်ရွက်ဖြန့်ခင်းသကဲ့သို့) အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသောကိုယ် ရှိကြကုန်၏၊ ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းနေ ရဟန်းတို့သည်ကား လှပသော အဆင်း ရှိကြကုန်၏၊ ပြည့်ဖြိုးသော ဣန္ဒြေရှိကြကုန်၏၊ ကြည်လင်သော မျက်နှာအဆင်း ရှိကြကုန်၏၊ အထူးကြည်လင်သော ကိုယ်ရေအဆင်းရှိကြကုန်၏။ အာဂန္တုရဟန်းတို့နှင့် အတူတကွ ဝမ်းမြောက်စွာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားတော်မူခြင်းသည်ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားတို့၏ အလေ့အထပင် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းနေ ရဟန်းတို့အား- “ရဟန်းတို့ ကျန်းမာကြကုန်၏လော၊ မျှတကြကုန်၏လော၊ အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာမငြင်းမခုံဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ခဲ့ကြရကုန်၏လော၊ ဆွမ်းအတွက်လည်း မပင်မပန်းဘဲ ရှိကြကုန်၏လော”ဟု မေးတော်မူရာ- ကျန်းမာကြပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ မျှတကြပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ တပည့်တော်တို့သည် အညီ အညွတ်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မငြင်းမခုံဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ခဲ့ကြရပါသည် မြတ်စွာဘုရား၊ ဆွမ်း အတွက်လည်းမပင်မပန်းဘဲ ရှိကြပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုရားသျှင်တို့သည် သိလျက်လည်း မေးတော်မူကုန်၏၊ သိလျက်လည်း မေးတော်မမူကုန်။ အချိန်အခါကို သိ၍ မေးတော်မူကုန်၏၊ အချိန်အခါကို သိ၍ မေးတော်မမူကုန်၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည်အကျိုးနှင့်စပ်သည်ကို မေးတော်မူကုန်၏၊ အကျိုးနှင့်မစပ်သည်ကို မေးတော်မမူကုန်၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည် အကျိုးနှင့်မစပ်သည်တို့ကို မဂ်ဖြင့် ပယ်တော်မူပြီးဖြစ်ကုန်၏။ “တရားကိုသော်လည်း ဟောကုန်အံ့၊ တပည့်သာဝကတို့အား သိက္ခာပုဒ်ကိုသော်လည်း ပညတ်ကုန်အံ့”ဟူသော အကြောင်းနှစ်မျိုးတို့ဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးကုန်သော မြတ်စွာဘုရားတို့သည် ရဟန်းတို့ကို မေးတော်မူကုန်၏။ ထို့နောက်မြတ်စွာဘုရားသည် ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းနေ ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ်သို့လျှင် အညီအညွတ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မငြင်းမခုံဘဲ ချမ်းသာစွာ ဝါကပ်ခဲ့ကြကုန်သနည်း၊ ဆွမ်းအတွက်လည်းမပင်ပန်းဘဲ ရှိကြကုန်သနည်း”ဟု မေးတော်မူသောအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို ပြန်ကြားလျှောက်ထားကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သင်တို့အား (ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား) ထင်ရှား ရှိကြပါ၏လောဟု (မေးတော်မူရာ) - ထင်ရှားရှိပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ဝမ်းရေး အတွက်လူတို့အား အချင်းချင်း၏ လူတို့ကုသိုလ်ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါးထက် လွန်မြတ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အဘယ့်ကြောင့် ပြောဆိုကြကုန်ဘိသနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Now it was the custom for monks who had completed the rainy-season residence to go and visit the Buddha. And so, when the three months were over and they had completed the rains residence, those monks put their dwellings in order, took their bowls and robes, and set out for Vesālī. When they eventually arrived, they went to the house with the peaked roof in the Great Wood. There they approached the Buddha, bowed, and sat down. At that time the monks who had completed the rains residence in that region were thin, haggard and pale, with veins protruding all over their bodies. Yet the monks from the banks of the Vaggumudā had a good color, bright faces, clear skin, and sharp senses. Since it is the custom for Buddhas to greet newly-arrived monks, the Buddha said to them, “I hope you’re keeping well, monks, I hope you’re getting by? I hope you had a comfortable and harmonious rains, and got almsfood without trouble?” “We’re keeping well, sir, we’re getting by. We had a comfortable and harmonious rains, and got almsfood without trouble.” When Buddhas know what is going on, sometimes they ask and sometimes not. They know the right time to ask and when not to ask. Buddhas ask when it is beneficial, otherwise not, for Buddhas are incapable of doing what is unbeneficial. Buddhas question the monks for two reasons: to give a teaching or to lay down a training rule. And the Buddha said to those monks, “In what way, monks, did you have a comfortable and harmonious rains? And how did you get almsfood without trouble?” They then told him. “But did you really have those superhuman qualities?” “Yes, sir.” The Buddha rebuked them, “How could you for the sake of your stomachs talk up one another’s superhuman qualities to householders? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၇။ ၈-၆၉။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမဟုတ်သော သူအား လူတို့၏ ကုသိုလ် ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးထက် လွန်မြတ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရားကို ပြောကြားငြား အံ့၊ ပြောတိုင်းဟုတ်မှန်သော် (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြ ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk truthfully tells a person who is not fully ordained of a superhuman quality, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၈-ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၇၀။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သောသူ မည်သည် ရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမကို ချန်ထား၍ ကြွင်းသော သူသည်ရဟန်းမဟုတ်သောသူ မည်၏။ လူတို့၏ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါးထက် လွန်မြတ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား မည်သည် ဈာန်၊ ဝိမောက္ခ၊ သမာဓိ၊ သမာပတ်၊ ဉာဏ်အမြင်၊ မဂ်ကို ပွားများခြင်း၊ ဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ ကိလေသာကို ပယ်ခြင်း၊ စိတ်၏ အပိတ်အပင် ‘နီဝရဏ’ မှကင်းခြင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌မွေ့လျော်ခြင်းတည်း။ ဈာန်ဟူသည် ပဌမဈာန် ဒုတိယဈာန် တတိယဈာန် စတုတ္ထဈာန်တည်း။ ဝိမောက္ခဟူသည် ကိလေသာ ဆိတ်သုဥ်း၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘သုညတဝိမောက္ခ’၊ ကိလေသာအကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘အနိမိတ္တဝိမောက္ခ’၊ ကိလေသာ တောင့်တမှုမရှိ၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခ’တည်း။ သမာဓိဟူသည် ကိလေသာ ဆိတ်သုဥ်း၍ တည်ကြည်ခြင်း ‘သုညတသမာဓိ’၊ ကိလေသာအကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ တည်ကြည်ခြင်း ‘အနိမိတ္တသမာဓိ’၊ ကိလေသာ တောင့်တမှုမရှိ၍ တည်ကြည်ခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတသမာဓိ’ တည်း။ သမာပတ်ဟူသည် ကိလေသာ ဆိတ်သုဥ်း၍ ဝင်စားခြင်း ‘သုညတသမာပတ်’၊ ကိလေသာအကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ ဝင်စားခြင်း ‘အနိမိတ္တသမာပတ်’၊ ကိလေသာ တောင့်တမှုမရှိ၍ ဝင်စားခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်’ တည်း။ ဉာဏ်အမြင်ဟူသည် ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတည်း။ မဂ်ကို ပွါးများခြင်းဟူသည် သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါး ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါး ဣန္ဒြေငါးပါးဗိုလ်ငါးပါး ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါး မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတည်း။ ဖိုလ်ကိုမျက်မှောက်ပြုခြင်းဟူသည် သောတာပထ္ထိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ သကဒါဂါမိဖိုလ်ကိုမျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ ၊ အနာဂါမိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းတည်း။ ကိလေသာကိုပယ်ခြင်းဟူသည် ရာဂကို ပယ်ခြင်း၊ ဒေါသကို ပယ်ခြင်း၊ မောဟကို ပယ်ခြင်းတည်း။ စိတ်၏ အပိတ်အပင် ‘နီဝရဏ’ မှ ကင်းခြင်းဟူသည် ရာဂမှ စိတ်၏ အပိတ်အပင် ‘နီဝရဏ’ကင်းခြင်း၊ ဒေါသမှ စိတ်၏ အပိတ်အပင် ‘နီဝရဏ’ ကင်းခြင်း၊ မောဟမှ စိတ်၏ အပိတ်အပင် ‘နီဝရဏ’ကင်းခြင်းတည်း။ ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌ မွေ့လျော်ခြင်းဟူသည် ပဌမဈာန်ဖြင့် ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌မွေ့လျော်ခြင်း၊ ဒုတိယဈာန်ဖြင့် ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌ မွေ့လျော်ခြင်း၊ တတိယဈာန်ဖြင့်ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌ မွေ့လျော်ခြင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ဖြင့် ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌ မွေ့လျော်ခြင်းတည်း။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A person who is not fully ordained: anyone except a fully ordained monk or a fully ordained nun. A superhuman quality: absorption, release, stillness, attainment, knowledge and vision, development of the path, realization of the fruits, abandoning the defilements, a mind without hindrances, delighting in solitude. Permutations Definitions Absorption: the first absorption, the second absorption, the third absorption, the fourth absorption. Release: emptiness release, signless release, desireless release. Stillness: emptiness stillness, signless stillness, desireless stillness. Attainment: emptiness attainment, signless attainment, desireless attainment. Knowledge and vision: the three true insights. Development of the path: the four applications of mindfulness, the four right efforts, the four foundations for supernormal power, the five spiritual faculties, the five spiritual powers, the seven factors of awakening, the noble eightfold path. Realization of the fruits: realization of the fruit of streamentry, realization of the fruit of once-returning, realization of the fruit of non-returning, realization of perfection. Abandoning the defilements: the abandoning of sensual desire, the abandoning of ill will, the abandoning of confusion. A mind without hindrances: a mind without sensual desire, a mind without ill will, a mind without confusion. Delighting in solitude: because of the first absorption there is delight in solitude, because of the second absorption there is delight in solitude, because of the third absorption there is delight in solitude, because of the fourth absorption there is delight in solitude. Exposition First absorption

၇၁။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ဝင်စား၏ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားနေ၏ဟု ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ရ၏ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို လေ့လာ၏ဟု ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆို သောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကို။ပ။ တတိယဈာန်ကို။ စတုတ္ထ ဈာန်ကိုဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ကိလေသာ ဆိတ်သုဥ်း၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘သုညတဝိမောက္ခ’ကို။ပ။ ကိလေသာ အကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘အနိမိတ္တဝိမောက္ခ’ကို။ ကိလေသာ တောင့်တမှု မရှိ၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခ’ကို။ ကိလေသာဆိတ်သုဥ်း၍တည်ကြည်ခြင်း ‘သုညတသမာဓိ’ကို။ ကိလေသာ အကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ တည်ကြည်ခြင်း ‘အနိမိတ္တသမာဓိ’ကို။ ကိလေသာ တောင့်တခြင်း မရှိ၍ တည်ကြည်ခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတသမာဓိ’ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ‘အပ္ပဏိဟိတသမာဓိ’ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိုငါမျက်မှောက် ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ကိလေသာ ဆိတ်သုဥ်း၍ ဝင်စားခြင်း ‘သုညတသမာပတ်’ ကို။ပ။ ကိလေသာ အကြောင်းနိမိတ် မရှိ၍ ဝင်စားခြင်း ‘အနိမိတ္တသမာပတ်’ကို။ ကိလေသာ တောင့်တခြင်း မရှိ၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ‘အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်’ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ‘အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်’ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကို။ပ။ သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါးတို့ကို။ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကိုရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကို။ပ။ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကို ဝင်စား ခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ငါ မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို။ပ။ သကဒါဂါမိဖိုလ်ကို။ အနာဂါမိဖိုလ်ကို။ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိ်ု ငါမျက်မှောက် ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါသည် ရာဂကို စွန့်ပြီ။ပ။ ငါသည် ဒေါသကို စွန့်ပြီ၊ ငါသည် မောဟကို စွန့်ပြီ၊ ထွေးအန်ပြီ၊ လွှတ်ပြီ၊ ပယ်ပြီ၊ စွန့်ပစ်ပြီ၊ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ကောင်းစွာထိတ်လန့်စေပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါ၏ စိတ်သည် ရာဂမှ အပိတ်အပင်ကင်း၏။ပ။ ငါ၏စိတ်သည် ဒေါသမှ အပိတ်အပင်ကင်း၏၊ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင်ကင်း၏ဟု ပြောဆိုသောရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ ပဌမဈာန်ကို။ပ။ ဒုတိယဈာန်ကို။ တတိယဈာန်ကို။ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကိုရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I’m attaining the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I’ve attained the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I obtain the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I master the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I’ve realized the first absorption,” he commits an offense entailing confession. Other individual attainments Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption … the third absorption … the fourth absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the fourth absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the emptiness release … the signless release … the desireless release … the emptiness stillness … the signless stillness … the desireless stillness … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the desireless stillness,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the emptiness attainment … the signless attainment … the desireless attainment … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the desireless attainment,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the three true insights … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the three true insights,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the four applications of mindfulness … the four right efforts … the four foundations for supernormal power … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the four foundations for supernormal power,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the five spiritual faculties … the five spiritual powers … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the five spiritual powers,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the seven factors of awakening … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the seven factors of awakening,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the noble eightfold path … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the noble eightfold path,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the fruit of streamentry … the fruit of once-returning … the fruit of non-returning … perfection … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized perfection,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I’ve given up sensual desire … I’ve given up ill will … I’ve given up confusion, I’ve renounced it, I’ve let it go, I’ve abandoned it, I’ve relinquished it, I’ve forsaken it, I’ve thrown it aside,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “My mind is free from the hindrance of sensual desire … My mind is free from the hindrance of ill will … My mind is free from the hindrance of confusion,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption in solitude … the second absorption … the third absorption … the fourth absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the fourth absorption in solitude,” he commits an offense entailing confession. Combinations of two attainments

၇၂။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ မျက်မှောက်ပြု အပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ တတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သုညတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။ပ။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။ သုညတသမာဓိကိုလည်းကောင်း။ အနိမိတ္တသမာဓိကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟုပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သုညတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ အနိမိတ္တသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်းရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ပ။ သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်းဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်းရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ပ။ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်းငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ မြတ်သောမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ သကဒါဂါမိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ အနာဂါမိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုလည်းကောင်းငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ပ။ ရာဂကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ ဒေါသကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ မောဟကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ ထွေးအန်ပြီ၊ လွှတ်ပြီ၊ ပယ်ပြီ၊ စွန့်ပစ်ပြီ၊ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ကောင်းစွာထိတ်လန့်စေပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ပ။ ငါ၏ စိတ်သည် ရာဂမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်းပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှလည်းအပိတ်အပင်ကင်းပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the second absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the second absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the third absorption … the first absorption and the fourth absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the fourth absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the emptiness release … and the signless release … and the desireless release … and the emptiness stillness … and the signless stillness … and the desireless stillness … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the desireless stillness,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the emptiness attainment … the signless attainment … the desireless attainment … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the desireless attainment,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the three true insights … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the three true insights,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the four applications of mindfulness … the four right efforts … the four foundations for supernormal power … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the four foundations for supernormal power,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the five spiritual faculties … the five spiritual powers … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the five spiritual powers,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the seven factors of awakening … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the seven factors of awakening,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the noble eightfold path … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and the noble eightfold path,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the fruit of streamentry … and the fruit of once-returning … and the fruit of non-returning … and perfection … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and perfection,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and I’ve given up sensual desire … and I’ve given up ill will … and I’ve given up confusion … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and I’ve given up confusion,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and my mind is free from the hindrance of sensual desire … and my mind is free from the hindrance of ill will … and my mind is free from the hindrance of confusion … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the first absorption and my mind is free from the hindrance of confusion,” he commits an offense entailing confession.

၇၃။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ၊ တတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်း အား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သုညတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။ပ။ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်းရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟုပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ [မူကို အကျဥ်းချုံးအပ်ပြီ]။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်း၏။ ပဌမဈာန်ကိုလည်း ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်းအပိတ်အပင်ကင်း၏။ ပဌမဈာန်ကိုလည်း ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်း၏။ ပဌမဈာန်ကိုလည်း ငါမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ပ။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်း၏။ ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်း၏ဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ တတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ သုညတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း။ပ။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခကိုလည်းကောင်း၊ သုညတသမာဓိကိုလည်းကောင်း၊ အနိမိတ္တသမာဓိကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိုလည်းကောင်း၊ သုညတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း၊ အနိမိတ္တသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း၊ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြတ်သောမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုလည်းကောင်း၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း၊ သကဒါဂါမိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း၊ အနာဂါမိဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုလည်းကောင်းဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်။ပ။ ရာဂကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ ဒေါသကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ မောဟကိုလည်း ငါစွန့်ပြီ၊ ထွေးအန်ပြီ၊ လွှတ်ပြီ၊ ပယ်ပြီ၊ စွန့်ပစ်ပြီ၊ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ကောင်းစွာ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည်ရာဂမှလည်း အပိတ်အပင်ကင်းပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှလည်း အပိတ်အပင် ကင်းပြီ ငါ၏ စိတ်သည်မောဟမှလည်း အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption and the third absorption … the second absorption and the fourth absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the second absorption and the fourth absorption,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption and the emptiness release … and my mind is free from the hindrance of confusion,” he commits an offense entailing confession. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption and the first absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … I’ve realized the second absorption and the first absorption,” he commits an offense entailing confession. … The basis in brief is finished. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “My mind is free from the hindrance of confusion and I attained the first absorption … I’m attaining … I’ve attained … I obtain … I master … My mind is free from the hindrance of confusion and I’ve realized the first absorption,” he commits an offense entailing confession. … Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “My mind is free from the hindrance of confusion and my mind is free from the hindrance of ill will,” he commits an offense entailing confession. … Combination of all attainments Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the second absorption and the third absorption and the fourth absorption and the emptiness release and the signless release and the desireless release and the emptiness stillness and the signless stillness and the desireless stillness and the emptiness attainment and the signless attainment and the desireless attainment and the three true insights and the four applications of mindfulness and the four right efforts and the four foundations for supernormal power and the five spiritual faculties and the five spiritual powers and the seven factors of awakening and the noble eightfold path and the fruit of streamentry and the fruit of once-returning and the fruit of non-returning and perfection … and I’ve given up sensual desire, renounced it, let it go, abandoned it, relinquished it, forsaken it, thrown it aside; and I’ve given up ill will, renounced it, let it go, abandoned it, relinquished it, forsaken it, thrown it aside; and I’ve given up confusion, renounced it, let it go, abandoned it, relinquished it, forsaken it, thrown it aside; and my mind is free from the hindrance of sensual desire; and my mind is free from the hindrance of ill will; and my mind is free from the hindrance of confusion,” he commits an offense entailing confession. Meaning to say one thing, but saying something else

၇၄။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုလိုလျက်ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုလိုလျက်တတိယဈာန်ကို။ပ။ စတုတ္ထဈာန်ကို သုညတဝိမောက္ခကို အနိမိတ္တဝိမောက္ခကို အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခကိုသုညတသမာဓိကို အနိမိတ္တသမာဓိကို အပ္ပဏိဟိတသမာဓိ်ကို သုညတသမာပတ်ကို အနိမိတ္တသမာပတ်ကိုအပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကို ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကို သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကို သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါးတို့ကို ဣဒ္ဓိပါဒ့်လေးပါးတို့ကို ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကို ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကို ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုသောတာပတ္တိဖိုလ်ကို သကဒါဂါမိဖိုလ်ကို အနာဂါမိဖိုလ်ကို အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ။ပ။ ရာဂကိုငါစွန့်ပြီ၊ ဒေါသကို ငါစွန့်ပြီ၊ မောဟကို ငါစွန့်ပြီ၊ ထွေးအန်ပြီ၊ လွှတ်ပြီ၊ ပယ်ပြီ၊ စွန့်ပစ်ပြီ၊ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ကောင်းစွာ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် ရာဂမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှအပိတ်အပင် ကင်းပြီ၊ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော်ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိိုုလိုလျက်။ပ။ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုလိုလျက်ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ [မူကို အကျဥ်းချုံးအပ်ပြီ]။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟုပြောဆိုလိုလျက် ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော်ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟုပြောဆိုလိုလျက် ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော်ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ပ။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပဌမဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ တတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ ငါ၏ စိတ်သည် ဒေါသမှအပိတ်အပင်ကင်းပြီဟု ပြောဆိုလိုလျက် ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟုပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိ နားမလည် သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား ဒုတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ တတိယဈာန်ကိုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထဈာန်ကိုလည်းကောင်း။ပ။ ငါ၏ စိတ်သည် မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟုပြောဆိုလိုလျက် ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား (နားထောင်သူ) သိနားလည်သော်ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ (နားထောင်သူ) မသိနားမလည်သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption,” but actually says, “I attained the second absorption,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption,” but actually says, “I attained the third absorption … the fourth absorption … the emptiness release … the signless release … the desireless release … the emptiness stillness … the signless stillness … the desireless stillness … the emptiness attainment … the signless attainment … the desireless attainment … the three true insights … the four applications of mindfulness … the four right efforts … the four foundations for supernormal power … the five spiritual faculties … the five spiritual powers … the seven factors of awakening … the noble eightfold path … the fruit of streamentry … the fruit of once-returning … the fruit of non-returning … perfection … etc. … I’ve given up sensual desire … I’ve given up ill will … I’ve given up confusion, renounced it, let it go, abandoned it, relinquished it, forsaken it, thrown it aside … my mind is free from the hindrance of sensual desire … my mind is free from the hindrance of ill will … my mind is free from the hindrance of confusion,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption” … but actually says, “My mind is free from the hindrance of confusion,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. … Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption,” but actually says, “I attained the first absorption,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. … The basis in brief is finished. Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “My mind is free from the hindrance of confusion,” but actually says, “I attained the first absorption,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. … Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “My mind is free from the hindrance of confusion,” but actually says, “My mind is free from the hindrance of ill will,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. … Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the first absorption and the second absorption and the third absorption and the fourth absorption … and my mind is free from the hindrance of ill will,” but actually says, “My mind is free from the hindrance of confusion,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk means to say to a person who is not fully ordained, “I attained the second absorption and the third absorption and the fourth absorption … and my mind is free from the hindrance of confusion,” but actually says, “I attained the first absorption,” then, if the listener understands, he commits an offense entailing confession; if the listener does not understand, he commits an offense of wrong conduct. … Gross hinting

၇၅။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည်ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ပဌမဈာန်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည် ပဌမဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည်ဒုတိယဈာန်ကို။ပ။ တတိယဈာန်ကို။ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည် စတုတ္ထဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည်သုညတဝိမောက္ခကို။ပ။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခကို အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခကို သုညတသမာဓိကို အနိမိတ္တသမာဓိကို အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည် အပ္ပဏိဟိတသမာဓိကိ်ု မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟုပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည်သုညတသမာပတ်ကို။ပ။ အနိမိတ္တသမာပတ်ကို။ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏၊ ထိုရဟန်းသည် အပ္ပဏိဟိတသမာပတ်ကိ်ုမျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည် ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကို။ပ။ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကို။ သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါးတို့ကို။ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးတို့ကို။ ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကို။ ဗိုလ်ငါးပါးတို့ကို။ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို။ မြတ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို။ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို။ သကဒါဂါမိဖိုလ်ကို။ အနာဂါမိဖိုလ်ကို။ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ပ။ ထိုရဟန်းသည် ရာဂကို စွန့်ပြီ၊ ဒေါသကို စွန့်ပြီ၊ မောဟကို စွန့်ပြီ၊ ထွေးအန်ပြီ၊ လွှတ်ပြီ၊ ပယ်ပြီ၊ စွန့်ပစ်ပြီ၊ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ကောင်းစွာ ထိတ်လန့်စေပြီ၊ ထိုရဟန်း၏ စိတ်သည် ရာဂမှ အပိတ်အပင်ကင်းပြီ၊ ဒေါသမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီ၊ မောဟမှ အပိတ်အပင် ကင်းပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအားဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်း၌ နေသော ရဟန်းသည်ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ ပဌမဈာန်ကို။ပ။ ဒုတိယဈာန်ကို။ တတိယဈာန်ကို။ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည်ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ သင်္ကန်းကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်၊ သင်၏ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်၊ သင်၏ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို သုံးဆောင်သောရဟန်းသည်၊ သင်၏ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်သော ဆေးအသုံးအဆောင်ကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the first absorption … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the first absorption,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the second absorption … etc. … the third absorption … the fourth absorption … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the fourth absorption,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the emptiness release … etc. … the signless release … the desireless release … the emptiness stillness … the signless stillness … the desireless stillness … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the desireless stillness,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the emptiness attainment … etc. … the signless attainment … the desireless attainment … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the desireless attainment,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the three true insights … etc. … the four applications of mindfulness … the four right efforts … the four foundations for supernormal power … the five spiritual faculties … the five spiritual powers … the seven factors of awakening … the noble eightfold path … the fruit of streamentry … the fruit of once-returning … the fruit of non-returning … perfection … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized … etc. … has given up sensual desire … has given up ill will … has given up confusion, renounced it, let it go, abandoned it, relinquished it, forsaken it, thrown it aside … has a mind free from the hindrance of sensual desire … has a mind free from the hindrance of ill will … has a mind free from the hindrance of confusion,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who stayed in your dwelling attained the first absorption in solitude … etc. … the second absorption … the third absorption … the fourth absorption … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the fourth absorption in solitude,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who used your robe-cloth … who used your almsfood … who used your dwelling … who used your medicinal supplies attained the fourth absorption in solitude … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the fourth absorption in solitude,” he commits an offense of wrong conduct.

၇၆။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်၏ ကျောင်းကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်၊ ။ပ။ သင်၏ သင်္ကန်းကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်၊ သင်၏ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်သောရဟန်းသည်၊ သင်၏ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်၊ သင်၏ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်ကို သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏။ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏။ လေ့လာ၏။ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမဟုတ်သူအား သင်သည် အကြင်ရဟန်းကို အကြောင်းပြု၍ကျောင်းကို ပေးလှူ၏။ပ။ သင်္ကန်းကို ပေးလှူ၏၊ ဆွမ်းကို ပေးလှူ၏။ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို ပေးလှူ၏၊ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်ကို ပေးလှူ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားခဲ့ပြီ၊ ဝင်စားသည်၊ ဝင်စားနေ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို ရ၏၊ လေ့လာ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စတုတ္ထဈာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီဟု ပြောဆိုသောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk who has used your dwelling … etc. … who has used your robe-cloth … who has used your almsfood … who has used your furniture … who has used your medicinal supplies attained the fourth absorption in solitude … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the fourth absorption in solitude,” he commits an offense of wrong conduct. Tells: if a monk says to a person who is not fully ordained, “The monk you gave a dwelling to … etc. … you gave robe-cloth to … you gave almsfood to … you gave furniture to … you gave medicinal supplies to attained the fourth absorption in solitude … is attaining … has attained … obtains … masters … has realized the fourth absorption in solitude,” he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၇၇။ ရဟန်းဖြစ်သူအား အမှန်ကို ပြောကြားငြားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသောရဟန်းအားလည်း အာပတ် မသင့်။ အဋ္ဌမ ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ဒွီဟိတိကာ- နေ့သေရအံ့လော၊ ညဥ့်သေရအံ့လောဟု နှလုံးနှစ်ခွ ရှိခြင်း။

There is no offense: if he truthfully tells one who is fully ordained; if he is the first offender. The training rule on truthfully announcing a superhuman quality, the eighth, is finished.

၁-မုသာဝါဒဝဂ် ၉- ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစန သိက္ခာပုဒ် ၇၈။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သောဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့နှင့် ခိုက်ရန်ဖြစ်၏။ ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒသည် စေတနာနှင့် တကွဖြစ်သော သုက်လွှတ်မှုအာပတ်သို့ ရောက်၍ သံဃာအားထိုအာပတ်၏ ပရိဝါသ်၁ကို တောင်း၏၊ သံဃာသည် ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒအား ထိုအာပတ်၏ ပရိဝါသ်ကိုပေး၏။ ထိုအခါ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မထင်ရှားသော အသင်းတစ်ခု၌ သံဃဘတ် ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒသည်ပရိဝါသ်ကျင့်သုံးနေစဥ်ဖြစ်၍ ဆွမ်းစားဇရပ်၌ အစွန်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေ၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည်ထိုဥပါသကာတို့ကို “ဥပါသကာတို့ သင်တို့ ချီးမွမ်းအပ်သော အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော သာကီဝင်မင်းသားအသျှင်ဥပနန္ဒ ရဟန်းသည် အကြင်လက်ဖြင့်ပင် သဒ္ဓါကြည်ညို၍ လှူအပ်သော ဆွမ်းကို သုံးဆောင်၏။ ထိုလက်ဖြင့်ပင် လုံ့လပြု၍ သုက်ကို လွတ်စေ၏။ ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒသည် စေတနာနှင့်တကွ ဖြစ်သော သုတ်လွှတ်မှု အာပတ်သို့ ရောက်၍ သံဃာအား ထိုအာပတ်၏ ပရိဝါသ်ကို တောင်း၏။ သံဃာသည် ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒအား ထိုအာပတ်၏ ပရိဝါသ်ကို ပေး၏။ ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒသည် ပရိဝါသ်ကျင့်သုံးနေရသော ကြောင့် အစွန်ဆုံးနေရာမှာ နေရ၏”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်း၏ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်း၏ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ရဟန်းမဟုတ်သူ အား ပြောကြားကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်း၏ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Announcing a monk’s grave offense Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Upananda the Sakyan was quarreling with the monks from the group of six. He then committed an offense of intentional emission of semen. He asked the Sangha for probation for that offense, which he received. Just then an association in Sāvatthī was offering a meal to the Sangha. Because Upananda was on probation, he sat on the last seat in the dining hall. The monks from the group of six then told those lay followers, “This Venerable Upananda, the esteemed associate of your families, eats the food given in faith with the same hand he uses to masturbate. After committing an offense of intentional emission of semen, he asked the Sangha for probation for that offense, which he received. And because he’s on probation, he now sits on the last seat.” The monks of few desires complained and criticized them, “How could the monks from the group of six tell a person who’s not fully ordained about a monk’s grave offense?” … “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၈။ ၉-၇၉။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိ မရဘဲ ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်း အား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk tells a person who is not fully ordained about a monk’s grave offense, except if the monks have agreed, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၉-ဒုဋ္ဌုုလ္လာရောစနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၈၀။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်း၏ဟူသည် အခြားသော ရဟန်း၏။ ရုန့်ရင်းသော အာပတ် မည်သည် ပါရာဇိကလေးပါး သံဃာဒိသိသ် တစ်ဆယ့်သုံးပါးတို့တည်း။ ရဟန်းမဟုတ်သူ မည်သည် ရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမကို ချန်ထား၍ ကြွင်းကျန်သော သူသည် ရဟန်းမဟုတ်သောသူ မည်၏။ ပြောကြားငြားအံ့ဟူသည် မိန်းမအားလည်းကောင်း၊ ယောကျာ်းအားလည်းကောင်း၊ လူအားလည်း ကောင်း၊ ရဟန်းအားလည်းကောင်း ပြောကြားငြားအံ့။ ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိ မရဘဲဟူသည် ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိကို ချန်ထား၍။ အာပတ်အပိုင်းအခြားရှိ၍ အမျိုး ‘ဒါယကာ’ အပိုင်းအခြား မရှိသော ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိသည် ရှိ၏။ အမျိုး ‘ဒါယကာ’ အပိုင်းအခြားရှိ၍ အာပတ်အပိုင်းအခြား မရှိသော ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိသည် ရှိ၏။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်း ရှိသော ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိသည် ရှိ၏။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းမရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်း မရှိသော ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိသည် ရှိ၏။ အာပတ်အပိုင်းအခြား မည်သည် ဤမျှသော အာပတ်တို့ဖြင့် ပြောကြားအပ်၏ဟု အာပတ်တို့ကို ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ထားခြင်းတည်း။ အမျိုးအပိုင်းအခြား မည်သည် ဤမျှသော အမျိုးတို့၌ ပြောကြားအပ်၏ဟု အမျိုးတို့ကို ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ထားခြင်းတည်း။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်းရှိ မည်သည် ဤမျှသော အာပတ် တို့ဖြင့် ဤမျှလောက်ကုန်သော အမျိုးတို့၌ ပြောကြားအပ်၏ဟု အာပတ်တို့ကိုလည်း ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ထားခြင်း အမျိုးတို့ကိုလည်း ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ထားခြင်းတည်း။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းမရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်းမရှိ မည်သည် ဤမျှသော အာပတ်တို့ဖြင့် ဤမျှသော အမျိုးတို့၌ ပြောကြားအပ်၏ဟု အာပတ်တို့ကိုလည်း မပိုင်းခြားခြင်း အမျိုးတို့ကို လည်း မပိုင်းခြားခြင်းတည်း။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A monk’s: another monk’s. A grave offense: the four offenses entailing expulsion and the thirteen entailing suspension. A person who is not fully ordained: anyone except a fully ordained monk or a fully ordained nun. Tells: tells a woman or a man, a householder or a monastic. Except if the monks have agreed: unless the monks have agreed. Permutations Permutations part 1 Summary There is agreement of the monks with a limit on offenses, but not on families. There is agreement of the monks with a limit on families, but not on offenses. There is agreement of the monks with a limit both on offenses and on families. There is agreement of the monks with neither a limit on offenses nor on families. Definitions With a limit on offenses: offenses are specified: “These particular offenses can be told about.” With limit on families: families are specified: “These particular families can be told.” With a limit both on offenses and on families: both offenses and families are specified: “These particular offenses can be told about, and these particular families can be told.” With neither a limit on offenses nor on families: neither offenses nor families are specified in this way. Exposition

၈၁။ အာပတ်အပိုင်းအခြားရှိရာ၌ ပိုင်းခြားသတ်မှတ်၍ ထားအပ်ကုန်သော အာပတ်တို့ကို ကြဥ်၍ တစ်ပါးသော အာပတ်တို့ဖြင့် ပြောကြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အမျိုးအပိုင်းအခြားရှိရာ၌ ပိုင်းခြားသတ်မှတ်၍ ထားအပ်ကုန်သော အမျိုးတို့ကို ကြဥ်၍ တစ်ပါးသော အမျိုးတို့၌ ပြောကြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်းရှိရာ၌ ပိုင်းခြားသတ်မှတ်၍ ထားသော အာပတ် ပိုင်းခြားသတ်မှတ်၍ ထားသော အမျိုးတို့ကို ကြဥ်၍ တစ်ပါးသော အာပတ်တို့ဖြင့် တစ်ပါးသော အမျိုးတို့၌ ပြောကြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အာပတ်အပိုင်းအခြားလည်းမရှိ အမျိုးအပိုင်းအခြားလည်းမရှိရာ၌ အာပတ် မသင့်။

When there is a limit on offenses, if he tells about other offenses than those that are specified, he commits an offense entailing confession. When there is a limit on families, if he tells other families than those that are specified, he commits an offense entailing confession. When there is a limit both on offenses and on families, if he tells about other offenses than those that are specified or he tells other families than those that are specified, he commits an offense entailing confession. When there is neither a limit on offenses nor on families, there is no offense. Permutations part 2

၈၂။ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်၌ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားအံ့၊ ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိကို ချန်ထား၍ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားအံ့၊ ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိကို ချန်ထား၍ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်၌ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရဟန်းမဟုတ်သူအား ပြောကြားအံ့၊ ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိကို ချန်ထား၍ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ပြောကြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သာမဏေ၏ ရုန့်ရင်းသော လွန်ကျူးခြင်း မရုန့်ရင်းသော လွန်ကျူးခြင်းကို ပြောကြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်၌ မရုန့်ရင်းသော အာပတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If the offense is grave, and he perceives it as such, and he tells a person who is not fully ordained, then, except if the monks have agreed, he commits an offense entailing confession. If the offense is grave, but he is unsure of it, and he tells a person who is not fully ordained, then, except if the monks have agreed, he commits an offense entailing confession. If the offense is grave, but he perceives it as minor, and he tells a person who is not fully ordained, then, except if the monks have agreed, he commits an offense entailing confession. If he tells about a minor offense, he commits an offense of wrong conduct. If he tells about the misconduct of a person who is not fully ordained, whether grave or minor, he commits an offense of wrong conduct. If the offense is minor, but he perceives it as grave, he commits an offense of wrong conduct. If the offense is minor, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If the offense is minor, and he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၈၃။ ဝတ္ထု (သုတ်လွှတ်မှု) ကို ပြောကြား၍ အာပတ်ကို မပြောကြားသော်လည်းကောင်း၊ အာပတ် (သံဃာဒိသိသ်) ကို ပြောကြား၍ ဝတ္ထုကို မပြောကြားသော်လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်။ သမ္မုတိရသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ နဝမ ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ပရိဝါသ်= ကျူးလွန်သောအပြစ် ဖုံးလွှမ်းသော ရက်အပိုင်းအခြား အားလျော်စွာ ဆောက်တည် နေထိုင်ရသော အကျင့်။ ၂။ သမ္မုတိ= အာပတ်မပြတ်သင့်သော ရဟန်းအား နောင်အခါ စောင့်ရှောက်စိမ့်သောငှါ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပန်ကြား၍ သံဃာ က ပြောကြားရန် သမုတ်ခြင်း။

There is no offense: if he tells about the action that was the basis for the offense, but not the class of offense; if he tells about the class of offense, but not the action that was the basis for the offense; if the monks have agreed; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on announcing a monk’s grave offense, the ninth, is finished.

၁-မုသာဝါဒဂ် ၁၀-ပထဝီခဏန သိက္ခာပုဒ် ၈၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီပြည် အဂ္ဂါဠဝစေတီ၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ သောအခါ အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် အမှုသစ်ကို ပြုလုပ်ကုန်သော် မြေကို ကိုယ်တိုင်လည်း တူးဆွကုန်၏၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း တူးဆွစေကုန်၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် မြေကြီးကို ကိုယ်တိုင် တူးဆွကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း တူးဆွစေကုန်ဘိသနည်း၊ သာကီဝင် မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် တစ်ခုသော ဣန္ဒြေရှိသော အသက်ကို ညှဥ်းဆဲကုန် ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ရှုတ်ချကုန်၏။ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ထိုလူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော စကားတို့ကို ကြားကြသည် သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် မြေကြီး ကို ကိုယ်တိုင် တူးဆွကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကို တူးဆွစေကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မြေကြီးကို ကိုယ်တိုင် တူးဆွကုန်၏၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း တူးဆွစေကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏။) ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မြေကြီးကို ကိုယ်တိုင် တူးဆွကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကို တူးဆွစေကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ လူတို့သည် မြေကြီး၌ အသက် ရှိ၏ဟု ထင်မှတ်ကုန်၏။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသောသူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on lying Digging the earth Origin story At one time the Buddha was staying at Āḷavī at the Aggāḷava Shrine. At that time the monks of Āḷavī were doing building work, and they dug the earth and had it dug. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics dig the earth and have it dug? They are hurting one-sensed life.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can those monks at Āḷavī dig the earth and have it dug?” … “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? People regard the earth as conscious. This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၅၉။ ၁၀-၈၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် မြေကို တူးမူလည်း တူးငြားအံ့၊ တူးစေမူလည်း တူးစေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk digs the earth or has it dug, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁၀-ပထဝီခဏနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၈၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ မြေ မည်သည် မြေစစ် မြေတုဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိ၏။ မြေစစ် မည်သည် မြေမှုန့်သက်သက် မြေညက်သက်သက် ကျောက်ခဲအနည်းငယ် ရှိသောမြေ ကျောက်စရစ်အနည်းငယ် ရှိသောမြေ အိုးခြမ်းကွဲအနည်းငယ် ရှိသောမြေ ကျောက်ပြုတ်အနည်းငယ် ရှိသောမြေ သဲအနည်းငယ် ရှိသောမြေ မြေမှုန့်များသောမြေ မြေညက်များသောမြေတည်း၊ မီးမလောင် သော မြေကိုလည်း မြေစစ်ဟူ၍ ဆိုအပ်၏။ လေးလထက် လွန်၍ မိုးစွတ်စိုသော မြေမှုန့်အစုအပုံ မြေညက်အစုအပုံကိုလည်း မြေစစ်ဟူ၍ ဆိုအပ်၏။ မြေတု မည်သည် ကျောက်ခဲသက်သက် ကျောက်စရစ်သက်သက် အိုးခြမ်းကွဲသက်သက် ကျောက် ပြုတ်သက်သက် သဲသက်သက် မြေမှုန့်အနည်းငယ်ရှိသောမြေ မြေညက်အနည်းငယ်ရှိသောမြေ ကျောက်ခဲ များသောမြေ ကျောက်စရစ်များသောမြေ အိုးခြမ်းကွဲများသောမြေ ကျောက်ပြုတ်များသောမြေ သဲများသော မြေတည်း၊ မီးလောင်သော မြေကိုလည်း မြေတုဟူ၍ ဆိုအပ်၏။ လေးလအောက် ယုတ်လျော့၍ မိုးစွတ်စို သော မြေမှုန့်အစုအပုံ မြေညက်အစုအပုံကိုလည်း မြေတုဟူ၍ ဆိုအပ်၏။ တူးငြားအံ့ဟူသည် ကိုယ်တိုင်တူးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တူးစေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို တူးစေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ကြိမ်စေခိုင်းအပ်လျက် အကြိမ်များစွာ တူးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. The earth: there are two kinds of earth: productive earth and unproductive earth. Productive earth: pure soil, pure clay, with few stones, with few pebbles, with few potsherds, with little gravel, with little sand; mostly soil, mostly clay. If it is unburned, it is also called “productive earth”. A pile of soil or clay that has been rained on for more than four months—this too is called “productive earth”. Unproductive earth: just stones, just pebbles, just potsherds, just gravel, just sand, with little soil, with little clay; mostly stones, mostly pebbles, mostly potsherds, mostly gravel, mostly sand. If it is burned, it is also called “unproductive earth”. A pile of soil or clay that has been rained on for less than four months—this too is called “unproductive earth”. Digs: if he digs it himself, he commits an offense entailing confession. Has dug: if he asks another, he commits an offense entailing confession. If he only asks once, then even if the other digs a lot, he commits one offense entailing confession. Permutations

၈၇။ မြေကြီး၌ မြေကြီးဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တူးသော်လည်းကောင်း၊ တူးစေသော်လည်းကောင်း၊ ခွဲဖျက်သော်လည်းကောင်း၊ ခွဲဖျက်စေသော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်သော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်စေသော် လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မြေကြီး၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ တူးသော်လည်းကောင်း၊ တူးစေသော်လည်းကောင်း၊ ခွဲဖျက်သော် လည်းကောင်း၊ ခွဲဖျက်စေသော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်သော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်စေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မြေကြီး၌ မြေကြီးမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ တူးသော်လည်းကောင်း၊ တူးစေသော်လည်း ကောင်း၊ ခွဲဖျက်သော်လည်းကောင်း၊ ခွဲဖျက်စေသော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်သော်လည်းကောင်း၊ မီးတိုက်စေ သော်လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်။ မြေကြီးမဟုတ်သည်၌ မြေကြီးဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မြေကြီးမဟုတ်သည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မြေကြီးမဟုတ်သည်၌ မြေကြီးမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is earth, and he perceives it as such, and he digs it or has it dug, or he breaks it or has it broken, or he burns it or has it burned, he commits an offense entailing confession. If it is earth, but he is unsure of it, and he digs it or has it dug, or he breaks it or has it broken, or he burns it or has it burned, he commits an offense of wrong conduct. If it is earth, but he does not perceive it as such, and he digs it or has it dug, or he breaks it or has it broken, or he burns it or has it burned, there is no offense. If it is not earth, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not earth, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not earth, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၈၈။ “ဤမြေကို သိလော့၊ ဤမြေကို ပေးလော့၊ ဤမြေကို ဆောင်ခဲ့လော့၊ ဤမြေဖြင့် အလိုရှိ၏၊ ဤမြေကို အပ်စပ်အောင် ပြုလော့”ဟု ဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ စေတနာ မရှိဘဲ တူးအံ့၊ သတိမေ့လျော့၍ တူးအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ မသိသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒသမ ပထဝီခဏနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ပဌမ မုသာဝါဒဝဂ် ပြီး၏။ မုသာဝါဒဝဂ်၏ အကျဥ်းချုပ် မဟုတ်မမှန်ရာကိုပြောသော မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ်၊ နှုတ်လှံထိုးသော စကားကို ဆိုသော ဩမသဝါဒသိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်းတို့ကို ကုန်းတိုက်သော ဘိက္ခုပေသုည သိက္ခာပုဒ်၊ ပုဒ်ပြိုင်တရားကို ပို့ချသော ပဒသောဓမ္မသိက္ခာပုဒ်၊ အတူအိပ်သော သဟ သေယျသိက္ခာပုဒ်နှစ်ပါး၊ မာတုဂါမအား တရားဟောသော ဓမ္မဒေသနာသိက္ခာပုဒ်၊ဟုတ် မှန်ရာ ပြောကြားသော ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ်၊ ရုန့်ရင်းသော အာပတ်ကို ပြော ကြားသော ဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိရောစနသိက္ခာပုဒ်၊ မြေကိုတူးသော ပထဝီခဏနသိက္ခာပုဒ်တို့။ ဤကား အကျဥ်းချုပ်တည်း။

There is no offense: if he says, “Consider this,” “Give this,” “Bring this,” “There’s need for this,” “Make this allowable;” if it is unintentional; if he is not mindful; if he does not know; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on digging the earth, the tenth, is finished. The first subchapter on lying is finished. This is the summary: “Falsely, abusive, and malicious talebearing, Memorizing, and two on beds; Except with one who understands, true, Grave offense, digging.”

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၁-ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ် ၈၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီပြည် အဂ္ဂါဠဝစေတီ၌ သီတင်းသုံးနေတော် မူသောအခါ အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် အမှုသစ်ကို ပြုလုပ်ကုန်သော် သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကုန်၏၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်စေကုန်၏။ အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတစ်ပါးသည်လည်း သစ်ပင်ကို ခုတ်ဖြတ်ရာ ထိုသစ်ပင်ကို စိုးအုပ်၍ နေသော နတ်သမီးသည် ထိုရဟန်းအား “အသျှင်ဘုရား မိမိ၏ ဗိမာန်ကို ပြုလုပ်လို၍ အကျွန်ုပ်၏ ဗိမာန်ကို မခုတ်ဖြတ်ပါလင့်”ဟု ဆို၏။ ထိုရဟန်းသည် (ထိုနတ်သမီး၏စကားကို) နားမထောင်မူ၍ ခုတ်ဖြတ်မြဲ ခုတ်ဖြတ်လေရာ ထိုနတ်သမီး၏ ကလေးလက်မောင်းကို ခုတ်ဖြတ်မိ၏။ ထိုအခါ ထိုနတ်သမီးအား “ငါသည် ဤရဟန်းကို ဤနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ရမူ ကောင်းလေစွ”ဟု အကြံ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ထိုနတ်သမီးအား “ငါသည် ဤရဟန်းကို ဤနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် မသင့် လျော်ချေ၊ စင်စစ်သော်ကား မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ရမူ ကောင်းလေရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်ပြန်၏။ ထိုအခါ ထိုနတ်သမီးသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤ အကြောင်းကို လျှောက်၏။ နတ်သမီး ကောင်းလေစွ ကောင်းလေစွ၊ နတ်သမီး သင်သည် ထိုရဟန်းကို မသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်လှပေစွ၊ နတ်သမီး သင်သည် ထိုရဟန်းကို အကယ်၍ သတ်ဖြတ်မိပါမူ သင့်အား မကောင်းမှု တိုးပွားလေရာ၏။ နတ်သမီး သင် သွားချေလော့၊ ဤမည်သော အရပ်၌ ရှိသော သစ်ပင်သည် (အုပ်စိုးသူ နတ်မှ) ကင်းဆိတ်၏။ ထိုသစ်ပင်ကို စွဲမှီ၍ နေလေလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်စေကုန်ဘိသနည်း။ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် တစ်ခုသော ဣန္ဒြေရှိသော အသက်ကို အဘယ့်ကြောင့် ညှဥ်းဆဲကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားတို့ကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်စေကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကုန်၏။ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်စေကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် သစ်ပင်ကို ကိုယ် တိုင်လည်း ခုတ်ဖြတ်ကုန်ဘိသနည်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်စေကုန်ဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ လူတို့သည် သစ်ပင်၌ အသက်ရှိ၏ဟု မှတ်ထင်ကြကုန်၏။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Destroying plants Origin story At one time the Buddha was staying at Āḷavī at the Aggāḷava Shrine. At that time the monks of Āḷavī were doing building work, and they cut down trees and had them cut down. Then, when a certain monk was cutting down a tree, the deity that lived in it said to him, “Venerable, don’t cut down our dwelling because you want to build a dwelling for yourself.” Not taking any heed, he just cut it down, and he hurt the arm of that deity’s child. The deity thought, “Why don’t I just kill this monk?” But then it reconsidered, “It wouldn’t be right to just kill this monk. Let me instead tell the Buddha about this matter.” And it approached the Buddha and told him what had happened. “Well done, deity! It’s good that you didn’t kill that monk. If you had killed that monk, you would have made much demerit. The tree over there is empty. Take that as your dwelling.” People complained and criticized the monks, “How can the Sakyan monastics cut down trees and have them cut down? They are hurting life with one sense.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can those monks at Āḷavī cut down trees and have them cut down?”… “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? People regard trees as conscious. This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၀။ ၁၁-၉၀။ “ကြီးပွားပြီး ကြီးပွားဆဲဖြစ်သော မျိုးစေ့ မြက်သစ်ပင် အပေါင်းကို ခုတ်ဖြတ် ဖျက်ဆီးခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြ ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk destroys a plant, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁-ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၉၁။ ကြီးပွါးပြီး ကြီးပွါးဆဲဖြစ်သော မျိုးစေ့မြက်သစ်ပင်အပေါင်း မည်သည် အမြစ်မျိုးစေ့ ပင်စည်မျိုးစေ့ အဆစ််မျိုးစေ့ အညွန့်မျိုးစေ့ ငါးခုမြောက် အစေ့မျိုးစေ့ဟူ၍ မျိုးစေ့ငါးမျိုးတည်း။ အမြစ်မျိုးစေ့ မည်သည် နနွင်း ချင်းစိမ်း လင်းလေ ဆိတ်ဖူး ဓိဝုတ် ကုလားဆောင်းမေခါး ပန်းရင်း နွားမြေရင်းတည်း၊ ထိုမှတစ်ပါး အမြစ်၌ ဖြစ်ကုန်သော အမြစ်ကို စိုက်၍ ကောင်းစွာ ပေါက်ရောက်ကုန် သော အပင်တို့သည် ရှိကုန်၏။ ဤအလုံးစုံသည် အမြစ်မျိုးစေ့ မည်၏။ ပင်စည်မျိုးစေ့ မည်သည် ညောင်ဗုဒ္ဓဟေပင် ပညောင်ပင် ညောင်ကြတ်ပင် သဖန်းပင် ခအောင်းပင် ညောင်ချဥ်ပင်တည်း၊ ထိုမှတစ်ပါး ပင်စည်အကိုင်းအခက်၌ ဖြစ်ကုန်သော အကိုင်းအခက်ကို စိုက်၍ ကောင်းစွာ ပေါက်ရောက်ကုန်သော အပင်တို့သည် ရှိကုန်၏။ ဤအလုံးစုံသည် ပင်စည်မျိုးစေ့ မည်၏။ အဆစ်မျိုးစေ့ မည်သည် ကြံပင် ဝါးပင် ကျူပင်တည်း၊ ထိုမှတစ်ပါး အဆစ်၌ ဖြစ်ကုန်သော အဆစ်ကို စိုက်၍ ကောင်းစွာ ပေါက်ရောက်ကုန်သော အပင်တို့သည် ရှိကုန်၏။ ဤအလုံးစုံသည် အဆစ် မျိုးစေ့ မည်၏။ အညွန့်မျိုးစေ့ မည်သည် ကညို့ပင် ရုံးရိုင်းပင် (တောရုံးဖြူပင်) ပန်းမပင် (ခေါင်ရမ်းကြီးပင်) တည်း၊ ထိုမှတစ်ပါး အညွန့်၌ ဖြစ်ကုန်သော အညွန့်ကို စိုက်၍ ကောင်းစွာ ပေါက်ရောက်ကုန်သော အပင် တို့သည် ရှိကုန်၏၊ ဤအလုံးစုံသည် အညွန့်မျိုးစေ့ မည်၏။ အစေ့မျိုးစေ့ မည်သည် ကောက်စပါး ပဲတည်း၊ ထိုမှတစ်ပါး အစေ့၌ ဖြစ်ကုန်သော အစေ့ကို စိုက်၍ ကောင်းစွာ ပေါက်ရောက်ကုန်သော အပင်တို့သည် ရှိကုန်၏။ ဤအလုံးစုံသည် အစေ့မျိုးစေ့ မည်၏။

Plant: there are five kinds of propagation: propagation from roots, propagation from stems, propagation from joints, propagation from cuttings, propagation from seeds. Propagation from roots: turmeric, ginger, sweet flag, white sweet flag, atis root, black hellebore, vetiver root, nutgrass, or any other plant produced from roots, that grows from roots—this is called “propagation from roots”. Propagation from stems: the Bodhi tree, the banyan tree, the Indian rock fig, the cluster fig, the Indian cedar, the portia tree, or any other plant produced from stems, that grows from stems—this is called “propagation from stems”. Propagation from joints: sugarcane, bamboo, reed, or any other plant produced from joints, that grows from joints—this is called “propagation from joints”. Propagation from cuttings: shrubby basil, rajmahal hemp, Vicks plant, or any other plant produced from cuttings, that grows from cuttings—this is called “propagation from cuttings”. Propagation from seeds: grains, vegetables, or any other plant produced from seeds, that grows from seeds—this is called “propagation from seeds”. Permutations

၉၂။ မျိုးစေ့၌ မျိုးစေ့ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဖြတ်မူလည်း ဖြတ်အံ့့၊ ဖြတ်စေမူလည်း ဖြတ်စေအံ့့၊ ခွဲဖျက်မူလည်း ခွဲဖျက်အံ့၊ ခွဲဖျက်စေမူလည်း ခွဲဖျက်စေအံ့၊ ချက်မူလည်း ချက်အံ့၊ ချက်စေမူလည်း ချက်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုးစေ့၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဖြတ်မူလည်း ဖြတ်အံ့့၊ ဖြတ်စေမူလည်း ဖြတ်စေအံ့့၊ ခွဲဖျက်မူလည်း ခွဲဖျက်အံ့၊ ခွဲဖျက်စေမူလည်း ခွဲဖျက်စေအံ့၊ ချက်မူလည်း ချက်အံ့၊ ချက်စေမူလည်း ချက်စေအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ မျိုးစေ့၌ မျိုးစေ့မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဖြတ်မူလည်း ဖြတ်အံ့၊ ဖြတ်စေမူလည်း ဖြတ်စေအံ့၊ ခွဲဖျက်မူလည်း ခွဲဖျက်အံ့၊ ခွဲဖျက်စေမူလည်း ခွဲဖျက်စေအံ့၊ ချက်မူလည်း ချက်အံ့၊ ချက်စေမူလည်း ချက်စေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ မျိုးစေ့မဟုတ်သည်၌ မျိုးစေ့ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုးစေ့မဟုတ်သည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုးစေ့မဟုတ်သည်၌ မျိုးစေ့မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is capable of propagation, and he perceives that it is, and he cuts it down or has it cut down, or he breaks it or has it broken, or he cooks it or has it cooked, he commits an offense entailing confession. If it is capable of propagation, but he is unsure of it, and he cuts it down or has it cut down, or he breaks it or has it broken, or he cooks it or has it cooked, he commits an offense of wrong conduct. If it is capable of propagation, but he perceives that it is not, and he cuts it down or has it cut down, or he breaks it or has it broken, or he cooks it or has it cooked, there is no offense. If it is not capable of propagation, but he perceives that it is, he commits an offense of wrong conduct. If it is not capable of propagation, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not capable of propagation, and he perceives that it is not, there is no offense. Non-offenses

၉၃။ “ဤမျိုးစေ့ကို သိလော့၊ ဤမျိုးစေ့ကို ပေးလော့၊ ဤမျိုးစေ့ကို ဆောင်ယူခဲ့လော့၊ ဤ မျိုးစေ့ဖြင့် အလိုရှိ၏။ ဤမျိုးစေ့ကို အပ်အောင်ပြုလော့”ဟု ဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ စေတနာမရှိသော ရဟန်း၊ သတိမေ့လျော့၍ ပြုမိသော ရဟန်း၊ မသိသော ရဟန်းး ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဌမ ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he says, “Consider this”, “Give this”, “Bring this”, “There’s need for this”, “Make this allowable;” if it is unintentional; if he is not mindful; if he does not know; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on destroying plants, the first, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၂-အညဝါဒကသိက္ခာပုဒ် ၉၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီပြည် ဃောသိတာရုံကျောင်း၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူသောအခါ အသျှင်ဆန္နသည် မပြုကျင့်သင့်သော အရာကို ပြုကျင့်၍ သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ “အဘယ်သူသည် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ် အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုကုန်သနည်း”ဟု အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်း တစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အသျှင်ဆန္နသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ အဘယ်သူသည် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်း ကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိိုုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုကုန်သနည်းဟူ၍ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို အဘယ့်ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဆန္န သင်သည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ အဘယ်သူသည် အာပတ် သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ် သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိိုုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆို ကုန်သနည်း”ဟု အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ “အဘယ်သူသည် အာပတ် သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ် သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆို ကုန်သနည်း”ဟု အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို အဘယ့်ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ဟု ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရားစကားကို ဟောကြား တော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား အညဝါဒကကံ သို့ တင်လော့ ‘မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုတတ်သူ အဖြစ်၌ တည်စေလော့’။ ရဟန်းတို့ ဤဆိုလတ္တံ့သော အတိုင်း တင်အပ်၏။ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Speaking evasively Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Kosambī in Ghosita’s Monastery, Venerable Channa was misbehaving. Then, when he was examined about an offense in the midst of the Sangha, he spoke evasively, “Who has committed an offense? What offense was committed? In regard to what was it committed? How was it committed? Who are you talking about? What are you talking about?” The monks of few desires complained and criticized him, “How can Venerable Channa speak evasively when examined about an offense in the midst of the Sangha?”… “Is it true, Channa, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “Well then, monks, the Sangha should charge Channa with evasive speech. And he is to be charged like this. A competent and capable monk should inform the Sangha:

၉၅။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤဆန္နရဟန်းသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို့ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား အညဝါဒကကံသို့ တင်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤဆန္န ရဟန်းသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်း ပြောဆို၏။ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား အညဝါကကံသို့ တင်၏ ‘မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုတတ်သူအဖြစ်၌ တည်စေ၏’။ ဆန္နရဟန်းအား အညဝါဒကကံသို့ တင်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား အညဝါကကံသို့ တင်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ် နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရ ပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဆန္နကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်တော်မူပြီး လျှင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုမွေးမြူရန် ခက်ခဲခြင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The monk Channa speaks evasively when examined about an offense in the midst of the Sangha. If the Sangha is ready, it should charge the monk Channa with evasive speech. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The monk Channa speaks evasively when examined about an offense in the midst of the Sangha. The Sangha is charging the monk Channa with evasive speech. Any monk who approves of charging the monk Channa with evasive speech should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has charged the monk Channa with evasive speech. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” After rebuking Channa in many ways, the Buddha spoke in dispraise of being difficult to support … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk speaks evasively, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၉၆။ ထိုအခါ အသျှင်ဆန္နသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ “အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုသော် အာပတ် သင့်၏”ဟု နှလုံးသွင်း၍ ဆိတ်ဆိတ် နေလျက် သံဃာကို ညှဥ်းဆဲ၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အသျှင်ဆန္နသည် သံဃာ၏ အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ် နေ၍ သံဃာကို အဘယ့်ကြောင့် ညှဥ်းဆဲဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဆန္န သင်သည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ် နေ၍ သံဃာကို ညှဥ်းဆဲ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ် နေ၍ သံဃာကို အဘယ့်ကြောင့် ညှဥ်းဆဲဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသောသူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရား စကားကို ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား ဝိဟေသကကံ သို့ တင်လော့ ‘ညှဥ်းဆဲတတ် သောသူ အဖြစ်၌ တည်စေလော့’။ ရဟန်းတို့ ဤဆိုလတ္တံ့သောအတိုင်း တင်အပ်၏။ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေရမည်။

Later, when Channa was again being examined about an offense in the midst of the Sangha, he thought, “By speaking evasively I’ll commit an offense,” and he instead harassed the Sangha by remaining silent. The monks of few desires complained and criticized him, “When he’s examined about an offense in the midst of the Sangha, how can Venerable Channa harass the Sangha by remaining silent?” … “Is it true, Channa, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” After rebuking him … he gave a teaching and addressed the monks: “Well then, monks, the Sangha should charge Channa with harassment. And he is to be charged like this. A competent and capable monk should inform the Sangha:

၉၇။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤဆန္န ရဟန်းသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် သံဃာကို ညှဥ်းဆဲ၏၊ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား ဝိဟေသကကံသို့ တင်ရာ၏ ‘ညှဥ်းဆဲတတ်သူအဖြစ်၌ တည်စေရာ၏’၊ ဤကား သိစေခြင်းတည်း။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ ဤဆန္နရဟန်းသည် သံဃာ့အလယ်၌ အာပတ်ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် သံဃာကို ညှဥ်းဆဲ၏၊ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား ဝိဟေသကကံသို့ တင်၏။ ဆန္နရဟန်းအား ဝိဟေသက ကံသို့ တင်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏။ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဆန္နရဟန်းအား ဝိဟေသကကံသို့ တင်အပ်ပြီ ‘ညှဥ်းဆဲတတ်သော သူအဖြစ်၌ တည်စေပြီ’၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ် နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ် နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဆန္နကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်တော်မူပြီးလျှင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုမွေးမြူရန် ခက်ခဲခြင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The monk Channa, when examined about an offense in the midst of the Sangha, harasses the Sangha by remaining silent. If the Sangha is ready, it should charge the monk Channa with harassment. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The monk Channa, when examined about an offense in the midst of the Sangha, harasses the Sangha by remaining silent. The Sangha is charging the monk Channa with harassment. Any monk who approves of charging the monk Channa of harassment should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has charged the monk Channa with harassment. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” After rebuking Channa in many ways, the Buddha spoke in dispraise of being difficult to support … “And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၁။ ၁၂- (ခ) ၉၈။ “မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း ဆိတ်ဆိတ် နေခြင်းဖြင့် သံဃာကို ညှဥ်းဆဲခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြ ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk speaks evasively or harasses, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၂-အညဝါဒကသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၉၉။ မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း မည်သည် သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထု (အကြောင်း) ၌သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ် (အပြစ်) ၌သော်လည်းကောင်း မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မဖြေဆိိုလို၊ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မထင်ရှားစေလို၍ အကြောင်း တစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏။ “အဘယ်သူသည် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုကုန်သနည်း”ဟု ပြောဆို၏၊ ဤသို့ ပြောဆိုုခြင်းသည် မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း မည်၏။ သံဃာကို ညှဥ်းဆဲခြင်း မည်သည် သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထု၌သော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်၌သော် လည်းကောင်း မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မဖြေဆိုလို၊ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မထင်ရှားစေလို၍ ဆိတ်ဆိတ် နေလျက် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲ၏၊ ဤဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် သံဃာကို ညှဥ်းဆဲခြင်းမည်၏။

One who speaks evasively: when being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, he speaks evasively because he does not want to talk about it or reveal it, saying, “Who has committed an offense? What offense was committed? In regard to what was it committed? How was it committed? Who are you talking about? What are you talking about?”—this is called “one who speaks evasively”. One who harasses: when being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, he harasses the Sangha by remaining silent because he does not want to talk about it or reveal it—this is called “one who harasses”. Permutations

၁၀၀။ အညဝါဒကကံသို့ မတင်အပ်မီ သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထုကိုသော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကို သော်လည်းကောင်း မေးမြန်း စိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မဖြေဆိုလို၊ ထိုအကြောင်း ဝတ္ထု, အာပတ်ကို မထင်ရှားစေလို၍ “အဘယ်သူသည် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုကုန်သနည်း”ဟု အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်းတစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဝိဟေသကကံသို့ မတင်အပ်မီ သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထုကိုသော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကိုသော်လည်း ကောင်း မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မဖြေဆိုလို၊ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ် ကို မထင်ရှားစေလို၍ ဆိတ်ဆိတ်နေလျက် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အညဝါဒကကံသို့ တင်ပြီးမှ သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထုကိုသော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကိုသော်လည်း ကောင်း မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းဝတ္ထု, အာပတ်ကို မဖြေဆိုလို၊ ထိုအကြောင်း ဝတ္ထု, အာပတ်ကို မထင်ရှားစေလို၍ “အဘယ်သူသည် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့် အာပတ်သင့်သနည်း၊ အဘယ်သူကို ပြောဆိုကုန်သနည်း၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုကုန်သနည်း”ဟု အကြောင်းတစ်ပါးဖြင့် အကြောင်း တစ်ပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဝိဟေသကကံသို့ တင်ပြီးမှ သံဃာ့အလယ်၌ ဝတ္ထုကိုသော်လည်းကောင်း၊ အာပတ်ကိုသော် လည်းကောင်း မေးမြန်းစိစစ်သောအခါ ထိုအကြောင်း, ဝတ္ထုအာပတ်ကို မဖြေဆိုလို၊ ထိုအကြောင်း, ဝတ္ထု အာပတ်ကို မထင်ရှားစေလို၍ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့်် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If he has not been charged with evasive speech, but he is being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, and he then speaks evasively because he does not want to talk about it or reveal it, saying, “Who has committed an offense? What offense was committed? In regard to what was it committed? How was it committed? Who are you talking about? What are you talking about?” then he commits an offense of wrong conduct. If he has not been charged with harassment, but he is being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, and he then harasses the Sangha by remaining silent because he does not want to talk about it or reveal it, then he commits an offense of wrong conduct. If he has been charged with evasive speech, and he is being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, and he then speaks evasively because he does not want to talk about it or reveal it, saying, “Who has committed an offense? What offense was committed? In regard to what was it committed? How was it committed? Who are you talking about? What are you talking about?” then he commits an offense entailing confession. If he has been charged with harassment, and he is being examined in the midst of the Sangha about an action that was the basis for an offense or about the class of an offense, and he then harasses the Sangha by remaining silent because he does not want to talk about it or reveal it, then he commits an offense entailing confession.

၁၀၁။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိ်သည်ဖြစ်၍ မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့်် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှားခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း ဆိတ်ဆိတ် နေခြင်းဖြင့်် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်း ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့်် သံဃာကိိိို ညှဥ်းဆဲခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If it is a legitimate legal procedure, and he perceives it as such, and he speaks evasively or he harasses, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he is unsure of it, and he speaks evasively or he harasses, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he perceives it as illegitimate, and he speaks evasively or he harasses, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure, but he perceives it as legitimate, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, and he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၁၀၂။ မသိ၍ မေးအံ့၊ (ခံတွင်း) နာ၍လည်း မပြောဆိုအံ့၊ “သံဃာ၏ ခိုက်ရန်ဖြစ်မှု ငြင်းခုံမှု ဆန့်ကျင်သော အယူကိုယူမှု ဆန့်ကျင်သော စကားကို ပြောဆိုမှု ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု (သိ၍) မပြောဆိုအံ့၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သံဃာအရေးအခင်းသည်လည်းကောင်း ဖြစ်လတ္တံ့”ဟု (သိ၍) မပြောဆိုအံ့၊ “မတရားသဖြင့်လည်းကောင်း၊ နှစ်ပါးသုံးပါးအစုဖြင့်လည်းကောင်း ကံမပြုထိုက်ဘဲလျက် ကံပြုလတ္တံ့”ဟု (သိ၍) မပြောဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒုတိယ အညဝါဒကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ မေးသည်မှ တစ်ပါးသော စကားကို ပြောဆိုသောကြောင့် ပြုအပ်သောကံကို အညဝါဒကံဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၂။ သံဃာအား စကားတုံ့ မပြန်ဘဲ ဆိတ်ဆိတ်နေ၍ ညှဥ်းဆဲသောကြောင့် ပြုအပ်သောကံကို ဝိဟေသကကံဟု ခေါ်ဆိုသည်။

There is no offense: if he asks because he does not know; if he does not speak because he is sick; if he does not speak because he thinks there will be quarrels or disputes in the Sangha; if he does not speak because he thinks there will be a fracture or schism in the Sangha; if he does not speak because he thinks the legal procedure will be illegitimate, done by an incomplete assembly, or done to one who does not deserve a legal procedure; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on speaking evasively, the second, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ်၊ ၃-ဥဇ္ဈုာပနကသိက္ခာပုဒ် ၁၀၃။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗသည် သံဃာ၏ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကိုလည်း ခင်း၏၊ ဆွမ်းတို့ကိုလည်း ညွှန်ကြား၏။ ထိုအခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်း တို့သည် သီတင်းငယ်လည်း ဖြစ်ကုန်၏။ ဘုန်းကံလည်း နည်းပါးကုန်၏၊ သံဃာ၏ ယုတ်ညံ့သော ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၊ ယုတ်ညံ့ကုန်သော ဆွမ်းတို့သည် ထိုရဟန်း တို့အား ရောက်ကုန်၏။ ထိုမေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းတို့သည် မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို “မလ္လမင်း၏ သား ဒဗ္ဗသည် ချစ်သဖြင့် (ဆန္ဒာဂတိသို့ လိုက်၍) ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို ခင်း၏၊ ချစ်သဖြင့် (ဆန္ဒာ ဂတိသို့ လိုက်၍) ဆွမ်းတို့ကို ညွှန်ကြား၏”ဟု ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့စေကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းတို့သည် မလ္လမင်း၏ သားအသျှင်ဒဗ္ဗကို ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့စေကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ရှုတ်ချကုန်၏။ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့စေကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီး ဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့စေကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “ကဲ့ရဲ့စေခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏၊

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Complaining Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrel sanctuary. At that time Venerable Dabba the Mallian was assigning the dwellings and designating the meals, and the monks Mettiya and Bhūmajaka were newly ordained. They had little merit, getting inferior dwellings and meals. They then complained about Dabba to other monks, “Dabba the Mallian assigns dwellings and designates meals based on favoritism.” The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks Mettiya and Bhūmajaka complain about Venerable Dabba to other monks?”… “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk complains, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၀၄။ ထိုအခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းတို့သည် “မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့စေခြင်းကို ပယ်တော် မူ၏ဟူသော ဤစကားတော်အရဖြင့် ရဟန်းတို့သည် နှိပ်စက်ကုန်လိမ့်မည်”ဟု ရဟန်းတို့၏ အနီးအနား၌ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို “မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗသည် ချစ်သဖြင့် (ဆန္ဒာဂတိသို့ လိုက်၍) ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို ခင်း၏၊ ချစ်သဖြင့် (ဆန္ဒာဂတိသို့လိုက်၍) ဆွမ်းတို့ကို ညွှန်ကြား၏”ဟု ရှုတ်ချ ပြောဆိုကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းတို့သည် မလ္လမင်း၏ သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို ရှုတ်ချပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို ရှုတ်ချပြောဆိုကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို ရှုတ်ချပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့၊

Knowing that the Buddha had prohibited complaining, the monks Mettiya and Bhūmajaka thought of other ways of getting the monks to hear about their grievances. They then criticized Dabba the Mallian in the vicinity of other monks, “Dabba assigns dwellings and designates meals based on favoritism.” The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks Mettiya and Bhūmajaka criticize Venerable Dabba?”… “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၂။ ၁၃- (ခ) ၁၀၅။ “ကဲ့ရဲ့စေခြင်း, ရှုတ်ချပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk complains or criticizes, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၃-ဥဇ္ဈာပနကသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၀၆။ ကဲ့ရဲ့စေခြင်း မည်သည် သံဃာသည် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာခင်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ဆွမ်း ညွှန်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ယာဂုဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သစ်သီးဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ် ဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ အနည်းငယ်ကို စွန့်ခြင်းငှါလည်းကောင်း သမုတ်ထားသော ရဟန်းကို ကျေးဇူးမဲ့ ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ မျက်နှာမသာမှုကို ပြုလို၍ ရဟန်းဖြစ်သော သူကို ကဲ့ရဲ့ စေငြားအံ့၊ ရှုတ်ချပြောဆိုငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ကဲ့ရဲ့စေခြင်း ရှုတ်ချပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှား၍ ကဲဲ့ရဲ့စေခြင်း ရှုတ်ချပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ကဲ့ရဲ့စေခြင်း ရှုတ်ချပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ကဲ့ရဲ့စေငြားအံ့၊ ရှုတ်ချပြောဆိုငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃာသည် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာခင်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ယာဂု ဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သစ်သီးဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်ဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ အနည်း ငယ်ကို စွန့်ခြင်းငှါလည်းကောင်း မသမုတ်အပ်သော ရဟန်းကို ကျေးဇူးမဲ့ ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ မျက်နှာမသာမှုကို ပြုလို၍ ရဟန်းကိုလည်းကောင်း၊ ရဟန်းမဟုတ်သူကိုလည်းကောင်း ကဲ့ရဲ့စေ ငြားအံ့၊ ရှုတ်ချပြောဆိုငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃာသည် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာခင်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ယာဂု ဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သစ်သီးဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်ဝေဖန်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ အနည်း ငယ်ကို စွန့်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သမုတ်ထားသည်လည်းဖြစ်သော သမုတ်မထားသည်လည်းဖြစ်သော ရဟန်း မဟုတ်သူကို ကျေးဇူးမဲ့ ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ မျက်နှာမသာမှုကို ပြုလို၍ ရဟန်း ကိုလည်းကောင်း၊ ရဟန်းမဟုတ်သူကိုလည်းကောင်း ကဲ့ရဲ့စေငြားအံ့၊ ရှုတ်ချပြောဆိုငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊

Complaining: when someone who is fully ordained is the assigner of dwellings or the designator of meals or the distributor of congee or the distributor of fruit or the distributor of fresh foods or the distributor of minor requisites, and he has been appointed by the Sangha as such, then if a monk complains about him or criticizes him to one who is fully ordained—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—he commits an offense entailing confession. Permutations If it is a legitimate legal procedure, and he perceives it as such, and he complains or criticizes, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he is unsure of it, and he complains or criticizes, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he perceives it as illegitimate, and he complains or criticizes, he commits an offense entailing confession. If he complains or criticizes him to one who is not fully ordained, he commits an offense of wrong conduct. When someone who is fully ordained is the assigner of dwellings or the designator of meals or the distributor of congee or the distributor of fruit or the distributor of fresh foods or the distributor of minor requisites, but he has not been appointed by the Sangha as such, then if a monk complains about him or criticizes him to one who is fully ordained or to one who is not fully ordained—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—he commits an offense of wrong conduct. When someone who is not fully ordained is the assigner of dwellings or the designator of meals or the distributor of congee or the distributor of fruit or the distributor of fresh foods or the distributor of minor requisites, whether he has been appointed by the Sangha as such or not, then if a monk complains about him or criticizes him to one who is fully ordained or to one who is not fully ordained—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, but he perceives it as legitimate, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, and he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၁၀၇။ ပကတိသဘောအားဖြင့် ချစ်ခြင်း (ဆန္ဒာဂတိ) ကြောင့် အမျက်ထွက်ခြင်း (ဒေါသာဂတိ) ကြောင့် တွေဝေ မိုက်မှားခြင်း (မောဟာဂတိ) ကြောင့် ကြောက်ခြင်း (ဘယာဂတိ) ကြောင့် ပြုသော ရဟန်းကို ကဲ့ရဲ့စေငြားအံ့၊ ရှုတ်ချပြောဆိုငြားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ တတိယ ဥဇ္ဈာပနကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းခြောက်ပါးတို့တွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော မေတ္တိယမည်သောရဟန်း ဘုမ္မဇကမည်သော ရဟန်းနှစ်ပါးတို့တည်း။

There is no offense: if he complains about or criticizes one who regularly acts out of favoritism, ill will, confusion, or fear; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on complaining, the third, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၄-ပဌမသေနာသနသိက္ခာပုဒ် ၁၀၈။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းတို့သည် ဆောင်းဥတုအခါ လွင်တီးခေါင်၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ ကိုယ်ကို ပူနွေးစေကုန်လျက် ‘နေဆာလှုံကုန်လျက်’ အချိန်ကာလကို ပြောကြားသော အခါ ဖဲသွားကုန်သော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းဆည်းကုန်၊ မသိမ်းဆည်းစေကုန်၊ မပန်ကြားမူ၍လည်း ဖဲသွားကုန်၏၊ အိပ်ရာနေရာသည် (မိုးနှင်း) စိုစွတ်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် လွင်တီးခေါင်၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းဆည်းကုန်ဘိသနည်း၊ မသိမ်းဆည်းစေကုန်ဘိသနည်း၊ မပန်ကြားမူ၍လည်း ဖဲသွားကုန်ဘိသနည်း၊ အိပ်ရာနေရာသည် (မိုးနှင်း) စိုစွတ်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် လွင်တီးခေါင်၌။ပ။ မပန်ကြားမူ၍လည်း ဖဲသွားကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Leaving furniture outside Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery during winter, the monks put furniture out in the open in order to warm themselves in the sun. But when the time for departure was announced, they departed without putting it away, having it put away, or informing anyone. The furniture was rained on. The monks of few desires complained and criticized them, “How could those monks put furniture out in the open and then depart without putting it away, having it put away, or informing anyone? The furniture was rained on.” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you did this?” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၃။ ၁၄-၁၀၉။ “အကြင်ရဟန်းသည် သံဃာ၏ဥစ္စာ ‘သံဃိက’ ဖြစ်သော ညောင်စောင်း ‘ခုတင်’ ကိုသော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ် ‘ခုံရှည်’ ကိုသော် လည်းကောင်း၊ ဘုံလျှို ‘ဖုံ’ ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဖျာအခင်း၁ကိုသော် လည်းကောင်း၊ လွင်တီးခေါင်၌ ခင်း၍လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍လည်း ကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုသံဃိကညောင်စောင်း အင်းပျဥ်စသည်ကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေ ငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍လည်း ဖဲသွားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏”ဤသို့ (ပြကြကုန် လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

‘If a monk takes a bed, a bench, a mattress, or a stool belonging to the Sangha and puts it out in the open or has it put out in the open, and he then departs without putting it away, having it put away, or informing anyone, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၁၀။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် လွင်တီးခေါင်၌ နေ၍ စောစောကပင်လျှင် အိပ်ရာနေရာကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဆောင်ကုန်၏ ‘သိမ်းဆည်းကုန်၏’။ မြတ်စွာဘုရားသည် စောစောကပင် အိပ်ရာနေရာကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဆောင်ကုန်သော ထိုရဟန်းတို့ကို မြင်တော်မူသဖြင့် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရား စကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ ရဟန်းတို့အား “ရဟန်းတို့ (မိုးနှင်း) မစိုစွတ်ဟု မှတ်အပ်သော မဏ္ဍပ်၌ သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ ကျီးငှက် သိမ်းစွန်တို့ ကျင်ကြီးမစွန့်သော အရပ်၌ သော်လည်းကောင်း ရှစ်လတို့ပတ်လုံး အိပ်ရာနေရာကို ထားခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Soon afterwards, monks who had stayed out in the open brought the furniture back even though it was not the rainy season. The Buddha saw this. After giving a teaching, he addressed the monks: “Monks, during the eight months outside of the rainy season, I allow you to store furniture under a roof cover or at the foot of a tree or wherever crows or ravens don’t leave droppings.” Definitions

၄-ပဌမသေနာသနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၁၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သံဃာ၏ဥစ္စာ ‘သံဃိက’ မည်သည် သံဃာအား ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်း စွန့်လှူအပ်သော ပစ္စည်းတည်း။ ညောင်စောင်း ‘ခုတင်’ မည်သည် အခြေ၌ အပေါင်စွပ်သော ညောင်စောင်း၊ ထုပ်လျောက်ဖွဲ့သော ‘အခြေနှင့် တစ်စပ်တည်း အပေါင်ရှိသော’ ညောင်စောင်း၊ ပုစွန်ခြေသဏ္ဌာန် ကောက်သော အခြေရှိသော ညောင်စောင်း၊ အပေါင်၌ အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းဟူ၍ ညောင်စောင်းလေးမျိုးတို့တည်း။ အင်းပျဥ် ‘ခုံရှည်’ မည်သည် အခြေ၌ အပေါင်စွပ်သော အင်းပျဥ်၊ ထုပ်လျောက်ဖွဲ့သော ‘အခြေနှင့် တစ်စပ်တည်း အပေါင်ရှိသော’ အင်းပျဥ်၊ ပုစွန်ခြေသဏ္ဌာန် ကောက်သော အခြေရှိသော အင်းပျဥ်၊ အပေါင်၌ အခြေတပ်သော အင်းပျဥ်ဟူ၍ အင်းပျဥ်လေးမျိုးတို့တည်း။ ဘုံလျှို ‘ဖုံ’ မည်သည် သားမွေးအစာသွပ်သော ဘုံလျှို၊ အဝတ်အစာသွပ်သော ဘုံလျှို၊ လျှော် အစာသွပ်သော ဘုံလျှို၊ မြက်အစာသွပ်သော ဘုံလျှို၊ သစ်ရွက်အစာသွပ်သော ဘုံလျှိုဟူ၍ ဘုံလျှိုငါးမျိုး တို့တည်း။ ဖျာအခင်း မည်သည် လျှော်ဖြင့် ပြုလုပ်သောဖျာ၊ ပန်းရင်းဖြင့် ပြုလုပ်သောဖျာ၊ ဖြူဆံမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ဖျာ၊ ပြိတ်မြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သောဖျာတည်း၊ (ထိုဖျာအားလုံးသည်) အတွင်း၌ ခေါက်သွင်း၍ ဖွဲ့ချုပ်သည်ချည်းတည်း။ ခင်း၍ဟူသည် ကိုယ်တိုင် ခင်း၍။ ခင်းစေ၍ဟူသည် သူတစ်ပါးကို ခင်းစေ၍။ ရဟန်းမဟုတ်သူကို ခင်းစေအံ့၊ စေခိုင်းသော ရဟန်း၏တာဝန်ဖြစ်၏၊ ရဟန်းကို ခင်းစေအံ့၊ ခင်းသော ရဟန်း၏ တာဝန်ဖြစ်၏။ ဖဲသွားသော် ထိုသံဃိက ညောင်စောင်း အင်းပျဥ်စသည်ကို မသိမ်းငြားအံဟူသည် ကိုယ်တိုင် မသိမ်းဆည်း ငြားအံ့။ မသိမ်းစေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို မသိမ်းဆည်းစေငြားအံ့။ မပန်ကြားမူ၍လည်း ဖဲသွားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သာမဏေကိုသော်လည်း ကောင်း၊ အရံစောင့်ကိုသော်လည်းကောင်း မပန်ကြားဘဲ အားအလတ်ရှိသော ယောကျာ်း၏ ခဲတစ်ကျကို လွန်စေသော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Belonging to the Sangha: given to the Sangha, given up to the Sangha. A bed: there are four kinds of beds: one with legs and frame, called <i lang='pi' translate='no'>masāraka</i>; one with legs and frame, called <i lang='pi' translate='no'>bundikābaddha</i>; one with crooked legs; one with detachable legs. A bench: there are four kinds of benches: one with legs and frame, called <i lang='pi' translate='no'>masāraka</i>; one with legs and frame, called <i lang='pi' translate='no'>bundikābaddha</i>; one with crooked legs; one with detachable legs. A mattress: there are five kinds of mattresses: a mattress stuffed with wool, a mattress stuffed with cloth, a mattress stuffed with bark, a mattress stuffed with grass, a mattress stuffed with leaves. A stool: one made of bark, one made of vetiver grass, one made of reed. It is upholstered and then bound together. Puts it: puts it oneself. Has it put: gets another to put it. If he gets one who is not fully ordained to put it, it is the responsibility of the monk. If he gets one who is fully ordained to put it, it is the responsibility of the one who puts it. Departs without putting it away: he does not put it away himself. Having it put away: he does not get another to put it away. Or informing anyone: if he does not inform a monk, a novice monk, or a monastery worker, then when he goes beyond the distance of a stone’s throw of an average man, he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၁၂။ သံဃိက ‘သံဃာပိုင်’ ပစ္စည်း၌ သံဃိက ‘သံဃာပိုင်’ ပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိ၍ လွင်တီးခေါင်၌ ခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုပစ္စည်းကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်း စေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိက ‘သံဃာပိုင်’ ပစ္စည်း၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍။ပ။ သံဃိက ‘သံဃာပိုင်’ ပစ္စည်း၌ ပုဂ္ဂလိက ‘ပုဂ္ဂိုလ်ပိုင်’ ပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လွင်တီးခေါင်၌ ခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော် လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုပစ္စည်းကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဆိုးအခင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ အပေါ်လွှမ်းအခင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ မြေအခင်းကိုသော်လည်း ကောင်း၊ ကတ်ကျစ် (ဖျာ) အခင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သားရေပိုင်းအခင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ ခြေသုတ် ကြိုးဝန်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ ပျဥ်ချပ်အင်းပျဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ လွင်တီးခေါင်၌ ခင်း၍သော်လည်း ကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအခင်းစသည်ကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်း၌ သံဃိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်းကို ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိရာ၌ တစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စည်းဖြစ်မူ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ မိမိကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြစ်မူ အာပတ် မသင့်။

If it belongs to the Sangha, and he perceives it as such, and he puts it out in the open or has it put out in the open, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he is unsure of it … If it belongs to the Sangha, but he perceives it as belonging to an individual, and he puts it out in the open or has it put out in the open, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense entailing confession. If it is a mat underlay, a bedspread, a floor cover, a straw mat, a hide, a foot-wiping cloth, or a plank bench, and he puts it out in the open or has it put out in the open, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he perceives it as belonging to the Sangha, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, and he perceives it as such, but that individual is not himself, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to himself, there is no offense. Non-offenses

၁၁၃။ သိမ်း၍ သွားအံ့၊ သိမ်းစေ၍ သွားအံ့၊ ပန်ကြား၍ သွားအံ့၊ သွေ့ခြောက်စေလို၍ သွားအံ့၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးရန်နှိပ်စက်၍ မသိမ်းဘဲ သွားအံ့၊ ဘေးရန်ဥပဒ် ဖြစ်ပေါ်လတ်သဖြင့် မသိမ်းဘဲ သွားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ စတုတ္ထ ပဌမသေနာသနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ရှေးဆရာကြီးများသည် ကတ်ကျစ်အခင်း ခတ်အခင်းဟု မြန်မာပြန်သည်၊ နေရာထိုင်ရာ အခင်းအထူးပင်တည်း။

There is no offense: if he departs after putting it away; if he departs after having it put away; if he departs after informing someone; if he departs while he is sunning it; if the furniture is obstructed; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on leaving furniture outside, the fourth, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၅-ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ် ၁၁၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်ကုန် ၏။ ထိုရဟန်းတို့သည် နေသောအခါလည်း အတူသာလျှင် နေကုန်၏၊ ဖဲသွားသောအခါလည်း အတူသာ့လျှင် ဖဲသွားကုန်၏၊ ထိုရဟန်းတို့သည် မထင်ရှားသော သံဃိကကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ ဖဲသွားကုန်သော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းကုန်၊ မသိမ်းစေကုန်၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားကုန်၏၊ အိပ်ရာနေရာကို ခြတို့သည် ကိုက်ခဲကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ ဖဲသွားကုန်သော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို အဘယ့်ကြောင့် မသိမ်းကုန်ဘိသနည်း၊ မသိမ်းစေကုန်ဘိသနည်း၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားကုန်ဘိသနည်း၊ အိပ်ရာနေရာကိ်ု ခြတို့သည် ကိုက်ခဲကုန်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင် ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ ဖဲသွားကုန် သော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းကုန် မသိမ်းစေကုန် မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားကုန်၏၊ အိပ်ရာ နေရာကို ခြတို့သည် ကိုက်ခဲကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းတို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်ရာ နေရာကို ခင်း၍ ဖဲသွားကုန်သော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို အဘယ့်ကြောင့် မသိမ်းကုန်ဘိသနည်း၊ မသိမ်းစေ ကုန်ဘိသနည်း၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားကုန်ဘိသနည်း၊ အိပ်ရာနေရာကို ခြတို့သည် ကိုက်ခဲကုန်၏။ ရဟန်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေ ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Not putting away bedding Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the monks from the group of seventeen were friends. The lived together, and when going somewhere they would leave together. On one occasion they put out bedding in a dwelling belonging to the Sangha, but then departed without putting it away, having it put away, or informing anyone. The furniture was eaten by termites. The monks of few desires complained and criticized them, “How could those monks from the group of seventeen put out bedding in a dwelling belonging to the Sangha, and then depart without putting it away, getting it put away, or informing anyone? The furniture was eaten by termites.” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that those monks did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “How could those foolish men do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၄။ ၁၅-၁၁၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍ သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေ ငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားငြားအံ့၊ (ထို ရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk puts out bedding in a dwelling belonging to the Sangha, or has it put out, and he then departs without putting it away, having it put away, or informing anyone, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၅-ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၁၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သံဃိကကျောင်း မည်သည် သံဃာအား ပေးလှူအပ် စွန့်လှူအပ်သော ကျောင်းတည်း။ အိပ်ရာနေရာ မည်သည် ဘုံလျှို ပုဆိုးအခင်း အပေါ်လွှမ်းအခင်း မြေအခင်း ဖျာကြမ်းအခင်း သားရေပိုင်းအခင်း နေရာထိုင် နိသီဒိုင်အခင်း အိပ်ရာအခင်း မြက်အခင်း သစ်ရွက်အခင်းတည်း။ ခင်း၍ဟူသည် ကိုယ်တိုင် ခင်း၍။ ခင်းစေ၍ဟူသည် သူတစ်ပါးကို ခင်းစေ၍။ ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာ နေရာကို မသိမ်းငြားအံ့ဟူသည် ကိုယ်တိုင် မသိမ်းငြားအံ့။ မသိမ်းစေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို မသိမ်းစေငြားအံ့။ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သာမဏေ ကိုသော်လည်းကောင်း၊ အရံစောင့်ကိုသော်လည်းကောင်း မပန်ကြားမူ၍ ဝင်းခြံရှိသော ကျောင်းအရံ၌ ဝင်းခြံကို လွန်သော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဝင်းခြံမရှိသော ကျောင်းအရံ၌ ကျောင်းဥပစာကို လွန်သော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကပစ္စည်း၌ သံဃိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အိပ်ရာနေရာကိုခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြား မူ၍သော်လည်း ဖဲသွားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကပစ္စည်း၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ အိပ်ရာနေရာကို ကိုယ်တိုင်ခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာနေရာကို မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြား အံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကပစ္စည်း၌ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ အိပ်ရာနေရာကို ကိုယ်တိုင်ခင်း၍သော် လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာနေရာကိိုု မသိမ်း ငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A dwelling belonging to the Sangha: given to the Sangha, given up to the Sangha. Bedding: a mattress, a mat underlay, a bedspread, a floor cover, a straw mat, a hide, a sitting mat, a sheet, a spread of grass, a spread of leaves. Puts out: puts out oneself. Has put out: gets another to put out. Departs without putting it away: he does not put it away himself. Having it put away: he does not get another to put it away. Or informing anyone: if he does not inform a monk, a novice monk, or a monastery worker, and he crosses the boundary of an enclosed monastery, he commits an offense entailing confession. If he goes beyond the vicinity of an unenclosed monastery, he commits an offense entailing confession. Permutations If it belongs to the Sangha, and he perceives it as such, and he puts out bedding there or has it put out, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he is unsure of it, and he puts out bedding there or has it put out, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he perceives it as belonging to an individual, and he puts out bedding there or has it put out, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense entailing confession.

၁၁၇။ ကျောင်း၏ ဥပစာ၌သော်လည်းကောင်း၊ စည်းဝေးရာ ဇရပ်၌သော်လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်၌ သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ အိပ်ရာနေရာကို ခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုအိပ်ရာ နေရာကိိုု မသိမ်းငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ ကျောင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ ကျောင်း၏ ဥပစာ၌သော်လည်းကောင်း၊ စည်းဝေးရာ ဇရပ်၌သော် လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်၌သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ ညောင်စောင်း အင်းပျဥ်ကို ခင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေ၍သော်လည်းကောင်း ဖဲသွားသော် ထိုညောင်စောင်း အင်းပျဥ်ကို မသိမ်း ငြားအံ့၊ မသိမ်းစေငြားအံ့၊ မပန်ကြားမူ၍သော်လည်း ဖဲသွားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်း၌ သံဃိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်းကို ပုဂ္ဂလိကပစ္စည်းဟု အမှတ်ရှိရာ၌ သူတစ်ပါး၏ ပုဂ္ဂလိက ‘သူတစ်ပါးပိုင်’ ပစ္စည်း ဖြစ်မူ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မိမိ၏ ပုဂ္ဂလိက ‘ကိုယ်ပိုင်’ ပစ္စည်းဖြစ်မူ အာပတ် မသင့်။

If he puts out bedding, or has it put out, in the vicinity of a dwelling, in the assembly hall, under a roof-cover, or at the foot of a tree, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense of wrong conduct. If he puts out a bed or a bench, or has it put out, in a dwelling, in the vicinity of a dwelling, in the assembly hall, under a roof cover, or at the foot of a tree, and he then departs without putting it away or having it put away or informing anyone, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he perceives it as belonging to the Sangha, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, and he perceives it as such, but that individual is not himself, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to himself, there is no offense. Non-offenses

၁၁၈။ သိမ်းဆည်း၍ ဖဲသွားအံ့၊ သိမ်းဆည်းစေ၍ ဖဲသွားအံ့၊ ပန်ကြား၍ ဖဲသွားအံ့၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးရန်အနှောက်အယှက် ရှိအံ့၊ (ယနေ့လာပြီး သိမ်းဆည်းအံ့ဟု) ငဲ့ကွက်ခြင်းဖြင့် သွား၍ ထိုရောက်ရာ အရပ်၌ (ခရီးဆက်လိုပြန်သဖြင့်) ရပ်လျက် (တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍) ပန်ကြားအံ့၊ တစ်စုံ တစ်ရာသော ဘေးဥပဒ် အနှောင့်အယှက် ရှိအံ့ ‘ပြန်မလာနိုင်အံ့’၊ ဘေးရန်ဥပဒ်ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် မရုပ်သိမ်းဘဲ သွားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အား လည်း အာပတ် မသင့်။ ပဉ္စမ ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he departs after putting it away; if he departs after having it put away; if he departs after informing someone; if the bedding is obstructed; if he abandons his intention to return, and at that spot informs anyone; if he is obstructed; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on not putting away bedding, the fifth, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၆-အနုပခဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ၁၁၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မြတ်သော အိပ်ရာနေရာတို့ကို နှောင့်ယှက်ကုန်၏၊ မထေရ်ကြီးရဟန်းတို့သည် (ထိုဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို) ထစေကုန်၏၊ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့အား “ငါတို့သည် အဘယ်သို့သော အကြောင်းဥပါယ်ဖြင့် ဤကျောင်း၌သာလျှင် ဝါတွင်း (သုံးလ) ပတ်လုံးနေရပါကုန်အံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “ကျဥ်းမြောင်း ကျပ်တည်းသော ရဟန်းသည် ဖဲသွားလတ္တံ့”ဟု (ကြံ၍) မထေရ်ကြီးရဟန်းတို့ကို တိုးဝှေ့၍ အိပ်ကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မထေရ်ကြီးရဟန်းတို့ကို တိုးဝှေ့၍ အိပ်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မထေရ်ကြီးရဟန်းတို့ကို တိုးဝှေ့၍ အိပ်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မထေရ်ကြီးရဟန်း တို့ကို တိုးဝှေ့၍ အိပ်ကုန်ဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ ပြုမိ သော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Encroaching on a monk Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the monks from the group of six had taken possession of the best sleeping places. When the the senior monks evicted them, they thought, “How can we get to stay here during the rainy season?” They then arranged their sleeping places so as to encroach on the senior monks, thinking, “Whoever feels crowded will leave.” The monks of few desires complained and criticized them, “How could the monks from the group of six arrange their sleeping places so as to encroach on the senior monks?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၅။ ၁၆-၁၂၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် သံဃိကကျောင်း၌ ရှေးဦးနေလင့်သော ရဟန်းကို သိလျက် တိုးဝှေ့၍ ‘အကြင်ရဟန်းအား ကျဥ်းမြောင်း ကျပ်တည်းလတ္တံ့၊ ထိုရဟန်းသည် ဖဲသွား လတ္တံ့’ဟု အကြောင်းတစ်ပါးမရှိဘဲ ဖဲသွားစေလိုခြင်းကိုသာ အကြောင်းပြု၍ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If, in a dwelling belonging to the Sangha, a monk arranges his sleeping place in a way that encroaches on a monk that he knows arrived there before him, with the intention that anyone who feels crowded will leave, and he does so only for this reason and no other, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၆-အနုပခဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၂၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သံဃိကကျောင်း မည်သည် သံဃာအား ပေးလှူအပ် စွန့်လှူအပ်သော ကျောင်းတည်း။ သိ၏ မည်သည် သီတင်းကြီး ‘သိက္ခာဝါကြီးသူ’ဟူ၍ သိ၏၊ သူနာဟူ၍ သိ၏၊ သံဃာသည် ပေးအပ်သူဟူ၍ သိ၏။ တိုးဝှေ့၍ဟူသည် အနီးသို့ တိုးဝင်၍။ အိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့ဟူသည် ညောင်စောင်း၏သော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ်၏သော် လည်းကောင်း၊ ဝင်သော ရဟန်း၏သော်လည်းကောင်း၊ ထွက်သော ရဟန်း၏သော်လည်းကောင်း၊ အနီးဥပစာ၌ အိပ်ရာ နေရာကို ခင်းသော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုင်မူလည်း ထိုင်ငြားအံ့၊ အိပ်မူလည်း အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကြောင်းတစ်ပါးမရှိဘဲ ဖဲသွားစေလိုခြင်းကိုသာ အကြောင်းပြု၍ဟူသည် တိုးဝှေ့၍ အိပ်ခြင်းငှါ တစ်ပါးသော အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာမရှိ။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A dwelling belonging to the Sangha: given to the Sangha, given up to the Sangha. He knows: he knows that he is senior, he knows that he is sick, he knows that it was given to him by the Sangha. To encroach on: enters after. Arranges his sleeping place: if he puts out his sleeping place at the access to the bed, the bench, the entrance, or the exit, he commits an offense of wrong conduct. If he sits down or lies down on it, he commits an offense entailing confession. He does so only for this reason and no other: there is no other reason for arranging his sleeping place in a way that encroaches. Permutations

၁၂၂။ သံဃိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိလျက် တိုးဝှေ့၍ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိ၍ တိုးဝှေ့၍ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကကျောင်း၌ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိလျက် တိုးဝှေ့၍ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ညောင်စောင်း၏သော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ်၏သော်လည်းကောင်း၊ ဝင်သော ရဟန်း၏သော်လည်း ကောင်း၊ ထွက်သော ရဟန်း၏သော်လည်းကောင်း၊ အနီးဥပစာကို ‘ပတ်ဝန်းကျင် တစ်တောင့်ထွာကို’ ထား၍ အိပ်ရာနေရာကို ခင်းသော်လည်းကောင်း၊ ခင်းစေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုင်သော်လည်းကောင်း၊ အိပ်သော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ကျောင်း၏ ဥပစာ၌သော်လည်းကောင်း၊ စည်းဝေးရာဇရပ်၌သော်လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်၌သော်လည်း ကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ လွင်တီးခေါင်၌သော်လည်းကောင်း၊ အိပ်ရာနေရာကို ခင်းသော် လည်းကောင်း၊ ခင်းစေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုင်သော်လည်းကောင်း၊ အိပ်သော် လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းကို ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိရာ၌ သူတစ်ပါး၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်မူ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မိမိ၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်မူ အာပတ် မသင့်။

If it belongs to the Sangha, and he perceives it as such, and he arranges his sleeping place there in a way that encroaches, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he is unsure of it, and he arranges his sleeping place there in a way that encroaches, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he perceives it as belonging to an individual, and he arranges his sleeping place there in a way that encroaches, he commits an offense entailing confession. If he puts out his sleeping place, or has it put out, anywhere apart from the access to the bed, the bench, the entrance, or the exit, he commits an offense of wrong conduct. If he sits down or lies down on it, he commits an offense of wrong conduct. If he puts out his sleeping place, or has it put out, in the vicinity of a dwelling, in an assembly hall, under a roof cover, at the foot of a tree, or out in the open, he commits an offense of wrong conduct. If he sits down or lies down on it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he perceives it as belonging to the Sangha, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, and he perceives it as such, but that individual is not himself, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to himself, there is no offense. Non-offenses

၁၂၃။ နာဖျား၍ ဝင်နေအံ့၊ အချမ်းအပူနှိပ်စက်၍ ဝင်နေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ဘေးရန်များကြောင့် ဝင်နေသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်း တို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဆဋ္ဌ အနုပခဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he enters because he is sick; if he enters because he is feeling cold or hot; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on encroaching on a monk, the sixth, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၇-နိက္ကဋ္ဌနသိက္ခာပုဒ် ၁၂၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အစွန်အဖျားကျသော ကျောင်းကြီးတစ်ကျောင်းကို “ဤကျောင်းကြီး၌ ငါတို့သည် ဝါကပ်နေကုန်အံ့”ဟု ပြုပြင်ကြကုန်၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့ ကျောင်းပြုပြင်သည်ကို မြင်၍ “ငါ့သျှင်တို့ ဤ သတ္တရသဝဂ္ဂီ ရဟန်းတို့သည် ကျောင်းကို ပြုပြင်ကုန်၏။ ယခု ထိုရဟန်းတို့ကို ထွက်သွားစေကုန်အံ့”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ အချို့သော ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့က “ငါ့သျှင်တို့ ပြုပြင်၍ ပြီးသည်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့ကုန်ဦး လော့၊ ပြုပြင်ပြီးမှ ထွက်သွားစေကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ထွက်သွားကြလော့၊ ကျောင်းသည် ငါတို့အတွက် ဖြစ်၏”၁ဟု ဆိုကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ စောစောကပင် ပြောကြားသင့်သည် မဟုတ်ပါလော၊ ငါတို့သည်လည်း တစ်ပါးသော ကျောင်းကို ပြုပြင်နိုင်ကုန်ရာ၏ဟု (ဆိုကုန်လတ်သော်) - ငါ့သျှင်တို့ သံဃိကကျောင်းမဟုတ်ပါလောဟု (မေးကုန်၏)။ ငါ့သျှင်တို့ သံဃိကကျောင်းဟုတ်ပေ၏ဟု (ဆိုကုန်လတ်သော်) - ငါ့သျှင်တို့ ထွက်သွားကြလော့၊ ကျောင်းသည် ငါတို့အတွက် ဖြစ်၏ဟု (ဆိုကြကုန်၏)။ ငါ့သျှင်တို့ ကျောင်းသည် ကြီးမား၏၊ သင်တို့လည်း နေကုန်လော့၊ ငါတို့လည်း နေကုန်အံ့ဟု (ဆိုကြပြန်သော်) - “ငါ့သျှင်တို့ ထွက်သွားကြလော့၊ ကျောင်းသည် ငါတို့အတွက် ဖြစ်၏”ဟု ဆို၍ အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် လည်ပင်းကို ကိုင်ပြီးလျှင် နှင်ထုတ်ကုန်၏။ ထိုသတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် နှင်ထုတ်ခံရ သောကြောင့် ငိုယိုကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ငါ့သျှင်တို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ငိုယိုကုန်သနည်း”ဟု မေးကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ ဤဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ငါတို့ကို သံဃိကကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ကုန်၏ဟု (ပြန်ပြောကြကုန်၏)။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ရဟန်းတို့ကို သံဃိကကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချ့ကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ရဟန်းတို့ကို သံဃိကကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ရဟန်းတို့ကို သံဃိကကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီး ဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညို စေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Evicting a monk Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the monks from the group of seventeen were repairing a large dwelling nearby, intending to stay there for the rainy season. The monks from the group of six saw this and said, “These monks from the group of seventeen are repairing a dwelling. Let’s throw them out.” But some of them said, “Let’s wait until they’ve finished repairing it.” Soon afterwards the monks from the group of six said to those from the group of seventeen, “Leave, this dwelling is ours.” “Shouldn’t you have told us beforehand? We would’ve repaired another one.” “Doesn’t this dwelling belong to the Sangha?” “Yes, it does.” “Well then, leave! This dwelling is ours.” “The dwelling is large. You can stay here and so can we.” But they said, “Leave, this dwelling is ours,” and they grabbed them by the necks and threw them out in anger. The monks from the group of seventeen cried. When other monks asked them why, they told them what had happened. The monks of few desires complained and criticized them, “How could the monks from the group of six angrily throw other monks out of a dwelling belonging to the Sangha?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၆။ ၁၇-၁၂၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် (တစ်ပါးသော) ရဟန်းကို အမျက်ထွက်ကာ နှလုံး မသာသဖြင့် သံဃိကကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ငြားအံ့၊ နှင်ထုတ်စေငြားအံ့၊ (ထို ရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk, in anger, throws a monk out of a dwelling belonging to the Sangha, or has him thrown out, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၇-နိက္ကဋ္ဌနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၂၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းကိုဟူသည် (မိမိမှ) တစ်ပါးသော ရဟန်းကို။ အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့်ဟူသည် မမွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍ ထိပါးလိုသော စိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ငြောင့်ကဲ့သို့ဖြစ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သံဃိကကျောင်း မည်သည် သံဃာအား လှူအပ် စွန့်အပ်သော ကျောင်းတည်း။ နှင်ထုတ်ငြားအံ့ဟူသည် တိုက်ခန်းထဲ၌ လက်စသည်ကို ကိုင်၍ ကျောင်းဦးသို့ နှင်ထုတ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ကျောင်းဦး၌ လက်စသည်ကို ကိုင်၍ အပသို့ နှင်ထုတ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ကြိမ်သော လုံ့လပယောဂဖြင့် တံခါးများစွာတို့ကိုလည်း လွန်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှင်ထုတ်စေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို စေခိုင်းအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ကြိမ်စေခိုင်း ခြင်းဖြင့် တံခါးများစွာတို့ကိုလည်း လွန်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A monk: another monk. In anger: discontent, having hatred, hostile. A dwelling belonging to the Sangha: given to the Sangha, given up to the Sangha. Throws out: if he takes hold of him in a room and throws him out to the entryway, he commits an offense entailing confession. If he takes hold of him in the entryway and throws him outside, he commits an offense entailing confession. Even if he makes him go through many doors with a single effort, he commits one offense entailing confession. Has thrown out: if he asks another, he commits an offense entailing confession. If he only asks once, then even if the other makes him go through many doors, he commits one offense entailing confession. Permutations

၁၂၇။ သံဃိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိလျက် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ကိုယ်တိုင် နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိလျက် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ကိုယ်တိုင် နှင်ထုတ်သော် လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကကျောင်း၌ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိလျက် အမျက်ထွက်ကာ နှလုံးမသာသဖြင့် ကိုယ်တိုင် နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်း၏ ပရိက္ခရာကို ကိုယ်တိုင် ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို ဆွဲထုတ်စေသော် လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ကျောင်း၏ ဥပစာမှသော်လည်းကောင်း၊ စည်းဝေးရာဇရပ်မှသော်လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်မှသော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်းမှသော်လည်းကောင်း၊ လွင်တီးခေါင်မှသော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်း၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ်စေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သော လူသာမဏေကို ကျောင်းမှသော်လည်းကောင်း၊ ကျောင်း၏ ဥပစာမှသော် လည်းကောင်း၊ စည်းဝေးရာဇရပ်မှသော်လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်မှသော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်းမှသော် လည်းကောင်း၊ လွင်တီးခေါင်မှသော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်စေသော်လည်း ကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်းမဟုတ်သူ၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ် စေသော်လည်းကောင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းကို ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိရာ၌ တစ်ပါးသော ရဟန်း၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်မူ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်မူ အာပတ် မသင့်။

If it belongs to the Sangha, and he perceives it as such, and in anger he throws him out, or has him thrown out, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he is unsure of it, and in anger he throws him out, or has him thrown out, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he perceives it as belonging to an individual, and in anger he throws him out, or has him thrown out, he commits an offense entailing confession. If he throws out one of his requisites, or he has it thrown out, he commits an offense of wrong conduct. If he throws him out, or has him thrown out, from the vicinity of a dwelling, from an assembly hall, from under a roof cover, from the foot of a tree, or from a space out in the open, he commits an offense of wrong conduct. If he throws out one of his requisites from any of these places, or he has it thrown out, he commits an offense of wrong conduct. If he throws out one who is not fully ordained, or has them thrown out, from a dwelling, from the vicinity of a dwelling, from an assembly hall, from under a roof cover, from the foot of a tree, or from a space out in the open, he commits an offense of wrong conduct. If he throws out one of their requisites from any of these places, or has it thrown out, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he perceives it as belonging to the Sangha, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, and he perceives it as such, but that individual is not himself, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to himself, there is no offense. Non-offenses

၁၂၈။ အလဇ္ဇီ ‘မကောင်းမှုမှ မရှက်သော’ ပုဂ္ဂိုလ်ကို နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်စေ သော်လည်းကောင်း၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ်စေသော်လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်၊ ရူးသောသူကို နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုရူးသူ၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ်စေသော်လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်။ ရန်ဖြစ်တတ် ငြင်းခုံတတ် ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို ပြောတတ် စကားများတတ် သံဃာ၌ အဓိကရုဏ်းကို ပြုစေတတ်သော ရဟန်းကို နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုရဟန်း၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ်စေသော်လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်။ ဆရာဥပဇ္ဈာယ်၏ ဝတ်ကို ကောင်းစွာ မပြုကျင့်သော အနီးနေ ‘အန္တေဝါသိက’ တပည့်ကိုသော် လည်းကောင်း၊ အတူနေ ‘သဒ္ဓိဝိဟာရိက’ တပည့်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ နှင်ထုတ်သော်လည်းကောင်း နှင်ထုတ်စေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုရဟန်း၏ ပရိက္ခရာကို ဆွဲထုတ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲထုတ်စေသော် လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ သတ္တမ နိက္ကဋ္ဌနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ဥဋ္ဌေထာဝုသော အမှာကံ ဝိဟာရော ပါပုဏာတိ (ပါဠိတော်)။

There is no offense: if he throws out one who is shameless, or has him thrown out; if he throws out one of the requisites belonging to that person, or has them thrown out; if he throws out one who is insane, or has him thrown out; if he throws out one of the requisites belonging to that person, or has them thrown out; if he throws out one who is quarrelsome and argumentative, who creates legal issues in the Sangha, or has them thrown out; if he throws out one of the requisites belonging to that person, or has them thrown out; if he throws out a pupil or student who is not conducting himself properly, or has him thrown out; if he throws out one of the requisites belonging to such a person, or has them thrown out; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on evicting a monk, the seventh, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၈-ဝေဟာသကုဋိသိက္ခာပုဒ် ၁၂၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းနှစ်ပါးတို့သည် သံဃိကကျောင်း အထက်ဆင့် တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အောက်၌ နေ၍ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အထက်၌ နေ၏။ အထက်၌ နေသော ရဟန်းသည် အပေါင်၌ အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို အဆောတလျင် ဖိ၍ ထိုင်၏၊ ညောင်စောင်း၏ ခြေသည် ကျွတ်ကျ၍ အောက်၌ နေသော ရဟန်း၏ ဦးခေါင်းကို ထိခိုက်မိလေ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်၏ ‘ဖောက်ပြန်သော အသံကို ပြု၏’။ ရဟန်းတို့သည် ပြေးလာကုန်၍ “ငါ့သျှင် သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်ဘိသနည်း”ဟု မေးမြန်းကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းသည် သံဃိကကျောင်း အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို အဆောတလျင် ဖိ၍ ထိုင်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်း သင်သည် သံဃိကကျောင်း အထက် ဆင့်တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို အဆောတလျင် ဖိ၍ ထိုင်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် သံဃိကကျောင်း အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင် ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို အဆောတလျင် ဖိ၍ ထိုင်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့ အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Sitting down on an upper story Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time two monks were staying in a dwelling with an upper story belonging to the Sangha, one staying below and one above. The monk above sat down hastily on a bed with detachable legs. A leg fell off and hit the monk below on the head. He cried out. Monks rushed up and asked him why, and he told them what had happened. The monks of few desires complained and criticized him, “How could a monk sit down hastily on a bed with detachable legs on an upper story in a dwelling belonging to the Sangha?” After rebuking that monk in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monk, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၇။ ၁၈-၁၃၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် သံဃိကကျောင်း အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်မ ခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို သော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ဖိ၍မူလည်း ထိုင်ငြားအံ့၊ ဖိ၍ မူလည်း အိပ်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြ ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk sits down or lies down on a bed or a bench with detachable legs on an upper story in a dwelling belonging to the Sangha, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၈-ဝေဟာသကုဋိသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၃၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သံဃိကကျောင်း မည်သည် သံဃာအား ပေးလှူအပ် စွန့်လှူအပ်သော ကျောင်းတည်း။ ဟင်းလင်းအပြင် ရှိသောကုဋီ မည်သည် အလယ်အလတ်ဖြစ်သော ယောကျာ်း ‘မဇ္ဈိမပုရိသ’ ၏ ဦးခေါင်းမထိသော ကုဋီတည်း။ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်း မည်သည် အပေါင်၌ ထွင်းဖောက်၍ တည်၏။ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော အင်းပျဥ် မည်သည် အပေါင်၌ ထွင်းဖောက်၍ တည်၏။ ဖိ၍ ထိုင်ငြားအံ့ဟူသည် ထိုညောင်စောင်းကို ဖိ၍ ထိုင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဖိ၍ အိပ်ငြားအံ့ဟူသည် ထိုညောင်စောင်းကို ဖိ၍ အိပ်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A dwelling belonging to the Sangha: given to the Sangha, given up to the Sangha. An upper story: a man of average height does not hit his head. A bed with detachable legs: it stands after inserting the limbs. A bench with detachable legs: it stands after inserting the limbs. Sits down: if he sits down on it, he commits an offense entailing confession. Lies down: if he lies down on it, he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၃၂။ သံဃိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ် ကိုသော်လည်းကောင်း ဖိ၍သော်လည်း ထိုင်အံ့၊ ဖိ၍သော်လည်း အိပ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိအံ့။ပ။ သံဃိကကျောင်း၌ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်မခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋီ၌ အပေါင်တွင် အခြေတပ်သော ညောင်စောင်းကို သော်လည်းကောင်း၊ အင်းပျဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ဖိ၍သော်လည်း ထိုင်အံ့၊ ဖိ၍သော်လည်း အိပ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ သံဃိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း၌ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဟု အမှတ်ရှိရာ၌ တစ်ပါးသော ရဟန်း၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း ဖြစ်မူ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မိမိ၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်မူ အာပတ် မသင့်။

If it belongs to the Sangha, and he perceives it as such, and he sits down or lies down on a bed or a bench with detachable legs on an upper story, he commits an offense entailing confession. If it belongs to the Sangha, but he is unsure of it … If it belongs to the Sangha, but he perceives it as belonging to an individual, and he sits down or lies down on a bed or a bench with detachable legs on an upper story, he commits an offense entailing confession. If it belongs to an individual, but he perceives it as belonging to the Sangha, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to an individual, and he perceives it as such, but that individual is not himself, he commits an offense of wrong conduct. If it belongs to himself, there is no offense. Non-offenses

၁၃၃။ အထက်ဆင့်တွင် ပျဥ်ခင်း၍ ဟင်းလင်းအပြင် မရှိသော ကုဋီ၌သော်လည်းကောင်း၊ အလယ် အလတ်ဖြစ်သော ယောကျာ်း ‘မဇ္ဈိ မပုရိသ’၏ ဦးခေါင်းမလွတ် ထိခိုက်နိုင်သော ကုဋီ၌သော်လည်းကောင်း အာပတ်မသင့်၊ အောက်ဆင့် ‘အောက်ထပ်’၌ မသုံးဆောင်အံ့၊ ပျဥ်ချပ်စီခင်းထားအံ့၊ စို့ ‘မယ်န’ နှက် ထားအံ့၊ ထိုညောင်စောင်း အင်းပျဥ်၌ ရပ်လျက် (တစ်စုံတစ်ခုကို) ယူသော်လည်းကောင်း၊ ဆွဲချိတ်သော် လည်းကောင်း အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ အဋ္ဌမ ဝေဟာသကုဋိသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if there is no upper story; if the upper story is so low that one hits the head; if the lower story is not in use; if the upper story has floorboards; if the legs are fastened by bolts; if he stands on it to get hold of something or to put something up; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on sitting down on an upper story, the eighth, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၉-မဟလ္လကဝိဟာရသိက္ခာပုဒ် ၁၃၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီပြည် ဃောသိတာရုံကျောင်း၌ သီတင်း သုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်ဆန္န၏ အလုပ်အကျွေးဖြစ်သော အမတ်ကြီးသည် အသျှင်ဆန္န၏ ကျောင်း ကို ဆောက်လုပ်စေ၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဆန္နသည် ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သော ကျောင်းကို အထပ်ထပ် မိုးစေ၍ အထပ်ထပ် လိမ်းကျံစေ၍ ကျောင်းသည် အလွန်လေးလံသောကြောင့် ပြိုကျလေ၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဆန္နသည် မြက်ကိုလည်းကောင်း၊ သစ်ကိုလည်းကောင်း စုရုံးသော် ပုဏ္ဏား တစ်ယောက်၏ မုယောခင်းသည် ပျက်စီး၏။ ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားသည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ကောင်း တို့သည် ငါ၏ မုယောခင်းကို ဖျက်ဆီးကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြပြောဆိုသော ထိုပုဏ္ဏား၏ စကားကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဆန္နသည် ဆောက်လုပ်ပြီးဖြစ်သော ကျောင်းကို အထပ်ထပ် မိုးစေဘိသနည်း၊ အထပ်ထပ် လိမ်းကျံစေဘိသနည်း၊ ကျောင်းသည် အလွန် လေးလံသောကြောင့် ပြိုကျ၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် အသျှင်ဆန္နကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ဆန္န သင်သည် ဆောက်လုပ်ပြီးဖြစ်သော ကျောင်းကို အထပ်ထပ် မိုးစေ၏၊ အထပ်ထပ်လိမ်း ကျံစေ၏၊ ကျောင်းသည် အလွန်လေးလံသောကြောင့် ပြိုကျ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်း တော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ဆောက်လုပ်ပြီးဖြစ်သော ကျောင်းကို အထပ်ထပ် မိုးစေဘိသနည်း၊ အထပ်ထပ် လိမ်းကျံစေဘိသနည်း၊ ကျောင်းသည် လေးလံသောကြောင့် ပြိုကျ၏။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီး ဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညို စေခြင်းငှါ လည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Applying excessive materials to a large dwelling Origin story At one time when the Buddha was staying at Kosambī in Ghosita’s Monastery, a government official who was Venerable Channa’s supporter was making him a dwelling. When the dwelling was finished, Channa had it roofed and plastered over and over. Being overloaded, the dwelling collapsed. Then, while collecting grass and sticks, Channa spoiled the barley field belonging to a certain brahmin. That brahmin complained and criticized him, “How can the venerables spoil my barley field?” The monks heard the complaints of that brahmin, and the monks of few desires complained and criticized Channa, “How could Venerable Channa have a finished dwelling roofed and plastered over and over until it collapsed from overloading?” After rebuking him in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned Channa: “Is it true, Channa, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၈။ ၁၉-၁၃၅။ “ကြီးသောကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေလိုသော ရဟန်းသည် တံခါး အိမ်တိုင် အောင်တံခါးရွက်ကို ထားခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ တံခါးပေါင်နှင့် တံခါးရွက်ကို မတုန်လှုပ်စေခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ လေသာတံခါးရွက်ကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်းငှါ လည်းကောင်း အထပ်ထပ် လိမ်းကျံ အပ်၏၊ အထပ်ထပ် လိမ်းကျံစေအပ်၏၊ အမိုး နှစ်ထပ်သုံးထပ် ‘နှစ်စဥ်သုံးစဥ်’ မိုးခြင်းကို စိမ်း သော ကောက်ပဲမရှိရာ အရပ်၌ ရပ်၍ စီရင်အပ်၏၊ ထိုနှစ်ထပ်သုံးထပ် မိုးခြင်းထက်အလွန် စိမ်းသော ကောက်ပဲ မရှိရာ အရပ်၌လည်း ရပ်၍ စီရင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘When a monk is building a large dwelling, then standing where there are no cultivated plants, he may apply two or three layers of roofing material, taking it as far as the doorcase and using it for fixing the door and for treating the window openings. If he applies more than that, even if he stands where there are no cultivated plants, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၉- မဟလ္လကဝိဟာရသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၃၆။ ကြီးသောကျောင်း မည်သည် ဆောက်လုပ်သူ ဒါယကာရှိသော ကျောင်းကို ဆိုအပ်၏။ ကျောင်း မည်သည် အတွင်း၌ လိမ်းကျံအပ်သော ကျောင်းသည်သော်လည်းကောင်း၊ အပ၌ လိမ်း ကျံအပ်သော ကျောင်းသည်သော်လည်းကောင်း၊ အတွင်းအပ၌ လိမ်းကျံအပ်သော ကျောင်းသည်သော်လည်း ကောင်းတည်း။ ဆောက်လုပ်စေလိုသောဟူသည် ဆောက်လုပ်သော်လည်းကောင်း၊ ဆောက်လုပ်စေသော်လည်း ကောင်း။ တံခါးအိမ်တိုင်အောင်ဟူသည် တံခါးပေါင်၏ ထက်ဝန်းကျင်မှ နှစ်တောင့်ထွာ ဟတ္တပါသ်တိုင်အောင်။ တံခါးရွက်ကိုထားခြင်းငှါဟူသည် တံခါးရွက်နှင့်တကွ တံခါးဖွဲ့ကို ထားခြင်းငှါ ‘တံခါးရွက်နှင့်တကွ တံခါးဖွဲ့၏ မတုန်မလှုပ်စေခြင်းငှါ’။ လေသာတံခါးရွက်ကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်းဟူသည် လေသာ တံခါးရွက်ကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်းငှါ ဖြူသောအဆင်း မည်းသောအဆင်း ဂွေ့နီဖြင့် အပြေအပြစ်ပြုခြင်း ခြူးပန်း ခြူးနွယ် မကန်းသွား လက် ငါးချောင်းရာ ပြုလုပ်ခြင်းတို့တည်း။ အမိုးနှစ်ထပ်သုံးထပ် မိုးခြင်းကို စိမ်းသော ကောက်ပဲ မရှိရာအရပ်၌ ရပ်၍ စီရင်အပ်၏ဟူရာ၌ စိမ်းသော ကောက်ပဲ မည်သည် စပါးမျိုး ပဲမျိုးတည်း၊ စိမ်းသော ကောက်ပဲရှိသော အရပ်၌ ရပ်လျက် စီရင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဖြောင့်သော အကြောင်းဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား အကြောင်းနှစ်ခုတို့ကို စီရင်၍ သုံးခုမြောက် အကြောင်းကို (ဤသို့ပြုလော့ဟု) စေခိုင်း၍ ဖဲသွားအပ်၏။ ဝန်းဝိုင်းသော အစဥ် ‘အထပ်’ ဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား ဝန်းဝိုင်းသော အစဥ် ‘အထပ်’ နှစ်ခုတို့ကို စီရင်၍ သုံးခုမြောက် ဝန်းဝိုင်းသော အစဥ် ‘အထပ်’ ကို (ဤသို့ပြုလော့ဟု) စေခိုင်း၍ ဖဲသွားအပ်၏။

A large dwelling: one with an owner is what is meant. A dwelling: plastered inside or plastered outside or plastered both inside and outside. Is building: building it himself or having it built. As far as the doorcase: a distance of an arm’s reach next to the door frame. For fixing the door: for the fixing of the door. For treating the window openings: for treating the window openings there is white color, black color, and treating with red ocher; and there is making a garland pattern, a creeper pattern, a shark-teeth pattern, and the fivefold pattern. Standing where there are no cultivated plants, he may apply two or three layers of roofing material: cultivated plants: grain and vegetables; if he applies it while standing where there are cultivated plants, he commits an offense of wrong conduct. For someone covering by the line, after covering with two layers, he may ask for a third layer, and he should then leave. For someone covering by the layer, after covering with two layers, he may ask for a third layer, and he should then leave.

၁၃၇။ ထိုနှစ်ထပ်သုံးထပ် မိုးခြင်းထက်အလွန် စိမ်းသော ကောက်ပဲမ ရှိရာ အရပ်၌လည်း ရပ်၍ စီရင်ငြားအံ့ဟူသည် အုတ်ဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား အုတ်ချပ်တိုင်း အုတ်ချပ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ကျောက်ဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား ကျောက်ချပ်တိုင်း ကျောက်ချပ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အင်္ဂတေဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား အင်္ဂတေ အစိုင်အခဲတိုင်း အစိုင်အခဲတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မြက်ဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား မြက်ဆုပ်တိုင်း မြက်ဆုပ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သစ်ရွက်ဖြင့် မိုးသော ရဟန်းအား သစ်ရွက်တိုင်း သစ်ရွက်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ်သုံးထပ် လွန်ရာ၌ လွန်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ စီရင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ် သုံးထပ်ထက် လွန်ရာ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ စီရင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ် သုံးထပ်ထက် လွန်ရာ၌ ယုတ်လျော့၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ စီရင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ်သုံးထပ်အောက် ယုတ်ရာ၌ လွန်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ် သုံးထပ် အောက် ယုတ်ရာ၌ ယုံမှားရှိ်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ထပ်သုံးထပ်အောက် ယုတ်ရာ၌ ယုတ်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he applies more than that, even if he stands where there are no cultivated plants: if he is covering with bricks, then for every brick, he commits an offense entailing confession. If he is covering with slate, then for every piece of slate, he commits an offense entailing confession. If he is covering with plaster, then for every lump, he commits an offense entailing confession. If he is covering with grass, then for every handful, he commits an offense entailing confession. If he is covering with leaves, then for every leaf, he commits an offense entailing confession. Permutations If it is more than two or three layers, and he perceives it as more, and he applies it, he commits an offense entailing confession. If it is more than two or three layers, but he is unsure of it, and he applies it, he commits an offense entailing confession. If it is more than two or three layers, but he perceives it as less, and he applies it, he commits an offense entailing confession. If it is less than two or three layers, but he perceives it as more, he commits an offense of wrong conduct. If it is less than two or three layers, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is less than two or three layers, and he perceives it as less, there is no offense. Non-offenses

၁၃၈။ နှစ်ထပ်သုံးထပ် မိုးခြင်း၌ နှစ်ထပ်သုံးထပ်အောက် ယုတ်၍ မိုးခြင်း၌ လိုဏ်၌ ဂူ၌ မြက်မိုး ကျောင်း၌ အာပတ် မသင့်၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ ပြုသော ရဟန်း မိမိဥစ္စာဖြင့် ပြုသော ရဟန်းအား အာပတ် မသင့်၊ နေစရာ ကျောင်းကို ဖယ်ထား၍ အလုံးစုံသော ဥပုသ်အိမ် စသည်၌ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ နဝမ မဟလ္လကဝိဟာရသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he applies two or three layers; if he applies less than two or three layers; if it is a shelter; if it is a cave; if it is a grass hut; if it is for the benefit of someone else; if it is by means of his own property; if it is anything apart from a dwelling; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on applying excessive materials to a large dwelling, the ninth, is finished.

၂-ဘူတဂါမဝဂ် ၁၀-သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ် ၁၃၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီပြည် အဂ္ဂါဠဝစေတီ၌ သီတင်းသုံးနေတော် မူသောအခါ အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် အမှုသစ်ကို ပြုလုပ်ကုန်သော် သိလျက် ပိုးရှိသော ရေကို မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလည်း သွန်းလောင်းကုန်၏၊ သွန်းလောင်းမူ လည်း သွန်းလောင်းစေကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့သည် သိလျက် ပိုးရှိသော ရေကို မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်း ကုန်ဘိသနည်း၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် အာဠဝီပြည်သား ရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ ပြစ်တင်ကြပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် သိလျက် ပိုးရှိသော ရေကို မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းကုန်၏၊ သွန်းလောင်းစေကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် သိလျက် ပိုးရှိသော ရေကို မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်း ကုန်ဘိသနည်း၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါ လည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on plants Pouring water with living beings in it Origin story At one time when the Buddha was staying at Āḷavī at the Aggāḷava Shrine, the monks there were doing building work. They poured water that they knew contained living beings onto grass and clay, and they had others do the same. The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks at Āḷavī pour water that they know contains living beings onto grass and clay, and have others do the same?” After rebuking those monks in many ways, they told the Buddha. Soon afterwards he had the Sangha gathered and questioned the monks: “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၆၉။ ၂၀-၁၄၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် သိလျက် ပိုးရှိသော ရေကို မြက်၌ သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်း ငြားအံ့၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk pours water that he knows contains living beings onto grass or clay, or has it poured, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁၀-သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၄၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သိ၏ မည်သည် ကိုယ်တိုင်သော်လည်း သိ၏၊ သူတစ်ပါးတို့သည်လည်း ထိုရဟန်းအား ပြောကြားကုန်၏။ သွန်းလောင်းငြားအံ့ဟူသည် ကိုယ်တိုင် သွန်းလောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သွန်းလောင်းစေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို စေခိုင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ကြိမ်စေခိုင်း၍ များစွာလည်း သွန်းလောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: …The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. He knows: he knows by himself or others have told him. Pours: if he pours it himself, he commits an offense entailing confession. Has poured: if he asks another, he commits an offense entailing confession. If he only asks once, then even if the other pours a lot, he commits one offense entailing confession. Permutations

၁၄၂။ ပိုးရှိသော ရေကို ပိုးရှိသော ရေဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌ သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်းအံ့၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပိုးရှိသော ရေ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်း လောင်းလည်း သွန်းလောင်းအံ့၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပိုးရှိသော ရေကို ပိုးမရှိသော ရေဟု မှတ်ထင်၍ မြက်၌သော်လည်းကောင်း၊ မြေ၌သော်လည်းကောင်း သွန်းလောင်းလည်း သွန်းလောင်းအံ့၊ သွန်းလောင်းမူလည်း သွန်းလောင်းစေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ပိုးမရှိသော ရေကို ပိုးရှိသော ရေဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပိုးမရှိသော ရေ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပိုးမရှိသော ရေကို ပိုးမရှိသော ရေဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it contains living beings, and he perceives it as such, and he pours it onto grass or clay, or he has it poured, he commits an offense entailing confession. If it contains living beings, but he is unsure of it, and he pours it onto grass or clay, or he has it poured, he commits an offense of wrong conduct. If it contains living beings, but he does not perceive it as such, and he pours it onto grass or clay, or he has it poured, there is no offense. If it does not contain living beings, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it does not contain living beings, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it does not contain living beings, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၁၄၃။ သေစေလိုသော စေတနာမရှိဘဲ သွန်းလောင်းသော ရဟန်း၊ သတိမေ့လျော့၍ သွန်းလောင်း သော ရဟန်း၊ မသိသော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒသမ သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ဒုတိယ ဘူတဂါမဝဂ် ပြီး၏။ ထို ဘူတဝါမဝဂ်၏ အကျဥ်းချုပ် အညဝါဒကသိက္ခာပုဒ်နှင့်တကွ ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်၊ ဥဇ္ဈာပနကသိက္ခာပုဒ်၊ အခင်း တို့ကို မသိမ်းဘဲ ဖဲသွားသော ပဌမသေနာသန ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ် နှစ်ပါး၊ ရှေးဦးနေ ရဟန်းကို တိုးဝှေ့နေသော အနုပခဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်၊ နှင်ထုတ်သော နိက္ကဋ္ဌန သိက္ခာပုဒ်၊ အပေါင်တွင် အခြေစွပ်သော ညောင်စောင်း၌ ဖိထိုင်သော ဝေဟာသကုဋိ သိက္ခာပုဒ်၊ သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ်နှင့် တကွ တံခါးခုံတိုင်အောင် လိမ်းကျံသော မဟလ္လက ဝိဟာရသိက္ခာပုဒ်၊ ဤကား အကျဥ်းချုပ်တည်း။

There is no offense: if it is unintentional; if he is not mindful; if he does not know; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on pouring water with living beings in it, the tenth, is finished. The second subchapter on plants is finished. This is the summary: “Plant, with evasion, complaining, The two with departing; Before, throwing out, detachable, Door, and containing living beings.”

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၁-ဩဝါဒသိက္ခာပုဒ် ၁၄၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်း မိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်သည်ရှိသော် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေး အသုံးအဆောင်တို့ကို ရကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ ယခုအခါ၌ မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်သည်ရှိသော် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက် အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်တို့ကို ရကုန်၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ယခုအခါ ငါတို့သည်လည်း ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမ ကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ “နှမတို့ ငါတို့ထံသို့လည်း ချဥ်းကပ်ကုန်လော့၊ ငါတို့သည်လည်း ဆုံးမကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်ကုန်၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကုန့်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သော တရားစကားကို ပြောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံးမဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားတို့ဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေလျက် “နှမတို့ သွားကုန်လော့”ဟု ဆို၍ လွှတ်လိုက်ကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ကုန်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ တည်နေကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် တစ်ခုသော နေရာ၌ တည်နေကုန်သော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့အား “ရဟန်းမတို့ အဆုံးအမဩဝါဒသည် ပြည့်စုံပြီ မဟုတ်လော”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား အဘယ်မှာလျှင် အဆုံးအမဩဝါဒသည် ပြည့်စုံနိုင်ပါအံ့နည်း၊ အသျှင်ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်း တို့သည် အနည်းငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားတို့ဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေ၍ လွှတ်လိုက်ကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းမိန်းမတို့အား တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေ လျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် မြတ်စွာဘုရားက တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်ရွှင်လန်းစေပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ အရို အသေပြုကာ ဖဲခွါသွားကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းအပေါင်းကို စည်းဝေးစေ၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေလျက် လွှတ်လိုက်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရား စကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေ၍ လွှတ်လိုက်ကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရား စကားကို ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းကို သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ သမုတ်အပ်၏၊ ရှေးဦးစွာ ရဟန်းကို တောင်းပန်အပ်၏၊ တောင်းပန်ပြီး နောက် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ စွမ်းရည်ရှိသော ရဟန်းသည် သံဃာကို သိစေအပ်၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Instructing nuns without approval Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the senior monks who were instructing the nuns received robe-cloth, almsfood, dwellings, and medicinal supplies. When the monks from the group of six found out about this, they thought, “Well then, let’s instruct the nuns.” They then went to the nuns and said, “Come to us, sisters, and we too will instruct you.” Soon afterwards those nuns went to the monks from the group of six, bowed, and sat down. But after giving just a short teaching, those monks spent the day on worldly talk. They then dismissed the nuns, saying, “Go, sisters.” The nuns went to the Buddha and bowed, and the Buddha said to them, “Nuns, I hope the instruction was effective?” “Sir, how could the instruction be effective? After giving just a short teaching, the monks from the group of six spent the day on worldly talk, and then dismissed us.” The Buddha instructed, inspired, and gladdened those nuns with a teaching. The nuns bowed, circumambulated the Buddha with their right sides toward him, and left. Soon afterwards the Buddha had the Sangha gathered and questioned the monks from the group of six: “Is it true, monks, that you acted like this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you act like this? This will affect people’s confidence …” After rebuking them … he gave a teaching and addressed the monks: “Monks, you should appoint an instructor of the nuns. And he should be appointed like this. First a monk should be asked and then a competent and capable monk should inform the Sangha:

၁၄၅။ “အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါရှိသော ကံသည် အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့၊ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ရာ၏၊ ဤကား သိစေခြင်း တည်း။ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤ မည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်၏၊ ဤမည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ် နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဤအကြောင်းကို ပြောဆိုပါ၏။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဤအကြောင်းကို ပြောဆိုပါ၏၊ အသျှင်ဘုရားတို့ သံဃာသည် အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော့၊ သံဃာသည် ဤ မည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်၏။ ဤမည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်ခြင်းကို အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထိုအသျှင်သည် ဆိတ်ဆိတ်နေရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား နှစ်သက်ခြင်း မရှိ၊ ထိုအသျှင်သည် ပြောဆိုရာ၏။ သံဃာသည် ဤမည်သော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟု သမုတ်၏၊ သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ် နေ၏၊ ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ် နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်”ဟု (သိစေရမည်)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို များစွာသော အကြောင်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင် တော်မူပြီးလျှင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုမွေးမြူရန် ခက်ခဲခြင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

‘Please, venerables, I ask the Sangha to listen. If the Sangha is ready, it should appoint monk so-and-so as an instructor of the nuns. This is the motion. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as an instructor of the nuns. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as an instructor of the nuns should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. For the second time, I speak on this matter. … For the third time, I speak on this matter. Please, venerables, I ask the Sangha to listen. The Sangha appoints monk so-and-so as an instructor of the nuns. Any monk who approves of appointing monk so-and-so as an instructor of the nuns should remain silent. Any monk who doesn’t approve should speak up. The Sangha has appointed monk so-and-so as an instructor of the nuns. The Sangha approves and is therefore silent. I will remember it thus.’” Then, after rebuking the monks from the group of six in many ways, the Buddha spoke in dispraise of being difficult to support … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၀။ ၂၁-၁၄၆။ “အကြင်ရဟန်းသည် သမ္မုတိမရဘဲ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

‘If a monk who has not been appointed instructs the nuns, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၄၇။ ထိုအခါ သမ္မုတိရသော မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမ ကုန်လတ်သော် ထို့အတူပင် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေး အသုံးအဆောင်တို့ကို ရကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား- “ငါ့သျှင်တို့ ယခုအခါ၌ သမ္မုတိရသော မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်း မိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်လတ်သော် ထို့အတူပင်လျှင် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်တို့ကို ရကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ ယခုအခါ ငါတို့သည်လည်း သိမ်အပြင်သို့ သွား၍ အချင်းချင်း ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သောရဟန်းဟု သမုတ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သိမ်အပြင်သို့ သွား၍ အချင်းချင်း ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ် သော ရဟန်းဟု သမုတ်ကြပြီးလျှင် ရဟန်းမိန်းမတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ “နှမတို့ ငါတို့သည်လည်း သမ္မုတိရကုန်ပြီ၊ ငါတို့ထံသို့လည်း ချဥ်းကပ်ကုန်လော့၊ ငါတို့သည်လည်း ဆုံးမကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာလျှင် ဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားတို့ဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေလျက် “နှမတို့ သွားကုန်လော့”ဟု ဆို၍ လွှတ်လိုက်ကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ တည်နေကုန်၏။ တစ်ခုသော နေရာ၌ တည်နေကုန်သော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့ကို မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းမတို့ အဆုံးအမဩဝါဒသည် ပြည့်စုံပြီ မဟုတ်လော”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား အဆုံးအမသည် အဘယ်မှာ ပြည့်စုံပါအံ့နည်း၊ အသျှင်ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အနည်း ငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကား ဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေ၍ လွှတ်လိုက်ကုန်၏ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းမိန်းမတို့ကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) ကောင်းစွာ ပြတော်မူ၏။ပ။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် မြတ်စွာဘုရားက တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို)သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေပြီးသော် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွားကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းသံဃာကို စည်းဝေးစေ၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေလျက် လွှတ် လိုက်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့အား အနည်းငယ်မျှသာလျှင်ဖြစ်သော တရား စကားကို ဟောကြား၍ တစ်နေ့ပတ်လုံး မဂ်ဖိုလ်မှ ဖီလာဖြစ်သော စကားဖြင့် (အချိန်ကို) ကုန်လွန်စေ၍ လွှတ်လိုက်ကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍ တရား စကားကို ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းတို့ကို- ဘိက္ခုနောဝါဒကအင်္ဂါ (၈) ပါး ရဟန်းတို့ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းဟူ၍ သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ (၁) သီလ ရှိ၏၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ ‘ရဟန်းတို့၏ သိက္ခာပုဒ်ကို စောင့်ရှောက်သော အလေ့အကျင့်’ကို စောင့်စည်းလျက် နေ၏၊ အကျင့် ကျက်စားရာအရပ်နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ အနည်းငယ်မျှသော အပြစ် တို့၌ ဘေးဟု ရှုလေ့ရှိ၏၊ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ဆောက်တည်၍ ကျင့်၏။ (၂) အကြားအမြင် ‘ဗဟုဿုတ’ များ၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆောင်၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆည်းပူး၏၊ အကြင်တရားတို့သည် အစ၏ကောင်းခြင်း အလယ်၏ကောင်းခြင်း အဆုံး၏ကောင်းခြင်း ရှိကုန်၏၊ အနက်နှင့် ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်ပြည့်စုံသော အလုံးစုံထက်ဝန်းကျင်ပြည့်စုံသော ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ် သော မြတ်သောအကျင့်ကို ဟောကြားကုန်၏၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော တရားတို့၌ ထိုရဟန်းသည် အကြား အမြင်များ၏၊ ဆောင်၏၊ နှုတ်ဖြင့် လေ့ကျက်၏ ‘လေ့လာ၏’၊ စိတ်ဖြင့် အဖန်တလဲလဲ ရှုမှတ်ဆင်ခြင်၏၊ ပညာဖြင့် ထိုးထွင်း၍ သိ၏။ (၃) ထိုရဟန်းအား ပါတိမောက်နှစ်ပါးတို့သည် အကျယ်အားဖြင့် နှုတ်၌ လာကုန်၏၊ ကောင်းစွာ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ခြင်း ရှိကုန်၏၊ ပါဠိတော်အဋ္ဌကထာအားဖြင့် ကောင်းစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ကုန်၏။ (၄) ကောင်းသော စကား ရှိ၏၊ ကောင်းသော အသံ ရှိ၏။ (၅) အများအားဖြင့် ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ချစ်ခင်အပ် နှစ်လိုအပ်၏။ (၆) ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။ (၇) ထိုမြတ်စွာဘုရားကို ရည်မှတ်၍ ရဟန်းပြုသော ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်ကို ဝတ်သော မိန်းမ၌ ကြီးလေးသော အာပတ်ကို မလွန်ကျူးဖူးချေ။ (၈) ဝါနှစ်ဆယ်သော်လည်းကောင်း၊ ဝါနှစ်ဆယ်ထက် အလွန်သော်လည်းကောင်း ရ၏။ ရဟန်းတို့ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမသော ရဟန်းဟူ၍ သမုတ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ။

After being appointed to do so, the senior monks who instructed the nuns still received robe-cloth, almsfood, dwellings, and medicinal supplies. When they found out about this, the monks from the group of six said, “Well then, let’s go outside the monastery zone, appoint each other as instructors of the nuns, and then instruct them.” After doing just that, they again went to the nuns and said, “Sisters, we too have been appointed. Come to us, and we will instruct you.” Once again the nuns went to the monks from the group of six and everything unfolded as before. The Buddha then had the Sangha gathered and questioned the monks from the group of six: “Is it true, monks, that you acted like this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you act like this? This will affect people’s confidence …” After rebuking them … he gave a teaching and addressed the monks: “Monks, you may appoint a monk who possesses eight qualities as an instructor of the nuns: He is virtuous and restrained by the Monastic Code. His conduct is good, he associates with the right people, and he sees danger in minor faults. He undertakes and trains in the training rules. He has learned much, and he retains and accumulates what he has learned. Those teachings that are good in the beginning, good in the middle, and good in the end, that have a true goal and are well articulated, and that set out the perfectly complete and pure spiritual life—he has learned many such teachings, retained them in mind, recited them verbally, mentally investigated them, and penetrated them well by view. He has properly learned both Monastic Codes in detail. He has analyzed them well, thoroughly mastered them, and investigated them well, both in terms of the rules and their detailed exposition. He is well-spoken and has a good voice. He is generally liked by and pleasing to the nuns. He is capable of instructing the nuns. He has never committed a heavy offense against a Buddhist nun. He has been fully ordained for at least twenty years. Monks, you may appoint a monk who possesses these eight qualities as an instructor of the nuns.” Definitions

၁-ဩဝါဒသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၄၈။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သမ္မုတိ မရဘဲ မည်သည် ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်သော ကံဖြင့် မသမုတ်အပ်ဘဲ။ ရဟန်းမိန်းမတို့ မည်သည် ဘိက္ခုသံဃာ ‘ရဟန်းသံဃာ’ ဘိက္ခုနီသံဃာ ‘ရဟန်းမိန်းမသံဃာ’ နှစ်ဖက်တို့၌ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းမိန်းမတို့တည်း။ ဆုံးမငြားအံ့ဟူသည် ဂရုဓံ ‘အလေးအမြတ်ပြုအပ်သောတရား’ ရှစ်ပါးတို့ဖြင့် ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ပါးသော တရားဖြင့် ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ဖက်သံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမကို ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Who has not been appointed: who has not been appointed through a legal procedure consisting of one motion and three announcements. The nuns: they have been given the full ordination by both Sanghas. Instructs: if he instructs in the eight important principles, he commits an offense entailing confession. If he instructs in any other teaching, he commits an offense of wrong conduct. If he instructs a nun who is fully ordained only on one side, he commits an offense of wrong conduct.

၁၄၉။ သမ္မုတိရသော ထိုရဟန်းသည် ပရိဝုဏ်ကျောင်းဝင်းကို တံမြက်လှည်း၍ သောက်ရေ သုံးဆောင်ရေကို တည်ထားပြီးလျှင် နေရာကို ခင်းလျက် အဖော်ကို ခေါ်၍ နေထိုင်အပ်၏။ ရဟန်းမိန်းမ တို့သည် ထိုပရိဝုဏ်သို့ သွား၍ သမ္မုတိရသော ထိုရဟန်းကို ရှိခိုးပြီးလျှင် သင့်လျော်သော အရပ်၌ နေထိုင်အပ်၏။ သမ္မုတိရသော ထိုရဟန်းသည် “နှမတို့ ညီညွတ်ကုန်၏လော”ဟု မေးအပ်၏၊ “အသျှင် ညီညွတ်ပါကုန်၏”ဟု အကယ်၍ ဆိုကုန်အံ့၊ နှမတို့ ဂရုဓံတရားရှစ်ပါးတို့သည် နှုတ်၌ လာကုန်၏လော ‘နှုတ်တက်ကုန်၏လော’ဟု မေးအပ်၏၊ “အသျှင် နှုတ်၌လာပါကုန်၏”ဟု အကယ်၍ ဆိုကုန်အံ့၊ “နှမတို့ ဤဂရုဓံသည် အဆုံးအမပင်တည်း”ဟု ဆို၍ ဆောက်နှင်းအပ်၏။ “အသျှင် နှုတ်၌ မလာပါကုန် ‘နှုတ်မတက်ပါကုန်’ဟု အကယ်၍ ဆိုကုန်အံ့၊ ဂရုဓံ ‘အလေးအမြတ်ပြုအပ်သောတရား’ ပါဠိကို ရွတ်ဆို အပ်၏။ ဂရုဓံတရား (၈) ပါး (၁) “ပဉ္စင်းခံ၍ ဝါတစ်ရာရပြီးသော ရဟန်းမိန်းမသည် ထိုနေ့ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းအား ရှိးခိုးခြင်း ခရီးဦးကြိုပြုခြင်း လက်အုပ်ချီခြင်း အရိုအသေပြုခြင်းကို ပြုအပ်၏၊ ဤတရားကိုလည်း အရိုအသေပြု၍ အလေးအမြတ်ပြု၍ မြတ်နိုး၍ ပူဇော်၍ အသက်ထက်ဆုံး မလွန်ကျူးအပ်။ (၂) ရဟန်းမိန်းမသည် ရဟန်းယောကျာ်းမရှိသော ကျောင်း၌ ဝါမကပ်အပ်၊ ဤတရားကိုလည်း အရိုအသေပြု၍ အလေးအမြတ်ပြု၍ မြတ်နိုး၍ ပူဇော်၍ အသက်ထက်ဆုံး မလွန် ကျူးအပ်။ (၃) လခွဲတစ်ကြိမ် ရဟန်းမိန်းမသည် ဘိက္ခုသံဃာမှ ဥပုသ်မေးခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ အဆုံးအမခံ ယူခြင်းငှါ ချဥ်းကပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ဤနှစ်ပါးသော တရားတို့ကို တောင့်တ အပ်ကုန်၏၊ ဤတရားကိုလည်း။ပ။ (၄) ဝါမှထပြီးသော ရဟန်းမိန်းမသည် ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီ ‘ရဟန်း ရဟန်းမိန်းမ’ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ မြင်သဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ကြားသဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ယုံမှားသဖြင့်သော် လည်းကောင်း ဤသုံးပါးသော အကြောင်းတို့ဖြင့် ဖိတ်ကြားအပ်၏၊ ဤတရားကိုလည်း။ပ။ (၅) သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့ ရောက်သော ရဟန်းမိန်းမသည် ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီ ‘ရဟန်း ရဟန်း မိန်းမ’ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ ပက္ခမာနတ်ကို ကျင့်အပ်၏၊ ဤတရားကိုလည်း။ပ။ (၆) ခြောက်ပါးသော တရားတို့၌ နှစ်နှစ်တို့ပတ်လုံး ကျင့်ပြီးသော သိက္ခာရှိသော သိက္ခမာန်၏ ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီ ‘ရဟန်း ရဟန်းမိန်းမ’ နှစ်ဖက်သော သံဃာ၌ ပဉ္စင်းအဖြစ်ကို ရှာအပ်၏၊ ဤတရားကိုလည်း။ပ။ (၇) ရဟန်းမိန်းမသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းနှင့်မျှ ရဟန်းယောကျာ်းကို မဆဲရေး ‘မမြည်တွန်’ အပ်၊ မရေရွတ်အပ်၊ ဤတရားကိုလည်း။ပ။ (၈) ယနေ့မှအစပြု၍ ရဟန်းမိန်းမတို့အား ရဟန်းယောကျာ်းတို့၌ ပြောဆိုခြင်း အကြောင်းကို ပိတ်ပင်တားမြစ်အပ်၏၊ ရဟန်းယောကျာ်းတို့အား ရဟန်းမိန်းမတို့၌ ပြောဆိုခြင်း အကြောင်းကို မပိတ်ပင် မတားမြစ်အပ်၊ ဤတရားကိုလည်း အရိုအသေပြု၍ အလေးအမြတ်ပြု၍ မြတ်နိုး၍ ပူဇော်၍ အသက်ထက်ဆုံး မလွန်ကျူးအပ်”ဟု (ရွတ်ဆိုအပ်၏)။ အသျှင် ညီညွတ်ပါကုန်၏ဟု ဆိုသော ရဟန်းမိန်းမအား (ဂရုဓံမှ) တစ်ပါးသော တရားကို အကယ်၍ ဟောအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အသျှင် မညီညွတ်ပါကုန်ဟု ဆိုသော ရဟန်းမိန်းမအား ဂရုဓံတရားရှစ်ပါးတို့ကို အကယ်၍ ဟောအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ (အသျှင်ဂရုဓံသည် နှုတ်၌ လာပါ၏ဟု ဆိုသော ရဟန်းမိန်းမအား) အဆုံးအမကို မဆောက်နှင်းမူ၍ ‘မအပ်နှံမူ၍’ တစ်ပါးသော တရားကို အကယ်၍ ဟောအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

The monk who has been appointed should sweep the yard, set out water for drinking and water for washing, prepare a seat, get hold of a companion, and then sit down. The nuns should go there, bow down to the monk, and sit down. The monk should then ask them, “Are you all here, sisters?” If they say, “We’re all here, venerable,” he should say, “Are you keeping the eight important principles?” If they say, “We are,” he should say, “This is the instruction.” If they say, “We’re not,” he should recite the important principles: “A nun who has been fully ordained for a hundred years should bow down to a monk who was given the full ordination on that very day, and she should stand up for him, raise her joined palms to him, and do acts of respect toward him. This principle is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. A nun shouldn’t spend the rainy-season residence in a monastery without monks. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. Every half-month a nun should seek two things from the Sangha of monks: asking it about the observance day and going to it for the instruction. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. A nun who has completed the rainy-season residence should invite correction from both Sanghas in regard to three things: what has been seen, heard, or suspected. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. A nun who has committed a heavy offense must undertake a trial period for a half-month toward both Sanghas. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. A trainee nun who has trained for two years in the six rules may seek for full ordination in both Sanghas. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. A nun may not in any way abuse or revile a monk. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached. From today onwards, nuns may not correct monks, but monks may correct nuns. This principle too is to be honored and respected all one’s life, and is not to be breached.” If they say, “We’re all here, venerable,” and he instructs them with another teaching, then he commits an offense of wrong conduct. If they say, “We’re not all here, venerable,” and he instructs them in the eight important principles, then he commits an offense of wrong conduct. If he does not give the instruction, but he gives them another teaching, then he commits an offense of wrong conduct. Permutations

၁၅၀။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီ ညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိ သည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession. If it is an illegitimate legal procedure but he perceives it as legitimate, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense entailing confession.

၁၅၁။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် မညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ် ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိ သည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့။ပ။ ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို မညီညွတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိလျက် ညီညွတ်သော ရဟန်းမိန်းမသံဃာကို ညီညွတ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ဆုံးမအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is incomplete but he perceives it as complete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he perceives it as illegitimate, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure but he is unsure of it, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete but he perceives it as incomplete, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete but he is unsure of it, then if he instructs those nuns, he commits an offense of wrong conduct. If it is a legitimate legal procedure and he perceives it as such, and the Sangha of nuns is complete and he perceives it as such, then if he instructs those nuns, there is no offense. Non-offenses

၁၅၂။ (ဂရုဓံ) ပါဠိကို သင်ပေးအံ့၊ (ဂရုဓံ) ပါဠိ၏ အနက် ‘အဋ္ဌကထာ’ ကို သင်ပေးအံ့၊ အသျှင် ရွတ်ပါလော့ဟု ဆိုသောကြောင့် ရွတ်ဆိုအံ့၊ ပြဿနာကို မေးအံ့၊ ပြဿနာကို မေးသောကြောင့် ဖြေအံ့၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ ဟောသော တရားကို ရဟန်းမိန်းမတို့သည် နာကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ သိက္ခမာန် သာမဏေမအား ဆုံးမအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့ အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဌမ ဩဝါဒသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he recites; if he tests them; if he recites when asked to do so; if he asks a question; if he replies when asked a question; if he is speaking for the benefit of someone else and the nuns listen in; if it is to a trainee nun; if it is to a novice nun; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on instructing nuns without approval, the first, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၂-အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပုဒ် ၁၅၃။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် အလှည့် အားဖြင့် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏။ ထိုအခါ၌ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမခြင်းငှါ အသျှင်စူဠပန်၏ အလှည့်ဖြစ်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “ယခုအခါ၌ ယနေ့အဆုံးအမသည် မပြည့်စုံလတ္တံ့၊ ယခုအခါ၌ ထိုဥဒါနကိုသာလျှင် အသျှင်စူဠပန်သည် အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုလတ္တံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် အသျှင်စူဠပန်ထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အသျှင်စူဠပန်ကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ကုန်၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်သော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့ကို အသျှင်စူဠပန် သည်- “နှမတို့ ညီညွတ်ကုန်၏လော”ဟု မေး၏။ ညီညွတ်ပါကုန်၏ အသျှင်ဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ နှမတို့ ဂရုဓမ္မရှစ်ပါးတို့သည် နှုတ်၌ လာကုန်၏လောဟု (မေးပြန်၏)။ ဂရုဓမ္မရှစ်ပါးတို့သည် နှုတ်၌ လာပါကုန်၏ အသျှင်ဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ “နှမတို့ ဤသည်ကား အဆုံးအမပေတည်း”ဟု ဆောက်နှင်း၍ ‘အပ်နှံ၍’ ဤဥဒါနကို အဖန် တလဲလဲ ရွတ်ဆို၏- “လွန်ကဲသော ‘အရဟတ္တဖိုလ်’ စိတ်ရှိသော မမေ့မလျော့သော (အရဟတ္တမဂ် အရဟတ္တဖိုလ်) ဉာဏ်၏ အကြောင်းဖြစ်သော (ဗောဓိပက္ခိယ) တရားတို့၌ ကျင့်သော တာဒိဂုဏ် ‘သည်းခံခြင်းစသော မတုန်လှုပ်သော ဂုဏ်’နှင့် ပြည့်စုံသော (ရာဂ စသည်မှ) ငြိမ်းပြီးသော အခါခပ်သိမ်း သတိရှိသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား စိုးရိမ်ခြင်း တို့သည် မဖြစ်ကုန်”ဟု (ဤဥဒါနကို အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဆို၏)။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “ယခုအခါ၌ ယနေ့အဆုံးအမသည် မပြည့်စုံလတ္တံ့၊ ယခုအခါ၌ ထိုဥဒါနကိုသာ လျှင် အသျှင်စူဠပန်သည် အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုလတ္တံ့ဟု ဆိုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ အသျှင်စူဠပန်သည် ထိုရဟန်းမိန်းမတို့၏ ဤသို့သော စကားပြောဆိုခြင်းကို ကြားလေ၏။ ထိုအခါ အသျှင်စူဠပန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်၍ ဟင်းလင်းပြင်ဟုဆိုအပ်သော ကောင်းကင်၌ စကြံလည်း သွား၏၊ ရပ်လည်း ရပ်၏၊ ထိုင်လည်း ထိုင်၏၊ အိပ်လည်း အိပ်၏၊ အခိုးလည်း လွှတ်၏၊ အလျှံလည်း လွှတ်၏၊ အကြား၌လည်း ကွယ်၏၊ ထိုဥဒါနကိုလည်း ရွတ်ဆို၏၊ တစ်ပါးသော ဘုရား စကားတော်များစွာကိုလည်း ရွတ်ဆို၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “အံ့ဖွယ် ရှိပေစွ အချင်းတို့၊ မဖြစ်ဖူးမြဲဖြစ်ပေစွ အချင်းတို့၊ အသျှင်စူဠပန်၏အဆုံးအမသည် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ ထို့အတူ ငါတို့အား ဤအခါမှ ရှေးကာလ၌ အဆုံးအမသည် မပြည့်စုံ စဖူးချေ”ဟု ဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ အသျှင်စူဠပန်သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို မှောင်မိုက်သည့်တိုင်အောင် အဆုံးအမပေး၍ “နှမတို့ သွားကုန်လော့”ဟု လွှတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် မြို့တံခါးပိတ်ထားသောကြောင့် မြို့၏အပ၌ နေ၍ နံနက်စောစော ကလျှင် မြို့တွင်းသို့ ဝင်ကုန်၏။ လူတို့သည် “မမြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ကုန်သော ဤရဟန်းမိန်းမတို့ သည် ကျောင်းအရံ၌ ရဟန်းယောကျာ်းတို့နှင့်အတူ နေ၍ ယခုအခါ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ကုန်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်စူဠပန်သည် နေဝင်သည့်တိုင်အောင် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “စူဠပန် သင်သည် နေဝင်သည့်တိုင်အောင် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ စူဠပန် အဘယ့်ကြောင့် နေဝင်သည့် တိုင်အောင် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို အဆုံးအမပေးဘိသနည်း။ ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Instructing nuns after sunset Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the senior monks were taking turns instructing the nuns. Then, on one occasion, it was Venerable Cūḷapanthaka’s turn. The nuns said, “Today the instruction won’t be effective. Venerable Cūḷapanthaka will just be repeating the same thing over and over.” Soon afterwards those nuns went to Cūḷapanthaka, bowed, and sat down. Cūḷapanthaka then said to them, “Are you all here, sisters?” “We’re all here, venerable.” “Are you keeping the eight important principles?” “We are.” After saying, “This is the instruction,” he uttered the same heartfelt exclamation again and again: “For the heedful one possessed of the higher mind, For the sage training on the path to sagacity— There are no sorrows for such a one, The peaceful one, who is always mindful.” And the nuns said, “Didn’t we say that the instruction wouldn’t be effective, that Venerable Cūḷapanthaka would just be repeating the same thing over and over?” Cūḷapanthaka overheard that conversation between the nuns. He then rose up into the air, walked back and forth in space, and he stood, sat down, and lay down there. He emitted smoke and fire, and he disappeared, all the while uttering the same heartfelt exclamation and many other sayings by the Buddha. The nuns said, “It’s astonishing and amazing! No previous instruction has been as effective as this one from Venerable Cūḷapanthaka!” And Cūḷapanthaka kept on instructing those nuns until the dark of night and then dismissed them, saying, “Go, sisters.” But because the gates to town were closed, those nuns spent the night outside and only entered early in the morning. People complained and criticized them, “These nuns aren’t celibate. They spend the night in the monastery with the monks and only now do they enter town.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized Cūḷapanthaka, “How could Venerable Cūḷapanthaka instruct the nuns after the sun has set?”… “Is it true, Cūḷapanthaka, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Cūḷapanthaka, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၁။ ၂၂-၁၅၄။ “သမ္မုတိရသော ရဟန်းသည်လည်း နေဝင်သည့်တိုင်အောင် ရဟန်း မိန်းမတို့ကို အကယ်၍ ဆုံးမငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘Even if he has been appointed, if a monk instructs the nuns after sunset, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၂-အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၅၅။ သမ္မုတိရသော ရဟန်း မည်သည် ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်သော ကံဖြင့် သမုတ် အပ်သော ရဟန်းတည်း။ နေဝင်သည့်တိုင်အောင်ဟူသည် နေသည် ကွယ်ပျောက်သည့်တိုင်အောင်။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ ‘ရဟန်းယောကျာ်းသံဃာ ရဟန်းမိန်းမသံဃာ နှစ်ပါးစုံ’ ၌ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ ဆုံးမငြားအံ့ဟူသည် ဂရုဓံတရားရှစ်ပါးတို့ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ပါးသော တရားဖြင့်သော် လည်းကောင်း ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Has been appointed: has been appointed through a legal procedure consisting of one motion and three announcements. After sunset: after the sun has gone down. The nuns: they have been given the full ordination by both Sanghas. Instructs: if he instructs in the eight important principles or he gives any other teaching, he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၅၆။ နေဝင်သည်၌ နေဝင်သည်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နေဝင်သည်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နေဝင်သည်၌ နေမဝင်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ဖက်သံဃာ၌သာ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းမိန်းမကို ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နေမဝင်ဘဲလျက် နေဝင်သည်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နေမဝင်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နေမဝင်ရာ၌ နေမဝင်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If the sun has set, and he perceives that it has, and he instructs the nuns, he commits an offense entailing confession. If the sun has set, but he is unsure of it, and he instructs the nuns, he commits an offense entailing confession. If the sun has set, but he perceives that it has not, and he instructs the nuns, he commits an offense entailing confession. If he instructs a nun who is fully ordained only on one side, he commits an offense of wrong conduct. If the sun has not set, but he perceives that it has, he commits an offense of wrong conduct. If the sun has not set, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If the sun has not set, and he perceives that it has not, there is no offense. Non-offenses

၁၅၇။ (ဂရုဓံ) ရှစ်ပါးပါဠိကို သင်ပေးအံ့၊ (ဂရုဓံ) ရှစ်ပါးပါဠိ၏အနက်ကို သင်ပေးအံ့၊ အသျှင် ဂရုဓံပါဠိကို ရွတ်ပါလော့ဟု ဆိုသောကြောင့် ရွတ်အံ့၊ ပြဿနာကို မေးအံ့၊ ပြဿနာမေးသည်ကို ဖြေအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ ဟောပြောစဥ် ရဟန်းမိန်းမတို့သည် နာကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ သိက္ခမာန် သာမဏေမအား ဆုံးမအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒုတိယ အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he recites; if he tests them; if he recites when asked to do so; if he asks a question; if he replies when asked a question; if he is speaking for the benefit of someone else and the nuns listen in; if it is to a trainee nun; if it is to a novice nun; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on instructing nuns after sunset, the second, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၃-ဘိက္ခုနုပဿယသိက္ခာပုဒ် ၁၅၈။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သက္ကတိုင်း ကပိလဝတ်ပြည် နိဂြောဓာရုံကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းမိန်းမတို့အား “အသျှင်မတို့ လာကြ ကုန်လော့၊ အဆုံးအမကို ခံယူခြင်းငှါ သွားကြကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ အသျှင်မတို့ အကျွန်ုပ်တို့သည် အဆုံးအမခံယူခြင်း၏ အကြောင်းကြောင့် အကြင်အရပ်သို့ သွားကုန် ရာ၏၊ (ထိုသွားဖွယ်ကိစ္စ မရှိတော့ပြီ)။ အသျှင်ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည်ကား ဤအရပ်၌ပင် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဆုံးမကုန်၏ဟု ဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို ကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ရဟန်းယောကျာ်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြားကြကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်း မိန်းမတို့ကို ဆုံးမငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြ ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Instructing nuns in a nunnery Origin story First substory At one time when the Buddha was staying in the Sakyan country in the Banyan Tree Monastery at Kapilavatthu, the monks from the group of six went to the nunnery and instructed the nuns from the group of six. Soon afterwards, other nuns said to the nuns from the group of six, “Come, venerables, let’s go to the instruction.” “There’s no need. The monks from the group of six came and instructed us right here.” The nuns complained and criticized the monks from the group of six, “How could the monks from the group of six go to the nunnery and instruct the nuns?” Then those nuns told the monks. The monks of few desires complained and criticized those monks, “How could those monks do this?”… “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk goes to a nunnery and instructs the nuns, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၅၉။ ထိုအခါ၌ မဟာပဇာပတိဂေါတမီသည် ဖျားနာ၏၊ မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် မဟာပဇာပတိဂေါတမီထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် မဟာပဇာပတိဂေါတမီကို “ဂေါတမီ ခံ့ကျန်းပါ၏လော မျှတပါ၏လော”ဟု မေးမြန်းကြကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတို့ အကျွန်ုပ်သည် မခံ့ကျန်းပါ၊ မမျှတပါ၊ တောင်းပန်တိုက်တွန်းပါ၏၊ အသျှင်တို့သည် တရားကို ဟောပါကုန်လော့ဟု (လျှောက်၏)။ “နှမ ရဟန်းမိန်းမတို့ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့အား တရားဟောခြင်းငှါ မအပ်”ဟု (ပြောဆိုပြီး) တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ မဟောကုန်။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူပြီးလျှင် မဟာပဇာပတိဂေါတမီထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ ခင်းထားသော နေရာ၌ ထိုင်တော်မူပြီးလျှင် မဟာပဇာပတိ ဂေါတမီကို “ဂေါတမီ ခံ့ကျန်း၏လော၊ မျှတ၏လော”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အသျှင်ဘုရား ရှေးအခါက မထေရ်ကြီးဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည်လာ၍ အကျွန်ုပ်အား တရားကို ဟောကုန်၏၊ ထိုသို့ တရားဟောခြင်းဖြင့် အကျွန်ုပ် ချမ်းသာပါ၏၊ ယခုအခါ၌မူကား “မြတ်စွာဘုရားသည် (ထိုသို့ တရားဟောခြင်းကို) ပယ်တော်မူ၏”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍ (တရားကို) မဟောကုန်၊ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား မချမ်းမသာ ဖြစ်ပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် မဟာပဇာပတိဂေါတမီကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင် စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေပြီးသော်နေရာမှ ထကာ ဖဲခွါသွားတော်မူ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ ရဟန်းမိန်းမတို့ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ နာဖျားသော ရဟန်းမိန်းမကို ဆုံးမခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards Mahāpajāpati Gotamī became sick. The senior monks went to see her and said, “We hope you’re bearing up, Gotamī, we hope you’re getting better?” “I’m not bearing up, venerables, and I’m not getting better. Please give me a teaching.” “It’s not allowable for us to go a nunnery and teach the nuns.” And being afraid of wrongdoing, they did not teach her. Soon afterwards, after robing up in the morning, the Buddha took his bowl and robe and went to Mahāpajāpati Gotamī where he sat down on the prepared seat. He said to her, “I hope you’re bearing up, Gotamī, I hope you’re getting better?” “Previously, sir, the senior monks would come and teach me, and because of that I would be comfortable. But now that this has been prohibited by the Buddha, they don’t teach because they’re afraid of wrongdoing. Because of that I’m not comfortable.” After instructing, inspiring, and gladdening her with a teaching, the Buddha got up from his seat and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to go a nunnery and instruct a sick nun. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

‘If a monk goes to a nunnery and instructs the nuns, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. This is the appropriate occasion: a nun is sick.’” Definitions

၇၂-၂၃- (ခ) ၁၆၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ ကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့ ကျောင်းသို့ သွား၍ ဆုံးမရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့ သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ ရဟန်းမိန်းမသည် ဖျားနာ၏၊ ဤကား ထိုရဟန်း မိန်းမတို့ကျောင်းသို့ သွား၍ ဆုံးမရာ၌ အချိန် အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ၃-ဘိက္ခုနုပဿယသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၆၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤ ဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းမိန်းမကျောင်း မည်သည် အကြင်ကျောင်း၌ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် တစ်ညဥ့်မျှလည်း နေကုန်၏ (ထိုကျောင်းသည် ရဟန်းမိန်းမကျောင်း မည်၏)။ ချဥ်းကပ်၍ဟူသည် ထိုအရပ်သို့ သွား၍။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ ‘ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီသံဃာ နှစ်ပါးစုံ’၌ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်း မိ်န်းမတည်း။ ဆုံးမငြားအံ့ဟူသည် ဂရုဓံတရားရှစ်ပါးတို့ဖြင့် ဆုံးမအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အချိန်အခါကိုကြဥ်၍ဟူသည် အချိန်အခါကို ထား၍။ ဖျားနာသော ရဟန်းမိန်းမဟူသည် အဆုံးအမခံယူရန်သော်လည်းကောင်း၊ ကံကြီးကံငယ်ဆောင် ရန်သော်လည်းကောင်း သွားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော (ရဟန်းမိန်းမတည်း)။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A nunnery: wherever nuns stay, even for a single night. Goes to: goes there. The nuns: they have been given the full ordination by both Sanghas. Instructs: if he instructs about the eight important principles, he commits an offense entailing confession. Except on an appropriate occasion: unless it is an appropriate occasion. A sick nun: she is not able to go to the instruction or to a formal meeting of the community. Permutations

၁၆၂။ ရဟန်းမိန်းမ၌ ရဟန်းမိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ အချိန်အခါမှတစ်ပါး ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ၌ ယုံမှားရှိသည် ဖြစ်၍ ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ အချိန်အခါမှတစ်ပါး ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ၌ ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ ချဥ်းကပ်၍ အချိန်အခါမှတစ်ပါး ဆုံးမငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဂရုဓံရှစ်ပါးမှ တစ်ပါးသော တရားဖြင့် ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ဖက်သံဃာ၌ ပဉ္စင်းခံသော မိန်းမကို ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်သောသူ၌ ရဟန်းမိန်းမဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်သောသူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်သောသူ၌ ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If she is fully ordained, and he perceives her as such, and he goes to the nunnery and instructs her, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If she is fully ordained, but he is unsure of it, and he goes to the nunnery and instructs her, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If she is fully ordained, but he does not perceive her as such, and he goes to the nunnery and instructs her, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he instructs her with another teaching, he commits an offense of wrong conduct. If he instructs a nun who is fully ordained only on one side, he commits an offense of wrong conduct. If she is not fully ordained, but he perceives her as such, he commits an offense of wrong conduct. If she is not fully ordained, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If she is not fully ordained, and he does not perceive her as such, there is no offense. Non-offenses

၁၆၃။ အချိန်အခါ၌ (ဆုံးမအံ့)၊ ဂရုဓံရှစ်ပါး ပါဠိကို သင်ပေးအံ့၊ ဂရုဓံရှစ်ပါးပါဠိ၏ အနက်ကို သင်ပေးအံ့၊ အသျှင် ဂရုဓံပါဠိကို ရွတ်ပါလော့ဟု ဆိုသောကြောင့် ရွတ်အံ့၊ ပြဿနာကို မေးအံ့၊ ပြဿနာ မေးသည်ကို ဖြေဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ ဟောပြောစဥ် ရဟန်းမိန်းမတို့သည် နာကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ သိက္ခမာန် သာမဏေမအား ဆုံးမအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ တတိယ ဘိက္ခုနုပဿယသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is an appropriate occasion; if he recites; if he tests them; if he recites when asked to do so; if he asks a question; if he replies when asked a question; if he is speaking for the benefit of someone else and the nuns listen in; if it is to a trainee nun; if it is to a novice nun; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on instructing nuns in a nunnery, the third, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၄-အာမိသသိက္ခာပုဒ် ၁၆၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်း မိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်သော် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ သူနာ၏အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံး အဆောင်တို့ကို ရကုန်၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမခြင်းငှါ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းကို မပြုကုန်၊ (သင်္ကန်းစသော) အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့် မထေရ်ကြီး ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏”ဟု ဆိုကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမခြင်းငှါ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းကို မပြုကုန်၊ (သင်္ကန်းစသော) အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့် မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏ဟု ဆိုကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ‘မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမ ခြင်းငှါ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းကို မပြုကုန်၊ (သင်္ကန်းစသော) အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့် မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏’ဟု ဆိုကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ်မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် “မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမ တို့ကို ဆုံးမခြင်းငှါ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းကို မပြုကုန်၊ (သင်္ကန်းစသော) အာမိသဟူသော အကြောင်း ကြောင့် မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏”ဟု ပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည် ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Accusing monks of teaching nuns for profit Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the senior monks who were instructing the nuns received robe-cloth, almsfood, dwellings, and medicinal supplies. And the monks from the group of six said this about them, “The senior monks aren’t instructing the nuns as a service, but for the sake of worldly gain.” The monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of six say that the senior monks aren’t instructing the nuns to render a service, but for the sake of worldly gain?” … “Is it true, monks, that you say this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you say this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၃။ ၂၄-၁၆၅။ “အကြင် ရဟန်းသည် (သင်္ကန်းစသော) အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့် မထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမကုန်၏ဟု ဆိုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk says that the senior monks are instructing the nuns for the sake of worldly gain, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၄-အာမိသသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၆၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍အလိုရှိအပ်၏။ အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့်ဟူသည် သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆွမ်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာဟူသော အကြောင်းကြောင့် သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံး အဆောင်ဟူသော အကြောင်းကြောင့် အရိုအသေပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် အလေးအမြတ်ပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် မြတ်နိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ရှိခိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ပူဇော်မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဆိုငြားအံ့ဟူသည် သံဃာသည် သမုတ်အပ်သော ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းကို ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ နှလုံးမသာခြင်းကို ပြုလို၍။ “သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆွမ်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာဟူသော အကြောင်းကြောင့် သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်ဟူသော အကြောင်းကြောင့် အရို အသေပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် အလေးအမြတ်ပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် မြတ်နိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ရှိခိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ပူဇော်မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆုံးမ၏”ဟု ဆိုအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. For the sake of worldly gain: for the sake of robe-cloth, for the sake of almsfood, for the sake of a dwelling, for the sake of medicinal supplies, for the sake of honor, for the sake of respect, for the sake of deference, for the sake of veneration, for the sake of worship. Says: if, concerning one who is fully ordained and who has been appointed by the Sangha as an instructor of nuns—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—he says, “He instructs for the sake of robe-cloth,” “… for the sake of almsfood,” “… for the sake of a dwelling,” “… for the sake of medicinal supplies,” “… for the sake of honor,” “… for the sake of respect,” “… for the sake of deference,” “… for the sake of veneration,” “… for the sake of worship,” he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၆၇။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဤသို့ ဆိုအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဤသို့ ဆိုအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဤသို့ ဆိုအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃာသည် မသမုတ်အပ်သော ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းကို ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ နှလုံးမသာမှုကို ပြုလို၍ “သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ပ။ ပူဇော်မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆုံးမ၏”ဟု ဆိုအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သံဃာသည် သမုတ်အပ်သည်လည်းဖြစ်သော မသမုတ်အပ်သည်လည်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမတတ်သော ရဟန်းမဟုတ်သော သူကို ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြုလို၍ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြုလို၍ နှလုံးမသာမှုကို ပြုလို၍ “သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆွမ်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ကျောင်း အိပ်ရာနေရာဟူသော အကြောင်းကြောင့် သူနာ၏အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်ဟူသော အကြောင်း ကြောင့် အရိုအသေပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် အလေးအမြတ်ပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် မြတ်နိုး မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ရှိခိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ပူဇော်မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆုံးမ၏”ဟု ဆိုအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If it is a legitimate legal procedure, and he perceives it as such, and he says such a thing, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he is unsure of it, and he says such a thing, he commits an offense entailing confession. If it is a legitimate legal procedure, but he perceives it as illegitimate, and he says such a thing, he commits an offense entailing confession. When someone who is fully ordained is an instructor of nuns, but he has not been appointed by the Sangha as such, and a monk—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—says, “He instructs for the sake of robe-cloth,” “… for the sake of almsfood,” “… for the sake of a dwelling,” “… for the sake of medicines,” “… for the sake of honor,” “… for the sake of respect,” “… for the sake of deference,” “… for the sake of veneration,” “… for the sake of worship,” he commits an offense of wrong conduct. When someone who is not fully ordained is an instructor of nuns, whether or not he has been appointed by the Sangha as such, and a monk—desiring to disparage him, desiring to give him a bad reputation, desiring to humiliate him—says, “He instructs for the sake of robe-cloth,” “… for the sake of almsfood,” “… for the sake of a dwelling,” “… for the sake of medicinal supplies,” “… for the sake of honor,” “… for the sake of respect,” “… for the sake of deference,” “… for the sake of veneration,” “… for the sake of worship,” he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, but he perceives it as legitimate, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is an illegitimate legal procedure, and he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၁၆၈။ ပကတိသဘောအားဖြင့် သင်္ကန်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆွမ်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာဟူသော အကြောင်းကြောင့် သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးအသုံးအဆောင်ဟူသော အကြောင်းကြောင့် အရိုအသေပြုမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် အလေးအမြတ်ပြုမှုဟူသော အကြောင်း ကြောင့် မြတ်နိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ရှိခိုးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ပူဇော်မှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဆုံးမသော ရဟန်းကို ဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ စတုတ္ထ အာမိသသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he says it to one who regularly gives the instruction for the sake of robe-cloth, … for the sake of almsfood, … for the sake of a dwelling, … for the sake of medicinal supplies, … for the sake of honor, … for the sake of respect, … for the sake of deference, … for the sake of veneration, … for the sake of worship; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on accusing monks of teaching nuns for profit, the fourth, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၅-စီဝရဒါနသိက္ခာပုဒ် ၁၆၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သာဝတ္ထိပြည်တွင် ခရီးလမ်းမ တစ်ခု၌ ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်၏၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းမိန်းမသည်လည်း ထိုခရီးလမ်းမ၌ ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်၏၊ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ထိုရဟန်းမိန်းမအား “နှမ သွားချေ၊ ဤမည်သော အရပ်၌ ဆွမ်း လောင်းလှူ၏”ဟု ဆို၏။ ထိုရဟန်းမိန်းမသည်လည်း “အသျှင်ဘုရား သွားပါချေ၊ ဤမည်သော အရပ်၌ ဆွမ်းလောင်းလှူ၏”ဟု ဆို၏၊ ထိုရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမတို့သည် မပြတ်တွေ့မြင်သဖြင့် မြင်ဖူး တွေ့ဖူးသော အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ သံဃာသည် သင်္ကန်းကို ဝေဖန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမသည် အဆုံးအမခံရာသို့ သွား၍ ထိုရဟန်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုရဟန်းကို ရှိခိုး၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ရပ်တည်၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ရပ်တည်သော ထိုရဟန်းမိန်မကို ထိုရဟန်းသည် “နှမ ငါ၏ အဖို့ ‘ဝေစု’ ဖြစ်သော သင်္ကန်းကို သာယာလတ္တံ့လော”ဟု ဆို၏၊ အသျှင်ဘုရား သာယာပါအံ့၊ တပည့်တော်မသည် ညစ်နွမ်းသော သင်္ကန်း ရှိပါ၏ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ထိုရဟန်းမိန်းမအား သင်္ကန်းကို ပေး၏၊ ထိုရဟန်းသည်လည်း ညစ်နွမ်း သော သင်္ကန်း ရှိ၏။ ရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းကို “ငါ့သျှင် ယခုအခါ၌ သင်၏ သင်္ကန်းကို ပြုလော့”ဟု ဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်မအား သင်္ကန်းကို ပေးဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်း သင်သည် ရဟန်းမိန်းမအား သင်္ကန်းကို ပေး၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ရဟန်း သင်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သလော၊ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သလောဟု (မေးတော်မူရာ) - ဆွေမျိုးမတော်စပ်ပါ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းသည် ဆွေမျိုး မတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမအား သင်္ကန်းကို ပေးသဖြင့် သင့်တော်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ မသင့်တော် သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထင်ရှားရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထင်ရှားမရှိသည်ကိုလည်းကောင်း မသိချေ၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်း မိန်းမအား သင်္ကန်းကို ပေးဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမအား သင်္ကန်းကို ပေးငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Giving robe-cloth to a nun Origin story First substory On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, a certain monk was walking for almsfood along a street in Sāvatthī, as was a certain nun. That monk said to that nun, “Go to such-and-such a place, sister, and you’ll get alms,” and she said the same to him. And because they met frequently, they became friends. Just then robe-cloth belonging to the Sangha was being distributed. Then, after going to the instruction, that nun went to that monk and bowed. He then said to her, “Sister, will you accept my share of the robe-cloth?” “Yes, venerable, my robes are worn.” And he gave his robe-cloth to that nun. As a consequence, his robes, too, became worn. Other monks said to him, “Why don’t you make a robe for yourself?” And he told them what had happened. The monks of few desires complained and criticized him, “How could a monk give robe-cloth to a nun?” … “Is it true, monk, that you did this?” “It’s true, sir.” “Is she a relative of yours?” “No.” “Foolish man, a man and a woman who are unrelated don’t know what’s appropriate and inappropriate, what’s good and bad, in dealing with each other. And still you did this. This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk gives robe-cloth to an unrelated nun, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၇၀။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ ရဟန်းမိန်းမ တို့အား လဲလှယ်သော သင်္ကန်းကို မပေးကုန် ‘သင်္ကန်းချင်း မလဲလှယ်ကုန်’။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ကောင်းတို့သည် ငါတို့အား လဲလှယ်သော သင်္ကန်းကို မပေးကုန်သနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆို ကြသော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းအရာကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို ရဟန်းတို့့ရဟန်းယောကျာ်းအားလည်းကောင်း၊ ရဟန်းမိန်းမအားလည်းကောင်း၊ သိက္ခမာန်အားလည်းကောင်း၊ သာမဏေယောကျာ်းအားလည်းကောင်း၊ သာမဏေမိန်းမအားလည်းကောင်း သီတင်းသုံးဖော်ငါးယောက် တို့အား လဲလှယ်သော သင်္ကန်းကို ပေးခြင်းငှါ ‘သင်္ကန်းချင်း လဲလှယ်ခြင်းငှါ’ ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ ရဟန်းတို့ ဤသီတင်းသုံးဖော်ငါးယောက်တို့အား သင်္ကန်းချင်းလဲလှယ်ခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Once this had happened, the monks did not even give robe-cloth to the nuns in exchange, being afraid of wrongdoing. The nuns complained and criticized them, “How can they not give us robe-cloth in exchange?” The monks heard the complaints of those nuns and they told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to give things in exchange to five kinds of people: monks, nuns, trainee nuns, novice monks, and novice nuns. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၄။ ၂၅- (ခ) ၁၇၁။ “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်း မိန်းမအား လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ သင်္ကန်းကို ပေးငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏”ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk gives robe-cloth to an unrelated nun, except in exchange, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၅-စီဝရဒါနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၇၂။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည် ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော မည်သည် အမိဘက်မှသော်လည်းကောင်း၊ အဖဘက်မှသော်လည်းကောင်း ဘိုးဘေးခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ သင်္ကန်း မည်သည် သင်္ကန်းခြောက်ထည်တို့တွင် နောက်ဆုံး ဝိကပ္ပနာပြုလောက်သော တစ်ထည် ထည်သော သင်္ကန်းတည်း။ လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ဟူသည် လဲလှယ်ခြင်းကို ထား၍ ‘လဲလှယ်သည်မှတစ်ပါး’ သင်္ကန်းကို ပေးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Unrelated: anyone who is not a descendant of one’s male ancestors going back eight generations, either on the mother’s side or on the father’s side. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. Robe-cloth: one of the six kinds of robe-cloth, but not smaller than what can be assigned to another. Except in exchange: unless there is an exchange. Permutations

၁၇၃။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ဆွေမျိုးမတော်စပ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ သင်္ကန်းကို ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ သင်္ကန်းကို ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ဆွေမျိုးတော်စပ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ သင်္ကန်းကို ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ဖက်သော သံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမအား လဲလှယ်ခြင်းကို ကြဥ်၍ သင်္ကန်းကို ပေးအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ဆွေမျိုးမတော်စပ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမ၌ ဆွေမျိုးတော်စပ်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If she is unrelated and he perceives her as such, and he gives her robe-cloth, except in exchange, he commits an offense entailing confession. If she is unrelated, but he is unsure of it, and he gives her robe-cloth, except in exchange, he commits an offense entailing confession. If she is unrelated, but he perceives her as related, and he gives her robe-cloth, except in exchange, he commits an offense entailing confession. If he gives robe-cloth to a nun who is fully ordained only on one side, except in exchange, he commits an offense of wrong conduct. If she is related, but he perceives her as unrelated, he commits an offense of wrong conduct. If she is related, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If she is related and he perceives her as such, there is no offense. Non-offenses

၁၇၄။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ဘိက္ခုနီမအား (ပေးအံ့)၊ အဖိုးအနည်းငယ်ထိုက်သော ဝတ္ထုဖြင့် အဖိုး အများထိုက်သော ဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း၊ အဖိုးအများထိုက်သော ဝတ္ထုဖြင့် အဖိုးအနည်းငယ် ထိုက်သော ဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း လဲလှယ်အံ့၊ ရဟန်းမိန်းမသည် အကျွမ်းဝင်၍ ယူအံ့၊ အခိုက်အတန့် ခေတ္တမျှယူအံ့၊ သင်္ကန်းကို ထား၍ တစ်ပါးသော ပရိက္ခရာကို ပေးအံ့၊ သိက္ခမာန်အား ပေးအံ့၊ သာမဏေမအား ပေးအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ်မသင့်။ ပဉ္စမ စီဝရဒါနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if she is related; if much is exchanged with little or little is exchanged with much; if the nun takes it on trust; if she borrows it; if he gives any requisite apart from robe-cloth; if it is a trainee nun; if it is a novice nun; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on giving robe-cloth to a nun, the fifth, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၆-စီဝရသိဗ္ဗနသိက္ခာပုဒ် ၁၇၅။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် သင်္ကန်းချုပ်ခြင်းအမှုကို ပြုခြင်းငှါ တတ်ကျွမ်းလိမ္မာ၏။ ရဟန်းမိန်းမတစ်ပါးသည် အသျှင် ဥဒါယီထံသိုု့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် အသျှင်ဥဒါယီကို “အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ အသျှင်သည် အကျွန်ုပ်၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်ပေးပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် ထိုရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်၍ ကောင်းစွာဆိုး ကောင်းစွာ အပြေအပြစ် ပြုပြီးလျှင် အလယ်၌ မိမိဉာဏ်အထင်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ဆန်းကြယ်သော (မိန်းမ ယောကျာ်း) အရုပ်ကို ကောင်းစွာ ထင်စေ၍ ခေါက်ထား၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမသည် အသျှင်ဥဒါယီထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ အသျှင်ဥဒါယီကို “အသျှင်ဘုရား ထို သင်္ကန်းသည် အဘယ်မှာနည်း”ဟု လျှောက်၏။ “နှမ ယူလော့ ဤသင်္ကန်းကို ခေါက်ထားသည့်အတိုင်း ဆောင် ယူသိမ်းထား၍ ရဟန်းမိန်းမသံဃာသည် အဆုံးအမခံရာ အရပ်သို့ လာသောအခါ ဤသင်္ကန်းကို ရုံ၍ ရဟန်းမိန်းမသံဃာ၏ နောက်မှ နောက်မှ လိုက်၍ လာလော့”ဟု (ဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမသည် ထိုသင်္ကန်းကို ခေါက်ထားသည့်အတိုင်း ဆောင်ယူသိမ်းထား၍ ရဟန်း မိန်းမသံဃာသည် အဆုံးအမကို ခံယူရန် လာသောအခါ ထိုသင်္ကန်းကို ရုံ၍ ရဟန်းမိန်းမသံဃာ၏ နောက်မှ နောက်မှ လိုက်လာ၏။ လူတို့သည် “ဤရဟန်းမိန်းမတို့သည် အလွန် အကြောက်အလန့် ကင်းပြတ်ကုန်၏၊ အပျော် အပါးကြူးကုန်၏၊ အရှက်မရှိကုန်၊ အကြင်ရဟန်းမိန်းမတို့စင်လျက် သင်္ကန်း၌ ဆန်းကြယ်သော မိန်းမရုပ် ယောကျာ်းရုပ်ကို ထင်စေကုန်ဘိ၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် “ဤအမှုသည် အဘယ်သူ၏ အမှုနည်း”ဟု ဆိုကုန်၏၊ အသျှင်ဥဒါယီ၏ အမှုတည်းဟု ဆိုလတ်သော် အကြောက်အလန့် ကင်းပြတ်ကုန် အပျော်အပါးကြူးကုန် အရှက်မရှိကုန် သော သူတို့အားသော်မှလည်း ဤသို့သော အမှုသည် မတင့်တယ်ရာ၊ အသျှင်ဥဒါယီအားမူကား အဘယ်မှာ တင့်တယ်ရာပါအံ့နည်းဟု (ဆိုကုန်၏)။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ရဟန်းယောကျာ်းတို့အား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥဒါယီသည် ရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်လုပ်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥဒါယီ သင်သည် ရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်း တော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဥဒါယီ သင်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သလော၊ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သလောဟု (မေးတော်မူရာ) - ဆွေမျိုးမတော်စပ်ပါ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော သူသည် ဆွေမျိုး မတော်စပ် သော ရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်သဖြင့် သင့်တော်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ မသင့်တော်သည်ကိုလည်း ကောင်း၊ ကြည်ညိုဖွယ်ဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကြည်ညိုဖွယ်မဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း မသိ၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်း မိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Sewing a robe for a nun Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time Venerable Udāyī had become skilled in making robes. On one occasion a certain nun went to Udāyī and said to him, “Venerable, would you please sew me a robe?” He then sewed a robe for that nun, well-dyed and beautifully made, and he drew a picture in the middle of it. He then folded it and put it aside. Soon afterwards that nun went to Udāyī and said, “Sir, where’s the robe?” “Now, sister, take this robe as it’s folded and put it aside. When the Sangha of nuns goes to the instruction, then put it on and follow right behind the other nuns.” And that nun did just that. People complained and criticized her, “How indecent these nuns are, what shameless scoundrels, in drawing pictures on their robes!” The nuns asked her, “Who did this?” “Venerable Udāyī.” “This sort of work would not even make an indecent, shameless scoundrel look good, let alone Venerable Udāyī.” The nuns told the monks, and the monks of few desires complained and criticized him, “How could Venerable Udāyī sew a robe for a nun?” … “Is it true, Udāyī, that you did this?” “It’s true, sir.” “Is she a relative of yours?” “No.” “Foolish man, a man and a woman who are unrelated don’t know what’s appropriate and inappropriate, what’s inspiring and uninspiring, in dealing with each other. And still you did this. This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၅။ ၂၆-၁၇၆။ “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ကိုယ်တိုင်မူလည်း ချုပ်ငြားအံ့၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ချုပ်စေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ့်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk sews a robe for an unrelated nun, or has one sewn, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၆-စီဝရသိဗ္ဗနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၇၇။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော မည်သည် အမိဘက်မှသော်လည်းကောင်း၊ အဖဘက်မှသော်လည်းကောင်း ဘိုးဘေးခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ သင်္ကန်း မည်သည် သင်္ကန်းခြောက်ထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်သော သင်္ကန်းတည်း။ ချုပ်ငြားအံ့ဟူသည် ကိုယ်တိုင်ချုပ်အံ့၊ အပ်နုတ်တိုင်း အပ်နုတ်တိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ချုပ်စေငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါးကို စေခိုင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ကြိမ်စေခိုင်းရာ များစွာလည်း ချုပ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Unrelated: anyone who is not a descendant of one’s male ancestors going back eight generations, either on the mother’s side or on the father’s side. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. A robe: one of the six kinds of robes. Sews: if he sews it himself, then for each stitch he commits an offense entailing confession. Has sewn: if he asks another, he commits an offense entailing confession. If he only asks once, then even if the other sews a lot, he commits one offense entailing confession. Permutations

၁၇၈။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၌ ဆွေမျိုးမတော်စပ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သင်္ကန်း ကို ချုပ်မူလည်း ချုပ်အံ့၊ ချုပ်စေမူလည်း ချုပ်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ သင်္ကန်းကို ချုပ်မူလည်း ချုပ်အံ့၊ ချုပ်စေမူလည်း ချုပ်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၌ ဆွေမျိုးတော်စပ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ချုပ်မူလည်း ချုပ်အံ့၊ ချုပ်စေမူလည်း ချုပ်စေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ဖက်သံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်မူလည်း ချုပ်အံ့၊ ချုပ်စေမူလည်း ချုပ်စေအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၌ ဆွေမျိုးမတော်စပ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ရဟန်း မိန်းမ၌ ဆွေမျိုးတော်စပ်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If she is unrelated and he perceives her as such, and he sews her a robe or has one sewn, he commits an offense entailing confession. If she is unrelated, but he is unsure of it, and he sews her a robe or has one sewn, he commits an offense entailing confession. If she is unrelated, but he perceives her as related, and he sews her a robe or has one sewn, he commits an offense entailing confession. If he sews a robe, or has one sewn, for a nun who is fully ordained only on one side, he commits an offense of wrong conduct. If she is related, but he perceives her as unrelated, he commits an offense of wrong conduct. If she is related, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If she is related and he perceives her as such, there is no offense. Non-offenses

၁၇၉။ ဆွေမျိုးတော်စပ်သော ရဟန်းမိန်းမ၏ (သင်္ကန်းကို ချုပ်အံ့)၊ သင်္ကန်းကို ထား၍ တစ်ပါး သော ပရိက္ခရာကို ချုပ်မူလည်း ချုပ်အံ့၊ ချုပ်စေမူလည်း ချုပ်စေအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ သိက္ခမာန်၏ သာမဏေမ၏ (သင်္ကန်းကို ချုပ်အံ့)၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဆဋ္ဌ စီဝရသိဗ္ဗနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if she is related; if he sews any requisite apart from a robe, or has it sewn; if it is a trainee nun; if it is a novice nun; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on sewing a robe for a nun, the sixth, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၇-သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ် ၁၈၀။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ ‘ချိန်းဆို၍’ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားကုန်၏။ လူတို့က “ငါတို့သည် မယားနှင့်တကွ လှည့်လည်သွားလာကုန်သကဲ့သို့၊ ဤအတူပင်လျှင် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ဤရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာကုန်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားတို့ကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့် ရှည်သော ခရီးသို့ သွားကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်း တည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားငြားအံ့၊ အယုတ်သဖြင့် ရွာတစ်ပါးသို့သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Traveling with a nun Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the monks from the group of six traveled by arrangement with nuns. People complained and criticized them, “Just as we walk about with our wives, so these Sakyan monastics walk about by arrangement with nuns.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can the monks from the group of six travel by arrangement with the nuns?” … “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk travels by arrangement with a nun, even just to the next inhabited area, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၈၁။ တစ်ရံရောအခါ များစွာကုန်သော ရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမတို့သည် သာကေတမြို့မှ သာဝတ္ထိပြည်သို့ အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားကုန်၏။ ထိုအခါ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ထိုရဟန်း ယောကျာ်းတို့ကို “အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အသျှင်ဘုရားတို့နှင့်အတူ သွားပါကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ နှမတို့ ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားခြင်းငှါ မအပ်၊ သင်တို့သော်လည်း ရှေးဦးစွာ သွားကုန်လော့၊ ငါတို့သော်လည်း သွားကုန်အံ့ဟု (ဆိုကုန်၏)။ အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင်တို့သည် ယောကျာ်းမြတ်တို့ပါတည်း အသျှင်ဘုရားတို့သာလျှင် ရှေးဦးစွာ ကြွတော်မူပါကုန်လော့ဟု (ဆိုကုန်၏)။ ထိုအခါ နောက်မှ သွားကြကုန်သော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့အား လမ်းခရီး၌ ခိုးသူတို့သည် လုလည်း လုယက်ကုန်၏၊ ဖျက်လည်း ဖျက်ဆီးကုန်၏။ ထိုအခါ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွား၍ ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြားကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ရဟန်းယောကျာ်းတို့အား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းယောကျာ်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ အဖော်ကုန်သည်နှင့် သွားအပ်သော၊ ရွံရှာဖွယ် ‘ယုံမှားတွေးတောဖွယ်’ ရှိ၏ဟု သမုတ်အပ်သော၊ ဘေးဘျမ်းနှင့်တကွဖြစ်သော ‘ဘေးအန္တရာယ်များသော’ ခရီး၌ ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards a number of monks and nuns were traveling from Sāketa to Sāvatthī. The nuns said to the monks, “Let’s go together.” “Sisters, it’s not allowable for us to travel by arrangement with nuns. Either you go first, or we will.” “You have the higher status, venerables. Please go first.” But because the nuns went behind, they were robbed and raped by bandits. When they arrived at Sāvatthī, they told the nuns there what had happened. The nuns then told the monks, who in turn told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to travel by arrangement with a nun if it’s a risky and dangerous road that should be traveled with a group. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၆။ ၂၇- (ခ) ၁၈၂။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ (သွားသင့်သော) အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ သွားငြားအံ့၊ အယုတ်သဖြင့် ရွာတစ်ပါးသို့လည်း သွားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုတိုင်ပင်ညီညွတ်၍ သွားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ လမ်းခရီးသည် အဖော်ကုန်သည်နှင့်အတူ သွားအပ်၏၊ ရွံရှာဖွယ် ‘ယုံမှားတွေးတောဖွယ်’ ရှိ၏ဟု သမုတ်အပ်၏၊ ဘေးဘျမ်းနှင့် တကွ ဖြစ်၏ ‘ဘေးရန်အန္တရာယ် ရှိ၏’၊ ဤကား ထိုတိုင်ပင်ညီညွတ်၍ သွားရာ၌အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk travels by arrangement with a nun, even just to the next inhabited area, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. This is the appropriate occasion: the road is considered risky and dangerous and should be traveled with a group.’” Definitions

၇-သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၈၃။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ပ။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ အတူဟူသည် တစ်ပေါင်းတည်း။ တိုင်ပင်ညီညွှတ်၍ဟူသည် “နှမ သွားကုန်အံ့၊ အသျှင်ဘုရား သွားပါကုန်အံ့။ အသျှင်ဘုရား သွားကြကုန်အံ့၊ နှမ သွားကုန်အံ့။ ယနေ့သော်လည်းကောင်း၊ နက်ဖြန်သော်လည်းကောင်း၊ သန်ဘက်သော် လည်းကောင်း သွားကုန်အံ့”ဟု တိုင်ပင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အယုတ်သဖြင့် ရွာတစ်ပါးသို့လည်းဟူသည် ကြက်ပျံတစ်ကျဝေးသော ရွာ၌ ရွာတစ်ပါးတိုင်း ရွာတစ်ပါးတိုင်း ‘တခြားရွာတိုင်း တခြားရွာတိုင်း’ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရွာမဟုတ်သော တော၌ ယူဇနာခွဲတိုင်း ယူဇနာခွဲတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ဟူသည် အချိန်အခါကာလကို ကြဥ်၍။ အဖော်ကုန်သည်နှင့်သွားအပ်သော ခရီး မည်သည် လမ်းခရီးသည် အဖော်ကုန်သည်နှင့် ကင်း၍ သွားခြင်းငှါ မတတ်ကောင်း။ ရွံရှာဖွယ် ‘ယုံမှားတွေးတောဖွယ်’ ရှိ၏ မည်သည် ထိုခရီးလမ်း၌ ခိုးသူတို့၏ ဝင်ရာ အရပ်သည် ထင်၏၊ စားရာအရပ်သည် ထင်၏၊ တည်ရာအရပ်သည် ထင်၏၊ နေရာအရပ်သည် ထင်၏၊ အိပ်ရာ အရပ်သည် ထင်၏။ ဘေးဘျမ်းနှင့်တကွ ဖြစ်၏ ‘ဘေးရန်အန္တရာယ် ရှိ၏’ မည်သည် ထိုခရီးလမ်း၌ ခိုးသူတို့သည် လူတို့ကို သတ်သည်တို့ကို မြင်ကုန်၏၊ လုယက်သည်တို့ကို မြင်ကုန်၏၊ ရိုက်ပုတ်သည်တို့ကို မြင်ကုန်၏၊ ဘေးရန်ရှိသော လမ်းခရီးကို အတူသွား၍ ဘေးရန်မရှိသော လမ်ခရီးကို ပြ၍ “နှမတို့ သွားကုန် လော့”ဟု (ဆို၍) လွှတ်အပ်ကုန်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. With: together. By arrangement: if he makes an arrangement like this: he says, “Let’s go, sister,” and she replies, “Yes, let’s go, venerable;” or she says, “Let’s go, venerable,” and he replies, “Yes, let’s go, sister;” or he says, “Let’s go today,” “Let’s go tomorrow,” “Let’s go the day after tomorrow,” then he commits an offense of wrong conduct. Even just to the next inhabited area: when the inhabited areas are a chicken’s flight apart, then for every next inhabited area he commits an offense entailing confession. When it is an uninhabited area, a wilderness, then for every six kilometers he commits an offense entailing confession. Except on an appropriate occasion: unless it is an appropriate occasion. The road should be traveled with a group: it is not possible to travel without a group. Risky: a place has been seen along that road where criminals are camping, eating, standing, sitting, or lying down. Dangerous: criminals have been seen along that road, injuring, robbing, or beating people. If they go together thinking it is dangerous, but then see that it is not, the nuns are to be dismissed, “Go, sisters.” Permutations

၁၈၄။ တိုင်ပင်ရာ၌ တိုင်ပင်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားငြားအံ့၊ အယုတ်သဖြင့် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ရွာတစ်ပါးသို့သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိုင်ပင်ရာ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားငြားအံ့၊ အယုတ် သဖြင့် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ရွာတစ်ပါးသို့သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိုင်ပင်ရာ၌ မတိုင်ပင်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ကြောင်းတည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို သွားငြားအံ့၊ အယုတ်သဖြင့် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ရွာတစ်ပါးသို့သော်လည်း သွားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းယောကျာ်းသည် တိုင်ပင်၏၊ ရဟန်းမိန်းမသည် မတိုင်ပင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ တိုင်ပင်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ မတိုင်ပင်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If there is an arrangement, and he perceives that there is, and he travels with a nun, even just to the next inhabited area, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If there is an arrangement, but he is unsure of it, and he travels with a nun, even just to the next inhabited area, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If there is an arrangement, but he does not perceive that there is, and he travels with a nun, even just to the next inhabited area, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If the monk makes an arrangement, but the nun does not express her agreement, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, but he perceives that there is, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, and he does not perceive that there is, there is no offense. Non-offenses

၁၈၅။ အချိန်အခါ၌ (သွားအံ့)၊ မတိုင်ပင်မူ၍ သွားအံ့၊ ရဟန်းမိန်းမသည် တိုင်ပင်၏၊ ရဟန်းယောကျာ်းသည် မတိုင်ပင်အံ့၊ ချိန်းဆိုမှု ချွတ်ယွင်း၍ သွားကုန်အံ့၊ ဘေးရန်တို့ကြောင့် သွားအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ သတ္တမ သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is an appropriate occasion; if he goes without an arrangement; if the nun has made an arrangement, but he has not expressed his agreement; if they go, but not according to the arrangement; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on traveling with a nun, the seventh, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၈-နာဝါဘိရုဟနသိက္ခာပုဒ် ၁၈၆။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ လှေတစ်စင်းတည်းကို စီးကုန်၏။ လူတို့က “ငါတို့သည် မယားနှင့်အတူတကွ လှေဖြင့် ကစားကုန်ဘိသကဲ့သို့၊ ဤအတူပင်လျှင် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ဤရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်အတူ တိုင်ပင် ညီညွတ်၍ လှေဖြင့် ကစားကုန်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့် အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်စင်းတည်း သော လှေကို စီးကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ အထက်သို့ ဆန်တက် သည်လည်းဖြစ်သော အောက်သို့ စုန်ဆင်းသည်လည်းဖြစ်သော တစ်စင်း တည်းသော လှေကို စီးငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Traveling on a boat with a nun Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time the monks from the group of six were boarding boats by arrangement with nuns. People complained and criticized them, “Just as we enjoy ourselves on boats with our wives, so these Sakyan monastics make arrangements with the nuns and then enjoy themselves on boats.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can the monks from the group of six board boats by arrangement with nuns?” … “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk boards a boat by arrangement with a nun, either to go upstream or downstream, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၈၇။ တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းယောကျာ်း ရဟန်းမိန်းမတို့သည် သာကေတမြို့မှ သာဝတ္ထိပြည်သို့ အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသိုု့ သွားကုန်၏။ လမ်းခရီးအကြား၌ မြစ်ကို ကူးရ၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် ထိုရဟန်းယောကျာ်းတို့ကို “အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အသျှင်ဘုရားတို့နှင့်အတူ ကူးကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ နှမတို့ ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးခြင်းငှါ မအပ်ချေ၊ သင်တို့သော်လည်း ရှေးဦးစွာ ကူးကုန်လော့၊ ငါတို့သော်လည်း ကူးကုန်အံ့ဟု (ဆိုကုန်၏)။ အသျှင်ဘုရား အသျှင်တို့သည် ယောကျာ်းမြတ်တို့ပါတည်း၊ အသျှင်တို့သည်သာလျှင် ရှေးဦးစွာ ကူးကုန်လော့ဟု (ဆိုကုန်၏)။ ထိုအခါ နောက်မှကူးကုန်သော ထိုရဟန်းမိန်းမတို့အား ခိုးသူတို့သည် လုလည်း လုယက်ကုန်၏၊ ဖျက်လည်း ဖျက်ဆီးကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းမိန်းမတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွား၍ ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြားကုန်၏။ ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ရဟန်းယောကျာ်းတို့အား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကုန်၏၊ ရဟန်းယောကျာ်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်း တို့ကို “ရဟန်းတို့ မြစ်ကို ဖီလာကန့်လန့်ဖြတ်၍ ကူးသည်ရှိသော် ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင် ညီညွတ်၍ တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards a number of monks and nuns were traveling from Sāketa to Sāvatthī. On the way they needed to cross a river. The nuns said to the monks, “Let’s cross together.” “Sisters, it’s not allowable for us to board a boat by arrangement with a nun. Either you cross first, or we will.” “You have the higher status, venerables. Please go first.” But because the nuns crossed afterwards, they were robbed and raped by bandits. When they arrived at Sāvatthī they told the nuns there what had happened. The nuns then told the monks, who in turn told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to board a boat by arrangement with a nun if it’s for the purpose of crossing. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၇။ ၂၈- (ခ) ၁၈၈။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ ဖီလာ ‘ကန့်လန့်’ ဖြတ်ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍ အထက်သို့ ဆန်တက်သည်လည်းဖြစ်သော အောက်သို့ စုန်ဆင်းသည်လည်း ဖြစ်သော တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk boards a boat by arrangement with a nun, either to go upstream or downstream, except for the purpose of crossing, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၈-နာဝါဘိရုဟနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၈၉။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ အတူဟူသည် တစ်ပေါင်းတည်း။ တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ဟူသည် “နှမ စီးကုန်အံ့၊ အသျှင်ဘုရား စီးကုန်အံ့။ အသျှင်ဘုရား စီးကုန်အံ့၊ နှမ စီးကုန်အံ့။ ယနေ့သော်လည်းကောင်း၊ နက်ဖြန်သော်လည်းကောင်း၊ သန်ဘက်သော်လည်းကောင်း စီးကုန်အံ့”ဟု တိုင်ပင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမစီးရာ၌ ရဟန်းယောကျာ်း စီးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းယောကျာ်းစီးရာ၌ ရဟန်းမိန်းမ စီးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ဦးလုံးသော်လည်း စီးကုန်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အထက်သို့ ဆန်တက်သောဟူသည် အထက်အညာသို့ ဆန်တက်သော လှေဖြင့်။ အောက်သို့ စုန်ဆင်းသောဟူသည် အောက်အကြေသို့ စုန်ဆင်းသော လှေဖြင့်။ ဖီလာကန့်လန့် ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍ဟူသည် ဖီလာ ‘ကန့်လန့်’ မြစ်ကို ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍။ ကြက်ပျံတစ်ကျဝေးသော ရွာ၌ ရွာတစ်ပါးတိုင်း ရွာတစ်ပါးတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရွာမဟုတ် သော တော၌ ယူဇနာခွဲတိုင်း ယူဇနာခွဲတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. With: together. By arrangement: if he makes an arrangement like this: he says, “Let’s board, sister,” and she replies, “Yes, let’s board, venerable;” or she says, “Let’s board, venerable,” and he replies, “Yes, let’s board, sister;” or he says, “Let’s board today,” “Let’s board tomorrow,” “Let’s board the day after tomorrow,” then he commits an offense of wrong conduct. If the monk boards when the nun has already boarded, he commits an offense entailing confession. If the nun boards when the monk has already boarded, he commits an offense entailing confession. If they both board together, he commits an offense entailing confession. To go upstream: for the purpose of going against the stream. To go downstream: for the purpose of going with the stream. Except for the purpose of crossing: unless it is to go across. When the inhabited areas are a chicken’s flight apart, then for every next inhabited area he commits an offense entailing confession. When it is an uninhabited area, a wilderness, then for every six kilometers he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၉၀။ တိုင်ပင်ရာ၌ တိုင်ပင်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဖီလာကန့်လန့် ဖြတ်ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍ အထက်သို့ ဆန်တက်သည်လည်း ဖြစ်သော အောက်သို့ စုန်ဆင်းသည်လည်း ဖြစ်သော တစ်စင်းတည်း သော လှေကို စီးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိုင်ပင်ရာ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဖီလာကန့်လန့်ဖြတ်ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍ အထက်သို့ ဆန်တက် သည်လည်း ဖြစ်သော အောက်သို့ စုန်ဆင်းသည်လည်း ဖြစ်သော တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိုင်ပင်ရာ၌ မတိုင်ပင်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဖီလာကန့်လန့် ဖြတ်ကူးခြင်းကို ကြဥ်၍ အထက်သို့ ဆန်တက်သည်လည်းဖြစ်သော အောက်သို့ စုန်ဆင်းသည်လည်းဖြစ်သော တစ်စင်းတည်းသော လှေကို စီးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းယောကျာ်းသည် တိုင်ပင်၏၊ ရဟန်းမိန်းမသည် မတိုင်ပင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ တိုင်ပင်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မတိုင်ပင်ရာ၌ မတိုင်ပင်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If there is an arrangement, and he perceives that there is, and he boards a boat with a nun, either to go upstream or downstream, except for the purpose of crossing, he commits an offense entailing confession. If there is an arrangement, but he is unsure of it, and he boards a boat with a nun, either to go upstream or downstream, except for the purpose of crossing, he commits an offense entailing confession. If there is an arrangement, but he does not perceive that there is, and he boards a boat with a nun, either to go upstream or downstream, except for the purpose of crossing, he commits an offense entailing confession. If the monk makes an arrangement, but the nun does not express her agreement, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, but he perceives that there is, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If there is no arrangement, and he does not perceive that there is, there is no offense. Non-offenses

၁၉၁။ မြစ်ကို ဖီလာ ‘ကန့်လန့်’ ဖြတ်ကူးခြင်းဖြင့် ကူးအံ့၊ မတိုင်ပင်မူ၍ စီးကုန်အံ့၊ ရဟန်းမိန်းမ သည် တိုင်ပင်၏၊ ရဟန်းယောကျာ်းကား မတိုင်ပင်အံ့၊ ချိန်းဆိုခြင်း ချွတ်ယွင်းသဖြင့် စီးကုန်အံ့၊ ဘေးရန် ရှိ၍ စီးအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ အဋ္ဌမ နာဝါဘိရုဟနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is for the purpose of crossing; if they board without an arrangement; if the nun has made an arrangement, but he has not expressed his agreement; if they board, but not according to the arrangement; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on traveling on a boat with a nun, the eighth, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၉-ပရိပါစိတသိက္ခာပုဒ် ၁၉၂။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ထုလ္လနန္ဒာရဟန်းမိန်းမသည် တစ်ဦးသော အမျိုး၏ အိမ်သို့ ကပ်ရောက်သော ဆရာဖြစ်၍ အမြဲဆွမ်းခံ (ဆွမ်းစား) လေ့ရှိ၏၊ ထိုသူကြွယ်သည် လည်း မထေရ်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကို ပင့်ဖိတ်ထားကုန်၏။ ထိုအခါ ထုလ္လနန္ဒာရဟန်းမိန်းမသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူပြီးလျှင် ထိုအမျိုးအိမ်သို့ ချဥ်းကပ်ပြီး၍ ထိုသူကြွယ်ကို- “သူကြွယ် ဤများစွာသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်တို့ကို အဘယ်အကျိုးငှါ စီရင်ထားသနည်း”ဟု မေး၏။ အသျှင်မ အကျွန်ုပ်သည် မထေရ်ကြီးတို့ကို ပင့်ဖိတ်ထားပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ သူကြွယ် ထိုမထေရ်ကြီးတို့ဟူသည် အဘယ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့နည်းဟု (မေးပြန်ရာ) - အသျှင်သာရိပုတြာ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန် အသျှင်မဟာကစ္စည်း အသျှင်မဟာကောဋ္ဌိက အသျှင် မဟာကပ္ပိန အသျှင်မဟာစုန္ဒ အသျှင်အနုရုဒ္ဓါ အသျှင်ရေဝတ အသျှင်ဥပါလိ အသျှင်အာနန္ဒာ အသျှင် ရာဟုလာတို့တည်းဟု (လျှောက်၏)။ သူကြွယ် ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည် ထင်ရှားတည်ရှိပါကုန်လျက် အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ရဟန်းငယ်တို့ကို ပင့်ဖိတ်ဘိသနည်းဟု (ဆိုပြန်ရာ) - အသျှင်မ သင်၏ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်းဟု (မေးလျှောက်၏)။ သူကြွယ် အသျှင်ဒေဝဒတ် အသျှင်ကောကာလိက အသျှင်ကဋမောဒကတိဿက အသျှင်ခဏ္ဍဒေဝိပုတ္တ အသျှင်သမုဒ္ဒဒတ္တတို့တည်းဟု (ဆို၏)။ ထုလ္လနန္ဒာရဟန်းမိန်းမ၏ ဤစကားသည် မပြီးဆုံးမီ ထိုမထေရ်ကြီး ရဟန်းတို့သည် ဝင်လာကုန်၏။ သူကြွယ် သင်ပင့်ဖိတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ရဟန္တာကြီးတို့ မှန်ကြပါ၏ဟု (ဆိုပြန်ရာ) - “သင်သည် ယခုပင်လျှင် အသျှင်တို့ကို ရဟန်းငယ်ပြု၍ ယခုတစ်ဖန် ရဟန္တာကြီးတို့ဟု ဆိုပြန်၏”ဟု (ပြောဆိုလျက်) ထုလ္လနန္ဒာကို အိ်မ်မှ နှင်ထုတ်၏၊ နိစ္စဘတ်ဆွမ်းဝတ်ကိုလည်း ဖြတ်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဒေဝဒတ်သည် ရဟန်းမိန်းမ တိုက်တွန်း စီရင် အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဒေဝဒတ် သင်သည် ရဟန်းမိန်းမ တိုက်တွန်း စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ရဟန်းမိန်းမ တိုက်တွန်း စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမတို့ တိုက်တွန်း စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Eating food prepared on a nun’s instruction Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrel sanctuary. At that time the nun Thullanandā was associating with a family from which she received a regular meal. Now on one occasion the head of that family had invited some senior monks. On the same day, the nun Thullanandā robed up in the morning, took her bowl and robe, and went to that family. And she asked the head of the family, “Why have you prepared so much food?” “‘Cause, venerable, I’ve invited the senior monks.” “But who are those senior monks?” “Venerable Sāriputta, Venerable Mahāmoggallāna, Venerable Mahākaccāna, Venerable Mahākoṭṭhika, Venerable Mahākappina, Venerable Mahācunda, Venerable Anuruddha, Venerable Revata, Venerable Upāli, Venerable Ānanda, and Venerable Rāhula.” “But why do you invite such inferior monks instead of the great ones?” “Who are these great monks?” “Venerable Devadatta, Venerable Kokālika, Venerable Kaṭamodakatissaka, Venerable Khaṇḍadeviyāputta, and Venerable Samuddadatta.” While this conversation was taking place, the senior monks entered. Thullanandā said, “Is it true that you’ve invited these great monks?” “Just before you called them inferior and now you call them great.” And he threw her out of the house and made an end of her regular meal. The monks of few desires complained and criticized Devadatta, “How could Devadatta eat almsfood knowing that a nun had it prepared?” … “Is it true, Devadatta, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk eats almsfood knowing that a nun had it prepared, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၁၉၃။ တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ ရဟန်းပြု၍ အဆွေအမျိုးတို့ထံသို့ သွား၏။ လူတို့သည် “အသျှင်ကောင်းသည် ကြာမြင့်မှ ကြွလာ၏”ဟု (နှလုံးသွင်း၍) ရိုသေစွာ ဆွမ်းကို့စီရင်ကုန်၏။ ထိုအမျိုး၏ အိမ်သို့ ကပ်ရောက်သော ရဟန်းမိန်းမသည် ထိုလူတို့ကို “ဒါယကာတို့ အသျှင့်အား ဆွမ်းကို ပေးလှူကြကုန်လော့”ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် “ရဟန်းမိန်းမ တိုက်တွန်း စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ခြင်းကို မြတ်စွာဘုရားသည် ပယ်တော်မူ၏”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူ ဆွမ်းခံသွားခြင်းငှါလည်း မတတ်နိုင်ချေ၊ ဆွမ်းပြတ်လေ၏ ‘ဆွမ်းမစားရ’။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ကျောင်းအရံသို့ သွား၍ ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ရှေး၌ လူတို့စီမံအပ်ပြီးသည် ရှိသော် ရဟန်းမိန်းမ စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards a monk who had earlier left Rājagaha returned to see his family. Because it was a long time since he had last returned, people prepared food for him respectfully. And the nun who was associating with that family said to them, “Give food to that monk.” The monk thought, “The Buddha has prohibited us from eating almsfood knowing that a nun had it prepared,” and being afraid of wrongdoing, he did not accept it. And because he was unable to walk for alms, he missed his meal. After returning to the monastery, he told the monks what had happened, and they in turn told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to eat almsfood knowing that a nun had it prepared if the householder had intended to prepare it anyway. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၈။ ၂၉- (ခ) ၁၉၄။ “အကြင်ရဟန်းသည် (ရဟန်းမိန်းမ စီရင်သည်မှ) ရှေး၌ လူတို့ စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ ရဟန်းမိန်းမ စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို သိလျက် သုံးဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk eats almsfood knowing that a nun had it prepared, except if the householder had intended to prepare it anyway, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၉-ပရိပါစိတသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၁၉၅။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သိ၏ မည်သည် ကိုယ်တိုင်သော်လည်း သိ၏၊ သူတစ်ပါးတို့ကသော်လည်း ထိုရဟန်းအား ပြော ကြားကုန်၏၊ ထိုရဟန်းမိန်းမကသော်လည်း ပြောကြား၏။ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ စီရင်၏ မည်သည် ရှေး၌ မလှူလိုကုန်သော မပြုလိုကုန်သော သူတို့အား အသျှင်သည် နိကာယ် ငါးပါးကို ဆောင်၏၊ အသျှင်သည် ဗဟုသုတ ရှိ၏၊ အသျှင်သည် သုတ္တန်ကို ဆောင်နိုင်၏၊ အသျှင်သည် ဝိနည်းကို ဆောင်၏၊ အသျှင်သည် တရားဟောပုဂ္ဂိုလ်တည်း၊ အသျှင့်အား ပေးလှူကုန်လော့၊ အသျှင့်အား ပြုစုကုန်လော့ဟု (ဆို၏)၊ ဤကား စီမံသည် မည်၏။ ဆွမ်း မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်တည်း။ ရှေး၌ လူတို့စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ဟူသည် လူတို့ စီရင်သော ဆွမ်းကို ထား၍။ လူတို့စီရင်သည် မည်သည် ဆွေမျိုးတို့သော်လည်းကောင်း၊ ဖိတ်မန်သောသူတို့သော်လည်းကောင်း၊ ပကတိစီရင်သော သူတို့သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ကုန်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Knowing: he knows by himself or others have told him or the nun has told him. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. Has it prepared: if she says to those who do not already want to give or want to prepare, “This monk is a reciter,” “This monk is learned,” “This monk is an expert on the discourses,” “This monk is an expert on the Monastic Law,” “This monk is an expounder of the Teaching;” “Give to this monk,” “Prepare for this monk”—this is called “has it prepared”. Almsfood: any of the five cooked foods. Except if the householder had intended to prepare it anyway: unless the householder had intended to prepare it. The householder had intended to prepare it: they are relatives or they have invited or they give regularly. If he receives it with the intention of eating it, except if the householder had intended to prepare it anyway, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၁၉၆။ ရှေး၌ လူတို့စီရင်အပ်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့ဟု အကယ်၍ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ စီရင်သည်၌ စီရင်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရှေး၌ လူတို့စီရင်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမိန်းမ စီရင်သည်၌ ယုံမှားရှိသည် ဖြစ်၍ ရှေး၌ လူတို့စီရင်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ ရဟန်းမိန်းမ စီရင်သည်၌ မစီရင်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရှေး၌ လူတို့စီရင်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရှေး၌ လူတို့စီရင်သော ဆွမ်းကို ကြဥ်၍ တစ်ဖက်သံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်မိန်းမသည် စီရင်သော ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မစီရင်ရာ၌ စီရင်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မစီရင်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မစီရင်ရာ၌ မစီရင်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If a nun had it prepared, and he perceives it as such, and he eats it, except if the householder had intended to prepare it anyway, he commits an offense entailing confession. If a nun had it prepared, but he is unsure of it, and he eats it, except if the householder had intended to prepare it anyway, he commits an offense of wrong conduct. If a nun had it prepared, but he does not perceive it as such, and he eats it, except if the householder had intended to prepare it anyway, there is no offense. If a nun who is fully ordained only on one side had it prepared, and he eats it, except if the householder had intended to prepare it anyway, he commits an offense of wrong conduct. If a nun did not have it prepared, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If a nun did not have it prepared, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If a nun did not have it prepared, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၁၉၇။ ရှေး၌ လူတို့စီရင်သော ဆွမ်း၌ အာပတ် မသင့်၊ သိက္ခမာန်သည် စီရင်အံ့၊ သာမဏေမသည် စီရင်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကို ကြဥ်ထား၍ အလုံးစုံသော ခဲဖွယ်တို့၌ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ နဝမ ပရိပါစိတသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if the householder had intended to prepare it anyway; if a trainee nun has it prepared; if a novice nun has it prepared; if it is anything apart from the five cooked foods; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating food prepared on a nun’s instruction, the ninth, is finished.

၃-ဩဝါဒဝဂ် ၁၀-ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ၁၉၈။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်ဥဒါယီ၏ မယားဟောင်းသည် ရဟန်းမိန်းမ တို့ထံ၌ ရဟန်းပြု၏။ ထိုရဟန်းမိန်းမသည် အသျှင်ဥဒါယီထံသို့ မပြတ်လာ၏၊ အသျှင်ဥဒါယီသည်လည်း ထိုရဟန်းမိန်းမ၏ အထံသို့ မပြတ်သွား၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် ထိုရဟန်းမိန်းမနှင့် အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာ အရပ်၌ နေထိုင်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥဒါယီသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ နေထိုင်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥဒါယီ သင်သည် ရဟန်းမိန်းမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ နေထိုင်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ရဟန်းမိန်းမနှင့် အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ နေထိုင်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on the instruction Sitting alone with a nun Origin story At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Udāyī’s ex-wife became a nun. She often went to see Udāyī, and he often went to see her. And Udāyī would sit down in private alone with that nun. The monks of few desires complained and criticized him, “How can Venerable Udāyī sit down in private alone with a nun?” … “Is it true, Udāyī, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၇၉။ ၃၀-၁၉၉။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းမိန်းမနှင့် အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာ အရပ်၌ နေထိုင်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk sits down in private alone with a nun, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁၀-ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၀၀။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏၊ ရဟန်းမိန်းမ မည်သည် ဥဘတောသံဃာ၌ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းမိန်းမတည်း။ အတူဟူသည် တစ်ပေါင်းတည်း။ တစ်ယောက်ချင်းချင်းဟူသည် ရဟန်းယောကျာ်းသည်လည်းကောင်း၊ ရဟန်းမိန်းမသည် လည်းကောင်း ဖြစ်၏။ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ် မည်သည် မျက်စိဆိတ်ကွယ်ရာအရပ် နားဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်တည်း။ မျက်စိဆိတ်ကွယ်ရာအရပ် မည်သည် မျက်စိကို ဖွင့်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောင်ကို ချီသော့်လည်းကောင်း၊ ဦးခေါင်းကို မော့သော်လည်းကောင်း မြင်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော အရပ်တည်း။ နားဆိတ်ကွယ်ရာအရပ် မည်သည် ပကတိသော စကားပြောခြင်းကို ကြားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော အရပ်တည်း။ နေထိုင်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့ဟူသည် ရဟန်းမိန်းမသည် ထိုင်နေသော် ရဟန်းယောကျာ်းသည် ကပ်၍ ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ ကပ်၍ အိပ်သော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းယောကျာ်း ထိုင်နေသော် ရဟန်းမိန်းမသည် ကပ်၍ ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ ကပ်၍ အိပ်သော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ယောက်လုံး ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ နှစ်ယောက်လုံး အိပ်နေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A nun: she has been given the full ordination by both Sanghas. With: together. Alone: just the monk and the nun. In private: private to the eye and private to the ear. Private to the eye: one is unable to see them winking, raising an eyebrow, or nodding. Private to the ear: one is unable to hear ordinary speech. Sits: if the monk sits down or lies down next to the seated nun, he commits an offense entailing confession. If the nun sits down or lies down next to the seated monk, he commits an offense entailing confession. If both are seated or both are lying down, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၀၁။ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ဆိတ်ကွယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ထိုင်နေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ထိုင်နေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ထိုင်နေအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ဆိတ်ကွယ်ရာဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is private, and he perceives it as such, and he sits down alone with a nun, he commits an offense entailing confession. If it is private, but he is unsure of it, and he sits down alone with a nun, he commits an offense entailing confession. If it is private, but he does not perceive it as such, and he sits down alone with a nun, he commits an offense entailing confession. If it is not private, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not private, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not private, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၀၂။ အမှတ်မရှိ သိကြားလိမ္မာသောသူ အဖော်ရှိအံ့၊ ရပ်သော်လည်း မထိုင်အံ့၊ ဆိတ်ကွယ်ခြင်းကို မငဲ့အံ့၊ တစ်ပါးကို အာရုံပြု၍ ထိုင်နေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒသမ ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ တတိယ ဩဝါဒဝဂ် ပြီး၏။ ထိုဩဝါဒဝဂ်၏ အကျဥ်းချုပ် သမ္မုတိမရဘဲ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမသော သိက္ခာပုဒ်၊ နေဝင်မှ ဆုံးမသော သိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်းမိန်းမ ကျောင်းသို့သွား၍ ဆုံးမသော သိက္ခာပုဒ်၊ အာမိသကြောင့် ဆုံးမ၏ဟုဆိုသော သိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်းမိန်းမအား သင်္ကန်းပေးသော သိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်း မိန်းမ၏ သင်္ကန်းကို ချုပ်သော သိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်းမိန်းမနှင့် တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ ခရီးသွားသော သိက္ခာပုဒ်၊ တိုင်ပင် ညီညွတ်၍ လှေစီးသော သိက္ခာပုဒ်၊ ရဟန်းမိန်းမ စီရင်သော ဆွမ်းကို စားသော သိက္ခာပုဒ်၊ တစ်ယောက်ချင်းချင်း နေထိုင်သော သိက္ခာပုဒ်၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်တို့သည် ဆယ်ပါးတို့တည်း။ ဤကားအကျဥ်းချုပ်တည်း။

There is no offense: if he has a companion who understands; if he stands and does not sit down; if he is not seeking privacy; if he sits down preoccupied with something else; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on sitting alone with a nun, the tenth, is finished. The third subchapter on the instruction is finished. This is the summary: “Not appointed, set, Dwelling place, worldly gain, and with giving; He sews, a road, a boat, should eat, Alone: those are the ten.”

၄-ဘောဇနဝဂ် ၁-အာဝသထပိဏ္ဍသိက္ခာပုဒ် ၂၀၃။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသင်းတစ်ခုသည် သာဝတ္ထိပြည်အနီး၌ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်ဆောက်၍ ဧည့်သည်တို့အား ထမင်း ဟင်း စသည်တို့ဖြင့် ကြိုဆို ဧည့်ခံ၍ နေ၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူပြီးလျှင် သာဝတ္ထိ ပြည်သို့ ဆွမ်းခံဝင်သည် ရှိသော် ဆွမ်းမရသောကြောင့် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့တည်းခိုရန် ဇရပ်သို့့သွားကုန်၏။ “အသျှင်ကောင်းတို့သည် ကြာမြင့်မှလည်း ကြွလာကုန်၏”ဟု လူတို့သည် ရိုသေစွာ လုပ်ကျွေးကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဒုတိယနေ့၌လည်း။ပ။ တတိယနေ့၌လည်း နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူပြီးလျှင် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ဆွမ်းခံဝင်သည် ရှိသော် ဆွမ်းမရသောကြောင့် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်သို့ သွား၍ သုံးဆောင်ကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့အား “ငါတို့သည် ကျောင်းအရံသို့ ပြန်သွားသဖြင့် အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း၊ နက်ဖြန်လည်း ဤဇရပ်သို့ပင် လာသင့်၏”ဟု အကြံ ဖြစ်၍ ထိုဇရပ်၌ပင် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ကုန်၏။ တိတ္ထိတို့သည် ဆုတ်ခွါ ဖဲသွားကုန်၏။ လူတို့သည်- “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော် ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင် ကုန်ဘိသနည်း၊ ဤရဟန်းတို့ အလို့ငှါသာလျှင် ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းဝတ်တည်ထား သည် မဟုတ်၊ ခပ်သိမ်းသော သူတို့ အလို့ငှါသာလျှင် ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းဝတ် တည်ထား၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့ သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “တစ်ကြိမ်သာလျှင် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အပ်၏၊ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် အကယ်၍ သုံးဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating excessively at a public guesthouse Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, a certain association was preparing an almsmeal at a public guesthouse not far from Sāvatthī. Then, after robing up in the morning, the monks from the group of six took their bowls and robes and entered Sāvatthī for alms. Not getting anything, they went to that public guesthouse. Because it was a long time since they had been there, people served them respectfully. A second and a third day those monks did the same thing. Then they thought, “What’s the point of returning to the monastery? Tomorrow we’ll just have to come back here.” So they stayed on and on right there, eating alms at the guesthouse, while the monastics of other religions left. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics stay on and on, eating alms at the guesthouse? We don’t prepare the almsfood just for them; we prepare it for everyone.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How could the monks from the group of six stay on and on, eating alms at a public guesthouse?” … “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk eats more than one almsmeal at a public guesthouse, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၀၄။ ထိုအခါ အသျှင်သာရိပုတြာသည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားသော် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်တစ်ခုသို့ ချဥ်းကပ်၏၊ “မထေရ်သည် ကြာမြင့်မှလည်း လာ၏”ဟု လူတို့သည် ရိုသေစွာ လုပ်ကျွေးကုန်၏။ ထိုအခါ ဆွမ်းစားပြီးသော အသျှင်သာရိပုတြာအား ကြမ်းတမ်းသော အနာရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန်ဖြစ်သော ထိုဇရပ်မှ ဖဲသွားခြင်းငှါ မတတ်နိုင်။ ထိုအခါ ထိုလူတို့သည် ဒုတိယနေ့၌လည်း အသျှင်သာရိပုတြာအား “အသျှင်ဘုရား သုံးဆောင် တော်မူပါကုန်လော့”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ထိုအခါ အသျှင်သာရိပုတြာသည် “နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းသုံးဆောင်ခြင်းကို မြတ်စွာဘုရားသည် ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူသဖြင့့်ဆွမ်းပြတ်၏ ‘ဆွမ်းမစားရချေ’။ ထိုအခါ အသျှင်သာရိပုတြာသည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွား၍ ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့သော အကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ နာဖျားသော ရဟန်းသည် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း နေ၍ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards Venerable Sāriputta was traveling through the Kosalan country on his way to Sāvatthī when he came to a public guesthouse. Because it was a long time since he had been there, people served him respectfully. After he had eaten, Sāriputta became severely ill, and he was unable to leave that guesthouse. On the second day, too, those people said to him, “Please eat, venerable.” But since he knew that the Buddha had prohibited eating alms at a public guesthouse after staying on and on, and because he was afraid of wrongdoing, he did not accept. As a consequence, he missed his meal. When he arrived at Sāvatthī, he told the monks what had happened, and they in turn told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow a sick monk to stay on at a public guesthouse and eat alms there. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၀။ ၃၁- (ခ) ၂၀၅။ “မနာမဖျားသော ရဟန်းသည် တစ်ကြိမ်သာလျှင် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန်ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အပ်၏၊ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် အကယ်၍ သုံးဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)၊

‘If a monk who is not sick eats more than one almsmeal at a public guesthouse, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁-အာဝသထပိဏ္ဍသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၀၆။ မနာမဖျားသော ရဟန်း မည်သည် ထိုလာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်မှ ဖဲသွားခြင်းငှါ စွမ်းဆောင်နိုင်သော ရဟန်းတည်း။ နာဖျားသော ရဟန်း မည်သည် ထိုလာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်မှ ဖဲသွားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော ရဟန်းတည်း။ လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်း မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါး ပါးသော ဘောဇဥ်ကို ဇရပ်၌သော်လည်းကောင်း၊ မဏ္ဍပ်၌သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌သော်လည်း ကောင်း၊ လွင်ပြင်၌သော်လည်းကောင်း မရည်ညွှန်းမူ၍ အလိုရှိတိုင်း ဝတ်တည်ထားအပ်သော ဆွမ်းတည်း။ မနာမဖျားသော ရဟန်းသည် တစ်ကြိမ် သုံးဆောင်အပ်၏၊ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် သုံးဆောင်အံ့ဟု ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Who is not sick: who is able to leave that public guesthouse. Who is sick: who is unable to leave that public guesthouse. Almsmeal at a public guesthouse: as much as one needs of any of the five cooked foods, prepared for the general public, in a building, under a roof cover, at the foot of a tree, or out in the open. A monk who is not sick may eat there once. If he receives food beyond that with the intention of eating it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၀၇။ မနာမဖျားဘဲ မနာမဖျားဟု အမှတ်မရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ မနာမဖျားဘဲ ယုံမှားရှိသည် ဖြစ်၍ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မနာမဖျားဘဲ နာဖျား၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုတစ်ကြိမ်ထက် အလွန် လာလာသမျှ ဧည့်သည်တို့ တည်းခိုရန် ဇရပ်၌ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် မနာမဖျားဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် နာဖျား၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he is not sick, and he perceives himself as not sick, and he eats more than one almsmeal at a public guesthouse, he commits an offense entailing confession. If he is not sick, but he is unsure of it, and he eats more than one almsmeal at a public guesthouse, he commits an offense entailing confession. If he is not sick, but he perceives himself as sick, and he eats more than one almsmeal at a public guesthouse, he commits an offense entailing confession. If he is sick, but he perceives himself as not sick, he commits an offense of wrong conduct. If he is sick, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If he is sick, and he perceives himself as sick, there is no offense. Non-offenses

၂၀၈။ နာဖျားသော ရဟန်းအား အာပတ် မသင့်၊ မနာမဖျားဘဲ တစ်ကြိမ်သာ သုံးဆောင်အံ့၊ သွား လျက်လည်းကောင်း၊ လာလျက်လည်းကောင်း သုံးဆောင်အံ့၊ ဥစ္စာရှင်တို့သည် ပင့်ဖိတ်၍ ကျွေးမွေး ကုန်အံ့၊ (ရဟန်းတို့အားသာလျှင်) ရည်ညွှန်း၍ ဝတ်တည်ထားအံ့၊ အလိုရှိတိုင်း ဝတ်တည်ထားသည် မဟုတ်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကို ထား၍ အလုံးစုံသော ခဲဖွယ်တို့၌ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း။ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဌမ အာဝသထပိဏ္ဍသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ အသျှင်သာရိပုတြာအား ပြင်းထန်သောလေနာရောဂါ ခဏခဏ ဖြစ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဤနေရာ၌လည်း လေရောဂါဟု ယူဆသင့်၏။

There is no offense: if he is sick; if he is not sick and he eats once; if he eats while coming or going; if he eats after being invited by the owners; if the food is prepared specifically for him; if there is not as much as he needs; if it is anything apart from the five cooked foods; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating excessively at a public guesthouse, the first, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၂-ဂဏဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၀၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဒေဝဒတ်သည် လာဘ်ပူဇော်သကာမှ ဆုတ်ယုတ်သည်ဖြစ်၍ ပရိသတ်နှင့်တကွ ဒါယကာတို့ထံ၌ တောင်း၍ တောင်း၍ သုံးဆောင်၏။ လူတို့သည် “သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ဒါယကာတို့ထံ၌ တောင်း၍ တောင်း၍ အဘယ့်ကြောင့် သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း၊ အဘယ်သူသည် ချိုမြိန်သော အရသာကို မကြိုက်ဘဲ ရှိအံ့နည်း၊ အဘယ်သူသည် ကောင်းသော အရသာကို မနှစ်သက်ဘဲ ရှိအံ့နည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည် သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဒေဝဒတ်သည် ပရိသတ်နှင့်တကွ ဒါယကာတို့ထံ၌ တောင်း၍ တောင်း၍ သုံးဆောင်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဒေဝဒတ် သင်သည် ပရိသတ်နှင့်တကွ ဒါယကာတို့ထံ၌ တောင်း၍ တောင်း၍ သုံးဆောင်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် ပရိသတ်နှင့်တကွ ဒါယကာတို့ထံ၌ တောင်း၍ တောင်း၍ အဘယ့်ကြောင့် သုံးဆောင် ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating in a group Origin story First substory At one time the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrel sanctuary. At that time, because of his loss of material support and honor, Devadatta and his followers had to ask families repeatedly to get invited to meals. People complained and criticized him, “How can the Sakyan monastics repeatedly ask families to get invited to meals? Who doesn’t like nice food? Who doesn’t prefer tasty food?” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can Devadatta and his followers repeatedly ask families to get invited to meals?” … “Is it true, Devadatta, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: First preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၁၀။ ထိုအခါ၌ လူတို့သည် နာဖျားသော ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းဖြင့် ဖိတ်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရားပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့ နာဖျားသော ရဟန်းအား ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ခ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ၊ ဤကား ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards people invited sick monks to a meal. But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. Soon afterwards he gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow a sick monk to eat in a group. And so, monks, this training rule should be recited like this: Second preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. This is the appropriate occasion: he is sick.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Third substory

၂၁၁။ ထိုအခါ လူတို့သည် သင်္ကန်းလှူသော အခါ၌ သင်္ကန်းနှင့်တကွ ဆွမ်းစီရင်၍ ဆွမ်းကျွေး ပြီးလျှင် သင်္ကန်းလှူဒါန်းကုန်အံ့ဟု ရဟန်းတို့ကို ပင့်ဖိတ်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်။ သင်္ကန်းအရနည်း၏၊ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းလှူသောအခါ၌ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဂ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ၊ ဤကား ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards, during the robe-giving season, people prepared a meal together with robe-cloth and then invited the monks, saying, “We wish to offer a meal and then give robe-cloth.” But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. As a result, they only got a small amount of robe-cloth. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat in a group during the robe-giving season. And so, monks, this training rule should be recited like this: Third preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fourth substory

၂၁၂။ ထိုအခါ လူတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းဖြင့် ပင့်ဖိတ်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ၌ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဃ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသော အခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ၊ ဤကား ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards people invited the robe-making monks for a meal. But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat in a group at a time when you are making robes. And so, monks, this training rule should be recited like this: Fourth preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fifth substory

၂၁၃။ ထိုအခါ၌ ရဟန်းတို့သည် လူ ‘ဒါယကာ’ တို့နှင့်အတူ အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုလူတို့ကို “ဒါယကာတို့ တစ်ခဏမျှ ဆိုင်းငံ့ကုန်ဦးလော့၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်ကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုလူတို့သည် “အသျှင်ဘုရားတို့ ဤအရပ်၌ပင် သုံးဆောင်တော်မူပါ ကုန်လော့”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသော ကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤ အကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားသောအခါ၌ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု တော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (င) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ, အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားသောအခါ၊ ဤကား ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါ တည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards some monks went traveling with a group of people. The monks said to those people, “Please wait a moment while we walk for alms.” They replied, “Venerables, please eat right here.” But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat in a group when you’re traveling. And so, monks, this training rule should be recited like this: Fifth preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes; he is traveling.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Sixth substory

၂၁၄။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် လူဒါယကာတို့နှင့်အတူ လှေဖြင့် သွားကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုလူတို့ကို “ဒါယကာတို့ တစ်ခဏမျှ ကမ်းသို့ ကပ်ကုန်လော့၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်ကုန်အံ့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုလူတို့သည် “အသျှင်ဘုရားတို့ ဤ (လှေ) ၌ပင် သုံးဆောင် တော်မူပါကုန်လော့”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော့်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ လှေစီးသောအခါ၌ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (စ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ, အဓွန့်ရှည်သော ခရီးသို့ သွားသောအခါ, လှေစီးသောအခါ၊ ဤကား ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင် ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန် လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards some monks were traveling by boat with a group of people. The monks said to those people, “Please go to the shore for a moment while we walk for alms.” They replied, “Venerables, please eat right here.” But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat in a group when on board a boat. And so, monks, this training rule should be recited like this: Sixth preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes; he is traveling; he is on a boat.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Seventh substory

၂၁၅။ ထိုအခါ အရပ်မျက်နှာတို့၌ ဝါမှထကုန်သော ‘ဝါကျွတ်ကုန်သော’ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာ ဘုရားကို ဖူးမြော်ခြင်းငှါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သိုု့ လာကုန်၏။ လူတို့သည် အထူးထူးသော တိုင်းပြည်တို့၌ နေကုန်သော ရဟန်းတို့ကို တွေ့မြင်၍ ဆွမ်းဖြင့် ပင့်ဖိတ်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူ ကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ အခါကြီး၌ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဆ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသော အခါ, သင်္ကန်း လှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သော အခါ, အဓွန့်ရှည်သောခရီးသို့ သွားသောအခါ, လှေစီးသောအခါ, အခါကြီး၊ ဤကား ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards monks who had completed the rainy-season residence in various regions were coming to Rājagaha to visit the Buddha. People saw those monks who had come from various countries and invited them for a meal. But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat in a group on big occasions. And so, monks, this training rule should be recited like this: Seventh preliminary ruling ‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes; he is traveling; he is on a boat; it is a big occasion.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Eighth substory

၂၁၆။ ထိုအခါ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ ဆွေမျိုးတော်သူ တစ်ယောက် သည် အာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’တို့ထံ၌ ရဟန်းပြု၏။ ထိုအခါ ထိုအာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’ သည် မဂဓတိုင်း ရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မဂဓတိုင်းရှင် သေနိယမည်သော ဗိမ္ဗိသာရ မင်းကြီးအား “မင်းကြီး ငါသည် ပါသဏ္ဍအယူရှိသူ အားလုံးတို့အား ထမင်းကျွေးလို၏”ဟု ပြော၏။ အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာကို ရှေးဦးစွာ ကျွေးမွေးပါမူကား အသျှင်ပြောသောအတိုင်း ပြုပါအံ့ဟု (ဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုအာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’သည် ရဟန်းတို့ထံသို့ “ရဟန်းတို့သည် နက်ဖြန်အဖို့ အကျွန်ုပ်၏ ဆွမ်းကို ခံယူပါကုန်”ဟု တမန်စေလွှတ်လိုက်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဂဏဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကုန်။ ထိုအခါ ထိုအာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’ သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ (နှုတ်ဆက်) ပြောဆို၏၊ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အမှတ်ရဖွယ် စကားကို ပြီးဆုံးစေ၍ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော ထိုအာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’ သည် မြတ်စွာဘုရားအား- “အသျှင်ဂေါတမသည်လည်း ရဟန်းဖြစ်၏၊ အကျွန်ုပ်သည်လည်း ရဟန်းဖြစ်၏၊ ရဟန်းသည် ရဟန်း၏ ဆွမ်းကို ခံယူခြင်းငှါထိုက်၏၊ အသျှင်ဂေါတမသည် ရဟန်းသံဃာနှင့်အတူ နက်ဖြန် အဖို့ အကျွန်ုပ်၏ ဆွမ်းကို လက်ခံတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် လက်ခံတော်မူ၏၊ ထိုအခါ ထိုအာဇီဝက ‘တက္ကတွန်း’ သည် မြတ်စွာဘုရား လက်ခံတော်မူသည်ကို သိ၍ ဖဲခွါသွား၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်း တို့ကို- “ရဟန်းတို့ ရဟန်းက ဆွမ်းကျွေးသောအခါ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards a relative of King Seniya Bimbisāra of Magadha who had gone forth with the Ājīvaka ascetics went to the king and said, “Great king, I wish to make a meal for the monastics of all religions.” “That’s fine, sir, if you first feed the Sangha of monks headed by the Buddha.” “I’ll do that.” And he sent a message to the monks: “Please accept a meal from me tomorrow.” But knowing that the Buddha had prohibited eating in a group and being afraid of wrongdoing, they did not accept. That Ājīvaka ascetic then went to the Buddha, exchanged pleasantries with him, and said, “Good Gotama has gone forth and so have I. One who has gone forth should receive alms from another who has gone forth. Good Gotama, please accept a meal from me tomorrow together with the Sangha of monks.” The Buddha consented by remaining silent. The Ājīvaka understood that the Buddha had consented, and he left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to eat in a group when the meal is given by a monastic. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၁။ ၃၂- (ဇ) ၂၁၇။ “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဂဏဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါ တည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ, အဓွန့်ရှည်သောခရီးသို့ သွားသောအခါ, လှေစီးသောအခါ, အခါကြီး, ရဟန်းကဆွမ်းလှူသောအခါ၊ ဤကား ထိုဂဏ ဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk eats in a group, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes; he is traveling; he is on a boat; it is a big occasion; it is a meal given by a monastic.’” Definitions

၂-ဂဏဘောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၁၈။ ဂဏဘောဇဥ် မည်သည် အကြင်အရပ်၌ ရဟန်းလေးပါးတို့ကို ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်ဖြင့် ပင့်ဖိတ်သောကြောင့် သုံးဆောင်ကုန်၏၊ ဤသည်လျှင် ဂဏဘောဇဥ် မည်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ဟူသည် အချိန်အခါကို ကြဥ်ထား၍။ နာဖျားသောအခါ မည်သည် အယုတ်သဖြင့် ခြေတို့သော်လည်း ကွဲပြဲကုန်အံ့၊ နာဖျားသောအခါဟူ၍ သုံးဆောင်အပ်၏။ သင်္ကန်းလှူသောအခါ မည်သည် ကထိန်မခင်းသော် မိုးဥတု၏ နောက်ဆုံးဖြစ်သော လပတ်လုံး လည်းကောင်း၊ ကထိန်ခင်းသော် ငါးလတို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း သင်္ကန်းလှူသောအခါဟူ၍ သုံးဆောင် အပ်၏။ သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ မည်သည် သင်္ကန်းကိုချုပ်သော် သင်္ကန်းချုပ်သောအခါဟူ၍ သုံးဆောင် အပ်၏။ အဓွန့်ရှည်သောခရီးသို့ သွားသောအခါ မည်သည် ယူဇနာခွဲခရီးသို့ သွားအံ့ဟု သုံးဆောင် အပ်၏၊ သွားဆဲ ရဟန်းသည် သုံးဆောင်အပ်၏၊ သွားပြီးရဟန်းသည် သုံးဆောင်အပ်၏။ လှေစီးသောအခါ မည်သည် လှေကိုစီးအံ့ဟု သုံးဆောင်အပ်၏၊ စီးဆဲရဟန်းသည် သုံးဆောင်အပ်၏၊ လှေမှဆင်းသော ရဟန်းသည် သုံးဆောင်အပ်၏။ အခါကြီး ‘မဟာသမယ’ မည်သည် အကြင်အရပ်၌ ရဟန်း နှစ်ပါး သုံးပါးတို့သည် ဆွမ်းခံလှည့် လည်၍ မျှတကုန်၏၊ လေးပါးမြောက် ရဟန်းလာသည် ရှိသော် မမျှတကုန်၊ (ထိုအရပ်၌) (ထိုအခါမျိုးကို) အခါကြီးဟူ၍ သုံးဆောင်အပ်၏။ ရဟန်းက ဆွမ်းလှူသောအခါ မည်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် ပရိဗိုဇ်အဖြစ်သို့ ရောက်၍ ဆွမ်းကို ပြုလုပ်စီရင်၏၊ (ထိုအခါမျိုးကို) ရဟန်းက ဆွမ်းလှူသောအခါဟူ၍ သုံးဆောင်အပ်၏။ အခါကာလကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့ဟု ခံ့ယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Eats in a group: wherever four monks, after being invited, eat any of the five cooked foods—this is called “eats in a group”. Except on an appropriate occasion: unless it is an appropriate occasion. He is sick: even if he has cracked feet, he may eat in a group. It is the robe-giving season: if he has not participated in the robe-making ceremony, he may eat in a group during the last month of the rainy season. If he has participated in the robe-making ceremony, he may eat in a group during the five month period. It is a time of making robes: when he is making robes, he may eat in a group. He is traveling: he may eat in a group if he intends to travel at least six kilometers, while traveling, and after traveling. He is on a boat: he may eat in a group if he intends to board a boat, while on board, and after disembarking. It is a big occasion: if two or three monks can get by on walking for alms, but not a group of four, he may eat in a group. It is a meal given by a monastic: if any kind of wanderer is making the meal, he may eat in a group. If he receives something intending to eat it, except on an appropriate occasion, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၁၉။ ဂဏဘောဇဥ်ကို ဂဏဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဂဏဘောဇဥ်၌ ယုံမှားလျက် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဂဏဘောဇဥ်၌ ဂဏဘောဇဥ်မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိလျက် အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဂဏဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ဂဏဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဂဏဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဂဏဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ဂဏဘောဇဥ်မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he eats in a group, and he perceives it as such, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he eats in a group, but he is unsure of it, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he eats in a group, but he does not perceive it as such, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he does not eat in a group, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If he does not eat in a group, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If he does not eat in a group, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၂၀။ အချိန်အခါ၌ အာပတ် မသင့်၊ ရဟန်း နှစ်ပါး သုံးပါးတို့သည် တစ်ပေါင်းတည်း အတူ သုံးဆောင်ကုန်အံ့၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်ပြီးလျှင် တစ်ပေါင်းတည်း စုဝေး၍ သုံးဆောင်ကုန်အံ့၊ အမြဲလှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ စာရေးတံချ၍ လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ လဆန်းလဆုတ်၌ လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့၌ လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း၊ အထွက်တစ်ရက်နေ့၌ လှူသော ဆွမ်းကိုလည်းကောင်း သုံးဆောင်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကို ထား၍ (ခဲဖွယ်စသည်) အလုံးစုံတို့၌ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစ လက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒုတိယ ဂဏဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is an appropriate occasion; if two or three eat together; if they eat together after walking for alms; if it is a regular meal invitation; if it is a meal for which lots are drawn; if it is a half-monthly meal; if it is on the observance day; if it is on the day after the observance day; if it is anything apart from the five cooked foods; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating in a group, the second, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၃-ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၂၁။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တော ပြာသာဒ်ဆောင် ပေါက်သော ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူသောအခါ ဝေသာလီပြည်၌ မွန်မြတ်သော ဆွမ်းအလှည့် ကို တည်ထား၏။ ထိုအခါ အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်အား- “အကြင်အမှတ်ဖြင့် ဤလူအပေါင်းတို့သည် ဆွမ်းကို ရိုသေစွာ ပြုပြင်ကုန်၏၊ ထိုအမှတ်ဖြင့် ဆွမ်းကို ရိုသေစွာ ပြုပြင်ခြင်းသည် မယုတ်ညံ့သည် ဖြစ်လတ္တံ့၊ ငါသည်လည်း ဆွမ်းကို ပြုပြင်ရမူ ကောင်းလေရာ၏”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် ‘ကိရပတိက’ အမည်ရှိသူထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုကိရပတိက အမည်ရှိသောသူအား “အရှင့်သား အကျွန်ုပ်သည် ဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာအား ဆွမ်းကျွေးလို၏၊ အကျွန်ုပ်အား အခရိက္ခာကို ပေးပါလော့”ဟု ဆို၏။ ထိုကိရပတိက အမည်ရှိသော သူသည်လည်း သဒ္ဓါတရားရှိ၏၊ ကြည်ညိုတတ်၏၊ ထိုကိရပတိက အမည်ရှိသောသူသည် ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားအား ပိုလွန်သော အခရိက္ခာကို ပေး၏။ ထိုအခါ ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ပြီးသော ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းသံဃာနှင့်အတူ နက်ဖြန် အဖို့ အကျွန်ုပ်၏ ဆွမ်းကို လက်ခံတော်မူပါလော့”ဟု လျှောက်၏။ “ဒါယကာ ရဟန်းသံဃာသည် များလှ၏၊ စဥ်းစားဦးလော့”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ “အသျှင်ဘုရား ရဟန်းသံဃာသည် များသည် ဖြစ်စေကာမူ အကျွန်ုပ်သည် များစွာသော ဆီးယို တို့ကို စီရင်ထားပါကုန်၏၊ ဆီးယိုနှင့်ရောသော ခဲဖွယ်နှင့်တကွ သောက်ဖွယ်တို့သည် ပြည့်စုံပါကုန် လတ္တံ့”ဟု (လျှောက်၏)။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် လက်ခံတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် မြတ်စွာဘုရား လက်ခံတော်မူသည်ကို သိ၍ နေရာမှ ထပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးလျက် အရိုအသေပြုကာ ဖဲခွါသွားလေ၏။ “အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် နက်ဖြန်အလို့ငှါ ဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာကို ပင့်ဖိတ် ထားသတတ်၊ ဆီးယိုနှင့်ရောသော ခဲဖွယ်နှင့်တကွ သောက်ဖွယ်တို့သည် ပြည့်စုံကုန်လတ္တံ့”ဟု ရဟန်းတို့သည် ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုရဟန်းတို့သည် နံနက်စောစောကပင်လျှင် ဆွမ်းခံလှည့့်လည်၍ ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ကုန်၏။ “အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် မြတ်စွာဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာကို ဆွမ်းဖြင့် ပင့်ဖိတ်၏”ဟု လူအပေါင်းတို့သည် ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုလူအပေါင်းတို့သည် အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားအထံသို့ များစွာသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို ပို့ဆောင် (ကူညီ)ကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် ထိုညဥ့်လွန်မြောက်ပြီးနောက် မွန်မြတ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို စီရင်စေ၍ မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား အချိန်တန်ပါပြီ ဆွမ်းပြင်ပြီးပါပြီ”ဟု (အချိန်တန်ကြောင်းကို) လျှောက်စေ၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်တော်မူ၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူလျက် ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားအိမ်သို့ ချဥ်းကပ်တော်မူပြီးလျှင် ခင်းထားအပ်သော နေရာ၌ ရဟန်းသံဃာနှင့်အတူ ထိုင်နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် ဆွမ်းစားရာ၌ ရဟန်းတို့ကို လုပ်ကျွေး၏။ ရဟန်းတို့သည် “ဒါယကာ အနည်းငယ်သာ လှူလော့၊ အနည်းငယ်သာ လှူလော့”ဟု ဆိုကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင်တို့သည် ဤသူကား အလုပ်သမား ဆင်းရဲသားတည်းဟု (အောက်မေ့၍) အနည်းငယ် အနည်းငယ် မခံယူပါကုန်လင့်၊ အကျွန်ုပ်သည် များစွာသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို စီရင်ထားပါ၏၊ အသျှင်ဘုရားတို့ အလိုရှိတိုင်း ခံယူတော်မူပါကုန်လော့ဟု (လျှောက်၏)။ ဒါယကာ ဤအကြောင်းကြောင့် ငါတို့သည် အနည်းငယ် အနည်းငယ်သာ ခံယူကုန်သည် မဟုတ်၊ စင်စစ်သော်ကား ငါတို့သည် နံနက်စောစောကပင်လျှင် ဆွမ်းခံလှည့်လည်၍ သုံးဆောင်ခဲ့ကုန်ပြီ၊ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် အနည်းငယ် အနည်းငယ်သာ ခံယူကုန်၏ဟု (ဆိုကြကုန်၏)။ ထိုအခါ ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသားသည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ကောင်းတို့သည် ငါသည် ပင့်ဖိတ်ထားပါလျက် တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း၊ ငါသည် အလိုရှိတိုင်း ပေးလှူခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ထိုကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုသော ထိုအလုပ်သမား ဆင်းရဲသား၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် တစ်ပါး သော အရပ်၌ ပင့်ဖိတ်ထားပါလျက် တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် တစ်ပါးသော အရပ်၌ ပင့်ဖိတ်ထားပါလျက် တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းတို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီး ဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် တစ်ပါးသော အရပ်၌ ပင့်ဖိတ်ထားပါလျက် တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း။ ရဟန်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating meals in succession Origin story First substory At one time when the Buddha was staying in the house with the peaked roof in the Great Wood near Vesālī, a succession of fine meals had been arranged in Vesālī. A certain poor worker thought, “Why don’t I prepare a meal? It must be really worthwhile, seeing as these people prepare a meal with such respect.” He then went to his boss Kira and said, “Sir, I wish to prepare a meal for the Sangha of monks headed by the Buddha. Please give me my salary.” Because Kira also had faith and confidence, he gave the worker his salary and much extra. Soon afterwards that worker went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, please accept a meal from me tomorrow together with the Sangha of monks.” “The Sangha is large.” “No problem! I’ve prepared much jujube, supplemented with jujube drinks.” The Buddha consented by remaining silent, and the worker understood. He got up from his seat, circumambulated the Buddha with his right side toward him, and left. The monks heard that a poor worker had invited the Sangha of monks headed by the Buddha on the following day for a meal supplemented with jujube drinks. And so they ate in the morning after walking for alms. When people heard that a poor worker had invited the Sangha of monks headed by the Buddha for a meal, they brought much food of various kinds to him. The following morning that worker prepared his food, and then had the Buddha informed that the meal was ready. The Buddha robed up, took his bowl and robe and, together with the Sangha of monks, went to the house of that poor worker where he sat down on the prepared seat in the dining hall. The worker served the monks, but they kept saying, “Give just a little.” “Venerables, don’t accept so little because you think I’m just a poor worker. I’ve prepared much food of various kinds. Please accept as much as you like.” “We’re not accepting so little because of that, but because we ate in the morning after walking for alms.” That poor worker complained and criticized them, “How could the venerables eat elsewhere when invited by me? Am I not able to give as much as they need?” The monks heard the complaints of that worker, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How could those monks eat elsewhere when invited for a meal?” … “Is it true, monks, that monks did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “How could those foolish men do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: First preliminary ruling ‘If a monk eats a meal before another, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၂၂။ ထိုအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နာဖျား၏။ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဆွမ်းကို ယူဆောင်၍ ထိုရဟန်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုရဟန်းအား “ငါ့သျှင် သုံးဆောင်လော့”ဟု ဆို၏။ ငါ့သျှင် တန်ပြီ ငါ့အား ဆွမ်းကို ရနိုးခြင်း ရှိ၏ဟု ဆို၏။ ထိုရဟန်း၏ ဆွမ်းကို နေမြင့်မှ့ယူဆောင်ခဲ့၏၊ ထိုရဟန်းသည် စိတ်သဘောရှိတိုင်း မစားနိုင်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ နာဖျားသော ရဟန်းသည် ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ခ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထို ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ၊ ဤကား ထိုပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards a certain monk became sick. Another monk took some almsfood, went to that monk, and told him to eat it. “I can’t. I’m expecting another meal.” But since that almsfood only arrived at midday, that monk did not get to eat as much as he had intended. They told the Buddha. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow a sick monk to eat a meal before another. And so, monks, this training rule should be recited like this: Second preliminary ruling ‘If a monk eats a meal before another, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. This is the appropriate occasion: he is sick.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Third substory

၂၂၃။ ထိုအခါ လူတို့သည် သင်္ကန်းလှူသောအခါ၌ သင်္ကန်းနှင့်တကွသော ဆွမ်းကို စီရင်စေ၍ “ဆွမ်းကျွေးပြီးလျှင် သင်္ကန်းလှူဒါန်းကုန်အံ့”ဟု ရဟန်းတို့ကို ပင့်ဖိတ်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် “ပရမ္ပရဘောဇဥ်စားခြင်းကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယ ကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူကြကုန်။ သင်္ကန်းအရနည်းပါး၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းလှူသောအခါ၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြု တော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဂ) “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထို ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်း လှူသောအခါ၊ ဤကား ထိုပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards, during the robe-giving season, people prepared a meal together with robe-cloth and then invited the monks, saying, “We wish to offer a meal and give robe-cloth.” But knowing that the Buddha had prohibited eating a meal before another and being afraid of wrongdoing, they did not accept. As a result, they only got a small amount of robe-cloth. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat a meal before another during the robe-giving season. And so, monks, this training rule should be recited like this: Third preliminary ruling ‘If a monk eats a meal before another, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fourth substory

၂၂၄။ ထိုအခါ လူတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းဖြင့် ဖိတ်ကုန်၏။ ရဟန်းတို့ သည် “ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို မြတ်စွာဘုရား ပယ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယ ကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည် ဖြစ်၍ မခံယူကြကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းချုပ်သော အခါ၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော် မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards people invited the robe-making monks for a meal. But knowing that the Buddha had prohibited eating a meal before another and being afraid of wrongdoing, they did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to eat a meal before another at a time when you are making robes. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၂။ ၃၃- (ဃ) ၂၂၅။ “အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ နာဖျားသောအခါ, သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ၊ ဤကား ထိုပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို စားရာ၌ အချိန်အခါ တည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

‘If a monk eats a meal before another, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: he is sick; it is the robe-giving season; it is a time of making robes.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fifth substory

၂၂၆။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူလျက် နောက်ပါရဟန်းဖြစ်သော အသျှင်အာနန္ဒာနှင့်အတူ တစ်ဦးသော ဒါယကာအိမ်သို့ ချဥ်းကပ်၍ ခင်းထား အပ်သော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထိုလူတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအားလည်းကောင်း၊ အသျှင်အာနန္ဒာအားလည်းကောင်း ဘောဇဥ်ကို လှူဒါန်းကုန်၏။ အသျှင်အာနန္ဒာသည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ မခံယူချေ၊ မြတ်စွာ့ဘုရားသည် အာနန္ဒာ ခံယူလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရား တန်ပါပြီ အကျွန်ုပ်အား ဆွမ်းကို ရနိုးခြင်းသည် ရှိပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။ အာနန္ဒာ သို့ဖြစ်လျှင် ဝိကပ္ပနာပြု၍ ခံယူလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ ဝိကပ္ပနာပြု၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဝိကပ္ပနာ ပြုအပ်၏။ “ငါ၏ ရနိုးသော ဆွမ်းကို ဤမည်သော ရဟန်းအား လှူဒါန်းပါ၏”ဟု (ဝိကပ္ပနာ ပြုအပ်၏)။

Soon afterwards, after robing up in the morning, the Buddha took his bowl and robe and went to a certain family with Venerable Ānanda as his attendant. He sat down on the prepared seat, and the people there gave cooked food. Being afraid of wrongdoing, Ānanda did not accept it. The Buddha said, “Accept it, Ānanda.” “I can’t, sir, I’m expecting another meal.” “Well then, Ānanda, assign that meal to someone else and then receive this.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to eat a meal before another if you assign the other meal to someone else. And, monks, this is how it should be assigned: ‘I give my expected meal to so-and-so.’” Definitions

၃-ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၂၇။ ပရမ္ပရဘောဇဥ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်တို့ဖြင့် ပင့်ဖိတ်လတ်သော် ထိုဘောဇဥ်ကို ထား၍ အခြားသော ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ် ကို စားငြားအံ့၊ ဤဘောဇဥ်သည် ပရမ္ပရဘောဇဥ် မည်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ဟူသည် အခါကာလကို ကြဥ်ထား၍။ နာဖျားသောအခါ မည်သည် နေရာတစ်ခုတည်း၌ နေလျက် အလိုရှိတိုင်း သုံးဆောင် စားသောက်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်အံ့၊ နာဖျားသောအခါဟူ၍ သုံးဆောင်အပ်၏။ သင်္ကန်းလှူသောအခါ မည်သည် ကထိန်မခင်းသော် မိုးဥတု၏ နောက်ဆုံးလပတ်လုံးလည်းကောင်း၊ ကထိန်ခင်းသော် ငါးလတို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း သင်္ကန်းလှူသောအခါဟူ၍ သုံးဆောင်အပ်၏။ သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ မည်သည် သင်္ကန်းကို ချုပ်သော် သင်္ကန်းချုပ်သောအခါဟူ၍ သုံးဆောင် အပ်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ သုံးဆောင်အံ့ဟု ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

Eats a meal before another: if he has been invited to eat any of the five cooked foods, and he then eats any of the five cooked foods elsewhere—this is called “eats a meal before another”. Except on an appropriate occasion: unless it is an appropriate occasion. He is sick: if he is not able to eat as much as he needs in one sitting, he may eat a meal before another. It is the robe-giving season: if he has not participated in the robe-making ceremony, he may eat a meal before another during the last month of the rainy season. If he has participated in the robe-making ceremony, he may eat a meal before another during the five month period. It is a time of making robes: when he is making robes, he may eat a meal before another. If he receives food with the intention of eating it, except on an appropriate occasion, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၂၈။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ ပရမ္ပရဘောဇဥ်၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပရမ္ပရဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပရမ္ပရဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပရမ္ပရဘောဇဥ် မဟုတ်ရာ၌ ပရမ္ပရဘောဇဥ်မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a meal before another, and he perceives it as such, and he eats it, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If it is a meal before another, but he is unsure of it, and he eats it, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If it is a meal before another, but he does not perceive it as such, and he eats it, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If it is not a meal before another, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a meal before another, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a meal before another, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၂၉။ အခါကာလ၌ သုံးဆောင်အံ့၊ ဝိကပ္ပနာပြု၍ သုံးဆောင်အံ့၊ နှစ်ဦး သုံးဦး ပင့်ဖိတ်ရာ၌ တစ်ပေါင်းတည်း အတူသုံးဆောင်အံ့၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သော အစဥ်ဖြင့် သုံးဆောင်အံ့၊ အလုံးစုံသောရွာ ‘ရွာသူအားလုံး’ သည် ပင့်ဖိတ်လတ်သော် ထိုရွာဝယ် အမှတ်မရှိသော အိမ်၌ သုံးဆောင်အံ့၊ အလုံးစုံသော အသင်း ‘အသင်းဝင်အားလုံး’ သည် ပင့်ဖိတ်လတ်သော် ထိုအသင်းတွင် အမှတ်မရှိသော အိမ်၌ သုံးဆောင် အံ့၊ (ဆွမ်းဖြင့်) ပင့်ဖိတ်လတ်သော် ဆွမ်းကို ခံယူအံ့ဟူ၍ ဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ အမြဲလှူသော ဆွမ်း၌ လည်းကောင်၊ စာရေးတံဆွမ်း၌လည်းကောင်း၊ လဆန်း လဆုတ်ပက္ခဝယ် လှူသော ဆွမ်း၌လည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့လှူသော ဆွမ်း၌လည်းကောင်း၊ အထွက်တစ်ရက်နေ့လှူသော ဆွမ်း၌လည်းကောင်း သုံးဆောင်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကို ထား၍ (ခဲဖွယ်စသည်) အလုံးစုံ၌ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ တတိယ ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ဆွမ်းစားရန် ကိုယ်စားထည့်ခြင်းကို ဆိုသည်။

There is no offense: if it is an appropriate occasion; if he assigns his other meal to someone else and then eats; if he eats the food from two or three invitational meals together; if he eats the meals in the same order that the invitations were received; if he is invited by a whole village and he eats anywhere in that village; if he is invited by a whole association and he eats anywhere that belongs to that association; if, when being invited, he says, “I’ll get almsfood;” if it is a regular meal invitation; if it is a meal for which lots are drawn; if it is a half-monthly meal; if it is on the observance day; if it is on the day after the observance day; if it is anything apart from the five cooked foods; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating meals in succession, the third, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၄-ကာဏမာတုသိက္ခာပုဒ် ၂၃၀။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမသည် သဒ္ဓါတရား ရှိ၏၊ ကြည်ညိုတတ်၏၊ ကာဏာ ‘အမည်ရှိသော သူငယ်မ’ကို ရွာငယ်တစ်ခု၌ ယောကျာ်းတစ်ယောက်အား ထိမ်းမြားပေးစား၏။ ထိုအခါ ကာဏာသည် တစ်စုံတစ်ခုသော ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့် မိခင်၏ နေအိမ်သို့ သွား၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ လင်ယောကျာ်းသည် ကာဏာ၏ထံသို့ “ကာဏာ ပြန်လာခဲ့ပါလော့၊ ကာဏာ ၏ ပြန်လာခြင်းကို အလိုရှိပါ၏”ဟု တမန်ကို စေလွှတ်၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမသည် “လက်ချည်း သွားခြင်းသည် အသရေပျက် ရှက်ဖွယ် ကဲ့သို့ ဖြစ်၏”ဟု မုန့်ကို ကြော်၏။ မုန့်ကျက်လတ်သော် ဆွမ်းခံသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမ၏ နေအိမ်သို့ ဝင်၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမသည် ထိုရဟန်းအား မုန့်ကို လှူစေ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ထွက်သွားပြီးလျှင် ရဟန်းတစ်ပါးအား ပြောကြား၏၊ ထိုရဟန်းအားလည်း မုန့်ကို ပေးလှူစေ၏၊ ထို (နှစ်ကြိမ်မြောက်လာသော) ရဟန်းသည် ထွက်သွား၍ ရဟန်းတစ်ပါးအား ပြောကြား၏၊ (သုံးကြိမ်မြောက်လာသော) ထိုရဟန်းအားလည်း မုန့်ကို ပေးလှူစေ၏၊ စီရင်တိုင်းသော မုန့်သည် ကုန်လေ၏။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ကာဏာ၏ လင်ယောကျာ်းသည် ကာဏာ၏ အထံသို့ “ကာဏာ ပြန်လာခဲ့ပါလော့၊ ကာဏာ၏ ပြန်လာခြင်းကို အလိုရှိပါ၏၊ အကယ်၍ ကာဏာပြန် မလာခဲ့သော် အခြားသော မယားကို ယူတော့အံ့”ဟု တမန်ကို စေလွှတ်၏။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ စီရင်တိုင်းသော မုန့်သည် ကုန်လေ၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ လင်ယောကျာ်းသည် အခြားမယားကို ယူလေ၏။ “ထိုယောကျာ်းသည် အခြားမယားကို ယူသတတ်”ဟု ကာဏာသည် ကြား၏။ ထိုသူငယ်မ သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် နေရှာ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူပြီးလျှင် ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမအိမ်သို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ခင်းထားအပ်သော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီး၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီး လျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမကို မြတ်စွာဘုရားသည် “အဘယ့်ကြောင့် ဤကာဏာသည် ငိုကြွေးဘိသနည်း”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကာဏာ၏ အမိ ဥပါသိကာမကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွါးကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်စေ၍ ရွှင်လန်းစေပြီးလျှင် နေရာမှထ၍ ဖဲခွါကြွသွားတော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Accepting more than three bowlfuls Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time there was a female lay follower Kāṇamātā who had faith and confidence. She had a daughter, Kāṇā, who had been given in marriage to a man in a certain village. On one occasion Kāṇā went to her mother’s house on some business. Kāṇā’s husband sent her a message: “Please come, Kāṇā, I want you back.” Kāṇamātā thought, “It’s shameful to go empty-handed,” and she baked some cookies. Just when the cookies were finished, an alms-collecting monk entered Kāṇamātā’s house, and she gave him some. After leaving, he told another monk, and he too was given cookies. And the same happened a third time. At that, all the cookies were gone. A second time Kāṇā’s husband sent her the same message, and everything unfolded as before. A third time he sent the same message, adding, “If Kāṇā doesn’t come, I’ll find another wife.” But once again all the cookies were given to monks. Kāṇā’s husband found another wife, and when Kāṇā heard what had happened, she cried. Soon afterwards, after robing up in the morning, the Buddha took his bowl and robe and went to Kāṇamātā’s house where he sat down on the prepared seat. Kāṇamātā approached the Buddha, bowed, and sat down. The Buddha asked her why Kāṇā was crying, and she told him what had happened. After instructing, inspiring, and gladdening her with a teaching, the Buddha got up from his seat and left.

၂၃၁။ ထိုအခါ ကုန်သည်အုပ်စုတစ်စုသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ အနောက်မျက်နှာအရပ်သို့ ကုန်ရောင်း သွားလို၏။ ဆွမ်းခံရဟန်းတစ်ပါးသည် ထိုကုန်သည်အုပ်စုရှိရာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်၏။ ဥပါသကာ (ကုန်သည်) တစ်ယောက်သည် ထိုရဟန်းအား မုန့်လုံးကို လှူစေ၏၊ ထိုရဟန်းသည် ထွက်သွား၍ တစ်ပါးသော ရဟန်းအား ပြောကြား၏၊ ထိုရဟန်းအားလည်း မုန့်လုံးကို လှူစေ၏။ ထို (နှစ်ကြိမ်မြောက် ရောက်လာသော) ရဟန်းသည် ထွက်သွားပြီးလျှင် တစ်ပါးသော ရဟန်းအား ပြောကြား၏၊ (သုံးကြိမ် မြောက်ရောက်လာသော) ထိုရဟန်းအားလည်း မုန့်လုံးကို လှူစေ၏၊ စီရင်တိုင်းသော ရိက္ခာသည့်ကုန်လေ၏။ ထိုအခါ ထိုဥပါသကာသည် ထိုအဖေါ်ကုန်သည်လူအပေါင်းတို့ကို “အမောင်တို့ ယနေ့တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ကုန်ဦးလော့၊ စီရင်တိုင်းသော ရိက္ခာကို အသျှင်ကောင်းတို့အား လှူဒါန်းလိုက်ပြီ၊ ရိက္ခာကို စီရင်ဦးအံ့”ဟု ဆို၏။ “အရှင် ဆိုင်းငံ့ခြင်းငှါ မတတ်နိုင်၊ အဖော်ဖြစ်သော ကုန်သည်တစ်စုသည် ထွက် သွားနှင့်ပြီ”ဟု ဆို၍ သွားကြကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုဥပါသကာသည် ရိက္ခာကို စီရင်ပြီး၍ နောက်ကျမှ ထွက်သွားလတ်သော် ခိုးသူတို့သည် လုယက်ကုန်၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် အတိုင်းအရှည်ကို မသိကုန်မူ၍ ခံယူကုန်ဘိသနည်း၊ ဤကုန်သည် ဥပါသကာသည် ဤရဟန်းတို့အား လှူပြီး၍ နောက်မှ ထွက်သွားသောကြောင့် ခိုးသူတို့သည် လုယက်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကား တို့ကို ကြားကြသည်သာတည်း။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် သံဃာတော်၏ ကောင်းပါပြီဟု ဝန်ခံကျင့်သုံးရန် သံဃာတော်များ ချမ်းသာစေရန်။ပ။ ဝိနည်း ‘စည်းမျဥ်းဥပဒေ’ကို ချီးမြှောက်ရန်ဟူသော အကျိုးထူးဆယ်ပါးတို့ကို အစွဲပြု ၍ ရဟန်းတို့အား သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူမည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards a certain caravan was ready to go south from Rājagaha. An alms-collecting monk went up to that caravan to get almsfood, and a lay follower gave him flour products. After leaving, that monk told another monk, and he too was given flour products. And the same happened a third time. At that, all his provisions were gone. That lay follower said to the other people in the caravan, “Sirs, please wait one day. I’ve given my provisions to the monks. I need to prepare more.” “We can’t wait. The caravan is already on its way.” And they left. After preparing provisions, that lay follower followed after the caravan, but he was robbed by thieves. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics receive without moderation? This man gave to them, and then because he was following after the caravan he was robbed by thieves.” The monks heard the complaints of those people and they told the Buddha. Soon afterwards he gave a teaching and addressed the monks: “Well then, monks, I will lay down a training rule for the following ten reasons: for the well-being of the Sangha, for the comfort of the Sangha, for the restraint of bad people, for the ease of good monks, for the restraint of the corruptions relating to the present life, for the restraint of the corruptions relating to future lives, to give rise to confidence in those without it, to increase the confidence of those who have it, for the longevity of the true Teaching, and for supporting the training. And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၃။ ၃၄-၂၃၂။ “အမျိုးအိမ်သို့ ကပ်သော ရဟန်းကိုသာလျှင် မုန့်ကြော် မုန့်ရှက်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မုန့်ကြွက်ကျစ် ‘မုန့်ဆုပ် နှမ်း ဆန် စသည်’ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရှေးရှုဆောင်၍ ပင့်ဖိတ်ငြားအံ့၊ အလိုရှိသော ရဟန်းသည် နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူအပ်ကုန်၏၊ ထိုနှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ထက် အလွန် အကယ်၍ ခံယူငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူပြီး၍ ထိုခံယူရာအရပ်မှ ဆောင်ပြီးလျှင် ရဟန်းတို့နှင့်အတူ ခွဲဝေသုံးဆောင်အပ်၏၊ ဤသို့ ခွဲဝေသုံးဆောင်ခြင်းသည် ထိုနှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် ပြည့်အောင် မုန့်ကို ခံယူရာ၌ ကျင့်ဝတ်တည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk goes to a family and is invited to take cookies or crackers, he may accept two or three bowlfuls if he wishes. If he accepts more than that, he commits an offense entailing confession. If he accepts two or three bowlfuls, he should take it away and share it with the monks. This is the proper procedure.’” Definitions

၄-ကာဏမာတုသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၃၃။ အမျိုးအိမ်သို့ ကပ်သော ရဟန်းကိုသာလျှင်ဟူရာ၌ အမျိုးမည်သည် မင်းမျိုး ပုဏ္ဏားမျိုး ကုန်သည်မျိုး သူဆင်းရဲမျိုးဟူ၍ အမျိုးလေးပါးတို့တည်း။ ကပ်သောဟူသည် ထိုအမျိုးအိမ်သို့ ရောက်သော။ မုန့်ကြော် မုန့်ရှက် မည်သည် လက်ဆောင်အကျိုးငှါ စီရင်အပ်သော အလုံးစုံသော မုန့်တည်း။ မုန့်ကြွက်ကျစ် မည်သည် ရိက္ခာအလို့ငှါ စီရင်အပ်သော အလုံးစုံသော မုန့်တည်း။ ရှေးရှုဆောင်၍ ပင့်ဖိတ်ငြားအံ့ဟူသည် အလိုရှိတိုင်း ခံယူပါလော့ဟု ပင့်ဖိတ်ငြားအံ့။ အလိုရှိသော ရဟန်းဟူသည် တောင့်တလိုလားသော ရဟန်းတည်း။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူအပ်ကုန်၏ဟူသည် သပိတ်နှစ်လုံး သုံးလုံးပြည့် အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူအပ်ကုန်၏။ ထို့ထက်အလွန် ခံယူငြားအံ့ဟူသည် ထိုနှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ထက်အလွန် ခံယူငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူပြီး၍ ထိုအိမ်မှထွက်သော ရဟန်းသည် ရဟန်းကို မြင်လျှင်၊ “ငါသည် ဤအိမ်၌ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်အောင် မုန့်တို့ကို ခံယူအပ်ကုန်ပြီ၊ ထိုအိမ်မှ့မခံယူလေလင့်”ဟု ပြောကြားအပ်၏။ အကယ်၍ မြင်လျက် မပြောကြားငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပြောကြားပါလျက် အကယ်၍ ခံယူငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုခံယူရာအရပ်မှ ဆောင်ပြီးလျှင် ရဟန်းတို့နှင့်အတူ ခွဲဝေသုံးဆောင်အပ်၏ဟူသည် ဆွမ်းစား ဇရပ်သို့ ထုတ်ဆောင်၍ ခွဲဝေသုံးဆောင်အပ်၏။ ဤသို့ ခွဲဝေ သုံးဆောင်ခြင်းသည် ထိုနှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် ပြည့်သော မုန့်တို့ကို ခံယူရာ၌ ကျင့်ဝတ်တည်းဟူသည် ဤသို့ ခွဲဝေသုံးဆောင်ခြင်းသည် မုန့်တို့ကို ခံယူရာ၌ တရားနှင့်လျော်သော ကျင့်ဝတ်တည်း။

A monk goes to a family: a family: there are four kinds of families: the aristocratic family, the brahmin family, the merchant family, the worker family. Goes to: he has gone there. Cookies: whatever has been prepared for the purpose of sending away. Crackers: whatever has been prepared as provisions for a journey. Is invited to take: “Take as much as you like.” If he wishes: if he desires. He may accept two or three bowlfuls: two or three bowlfuls can be accepted. If he accepts more than that: when he accepts more than that, he commits an offense entailing confession. If he accepts two or three bowlfuls: leaving that place and seeing a monk, he should tell him, “I’ve accepted two or three bowlfuls from such-and-such a place; don’t accept anything from there.” If he sees a monk, but does not tell him, he commits an offense of wrong conduct. If the one who is told accepts from there regardless, he commits an offense of wrong conduct. He should take it away and share it with the monks: he should take it away when returning from almsround and then share it. This is the proper procedure: this is the right method. Permutations

၂၃၄။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် ပြည့်သည်ထက် ပိုလွန်သော မုန့်၌ ပိုလွန်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ခံယူအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် ပြည့်သည်ထက် ပိုလွန်သော မုန့်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ခံယူအံ့၊ ပါစိတ်အာပါတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် ပြည့်သည်ထက် ပိုလွန်သော မုန့်၌ ယုတ်လျော့၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခံယူအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် မပြည့် ယုတ်လျော့သော မုန့်၌ ပိုလွန်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် မပြည့် ယုတ်လျော့သော မုန့်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် မပြည့် ယုတ်လျော့သော မုန့်၌ ယုတ်လျော့၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is more than two or three bowlfuls, and he perceives it as more, and he accepts it, he commits an offense entailing confession. If it is more than two or three bowlfuls, but he is unsure of it, and he accepts it, he commits an offense entailing confession. If it is more than two or three bowlfuls, but he perceives it as less, and he accepts it, he commits an offense entailing confession. If it is less than two or three bowlfuls, but he perceives it as more, he commits an offense of wrong conduct. If it is less than two or three bowlfuls, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is less than two or three bowlfuls, and he perceives it as less, there is no offense. Non-offenses

၂၃၅။ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ်ပြည့်သော မုန့်တို့ကို ခံယူအံ့၊ နှစ်သပိတ် သုံးသပိတ် မပြည့် ယုတ် လျော့သော မုန့်တို့ကို ခံယူအံ့၊ လက်ဆောင်အကျိုးငှါ မစီရင်သော မုန့်, ရိက္ခာအလို့ငှါ မစီရင်သော မုန့်ကို ပေးလှူကုန်အံ့၊ လက်ဆောင်အကျိုးငှါလည်းကောင်း၊ ရိက္ခာအလို့ငှါလည်းကောင်း စီရင်အပ်သော မုန့်တို့မှ ကြွင်းကျန်သောမုန့်ကို ပေးလှူကုန်အံ့၊ ခရီးသွားမှုငြိမ်းသော် လှူကုန်အံ့၊ ဆွေမျိုးတို့၏ မုန့်ကိုလည်း ကောင်း၊ ပင့်ဖိတ်သူတို့၏ မုန့်ကိုလည်းကောင်း ခံယူအံ့၊ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးငှါ ခံယူအံ့၊ မိမိဥစ္စာဖြင့် (ပြုလုပ်သော မုန့်အစရှိသည်တို့ကို) ခံယူအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစ လက်ဦးလွန်ကျူး သော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ စတုတ္ထ ကာဏမာတုသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he accepts two or three bowlfuls; if he accepts less than two or three bowlfuls; if they give anything that has not been prepared for sending away or as provisions for a journey; if they give the leftovers from what was prepared for sending away or as provisions for a journey; if they give after the plans to travel have been canceled; if it is from relatives; if it is from those who have given an invitation; if it is for the benefit of someone else; if it is by means of his own property; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on accepting more than three bowlfuls, the fourth, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၅-ပဌမပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် ၂၃၆။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်သည် ရဟန်းတို့ကို ပင့်ဖိတ်၍ ဆွမ်းကျွေး၏။ ရဟန်းတို့သည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်၍ အမျိုးအိမ်တို့သို့ သွားလျက် အချို့က စား၍ အချို့က ဆွမ်းကို ယူ၍ သွားကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားသည် အိမ်နီးချင်းတို့ကို “အမောင်တို့ ငါသည် အသျှင်ရဟန်းတို့ကို (ဆွမ်းဖြင့်) ရောင့်ရဲစေအပ်ကုန်ပြီ၊ လာကုန်လော့၊ သင်တို့ကိုလည်း (ကျွေးမွေး) ရောင့်ရဲစေအံ့”ဟု ဆို၏။ ထိုသူတို့ သည်- “အသျှင်ပုဏ္ဏားသည် အဘယ်သို့လျှင် အကျွန်ုပ်တို့ကို ရောင့်ရဲစေမည်နည်း၊ သင်ပင့်ဖိတ်အပ် သော ရဟန်းတို့သည် ငါတို့၏ အိမ်သို့ လာ၍ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် သုံးဆောင်ကုန်၏၊ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ဆွမ်းကို ယူ၍ သွားကုန်၏”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားသည် “အသျှင်ကောင်းတို့သည် ငါတို့၏ အိမ်၌ ဆွမ်းစားပြီး၍ တစ်ပါးသော အရပ်၌ အဘယ့်ကြောင့် စားကုန်ဘိသနည်း၊ ငါသည် အလိုရှိတိုင်း လှူဒါန်းခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည့်မဟုတ်ပါလော”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုသော ထိုပုဏ္ဏား၏ စကားကို ကြားကြသည်သာ တည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်၍ တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင် စားသောက်ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ ရဟန်းတို့သည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်၍ တစ်ပါးသော အရပ်၌ သုံးဆောင် စားသောက်ကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းတို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့သည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်၍ တစ်ပါးသော အရပ်၌ အဘယ့်ကြောင့် သုံးဆောင်ကုန်ဘိသနည်း၊ ရဟန်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်လျက် ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့၊ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပါတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating more after refusing an invitation Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, a certain brahmin had invited the monks for a meal. When the monks had finished and refused an invitation to eat more, they went to their respective families, where some ate and some took away almsfood. Soon afterwards that brahmin said to his neighbors, “The monks have been satisfied by me. Come, and I’ll satisfy you, too.” “How could you satisfy us? Those monks who were invited by you came to our houses. Some of them ate there and some took away almsfood.” That brahmin complained and criticized those monks, “How could the venerables eat in our house and afterwards eat elsewhere? Am I not able to give them as much as they need?” The monks heard the complaints of that brahmin, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How could those monks finish their meal and refuse an invitation to eat more, and then eat elsewhere?” … “Is it true, monks, that monks did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “How could those foolish men do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk has finished his meal and refused an invitation to eat more, and then eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၃၇။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် နာဖျားကုန်သော ရဟန်းတို့၏ (အလို့ငှါ) မွန်မြတ်သော ဆွမ်းတို့ကို ဆောင်ယူကုန်၏၊ နာဖျားသော ရဟန်းတို့သည် စိတ်သဘောရှိတိုင်း မစားနိုင်ကုန်၊ ထိုဆွမ်းတို့ကို ရဟန်းတို့သည် စွန့်ကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ပြင်းပြကျယ်လောင်သောအသံ ကျီးအုပ်တို့၏ အော်သံကို ကြားတော်မူ၍ “အာနန္ဒာ ထိုပြင်းပြကျယ်လောင်သောအသံ ကျီးအုပ်တို့၏ အော်သံသည် အဘယ် အကြောင်းကြောင့်နည်း”ဟု အာနန္ဒာကို မေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်၏။ အာနန္ဒာ ရဟန်းတို့သည် သူနာ၏ ပိုလွန်ကြွင်းကျန်သော ဆွမ်းကို စားကြသလောဟု (မေးတော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရား မစားကြပါကုန်ဟု (လျှောက်၏)။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့ နာဖျားသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း၊ မနာမဖျားသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း ပိုလွန်ကြွင်းကျန်သော ဆွမ်းကို သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် “ဤအလုံးစုံကို ငါတန်ပြီ (ဤခွက်ထဲ၌ ရှိသော အလုံးစုံကို ငါတော်ပြီ)”ဟု အတိရိက်ဝိနည်းကံ ‘ပိုလွန်ကြွင်းကျန်မှု’ ကို ပြုအပ်၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards the monks were bringing back fine almsfood for the sick monks. But because the sick monks were unable to eat as much as they had intended, the monks threw the leftovers away. When the Buddha heard the loud sound of crows cawing, he asked Venerable Ānanda, “Ānanda, why is there this loud sound of crows cawing?” Ānanda told him what had happened, and the Buddha said, “But Ānanda, don’t the monks eat the leftovers from those who are sick?” “No, sir.” Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to eat the leftovers both from those who are sick and from those who are not sick. And, monks, this is how you make food left over: ‘I’ve had enough.’ And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၄။ ၃၅- (ခ) ၂၃၈။ “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဥ် (တော်ပြီ, တန်ပြီဟု) တားမြစ်၍ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ‘ပိုလွန်ကြွင်းကျန်မှု’ မပြုသော ခဲဖွယ်ကိုသော် လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကို သော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်းခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk has finished his meal and refused an invitation to eat more, and then eats fresh or cooked food that is not left over, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၅-ပဌမပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၃၉။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ဆွမ်းစားစဥ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်ကို အယုတ်သဖြင့် သမန်းမြက်ဖျားမျှဖြင့်သော်လည်း စားပြီးဖြစ်၏။ မြစ်ခြင်း မည်သည် စားဆဲသည် ထင်ရှား၏၊ ဘောဇဥ်သည် ထင်ရှား၏၊ (ရဟန်း၏ နှစ်တောင့်ထွာ) ဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌ ရပ်တည်လျက် ရှေးရှုဆောင်၏၊ မြစ်ပယ်ခြင်းသည် ထင်ရှား၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ‘ပိုလွန်ကြွင်းကျန်မှု’မပြုသော မည်သည် မကပ္ပိဘဲ ‘မအပ်သည်ကို’ ပြုအပ်၏၊ အကပ်မခံဘဲ ပြုအပ်၏၊ မချီမကြွဘဲ ပြုအပ်၏၊ ဟတ္ထပါသ် ‘နှစ်တောင့်ထွာ’ ၌ မတည်ဘဲ ပြုအပ်၏၊ မစားဘဲ ပြုအပ်၏၊ ဆွမ်းစားစဥ် တားမြစ်မိ၍ နေရာမှ ထသော ရဟန်းသည် ပြုအပ်၏၊ “ဤအလုံးစုံကို ငါတန်ပြီ”ဟု မဆိုအပ်၊ သူနာ၏ အကြွင်းအကျန်မဟုတ်၊ ဤအလုံးစုံသည် အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသည် မည်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံပြုသည် မည်သည် ကပ္ပိ၍ ‘အပ်သည်ကို’ ပြုအပ်၏၊ အကပ်ခံ၍ ပြုအပ်၏၊ ချီမ၍ ပြုအပ်၏၊ ဟတ္ထပါသ်၌ ပြုအပ်၏၊ ဆွမ်းစားစဥ် ပြုအပ်၏၊ ဆွမ်းစားစဥ် တားမြစ်မိသော ရဟန်းသည် နေရာမှ မထမီ ပြုအပ်၏၊ “ဤအလုံးစုံကို ငါတန်ပြီ”ဟု ဆိုအပ်၏၊ သူနာ၏ အကြွင်း ဖြစ်၏၊ ဤအလုံးစုံသည် အတိရိက်ဝိနည်းကံပြုသည် မည်၏။ ခဲဖွယ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယာမကာလိက၁ကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟ ကာလိက၂ကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိက၃ကိုလည်းကောင်း ထား၍ အကြွင်းသည် ခဲဖွယ် မည်၏။ ဘောဇဥ် မည်သည် ထမင်း၊ မုယောမုန့်၊ မုန့်လုံး၊ ငါး၊ စမဲဟင်းလျာဟူ၍ ဤဘောဇဥ်ငါးပါး တို့တည်း။ “ခဲအံ့ သုံးဆောင်အံ့”ဟူ၍ ယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Has finished his meal: has eaten any of the five cooked foods, even what fits on the tip of a blade of grass. Refused an invitation to eat more: there is eating; there is cooked food; they stand within arm’s reach; there is an offering; there is a refusal. Not left over: the making it left over is done with food that is unallowable; it is done with food that has not been received; it is done with food that is not held in hand; it is done by one who is not within arm’s reach; it is done by one who has not finished his meal; it is done by one who has finished his meal, who has refused an invitation to eat more, but who has risen from his seat; “I’ve had enough,” has not been said; it is not left over from one who is sick— this is called “not left over”. Left over: the making it left over is done with food that is allowable; it is done with food that has been received; it is done with food that is held in hand; it is done by one who is within arm’s reach; it is done by one who has finished his meal; it is done by one who has finished his meal, who has refused an invitation to eat more, and who has not risen from his seat; “I’ve had enough,” has been said; it is left over from one who is sick— this is called “left over”. Fresh food: apart from the five cooked foods, the post-midday tonics, the seven-day tonics, and the lifetime tonics, the rest is called “fresh food”. Cooked food: there are five kinds of cooked food: cooked grain, porridge, flour products, fish, and meat. If he receives it intending to eat it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၄၀။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုလည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ ယုံမှား ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုလည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြား အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အတိရိက်ဝိနည်းကံပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုလည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း အာဟာရ အလို့ငှါ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံပြုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုသော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is not left over, and he does not perceive it as such, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is not left over, but he is unsure of it, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is not left over, but he perceives it as such, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If he receives post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics for the purpose of food, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense of wrong conduct. If it is left over, but he does not perceive it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is left over, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is left over, and he perceives it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၄၁။ အတိရိက်ဝိနည်းကံကို ပြုစေ၍ စားအံ့၊ “အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုစေ၍ စားအံ့”ဟု ခံယူအံ့၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ ယူဆောင်၍ သွားအံ့၊ နာသော ရဟန်း၏ အကြွင်းအကျန်ကို စားအံ့၊ ယာမကာလိက ‘ဖျော်ရည်စသည်’ကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိက ‘စတုမဓုစသည်’ကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိက ‘ဆားစသည်’ကိုလည်းကောင်း (ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း, အနာဟူသော) အကြောင်းရှိလတ်သော် သုံးဆောင် အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဉ္စမ ပဌမပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ ၁။ ယာမကာလိက= တစ်အရုဏ် (၂၄နာရီ) အတွင်း သုံးဆောင်အပ်သော အဖျော်ရှစ်ပါး ၂။ သတ္တာဟကာလိက= အကပ်ခံပြီး ခုနှစ်ရက်အတွင်း သုံးဆောင်အပ်သော ထောပတ်ပျားစသည် ၃။ ယာဝဇီဝိက= အကပ်ခံပြီးလျှင် မကုန်မချင်း သုံးဆောင်အပ်သော ဆေးများ ၄။ ကြွင်းကျန်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်တို့သည် ယာဝကာလိက ဖြစ်ကုန်၏။

There is no offense: if he eats it after having it made left over; if he receives it with the intention of having it made left over and then eating it; if he is taking food for the benefit of someone else; if he eats the leftovers from a sick person; if, when there is a reason, he uses post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating more after refusing an invitation, the fifth, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၆-ဒုတိယပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် ၂၄၂။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းနှစ်ပါးတို့သည် ကောသလတိုင်း ဇနပုဒ်၌ သာဝတ္ထိပြည်သို့ ခရီးရှည် ကြွသွားကုန်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးသည် မကျင့်သင့်သည်ကို ကျင့်၏၊ အဖော်ဖြစ် သော ရဟန်းသည် ထိုရဟန်းကို “ငါ့သျှင် ဤသို့ သဘောရှိသော အမှုကို မပြုကျင့်ပါလင့်၊ ဤအမှုသည် မအပ်”ဟု ဆို၏။ ထိုရဟန်းသည် ထိုဆုံးမသော ရဟန်း၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့၏။ ထို့နောက် ထိုရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွားကုန်၏။ ထိုအခါ သာဝတ္ထိပြည်၌ အသင်းတစ်ခုသည် သံဃာအား ဆွမ်းလှူ၏၊ အဖော်ဖြစ်သော ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဥ် တန်ပြီဟု မြစ်ပယ်မိ၏၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့သော ရဟန်းသည် ဆွေမျိုးအိမ်သို့ သွား၍ ဆွမ်းကို ယူလျက် ထိုရဟန်းထံသို့ ချဥ်းကပ်ပြီးလျှင် ထိုရဟန်းအား “ငါ့သျှင် စားလော့”ဟု ဆို၏။ ငါ့သျှင် တန်ပြီ ပြည့်စုံပြီဟု (ဆို၏)။ ငါ့သျှင် ဆွမ်းသည် ကောင်းမွန်လှ၏၊ စားပါလော့ဟု (ဆိုပြန်၏)။ ထိုအခါ ရဟန်းသည် ထိုရန်ငြိုးဖွဲ့သော ရဟန်းက အတင်းအကြပ် ခိုင်းသောကြောင့် ထိုဆွမ်းကို စားရ၏။ ရန်ငြိုးဖွဲ့သော ရဟန်းသည် ထိုရဟန်းအား- “ငါ့သျှင် သင်ကဲ့သို့သောသူသည် ငါ့ကို ဆိုဆုံးမအပ်၏ဟု မှတ်ထင်ဘိ၏၊ သင်သည် ဆွမ်းစားစဥ် တန်ပြီဟု မြစ်ပယ်ပြီးပါလျက် အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ဘောဇဥ်ကို စားဘိ၏”ဟု ဆို၏။ ငါ့သျှင် ပြောကြားသင့်သည် မဟုတ်လောဟု (ပဌမရဟန်းက ဆို၏)။ ငါ့သျှင် မေးမြန်းသင့်သေးသည် မဟုတ်လောဟု (ဒုတိယရဟန်းက ဆို၏)။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဥ် တန်ပြီဟု မြစ်ပယ် သော ရဟန်းကို အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ဘောဇဥ်ဖြင့် ရှေးရှုဆောင်၍ ဖိတ်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်း သင်သည် ဆွမ်စားစဥ် (တန်ပြီဟု) မြစ်သော ရဟန်းကို အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ဘောဇဥ်ဖြင့် ရှေးရှုဆောင်၍ ဖိတ်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ဆွမ်းစားစဥ် (တန်ပြီဟု) မြစ်သော ရဟန်းကို အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုအပ်သော ဘောဇဥ်ဖြင့် ရှေးရှုဆောင်၍ ဖိတ်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Encouraging a monastic to eat after refusing an invitation Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time two monks were traveling through the Kosalan country on their way to Sāvatthī. One monk misbehaved and the other said to him, “Don’t do that! It’s not allowable.” Because of that the first monk became resentful. They then carried on to Sāvatthī. Soon afterwards an association in Sāvatthī was offering a meal to the Sangha. When the second monk had finished his meal and refused an invitation to eat more, the resentful monk brought back some almsfood from his own family. He then said to the other, “Please eat!” “There’s no need. I’m full.” “The almsfood is nice, please eat.” And because he was pressured, he ate the almsfood. The resentful monk then said to him, “Who are you to correct me when you eat food that’s not left over even though you have finished your meal and refused an invitation to eat more?” “Shouldn’t you have told me?” “Shouldn’t you have asked?” The second monk told the monks what had happened, and the monks of few desires complained and criticized the other, “How could a monk invite another monk to eat food that’s not left over, when the other has finished his meal and refused an invitation to eat more?” … “Is it true, monk, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၅။ ၃၆-၂၄၃။ “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားစဥ် (တန်ပြီဟု) မြစ်သော ရဟန်းကို အတိရိက်ဝိနည်းကံမပြုသော ခဲဖွယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ဖြင့် သော်လည်းကောင်းရှေးရှုဆောင်ယူ၍ ‘ရဟန်း ခဲမူလည်း ခဲလော့ စားမူလည်း စားလော့’ဟု (ပဝါရိက်သင့်မှန်း) သိလျက် အရှိန်အစော်မဲ့ ‘ဂုဏ်သတင်း ပျက်စေခြင်း’ကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍ ဖိတ်ငြားအံ့၊ စားသည်ရှိသော် ထို (ဖိတ်သော ရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk invites a monk, whom he knows has finished his meal and refused an invitation to eat more, to eat fresh or cooked food that is not left over, saying, “Here, monk, eat,” aiming to criticize him, then when the other has eaten, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၆-ဒုတိယပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၄၄။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းကိုဟူသည် အခြားသော ရဟန်းကို။ ဆွမ်စားစဥ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်ကို အယုတ်သဖြင့် သမန်း မြက်ဖျားမျှဖြင့်သော်လည်း စားပြီးဖြစ်၏။ မြစ်ခြင်း မည်သည် စားခြင်းသည် ထင်ရှား၏၊ ဘောဇဥ်သည် ထင်ရှား၏၊ (ရဟန်း၏ နှစ်တောင့်ထွာ) ဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌ ရပ်တည်လျက် ရှေးရှုဆောင်၏၊ မြစ်ခြင်းသည် ထင်ရှား၏။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော မည်သည် မကပ္ပိဘဲ ‘မအပ်သည်ကို’ ပြုအပ်၏၊ အကပ်မခံဘဲ ပြုအပ်၏၊ မချီမကြွဘဲ ပြုအပ်၏၊ ဟတ္ထပါသ် ‘နှစ်တောင့်ထွာ’ ၌ မတည်ဘဲ ပြုအပ်၏၊ မစားဘဲ ပြုအပ်၏၊ ဆွမ်းစားစဥ် တားမြစ်မိ၍ နေရာမှ ထသော ရဟန်းသည် ပြုအပ်၏၊ “ဤအလုံးစုံကို ငါတန်ပြီ”ဟု မဆိုအပ်၊ သူနာ၏ အကြွင်းအကျန်မဟုတ်၊ ဤအလုံးစုံသည် အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုအပ် သည် မည်၏။ ခဲဖွယ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟ ကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း ဖယ်ထား၍ အကြွင်းသည် ခဲဖွယ် မည်၏။ ဘောဇဥ် မည်သည် ထမင်း၊ မုယောမုန့်၊ မုန့်လုံး၊ ငါး၊ စမဲဟင်းလျာဟူသော ဘောဇဥ်ငါးပါး တို့တည်း။ ရှေးရှုဆောင်၍ ဖိတ်ငြားအံ့ဟူသည် အလိုရှိသလောက် ယူလော့ဟု ဆိုငြားအံ့။ သိ၏ မည်သည် မိမိကိုယ်တိုင်မူလည်း သိ၏၊ သူတစ်ပါးတို့သည်လည်း ထိုသူအား ပြောကြားကုန်၏၊ ထိုသူသည်လည်း ပြောကြား၏။ အရှိန်အစော်မဲ့ ‘ဂုဏ်သတင်းပျက်စေခြင်း’ကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍ဟူသည် ဤဝတ္ထုဖြင့် ဤရဟန်းကို “စောဒနာအံ့ အောက်မေ့စေအံ့၊ တစ်ဖန် စောဒနာအံ့ တစ်ဖန် အောက်မေ့စေအံ့၊ မျက်နှာမလှ ဖြစ်စေအံ့”ဟူ၍ ရှေးရှုဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်း၏ စကားဖြင့် “ခဲအံ့ စားအံ့”ဟု ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ စားပြီးသည်၏ အဆုံး၌ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A monk: another monk. Whom has finished his meal: whom has eaten any of the five cooked foods, even what fits on the tip of a blade of grass. Refused an invitation to eat more: there is eating; there is cooked food; they stand within arm’s reach; there is an offering; there is a refusal. Not left over: the making it left over is done with food that is unallowable; it is done with food that has not been received; it is done with food that is not held in hand; it is done by one who is not within arm’s reach; it is done by one who has not finished his meal; it is done by one who has finished his meal, who has refused an invitation to eat more, but who has risen from his seat; “I’ve had enough,” has not been said; it is not left over from one who is sick— this is called “not left over”. Fresh food: apart from the five cooked foods, the post-midday tonics, the seven-day tonics, and the lifetime tonics, the rest is called “fresh food”. Cooked food: there are five kinds of cooked food: cooked grain, porridge, flour products, fish, and meat. Invites to eat: saying, “Take as much as you like.” He knows: he knows by himself or others have told him or the monk has told him. Aiming to criticize him: if he offers it to him, thinking, “With this I’ll accuse him,” “I’ll remind him,” “I’ll counter accuse him,” “I’ll counter remind him,” “I’ll humiliate him,” he commits an offense of wrong conduct. If, because of what he says, the other monk receives it with the intention of eating it, then the donor commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, the donor commits an offense of wrong conduct. When the other monk has finished eating, the donor commits an offense entailing confession. Permutations

၂၄၅။ တန်ပြီဟု မြစ်ပြီးသော ရဟန်း၌ တန်ပြီဟု မြစ်ပြီးသော ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း ရှေးရှု ဆောင်၍ ဖိတ်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တန်ပြီဟု မြစ်ပြီးသော ရဟန်း၌ ယုံမှားရှိသည် ဖြစ်၍ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း ရှေးရှု ဆောင်၍ ဖိတ်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တန်ပြီဟု မြစ်ပြီးသော ရဟန်း၌ တန်ပြီဟု မြစ်ပြီးသော ရဟန်း မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အတိရိက်ဝိနည်းကံ မပြုသော ခဲဖွယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ဖြင့် သော်လည်းကောင်း ရှေးရှုဆောင်၍ ဖိတ်အံ့ အာပတ် မသင့်။ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟ ကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း အာဟာရအလို့ငှါ ရှေးရှုဆောင်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်း၏ စကားဖြင့် “ခဲအံ့ စားအံ့”ဟု ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏၊ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တန်ပြီဟု မမြစ်သော ရဟန်း၌ တန်ပြီဟု မြစ်သော ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တန်ပြီဟု မမြစ်သော ရဟန်း၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တန်ပြီဟု မမြစ်သော ရဟန်း၌ တန်ပြီဟု မမြစ်သော ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If the other monk has refused an invitation to eat more, and the donor perceives that he has, and he invites him to eat fresh or cooked food that is not left over, he commits an offense entailing confession. If the other monk has refused an invitation to eat more, but the donor is unsure of it, and he invites him to eat fresh or cooked food that is not left over, he commits an offense of wrong conduct. If the other monk has refused an invitation to eat more, but the donor does not perceive that he has, and he invites him to eat fresh or cooked food that is not left over, there is no offense. If he invites him to eat post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics for the purpose of food, he commits an offense of wrong conduct. If, because of what he says, the other monk receives it with the intention of eating it, then the donor commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, the donor commits an offense of wrong conduct. If the other monk has not refused an invitation to eat more, but the donor perceives that he has, he commits an offense of wrong conduct. If the other monk has not refused an invitation to eat more, but the donor is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If the other monk has not refused an invitation to eat more, and the donor does not perceive that he has, there is no offense. Non-offenses

၂၄၆။ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုစေ၍ ပေးအံ့၊ အတိရိက်ဝိနည်းကံ ပြုစေ၍ စားလော့ဟု ပေးအံ့၊ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးငှါ ဆောင်၍ သွားလော့ဟု ပေးအံ့၊ နာဖျားသော ရဟန်း၏ အကြွင်း အကျန်ကို ပေးအံ့၊ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း (ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း, အနာဟူသော) အကြောင်းရှိသော် သုံးဆောင်လော့ဟု ပေးအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဆဋ္ဌ ဒုတိယပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he gives it after having it made left over; if he gives it, saying, “Have it made left over and then eat it;” if he gives it, saying, “Take this food for the benefit of someone else;” if he gives the leftovers from a sick person; if he gives, saying, “When there’s a reason, use these post-midday tonics,” “… use these seven-day tonics,” “… use these lifetime tonics;” if he is insane; if he is the first offender. The second training rule on encouraging a monastic to eat after refusing an invitation, the sixth, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၇-ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၄၇။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ တောင်ထိပ်ပွဲသဘင်သည် ဖြစ်၏။ သတ္တရသဝဂ္ဂီ ‘ဆယ့်ခုနစ်ပါးအဖွဲ့’ ရဟန်း (ကလေး) တို့သည် တောင်ထိပ်ပွဲသဘင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ သွားကြကုန်၏။ လူတို့သည် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်း (ကလေး) တို့ကို မြင်၍ ရေချိုးစေ (နံ့သာတို့ကို) လိမ်းကျံစေ၍ ဆွမ်းကျွေးပြီးသော် ခဲဖွယ်တို့ကို လှူဒါန်းကုန်၏။ သတ္တရသဝဂ္ဂီ ရဟန်း (ကလေး) တို့သည် ခဲဖွယ်ကို ယူ၍ (ကျောင်းတိုက်) အရံသို့ သွား၍ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ယူကုန်လော့၊ ခဲဖွယ်ကို ခဲကုန်လော့”ဟု ဆိုကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ သင်တို့သည် ခဲဖွယ်ကို အဘယ်အရပ်မှ ရသနည်းဟု (မေးကုန်သော်) သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်း (ကလေး) တို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ အသို့နည်း၊ သင်တို့သည် မွန်းလွဲသော အခါ၌ ဘောဇဥ်ကို စားကုန်သလောဟု (မေးကုန်၏)။ ငါ့သျှင်တို့ စားကုန်၏ဟု (ဆိုကုန်၏)။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သတ္တရသ ဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မွန်းလွဲသောအခါ၌ ဘောဇဥ်ကို စားကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြားကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မွန်းလွဲသောအခါ၌ ဘောဇဥ်ကို စားကုန် ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မွန်းလွဲသောအခါ၌ ဘောဇဥ်ကို စားကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ်မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် မွန်းလွဲသောအခါ၌ ဘောဇဥ်ကို စားကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေး သော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating at the wrong time Origin story At one time when the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, there was a hilltop fair in Rājagaha, which the monks from the group of seventeen went to see. When people saw the monks, they bathed them, anointed them, fed them cooked food, and gave them fresh food. They took that food and brought it back to the monastery. And they said to the monks from the group of six, “Help yourselves!” “But where did you get this food?” And they told them what had happened. “So, do you eat at the wrong time?” “Yes.” The monks from the group of six complained and criticized them, “How can those monks from the group of seventeen eat at the wrong time?” They told the monks, and the monks of few desires complained and criticized them, “How can the monks from the group of seventeen eat at the wrong time?” … “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၆။ ၃၇-၂၄၈။ “အကြင်ရဟန်းသည် မွန်းလွဲသောအခါ၌ ခွဲဖွယ်ကိုသော် လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့၊ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော် မူ၏)။

‘If a monk eats fresh or cooked food at the wrong time, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၇-ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၄၉။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ မွန်းလွဲသောအခါ မည်သည် နေမွန်းတည့်ချိန် လွန်သည်မှ အရုဏ်တက်သည့်တိုင်အောင် (အခါတည်း)။ ခဲဖွယ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟ ကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း ဖယ်ထား၍ အကြွင်းသည် ခဲဖွယ်မည်၏။ ဘောဇဥ် မည်သည် ထမင်း၊ မုယောမုန့်၊ မုန့်လုံး၊ ငါး၊ စမဲဟင်းလျာဟူသော ဘောဇဥ်ငါးပါး တို့တည်း။ “ခဲအံ့ စားအံ့”ဟူ၍ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. At the wrong time: when the middle of the day has passed, until dawn. Fresh food: apart from the five cooked foods, the post-midday tonics, the seven-day tonics, and the lifetime tonics, the rest is called “fresh food”. Cooked food: there are five kinds of cooked food: cooked grain, porridge, flour products, fish, and meat. If he receives fresh or cooked food with the intention of eating it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၅၀။ မွန်းလွဲသောအခါ၌ မွန်းလွဲသောအခါဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မွန်းလွဲသောအခါ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မွန်းလွဲသောအခါ၌ မွန်းမလွဲဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော် လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း အာဟာရအလို့ငှါ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မွန်းမလွဲသည်၌ မွန်းလွဲ၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မွန်းမလွဲသည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မွန်းမလွဲသည်၌ မွန်းမလွဲဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is the wrong time, and he perceives it as such, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is the wrong time, but he is unsure of it, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is the wrong time, but he perceives it as the right time, and he eats fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If he receives post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics for the purpose of food, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense of wrong conduct. If it is the right time, but he perceives it as the wrong time, he commits an offense of wrong conduct. If it is the right time, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is the right time, and he perceives it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၅၁။ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်း ကောင်း (ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း, အနာဟူသော) အကြောင်းရှိခဲ့သော် စားအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ သတ္တမ ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if, when there is a reason, he uses post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating at the wrong time, the seventh, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၈-သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ် ၂၅၂။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ အသျှင်အာနန္ဒာ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဖြစ်သော အသျှင် ဗေလဋ္ဌသီသသည် တော၌နေ၏၊ ထိုဗေလဋ္ဌသီသသည် ဆွမ်းအလို့ငှါ လှည့်လည်ပြီး၍ (ဟင်းလွတ် ကင်းသော) ထမင်းသက်သက်ကို အရံသို့ယူဆောင်၍ ခြောက်သွေ့စေလျက် (သိုမှီးသိမ်းဆည်း) ထား၏၊ အာဟာရအလိုရှိသော အခါ၌ ရေဖြင့် ဆွတ်၍ ဆွတ်၍ သုံးဆောင်၏၊ ကြာမြင့်မှ ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်၏။ ရဟန်းတို့သည် အသျှင်ဗေလဋ္ဌသီသကို “ငါ့သျှင် အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ကြာမြင့်မှ ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ဘိသနည်း”ဟု ဆိုကုန်၏။ ထိုအခါ အသျှင်ဗေလဋ္ဌသီသသည် ရဟန်းတို့အား ဤ အကြောင်းကို ပြောကြား၏။ ငါ့သျှင် အသို့နည်း သင်သည် သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ ဘောဇဥ်ကို စားသလောဟု (မေးကြကုန် ၏)။ မှန်ပေသည် ငါ့သျှင်တို့ဟု (ဆို၏)။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဗေလဋ္ဌသီသသည် သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ ဘောဇဥ်ကို စားဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဗေလဋ္ဌသီသ သင်သည် သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ ဘောဇဥ်ကို စား၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ ဗေလဋ္ဌသီသ အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ ဆွမ်းကို စားဘိသနည်း။ ဗေလဋ္ဌသီသ ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating stored food Origin story At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time Venerable Belaṭṭhasīsa, Venerable Ānanda’s preceptor, was staying in the wilderness. After walking for alms, he brought plain cooked rice back to the monastery where he dried and stored it. Whenever he got hungry, he moistened and ate it. As a result, he only went the village for alms after a long time. The monks asked him, “Why do you only go for alms after such a long time?” And he told them. “But do you eat food that you’ve stored?” “Yes.” The monks of few desires complained and criticized him, “How can Venerable Belaṭṭhasīsa eat food that he has stored?” … “Is it true, Belaṭṭhasīsa, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Belaṭṭhasīsa, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၇။ ၃၈-၂၅၃။ “အကြင်ရဟန်းသည် သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ ခဲဖွယ်ကို သော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန် လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk eats fresh or cooked food that he has stored, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၈-သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၅၄။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်းကိုပြုခြင်း မည်သည် ယနေ့အကပ်ခံထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို တစ်ပါးသော နေ့၌ ခဲ၏။ ခဲဖွယ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟ ကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း ဖယ်ထား၍ အကြွင်းသည် ခဲဖွယ်မည်၏။ ဘောဇဥ် မည်သည် ထမင်း၊ မုယောမုန့်၊ မုန့်လုံး၊ ငါး၊ စမဲဟင်းလျာဟူသော ဘောဇဥ်ငါးပါး တို့တည်း။ “ခဲအံ့ စားအံ့”ဟူ၍ ခံယူငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. That he has stored: received today and eaten on the following day. Fresh food: apart from the five cooked foods, the post-midday tonics, the seven-day tonics, and the lifetime tonics, the rest is called “fresh food”. Cooked food: there are five kinds of cooked food: cooked grain, porridge, flour products, fish, and meat. If he receives fresh or cooked food with the intention of eating it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၅၅။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့၊ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့၊ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ် မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ခဲမူလည်း ခဲငြားအံ့၊ စားမူလည်း စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ယာမကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တာဟကာလိကကိုလည်းကောင်း၊ ယာဝဇီဝိကကိုလည်းကောင်း အာဟာရအလို့ငှါ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ် မဟုတ်သည်၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ် မဟုတ်သည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ် မဟုတ်သည်၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားသော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it has been stored, and he perceives that it has, and he eats the fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it has been stored, but he is unsure of it, and he eats the fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it has been stored, but he does not perceive that it has, and he eats the fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If he receives post-midday tonics, seven-day tonics, or lifetime tonics for the purpose of food, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense of wrong conduct. If it has not been stored, but he perceives that it has, he commits an offense of wrong conduct. If it has not been stored, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it has not been stored, and he does not perceive that it has, there is no offense. Non-offenses

၂၅၆။ ယာဝကာလိကကို မွန်းမလွဲမီအခါ၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍ စားငြားအံ့၊ ယာမကာလိကကို ယာမ်၌ သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍ စားငြားအံ့၊ သတ္တာဟကာလိကကို ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍ စားငြားအံ့၊ ယာဝဇီဝိကကို (အနာဟူသော) အကြောင်းရှိခဲ့သော် စားငြားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ အဋ္ဌမ သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he both stores and eats it during the right time; if he both stores and eats post-midday tonics during the remainder of the day; if he both stores and eats seven-day tonics during the seven-day period; if he uses lifetime tonics when there is a reason; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating stored food, the eighth, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၉-ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၅၇။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိ၏အကျိုးငှါ တောင်း၍ စားသောက်ကုန်၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိ၏အကျိုးငှါ တောင်း၍ စားသောက်ကုန်ဘိသနည်း၊ အဘယ်သူသည် ချိုမြိန်သော အရသာကို မကြိုက်ဘဲ ရှိအံ့နည်း၊ အဘယ်သူသည် ကောင်းမြတ်သော အရသာကို မနှစ် သက်ဘဲ ရှိအံ့နည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ် တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားကြကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုဘောဇဥ်တို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်း၊ ထောပတ် ဆီဦး ‘ထောပေး’ ဆီ ပျားရည် တင်လဲ ငါး စမဲ ဟင်းလျာ နို့ရည် နို့ဓမ်း (ဤသည်တို့ပင်တည်း)၊ အကြင်ရဟန်းသည် ဤသို့ သဘောရှိသော မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိ၏ အကျိုးငှါ တောင်း၍ စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော် မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Asking for fine foods Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, the monks from the group of six were eating fine foods that they had requested for themselves. People complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics eat fine foods that they have requested for themselves? Who doesn’t like nice food? Who doesn’t prefer tasty food?” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How can the monks from the group of six eat fine foods that they have requested for themselves?” … “Is it true, monks, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk asks for any of these kinds of fine foods for himself—that is, ghee, butter, oil, honey, syrup, fish, meat, milk, and curd—and then eats it, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၅၈။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် နာဖျားကြကုန်၏။ သူနာမေးကုန်သော ရဟန်းတို့သည် နာဖျား သော ရဟန်းတို့ကို “ငါ့သျှင်တို့ ခန့်ကျန်း၏လော မျှတ၏လော”ဟု မေးကုန်၏။ ငါ့သျှင်တို့ ငါတို့သည် ရှေးအခါ၌ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ငါတို့အား ကျန်းမာခြင်းဖြစ်၏၊ ယခုအခါ၌ကား “မြတ်စွာဘုရားသည် မြစ်တော်မူသောကြောင့် မအပ်”ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ရှိသည် ဖြစ်၍ မတောင်းယူကြကုန်၊ ထို့ကြောင့် ငါတို့အား ကျန်းမာခြင်း မဖြစ်ဟု (ပြောဆိုကုန်၏)။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာ ဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောကြားတော်မူ၍ ရဟန်းတို့အား “ရဟန်းတို့ နာဖျားသော ရဟန်းသည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

At one time a number of monks were sick. The monks who were looking after them asked, “I hope you’re bearing up? I hope you’re getting better?” “Previously we ate fine foods that we had requested ourselves, and then we were comfortable. But now that the Buddha has prohibited this, we don’t request because we’re afraid of wrongdoing. And because of that we’re not comfortable.” They told the Buddha. Soon afterwards he gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow a sick monk to eat fine foods that he has requested for himself. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၈။ ၃၉- (ခ) ၂၅၉။ “အကြင် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုဘောဇဥ်တို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်း၊ ထောပတ် ဆီဦး ‘ထောပေး’ ဆီ ပျားရည် တင်လဲ ငါး စမဲဟင်းလျာ နို့ရည် နို့ဓမ်း (ဤသည်တို့ပင်တည်း)၊ အကြင်ရဟန်း သည် ဤသို့သဘောရှိသော မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မနာဖျားဘဲ မိမိ၏ အကျိုးငှါ တောင်း၍ စားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk who is not sick asks for any of these kinds of fine foods for himself—that is, ghee, butter, oil, honey, syrup, fish, meat, milk, and curd—and then eats it, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၉-ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၆၀။ အကြင်မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ဟူရာ၌ ထောပတ် မည်သည် နွားထောပတ် ဆိတ် ထောပတ် ကျွဲထောပတ် အသားအပ်သော သတ္တဝါတို့မှ ဖြစ်သော ထောပတ်တည်း။ ဆီဦး ‘ထောပေး’ မည်သည် ထိုအသားအပ်သော သတ္တဝါတို့မှသာလျှင် ဖြစ်သော ဆီဦးတည်း။ ဆီ မည်သည် နှမ်းဆီ မုန်းညင်းဆီ မယ်ဇယ်ဆီ ကြက်ဆူဆီ အသားဆီတည်း။ ပျားရည် မည်သည် ပျားငယ်သည် ပြုအပ်သော ပျားရည်တည်း။ တင်လဲ မည်သည် ကြံမှ ဖြစ်သော တင်လဲတည်း။ ငါး မည်သည် ရေ၌ ကျက်စားသော သတ္တဝါကို ဆို၏။ စမဲဟင်းလျာ မည်သည် အသားအပ်သော သတ္တဝါတို့၏ အသားတည်း။ နို့ရည် မည်သည် နွားနို့ရည် ဆိတ်နို့ရည် ကျွဲနို့ရည် အသားအပ်သော သတ္တဝါတို့မှ ဖြစ်သော နို့ရည်တည်း။ နို့ဓမ်း မည်သည် ထိုအသားအပ်သော သတ္တဝါတို့မှသာလျှင် ဖြစ်သော နို့ဓမ်းတည်း။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ဤသို့သဘောရှိသော မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်ဟူသည် ထိုသို့သဘောရှိသော မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့တည်း။ မနာဖျားသော ရဟန်း မည်သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့နှင့် ကင်း၍ ကျန်းမာသော ရဟန်း တည်း။ နာဖျားသော ရဟန်း မည်သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့နှင့် ကင်း၍ မကျန်းမာသော ရဟန်း တည်း။ မနာဖျားဘဲ မိမိအကျိုးငှါ တောင်းငြားအံ့၊ အားထုတ်တိုင်း အားထုတ်တိုင်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ “ရသည်ရှိသော် စားအံ့”ဟူ၍ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

These kinds of fine foods: Ghee: ghee from cows, ghee from goats, ghee from buffaloes, or ghee from whatever animal whose meat is allowable. Butter: butter from those same animals. Oil: sesame oil, mustard oil, honey-tree oil, castor oil, oil from fat. Honey: honey from bees. Syrup: from sugarcane. Fish: what lives in water is what is meant. Meat: the meat of those animals whose meat is allowable. Milk: milk from cows, milk from goats, milk from buffaloes, or milk from whatever animal whose meat is allowable. Curd: curd from those same animals. A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Any of these kinds of fine foods: such kinds of fine foods. Who is not sick: who is comfortable without fine foods. Who is sick: who is not comfortable without fine foods. If he is not sick and he requests for himself, then for the effort there is an act of wrong conduct. When he receives it with the intention of eating it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၆၁။ မနာဖျားဘဲ မနာဖျားဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မနာဖျားဘဲ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မနာဖျားဘဲ နာဖျား၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်တို့ကို မိမိအကျိုးငှါ တောင်း၍ စားငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် မနာဖျားဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ နာဖျားလျက် နာဖျား၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he is not sick, and he does not perceive himself as sick, and he eats fine foods that he has requested for himself, he commits an offense entailing confession. If he is not sick, but he is unsure of it, and he eats fine foods that he has requested for himself, he commits an offense entailing confession. If he is not sick, but he perceives himself as sick, and he eats fine foods that he has requested for himself, he commits an offense entailing confession. If he is sick, but he does not perceive himself as sick, he commits an offense of wrong conduct. If he is sick, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If he is sick, and he perceives himself as sick, there is no offense. Non-offenses

၂၆၂။ နာဖျားသော ရဟန်းအား အာပတ် မသင့်၊ နာဖျား၍ တောင်းပြီးလျှင် မနာဖျားဘဲ စားအံ့၊ နာဖျားသော ရဟန်း၏ အကြွင်းအကျန်ကို စားအံ့၊ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ပင့်ဖိတ်ထားသူတို့၏ (အထံမှ တောင်းစားအံ့)၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ (တောင်းစားအံ့)၊ မိမိ၏ ဥစ္စာဖြင့် (ဝယ်စားအံ့)၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျုးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ နဝမ ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he is sick; if he asked for it when he was sick, but eats it when he is no longer sick; if he eats the leftovers from one who is sick; if it is from relatives; if it is from those who have given an invitation; if it is for the benefit of someone else; if it is by means of his own property; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on asking for fine foods, the ninth, is finished.

၄-ဘောဇနဝဂ် ၁၀-ဒန္တပေါနသိက္ခာပုဒ် ၂၆၃။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တောတွင် ပြာသာဒ် ဆောင်ပေါက်သော ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် (ပစ္စည်း) အလုံးစုံ ပံ့သကူဓူတင်ကို ဆောင်၍ သုသာန်၌ နေ၏။ ထိုရဟန်းသည် လူတို့ပေးလှူသည်ကို ခံယူခြင်းငှါ အလိုမရှိ၊ သုသာန်၌လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌လည်းကောင်း၊ တံခါးခုံ၌လည်းကောင်း သေလွန်သော မိဘဘိုးဘွား စသည်တို့၏ အကျိုးငှါ စွန့်ထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်တို့ကို ကိုယ်တိုင်ယူ၍ စား၏။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဤရဟန်းသည် ငါတို့၏ သေလွန်သော မိဘဘိုးဘွားစသည်တို့၏ အကျိုးငှါ စွန့်ထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်တို့ကို ကိုယ်တိုင် ယူ၍ စားဘိသနည်း၊ ဤရဟန်းသည် ဆူဖြိုး၏၊ လူသားကို စားလေယောင်တကား”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်း တို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ရဟန်းသည် မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံရ သေးသော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်း သင်သည် မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံရသေးသော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံရသေးသော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံရသေးသော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on eating Eating ungiven food Origin story First substory At one time the Buddha was staying in the house with the peaked roof in the Great Wood near Vesālī. At that time a monk who only used discarded things was staying in a charnel ground. He disliked receiving things from people. Instead he would take whatever was offered to the dead at the charnel ground, at the foot of trees, or at the threshold, and he would use that. People complained and criticized him, “How can this monk take the offerings to our ancestors and use them? This monk is big and strong. He probably eats human flesh too!” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized him, “How can this monk eat food that hasn’t been given?” … “Is it true, monk, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk eats food that has not been given, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၆၄။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် ရေ, ဒန်ပူတို့ကို မအပ်ဟု တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ “ရဟန်းတို့ ရေ, ဒန်ပူကို ကိုယ်တိုင် ယူ၍ သုံးဆောင်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards the monks did not use water or tooth cleaners because they were afraid of wrongdoing. They told the Buddha. Soon afterwards he gave a teaching and addressed the monks: “Monks, I allow you to use water and tooth cleaners after taking them yourselves. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၈၉။ ၄၀- (ခ) ၂၆၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရေ, ဒန်ပူကို ကြဥ်၍ မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံရသေးသော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk eats food that has not been given, except for water and tooth cleaners, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁၀-ဒန္တပေါနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၆၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ မပေးအပ် မည်သည် အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ကို ဆို၏။ ပေးအပ် မည်သည် ကိုယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပစ်လွှင့်သောအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပေးသည်ရှိသော် ဟတ္တပါသ် ‘နှစ်တောင့်ထွာ’ အတွင်း၌ ရပ်တည် လျက် ကိုယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုဖြင့်သော်လည်းကောင်း ခံယူအံ့၊ ဤကား ပေးအပ်သည် မည်၏။ အဟာရ မည်သည် ရေ, ဒန်ပူကို ဖယ်ထား၍ အလုံးစုံသော မျိုအပ်သောဝတ္ထုသည် အာဟာရ မည်၏။ ရေ ဒန်ပူကို ကြဥ်၍ဟူသည် ရေ, ဒန်ပူကို ကြဥ်ထား၍။ “ခဲအံ့ စားအံ့”ဟူ၍ ခံယူအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. That has not been given: what has not been received is what is meant. Given: standing within arm’s reach of one giving by body or by what is connected to his body or by releasing, he receives it by body or by what is connected to his body—this is called “given”. Food: whatever is edible, apart from water and tooth cleaners—this is called “food”. Except for water and tooth cleaners: apart from water and tooth cleaners. If he takes it with the intention of eating it, he commits an offense of wrong conduct. For every mouthful swallowed, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၆၇။ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ရေ, ဒန်ပူကို ကြဥ်၍ မပေးအပ်သော ‘အကပ်မခံအပ်သော’ အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ရေ, ဒန်ပူကိုကြဥ်၍ မပေးအပ်သော အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အကပ်ခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ရေ, ဒန်ပူကို ကြဥ်၍ မပေးအပ်သော အာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အကပ်ခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ် အာပတ် သင့်၏။ အကပ်ခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အကပ်ခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်၌ အကပ်ခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it has not been received, and he does not perceive it as such, and he eats it, except for water and tooth cleaners, he commits an offense entailing confession. If it has not been received, but he is unsure of it, and he eats it, except for water and tooth cleaners, he commits an offense entailing confession. If it has not been not received, but he perceives it as such, and he eats it, except for water and tooth cleaners, he commits an offense entailing confession. If it has been received, but he does not perceive it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it has been received, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it has been received, and he perceives it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၆၈။ ရေ, ဒန်ပူတို့ကိုလည်းကောင်း၊ (ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ ပြာ၊ မြေညက်ဟု ဆိုအပ်သော) ဆေးကြီး လေးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း (မြွေခဲခြင်းဟူသော) အကြောင်းရှိခဲ့သော် ကပ္ပိယကာရက ‘အပ်အောင်ပြုသူ’ မရှိခဲ့လျှင် ကိုယ်တိုင်ယူ၍ သုံးဆောင်ငြားအံ့၊ အာပတ်မသင့်။ ရူးသောရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒသမ ဒန္တပေါနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။ စတုတ္ထ ဘောဇနဝဂ် ပြီး၏။ ထိုဘောဇနဝဂ်၏ အကျဥ်းချုပ် အာဝသထပိဏ္ဍသိက္ခာပုဒ်၊ ဂဏဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၊ ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၊ ကာဏမာတုသိက္ခာပုဒ်၊ စားစဥ် မြစ်မိသော ပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ်နှစ်ပါး၊ ဝိကာလ ဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၊ သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ်၊ နို့ရည်ရောသော ပဏီတဘောဇန သိက္ခာပုဒ်၊ ဒန္တပေါနသိက္ခာပုဒ်နှင့် တကွ ထိုသိက္ခာပုဒ်တို့သည် ဆယ်ပါးတို့တည်း။ ဤကား အကျဥ်းချုပ်တည်း။

There is no offense: if it is water or tooth cleaners; if, when there is a reason, but there is no attendant, he himself takes the four foul edibles and eats them; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on eating ungiven food, the tenth, is finished. The fourth subchapter on eating is finished. This is the summary: “Alms, group, another, cookie, And two are spoken on invitations; At the wrong time, store, milk, With tooth cleaner—those are the ten.”

၅-အစေလကဝဂ် ၁-အစေလကသိက္ခာပုဒ် ၂၆၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တောတွင် ပြာသာဒ်ဆောင် ပေါက်သော ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သံဃာတော်အား ခဲဖွယ်သည် ပေါများ၏။ ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် ဤအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်၏။ အာနန္ဒာ သို့ဖြစ်လျှင် စားကြွင်းစားတို့အား မုန့်ကို ပေးလော့ဟု (ဆို၏)။ အသျှင်အာနန္ဒာသည့် “ကောင်းပါပြီ အသျှင်ဘုရား”ဟု မြတ်စွာဘုရားအား ဝန်ခံပြီးလျှင် စားကြွင်းစားတို့ကို အစဥ်အတိုင်း နေစေ၍ တစ်ခုတစ်ခုစီ မုန့်ကိုပေးသော် ပရိဗိုဇ်မတစ်ယောက်အား တစ်ခုဟု မှတ်ထင်၍ မုန့်နှစ်ခုပေးမိ၏။ အနီးအနားမှ ပရိဗိုဇ်မတို့သည် ထိုပရိဗိုဇ်မကို “ဤရဟန်းသည် သင်၏ သယောက်လင်တည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ဤရဟန်းသည် ငါ၏ သယောက်လင် မဟုတ်၊ တစ်ခုမှတ်ထင်၍ မုန့်နှစ်ခု ပေးမိ၏ဟု (ဆို၏)။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း အသျှင်အာနန္ဒာသည် တစ်ခုတစ်ခုစီ မုန့်ကို ပေးသော် ထိုပရိဗိုဇ်မအားသာလျှင် တစ်ခုမှတ်ထင်၍ မုန့်နှစ်ခုပေးမိ၏။ အနီးအနားမှ ပရိဗိုဇ်မတို့သည် ထိုပရိဗိုဇ်မကို “ဤ ရဟန်းသည် သင်၏ သယောက်လင်တည်း”ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ဤရဟန်းသည် ငါ၏ သယောက်လင်မဟုတ်၊ တစ်ခုဟု မှတ်ထင်၍ မုန့်နှစ်ခု ပေးမိ၏ဟု (ဆို၏)။ “သယောက်လင်၊ သယောက် လင် မဟုတ်”ဟု ငြင်းခုံကြကုန်၏။ အာဇီဝကတစ်ယောက်သည်လည်း ကျောင်းအရံသို့ သွား၏။ ရဟန်းတစ်ပါးသည် များစွာသော ထောပတ်ဖြင့် ထမင်းကို နယ်၍ ထိုအာဇီဝကအား ထမင်းခဲကြီးကို ပေးလေ၏။ ထိုအခါ ထိုအာဇီဝကသည် ထမင်းခဲကြီးကို ယူ၍ သွားလေ၏။ အာဇီဝကတစ်ယောက်သည် ထမင်းခဲကြီး ယူလာသော ထိုအာဇီဝကကို “ငါ့သျှင် သင်သည် အဘယ်အရပ်မှ ထမင်းခဲကြီးကို ရသနည်း”ဟု ဆို၏။ ငါ့သျှင် ခေါင်းတုံး ‘ဦးပြည်း’ သူကြွယ်ဖြစ်သော ထိုရဟန်းဂေါတမ၏ ကျောင်းပရိဝုဏ်မှ ရခဲ့၏”ဟု ပြောဆို၏။ ဥပါသကာတို့သည် ထိုအာဇီဝကတို့၏ စကားပြောဆိုသည်ကို ကြားကုန်၏။ ထိုအခါ ထိုဥပါသကာ တို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေကုန်၏။ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော ထိုဥပါသကာတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင် ဘုရား ဤတိတ္ထိတို့သည် မြတ်စွာဘုရား၏ ကျေးဇူးမဲ့ကို အလိုရှိကုန်၏၊ တရားတော်၏ ကျေးဇူးမဲ့ကို အလိုရှိကုန်၏၊ သံဃာတော်၏ ကျေးဇူးမဲ့ကို အလိုရှိကုန်၏။ အသျှင်ဘုရား တောင်းပန်ပါ၏၊ အသျှင် တို့သည် တိတ္ထိတို့အား မိမိလက်ဖြင့် (ကိုယ်တိုင်) မပေးပါစေကုန်လင့်”ဟု လျှောက်ကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဥပါသကာတို့ကို တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွားကို) သိမြင်စေ လျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန် ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထိုဥပါသကာတို့သည် မြတ်စွာဘုရားက တရားစကားဖြင့် (အကျိုးစီးပွားကို) သိမြင်စေလျက် (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်စေ၍ ရွှင်လန်းစေပြီးသော် နေရာမှ ထလျက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ အရိုအသေပြုပြီး ဖဲခွါသွားကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းအရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်း တို့အား- “ရဟန်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် သံဃာတော်၏ ကောင်းပါပြီဟု ဝန်ခံကျင့်သုံးရန် သံဃာတော်များ ချမ်းသာစေရန်။ပ။ သူတော်ကောင်းတရား ‘သာသနာသုံးရပ်’ တည်တန့်ရန် ဝိနည်း ‘စည်းမျဥ်းဥပဒေ’ ကို ချီးမြောက်ရန်ဟူသော အကျိုးထူးဆယ်ပါးတို့ကို အစွဲပြု၍ ရဟန်းတို့အား သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ် တော်မူမည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Giving food to non-Buddhist monastics Origin story At one time when the Buddha was staying in the house with the peaked roof in the Great Wood near Vesālī, the Sangha had an abundance of fresh food. Venerable Ānanda told the Buddha, who said, “Well then, Ānanda, give the cookies to those who take leftovers.” “Yes, sir.” Ānanda had them sit in a row and gave them one cookie each, until he accidentally gave two to a female wanderer. The female wanderers sitting next to her said to her, “This monastic is your lover.” “He’s not. He gave me two, thinking they were one.” And a second time … And a third time Ānanda gave them one cookie each, until he accidentally gave two to that same female wanderer. Once again the female wanderers sitting next to her said to her, “This monastic is your lover.” “He’s not. He gave me two, thinking they were one.” And they started to argue about whether or not they were lovers. A certain Ājīvaka ascetic, too, went to that distribution of food. A monk mixed rice with a large amount of ghee and gave him a large lump. He took it and left. Another Ājīvaka asked him, “Where did you get that lump?” “From the food distribution of the ascetic Gotama, that shaven-headed householder.” Some lay followers overheard that conversation between those Ājīvaka ascetics. They then went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, these monastics of other religions want to disparage the Buddha, the Teaching, and the Sangha. It would be good if the monks didn’t personally give anything to the monastics of other religions.” After the Buddha had instructed, inspired, and gladdened those lay followers with a teaching, they got up from their seats, bowed down, circumambulated him with their right sides toward him, and left. Soon afterwards the Buddha gave a teaching and addressed the monks: “Well then, monks, I will lay down a training rule for the following ten reasons: for the well-being of the Sangha, for the comfort of the Sangha, for the restraint of bad people, for the ease of good monks, for the restraint of the corruptions relating to the present life, for the restraint of the corruptions relating to future lives, to give rise to confidence in those without it, to increase the confidence of those who have it, for the longevity of the true Teaching, and for supporting the training. And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၀။ ၄၁-၂၇၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် တက္ကတွန်းအားလည်းကောင်း၊ ပရိဗိုဇ် ယောကျာ်းအားလည်းကောင်း၊ ပရိဗိုဇ်မအားလည်းကောင်း၊ မိမိလက်ဖြင့် (ကိုယ်တိုင်) ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်ကောင်း ပေးငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်း အား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk personally gives fresh or cooked food to a naked ascetic, to a male wanderer, or to a female wanderer, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၁-အစေလကသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၇၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ တက္ကတွန်း မည်သည် အမှတ်မရှိသော ပရိဗိုဇ်အဖြစ်သို့ ရောက်သော (အဝတ်မဆီး) အချည်းနှီး သော သူတည်း။ ပရိဗိုဇ် မည်သည် ရဟန်းသာမဏေကို ဖယ်ထား၍ အမှတ်မရှိ ပရိဗိုဇ်အဖြစ်သို့ ရောက်သော ယောကျာ်းတည်း။ ပရိဗိုဇ်မ မည်သည် ရဟန်းမိန်းမ သိက္ခမာန် သာမဏေမကို ဖယ်ထား၍ အမှတ်မရှိ ပရိဗိုဇ်မ အဖြစ်သို့ ရောက်သော မိန်းမတည်း။ ခဲဖွယ် မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးနှင့် ရေ, ဒန်ပူကို ဖယ်ထား၍ အကြွင်းသည် ခဲဖွယ် မည်၏။ ဘောဇဥ် မည်သည် ထမင်း၊ မုယောမုန့်၊ မုန့်လုံး၊ ငါး၊ စမဲဟင်းလျာဟူသော ဘောဇဥ်ငါးပါး တို့တည်း။ ပေးငြားအံ့ဟူသည် ကိုယ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုဖြင့်လည်းကောင်း၊ စွန့်လွှတ် လိုက်သဖြင့်လည်းကောင်း ပေးငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A naked ascetic: any wanderer who is naked. A male wanderer: any male wanderer apart from Buddhist monks and novice monks. A female wanderer: any female wanderer apart from Buddhist nuns, trainee nuns, and novice nuns. Fresh food: apart from the five cooked foods, water, and tooth cleaners, the rest is called “fresh food”. Cooked food: there are five kinds of cooked food: cooked grain, porridge, flour products, fish, and meat. Gives: if he gives by body or by what is connected to the body or by releasing, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၇၂။ တိတ္ထိ၌ တိတ္ထိဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မိမိလက်ဖြင့် ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကို သော်လည်းကောင်း ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိတ္ထိ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ မိမိလက်ဖြင့် ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်း ကောင်း ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တိတ္ထိ၌ တိတ္ထိမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မိမိလက်ဖြင့် ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကို သော်လည်းကောင်း ပေးအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရေ, ဒန်ပူကို ပေးအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တိတ္ထိမဟုတ်သူ၌ တိတ္ထိဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တိတ္ထိမဟုတ်သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ တိတ္ထိမဟုတ်သူ၌ တိတ္ထိမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a monastic of another religion, and he perceives them as such, and he personally gives them fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is a monastic of another religion, but he is unsure of it, and he personally gives them fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If it is a monastic of another religion, but he does not perceive them as such, and he personally gives them fresh or cooked food, he commits an offense entailing confession. If he gives water or a tooth cleaner, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a monastic of another religion, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a monastic of another religion, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a monastic of another religion, and he does not perceive them as such, there is no offense. Non-offenses

၂၇၃။ သူတစ်ပါးကို ပေးစေ၏၊ (ကိုယ်တိုင်) မပေးအံ့၊ အနီး၌ ချထား၍ ပေးအံ့၊ (ဝမ်းစာမှ) အပ ကိုယ်၌ လိမ်းကျံစရာကို ပေးအံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဌမ အစေလကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he does not give, but has it given; if he gives by placing it near the person; if he gives ointments for external use; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on giving food to non-Buddhist monastics, the first, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၂-ဥယျောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၇၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် အစ်ကို၏ အတူနေတပည့်ဖြစ်သော ရဟန်းအား “ငါ့သျှင် လာလော့၊ ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန်အံ့”ဟု ဆို၍ ထိုရဟန်းအား အာမိသ (တစ်စုံတစ်ရာ) ကို မပေးဘဲ “ငါ့သျှင် သွားပေတော့၊ ငါ့အား သင်နှင့်အတူ စကားပြောရခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ နေထိုင်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း မချမ်းသာ၊ တစ်ယောက်ထီးတည်း သော ငါ့အား စကားပြောရခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ နေထိုင်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း ချမ်းသာ၏”ဟု (ဆို၍) လွှတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် မွန်းလွဲခါနီးကပ်လတ်သော် ဆွမ်းခံခြင်းငှါလည်း မတတ်နိုင်၊ ဆွမ်းစားဇရပ်၌လည်း ဆွမ်းစားမမှီ၊ ဆွမ်းပြတ်၏ ‘ဆွမ်းမစားရတော့ချေ’။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းသည် အရံသို့ သွား၍ ရဟန်းတို့အား ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ရဟန်းကို ‘ငါ့သျှင်လာလော့၊ ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန်အံ့’ဟု ဆို၍ ထိုရဟန်းအား အာမိသကို မပေးဘဲ လွှတ်လိုက်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် ရဟန်းကို ‘ငါ့သျှင်လာလော့၊ ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန်အံ့’ဟု ဆို၍ ထိုရဟန်းအား အာမိသကို မပေးဘဲ လွှတ်လိုက်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ရဟန်းကို “ငါ့သျှင် လာလော့၊ ရွာတွင်းသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန် အံ့”ဟု ဆို၍ ထိုရဟန်းအား အာမိသကို မပေးဘဲ လွှတ်လိုက်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ် သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသော အမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်း ငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Dismissing a monk during almsround Origin story On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Upananda the Sakyan said to his brother’s student, “Come, let’s go to the village for alms.” Then, without getting him any food, he sent him away, saying, “Go away! I’m not comfortable talking or sitting with you, but only if I talk and sit by myself.” But since the right time for eating was coming to an end, the student was unable to walk for alms. As he returned to the monastery, there was nobody offering food, and so he missed his meal. He then went to the monastery and told the monks what had happened. The monks of few desires complained and criticized Upananda, “How could Venerable Upananda say to a monk, ‘Come, let’s go to the village for alms,’ and then send him away without getting him any food?” … “Is it true, Upananda, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၁။ ၄၂-၂၇၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းအား ‘ငါ့သျှင် လာလော့၊ ရွာသို့သော် လည်းကောင်း၊ နိဂုံးသို့သော်လည်းကောင်း ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်ကုန်အံ့’ဟု (ဆို၍) ထိုရဟန်းအား အာမိသကို ပေးစေ၍သော်လည်းကောင်း၊ မပေးစေမူ၍သော် လည်းကောင်း၊ “ငါ့သျှင် သွားပေတော့၊ ငါ့အား သင်နှင့်အတူ စကားပြောရခြင်းသည် လည်းကောင်း၊ နေထိုင်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း မချမ်းသာ၊ တစ်ယောက်ထီး တည်းသော ငါ့အား စကားပြောရခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ နေထိုင် ရခြင်းသည် လည်းကောင်း ချမ်းသာ၏”ဟု ထိုအကြောင်းကိုသာလျှင် အကြောင်းပြု၍ အကြောင်း တစ်ပါးမရှိဘဲ လွှတ်လိုက်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk says to a monk, “Come, let’s go to the village or town for alms,” and then, whether he has had food given to him or not, sends him away, saying, “Go away! I’m not comfortable talking or sitting with you, but only if I talk and sit by myself,” and he does so only for this reason and no other, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၂-ဥယျောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၇၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ရဟန်းကိုဟူသည် မိမိမှ တစ်ပါးသော ရဟန်းကို။ ငါ့သျှင် လာလော့၊ ရွာသို့သော်လည်းကောင်း၊ နိဂုံးသို့သော်လည်းကောင်းဟူသည် ရွာသည် လည်းကောင်း၊ နိဂုံးသည်လည်းကောင်း၊ မြို့သည်လည်းကောင်း ရွာလည်း မည်၏ နိဂုံးလည်း မည်၏။ ထိုရဟန်းအား အာမိသကိုပေးစေ၍ဟူသည် ယာဂုကိုသော်လည်းကောင်း၊ ခဲဖွယ်ကိုသော်လည်း ကောင်း၊ ဘောဇဥ်ကိုသော်လည်းကောင်း ပေးစေ၍။ မပေးစေမူ၍ဟူသည် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မပေးစေမူ၍။ လွှတ်လိုက်ငြားအံ့ဟူသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ ရယ်ရွှင်လို၍ မြူးထူးလို၍ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌ နေလို၍ မကျင့်အပ်သော အကျင့်ကို ကျင့်လို၍ “ငါ့သျှင် သွားပေတော့၊ ငါ့အား သင်နှင့်အတူ စကားပြောရခြင်း သည်လည်းကောင်း၊ နေထိုင်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း မချမ်းသာ၊ တစ်ယောက်ထီးတည်းသော ငါ့အား စကားပြောရခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ နေထိုင်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း ချမ်းသာ၏”ဟု ဆို၍ လွှတ်လိုက် ငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မြင်လောက်သော ဥပစာကိုလည်းကောင်း၊ ကြားလောက်သော ဥပစာကို လည်းကောင်း စွန့်စဥ် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ စွန့်ပြီးသော် ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုအကြောင်းကိုသာလျှင် အကြောင်းပြု၍ အကြောင်းတစ်ပါးမရှိဘဲဟူသည် စေလွှတ်ခြင်းငှါ အခြားသော အကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာမရှိ။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. To a monk: to another monk. Come … to the village or town: a village, also a town, also a city; both a village and a town. He has had food given to him: he has had congee, a meal, fresh food, or cooked food given to him. Not: he has not had anything given to him. Sends away: if, wanting to laugh with a woman, wanting to enjoy himself with her, wanting to sit down in private with her, wanting to misbehave with her, he says, “Go away! I’m not comfortable talking or sitting with you, but only if I talk and sit by myself,” and he sends him away, he commits an offense of wrong conduct. If the second monk is in the process of going beyond sight or beyond hearing, the first monk commits an offense of wrong conduct. When the second monk has gone beyond, the first monk commits an offense entailing confession. He does so only for this reason and no other: there is no other reason for sending him away. Permutations

၂၇၇။ ရဟန်း၌ ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လွှတ်လိုက်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်း၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ လွှတ်လိုက်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်း၌ ရဟန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လွှတ်လိုက်အံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အမျက်ထွက်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သော သူကို လွှတ်လိုက်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အမျက်ထွက်၍ ဆုံးမအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သော သူကို ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်း မဟုတ်သော သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းမဟုတ်သော သူကို ရဟန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

If the second monk is fully ordained, and the first monk perceives him as such, and he sends him away, he commits an offense entailing confession. If the second monk is fully ordained, but the first monk is unsure of it, and he sends him away, he commits an offense entailing confession. If the second monk is fully ordained, but the first monk does not perceive him as such, and he sends him away, he commits an offense entailing confession. If he puts him down, he commits an offense of wrong conduct. If he sends away one who is not fully ordained, he commits an offense of wrong conduct. If he puts him down, he commits an offense of wrong conduct. If the other is not fully ordained, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If the other is not fully ordained, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If the other is not fully ordained, and he does not perceive them as such, he commits an offense of wrong conduct. Non-offenses

၂၇၈။ “ရဟန်းနှစ်ပါးတို့သည် တစ်ပေါင်းတည်းဖြစ်မူ မမျှတကုန်လတ္တံ့”ဟု လွှတ်လိုက်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ “အဖိုးထိုက်တန်သော ဘဏ္ဍာကို တွေ့မြင်၍ လောဘတရား ဖြစ်လိမ့်မည်”ဟု လွှတ်လိုက်အံ့၊ “မာတုဂါမကို တွေ့မြင်၍ (သာသနာတော်၌) မမွေ့လျော်ခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်”ဟု လွှတ်လိုက်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ “နာဖျားလာသောရဟန်း ကျန်ရစ်သောရဟန်း ကျောင်းစောင့်ရဟန်းအား ယာဂု ထမင်း ခဲဖွယ် ဘောဇဥ်ကို ပို့ဆောင်လော့”ဟု စေလွှတ်အံ့၊ မကျင့်အပ်သော အကျင့်ကို မကျင့်လိုဘဲ အကြောင်းရှိ၍ လွှတ်လိုက်အံ့၊ အာပတ် မသင့်၊ ရူးသောရဟန်း အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဒုတိယ ဥယျောဇနသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he sends him away, thinking, “Together we won’t get enough;” if he sends him away, thinking, “If he sees these valuable goods, he’ll become greedy;” if he sends him away, thinking, “If he sees this woman, he’ll become lustful;” if he sends him away, saying, “Take congee or a meal or fresh food or cooked food to the one who is sick or to the one who is left behind or to the one who is guarding the dwellings;” if he does not want to misbehave; if he sends him away when there is something to be done; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on dismissing a monk during almsround, the second, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၃-သဘောဇနသိက္ခာပုဒ် ၂၇၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မိတ်ဆွေ၏ အိမ်သို့ သွား၍ ထိုမိတ်ဆွေ၏ မယားနှင့်အတူ အိပ်ခန်း၌ ထိုင်နေ၏။ ထိုအခါ ထိုယောကျာ်းသည် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင် ဥပနန္ဒကို ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏၊ တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်နေပြီးသော ထိုယောကျာ်းသည် “အသျှင့်အား ဆွမ်းကို ပေးလှူလော့”ဟု မယားကို ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား ဆွမ်းကို ပေးလှူ၏။ ထိုအခါ ထိုယောကျာ်းသည် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား “အသျှင်ဘုရား ကြွတော်မူပါလော့၊ အသျှင့်အား ဆွမ်းလှူပြီးပါပြီ”ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ထိုမိန်းမသည် ‘ဤယောကျာ်းကား ရာဂစိတ်ထကြွ၏’ဟု အမှတ်ပြု မိ၍ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား “အသျှင်ဘုရား မကြွပါနှင့်ဦး၊ ထိုင်နေတော်မူပါဦး”ဟု ပြောဆို၏။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ထိုယောကျာ်းသည်။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုယောကျာ်းသည် သာကီဝင် မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား “အသျှင်ဘုရား ကြွတော်မူပါလော့၊ အသျှင့်အား ဆွမ်းကို ပေးလှူပြီးပါပြီ”ဟု ဆို၏။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုမိန်းမသည် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒအား “အသျှင်ဘုရား မကြွပါနှင့်ဦး၊ ထိုင်နေတော်မူပါဦး”ဟု ပြောဆို၏။ ထိုအခါ ထိုယောကျာ်းသည် ထွက်သွား၍ ရဟန်းတို့ကို- “အသျှင်ဘုရားတို့ ဤအသျှင်ဥပနန္ဒသည် အကျွန်ုပ်၏ မယားနှင့်အတူ အိပ်ခန်း၌ နေပါ၏၊ ထိုရဟန်းသည် အကျွန်ုပ်က နှင်ထုတ်အပ်ပါသော်လည်း သွားခြင်းငှါ အလိုမရှိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် များသောကိစ္စရှိပါကုန်၏၊ များသောပြုဖွယ်ရှိပါကုန်၏”ဟု စောင်း မြောင်းစေ၏ ‘ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချစေ၏’။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည့်လင်မယားနှစ်ယောက်သာရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ ထိုင်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ် ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် လင်မယားနှစ်ယောက်သာရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ ထိုင်နေ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် လင်မယားနှစ်ယောက်သာရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ ထိုင်နေဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Intruding on a lustful couple Origin story On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Upananda the Sakyan went to the house of a friend and sat down with his wife in their bedroom. The husband approached Upananda, bowed, and sat down. He then said to his wife, “Please give him alms.” And she did so. Soon afterwards he said, “Please leave, sir, the alms have been given.” But the woman, knowing that her husband was lustful, said, “Please sit, sir, don’t go.” A second time and a third time he repeated his request, and both times his wife repeated hers. He then left the house and complained to the monks, “Venerables, Venerable Upananda is seated with my wife in our bedroom. When I ask him to leave because we’re busy, he doesn’t want to go.” The monks of few desires complained and criticized Upananda, “How could Venerable Upananda sit down intruding on a lustful couple?” … “Is it true, Upananda, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၂။ ၄၃-၂၈၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် လင်မယားနှစ်ယောက်သာရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ ထိုင်နေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk sits down intruding on a lustful couple, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၃-သဘောဇနသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၈၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ လင်မယား နှစ်ယောက်သာရှိသောအိမ် မည်သည် မိန်းမသည်လည်းကောင်း၊ ယောကျာ်းသည် လည်းကောင်း ရှိ၏၊ မိန်းမသည်လည်းကောင်း၊ ယောကျာ်းသည်လည်းကောင်း နှစ်ယောက်လုံး (အပြင်သို့) မထွက်ကုန်၊ နှစ်ဦးသော သူတို့သည် တပ်မက်ခြင်း မကင်းကုန်။ ဝင်၍ဟူသည် အတွင်းသို့ ဝင်၍။ ထိုင်နေငြားအံ့ဟူသည် ကြီးသော အိမ်၌ တံခါးပေါင်၏ နှစ်တောင့်ထွာ ‘ဟတ္ထပါသ်’ ကို စွန့်၍ နေ ငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ငယ်သော အိမ်၌ ခေါင်လျောက်ကို လွန်၍ ထိုင်နေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A lustful couple: both a woman and a man are present. The woman and the man have not both left, and both are not without lust. Intruding on: enters after. Sits down: in a large house, if he sits down more than one arm’s reach inside the door frame, he commits an offense entailing confession. In a small house, if he sits down beyond the ridge beam, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၈၂။ အိပ်ခန်း၌ အိပ်ခန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လင်မယား နှစ်ယောက်သာရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ နေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အိပ်ခန်း၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ လင်မယားနှစ်ယောက်သာ ရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ နေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အိပ်ခန်း၌ အိပ်ခန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လင်မယားနှစ်ယောက်သာ ရှိသော အိမ်၌ ဝင်၍ နေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အိပ်ခန်းမဟုတ်သည်၌ အိပ်ခန်းဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အိပ်ခန်းမဟုတ်သည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အိပ်ခန်းမဟုတ်သည်၌ အိပ်ခန်းမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ်မသင့်။

If it is a bedroom, and he perceives it as such, and he sits down intruding on a lustful couple, he commits an offense entailing confession. If it is a bedroom, but he is unsure of it, and he sits down intruding on a lustful couple, he commits an offense entailing confession. If it is a bedroom, but he does not perceive it as such, and he sits down intruding on a lustful couple, he commits an offense entailing confession. If it is not a bedroom, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a bedroom, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a bedroom, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၂၈၃။ ကြီးသော အိမ်၌ တံခါးပေါင်၏ နှစ်တောင့်ထွာ ‘ဟတ္ထပါသ်’ ကို မစွန့်မူ၍ နေအံ့၊ ငယ်သော အိမ်၌ ခေါင်လျောက်ကို မလွန်မူ၍ နေအံ့၊ အဖော်ရဟန်း ရှိအံ့၊ မိန်းမယောကျာ်းနှစ်ယောက်လုံး အပြင်သို့ ထွက်ကုန်အံ့၊ နှစ်ယောက်လုံး ရာဂကင်းကုန်အံ့၊ အိပ်ခန်းမဟုတ်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ်မသင့်။ တတိယ သဘောဇနသိက္ခာပုဒ်ပြီး၏။

There is no offense: if, in a large house, he sits down, but not more than one arm’s reach inside the door frame; if, in a small house, he sits down, but not beyond the ridge beam; if he has a companion monk; if both have left; if both are without lust; if it is not a bedroom; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on intruding on a lustful couple, the third, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၄-ရဟောပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ် ၂၈၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မိတ်ဆွေ၏ အိမ်သို့ သွား၍ ထိုမိတ်ဆွေ၏ မယားနှင့်အတူ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏။ ထိုအခါ ထိုယောကျာ်းသည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ငါ၏ မယားနှင့်အတူ ဆိတ်ကွယ် ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုသော ထိုယောကျာ်း၏ စကားကို ကြားကြသည် သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မာတုဂါမနှင့် အတူ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် မာတုဂါမနှင့်အတူ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေ၏ဟူသည် မှန်သ လော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် မာတုဂါမနှင့်အတူ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေဘိသ နည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေး သော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Sitting with a woman in a concealed place Origin story On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Upananda the Sakyan went to the house of a friend and sat down in private on a concealed seat with his wife. The husband complained and criticized him, “How could Venerable Upananda sit down in private on a concealed seat with my wife?” The monks heard the complaints of that man, and the monks of few desires complained and criticized Upananda, “How could Venerable Upananda sit down in private on a concealed seat with a woman?” … “Is it true, Upananda, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၃။ ၄၄-၂၈၅။ “အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော် မူ၏)။

‘If a monk sits down in private on a concealed seat with a woman, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၄-ရဟောပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၈၆။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ မာတုဂါမ မည်သည် လူမိန်းမတည်း၊ ဘီလူး (နတ်) မ မဟုတ်၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်၊ အယုတ်သဖြင့် ထိုနေ့မွေးဖွားသော သူငယ်မသည်လည်း (မာတုဂါမ မည်၏)၊ ကြီးသောမိန်းမမူကား အဘယ်ဆို ဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း။ အတူဟူသည် အတူတကွတည်း။ ဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် မျက်စိ၏ ဆိတ်ကွယ်ရာ၊ နား၏ ဆိတ်ကွယ်ရာတည်း။ မျက်စိဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် မျက်စိကို မှိတ်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောင်ကို ချီသော်လည်း ကောင်း၊ ဦးခေါင်းကို မော့သော်လည်းကောင်း မြင်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော နေရာတည်း။ နား၏ ဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် ပကတိပြောသော စကားကို ကြားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော နေရာ တည်း။ ဖုံးလွှမ်းသောနေရာ မည်သည် နေရာကို နံရံဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ တံခါးရွက်ဖြင့်သော်လည်း ကောင်း၊ ဖျာဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ တင်းတိမ် ကန့်လန့်ကာဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ဖြင့်သော် လည်းကောင်း၊ တိုင်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ရိုင်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း အမှတ်မရှိ တစ်ခုခုသော အရာ ဝတ္ထုဖြင့် ဖုံးကွယ်သော နေရာတည်း။ ထိုင်နေငြားအံ့ဟူသည် မာတုဂါမသည် ထိုင်နေစဥ် ရဟန်းသည် အနီး၌ ထိုင်နေသော် လည်းကောင်း၊ အနီး၌ အိပ်နေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ထိုင်နေစဥ် မာတုဂါမသည် အနီး၌ ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ အနီး၌ အိပ်နေ့သော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ယောက်လုံး ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ နှစ်ယောက်လုံး အိပ်နေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A woman: a human female, not a female spirit, not a female ghost, not a female animal; even a girl born on that very day, let alone an older one. With: together. In private: private to the eye and private to the ear. Private to the eye: one is unable to see them winking, raising an eyebrow, or nodding. Private to the ear: one is unable to hear ordinary speech. A concealed seat: it is concealed by a wall, a screen, a door, a cloth screen, a tree, a pillar, a grain container, or anything else. Sits down: if the monk sits down or lies down next to the seated woman, he commits an offense entailing confession. If the woman sits down or lies down next to the seated monk, he commits an offense entailing confession. If both are seated or both are lying down, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၈၇။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေ ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေ ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမမဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆိတ်ကွယ်ဖုံးလွှမ်း သော နေရာ၌ ထိုင်နေငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဘီလူးမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပြိတ္တာမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍုက်နှင့်သော်လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန်မနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ လူယောင်ဖန်ဆင်းသော တိရစ္ဆာန်မနှင့်သော်လည်းကောင်း အတူ ဆိတ် ကွယ်ဖုံးလွှမ်းသော နေရာ၌ ထိုင်နေငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a woman, and he perceives her as such, and he sits down in private on a concealed seat with her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he is unsure of it, and he sits down in private on a concealed seat with her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he does not perceive her as such, and he sits down in private on a concealed seat with her, he commits an offense entailing confession. If he sits down in private on a concealed seat with a female spirit, a female ghost, a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, or a female animal in the form of a woman, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, and he does not perceive them as such, there is no offense. Non-offenses

၂၈၈။ အမှတ်မရှိ သိကြားလိမ္မာသော အဖော်ယောကျာ်း ရှိအံ့၊ ရပ်သာရပ်၍ မထိုင်အံ့၊ ဆိတ်ကွယ် သည်ကို မငဲ့အံ့၊ အခြားအာရုံကို နှလုံးသွင်းလျက် ထိုင်နေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း။ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ စတုတ္ထ ရဟောပဋိ စ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he has a male companion who understands; if he stands and does not sit down; if he is not seeking privacy; if he sits down preoccupied with something else; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on sitting with a woman in a concealed place, the fourth, is finished.

၅- အစေလကဝဂ် ၅-ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ၂၈၉။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မိတ်ဆွေ၏ အိမ်သို့ သွား၍ ထိုမိတ်ဆွေ၏ မယားနှင့်အတူ တစ်ယောက်အချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေ၏။ ထိုအခါ ထိုယောကျာ်းက “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မာတုဂါမနှင့် အတူ တစ်ယောက် ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုသော ထိုယောကျာ်း၏ စကားကို ကြားကြသည် သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် မာတုဂါမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် မာတုဂါမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Sitting alone with a woman Origin story On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, Venerable Upananda the Sakyan went to the house of a friend and sat down in private alone with his wife. The husband complained and criticized him, “How could Venerable Upananda sit down in private alone with my wife?” The monks heard the complaints of that man, and the monks of few desires complained and criticized Upananda, “How could Venerable Upananda sit down in private alone with a woman?” … “Is it true, Upananda, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၄။ ၄၅-၂၉၀။ “အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမနှင့်အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာ အရပ်၌ ထိုင်နေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk sits down in private alone with a woman, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၅-ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၂၉၁။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ မာတုဂါမ မည်သည် ကောင်းစွာ ဆိုသောစကား မကောင်းသဖြင့် ဆိုသောစကား၊ ရုန့်ရင်းသော စကား မရုန့်ရင်းသော စကားကို သိခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော သိကြားလိမ္မာသော လူမိန်းမတည်း၊ ဘီလူး (နတ်) မ မဟုတ်၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်။ အတူဟူသည် အတူတကွတည်း။ တစ်ယောက်ချင်းချင်းဟူသည် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် မာတုဂါမတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်၏။ ဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် မျက်စိ၏ ဆိတ်ကွယ်ရာ၊ နား၏ ဆိတ်ကွယ်ရာတည်း။ မျက်စိ၏ ဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် မျက်စိကို မှိတ်သော်လည်းကောင်း၊ မျက်မှောင်ကို ချီသော်လည်း ကောင်း၊ ဦးခေါင်းကို မော့သော်လည်းကောင်း မြင်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော နေရာတည်း။ နား၏ ဆိတ်ကွယ်ရာ မည်သည် ပကတိပြောသော စကားကို ကြားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော နေရာ တည်း။ ထိုင်နေငြားအံ့ဟူသည် မာတုဂါမသည် ထိုင်နေစဥ် ရဟန်းသည် အနီး၌ ထိုင်နေသော် လည်းကောင်း၊ အနီး၌ အိပ်နေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ရဟန်းသည် ထိုင်နေစဥ် မာတုဂါမသည် အနီး၌ ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ အနီး၌ အိပ်နေသော် လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ နှစ်ယောက်လုံး ထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ နှစ်ယောက်လုံး အိပ်နေသော်လည်းကောင်း ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. A woman: a human female, not a female spirit, not a female ghost, not a female animal. She understands and is capable of discerning good and bad speech, what is decent and what is indecent. With: together. Alone: just the monk and the woman. In private: private to the eye and private to the ear. Private to the eye: one is unable to see them winking, raising an eyebrow, or nodding. Private to the ear: one is unable to hear ordinary speech. Sits down: if the monk sits down or lies down next to the seated woman, he commits an offense entailing confession. If the woman sits down or lies down next to the seated monk, he commits an offense entailing confession. If both are seated or both are lying down, he commits an offense entailing confession. Permutations

၂၉၂။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ် ရာ အရပ်၌ ထိုင်နေငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဘီလူးမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပြိတ္တာမနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍုက်နှင့်သော်လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန်မနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ လူယောင်ဖန်ဆင်းသော တိရစ္ဆာန်မနှင့်သော်လည်းကောင်း အတူ တစ်ယောက်ချင်းချင်း ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ ထိုင်နေငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မာတုဂါမ မဟုတ်သူ၌ မာတုဂါမ မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If it is a woman, and he perceives her as such, and he sits down in private alone with her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he is unsure of it, and he sits down in private alone with her, he commits an offense entailing confession. If it is a woman, but he does not perceive her as such, and he sits down in private alone with her, he commits an offense entailing confession. If he sits down in private alone with a female spirit, a female ghost, a <i lang='pi' translate='no'>paṇḍaka</i>, or a female animal in the form of a woman, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he perceives them as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not a woman, and he does not perceive them as such, there is no offense. Non-offenses

၂၉၃။ အမှတ်မရှိ သိကြားလိမ္မာသော အဖော်ယောကျာ်း ရှိအံ့၊ ရပ်သာရပ်၍ မထိုင်အံ့၊ ဆိတ်ကွယ် သည်ကို မငဲ့အံ့၊ အခြားအာရုံကို နှလုံးသွင်းလျက် ထိုင်နေအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ပဉ္စမ ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if he has a male companion who understands; if he stands and does not sit down; if he is not seeking privacy; if he sits down preoccupied with something else; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on sitting alone with a woman, the fifth, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၆-စာရိတ္တသိက္ခာပုဒ် ၂၉၄။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ရှဥ့်နက်တို့အား အစာကျွေးရာ ဖြစ်သော ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အလုပ် အကျွေး ဒါယကာသည် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒကို ဆွမ်းစားပင့်၏။ တစ်ပါးသော ရဟန်းတို့ကို လည်း ဆွမ်းစားပင့်၏။ ထိုအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ ချဥ်းကပ်၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုလူတို့ကို “ဒါယကာတို့ ဆွမ်းကို လှူကုန်လော့”ဟု ဆိုကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင်ဥပနန္ဒ ကြွလာသည့်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့တော်မူကုန်လော့ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ထိုရဟန်းတို့သည်။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုရဟန်းတို့သည် ထိုလူတို့ကို “ဒါယကာတို့ ဆွမ်းလှူကုန်လော့ နံနက်ဆွမ်းစားချိန် ကုန်လွန်ပြီ”ဟု ဆိုကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတိိုု့ အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အကြောင်းကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် ဆွမ်းကို ပြုစီရင်ကုန်၏၊ အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင် ဥပနန္ဒ ကြွလာသည့်တိုင်အောင် ဆိုင်းငံ့တော်မူပါကုန်လော့ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ထိုအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဆွမ်းမစားမီ နံနက်အချိန်တွင် (အခြားသော) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ ချဥ်းကပ်၍ နေမြင့်မှ ကြွလာ၏။ ရဟန်းတို့သည် စိတ်သဘောရှိတိုင်း မသုံးဆောင် ရကုန်။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဆွမ်းစား ပင့်ထားပြီးဖြစ်လျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် ဆွမ်းစားပင့်ထားပြီးဖြစ်လျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ် တို့သို့ လှည့်လည်သွားလာ၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့် ဆွမ်းစားပင့်ထားပြီးဖြစ်လျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ဘိသနည်း” (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြု မိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ ဆွမ်းထင်ရှား ရှိလျက် ဆွမ်း မစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်း အား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Visiting families before a meal Origin story First substory At one time when the Buddha was staying at Rājagaha in the Bamboo Grove, a family that was supporting Venerable Upananda the Sakyan had invited him to a meal, and they had invited other monks too. But since Upananda was visiting other families before that meal, the other monks said to that family, “Please give the meal.” “Please wait, sirs, until Venerable Upananda arrives.” A second time … A third time those monks said, “Please give the meal before it is too late.” “But we prepared the meal because of Venerable Upananda. Please wait until he arrives.” Then, after visiting those families, Upananda arrived late, and those monks did not eat as much as they had intended. The monks of few desires complained and criticized Upananda, “How can Venerable Upananda visit families first when invited to a meal?” … “Is it true, Upananda, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: First preliminary ruling ‘If a monk who has been invited to a meal visits families beforehand, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory

၂၉၅။ ထိုအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အလုပ်အကျွေး ဒါယကာသည် သံဃာ၏ အလို့ငှါ ခဲဖွယ်ကို “အသျှင်ဥပနန္ဒအား ပြ၍ သံဃာအား ပေးလှူလော့”ဟု ပို့စေ၏။ ထိုအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်နေခိုက် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် အရံသို့ သွား၍ ရဟန်းတို့ကို “အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် အဘယ်မှာနည်း”ဟု မေးကုန်၏။ ဒါယကာတို့ သာကီဝင်မင်းသား ထိုအသျှင်ဥပနန္ဒသည် ရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်နေ၏ဟု ဆိုကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတို့ ဤခဲဖွယ်ကို အသျှင် ဥပနန္ဒအား ပြ၍ သံဃာအား လှူလိုက်ပါဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်း အရာကြောင့် တရားစကားကို ဟောတော်မူ၍ ရဟန်းတို့ကို- “ရဟန်းတို့ သို့ဖြစ်လျှင် အကပ်ခံ၍ ဥပနန္ဒလာသည့်တိုင်အောင် ထားကုန်လော့”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ (အခြား) ဒါယကာ အိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ခြင်းကို မြတ်စွာဘုရားသည် ပယ်တော်မူ၏”ဟု (နှလုံးသွင်း၍) ဆွမ်းစားပြီးနောက်မှ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ သွား၍ နေမြင့်မှ ပြန်လာ၏၊ ခဲဖွယ်ကို (အိမ်သို့) တစ်ဖန် ပြန်၍ ဆောင်ယူရကုန်၏။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဆွမ်းစားပြီးနောက်မှ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်နေဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ဥပနန္ဒ သင်သည် ဆွမ်းစားပြီးနောက်မှ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း အဘယ့်ကြောင့် သင်သည် ဆွမ်းစားပြီးနောက်မှ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ဘိသနည်း” (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်း ဤ (သင်ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ခ) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ ဆွမ်းထင်ရှားရှိလျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့်နောက်၌သော်လည်းကောင်း (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards a family that was supporting Upananda sent fresh food to the Sangha. They instructed that the food should be shown to Upananda and then given to the Sangha. But on that occasion Upananda had gone to the village for alms. When those people arrived at the monastery, they asked for Upananda, and they were told where he was. They said, “Venerables, after showing it to Venerable Upananda, this fresh food is to be given to the Sangha.” The monks told the Buddha, who then gave a teaching and addressed the monks: “Well then, monks, receive it and put it aside until Upananda returns.” When he heard that the Buddha had prohibited visiting families before the meal, Upananda visited them after the meal instead. As a consequence, he returned late to the monastery, and the food had to be returned to the donors. The monks of few desires complained and criticized Upananda, “How can Venerable Upananda visit families after the meal?” … “Is it true, Upananda, that you do this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked him … “Foolish man, how can you do this? This will affect people’s confidence …” … “And so, monks, this training rule should be recited like this: Second preliminary ruling ‘If a monk who has been invited to a meal visits families beforehand or afterwards, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Third substory

၂၉၆။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းလှူသောအခါ၌ မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ မချဥ်းကပ်ကုန်၊ သင်္ကန်းအရ နည်းပါး၏၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းလှူသောအခါ၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ ချဥ်းကပ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဂ) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ ဆွမ်းထင်ရှားရှိလျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့်နောက်၌သော်လည်းကောင်း (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ လှည့်လည်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန်အခါတည်း၊ သင်္ကန်းလှူသောအခါ၊ ဤကား ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards it was the robe-giving season. But being afraid of wrongdoing, the monks did not visit families. As a result, they only got a small amount of robe-cloth. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to visit families during the robe-giving season. And so, monks, this training rule should be recited like this: Third preliminary ruling ‘If a monk who has been invited to a meal visits families beforehand or afterwards, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. This is the appropriate occasion: it is the robe-giving season.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fourth substory

၂၉၇။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်ကြသောကြောင့် အပ်ချည် ဓားငယ်တို့ကို အလိုရှိကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ (အခြား) ဒါယကာ အိမ်တို့သို့ မချဥ်းကပ်ကုန်၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းချုပ်သော အခါ၌ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ ချဥ်းကပ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (ဃ) “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ ဆွမ်းထင်ရှားရှိလျက် ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့်နောက်၌သော်လည်းကောင်း (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ လှည့်လည်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန် အခါတည်း၊ သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ ဤကား ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Soon afterwards the monks were making robes, and they needed a needle, thread, and scissors. But being afraid of wrongdoing, they did not visit families. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to visit families at a time of making robes. And so, monks, this training rule should be recited like this: Fourth preliminary ruling ‘If a monk who has been invited to a meal visits families beforehand or afterwards, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: it is the robe-giving season; it is a time of making robes.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Fifth substory

၂၉၈။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် နာဖျားကြသောကြောင့် ဆေးတို့ကို အလိုရှိကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ မချဥ်းကပ်ကုန်၊ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို ပန်ကြား၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ ချဥ်းကပ်ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Soon afterwards there were sick monks who needed medicines. But being afraid of wrongdoing, the monks did not visit families. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to visit families after informing an available monk. And so, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၅။ ၄၆- (င) ၂၉၉။ “အကြင်ရဟန်းသည် ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ ဆွမ်းထင်ရှား ရှိလျက် ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို မပန်ကြားမူ၍ ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌ သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့် နောက်၌သော်လည်းကောင်း (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ လှည့်လည်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား အချိန် အခါတည်း၊ သင်္ကန်းလှူသောအခါ, သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ, နာဖျားသောအခါ၊ ဤကား ထိုအိမ်တစ်ပါးသို့ သွားရာ၌ အချိန်အခါတည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘If a monk who has been invited to a meal visits families beforehand or afterwards without informing an available monk, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. These are the appropriate occasions: it is the robe-giving season; it is a time of making robes.’” Definitions

၆-စာရိတ္တသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၃၀၀။ အကြင်ဟူသည် အကြင်သို့သဘောရှိသော။ပ။ ရဟန်းဟူသည်။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူကို “ရဟန်း”ဟူ၍ အလိုရှိအပ်၏။ ဆွမ်းစားပင့်ထား၍ မည်သည် ဘောဇဥ်ငါးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဘောဇဥ်ဖြင့် ဆွမ်းစားပင့် ထားပြီးဖြစ်၏။ ဆွမ်းထင်ရှားရှိ မည်သည် ပင့်ဖိတ်ထားအပ်သော ဆွမ်းဖြင့် ဆွမ်းထင်ရှားရှိ၏။ ထင်ရှားရှိသော မည်သည် ရဟန်းကို ပန်ကြား၍ ဝင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။ ထင်ရှားမရှိ မည်သည် ရဟန်းကို ပန်ကြား၍ ဝင်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်။ ဆွမ်းမစားမီ ရှေ့အဖို့ မည်သည် ပင့်ဖိတ်ထားသော ဆွမ်းကို မစားရသေးမီ။ ဆွမ်းစားပြီးသည့်နောက် မည်သည် ပင့်ဖိတ်ထားသော ဆွမ်းကို အယုတ်သဖြင့် သမန်းမြက်ဖျား မျှဖြင့်သော်လည်း စားပြီးဖြစ်၏။ ဒါယကာအိမ် မည်သည် မင်းမျိုးအိမ်၊ ပုဏ္ဏားမျိုးအိမ်၊ ကုန်သည်မျိုးအိမ်၊ သူဆင်းရဲမျိုးအိမ်ဟူ၍ ဒါယကာအိမ်တို့သည် လေးမျိုးတို့တည်း။ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့ဟူသည် သူတစ်ပါး၏ အိမ်ဥပစာသို့ သက်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ပဌမခြေလှမ်းသည် တံခါးခုံကို လွန်ငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ဒုတိယခြေလှမ်းသည် လွန်ငြားအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ဟူသည် အခါကာလကို ဖယ်ထား၍။ သင်္ကန်းလှူသောအခါ မည်သည် ကထိန်မခင်းသည် ရှိသော် မိုးလတို့၏ အဆုံးဖြစ်သော လတို့ ပတ်လုံးလည်းကောင်း၊ ကထိန်ခင်းသည် ရှိသော် ငါးလတို့ပတ်လုံးလည်းကောင်းတည်း။ သင်္ကန်းချုပ်သောအခါ မည်သည် သင်္ကန်းကို ချုပ်သည် ရှိသော်။

A: whoever … Monk: … The monk who has been given the full ordination by a unanimous Sangha through a legal procedure consisting of one motion and three announcements that is irreversible and fit to stand—this sort of monk is meant in this case. Invited: invited to eat any of the five cooked foods. To a meal: the invitation includes a meal. An available monk: he is able to inform and then enter. No available monk: he is not able to inform and then enter. Beforehand: he has not yet eaten what he has been invited to eat. Afterwards: even if he has just eaten what fits on the tip of a blade of grass from what he has been invited to eat. A family: there are four kinds of families: the aristocratic family, the brahmin family, the merchant family, the worker family. Visits families: if he enters the vicinity of someone else’s house, he commits an offense of wrong conduct. If he crosses the threshold with the first foot, he commits an offense of wrong conduct. If he crosses the threshold with the second foot, he commits an offense entailing confession. Except on an appropriate occasion: unless it is an appropriate occasion. It is the robe-giving season: for one who has not participated in the robe-making ceremony, it is the last month of the rainy season. For one who has participated in the robe-making ceremony, it is the five-month period. It is a time of making robes: when he is making robes. Permutations

၃၀၁။ ပင့်ဖိတ်ထားသည်၌ ပင့်ဖိတ်ထားသည်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့် နောက်၌သော်လည်းကောင်း အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပင့်ဖိတ်ထားသည်၌ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့်နောက်၌သော်လည်းကောင်း အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ပင့်ဖိတ်ထားသည်၌ မပင့်ဖိတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ ဆွမ်းမစားမီ ရှေးအဖို့၌သော်လည်းကောင်း၊ ဆွမ်းစားပြီးသည့် နောက်၌သော်လည်းကောင်း အချိန်အခါကို ကြဥ်၍ (အခြား) ဒါယကာအိမ်တို့သို့ လှည့်လည်ငြားအံ့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ မပင့်ဖိတ်သည်၌ ပင့်ဖိတ်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မပင့်ဖိတ်သည်၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ မပင့်ဖိတ်သည်၌ မပင့်ဖိတ်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he has been invited, and he perceives that he has, and he visits families beforehand or afterwards without informing an available monk, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he has been invited, but he is unsure of it, and he visits families beforehand or afterwards without informing an available monk, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he has been invited, but he does not perceive that he has, and he visits families beforehand or afterwards without informing an available monk, except on an appropriate occasion, he commits an offense entailing confession. If he has not been invited, but he perceives that he has, he commits an offense of wrong conduct. If he has not been invited, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If he has not been invited, and he does not perceive that he has, there is no offense. Non-offenses

၃၀၂။ အချိန်အခါ၌ အာပတ် မသင့်၊ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို ပန်ကြား၍ ဝင်အံ့၊ ထင်ရှားမရှိသော ရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ ဝင်အံ့၊ သူတစ်ပါး၏ ဖြတ်သန်းသွားရသော လမ်းဖြစ်အံ့၊ အိမ်ဥပစာဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားရသော လမ်းဖြစ်အံ့၊ ရွာတွင်းကျောင်းသို့ သွားအံ့၊ ရဟန်းမိန်းမကျောင်းသို့ သွားအံ့၊ တိတ္ထိတို့ (နေရာ) ကျောင်းသို့ သွားအံ့၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သို့ သွားအံ့၊ ဆွမ်းချက်ရာ စဖိုအိမ်သို့ သွားအံ့၊ ဘေးရန်ရှိသောကြောင့် သွားအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။ ဆဋ္ဌ စာရိတ္တသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

There is no offense: if it is an appropriate occasion; if he enters after informing an available monk; if, when there is no available monk, he enters without informing anyone; if the road passes someone else’s house; if the road passes the vicinity of someone else’s house; if he is going between monasteries; if he is going to a nunnery; if he is going to the dwelling place of the monastics of another religion; if he is returning to the monastery; if he is going to the house where he has been invited; if there is an emergency; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on visiting families before a meal, the sixth, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၇-မဟာနာမသိက္ခာပုဒ် ၃၀၃။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သက္ကတိုင်း ကပိလဝတ်ပြည် နိဂြောဓာရုံကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအခါ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ဆေးပေါများ၏။ ထိုအခါ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသော နေရာ၌ ထိုင်ကာ မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် သံဃာကို လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေး ဖြင့် ဖိတ်ကြားလိုပါ၏။”ဟု လျှောက်၏။ မဟာနာမ် ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွ၊ မဟာနာမ် သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် သံဃာကို လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ရဟန်းတို့သည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ လက်မခံကုန်။ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာ (လက်ခံ) ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော် မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Accepting an invitation of more than four months Origin story At one time when the Buddha was staying in the Sakyan country in the Banyan Tree Monastery at Kapilavatthu, Mahānāma the Sakyan had an abundance of tonics. He went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, I wish to invite the Sangha to ask for tonics for four months.” “Good, good, Mahānāma. Please do so.” But the monks were afraid of wrongdoing and did not accept. They then told the Buddha what had happened. … “Monks, I allow you to accept an invitation to ask for tonics for four months.”

၃၀၄။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား အနည်းငယ်သော ဆေးကိုသာ တောင်းကုန်၏။ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ဆေးပေါများမြဲ ပေါများ၏။ နှစ်ကြိမ် မြောက်လည်း မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံ ချဥ်းကပ်၍ ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခု သော နေရာ၌ ထိုင်ကာ မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် သံဃာကို နောက်ထပ် လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားလိုပါ၏”ဟု လျှောက်ပြန်၏။ မဟာနာမ် ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွ၊ မဟာနာမ် သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် သံဃာကို နောက်ထပ် လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားဦးလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ရဟန်းတို့သည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည် ဖြစ်၍ လက်မခံကုန်။ မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ နောက်ထပ် ဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာ (လက်ခံ) ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Yet the monks only asked Mahānāma for a small amount of tonics, and so he still had an abundance. A second time he went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, I wish to invite the Sangha to ask for tonics for a further four months.” “Good, good, Mahānāma. Please do so.” Again the monks were afraid of wrongdoing and did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to accept a further invitation.”

၃၀၅။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား အနည်းငယ်မျှသော ဆေး ကိုသာ တောင်းကုန်၏။ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ရှေးအတူပင် ဆေးသည် ပေါများမြဲ ပေါများနေပြန်၏။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ ရှိခိုးပြီးလျှင် တစ်ခုသောနေရာ၌ ထိုင်ကာ မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်သည် သံဃာကို အသက်ထက်ဆုံးဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားလိုပါ၏”ဟု လျှောက်၏။ မဟာနာမ် ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွ၊ မဟာနာမ် သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် သံဃာကို အသက်ထက်ဆုံးပင် ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြား လော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ ရဟန်းတို့သည် မအပ်ဟု တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ရှိသည်ဖြစ်၍ လက်မခံကုန်။ မြတ်စွာ ဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ အမြဲဖိတ်ကြားခြင်းကို လက်ခံ (သာယာ) ခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မကောင်းသဖြင့် ဝတ်ဆင်ကုန်၏၊ မကောင်းသဖြင့် ဝတ်ရုံကုန်၏၊ (ရဟန်း၏) အသွင်နှင့် မပြည့်စုံကုန်။ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် “အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင် တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မကောင်းသဖြင့် ဝတ်ဆင်ကုန်ဘိသနည်း၊ မကောင်းသဖြင့် ဝတ်ရုံကုန်ဘိသနည်း၊ (ရဟန်း၏) အသွင်နှင့် မပြည့်စုံကုန်ဘိသနည်း၊ ရဟန်းဖြစ်သော သူသည် ကောင်းစွာ ဝတ်ဆင် သင့်သည် ကောင်းစွာ ဝတ်ရုံသင့်သည် (ရဟန်း၏) အသွင်နှင့် ပြည့်စုံသင့်သည် မဟုတ်ပါလော”ဟု ပြောဆိုလေ့ ရှိ၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မဟာနာမ်အမည်ရှိသော သာကီဝင်မင်း၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ကုန်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ငါတို့သည် အဘယ်သို့သော အကြောင်းဥပါယ်ဖြင့် မဟာနာမ် မည်သော သာကီဝင်မင်းကို မျက်နှာမလှအောင် ပြုရပါကုန်အံ့နည်း”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ငါ့သျှင်တို့ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် သံဃာကို ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြား၏၊ ငါ့သျှင်တို့ ယခုပင်လျှင် ငါတို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ထောပတ်ကို တောင်းကြကုန်အံ့”ဟု အကြံဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းထံသို့ ချဥ်းကပ်၍ “ဒါယကာ တစ်စိတ် (လေးပြည်ဝင်) ထောပတ် အလိုရှိ၏”ဟု မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ပြောဆိုကုန်၏။ အသျှင်ဘုရားတို့ ယနေ့တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ပါကုန်ဦးလော့၊ လူတို့သည် ထောပတ်ဆောင်ယူရန် နွားခြံသို့ သွားပါကုန်၏ အချိန်တန်လျှင် ဆောင်ယူလာပါကုန်လတ္တံ့ဟု (ဆို၏)။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “ဒါယကာ တစ်စိတ် (လေးပြည်ဝင်) ထောပတ် အလိုရှိ၏”ဟု မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းအား ပြောဆိုကုန်၏။ အသျှင် ဘုရားတို့ ယနေ့ တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ပါကုန်ဦးလော့၊ လူတို့သည် ထောပတ်ဆောင်ယူရန် နွားခြံသို့ သွားပါကုန်၏၊ အချိန်တန်လျှင် ဆောင်ယူလာပါကုန်လတ္တံ့ဟု (ဆို၏)။ ဒါယကာ သင်သည် မပေးလှူလိုဘဲ ဖိတ်ကြားခြင်းဖြင့် အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း၊ သင်သည် (ဟုတ်လေယောင်ယောင်) ဖိတ်ကြား၍ မပေး လှူဘဲ နေဘိ၏ဟု (ဆိုကြကုန်၏)။ ထိုအခါ မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းသည် “အဘယ့်ကြောင့် အသျှင်ကောင်းတို့သည် ‘ယနေ့ တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ကုန်ဦးလော့’ဟု ဆိုအပ်ပါလျက် မဆိုင်းငံ့ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ ရှုတ်ချ၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆို၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုသော မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်း၏ စကားကို ကြားကြသည်သာတည်း။ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းက ‘အသျှင်ဘုရားတို့ ယနေ့တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ပါကုန်ဦးလော့’ဟု ဆိုပါလျက် မဆိုင်းငံ့ ကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းက ‘အသျှင်ဘုရားတို့ ယနေ့ တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ပါကုန်ဦးလော့’ဟု ဆိုပါလျက် မဆိုင်းငံ့ကြကုန်ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ် မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် မဟာနာမ်မည်သော သာကီဝင်မင်းက ‘အသျှင်ဘုရားတို့ ယနေ့တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့ကုန်ဦးလော့’ဟု ဆိုပါလျက် မဆိုင်းငံ့ကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အား ကြည်ညို စေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။

Once again the monks only asked Mahānāma for a small amount of tonics, and so he still had an abundance. A third time he went to the Buddha, bowed, sat down, and said, “Sir, I wish to invite the Sangha to ask for tonics for life.” “Good, good, Mahānāma. Please do so.” Yet again the monks were afraid of wrongdoing and did not accept. They told the Buddha. … “Monks, I allow you to accept a permanent invitation.” At that time the monks from the group of six were shabbily dressed and improper in appearance. Mahānāma criticized them, “Venerables, why are you shabbily dressed and improper in appearance? Shouldn’t one who has gone forth be suitably dressed and proper in appearance?” The monks from the group of six developed a grudge against Mahānāma. Thinking of ways to humiliate him, it occurred to them, “Mahānāma has invited the Sangha to ask for tonics. Let’s ask him for ghee.” They then went to Mahānāma and said, “We need a <i lang='pi' translate='no'>doṇa</i> measure of ghee.” “Please wait until tomorrow. People have gone to the cow-pen to get ghee. You may come and get it in the morning.” A second time and a third time the monks from the group of six said the same thing, and Mahānāma replied as before. They then said, “Why do you give an invitation if you don’t wish to give?” Mahānāma complained and criticized them, “How can they not wait for one day when asked?” The monks heard the complaints of Mahānāma, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How could the monks from the group of six not wait for one day when asked by Mahānāma?” … “Is it true, monks, that you acted like this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you act like this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Final ruling

၉၆။ ၄၇-၃၀၆။ “မနာမဖျားသော ရဟန်းသည် နောက်ထပ်ဖိတ်ကြားခြင်းနှင့် အမြဲဖိတ်ကြားခြင်းကို ကြဥ်၍ လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာ (လက်ခံ) အပ်၏၊ ထိုလေးလထက် အလွန် သာယာငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

‘A monk who is not sick may accept an invitation to ask for requisites for four months. If he accepts one beyond that limit, except if it is a further invitation or a permanent invitation, he commits an offense entailing confession.’” Definitions

၇-မဟာနာမသိက္ခာပုဒ် အဖွင့် ၃၀၇။ မနာမဖျားသော ရဟန်းသည် လေးလတို့ပတ်လုံး ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာအပ်၏ဟူသည် သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးဖြင့် ဖိတ်ကြားသည်ကို သာယာအပ်၏။ နောက်ထပ်ဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာအပ်၏ဟူသည် အကြင်အခါ နာဖျားအံ့၊ ထိုအခါ တောင်းအံ့ဟု သာယာအပ်၏။ အမြဲဖိတ်ကြားခြင်းကို သာယာအပ်၏ဟူသည် အကြင်အခါ နာဖျားအံ့၊ ထိုအခါ တောင်းအံ့ဟု သာယာအပ်၏။ ထိုလေးလထက်အလွန် သာယာငြားအံ့ဟူသည် ဆေးအပိုင်းအခြားသာ ရှိ၍ ညဥ့်အပိုင်းအခြားမ ရှိသော ဖိတ်ကြားခြင်းသည် ရှိ၏၊ ညဥ့်အပိုင်းအခြားသာ ရှိ၍ ဆေးအပိုင်းအခြား မရှိသော ဖိတ်ကြားခြင်း သည် ရှိ၏၊ ဆေးအပိုင်းအခြားလည်းရှိ ညဥ့်အပိုင်းအခြားလည်း ရှိသော ဖိတ်ကြားခြင်းသည် ရှိ၏၊ ဆေးအပိုင်းအခြားလည်း မရှိ ညဥ့်အပိုင်းအခြားလည်း မရှိသော ဖိတ်ကြားခြင်းသည် ရှိ၏၊ ဆေးအပိုင်းအခြား ရှိသော မည်သည် “ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ဆေးတို့ဖြင့် ဖိတ်ကြား၏”ဟု ဆေးတို့ကို သိမ်းဆည်း (သတ်မှတ်) အပ်ကုန်၏။ ညဥ့်အပိုင်းအခြား ရှိသော မည်သည် “ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ညဥ့်တို့၌ ဖိတ်ကြား၏”ဟု ညဥ့်တို့ကို သိမ်းဆည်း (သတ်မှတ်) အပ်ကုန်၏။ ဆေးအပိုင်းအခြားလည်းရှိ ညဥ့်အပိုင်းအခြားလည်းရှိ မည်သည် “ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ဆေးတို့ဖြင့် ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ညဥ့်တို့၌ ဖိတ်ကြား၏”ဟု ဆေးတို့ကိုလည်း သိမ်းဆည်း (သတ်မှတ်) အပ်ကုန်၏၊ ညဥ့်တို့ကိုလည်း သိမ်းဆည်း (သတ်မှတ်) အပ်ကုန်၏။ ဆေးအပိုင်းအခြားလည်းမရှိ ညဥ့်အပိုင်းအခြားလည်းမရှိ မည်သည် ဆေးတို့ကိုလည်း မသိမ်းဆည်း (မသတ်မှတ်) အပ်ကုန်၊ ညဥ့်တို့ကိုလည်း မသိမ်းဆည်း (မသတ်မှတ်) အပ်ကုန်။

A monk who is not sick may accept an invitation to ask for requisites for four months: he may accept an invitation to ask for requisites for the sick. He may also accept a further invitation: he should think, “I’ll ask when I’m sick.” He may also accept a permanent invitation: he should think, “I’ll ask when I’m sick.” If he accepts one beyond that limit: there are invitations that have a limit on the tonics, but no limit on the time period; there are invitations that have a limit on the time period, but no limit on the tonics; there are invitations that have a limit on both the tonics and the time period; there are invitations that have neither a limit on the tonics nor on the time period. Limit on the tonics: the tonics are restricted: “I invite you to ask for these particular tonics.” Limit on the time period: the time period is restricted: “I invite you to ask during this particular period of time.” Limit on both the tonics and the time period: both the tonics and the time period are restricted: “I invite you to ask for these particular tonics during this particular period of time.” Neither a limit on the tonics nor on the time period: neither the tonics nor the time period is restricted.

၃၀၈။ ဆေးအပိုင်းအခြား ရှိရာ၌ ဖိတ်ကြားထားသော ဆေးတို့ကို ဖယ်ထား၍ တစ်ပါးသော ဆေး တို့ကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ညဥ့်အပိုင်းအခြား ရှိရာ၌ ဖိတ်ကြားထားသော ညဥ့်တို့ကို ဖယ်ထား၍ တစ်ပါးသော ညဥ့်တို့၌ တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆေးအပိုင်းအခြားလည်း ရှိ၍ ညဥ့်အပိုင်းအခြားလည်း ရှိရာ၌ ဖိတ်ကြားထားသော ဆေးဖိတ်ကြား ထားသော ညဥ့်တို့ကို ဖယ်ထား၍ တစ်ပါးသော ဆေးတို့ကို တစ်ပါးသော ညဥ့်တို့၌ တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ဆေးအပိုင်းအခြား မရှိ ညဥ့်အပိုင်းအခြား မရှိရာ၌ အာပတ် မသင့်။

When there is a limit on the tonics, if he asks for tonics other than those he has been invited to ask for, he commits an offense entailing confession. When there is a limit on the time period, if he asks outside of the period during which he has been invited to ask, he commits an offense entailing confession. When there is a limit on both the tonics and on the time period, if he asks for tonics other than those he has been invited to ask for or he asks outside of the period during which he has been invited to ask, he commits an offense entailing confession. When there is neither a limit on the tonics nor on the time period, there is no offense.

၃၀၉။ ဆေးဖြင့် ပြုဖွယ်ကိစ္စ မရှိဘဲ ဆေးကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ တစ်ပါးသော ဆေးဖြင့် ပြုဖွယ်ကိစ္စရှိလျက် ထိုမှတစ်ပါးသော ဆေးကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် လွန်သည်၌ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် လွန်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဆေးကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် လွန်သည်၌ ယုံမှားရှိ၍ ဆေးကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် လွန်ရာ၌ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် မလွန်ဟု အမှတ်ရှိ သည်ဖြစ်၍ ဆေးကို တောင်းအံ့၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် မလွန်ရာ၌ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် လွန်၏ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် မလွန်ရာ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် မလွန်ရာ၌ ထိုဆေး ထိုညဥ့်ထက် မလွန်ဟု အမှတ်ရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

If he asks for tonics when he has no need for tonics, he commits an offense entailing confession. If he asks for a tonic other than the tonic he needs, he commits an offense entailing confession. Permutations If it is beyond the limit, and he perceives it as such, and he asks for tonics, he commits an offense entailing confession. If it is beyond the limit, but he is unsure of it, and he asks for tonics, he commits an offense entailing confession. If it is beyond the limit, but he does not perceive it as such, and he asks for tonics, he commits an offense entailing confession. If it is not beyond the limit, but he perceives it as such, he commits an offense of wrong conduct. If it is not beyond the limit, but he is unsure of it, he commits an offense of wrong conduct. If it is not beyond the limit, and he does not perceive it as such, there is no offense. Non-offenses

၃၁၀။ ဖိတ်ကြားထားသော ဆေးတို့ကို တောင်းအံ့၊ ဖိတ်ကြားထားသော ညဥ့်တို့၌ တောင်းအံ့၊ “သင်သည် ဤဆေးတို့ဖြင့် ဖိတ်ကြားထား၏၊ ငါတို့သည်ကား ဤမည် ဤမည်သော ဆေးကို အလိုရှိ၏”ဟု ပြောကြား၍ တောင်းအံ့၊ “သင်ဖိတ်ကြားထားသော ညဥ့်တို့သည် လွန်ကုန်ပြီ၊ ငါတို့သည်လည်း ဆေးကို အလိုရှိ၏”ဟု ပြောကြား၍ တောင်းအံ့၊ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူတို့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဖိတ်ကြား သော သူတို့ကိုသော်လည်းကောင်း တောင်းအံ့၊ သူတစ်ပါးအကျိုးငှါ တောင်းအံ့၊ မိမိဥစ္စာဖြင့် တောင်းအံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းတို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။

There is no offense: if he asks for those tonics for which he was invited to ask; if he asks during the time period for which he was invited to ask; if he asks by informing, “You have invited me to ask for these tonics, but I need such-and-such a tonic;” if he asks by informing, “The time period during which you invited me to ask has passed, but I need tonics;” if it is from relatives; if it is from those who have given an invitation; if it is for the benefit of someone else; if it is by means of his own property; if he is insane; if he is the first offender. The training rule on accepting an invitation of more than four months, the seventh, is finished.

၅-အစေလကဝဂ် ၈- ဥယျုတ္တသေနာသိက္ခာပုဒ် ၃၁၁။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အရံဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသော အခါ ပသေနဒီကောသလမင်းကြီးသည် စစ်တပ်ဖြင့် ချီတက်၏။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုရန် သွားကုန်၏။ ပသေနဒီကောသလ မင်းကြီးသည် အဝေးမှ လာကုန်သော ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို မြင်၍ ပင့်ခေါ်စေပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရားတို့ အသျှင်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် လာကုန်သနည်း”ဟု လျှောက်၏။ မင်းကြီး ငါတို့သည် မင်းကြီးကို တွေ့မြင်လိုကုန်၏ဟု (ဆိုကုန်၏)။ အသျှင်ဘုရားတို့ စစ်ထိုးခြင်းကို နှစ်သက်သော အကျွန်ုပ်ကို တွေ့မြင်သဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိပါ အံ့နည်း။ မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြော်သင့်သည် မဟုတ်ပါလောဟု (လျှောက်၏)။ လူတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ လာကုန်ဘိသနည်း၊ အကြင် ငါတို့သည် အသက်မွေးမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့် သားမယား (မွေးမှု)ဟူသော အကြောင်းကြောင့် စစ်ထိုးခြင်းငှါ လာရကုန်၏၊ ထိုငါတို့ အားလည်း လူအဖြစ်ကို အရတော်သည်မဟုတ်၊ ထိုငါတို့သည် ဤလူ့အဖြစ်ကို မကောင်းသဖြင့် ရအပ်၏”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြသော ထိုလူတို့၏ စကားကို ကြားကြသည်သာ တည်း၊ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ့်ကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ သွားကုန်ဘိသနည်း”ဟု ကဲ့ရဲ့ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကြကုန်၏။ပ။ “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ သွားကုန်၏ဟူသည် မှန်သလော”ဟု စိစစ်မေးမြန်းတော်မူ၏။ မှန်ပါသည် မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကြကုန်၏)။ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ အဘယ့်ကြောင့် သင်တို့သည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ သွားကုန်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ ဤ (သင်တို့ပြုမိသောအမှု) သည် မကြည်ညို သေးသော သူတို့အား ကြည်ညိုစေခြင်းငှါလည်းကောင်း။ပ။ ရဟန်းတို့ ဤသို့လျှင် ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကြကုန်လော့။ (က) “အကြင်ရဟန်းသည် ချီတက်သော စစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှါ သွားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။ ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။

Theravāda Collection on Monastic Law The Great Analysis The chapter on offenses entailing confession The subchapter on naked ascetics Going to see a mobilized army Origin story First substory On one occasion when the Buddha was staying at Sāvatthī in Anāthapiṇḍika’s Monastery, King Pasenadi of Kosala was marching out with the army, and the monks from the group of six went to see it. When King Pasenadi saw the monks coming, he summoned them and said, “Venerables, why have you come here?” “We wish to see the great king.” “What’s the use of seeing me finding pleasure in battle? Shouldn’t you see the Buddha?” And people complained and criticized them, “How can the Sakyan monastics go to see the army? It’s our misfortune that we must go out with the army for the sake of our livelihoods and because of our wives and children.” The monks heard the complaints of those people, and the monks of few desires complained and criticized those monks, “How could the monks from the group of six go to see the army?” … “Is it true, monks, that you did this?” “It’s true, sir.” The Buddha rebuked them … “Foolish men, how could you do this? This will affect people’s confidence …” … “And, monks, this training rule should be recited like this: Preliminary ruling ‘If a monk goes to see an army, he commits an offense entailing confession.’” In this way the Buddha laid down this training rule for the monks. Second substory