ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ဒုတိယတွဲ)

ပိုင်း] ခေတ်ပေါ် ဝတ္ထု~အ~ရုံတှေကို တ္တေနေတာမျိုးပါဘဲ ၉၊

အခရုံကိုတ္ကေတော့ ခံစားပူဖြစ်သည်

ဝေဒနာ အာရုံကိုထင်ငှားတွေမှုကြောင့် ခံစားမှုဝေဒနာ ဖြစ်သည်”လှို ဟော

' ထိတ္စောခှာမှာတော့ အတ္တေကောင်းကို တ္တေရဘဲ့အခါမှာ သုခဝေဒနာဖြစ်

| ၁၂။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး [ဆဋ္ဌမ

| တဲ့စောင်နဲ့ ~ ခြုံထွေးပြီးနေရယင် အင်မတန်နေသာပြီး ကောင်းသုားတယ်း။ဂူတုကနေတံ့အခ။ လေအေးရှေအေးကလေးများနဲ့ တွေလိုက်ရယင် နေသာပြီးကောငံးသူားတယံ။ ကျောညောင်းနေတဲ့အခ။] နူးညံ့တဲ့ အိပ်ရာပေါ် မှာလှဲအိပ်လုံကံရယငဲ နေသာပြီး ကေ၀င်းသူဝးတယ်။ ဒီနည်းပြင် အတွောကောင်းတေနၱတ္အေ့ရုတဲ့အခ` ကိုယ်ထဲမှာ နေကောင်းတဲ့ သဘောတှေ့ဖြစ်ဘာ အလန်ထင်ရားပါတယ်၊ ခလုတ်တိုက်တဲ့အခ၊ါ ဆူးစူးတဲ့အခါ မကောင်းတဲ အတေနၱတေငြီးအင်မတန်နာကျင် `အခံခက်တယ်။ မီးလောင်တဲ့အခါ ပုလောင်ပြီး အခံခက်တယ်။ အဖျားတက်တဲ့အခါအနု၀ပေက်တဲ့အခါ ခေါင်းကိုက်ခြင်း `သားနာခြင် ခယားယံခြင်း စသည်ဖြစ်တဲ့အခါ မကောင်းတဲ့အတွေတှေ့နဲ့ တွေ့ပြီး အင်မတန်အခံခက်တယ်:ဒီနည်းဖြင့် အတွေဆိုးတွေ့နဲ့ တ္တေရတဲ့အခါ ကိုယ်ထဲမှာ မခံသ၁တဲ့ အခံခက်တဲ့သဘောတှေဖြစ်တာ အလှုန်ဘဲ ထင်ရှားပါတယ်၊ နဲနဲ တွေယင်နဲနဲအခံရုခက်တယ်။ များများကြီးတွေယင် များများကြီး အခံရခက်တယ်။ဆူးစူးတာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီးကြည့်ပါၤ နဲနဲစူးယင် နဲနဲ့နာတယ်၊ များများစူးယင်

ဒီကိုယ်အတ္တေမှာတော့ အဘိဓမ္မာနည်းအရဆိုယင်သုခနဲ့ ဒုက္ခသာရှိပါတယ်,;ဥပေက္ခာရယ်လှို မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဝတ်အထည် နေရာထိုင်ခင်း အစရှိတဲ့သာမန်အတ္တေဖပျားနဲ့ တ္တေရတဲ့အခ။`မှာ မခံသာတဲ့ ဒုက္ခသဘောလဲ မထင်ရှားဘူး။ ခံသာတဲ့ ကောင်းတဲ့ သုခသဘောလဲမထင်ရှားဘူး။ မဆိုးမကောင်းအလယ်အလတ် ဥပေက္ခာသဘောသ၇ ထင်နားတယ်၊ အဲဒါကို အဘိဓမ္မာနည်းအရှတော့ သိမ်မှှေတဲ့ သုခလှို ဆိုရဗှာဘဲ။ သုတ္တန် နည်းအရအားဖြင့်တေ၇့ဥပေက္ခာဝေဒနာလှိုဘဲ ဆိုရပါဘယ်။ ယဒခုပြောခဲ့တ၁ဟာ ထိတ္ကေမှုကြောင့်ဝေဒနာ ဥ-မျိုး ဖြစ်ပုံဘဲး

ကြံသိခိုက်မှာတော့ ရှေးက ကောင်းစားချမ်းသာခဲ့တဝတ္ရေ့ ယခုကောင်း။စား ချမ်းသာနေတာတှေ့ နောင်ကောင်းစား ချမ်းသာဘ္ဒိရာတှေ ဆိုတဲ့ ဒီလို။အာရုံကောင်းတှေကို စိတ်ကူးထဲထင်ရှားတွေ့ရတဲ့အခ၊ါါ ရွှင်လန်းဝမ်းသာတဲ့။သဘောတှေဖြစ်တယ်။ သေ2ာမန္သလှိုခေါ် တဲ့ သုခဝေဒနာတှေပါဘဲ။ ရှေးက။ဆင်းရှဲခဲ့ဘာတွေ။ ယခုံဆင်းရဲနေတာတွေ။ နောင်ဆင်းရဲဘ္ရိုရာတွေ ဆိုတဲ့ အာရုံ။

မကောင်းတာကိုတ္ဘော့လျှင် ၂ဗိုက္ခေ ၀၁ဒနုာ ဖြစ်ပေ သည်၊

| ၀ ၁၄ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တၱရားတော်ကြီး (ဆဋ္ဌမ

| တဿတိီတိ တဏှာ”လှို ပြုရတယ်။ တသဿတိ) ဆာလောင်တတ်ဇ်း ပရှိတဿတိ။| ထက်ဝန်းကျင် အခါခပ်သိမ်း အရာရာမခ ဆာသောင်တတ်ခါ။ ကတိ.တသာ။ထိကြောင်း တဏာၤတဏာမည်ပါါတယ်တဲး ဘာတေကိ ဆာသလံဆီတော အာဓံတေကို ဆာလောင် တောင်တနေတာပါဘဲ၊ မရသေးတာကိ ရချင်တယ်၊ ရီးဟာမျိုးကိုလဲ တိုးပြီးရချင်တယ်1မခံစားရသေးတာကို ခံစားချင်တယ်။ ခံစားဘူးတာကိုလဲ တိုးပြီး ခံစားချင်တယ်၊ သူက ထမင်းဆာနေတာနဲ့ အင်မတန် တူပါတယ်၊ ထခင်းဆ၁တာကမှ ဝမ်းဗိုက်ပှည့်အောင် စားပြီးတဲ့အခါ ခေတ္တခဏတော့ အဆာပြေနေသေးတယ်၊ ဒီတဏှာကတော့ ဘယ်လောက်များများ ခံစားရပေမဲ့ ၀-တယ် အဆာပြေတယ်လှို မရှိဘူး။ အခါခပ်သိမ်း အမြဲတမ်း ဆာနေတာဘဲ] ဒါကြောင့် ််ပရိတဿတိ။ ထက်ဝန်းကျင် အခါခပ်သိမ်း ဆာလောင်တတ်တယ်” လှို သူ့ကို ဆိုထားပါတယ်4 ကာမဂုဏ် အ~ရိတှေ့နဲ့ ဘယ်လိုကျေးကျေး သူက ၀-တယ် 'အဆာပြေဘယ်လှို မရှိဘူး။

နတ်တွေဟ၁ ပြိတ္တာန္နဲ တူတယ်

ဒါကြောင့် နတ်သားတယောက်က ဒီလိုပြေ၁ပါတယ်၊ နတ်တွေ့ဟာ ကာမဝဏ် အာရ၌ံတေကိ အလိဒိတိင်း ခံစားနေရပေမဲ ၀-တယ်လိ မရိဘးၤ ဆာနေ့တာဘဲ၊ ဒါကြောင့် နတ်တွေဟာ ပြိတ္တာတှေနဲ့ တူပါတယ်တဲ့း ` ပြိတ္တာဆိုတာပြိတ္တာဘုံရောက်ကတည်းက တခါမျှ မစားရ မသောက်ရဘူး။ အလှန်ဆာမှာပေ)!အဲဒါနဲ့ တူတယ်တဲ့၊

အဲဒါဟာ တော်ဘေဒ်သဘာ၀ကျတဲ့ စကားဘဲ။ တာဝတိ”သာနတ်တွေ့မှာလတိဇ်နှစ်ခဲ နှစ်ပေါင်း သံးကဖေနဒ် ခြေမက်သန်း အသက်ရှည်တယ်။ အဲဒီလောက် ရှည်လျားတဲ့က၁လပတ်လုံး `ကာမဂုဏ်အာရုံတွေကို မပြတ်မစဲ ခံစား။နေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတှိုမှာ ၀-တယ် အဆာပြေတယ်လှို မရှိဘူး။ ယာမာဘုံက။အဲဒါထက် င-ဆ အသက်ရသ်တယ်[ တသိတ၀ဘံက ယာမ၁ထက် င-ဆ အသက် '

ဝသဝတ္တိဘုံက နိမ္မာနရုတိထက် ငှ. ဆ အသက်ရှည်တယ်။ `လူတှိုင် နှစ်နဲ့ဆိုယင်။နှစ်ပေါင်း ကိုးရာနှုစ်ဆဲ့တစ်ကုဝေနှင့် ခြေ့ာက်သန်ုး(၉ ၂၂၁၆,၀၀၀၂၀၀၀)အသကဲ

ကြာမဂဏ်အာရ၌တေကိ မပြတ်ခံစားနေကြရတယ်။ သုတိမှ၁ ဒိပြင်အလုပ်လဲမရှိ။ ဘူး။ ဒီအာရုံခံစားတဲ့အလုပ်ပဲရှိတယ်» ဒီလိုနှစ်ပေါင်း ကုဋေကိုးရာကျေဒ်အောင်။ ခံစားနေရပေမဲ့ သူတှုံမှာ ၀-တယံ အဆာပြေတယံလှူံဘော့ မရှံဘူး ဒ။ကြောင့နတ်တွေ့ဟာ အမြဲတမ်း အာရုံဆာနေလှို ပြိတ္ဘာတွေနဲ့ တူတယ်-ဆိုတဲ့ စကားဟာ အလှခနဲသဘာ ဝကျဘဲ့ စကားပ။ဘ။ ဒလု အဆာမပေတာကလ တရားကြောင့် မဟုတ်ဘူး ဒီတဏှာက အဆာမပြေလှိုပါဘဲး

နှတ်တွေဆိုဘ၁က မမြင်ရှလှို ထားလိုက်ပါ ဦးတော့။ လူတွေကိုဘဲ ချင့်ချိန်ကြည့်ပါဦး။ ပစ္စည်းမဲ့ဆင်းရဲသားတွေမှ၁လဲ သူဝှမ်းနိုင်သမျှ ရွာကြံပြီး ကာမဂုဏအာရုံတှေကို ကျေးနေရဘယ်။ ဒါပေမဲ့ ၀-တယ်လှိုတော့ မရှိဘူး။ အဲဒ။က ဆငးရ

အ၁ရုံ အဆာပြေဘယ် ဝ-တယ်လှိ မရိုကှပါဘူး။ အဲဒါဟာ တဏှာဆိုတဲ့ တရားက ဆာလေ၁င်တဘ်တဲ့သ ဘောမ္ရိ မဝနိုင်တာအဆာမပပြေနိုင်တာပါဘဲး ဒီတဏှာကသကိအစာကျေးလေလေ ပိပိုပြီး ဆဆာလောင်လေလေဘဲ။ ဆင်းရဲတဲ့ သူတွေထက် ချမ်းသမတဲသတေ့ဗုာ သာပြီး ဆိုးနေတတ်တယ်' ဆင်းရဲတဲ့ နိုင်ငံမှာ ထက်ခ၊မ်းသာတဲ နိုင်ငံတေမမ သာဂပြိးဆိုးသေးတယ်။ ပြည့်စိုလေလေ သာသာပြီးလိခင်တေခင်တမ များလေလေဘဲ။ အဲဒါဟာ တဏှာက အဆာမပြေတဲ့သဘောပါဘဲ။ “ဒါကြောင် ဒီတဏှာကို ဆာလောင်တတ်တဲ့ သဘောလို ဆို

တဏှာ ၆.ပါး

ဝီဌာဏာက အဆင်းရှုပါရုံကိုလဲ ဆာတယ်၊ လှပတင့်တယ်တဲ့ ရူပါရုံ) ကိုယ်

ထပ်ကခထပ်ကာ တိုးတိုးပြီး ကြည့်ချင် မြင်ချင်နေတာဘဲ။ ထိုအတူ အသံအဂရုံ ”ကိလဲ ဆာတယ်။ အသံကောင်းကလေးတျေ့ ကိုယ်နားထောငံချငဲတဲ့ အသ 'ကလေးတှေကို နားထောင်လှို ကြားနာလှို အားမရနိုင်ဘူ' ထပ်ကာထပ်ကာ

လည်စျောင်;အာခေ်ဝေ်မှာမနောအ်မေရင်ကာခဆေျင်အကး ဖ။