အပဒါနပါဠိ (ပ)

၆-ဓူပဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၁၆၁။ လောကထက် မြတ်သည်ဖြစ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် အထူးကြည်လင်သော စိတ်ဖြင့် ဂန္ဓကုဋိ၌ မွှေးကြိုင်စေသော အခိုးအထုံကို လှူခဲ့၏။

၁၆၂။ ကပ်ရောက်ရတိုင်းသော နတ်အဖြစ်, လူအဖြစ်ဟူသမျှတို့၌ ငါသည် လူခပ်သိမ်းတို့ ချစ်ကြည်အပ်သူ ဖြစ်၏။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် အခိုးအထုံလှူ ခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၆၃။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ အခိုးအထုံကို လှူဒါန်းခဲ့သော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းသည် အခိုးအထုံလှူဒါန်း ခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၆၄။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဓူပဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခြောက်ခုမြောက် ဓူပဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၇-ပုလိနပူဇကတ္ထေရအပဒါန ၁၆၅။ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား၏ သစ်ပင်တကာတို့ထက် မြတ်သော သခွတ်ဗောဓိပင်၌ သဲဟောင်းကို စွန့်ပယ်၍ စင်ကြယ်သော သဲသစ်ကို ဖြန့်ခင်းခဲ့၏။

၁၆၆။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်ဝယ် သဲလှူခဲ့သည့် အခါမှ စ၍ ငါသည် အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် သဲလှူဒါန်းရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၆၇။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာသုံးဆယ်ထက်၌ ငါသည် မဟာပုလိနဟူသော အမည်ဖြင့် ခွန်အားကြီးသော လူတို့ကို အစိုးရသူ စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။

၁၆၈။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ပုလိနပူဇကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခုနစ်ခုမြောက် ပုလိနပူဇကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၈-ဥတ္တိယတ္ထေရအပဒါန ၁၆၉။ ထိုအခါ ငါသည် စန္ဒဘာဂါမြစ်ကမ်း၌ မိကျောင်းဖြစ်၏၊ ငါသည် မိမိစားကျက်၌ ကျက်စားသည် ဖြစ်၍ သာလျှင် မြစ်ဆိပ်သို့ သွားရောက်၏။

၁၇၀။ ထိုအခါ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရားသည် (ပွင့်တော်မူ၏)၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် မြစ်ကို ကူးလို၍ မြစ်ဆိပ်သို့ ကပ်ရောက်တော်မူ၏။

၁၇၁။ မြတ်စွာဘုရား ကပ်ရောက်သည်ရှိသော် ငါသည် လည်း ထိုမြစ်ဆိပ်သို့ ကပ် ရောက်၏၊ ငါသည် မြတ်စွာဘုရားသို့ ချဥ်းကပ်၍ ဤစကားကို လျှောက်ထား၏-

၁၇၂။ ကြီးသောလုံ့လရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား အရှင်ဘုရားသည် တက်စီးတော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်ဘုရားကို ထိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ဆောင်ပို့ပါအံ့၊ မြတ်စွာဘုရား သနား တော်မူပါ၊ (ဤစန္ဒဘာဂါမြစ်အရပ်သည်) အကျွန်ုပ်၏ အဖမှ ဆင်းသက်လာသော အရပ်ပါတည်း၊ (ဤစကားကို လျှောက်၏)။

၁၇၃။ မြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ပင့်ဆောင်လိုငြား လျှောက်ထားခြင်းကို ကြား၍ တက်စီး တော်မူ၏၊ ရွှင်လန်းသော ငါသည် ရွှင်လန်းသော စိတ်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရားကို ထိုမှာဘက်ကမ်း သို့ ဆောင်ပို့ပေ၏။

၁၇၄။ လူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်တော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရားသည် မြစ်၏ ထိုမှာဘက် ကမ်းဖြစ်သော ထိုအရပ်၌ (သင်သည်) နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်လတ္တံ့ဟု ငါ့ကို သက်သာနှစ် သိမ့်စေ၏။

၁၇၅။ ငါသည် ထိုမိကျောင်းဘဝမှ စုတေ၍ နတ်ပြည်သို့ ရောက်၏၊ နတ်သမီးများ ခြံရံလျက် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရ၏။

၁၇၆။ ငါသည် ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်လည်း နတ်တို့ကို အစိုးရသည် ဖြစ်၍ သိကြားမင်း အဖြစ်ကို ပြုရ၏၊ သုံးကြိမ်တိုင်အောင် မြေ၌ အစိုးရသော စကြဝတေးမင်း ဖြစ်၏။

၁၇၇။ ငါသည် မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ ဝိဝေကသုံးပါးကို ပွါးများအားထုတ်လျက် ရင့်ကျက်သော ပညာ, စောင့်စည်းမှု ဣန္ဒြေရှိသည်ဖြစ်၍ ဤအဆုံးဖြစ်သော ကိုယ်ကို ဆောင်၏။

၁၇၈။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ မြတ်စွာဘုရားကို ကူးတို့ပို့ရသော ထိုအခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကူးတို့ ပို့ရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၇၉။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဥတ္တိယမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှစ်ခုမြောက် ဥတ္တိယတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၉-ဧကဥ္ဇလိကတ္ထေရအပဒါန ၁၈၀-၁၈၁။ ရွှေအဆင်းနှင့် တူသော အဆင်းရှိတော်မူသော၊ မြတ်သော လှည်းမှူးသဖွယ် ဖြစ်၍ လူတို့ထက် မြတ်သော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင်တတ်သော၊ မယဥ်ကျေးသောသူတို့ကို ယဥ်ကျေးအောင် ဆုံးမတတ်သော၊ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ မြတ်သော အယူ၊ မြတ်သော ပညာရှိတော်မူသော ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားကို အိမ်ဈေးတို့၏ အကြား လမ်းခရီး၌ ကြွသွားတော်မူစဥ် ဖူးမြင်ရသောကြောင့် ငါသည် ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်လျက် လက်အုပ် တစ်ကြိမ်ချီမိုး ရှိခိုးခြင်းကို ပြု၏။

၁၈၂။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးခဲ့သော အခါမှစ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုး ရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၈၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဧကဉ္ဇလိကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ကိုးခုမြောက် ဧကဉ္ဇလိကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၁၀-ခေါမဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၁၈၄။ ငါသည် ထိုအခါ ဗန္ဓုမတီမြို့၌ ကုန်သည် ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏၊ ထိုကုန်သွယ်မှုဖြင့်သာလျှင် သားမယားကို လုပ်ကျွေး၏၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော မျိုးစေ့၏ ပြည့်စုံခြင်းကို စိုက်ပျိုး၏။

၁၈၅။ သတ္တဝါတို့ကို ဆုံးမတော်မူသော ခရီးလမ်းမ၌ ကြွသွားတော်မူသော ဝိပဿီ မြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် တစ်ထည်သော ခေါမတိုင်းဖြစ် အဝတ်အထည်ကို ကုသိုလ်အကျိုး ငှါ လှူဒါန်း၏။

၁၈၆။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ ခေါမတိုင်းဖြစ် အဝတ်အထည်ကို လှူဒါန်းခဲ့သည့် အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါးလားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းသည် ခေါမတိုင်းဖြစ် အဝတ်အထည်ကို လှူဒါန်းရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၈၇။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ကမ္ဘာထက်၌ လေးကျွန်းလုံးကို အစိုးရသည်ဖြစ်၍ ရတနာ ခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သိန္ဓဝသန္ဓနမည်သော စကြဝတေးမင်းသည် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ ဖူး၏။

၁၈၈။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ခေါမဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ဆယ်ခုမြောက် ခေါမဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။ သုံးခုမြောက် သုဘူတိဝဂ် ပြီး၏။

၄-ကုဏ္ဍဓာနဝဂ် ၁-ကုဏ္ဍဓာနတ္ထေရအပဒါန ၁။ အလိုလိုဖြစ်၍ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်သော ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး တစ်ပါးတည်း ကိန်းအောင်းတော်မူသော ဘုရားမြတ်ကို ငါသည် ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိလျက် ခစားဆည်းကပ်ခဲ့၏။

၂။ ကာလကို သိ၍ နိရောဓသမာပတ်မှ ထသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို ငါသည် ကြီးစွာသော ငှက်ပျောခိုင်ကို ယူလျက် ချဥ်းကပ်ခဲ့၏။

၃။ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးရှိတော်မူသော ခပ်သိမ်းသော တရားကို သိသည်ဖြစ်၍ လူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ခံယူတော်မူ၍ ငါ၏ စိတ်ကို ကြည်လင်စေတော် မူလျက် သုံးဆောင်တော်မူ၏။

၄။ ယာဥ်မှူးသဖွယ်ဖြစ်တော်မူသော အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားသည် သုံးဆောင်တော် မူပြီး၍ မိမိနေရာ၌ ထိုင်တော်မူပြီးလျှင် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၅။ ဤတောင်၌ နေကုန်သော အကြင်နတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ တောကြီး၌ ကြီးပွါးပြီး ကြီးပွါးဆဲ သစ်ပင်၌ နေကုန်သော နတ်တို့သည်လည်းကောင်း ရှိကုန်၏။ (ထိုနတ်အများ တို့သည် ) ငါ၏စကားကို နာကြကုန်လော့-

၆။ အကြင်သူသည် ‘သားကောင်တို့၏ မင်းဖြစ်သော ခြင်္သေ့မင်းကိုကဲ့သို့’ ငါဘုရားကို လုပ်ကျွေး၏၊ ထိုသူကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ဟောကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့-

၇။ ထိုသူသည် တစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်လည်း သိကြားမင်း ဖြစ်လတ္တံ့၊ သုံးဆယ့်လေး ကြိမ်တိုင်အောင်လည်း စကြဝတေးမင်း ဖြစ်လတ္တံ့။

၈။ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ဩက္ကာကမင်းမျိုး၌ဖြစ်သော အနွယ်အားဖြင့် ဂေါတမမည်သော မြတ်စွာဘုရားသည် လောက၌ ပွင့်လတ္တံ့။

၉။ သီလရှိသော အာသဝကင်းသော ရဟန္တာတို့ကို ဆဲရေးမိသောကြောင့် မကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးအားဖြင့် “ကုဏ္ဍဓာန”ဟူသော အမည်ကို ရလတ္တံ့။

၁၀။ ထိုသူသည် ထိုဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ တရားတို့၌ တရားအမွေခံ ရင်သွေးဖြစ်၍ တရားတော်က ဖန်ဆင်းအပ်သော ကုဏ္ဍဓာနအမည်ဖြင့် ထင်ရှားသော တပည့်သာဝက ဖြစ် လတ္တံ့။

၁၁။ ငါသည် ဝိဝေကသုံးပါး ပွါးများအားထုတ်လျက် ဈာန်ဝင်စားကာ ဈာန်၌ မွေ့လျော် သည် ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို နှစ်သက်စေပြီးလျှင် အာသဝကင်းကွာ ရဟန္တာဖြစ်၍ နေ၏။

၁၂။ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းအပေါင်းတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်၍ တပည့်တို့ဖြင့် ခြံရံလျက် ရဟန်း သံဃာအလယ်၌ ထိုင်ပြီးလျှင် စာရေးတံကို ယူစေတော်မူ၏။

၁၃။ ငါသည် လက်ဝဲတစ်ဖက်ပခုံးထက်၌ သင်္ကန်းကို တင်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီး လျှင် သစ္စာလေးပါးတရားကို ဟောပြောသူတို့ထက် မြတ်သော ဘုရားရှင်၏ ရှေ့တော်၌ ရှေး ဦးစွာ (စာရေးတံကို) ခံယူ၏။

၁၄။ ထိုကောင်းမှုကံကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် လောကဓာတ်တစ်သောင်းကို တုန်လှုပ် စေလျက် ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေပြီးလျှင် ငါ့ကို မြတ်သော အရာ၌ ထားတော်မူ၏။

၁၅။ ငါ၏ ဝီရိယသည် ယောဂ၏ ကုန်ရာ (နိဗ္ဗာန်) သို့ ပို့ဆောင်တတ်သော ဝန်ဆောင် နွားလားသဖွယ် ဖြစ်၏၊ ငါသည် မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော ကိုယ်ကို ဆောင်၏။

၁၆။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ကုဏ္ဍဓာနမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှေးဦးစွာသော ကုဏ္ဍဓာနတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၂-သာဂတတ္ထေရအပဒါန ၁၇။ ထို (ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူသော) အခါ ငါသည် အမည်အားဖြင့်သောဘိတ အမည်ရှိသော ပုဏ္ဏားဖြစ်၏၊ မိမိတပည့်များ ခြံရံလျက် အရံသို့ သွား၏။

၁၈။ ထိုအခါ ယောကျာ်းမြတ် ဖြစ်တော်မူသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်း အပေါင်း၏ ရှေးသွားဖြစ်ပြီးလျှင် အရံတံခါးဝမှ ထွက်၍ ရပ်တည်တော်မူ၏။

၁၉။ ငါသည် ကိုယ်တော်တိုင် ယဥ်ကျေးပြီးသည် ဖြစ်၍ ယဥ်ကျေးသူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ် သော ထိုမြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ရ၏၊ ငါသည် မိမိစိတ်ကို ကြည်လင်စေ၍ လူတို့၏ ရှေ့သွား ဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ချီးမွမ်း၏။

၂၀။ ခပ်သိမ်းကုန်သော သစ်ပင်အားလုံးတို့သည် ရှိကုန်၏၊ ထိုသစ်ပင်တို့သည် မြေ၌ ပေါက်ရောက်ကုန်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ကြီးမြတ်သော ပညာရှိသူ သတ္တဝါတို့သည်လည်း မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌ ပေါက်ရောက်ကုန်၏။

၂၁။ သီလစသည့် ကျေးဇူးကို ဆည်းပူးရှာမှီးပြီးသော မြတ်စွာဘုရား အရှင်ဘုရားသည် ပညာရှိသော ယာဥ်မှူးဖြစ်ပါပေ၏၊ များစွာသော လူတို့ကိုလည်း လွဲမှားသော ခရီးမှ ထုတ် ဆောင်ကယ်တင်၍ နိဗ္ဗာန်သွားကြောင်း လမ်းမှန်ကို ဟောကြားတော်မူပါပေ၏။

၂၂။ ကိုယ်တော်တိုင် ယဥ်ကျေးပြီး၍ ယဥ်ကျေးသော ရဟန္တာတို့ဖြင့် ခြံရံအပ်၏၊ ကိုယ် တော်တိုင် ဈာန်ဝင်စားလေ့ရှိသည် ဖြစ်၍ ဈာန်၌ မွေ့လျော်သော ရဟန္တာတို့ဖြင့် ခြံရံအပ်၏၊ ကိုယ်တော်တိုင် အပြင်းအထန် အားထုတ်သည်ဖြစ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသော တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ကိလေသာမီး ငြိမ်းအေးသော ရဟန္တာတို့ဖြင့် ခြံရံအပ်၏။

၂၃။ ပရိသတ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သည် ဖြစ်၍ ဘုန်းတော်, ဉာဏ်တော်တို့ဖြင့် တင့် တယ်တော်မူ၏၊ အရှင်ဘုရား၏ အရောင်အဝါတော်သည် ‘တက်သစ်စ နေမင်းကဲ့သို့’ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာတိုင်အောင် ကွန့်မြူးပြေးထွက်၏။ (ဤသို့ ချီးမွမ်း၏)။

၂၄။ သီလစသော ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကို ရှာမှီးတတ်သော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ကြည်ညိုသော စိတ်ရှိသော ငါ့ကို မြင်သောကြောင့် ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ရပ်တည်လျက် ဤဆိုမည့် ဂါထာကို မိန့်တော်မူ၏ -

၂၅။ အကြင်ပုဏ္ဏားသည် ရွှင်လန်းခြင်းကို ဖြစ်စေ၍ ငါဘုရားကို ချီးမွမ်း၏၊ ထိုပုဏ္ဏား သည် အာယုကပ်တစ်သိန်းတို့ပတ်လုံး နတ်ပြည်၌ မွေ့လျော်ရလတ္တံ့။

၂၆။ တုသိတာနတ်ပြည်မှ စုတေခဲ့၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုလတ္တံ့။

၂၇။ ကောင်းစွာ ပြုအပ်သော ထိုကုသိုလ်ကံကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရပေလတ္တံ့၊ အမည် အားဖြင့် “သာဂတ”ဟု ထင်ရှားသော မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။

၂၈။ ငါသည် ရဟန်းပြု၍ ကိုယ်စိတ်ဖြင့် မကောင်းမှုကို ကြဥ်ရှောင်၏၊ ဝစီဒုစရိုက်ကို စွန့်ပစ်ပယ်ရှား၏၊ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလကို ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်စေ၏။

၂၉။ ဤသို့ နေသော ငါသည် တေဇောဓာတ်ဝင်စားရာ၌ လိမ္မာသူဖြစ်၍ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတို့ကို ပိုင်းခြားသိလျက် အာသဝေါကင်းကွာ ကိလေသာမရှိဘဲ နေရ၏။

၃၀။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သာဂတမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ နှစ်ခုမြောက် သာဂတတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၃-မဟာကစ္စာနတ္ထေရအပဒါန ၃၁။ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား၏ ပဒုမမည်သော ကျောင်းတော်ဂန္ဓကုဋိသည် ရှိ၏၊ ထို ကျောင်းတော် ဂန္ဓကုဋိ၌ မြတ်သောကျောက်ဖြင့် ပြီးသော နေရာပလ္လင်ကို ပြုစေ၍ ရွှေဖြင့် မွမ်းမံလိမ်းကျံ၏။

၃၂။ ရတနာဖြင့် ပြီးသော ထီးကိုလည်းကောင်း၊ သားမြီးငယ်ကိုလည်းကောင်း ထိပ်၌ မိုး၍ လောက၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော မြတ်စွာဘုရားအား ရှေးရှုတင်ထား ကပ်လှူ၏။

၃၃။ ထိုအခါ မြေ၌ ရှိသမျှ နတ်အားလုံးတို့သည် ရတနာဖြင့် ပြီးသော ထီးလှူဒါန်း ရခြင်း၏ အကျိုးကို ဟောလတ္တံ့ဟု စည်းဝေးကုန်၏။

၃၄။ ဟောကြားဆဲဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရား၏ ထိုတရားအလုံးစုံကို ငါတို့သည် နာကုန်အံ့၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ ရွှင်လန်းခြင်းကို လွန်လွန်ကဲကဲ ဖြစ်စေကုန်အံ့ (ဟု စည်းဝေး ကုန်၏)။

၃၅။ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ရွှေဖြင့် ပြီးသော နေရာ၌ ထိုင် တော်မူပြီးလျှင် ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏-

၃၆။ အကြင်သူသည် ရတနာဖြင့် ပြီးသည် ဖြစ်၍ ရွှေဖြင့် မွမ်းမံအပ်သော ဤနေရာ ပလ္လင်ကို လှူဒါန်း၏၊ ထိုလှူဒါန်းသူကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့-

၃၇။ အာယုကပ်သုံးဆယ်တို့ပတ်လုံး နတ်တို့ကို အစိုးရသည်ဖြစ်၍ သိကြားမင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ ထက်ဝန်းကျင် ယူဇနာတစ်ရာတိုင်အောင် အရောင်ဖြင့် လွှမ်းမိုးလတ္တံ့။

၃၈။ လူ့ပြည်သို့ လာ၍ ပဘုရေဟူသော အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်လတ္တံ့၊ ထက်မြက်သော တန်ခိုးရှိသူ ဖြစ်လတ္တံ့။

၃၉။ ထိုမင်းသည် နေ့၌လည်းကောင်း၊ ညဥ့်၌လည်းကောင်း ‘တက်သစ်သော နေမင်း ကဲ့သို့’ ထက်ဝန်းကျင်မှ ရှစ်တောင်တိုင်တိုင် ထွန်းလင်းတောက်ပလတ္တံ့။

၄၀။ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ဩက္ကာကမင်းမျိုး၌ ဖြစ်သော အမည်အားဖြင့် ဂေါတမ မည်သော မြတ်စွာဘုရားသည် လောက၌ ပွင့်လတ္တံ့။

၄၁။ တုသိတာနတ်ပြည်မှ စုတေ၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် “ကစ္စာန”ဟူသော အမည်ဖြင့် ပုဏ္ဏားမျိုး ဖြစ်လတ္တံ့။ ၄၂၊ ထိုသူသည် ရဟန်းပြုပြီး၍ အာသဝကင်းကွာ ရဟန္တာဖြစ်လတ္တံ့၊ လောက၌ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသူကို မြတ်သောအရာ၌ ထားလတ္တံ့။

၄၃။ အကျဥ်းမျှ မေးအပ်သော ပြုနောကို အကျယ်အားဖြင့် ဖြေဆိုလတ္တံ့၊ ထိုပြုနော ကို ဖြေဆိုသည်ရှိသော် မေးသောသူ၏ အလိုကိုလည်း ပြည့်ဝစေလတ္တံ့။ (ဤဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏)။

၄၄။ ငါသည် ကြွယ်ဝသော မဟာသာလမျိုး၌ ဗြာဟ္မဏဖြစ်၍ ဗေဒင်သုံးပုံကို တစ်ဖက်ကမ်းရောက် တတ်မြောက်၏၊ ဥစ္စာစပါးတို့ကို စွန့်ပစ်၍ အိမ်ယာမထောင်သော ရဟန်းဘောင်၌ ရဟန်းပြု၏။

၄၅။ အကျဥ်းအားဖြင့် မေးသော်လည်း အကျယ်အားဖြင့် ငါ ဖြေဆိုနိုင်၏၊ ထိုပြုနော မေးသောသူတို့၏ အလိုကို ဖြည့်နိုင်၏၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသူ လူတို့ထက် မြတ်သော မြတ်စွာဘုရားကိုလည်း နှစ်သိမ့်စေနိုင်၏။

၄၆။ ငါသည် နှစ်သိမ့်စေအပ်သော ကြီးသောလုံ့လရှိသော အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်တော်မူ၍ ငါ့ကို ဧတဒဂ်အရာ၌ ထား တော်မူ၏။

၄၇။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်မဟာကစ္စာနမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ သုံးခုမြောက် မဟာကစ္စာနတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၄-ကာဠုဒါယိတ္ထေရအပဒါန ၄၈-၄၉။ ခရီးရှည် ကြွသွားလှည့်လည်တော်မူသော လူတို့ထက် မြတ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော လူနတ်တို့၏ ဆရာဖြစ်သော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားအား ထိုအခါ ငါသည် ကောင်းစွာ ပွင့်သော ပဒုမ္မာကြာပန်းကိုလည်းကောင်း၊ ကြာညိုပန်းကိုလည်းကောင်း၊ ကြက်ရုန်း ပန်းကိုလည်းကောင်း ကိုင်၍ မွန်မြတ်သော ဆွမ်းကို ယူပြီးသော် ပေးလှူခဲ့၏။

၅၀။ ကြီးသောလုံ့လရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဥ်ဖြစ်သော ဆွမ်းကို သုံးဆောင်တော်မူ၏၊ ထိုပန်းကိုလည်း ကိုင်၍ လူအများအား နှစ်လိုစိမ့်သောငှါ ပြတော်မူ၏။

၅၁။ အကြင်သူသည် လောက၌ လိိုလား, နှစ်သက်, မြတ်နိုးအပ်သော ဤမြတ်သော ပဒုမ္မာ ကြာပန်းကိုလည်းကောင်း၊ ဤကြက်ရုန်းပန်းကိုလည်းကောင်း ငါ့အား ပေးလှူ၏။ ထိုပေးလှူ သူသည် အလွန် ပြုနိုင်ခဲသော အမှုကို ပြုပေ၏ (ဟု နှစ်လိုစိမ့်သောငှါ ပြတော်မူ၏)။

၅၂။ အကြင်သူသည် ငါ့အား ပန်းကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်း၏၊ မွန်မြတ်သော ဆွမ်းကိုလည်း ပေးလှူ၏၊ ထိုဆွမ်း, ပန်းလှူဒါန်းသူကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ဟောကြားပေအံ့၊ ဟောကြား မည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့-

၅၃-၅၄။ ထိုသူသည် တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်တိုင်အောင်လည်း နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ ထိုသူ၏ ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးကြောင့် ကြာညိုပန်း, ပဒုမ္မာကြာပန်းသည်လည်းကောင်း၊ ထို့ထက်အလွန် ကြက်ရုန်းပန်းသည်လည်းကောင်း နတ်၌ ဖြစ်သော အခိုးအထုံနှင့် ယှဥ်သည် ဖြစ်၍ ကောင်းကင်၌ အမိုးကို ပြုလျက် ထိုအခါ၌ ဆောင်းမိုးထားလတ္တံ။

၅၅။ နှစ်ဆယ့်ငါးကြိမ်တိုင်အောင် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့၊ အကြိ်မ်ငါးရာ ဧကရာဇ် မင်း ဖြစ်၍ မြေကို စိုးအုပ်ရလတ္တံ့။

၅၆။ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ဩက္ကာကမင်းမျိုး၌ ဖြစ်သော အနွယ်အားဖြင့် ဂေါတမဟူ သော အမည်ရှိသော မြတ်စွာဘုရားသည် လောက၌ ပွင့်လတ္တံ။

၅၇။ မိမိကုသိုလ်မှု၌ အားထုတ်ပြီးဖြစ်သော ထိုသူသည် ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်း ရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် သာကီဝင်မင်းတို့၏ နှစ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော ထင်ရှားသော ဆွေတော်မျိုးတော်အမတ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။

၅၈။ ထိုသူသည် နောက်ကာလ၌ ရဟန်းပြုပြီး၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် ခပ်သိမ်းသော အာသဝတရားတို့ကို ပိုင်းခြားသိပြီးလျှင် အာသဝ (ကိလေသာ) မရှိမူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံလတ္တံ့။

၅၉။ ပဋိသမ္ဘိဒါသို့ ရောက်သော မဂ်ကိစ္စပြုပြီးသည်ဖြစ်၍ အာသဝမရှိသော ထိုရဟန်းကို လောက၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားလတ္တံ့။

၆၀။ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းအားထုတ်မှုဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသော ထို ရဟန်းသည် ငြိမ်းအေးသည် ဖြစ်၍ ကိလေသာဥပဓိကင်းသော အမည်အားဖြင့် “ဥဒါယီ”ဟု ထင်ရှားသော မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝက ဖြစ်လတ္တံ့ (ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၆၁။ ငါသည် ရာဂ, ဒေါသ, မောဟကိုလည်းကောင်း၊ ထောင်လွှားမှု “မာန”နှင့် ကျေးဇူး ချေဖျက်မှု “မက္ခ” ကိုလည်းကောင်း ဖျက်ဆီးအပ်၏။ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတရားတို့ကို ပိုင်းခြားသိလျက် အာသဝေါကင်းကွာ ကိလေသာမရှိဘဲ နေရ၏။

၆၂။ အပြင်းအထန် အားထုတ်သည်ဖြစ်၍ ရင့်ကျက်သော ပညာရှိသော ငါသည် မြတ်စွာဘုရားကိုလည်း နှစ်သက်စေ၏၊ ကြည်လင်စေအပ်သော မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း ငါ့ကို ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားတော်မှု၏။

၆၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ကာဠုဒါယီမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ လေးခုမြောက် ကာဠုဒါယိတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၅-မောဃရာဇတ္ထေရအပဒါန ၆၄။ အလိုလိိုဖြစ်တော်မူသော တစ်ပါးသော ရန်သူတို့သည် မအောင်အပ်သော အတ္ထဒဿီ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက် ခရီးလမ်းမ၌ ကြွတော်မူ၏။

၆၅။ ငါသည် တပည့်တို့ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင်ခြံရံလျက် အိမ်မှ ထွက်ခဲ့၏၊ အိမ်မှ ထွက်ခဲ့ လတ်သော် ထိုခရီးလမ်းမ၌ပင် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ရ၏။

၆၆။ ငါသည် ဦးထိပ်၌ လက်အုပ်ချီလျက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် မိမိစိတ်ကို ကြည်လင်စေ၍ မြတ်စွာဘုရားကို ချီးမွမ်း၏။

၆၇။ ရုပ်ရှိသောသတ္တဝါ, ရုပ်မရှိသောသတ္တဝါ ရှိသမျှအားလုံးတို့သည် အသျှင်ဘုရား၏ ဉာဏ်တော်အတွင်း၌ စုဝေးကုန်သည် ဖြစ်ကုန်၏။

၆၈။ တံငါသည် သည် ကွန်ရက်စိပ်ဖြင့် ရေကို ဖုံးလွှမ်းပစ်ချရာ၏၊ ထိုအခါ ရေ၌ ရှိသမျှ သတ္တဝါအားလုံးတို့သည် ကွန်ရက်စိပ်အတွင်း၌ ဖြစ်ကုန်၏။

၆၉။ စိတ်စေတနာရှိသော သတ္တဝါ၊ ရုပ်ရှိသော သတ္တဝါ၊ ရုပ်မရှိသော သတ္တဝါအားလုံးတို့သည် အသျှင်ဘုရား၏ ဉာဏ်တော် (ကွန်ရက်) အတွင်း၌ စုဝေးကုန်၏။

၇၀။ အမိုက်မှောင်ဖြင့် နှောင့်ယှက်သော ဤလောကကို အသျှင်ဘုရားသည် ထုတ်ဆောင် ကယ်တင်တော်မူ၏၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည် အသျှင်ဘုရား၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော ကြောင့် ယုံမှားခြင်းအလျဥ်ကို ကူးမြောက်နိုင်ကုန်၏။

၇၁။ အဝိဇ္ဇာမှောင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ အမိုက်တိုက်ဖြင့် လွှမ်းဖိထားသော လောက၌ အသျှင် ဘုရား၏ ဉာဏ်တော် ကွန့်မြူးတောက်ပသည်ရှိသော် အမိုက်မှောင်တို့သည် ပျက်စီးကုန်၏။

၇၂။ အသျှင်ဘုရားသည် ကြီးစွာသော အမိုက်ကို ပယ်ဖျောက်တတ်သည် ဖြစ်၍ ခပ်သိမ်း သောသူတို့၏ မျက်စိသဖွယ် ဖြစ်ပါ၏၊ လူအများသည် အသျှင်ဘုရား၏ တရားတော်ကို နာရသောကြောင့် ငြိမ်းအေး၏ (ဟု ချီးမွမ်း၏)။

၇၃။ ပျားကောင်မရှိသော ပျားငယ်ရည်ကို အိုးခွက်၌ ပြည့်စေပြီးလျှင် လက်နှစ်ဖက်တို့ဖြင့် ချီယူလျက် မြတ်စွာဘုရားအား ကပ်လှူ၏။

၇၄။ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိလက်တော်ဖြင့် ခံယူတော်မူ၏၊ ခပ်သိမ်းသော တရားတို့ကို သိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုပျားငယ်ရည်ကို ဘုဥ်းပေးသုံး ဆောင်ပြီး၍ ငှက်တို့၏ ရွှင်မြူးရာဖြစ်သော ကောင်းကင်သို့လည်း ပျံတက်တော် မူ၏။

၇၅။ လူတို့ထက် မြတ်သော အတ္ထဒဿီမြတ်စွာဘုရားသည် ကောင်းကင်၌ တည်တော်မူ ပြီးလျှင် ငါ၏ စိတ်ကို ကြည်လင်စေလျက် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏ -

၇၆။ အကြင်သူသည် ဤဉာဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းအပ်၏၊ ဘုရားမြတ်ကိုလည်း ချီးမွမ်းအပ်၏၊ ထိုသူသည် ထိုချီးမွမ်းရသော စိတ်၏ ကြည်လင်မှုကြောင့် အပါယ်လေးပါးသို့ မရောက်နိုင်။

၇၇။ ထိုသူသည် တစ်ဆယ့်လေးကြိမ် နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ အကြိမ်ရှစ်ရာ ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်၍ မြေအပြင်ကို စိုးအုပ်ရလတ္တံ့။

၇၈။ အကြိမ်ငါးရာ စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့၊ မြေအပြင်၌ ပဒေသရာဇ်မင်းအဖြစ်ကို ကား မရေတွက်နိုင်အောင် ပြုရလတ္တံ့။

၇၉။ ဗေဒင်ကို သရဇ္ဈာယ်၍ ဗေဒင်ကို ဆောင်လျက် ဗေဒင်သုံးပုံတို့၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်သော ရသေ့ဖြစ်၍ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုရလတ္တံ့။

၈၀။ နက်နဲသိမ်မွေ့သော အနက်ကို မိမိဉာဏ်ဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်လတ္တံ့၊ မောဃရာဇဟူသော အမည်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။

၈၁။ သုံးပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့နှင့် ပြည့်စုံသော မဂ်ကိစ္စပြုပြီးသည်ဖြစ်၍ အာသဝမရှိသော မောဃရာဇမထေရ်ကို မြတ်သော ယာဥ်မှူးသဖွယ်ဖြစ်သော ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားလတ္တံ့။

၈၂။ ငါသည် လူ၌ ဖြစ်သော ကာမယောဂစသည်ကို ပယ်စွန့်၍ ဘဝသံယောဇဥ်ကို ဖြတ် လျက် ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတရားတို့ကို ပိုင်ခြားသိပြီးလျှင် အာသဝေါ (ကိလေသာ) မရှိဘဲ နေရ၏။

၈၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်မောဃရာဇမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ငါးခုမြောက် မောဃရာဇတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၆-အဓိမုတ္တတ္ထေရအပဒါန ၈၄။ လူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော လူတို့ထက်မြတ်သော အတ္ထဒဿီမြတ်စွာဘုရားသည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသည်ရှိသော် ငါသည် အထူးကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ရဟန်းသံဃာကို လုပ် ကျွေးခဲ့၏။

၈၅။ ငါသည် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သော ရဟန်းသံဃာကို ပင့်ဖိတ်၍ ကြံဖြင့် မဏ္ဍပ်ကို ဆောက်ပြီးလျှင် သံဃာတော်မြတ်ကို ဆွမ်းကျွေးခဲ့၏။

၈၆။ ကပ်ရောက်ရတိုင်းသော လူအဖြစ်, နတ်အဖြစ်ဟူသမျှတို့၌ ငါသည် ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့ကို ဂုဏ်အားဖြင့် လွှမ်းမိုးရ၏။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုး ပေတည်း။

၈၇။ တစ်ထောင့်ရှစ်ရာသော ကမ္ဘာထက်၌ အလှူ ပေးလှူခဲ့သော အခါမှ စ၍ အပါယ် လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဘူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကြံလှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၈၈။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်အဓိမုတ္တမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခြောက်ခုမြောက် အဓိမုတ္တတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၇-လသုဏဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၈၉။ ထိုအခါ ဟိမဝန္တာတောင်၏ အနီးအရပ်၌ ငါသည် ရသေ့ဖြစ်ဖူး၏၊ ငါသည် ကြက်သွန်ဖြူကို မှီ၍ အသက်မွေးခဲ့၏၊ ငါ၏ အစာကား ကြက်သွန်ဖြူပင်တည်း။

၉၀။ ငါသည် လေးတင်းဝင် ပုတ်တို့ကို ကြက်သွန်ဖြူဖြင့် ပြည့်စေလျက် သံဃာ့အရံသို့ သွား၏၊ ရွှင်လန်းသည်ဖြစ်၍ ရွှင်ပျသော စိတ်ဖြင့် သံဃာအား ကြက်သွန်ဖြူကို ပေးလှူခဲ့၏။

၉၁။ ငါသည် လူတို့ထက်မြတ်သော ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်၌ အကြွင်းမဲ့ မွေ့လျော်သော သံဃာအား ကြက်သွန်ဖြူကို ပေးလှူရသောကြောင့် ကမ္ဘာပတ်လုံး နတ်ပြည်၌ မွေ့လျော်ရ၏။

၉၂။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ အကြင်ကြက်သွန်ဖြူ လှူဒါန်းရသော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကြက်သွန်ဖြူ လှူဒါန်းရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၉၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်လသုဏဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခုနစ်ခုမြောက် လသုဏဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။ ၁။ အဋ္ဌကထာ၌ ရတ္တလသုဏံဟု အဖွင့်ရှိ၏။

၈-အာယာဂဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၉၄။ ‘ဘုရား’ဟု ဝန်ခံပြောကြားသူတို့၏ အလယ်၌ ထူးမြတ်တော်မူသော သိခီမြတ်စွာဘုရားသည် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်ရှိသော် ငါသည် ရွှင်လန်းသည်ဖြစ်၍ ရွှင်ပျသောစိတ်ဖြင့် မြတ်သော ပုထိုးစေတီကို ရှိခိုး၏။

၉၅။ ထိုအခါ၌ ငါသည် လက်သမားတို့ကို ဆွမ်းစားကျောင်း၏ ပမာဏကို ပြောကြား စေ၍ အဖိုးလက်ခကို ပေးပြီးလျှင် ရွှင်လန်းသည်ဖြစ်၍ ရွှင်ပျသော စိတ်ဖြင့် ရှည်လျားသော ဆွမ်းစားကျောင်းကို ဆောက်စေခဲ့၏။

၉၆။ ငါသည် ရှစ်ကမ္ဘာတို့ပတ်လုံး နတ်ပြည်တို့၌ (လူဘဝနှင့်) မရောမပြွမ်းမူ၍ နေရ၏၊ ကြွင်းသော ကမ္ဘာတို့၌ ငါသည် လူ့ဘဝ, နတ်ဘဝ ရောပြွမ်းလျက် ကျင်လည်ရ၏။

၉၇။ ငါ၏ ကိုယ်၌ အဆိပ်သည် မတက် မပြန့်၊ လက်နက်တို့သည် ငါ့အား မစူး မရှကုန်၊ ငါသည် ရေ၌ မသေရ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ရှည်လျားသော ဆွမ်းစားကျောင်းကို လှူရ ခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၉၈။ ငါသည် မိုးကို အကယ်၍ အလိုရှိသည် ဖြစ်အံ့၊ မိုးကြီးသည် ရွာသွန်း၏၊ နတ်တို့သည်လည်း ငါ၏ အလိုသို့ လိုက်ရကုန်၏။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုး ပေတည်း။

၉၉။ ငါသည် ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော စကြာမင်းသည် အကြိမ်သုံးဆယ် ဖြစ်ရ၏၊ ငါ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူတို့သည် မထီမဲ့မြင် မပြုဝံ့ကုန်။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၀၀။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ ဆွမ်းစားကျောင်းရှည်ကို ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းရသော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်း သည် ရှည်လျားသော ဆွမ်းစားကျောင်းကို လှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၀၁။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်အာယာဂဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှစ်ခုမြောက် အာယာဂဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၉-ဓမ္မစက္ကိကတ္ထေရအပဒါန ၁၀၂။ သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရား၏ နေရာတော်မြတ်၏ ရှေ့မျက်မှောက်၌ ကောင်းစွာ ပြုလုပ်အပ်သည်ဖြစ်၍ ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းအပ်သော ခြင်္သေ့ရုပ်တပ်ဆင်သော တရားစကြာကို ငါသည် ထားလှူအပ်၏။

၁၀၃။ ငါသည် ရထား, ဗိုလ်ပါ, ဆင်ယာဥ်စသည်တို့နှင့် တကွဖြစ်လျက် ရွှေအဆင်းကဲ့သို့ အဆင်းရှိသည်ဖြစ်၍ တင့်တယ်၏၊ များစွာသော လူတို့သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်လျက် အမြဲ ခြံရံကုန်၏။

၁၀၄။ ငါသည် အခါခပ်သိမ်း ခြောက်သောင်းသော တူရိယာတို့ဖြင့် ကွန့်မြူးစံပယ်ရ၏၊ အခြံအရံဖြင့် တင့်တယ်၏။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၀၅။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ ခြင်္သေ့ရုပ်တပ်ဆင်သော တရားစကြာကို ထားလှူခဲ့သော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း သည် တရားစကြာ လှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၀၆။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ သဟဿရာဇအမည်ဖြင့် များသော အားရှိသည်ဖြစ်၍ လူတို့ကို အစိုးရသော စကြဝတေးမင်းတို့သည် ရှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြစ်ခဲ့ရ ကုန်၏။

၁၀၇။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဓမ္မစက္ကိကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ကိုးခုမြောက် ဓမ္မစက္ကိကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၁၀-ကပ္ပရုက္ခိယတ္ထေရအပဒါန ၁၀၈။ ငါသည် သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရား၏ ပုထိုးစေတီတော်မြတ်၏ ရှေ့မျက်မှောက်၌ ဆန်း ကြယ်သော ပုဆိုးတို့ကို ဆွဲချိတ်၍ ပဒေသာပင်ကို ထားလှူခဲ့၏။

၁၀၉။ ငါ ကပ်ရောက်ရတိုင်းသော နတ်အဖြစ်, လူ့အဖြစ်ဟူသမျှတို့၌ ပဒေသာပင်တို့သည် ငါ၏ အိမ်တံခါးကို တင့်တယ်စေလျက် တည်၏။

၁၁၀။ ငါနှင့် ငါ့ကို မှီနေသည့် ပရိသတ်ဖြစ်သော ငါတို့အားလုံးသည် ထိုပဒေသာပင်မှ ပုဆိုးကို ယူ၍ အခါခပ်သိမ်း ဝတ်ဆင်ရကုန်၏။

၁၁၁။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ ပဒေသာပင်ကို ထားလှူခဲ့သည့် အခါမှ စ၍ ငါသည် အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းသည် ပဒေသာပင် လှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၁၂။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ခုနစ်ကမ္ဘာထက်၌ ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ များမြတ် သည့်အားရှိသော သုစေဠမည်သော စကြဝတေးမင်းတို့သည် ရှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြစ်ဖူးကုန်၏။

၁၁၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ကပ္ပရုက္ခိယမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ဆယ်ခုမြောက် ကပ္ပရုက္ခိယတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။ လေးခုမြောက် ကုဏ္ဍဓာနဝဂ် ပြီး၏။

၅-ဥပါလိဝဂ် ၁-ဘာဂိနေယျုပါလိတ္ထေရအပဒါန ၁။ ရဟန္တာတစ်ထောင်တို့ဖြင့် ခြံရံအပ်သည် ဖြစ်၍ လူတို့ကို နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင် တတ်သော ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ဝိဝေကကို အားထုတ်လျက် တစ်ပါးတည်း ကိန်းအောင်းအံ့ သောငှါ ကြွတော်မူ၏။

၂။ သစ်နက်ရေဖြင့် ဝတ်သော သစ်သားသုံးခွကို ဆောင်သော ငါသည် ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံသော မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ရ၏။

၃။ ငါသည် လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌ သစ်နက်ရေကို (တင်သည်ကို) ပြု၍ ဦးခေါင်း၌ လက်အုပ်ချီလျက် လူတို့ကို နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင်တတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို အလွန်ရိုသေစွာ ရှိခိုး၍ ချီးမွမ်း၏။

၄။ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အဥ၌ ဖြစ်သော သတ္တဝါ၊ အညှိ၌ ဖြစ်သော သတ္တဝါ၊ ကိုယ် ထင်ရှားဖြစ်သော သတ္တဝါ၊ ကလလရေကြည် (သူငယ်အိမ်) ၌ ဖြစ်သော သတ္တဝါ၊ ငှက်စသော (ဤ) သတ္တဝါအားလုံးတို့သည် အခါခပ်သိမ်း ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သွား ကုန်၏။

၅။ အလုံးစုံ သညာရှိသော သတ္တဝါ၊ သညာမရှိသော သတ္တဝါတို့သည် ရှိကုန်၏။ ထို ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့သည် ရှင်တော်ဘုရား၏ ဉာဏ်တော်တွင်း၌ စုဝေးကုန်၏။

၆။ တောင်၌ ဖြစ်ကုန်သော အကြင်နံ့သာတို့သည်လည်းကောင်၊ ဟိမဝန္တာတောင်မြတ်၌ ဖြစ်သော အကြင်နံ့သာတို့သည်လည်းကောင်း ရှိကုန်၏။ ထိုနံ့သာအားလုံးတို့သည် အရှင် ဘုရား၏ သီလ၌ တစ်စိတ်မျှဖြင့်လည်း မယှဥ်သင့်ကုန်။

၇။ နတ်နှင့် တကွသော ဤလောကသည် မောဟတည်းဟူသော အမိုက်တိုက်သို့ ပြေး ဝင်၏၊ အသျှင်ဘုရား၏ ဉာဏ်တော်သည် တောက်ပသည်ရှိသော် အမိုက်တိုက်တို့သည် ပျက် စီးကုန်၏။

၈။ နေဝင်လတ်သော် သတ္တဝါတို့သည် အမိုက်တိုက်သို့ ရောက်ကုန်သကဲ့သို့ ဤအတူ ဘုရားမပွင့်လတ်သော် လူအပေါင်းသည် အမိုက်တိုက်သို့ ရောက်ရ၏။

၉။ ရှင်တော်မြတ်ဘုရား တက်သစ်သော နေမင်းသည် အမိုက်တိုက်ကို အခါခပ်သိမ်း ပယ်ဖျောက်သကဲ့သို့ ထို့အတူသာလျှင် အသျှင်ဘုရားသည်လည်း အမိုက်တိုက်ကို အခါခပ် သိမ်း ပယ်ဖျောက်တော်မူ၏။

၁၀။ မြတ်စွာဘုရားသည် နတ်နှင့် တကွသော လောက၌ အားထုတ်မှုဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ် သော စိတ်ရှိတော်မူ၏၊ အသျှင်ဘုရားသည် အသျှင်ဘုရား၏ အားထုတ်အပ်သော ဗုဒ္ဓကိစ္စဖြင့် များစွာသော လူအပေါင်းကို နှစ်သက်စေတော်မူ၏။ (ဤသို့ ချီးမွမ်း၏)။

၁၁။ ကြီးသော ပညာရှိသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ‘ကောင်းကင်၌ ဟင်္သာမင်း ကဲ့သို့’ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်တော်မူ၏။

၁၂။ လူနတ်တို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသော သစ္စာလေးပါးတရားကို ကိုယ်တိုင် သိတော်မူ သော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ပျံတက်တော်မူ၍ ကောင်းကင်၌ ရပ်တည်ပြီးလျှင် ဤဆို မည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၁၃။ အကြင်ရသေ့သည် ဥပမာတို့နှင့် ကောင်းစွာ ယှဥ်လျက် ဤဉာဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းအပ်၏၊ ထိုရသေ့ကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ပြောကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့။

၁၄။ ထိုရသေ့သည် တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်တိုင်အောင် သိကြားမင်းဖြစ်ရလတ္တံ့၊ အကြိမ်သုံးရာ ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်၍ မြေအပြင်ကို စိုးအုပ်ရလတ္တံ့။

၁၅။ နှစ်ဆယ့်ငါးကြိမ် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့၊ ပြန့်ပြောသော ပဒေသရာဇ်မင်း အဖြစ်သည်ကား ဂဏန်းအားဖြင့် မရေတွက်နိုင်။

၁၆။ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ဩက္ကာကမင်းမျိုး၌ ဖြစ်သော အနွယ်အားဖြင့် ဂေါတမမည်သော မြတ်စွာဘုရားသည် လောက၌ ဖြစ်လတ္တံ့။

၁၇။ တုသိတာနတ်ပြည်မှ စုတေ၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် ဇာတ်အားဖြင့် ယုတ်ညံ့သည် ဖြစ်လျက် ဥပါလိမည်သော ဆေတ္တာသည် ဖြစ်လတ္တံ့။

၁၈။ ထိုသူသည် ရဟန်းပြုပြီး၍ မကောင်းမှုကို ပယ်ခွါ၍ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတို့ကို ပိုင်ခြားသိပြီးလျှင် အာသဝေါ (ကိလေသာ) မရှိဘဲ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ္တံ့။ (ငြိမ်းအေးလတ္တံ့)။

၁၉။ များသော အခြံအရံရှိသော သာကီဝင်မင်းမျိုးဖြစ်သော ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဥပါလိမထေရ်၏ ဝိနည်းအသိဉာဏ်ကို နှစ်သက်တော်မူ၍ ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားလတ္တံ့။

၂၀။ သဒ္ဓါတရားဖြင့် ရဟန်းဖြစ်ပြီးသော ငါသည် မဂ်ကိစ္စပြုပြီးသူ အာသဝေါမရှိသူ ဖြစ်၍ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတို့ကို ပိုင်ခြားသိပြီးလျှင် ရဟန္တာဖြစ်၍ နေရ၏။

၂၁။ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း ငါ့ကို အစဥ်သနားတော်မူ၏၊ ငါသည် ဝိနည်းအရာ၌ ရဲရင့်၏၊ မိမိအမှု၌လည်း အားထုတ်အပ်ပြီးသူ ဖြစ်၍ အာသဝမရှိဘဲ နေရ၏။

၂၂။ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ၌လည်းကောင်း၊ ငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့၌လည်းကောင်း စောင့် စည်း၏။ ရတနာထည့်ရာ အိမ်သဖွယ်ဖြစ်သော အလုံးစုံသော ဝိနည်းကို မြဲမြံစွာ ဆောင်၏။

၂၃။ လောက၌ အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို သိတော်မူ၍ ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေတော်မူလျက် ငါ့ကို ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားတော်မူ၏။

၂၄။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဥပါလိမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှေးဦးစွာသော ဘာဂိနေယျုပါလိတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၂-သောဏကောဠိဝိသတ္ထေရအပဒါန ၂၅။ လူတို့ထက်ကြီးမြတ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အနောမဒဿီ မြတ်စွာဘုရားအတွက် ငါသည် အင်္ဂတေဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းကို ပြု၍ စင်္ကြံကို ပြုလုပ်စေခဲ့၏။

၂၆။ ငါသည် အဆင်းအမျိုးမျိုးရှိသော ပန်းတို့ဖြင့် စင်္ကြံကို ဖြန့်ခင်းလှူခဲ့၏၊ ကောင်း ကင်၌ မျက်နှာကြက်ဗိတာန်ကို ပြု၍ မြတ်သော ဘုရားရှင်ကို ဆွမ်းလုပ်ကျွေးခဲ့၏။

၂၇။ ထိုအခါ ငါသည် ကောင်းသော အလေ့အလာရှိသော မြတ်စွာဘုရားကို လက်အုပ်ချီ ရှိခိုးလျက် ရှည်လျားသော စင်္ကြံကို မြတ်စွာဘုရားအား ဆောက်နှင်းလှူဒါန်း၏။

၂၈။ လောက၌ အတုမရှိသည် ဖြစ်၍ လူနတ်တို့၏ ဆရာဖြစ်သော စက္ခုငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော မြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ အကြံအစည်ကို သိတော်မူ၍ အစဥ်သနားတော်မူသဖြင့် (ထိုစင်္ကြံကို) ခံယူတော်မူ၏။

၂၉။ နတ်နှင့်တကွသော လောက၌ မြတ်သော အလှူကို ခံတော်မူထိုက်သော မြတ်စွာဘုရားသည် (ထိုစင်္ကြံကို) ခံယူတော်မူ၍ ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေတော်မူလျက် ဤဆို မည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၃၀။ အကြင်သူသည် ရွှင်လန်းသော စိတ်ဖြင့် ရှည်လျားသော စင်္ကြံကို ငါ့အား ပေး လှူ၏၊ ထိုသူကို ငါဘုရားသည် ဗျာဒိတ်စကား ကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့။

၃၁။ ကောင်းမှုကံနှင့် ပြည့်စုံသော ဤသူ၏ သေခါနီးဖြစ်သော ထိုအခိုက်၌ နတ်မြင်း တစ်ထောင် ကသော ရထားသည် ရှေးရှုတည်လတ္တံ့။

၃၂။ ထိုရထားယာဥ်ဖြင့် ဤသူသည် နတ်ပြည်သို့ သွားရလတ္တံ့၊ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်သောသူသည် ဆိုက်ရောက်လာလတ်သော် နတ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ကုန်လတ္တံ့။

၃၃။ ရတနာမြေဖြင့် လိမ်းကျံသည်ဖြစ်၍ ဗိမာန်တကာတို့ထက် မြတ်သည့်အပြင် အထွတ် တပ်သော အဆောင်မြတ်နှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းဖြစ်သော မြတ်သောသူတို့အားသာ ထိုက်တန် သည့် ဗိမာန်ကို စိုးအုပ်နေရလတ္တံ့။

၃၄။ ကမ္ဘာသုံးသောင်းတို့ပတ်လုံး နတ်ပြည်၌ မွေ့လျော်ရလတ္တံ့၊ နှစ်ဆယ့်ငါးကမ္ဘာတို့ပတ် လုံး သိကြားမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့။

၃၅။ ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့၊ ထိုအလုံးစုံသော မင်းတို့သည်လည်း ယသောဓရအမည်ဖြင့် တူသော အမည်ရှိကုန်လတ္တံ့။

၃၆။ နှစ်ပါးသော စည်းစိမ်တို့ကို ခံစား၍ ကောင်းမှုအပေါင်းကို ပွါးစေပြီးလျှင် နှစ်ဆယ့် ရှစ်ကမ္ဘာ ထက်၌ စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့။

၃၇။ ထိုစကြာမင်းအဖြစ်၌လည်း ဝိသကြုံနတ် ဖန်ဆင်းအပ်သော မြတ်သောဗိမာန်သည် ဖြစ်လတ္တံ၊ အသံဆယ်မျိုးတို့ဖြင့် မဆိတ်သော ထိုပြည်ကို စိုးအုပ်နေရလတ္တံ့။

၃၈။ ဤ (ငါအနောမဒဿီဘုရားပွင့်ရာ) ဝရကပ်မှ မရေတွက်နိုင်သော ဘဒ္ဒကပ်၌ မြေနေသူ လူကို စောင့်သည်ဖြစ်၍ ကြီးမြတ်သည့် တန်ခိုးရှိသော အမည်အားဖြင့် ဩက္ကာကဟု ထင်ရှား သော မင်းသည် တိုင်းပြည်၌ ဖြစ်လတ္တံ့။

၃၉။ တစ်သောင်းခြောက်ထောင်သော မောင်းမအားလုံးတို့ထက် မြတ်သော ခတ္တိယဇာတ် ရှိသော ထိုမိဖုရားကြီးသည် ကိုးယောက်သော သားသမီးရတနာတို့ကို ဖွားမြင်လတ္တံ့။

၄၀။ မိဖုရားကြီးသည် ကိုးယောက်သော သားသမီးရတနာတို့ကို ဖွားမြင်ပြီးနောက် သေလွန်လတ္တံ့၊ နုပျို၍ ချစ်ခင်ဖွယ်ဖြစ်သော သတို့သမီးသည် မိဖုရားအဖြစ်ကို ပြုလတ္တံ့။

၄၁။ မင်းသမီးသည် ဩက္ကာကမင်းကို နှစ်သိမ့်စေ၍ လိုအပ်သောဆုကို ရလတ္တံ့၊ ထိုမင်းသမီးသည် လိုအပ်သော ဆုကို ရပြီးနောက် (ဘုရင်၏) သားတော်, သမီးတော်တို့ကို နှင်ထုတ်လတ္တံ့။

၄၂။ နှင်ထုတ်ခံရသော ထိုသားတော်သမီးတော်အားလုံးတို့သည် ဟိမဝန္တာတောင်မြတ်သို့ သွားကုန်လတ္တံ့၊ ထိုမင်းသားလေးယောက်တို့သည် ခတ္တိယဇာတ်ပျက်မည်စိုးသောကြောင့် နှမတော်တို့နှင့် ပေါင်းဖော်နေကုန်လတ္တံ့။

၄၃။ မင်းသမီးကြီးတစ်ယောက်သည်ကား နူနာတို့ဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့၊ ငါတို့ အား မင်းဇာတ်သည် မပျက်စေလင့်ဟု နှလုံးပိုက်၍ မောင်တော်မင်းသားတို့သည် တွင်းတူး၍ မြှုပ်ကုန်လတ္တံ့။

၄၄။ ဗာရာဏသီမင်းသည် တွင်းမှ ထုတ်ဆောင်၍ ထိုမင်းသမီးနှင့် အတူတကွ ပေါင်းဖော် လတ္တံ့၊ ထိုအခါ ဩက္ကာကမင်းမျိုး၌ ဖြစ်သော အဆက်အနွယ်သည် ရောနှောပျက်ပြားလတ္တံ့။

၄၅။ ထိုမင်းသား, မင်းသမီးတို့၏ သားသမီးတို့သည်လည်း ဇာတ်အားဖြင့် ကောဠိယ မင်းမျိုး ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့၊ ထိုဩက္ကာကမင်းအဖြစ်၌ လူ၌ဖြစ်သော များပြားသော စည်းစိမ်ကို ခံစားရလတ္တံ့။

၄၆။ ထိုဩက္ကာကမင်းဘဝမှ စုတေ၍ နတ်ပြည်သို့ သွားရလတ္တံ့၊ ထိုနတ်ပြည်၌လည်း စိတ်နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ်ဖြစ်သော မြတ်သော ဗိမာန်ကို ရလတ္တံ့။

၄၇။ နတ်ပြည်မှ စုတေ၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သော ကြောင့် လူ့ဘဝသို့ လာရောက်၍ “သောဏ”မည်သောသူ ဖြစ်လတ္တံ့။

၄၈။ ထက်သန်သော ဝီရိယရှိ၍ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိလျက် မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌ အားထုတ်၍ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတရားတို့ကို ပိုင်းခြားသိပြီးလျှင် အာသဝေါ (ကိလေသာ) မရှိဘဲ ငြိမ်းအေးလတ္တံ့။ (ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏)။

၄၉။ အဆုံးမရှိသော နိဗ္ဗာန်ကို မြင်တော်မူသော, သာကီဝင်မင်းတို့၏ ရှေ့သွားသဖွယ်ဖြစ် သော, ဂုဏ်ထူးဝိသေသကို သိတော်မူလေ့ရှိသော, ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားသည် (ထိုသူ့ကို) ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားလတ္တံ့။

၅၀။ မိုးရွာသွန်း၍ မြက်လက်လေးသစ်ခန့်ရှိလတ်သော် လေပြေသုတ်သွင်း ဖြည်းညှင်း သာယာသော အပြင်၌ ရပ်တည်၍ အားထုတ်အပ်ပြီးသည့် တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား ထို့ထက် သာလွန်သော မွေ့လျော်ဖွယ်အဖြစ်သည် မရှိတော့ပေ။

၅၁။ မြတ်သော အဆုံးအမ၌ ဆုံးမအပ်ပြီးသူ ဖြစ်၍ ငါ၏ စိတ်သည် ကောင်းစွာ တည် ကြည်၏၊ ငါသည် အလုံးစုံသော ခန္ဓာဝန်ကို ချအပ်၏၊ အာသဝကင်းသည်ဖြစ်၍ ငြိမ်းအေး ရ၏။ (ငြိမ်းအေး၏)။

၅၂။ ကိုယ်တော်မှ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တလက်လက်ထွက်သော ရောင်ခြည်ရှိသော ဆင် ပြောင်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်သောဇာတ်ရှိသော မြတ်စွာဘုရားသည် ‘ကေသရာဇာ ခြင်္သေ့မင်းကဲ့သို့’ ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေတော်မူလျက် ငါ့ကို ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားတော် မူ၏။

၅၃။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သောဏကောဠိဝိသမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ နှစ်ခုမြောက် သောဏကောဠိဝိသတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၃-ကာဠိဂေါဓာပုတ္တဘဒ္ဒိယတ္ထေရအပဒါန ၅၄။ မေတ္တာနှင့် ယှဥ်သော စိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ရဟန်းမြတ်ဖြစ်သော တစ်လောက လုံးထက် မြတ်သည်ဖြစ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူတတ်သော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသို့ အလုံးစုံသော လူအပေါင်းသည် ချဥ်းကပ်၏။

၅၅။ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည် အတုမရှိသော ကောင်းမှုမျိုးစေ့ စိုက်ပျိုးရာခေတ်၌ မုန့်လုံးကိုလည်းကောင်း၊ မုန့်ဆုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ သောက်ဖွယ်, စားဖွယ် ဆွမ်းစသော အာမိသကိုလည်းကောင်း မြတ်စွာဘုရားအား လှူဒါန်းကုန်၏။

၅၆-၅၇။ ဘုရားမြတ်ကိုလည်းကောင်း၊ အတုမဲ့ဖြစ်သော သံဃာတော်ကိုလည်းကောင်း ပင့်ဖိတ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော နတ်ထက်နတ်ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် လည်း အလှူကို ပေးလှူအံ့ (ဟု ကြံ၍) ငါတိုက်တွန်းအပ်သော ထိုသူတို့သည်လည်း မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းမှုစိုက်ပျိုးရာ လယ်မြေကောင်းသဖွယ်ဖြစ်သော အတုမဲ့ ရဟန်းသံဃာတော် အလုံးစုံကိုလည်းကောင်း ပင့်ဖိတ်ကုန်၏။

၅၈။ ငါသည် ကော်ဇောကြီးဖြင့် ခင်းအပ်သော တစ်သိန်းသော ရွှေပလ္လင်ကိုလည်းကောင်း၊ လဲအခင်း, ဆန်းကြယ်သော သားမွေးအခင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ခေါမပုဆိုး, ဝါချည်ပုဆိုးတို့ ဖြင့်လည်းကောင်း မြတ်သောသူတို့အားသာ ထိုက်သော ဘုရားအား လျောက်ပတ်သော နေရာကို ခင်းထား၏။

၅၉။ လူတို့ထက် မြတ်၍ နတ်ထက်နတ် ဖြစ်တော်မူသော လောကကို သိတော်မူသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းအပေါင်းခြံရံလျက် ငါ၏ အိမ်တံခါးသို့ ချဥ်းကပ်တော်မူ၏။

၆၀။ လူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော များသော အခြံအရံရှိသော မြတ်စွာဘုရားကို ခရီး ဦးကြိုဆို၍ ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိလျက် မိမိအိမ်သို့ ပင့်ဆောင်၏။

၆၁။ ရဟန်းတော်ပေါင်းတစ်သိန်းကိုလည်းကောင်း၊ လူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မွန်မြတ်သော ဆွမ်းဖြင့် ရောင့်ရဲစေ၏။

၆၂။ ဧည့်သည်အလို့ငှါ ဆောင်အပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို ခံယူခြင်းငှါထိုက်သော လောကကို သိတော်မူသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေတော်မူ၍ ဤ ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၆၃။ အကြင်သူသည် ကော်ဇောကြီးဖြင့် ခင်းအပ်သော ဤနေထိုင်ရာ ရွှေပလ္လင်ကို လှူအပ်၏၊ ထိုလှူဒါန်းသူကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ဟောကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့။

၆၄။ ထိုသူသည် ခုနစ်ဆယ့်လေးကြိမ် သိကြားမင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ နတ်သမီးတို့ဖြင့် ခြံရံလျက် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရလတ္တံ့။

၆၅။ အကြိမ်တစ်ထောင် ပဒေသရာဇ်မင်း ဖြစ်၍ မြေအပြင်ကို စိုးအုပ်ရလတ္တံ့၊ ငါးဆယ့် တစ်ကြိမ် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့။

၆၆။ အလုံးစုံ ဖြစ်ရာဘဝတို့၌ အမျိုးမြတ်သူ ဖြစ်လတ္တံ့၊ ထိုသူသည် နောက်၌ ရဟန်း ပြုပြီး၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် အမည်အားဖြင့် “ဘဒ္ဒိယ”ဟု ထင်ရှားသော မြတ်စွာဘုရားတပည့်သာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။ (ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏)။

၆၇။ ငါသည် ဝိဝေကသုံးပါးကို ပွါးများအားထုတ်သူ ဖြစ်၏၊ အစွန်အဖျားဖြစ်သော တော ကျောင်း၌ နေ၏၊ အလုံးစုံသော ဖိုလ်လေးပါးကိုလည်း ရအပ်ပြီ၊ ငါသည် ယခု ကိလေသာကို စွန့်ထားသူ ဖြစ်၏။

၆၈။ လူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးအားလုံး ကို သိ၍ ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ နေတော်မူ၍ ငါ့ကို ဧတဒဂ်အရာ၌ ထားတော်မူ၏။

၆၉။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် ကာဠိဂေါဓာသာကီဝင်မင်းသမီး၏ သားဖြစ်သော အသျှင်ဘဒ္ဒိယမထေရ်သည် ဤဂါထာ တို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ သုံးခုမြောက် ဘဒ္ဒိယကာဠိဂေါဓာပုတ္တတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၄-သန္နိဋ္ဌာပကတ္ထေရအပဒါန ၇၀။ ငါသည် တော၌ ကျောင်းငယ်ကို ဆောက်လုပ်၍ တောင်တို့၏ အကြား၌ နေ၏၊ လာဘ်ရခြင်း, မရခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အခြံအရံရှိခြင်း, မရှိခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ရောင့်ရဲ၏။

၇၁။ ဧည့်သည်အလို့ငှါ ဆောင်အပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို ခံယူတော်မူထိုက်သော လောကကို သိတော်မူသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန္တာတစ်သိန်းတို့နှင့်အတူ ငါ၏ အထံသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

၇၂။ ငါသည် ကြွလာတော်မူသော ဆင်ပြောင်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်သည့် ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို မြက်အခင်းကို ဖြန့်ခင်း၍ မြတ်စွာဘုရားအား ပေးလှူခဲ့၏။

၇၃။ ငါသည် ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိလျက် သျှိသျှားသီး၁ကိုလည်းကောင်း၊ သောက်ရေကိုလည်းကောင်း ဖြောင့်မတ်တည်တံ့သော မြတ်စွာဘုရားအား အထူးကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ပေးလှူခဲ့၏။

၇၄။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ သျှိသျှားသီးလှူဒါန်းခဲ့ရသော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် သျှိသျှားသီးလှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၇၅။ လေးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ စစ်သည်ဗိုလ်ပါ အင်အား များပြားသော အရိန္ဒမမည်သော စကြဝတေးမင်းသည် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။

၇၆။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သန္နိဋ္ဌာပကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ လေးခုမြောက် သန္နိဋ္ဌာပကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။ ၁။ ဂါထာနံပါတ် (၇၃) အာမဏ္ဍပုဒ်ကို နိဿယက “ဖရဲသီး”ဟု ပြန်ထားသည်၊ အဋ္ဌကထာဖွင့်မှ စ၍ အထောက်အကိုး လုံးဝ မတွေ့ရပေ၊ (သို့သော် ဟိန္ဒီဘာသာတွင်မူ ဖရဲသီးကို အာဗဏ္ဍဟု ဆို၏။) အဘိဓာန်များတွင် အာမဏ္ဍကို “ကြက်ဆူနီပင်”ဟုသာ တစ်ညီတည်း ပြကုန်၏၊ ပြာကရိုက် အဘိဓာန်တွင်မူ ၄င်းပုဒ်ကို ကိတ္တိမအာမလကဟု ဆိုသည်၊ “သျှိသျှား (သို့မဟုတ်) ဆီးဖြူသီးအတု”ဟု ဆိုလို၏။

၅-ပဥ္စဟတ္ထိယတ္ထေရအပဒါန ၇၇။ သတိရှိသည် ဖြစ်၍ ချထားသော မျက်လွှာ ချိန်ဆပြောကြားသော စကားရှိတော်မူ သော သုမေဓာမြတ်စွာဘုရားသည် ဣန္ဒြေကို စောင့်စည်းလျက် အိမ်ဈေးအကြား လမ်းခရီး၌ ကြွသွားတော်မူ၏။

၇၈။ ငါသည် ကြာငါးလက်တို့ကို ဦးဆောက်ပန်းအလို့ငှါ ဆောင်ခဲ့၏၊ ငါသည် ကြည်ညို သည် ဖြစ်၍ မိမိလက်တို့ဖြင့် ကိုင်လျက် ထိုကြာပန်းဖြင့် မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်၏။

၇၉။ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းအပ်သော ထိုကြာပန်းတို့သည် သုမေဓာမြတ်စွာဘုရား၏ အထက်၌ အမိုးသဖွယ် ဖြစ်ကုန်၏၊ ‘တပည့်တို့သည် ဆရာကို ဆောင်းမိုးကုန်သကဲ့သို့’ ဆင်ပြောင်ကြီး သဖွယ် ဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ကောင်းစွာ ဆောင်းမိုးကုန်၏။

၈၀။ ကမ္ဘာသုံးသောင်းထက်၌ ကြာပန်းလှူဒါန်းခဲ့သော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လား ရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်ရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၈၁။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာနှစ်ထောင်ထက်၌ ဟတ္ထိယဟူသော အမည်ဖြင့် များသော စစ်သည် ဗိုလ်ပါရှိသော ငါးကြိမ်သော စကြဝတေးမင်းတို့ ဖြစ်ဖူးကုန်၏။

၈၂။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ပဉ္စဟတ္ထိယမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ငါးခုမြောက် ပဉ္စဟတ္ထိယတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၆-ပဒုမစ္ဆဒနိယတ္ထေရအပဒါန ၈၃။ လူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား သည် ပရိနိဗ္ဗာန် စံလေသော် ငါသည် ကောင်းစွာ ပွင့်သော ပဒုမ္မာကြာပန်းကို ယူ၍ ထင်းပုံသို့ တင်လှူခဲ့၏။

၈၄။ ထင်းပုံသို့ တင်လှူပြီးသော် ထိုပဒုမ္မာကြာပန်းသည် ငှက်တို့ ရွှင်မြူးရာဖြစ်သော ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်၏၊ ကောင်းကင်၌ အမိုးပြုလျက် ထင်းပုံ၌ ဆောင်းမိုးထား၏။

၈၅။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ ပဒုမ္မာကြာပန်း လှူဒါန်းခဲ့သောအခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရားအား ပန်းပူဇော်ရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၈၆။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ လေးဆယ့်ခုနစ်ကမ္ဘာထက်၌ ကျွန်းကြီးလေးကျွန်း အပိုင်းအခြားရှိ သည်ဖြစ်၍ အောင်အပ်ပြီးသော ရန်သူရှိသော များသော စစ်သည်ဗိုလ်ပါရှိသော ပဒုမိဿရ မည်သော စကြဝတေးမင်းသည် ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။

၈၇။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ပဒုမစ္ဆဒနိယမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခြောက်ခုမြောက် ပဒုမစ္ဆဒနိယတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၇-သယနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၈၈။ မေတ္တာစိတ်နှင့် ယှဥ်သည်ဖြစ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် ပုဆိုးဘဏ္ဍာတို့ဖြင့် ခင်းအပ်သော မြတ်သော အိပ်ရာနေရာကို ပေးလှူ ခဲ့၏။

၈၉။ မြတ်စွာဘုရားသည်အပ်သော အိပ်ရာနေရာကို ခံယူတော်မူ၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုအိပ်ရာ နေရာမှ ထ၍ ကောင်းကင်သို့ ကြွတော်မူ၏။

၉၀။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ အိပ်ရာနေရာကို လှူဒါန်းသည့်အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် အိပ်ရာနေရာ လှူရ ခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၉၁။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ငါးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်၌ ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ များသော စစ်သည်ဗိုလ်ပါရှိသော မင်းနှင့် တူသော အမည်ရှိသော ဝရကစကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။

၉၂။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သယနဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ခုနစ်ခုမြောက် သယနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၈-စင်္ကမနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၉၃။ လူတို့၏ အကြီးအမှူး ဖြစ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အတ္ထဒဿီမြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် အုတ်တို့ဖြင့် စီ၍ စင်္ကြံကို ပြုလုပ်စေခဲ့၏။

၉၄။ အစောက်အားဖြင့် ငါးတောင် မြင့်၍ အလျားအားဖြင့် အတောင်တစ်ရာ ရှည်သော, စိတ်ကို နှစ်လိုပွါးများစေနိုင်သော စင်္ကြံကို ငါသည် ကောင်းစွာ ဖန်ဆင်းပြုလုပ်ခဲ့၏။

၉၅။ လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော အတ္ထဒဿီမြတ်စွာဘုရားသည် ခံယူတော်မူ၏၊ လက် တော်ဖြင့် သဲကို ယူတော်မူ၍ ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏-

၉၆။ ဤသဲမွေ့ရာ ကြဲလှူရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ စင်္ကြံကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်း ရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သဲကို သုံးဆောင်ရလတ္တံ့။

၉၇။ သုံးကမ္ဘာတို့ပတ်လုံး နတ်ပြည်တို့၌ နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ နတ်သမီးတို့ဖြင့် ခြံရံလျက် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရလတ္တံ့။

၉၈။ လူ့ပြည်သို့ လာ၍ တိုင်းနိုင်ငံ၌ မင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့၊ ထိုမင်းသည် မြေအပြင်၌ သုံးကြိမ် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ရလတ္တံ့ (ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၉၉။ တစ်ထောင့်ရှစ်ရာကမ္ဘာထက်၌ စင်္ကြံ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့ရသော အခါမှ စ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် စင်္ကြံလှူရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။

၁၀၀။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်စင်္ကမနဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှစ်ခုမြောက် စင်္ကမနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၉-သုဘဒ္ဒတ္ထေရအပဒါန ၁၀၁။ လောကသုံးပါးကို သိတော်မူသော ဧည့်သည်အလို့ငှါ ဆောင်အပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထု ကို ခံယူထိုက်သော များသော အခြံအရံရှိသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် လူအပေါင်းကို သံသရာမှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူ၏။

၁၀၂။ မြတ်စွာဘုရားသည် ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံလတ်သော် တစ်သောင်းသော လောကဓာတ် သည် တုန်လှုပ်၏၊ ထိုအခါ၌ လူစုလူဝေးသည် များပြား၍ နတ်တို့သည်လည်း စည်းဝေးအံ့ သောငှါ ရောက်လာကုန်၏။

၁၀၃။ စန္ဒကူးဖြင့်လည်းကောင်း၊ တောင်ဇလပ်, ကြက်ရုန်းပန်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပြည့် စေ၍ ရွှင်လန်းသော ငါသည် ရွှင်ပျသော စိတ်ဖြင့် ဘုရားမြတ်ကို တင်လှူဆက်ကပ်၏။

၁၀၄။ လောက၌ အတုမရှိသော လူနတ်တို့၏ ဆရာဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ အကြံအစည်ကို သိတော်မူ၍ လျောင်းတော်မူလျက်သာလျှင် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော် မူ၏။

၁၀၅။ အကြင်သူသည် နောက်ဆုံး ပရိနိဗ္ဗာန်စံခါနီးကာလ၌ ငါ့အား စန္ဒကူး, ဇလပ်, ကြက်ရုန်းပန်းတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလှူဒါန်း၏၊ ထိုသူကို ဗျာဒိတ်စကား ဟောကြားပေအံ့၊ ဟော ကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့။

၁၀၆။ ဤသူသည် ဤလူ့ပြည်မှ စုတေသည် ရှိသော် တုသိတာနတ်ပြည်သို့ လားရလတ္တံ့၊ ထိုတုသိတာနတ်ပြည်၌ နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြု၍ ထိုသူသည် နိမ္မာနရတိဘုံသို့ လားရလတ္တံ့။

၁၀၇။ တောင့်တအပ်သော ပန်းကို လှူ၍ မိမိကုသိုလ်အမှု၌ အားထုတ်အပ်ပြီးဖြစ်သော ထိုသူသည် ဤသို့သော အကြောင်းဖြင့်သာလျှင် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရလတ္တံ့။

၁၀၈။ ဤသူသည် တုသိတာနတ်ပြည်၌ နောက်ထပ်တစ်ဖန်လည်း ဖြစ်ရဦးလတ္တံ့၊ ထို တုသိတာနတ်ပြည်မှ စုတေ၍ လူ့အဖြစ်သို့ လားရောက်ရလတ္တံ့။

၁၀၉။ နတ်နှင့်တကွသော လောက၌ မြတ်သော ဆင်ပြောင်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်သော စက္ခု ငါးပါးရှိသော သာကီဝင်မင်းသား မြတ်စွာဘုရားသည် များစွာသောသတ္တဝါတို့ကို သိစေတော်မူ ၍ (ကျွတ်စေတော်မူ၍) ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံလတ္တံ့။

၁၁၀။ ထိုသူသည် ထိုအခါ၌ အနားသို့ ကပ်ရောက်သည် ဖြစ်၍ ဖြူစင်သော ကုသိုလ် အကြောင်းရင်းသည် တိုက်တွန်းအပ်သောကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသို့ ချဥ်းကပ်၍ ပြဿနာကို မေးလျှောက်လတ္တံ့။

၁၁၁။ အလုံးစုံသောတရားတို့ကို သိတော်မူသော လူတို့၏ အကြီးအမှူးဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ရွှင်စေတော်မူ၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပိုင်းခြားသိတော်မူလျက် သစ္စာလေးပါး တရားတို့ကို ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြတော်မူလတ္တံ့။

၁၁၂။ ဤပြဿနာကို အားထုတ်အပ်ပြီးသည်ရှိသော် နှစ်သက်, တည်ကြည်သော စိတ်ရှိ သည်ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ ရဟန်းအဖြစ်ကို တောင်းပန်လတ္တံ့။

၁၁၃။ မိမိကောင်းမှုဖြင့် နှစ်သက်စေအပ်သော, ကြည်ညိုသော စိတ်ရှိသော သုဘဒ္ဒကို မြင်၍ အရဟတ္တမဂ်အရာ၌ လိမ္မာတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းပြုပေးလတ္တံ့။

၁၁၄။ ဤသူသည် မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ အားထုတ်၍ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါ တရားတို့ကို ပိုင်းခြား၍ သိပြီးလျှင် အာသဝေါကင်းကွာ ကိလေသာမရှိဘဲ ငြိမ်းအေးလတ္တံ့၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ပဉ္စမဘာဏဝါရ ပြီး၏။

၁၁၅။ ငါသည် ရှေးကံနှင့် ကောင်းစွာ ယှဥ်လျက် တည်ကြည်, ခိုင်မြဲသည် ဖြစ်၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားကြောင့် ဖြစ်သော အရိယာဇာတ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းအပ်သော မြတ်စွာဘုရား၏ ရင်သွေးသားမြတ်သည် ဖြစ်ရ၏။

၁၁၆။ တရားမင်းဘုရားသို့ ချဥ်းကပ်၍ မြတ်သော ပြဿနာကို မေးလျှောက်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ပြဿနာကို ဖြေတော်မူ၍လည်း ငါ့ကို တရားအလျဥ်သို့ ဆောင်တော်မူ၏။

၁၁၇။ ငါသည် ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်ကို သိ၍ သာသနာတော်၌ မွေ့လျော်နေ ခဲ့၏၊ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတရားတို့ကို ပိုင်းခြားသိပြီးလျှင် အာသဝကင်းကွာ ကိလေသာ မရှိဘဲ နေရ၏။

၁၁၈။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ‘ဆီကုန်ခြင်း ကြောင့် ဆီမီးသည် ငြိမ်းသကဲ့သို့’ တစ်စုံတစ်ရာကို မစွဲလမ်းဘဲ ငြိမ်းတော်မူ၏။

၁၁၉။ ပုထိုးတော်သည် ရတနာဖြင့် ပြီးသည်ဖြစ်၍ ခုနစ်ယူဇနာ ရှိ၏၊ ထိုပုထိုးတော်၌ ငါသည် အလုံးစုံထက် သာလွန်ကောင်းမြတ်သော စိတ်နှစ်မြို့ဖွယ် တံခွန်ကို ပူဇော်ခဲ့၏။

၁၂၀။ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏ တိဿမည်သော အဂ္ဂသာဝကသည် ငါ၏ ရင်နှစ်သား တော် ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ အမွေခံ ဖြစ်၏။

၁၂၁။ ထိုအဂ္ဂသာဝကဖြစ်သော တိဿထေရ်အား ယုတ်မာသောစိတ်ဖြင့် မကောင်းသော စကားကို ဆိုမိ၏၊ ထိုဝစီကံ၏ အကျိုးကြောင့် ငါ့အား နောက်ဆုံးမှ ကောင်းခြင်းမင်္ဂလာ သာသနာ၌ ကျွတ်တမ်းဝင်ရခြင်းသည် ဖြစ်၏။

၁၂၂။ မလ္လာမင်းတို့၏ အင်ကြင်းဥယျာဥ်အကွေ့၌ နောက်ဆုံး ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူရာ ညောင်စောင်း၌ ကြီးမြတ်သော လုံ့လရှိတော်မူသည် ဖြစ်၍ အစီးအပွါးကို ဆောင်ကာ မဟာကရုဏာနှင့် ယှဥ်သော ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်သည် ငါ့အား ရှင်ရဟန်းပြုပေးတော် မူ၏။

၁၂၃။ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသူ လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏ မျက်မှောက် တော်၌ ယနေ့ပင် ရှင်ဖြစ်၍ ယနေ့ပင် ရဟန်းဖြစ်ပြီးလျှင် ယနေ့ပင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရ၏။

၁၂၄။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သုဘဒ္ဒမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ကိုးခုမြောက် သုဘဒ္ဒတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၁၀-စုန္ဒ္ဒတ္ထေရအပဒါန ၁၂၅။ လူတို့၏ အကြီးအမှူးဖြစ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထမြတ်စွာဘုရားအား မုလေးပန်းတို့ဖြင့် ပန်းစေတီကို ပြုလုပ်၍ ဖုံးလွှမ်းခဲ့၏။

၁၂၆။ ထိုပန်းစေတီကို ပြီးဆုံးစေ၍ မြတ်စွာဘုရားအား တင်လှူခဲ့၏၊ ကြွင်းကျန်သော ပန်းကို ယူ၍ မြတ်စွာဘုရားအား တင်လှူ၏။

၁၂၇။ ရွှေတုရိုဏ်တိုင်နှင့် တူသော တစ်လောကလုံး၏ အမြတ်ဆုံး ရှေ့သွားဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ကြည်ညိုဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ ပန်းစေတီတော်ကို ဆက်ကပ် လှူဒါန်းခဲ့၏။

၁၂၈။ ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ဩဃလေးပါးကို ကူးမြောက် သော ရဟန္တာတို့ဖြင့် ခြံရံလျက် ရဟန်းသံဃာအလယ်၌ ထိုင်နေတော်မူ၍ ဤဆိုမည့် ဂါထာ တို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၁၂၉။ အကြင်သူသည် နတ်၌ ဖြစ်သော အမွှေးရနံ့ကို ကြိုင်လှိုင်စေသော ပန်းစေတီကို ငါ့အား ပေးလှူ၏၊ ထိုသူကို ငါသည် ဗျာဒိတ်စကား ဟောကြားပေအံ့၊ ဟောကြားမည့် ငါ၏ စကားကို နာကြကုန်လော့။

၁၃၀။ ဤယောကျာ်းသည် လူ့ပြည်မှ စုတေခဲ့သော် နတ်အပေါင်း ခြံရံလျက် မုလေးပန်း တို့ဖြင့် ပြွမ်း၍ နတ်ပြည်သို့ သွားရလတ္တံ့။

၁၃၁။ ကောင်းမှုကံသည် ဖြစ်စေအပ်သော ထိုသူ၏ ဖြစ်ရာ လွန်စွာမြင့်၍ ပတ္တမြားဖြင့် ပြီးသော ရွှေဗိမာန်ကြီးသည်လည်း ထင်ရှားဖြစ်လတ္တံ့။

၁၃၂။ ထိုသူသည် ခုနစ်ဆယ့်လေးကြိမ် နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့၊ နတ်သမီးတို့ဖြင့် ခြံရံလျက် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရလတ္တံ့။

၁၃၃။ အကြိမ်သုံးရာ ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်၍ မြေအပြင်ကို စိုးအုပ်ရလတ္တံ့၊ စကြဝတေးမင်း သည်လည်း ခုနစ်ဆယ့်ငါးကြိမ် ဖြစ်ရလတ္တံ့။

၁၃၄-၁၃၅-၁၃၆။ အမည်အားဖြင့် “ဒုဇ္ဇယ”ဟု ထင်ရှားသော လူတို့ကို အစိုးရသူ ဖြစ်လတ္တံ့၊ မိမိကောင်းမှုကံကို မှီလျက် ထိုကောင်းမှုကံကို ခံစား၍ ဖရိုဖရဲကျရာ အပါယ် လေးပါးသို့ မလားမရောက်ရဘဲ လူအဖြစ်သို့ လားရောက်ရလတ္တံ့၊ ထိုသူသည် ကုဋေအရာ မက များပြားသော ငွေကို ဆည်းပူးမြှုပ်နှံလျက် ဗြာဟ္မဏမျိုး၌ ဖြစ်လတ္တံ့၊ ထိုသူသည် ဝင်္ကန္တပုဏ္ဏား၊ (မယား) သာရီပုဏ္ဏေးမ၏ ရင်၌ ဖြစ်သော ပညာရှိသားချစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။ ၁၃၇။ ထိုသူသည် နောက်၌ ရဟန်းပြု၍ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ “စူဠစုန္ဒ”ဟူသော အမည်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရားတပည့်သာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။

၁၃၈။ ထိုစူဠစုန္ဒသည် သာမဏေဖြစ်၍ သာလျှင် ရဟန္တာဖြစ်လတ္တံ့၊ ခပ်သိမ်းသော အာသဝ တို့ကို ပိုင်းခြားသိပြီးလျှင် အာသဝကင်းကွာ ကိလေသာမရှိဘဲ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရလတ္တံ့ (ဟု မိန့် တော်မူ၏)။

၁၃၉။ ငါသည် မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းငှါ ကြီးသောလုံ့လရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကို လုပ်ကျွေး၏။ သီလကို ချစ်ကုန်သော (မြတ်စွာဘုရားမှ) တစ်ပါး များစွာ သော ရဟန်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ နောင်တော်ကိုလည်းကောင်း လုပ်ကျွေး၏။

၁၄၀။ ငါ၏ နောင်တော်ကို လုပ်ကျွေး၍ နောင်တော်၏ ဓာတ်တော်ကို သပိတ်၌ ထည့် လျက် လူတို့ထက် ကြီးမြတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ဆက်ကပ်၏။

၁၄၁။ နတ်နှင့် တကွသော လောက၌ မြတ်စွာဘုရားသည် လက်နှစ်ဖက်တို့ဖြင့် ချီမ၍ ထိုဓာတ်တော်ကို ညွှန်ပြလျက် လက်ယာရံ အဂ္ဂသာဝကကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

၁၄၂။ ငါ၏ စိတ်သည် (ကိလေသာတို့မှ) ကောင်းစွာလွတ်၏၊ ငါ၏ သဒ္ဓါသည် ခိုင်မြဲ တည်တံ့၏၊ ခပ်သိမ်းသော အာသဝေါတို့ကို ပိုင်းခြားသိပြီးလျှင် အာသဝေါကင်းကွာ ကိလေသာ မရှိဘဲ နေရ၏။

၁၄၃။ ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးတို့သို့ အစဥ်ရောက်၏၊ ဝိမောက္ခရှစ်ပါးတို့ကိုလည်း တွေ့ရောက် ကုန်၏၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကို မျက်မှောက်ပြုအပ်ကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးအပ်၏။ ဤသို့လျှင် အသျှင်စုန္ဒမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ဆယ်ခုမြောက် စုန္ဒတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။ ငါးခုမြောက် ဥပါလိဝဂ် ပြီး၏။

၆-ဗီဇနိဝဂ် ၁-ဝိဓူပနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၁။ လူတို့၏ အကြီးအမှူးဖြစ်၍ တာဒိဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အခြေနှစ်ချောင်းရှိသောသူတို့ကို အစိုးရသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားအား ငါသည် (ရတနာဖြင့် ပြီးသော) ယပ်ကို လှူအပ်၏။

၂။ ငါသည် မိမိစိတ်ကို ကြည်လင်စေ၍ လက်အုပ်ချီလျက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီးလျှင် မြောက်အရပ်သို့ ရှေးရှုဖဲသွားခဲ့၏။

၃။ လူတို့၏ အကြီးအမှူးဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ယပ်ကို ကိုင်၍ ရဟန်းသံဃာ (အလယ်၌) ရပ်တည်လျက် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၄။ ဤယပ်အလှူကြောင့်လည်းကောင်း၊ စိတ်၏ တောင့်တမှုကြောင့်လည်းကောင်း ကမ္ဘာ တစ်သိန်း ကာလပတ်လုံး ဖရိုဖရဲကျရာ အပါယ်လေးပါးသို့ မလားရလတ္တံ့ (ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၅။ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသည် ဖြစ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသော ငါသည် စိတ်၏ တည်ကြည်ခြင်းဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ ဖွားသည်မှ ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေး သည် ဖြစ်လျက် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်၏။

၆။ ကမ္ဘာခြောက်သောင်းထက်၌ များသော ဗိုလ်ပါရှိသော “ဗီဇမာန”အမည်ရှိသော စကြဝတေးမင်းတို့သည် တစ်ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ဖြစ်ဖူးကုန်၏။

၇။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်ဝိဓူပနဒါယကမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ ရှေးဦးစွာသော ဝိဓူပနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၂-သတရံသိတ္ထေရအပဒါန ၈။ ယောကျာ်းမြတ်ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် စောက်သော ကျောက်တောင်သို့ တက်တော်မူ၍ ထိုင်နေတော်မူ၏၊ ထိုအခါ တောင်၏အနီး၌ ဗေဒင်အရာ၌ တစ်ဖက်ကမ်းခတ် တတ်မြောက်သော ပုဏ္ဏားမျိုးဖြစ်သော ငါသည် -

၉။ တောင်သို့ ဝင်လာသော ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော လူတို့ထက် မြတ်၍ နတ်ထက်နတ် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကို လက်အုပ်ချီ၍ လူတို့၏ အကြီးအမှူး ဖြစ်သော (ထို) ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်း၏။

၁၀။ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော ဤမြတ်စွာဘုရားသည် တရားတော်မြတ်ကို ပြတော် မူသည်ဖြစ်၍ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက် ‘မီးပုံကြီးကဲ့သို့’ တောက်ပတော်မူ၏။

၁၁။ စက္ခုငါးပါးရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ‘မချောက်ချားနိုင်သော မဟာသမုဒ္ဒရာ ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကူးခတ်သော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော သားတို့၏ မင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း’ တရားတော်ကို ဟောတော်မူ၏။

၁၂။ နတ်, လူတို့၏ ရှေ့သွားဖြစ်တော်မူသော ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ အကြံကို သိတော်မူ၍ ရဟန်းသံဃာ (အလယ်၌) ရပ်တည်လျက် ဤဆိုမည့် ဂါထာတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

၁၃။ အကြင်ပုဏ္ဏားသည် ဤဘုရားမြတ်ကို လက်အုပ်ချီမှုကိုလည်း ပေး၏၊ ချီးမွမ်းလည်း ချီးမွမ်း၏၊ (ထိုပုဏ္ဏားသည်) ကမ္ဘာသုံးသောင်းတို့ပတ်လုံး နတ်မင်းအဖြစ်ကို ပြုရလတ္တံ့။

၁၄။ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ ‘အင်္ဂီရသ’ဟူသော မိမိအမည်ရှိသော ဆန်းကြယ်သောအမိုးကို ဖွင့်လှစ်ပြီးသော (ဂေါတမ) မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုမျှလောက်ကာလ၌ ပွင့်လတ္တံ့။

၁၅။ ထိုဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ တရားတို့၌ တရားအမွေခံ ရင်သွေးဖြစ်သော ထိုသူသည် တရားတော်က ဖန်ဆင်းအပ်သည်ဖြစ်၍ “သတရံသီ”ဟူသောအမည်ဖြင့် ရဟန္တာဖြစ်လတ္တံ့ (ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၆။ မွေးဖွားသည်မှ ခုနစ်နှစ်သာရှိသော ငါသည် ရဟန်းဘောင်၌ ရဟန်းပြု၏၊ အမည်အားဖြင့် “သတရံသီ”အမည်ရှိ၏၊ ငါ၏ ကိုယ်မှ အရောင်အဝါသည် ပြေးထွက်၏။

၁၇။ ငါသည် မဏ္ဍပ်၌လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်း၌လည်းကောင်း ဈာန်ဝင်စားသည် ဖြစ်၍ ဈာန်၌ မွေ့လျော်သူ ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ အဆုံးဖြစ်သော ကိုယ်ကို ဆောင်၏။

၁၈။ ကမ္ဘာခြောက်သောင်းထက်၌ ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍ “ရာမ”မည်သော စကြဝတေးမင်းတို့သည် လေးကြိမ် ဖြစ်ဖူးကုန်၏။

၁၉။ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှစ်ပါးသော ဤဝိမောက္ခတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုအပ်ပါကုန်ပြီ။ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးပြီးပါပြီ။ ဤသို့လျှင် အသျှင်သတရံသိမထေရ်သည် ဤဂါထာတို့ကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ။ နှှစ်ခုမြောက် သတရံသိတ္ထေရအပဒါန ပြီး၏။

၃-သယနဒါယကတ္ထေရအပဒါန ၂၀။ လူအားလုံးကို အစဥ်သနားတော်မူသော ထိုပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားအား အထူးကြည် ညိုသော စိတ်ဖြင့် ညောင်စောင်း, အင်းပျဥ်နေရာကို ပေးလှူခဲ့၏။