ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ဒုတိယတွဲ)

ဘော တဏ၁ာတံၤ ဆာလောင်ရှမ။ ရှိသေးတဲ သဘောပါ ဘဲ] အဲဒီအာရုံကို လုံချငံနှစ်သက်ဆက တော်တေဒ်ါကြာတော စဲစဲလမ်းလမ်းကြီး ဖြစ်လာတယ်။ မရယင့်၊

ဆိုတဲ့အနေနဲ့ စွဲ့လမ်းလာတယ်၊ အဲဒီလို စွဲလမ်းတဲ့ အဆင့် ရောက်လာယင် ကာမု. ,ပ၊ါဒါါန်ခေ် တယ်'“(ဥပမာ ဆေးလိပ်မသောက်တတ်တဲ့လူဟာ ပဌမစပြီး ဆေးလိပ့်

သောက်ဖန်များတော စုဲလာတယ်။ `မသောက်ရှယင် - မံနေနိုင်တော့ဘူးဆိုတဲ့အနေကိ ဓောက်လာတယ်။ တနည်း ဥပမ၁ကတော့ ကၠမ်းမကြိုက်သေးတဲ့ လူ .ဟာ ကမ်းကိစပြီး စားကြည့်တဲ့အခါ နှစ်သက် သဘောကျရုံလောက်ပဲ ရှိသေး ,| ၂ ၂" စျုစ္ခုမ္ပူ ၃ ~ . ဝဲ ~ '၀၈ဂတယ်၊ မဝ္ဂဲသေးဘူး။ စားဖနုများလာတူ အခ။ကျတော့ ကြုကလာတယလ၊

ဖြစ်နေတယ်။ စွဲ့လမ်းတဲ့သဘောပါဘဲ။ ယခုပြောခဲ့တဲ့ ဥပမ၁တ္ရေလုံပ။ဘဲ နှစံ '

လောက်ပဲ ရှိပါ တယ်,- . အဲဒီအာရုံကိုး .ထပ်ကာ ထပ်ကာ" နှလုးသွင်း၊ ဆင၉င .

တယ်: အဲဒီ အာရုံ၀တ္ထုကို မရှယင် နှေေမဖြစ်တော့ မလူဘွဲ အလှူနဲအက ပြစလာ ၂တတ်ဘယ်: ရုပြီးဆိုယင်လဲ မစွန့်နိုင် _မခူါရက်အောင် တစ္နဲတလမ်းကြီး ဖြစ်လာ: .တတ်တယ်။ အဲဒါဟာ. တဏှာက ရင့်ကျက်ပြီး. ဥပ။ဒ။နံခေ။ တံ့ စှုံလမ်းမှု ဖြ၈ ;လ၁ာတာပါဘဲ4 ဒါကြောင့် “တဏှ၁ပစ္စယာ-လိုချင်နှစ်သက်မှု တဏှာဟူသော . |

ဝိုင်း ) ဘ ဝက ၂) ိငံပါဒဂိန် ~ ၅၇ '| | ၈ ~ လဏာ7 ၂ စ ာ ပ။

| ဝး ဒဒ ၇ . စ ဖြ ညလ ၂ ၂။: စျ ကာ`" (၁) အဲဒီ ဆယ်ပါးထဲက အမှတ် (၁) က "နတ္ထိ ဒိန္နံ=ပေးလှူခြငဲး

မဖြစ်ဘူး။. ,. ကောင်းကျိုးကိုလဲ မရဘူး၊ ပစ္စည်းကုနံရုံမျဘဲ-လှုံ ဆုံလုပ။1တယ။ဒီအယူက ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံ မရှိ၊ အဲဒီကံရွဲ အကျိုးလဲ မရှိလှို-လ္ဆိ ယူဆထားတဲ့ အယူဖြစ်ဘယ်ၤ ဒါကြောင့် ပေးလှူတာ . အကျိုးမရှဘူး:လူ ယူဆထားတာ၊ , ပေးလှူခြင်းမှာ . အကျိုးရှိတာကတော့ ထငဲရှားနေတာပ။ဘ၊အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ၊ ရသှားရုံနဲ့ဘဲ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာတဲ့အကျုံး ရှသွားတာဘဲ။ အဲဒီ အလှူ၀တ္ထုကို သုံးဆောင်ရတဲ့အတူကံ .ကိုယ်ချမးသစ စတ္ဝချမးသာဖြစ်ခြင်းအံကျိုး ရှိုသူားတယ်၊ စားစရာမရှိလှို သေလုသေခ။နှံး ဖြစ်နေတဲ့ သူမှာ

ရှသူားတယ်၊ အဲဒါတ္ရေကို ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်လျှင်. ပေးလှူတဲ့သူမှာလဲ_ ဝမ်း

အများက ချစ်ခင်ကြည်ညိုကြတယ်၊ အရပ်ထဲမှာ ကိစ္စကြီးငယ်ရှိလှို _အလှူငှေကေခက်ခံတဲအခါ စေတနာ . ထက်ထကံသန်သန် နဲ့ ပေးလှူတဲ့ပုဂ္ဂံလကု ကညသိလေးစားကြတယ်၊ ဆူတော်ကောင်းတွေကလဲ ပေးလှူတဲ့သူကို အထူးသဖြင့်ချဉ်းကပ်ပြီး -ချီးမြေ့က်ကှတယ်။ ပေးလူတဲ့သူမှာ ချိးမှုမ်းဘူယံ ဂုဏသတငး .ကျေ်စောတယ်: - ဘယ်ပရိသတ် အစည်းအဝေးတက်တက် ပေးလှူတဲ့ ပုဂ္ဂုံလံဟာ မျက်နှာမငယ်ရဘူး။ ဒါတ္ဒေဟာ မျက်မှောက်တူငံဘဲ အထငထရှား တရတံ ` အက၊ါးတေပါ်ဘဲ။ သေသည်ဇါ အခြငားမဲ့မှ၁ . နတၱရွှာသုဂတၱကုံ ရောကရ` တယ်၊ ဒါကဘော့ သေပြီးမှရမည့် အကျိုးဘဲ မျက်မှောက် မတ္အေနိုင်ဘူး။မယုံချင်တဲ့သူကို ယံအောင်ပြောဘိုခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒံ တမလူနဲအကျိုး ဆုတာက အဘိညာဉ်နဲ ပြည့်စုံတဲ့ ဘုရား၊ ရှဟန္ကာ) အဘဲညာဉ်ရ ပုဂ္ဂုံလဲတ္ရွီဇ၊ အရာ

အားထုတ်ပြီးကျည့်ပါ၊ .အဲဒီ အဘိညာဉ်တှေထဲမှာ ဒိဗ္ဗစက္စု အဘညာဉဥ်ဆုတာဋိတည်း အဲဒီ အဘိညမဉဥ်ကို ရယင်တော့ ပေးလှူတဲ့ ပုဂ္ဂို လံတွေ နတ်ပြညံ်ရောကံပြီး `ချမ်းသာနေကြတာကို ထောင့်သောင်းများစူာ တ္ကေနိုင်ပါ တယ်။ ပေးလှူ

တယ်: တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်က တ္တေမြင်ပြီး ပြောပြထားတဲ့အတိုင်း နောက် တဦးစ်ပါတယ် ဆိုတဲ့ ယူဆရျက်ဟာ မားလူင်းတ့ ယူရ အစိတ်အပိုင်း င်~အကျိုးမရှိဘူးလှိူ ဆိုလိုပါတယ်၊ | ဂ က မော ' စူ ၂ ( | | ]

ပင်ပန်းရ၌မဘဲလိ ဆီလိပတယ်။ အမတ် ( ၁) မှာ ပြခဲသူလိဘဲ ထောင်းမှုကံင်ါ

` ပါတယ် ဒါပေမဲ က၀မဂုဏ်တှ့မှာ တပ်မက်တဲ့ တဏှာအဂးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကကာမဂဏ် ခံစားမလောက်သခ အခှင့်အရေး“ ပေးချင်တယ်။ ကာမံဂုဏ် ခံစား_.ငေးအတက် အနောင်အယက် ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ `ကုသိုလ်အလုပ်ကိုလဲ အလိုမရှိဘူး,မကောင်းမမ `က်ရှောင်ရတဲ့ အလှပ်ကိုလဲ အလိုမရှိဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုယင်ကောင်းမှက၌ -မကောင်းမူကံ၏ ကောင်းကျိုး .ဆိုးကျိုးရှိတယ်လှို ယူတဲ့သူမှာကောင်းမကိ {လပ်ရတံအတက် စီးပ့ါးရေး~အလုပ့် အကိုင်တှေ 'လစ်ဟင်းသွားနိုင.တယ် ပုက်သားခိုင်တယ်၊ လျေ၇ပါးသူားနိုင်တယ်။ စီးပူါးရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့မကေခင်းမ အလပ်တှေကို ရှေခင်နေရတဲ့ အတွက်လဲ မကြီးပူါးနိုင်ဘူးလှို ဒီအယူ၀1ဒရင်က ယဆတယ်။ ဒါ ကြောင့် ကောင်းမှုက၌ မကောင်းမှုကံအကျိုးရှိတယ်ဆိုတဲ ဘက်ကိ သက မစဉ်းစားတော့ဘူး အကျိုးမရှိဘူးဆိုတဲ့ဘက်ကသာ အလေးပေးပြီး အကြောင်းယုတ္တိ အမျိုးမျိုးနဲ့ သူကစဉ်းစားတယ်။ ဒ။ ဟာ အရင်းစစ်- _ိက္ကတော ကာမတဏ၀ာအားကြီးတဲ့အတှက် ဖြစ်ပေါ် လာတဲ့ စွဲလမ်းမှု ဥပ။ဒ။နှံ

ဥာ မရိဘး”'တဲ၊မေးသမိခင်ကျေးဇူးရှင်ဆိုပြီး ပညာရှိ သူတော်ကောင်းတွေက

ကော၀ဌြေမသနင်ကြားနေ်ကြပါတယ့်း အဲဒါကို ဒီမိစ္ဆ၈အယူရှင်က လက်မခံဘူး: ;

ဓ ဆောင်ရက်လာတာဘဲး ဘာမျ ကျေးဇူးတင်စရာမရှိဘူးလှို ဒီမိစ္ဆာအယူရှင် -က ညဆထ_းးတယ်1ၤ သမာ ကုသိုလ် အကုသိုလ် မရှိဘူးလို ယူထားတဲ့အတူကဲငက [ပစသေဒ်လဲ ဘာမျ အကျိုးမရှိဘူး၊ ပြစ်မှားသော်လဲ ဘာမျှ အပြစ်

တောကောကစရာကောင်းတဲ့ `အယူဘဲ၊ သူအယူအတိုင်းဆိုယင် . သ သး။- သမႈးတ္ရ္ခေကလ သူ့.ကိုရုုသေလေးစားကြတေ၇မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ အတိတ -ကတော့ သေချာနေပါတယ်ၤ စျ ၂ “ (မ(၆) အပှတ် (၆)ကတော့ .”နုတ္ထိ ပိတ၁=အဘခုယ်လိ အထးအလေး၆စရာ မရှဲဘူး”တဲ့။ ဒီအဆိုကတော့ အမှတ် ၅)နှင့် အတူဘူပါဘဲး စ ၂(၇) _အမှတ် (၇)ကတော့ “နတ္ထိ အယံ လောကေ၁=ဤ လောကဆိတခမရွဘူး တံ၊ တပ။ သော လောကမု သေပြီး ဒီလုလောကမှာ ဖြစ်တယ်ဆိတာ“ရဘူးလှု ဆိုလိုပ။ တယ် ဒီမိစ္ဆ၁ အယူဒိူ့တဲ့သူက မျက်မြင်မတ္ဘေရတဲ နတ်ါပသ်

ဒ ၊ကြောင့် သူ့အလိုအားဖြင့် တပါးသေ၁ လေ၁ကဆိတ၁ တိရုစာန္နလေခကဘဲရှိတယ၊ အဲဒီ တိရုစ္ဆ၁န်လောကမှ သေပြီး ဒီ လူးပည်လောကမှာ ဖြစ်တာမရှိ

(ဂ) အမှတ် (ဂ)ကတော့“'နတ္တိ ပရော လောကေ၁ =တပ၊ါးသေခ လေကကေ ထီ ပခု မိယလေဝကဗမှ သေပြး နတပြညမှာ . ဖြစ်တယ် ငရဲမှာြစတယၤ ပတ္တာ ဖစတယ ကျှံ နှုး စသော တံရစ္ဆာနှံဖြစ်တယ်ဆိုတာမရိဘူး,အသကရှငဲံဆဲ ဘဝက သေပြံီးယင် ဘာမျှ မရှိတော့ဘူးလှို ဆို လိုပါ တ ယ်း ”(၉ ) အမှတ်(၉) ကတော့“(နတ္ထိ သြပပါတိက၁ သတ္ကာ-=ဘဝဟောင်းကသေပြီးတဲ့နေက် ဘဝသစ်မှ၁ ကပ်ရောက်ပြီးဖြစ်ဘာ မရှိဘူး၊ သေဂြီးယင်ဘာမျှ မဖြစ်တော့ဘူး”တဲ့။ ဒီ အနက်အရဆိုယင် ခုတင်က အမတ် (၇ -ဂ၊ါ နှင်အတူတူဘဲ ဖြစ်နေပါတယ်။ တနည်းအားဖြင့် သုပပါတိကာ-ပဒ်ကို ဥပပါတ်ပဋိသန္ဓေရှိတဲ့ သတ္တဝါ တှေလှိလဲ ပြန်သင့်ပါတယ်၊ ဒီအနက်အရ အားဖြ တောကိုယ်အင်္ဂါအပြည့်အစုံ အထင်အရှား ~အနီးအပးမုာ ကျလ၁သကဲသိီ။ ဖြစ်တဲ

ဆုယငံ ဗုဒ္ဓ၀ 1ဒဏရုဘားပြင့် နတ်တွေ ဗြဟ္မာတွေ ငရဲ သတ္တဝါတွေ ပြိတ္တာတ္ရေ .အသုရကာယံသတ္တဝ။တှေ ကမ္ဘာဦးက သတ္တဝါတှေ ဒီ သတ္တဝါတေေပါဘဲးယခု။ပြောနေတဲ့ မိစ္ဆာ ၀ါဒရှင်အလိုအဂးဖြင့် အဲဒီ နတ်တှိ ဗြဟ္မာတ္ရိ ငရဲသတ္တဝိတ္စိ။- ~ - အာဏာ စ။

ပိုင်း။ မ ၂) ဝိပါဒါန် . . ၆၁၊ |

| ပြိဘ္တ၁တ္ရွိဆိုဘာတွေဟ၇ မျက်ပြင်အားဖြင့် မတ္တေရတဲ့အတှက် မရှိဘူးလို ဆိုလို

ဆိုယင် အရုပ်ရပ် အနယ်နယ်မွာ နတ်ဆိုးတွေ့ နတ်ကောင်းတွေ့ဆိုတာ မက?- ခဏ တ္အေနေကြရတာဘဲ။ ရုက္ခစိုးတွေဆိုတာလဲ တ္ကေရတတၱတယ်(ူသစိပငက္ခံဖျက်ဆီးလှို ချက်ခှင်း ဒုက္ခခောက်သူားကြရတဲ့ လူတွေလဲရှိုကတယ်။ ဥစ္စာစေ၁င္န

နတ်။ဗဟာ စသည်တ မရှိဘူးဆိုတာကတော့ ယုက္တိမတနပ။ဘူးး တရားအားထုတ်တဲ့ “သူတွေမှာတော့ `သမာဓိဝ်ါ အစ္နမ်းဖြင့် အဲဒီ။” နတ်တွေ _ ဗြဟ္မာတွေငရဲသတ္တ ၁ါခတ္ရ ပြိတ္တာတ္ရေ - ဆိုတာကို _မျကံမှောက်ပ တ္တေမြငံရပ '(တယ၊။ ဒါကြောင့်လဲ ယုတ္တဲမတန်ဘူးလှို ဆိုပါ တယ်၊ ) ၂။ |. ၈၇. (၁၀) အမှတ်(၁၀)ကတော့ “နတ္ထိ လောကေ သမဏဗြာဟ္မဏာ သမ္မဂ္ဂတာသမ္မ၁ပဌိပန္နာ ယေ တူမဉ္စ လောကံ ပရုဉ သယံ အဘိညာ သစ္ဆံကတ္ရာ ပဝေဒေန္တီ”တဲ့ ဒီအံချက်ကတော့ အလှုနဲအရေးကြံးတဲ့ အချ» 0၅စပ ၊တယ၊။ဒါကြောင့် အနက်ပြန်ပြီး ရှင်းပြောရုမယ်၊ . . ၂၂။ု ယေ သမဏဗြာဟ္မဏ» ! အကြင်ရဟန်းသူမြတ်တ္ရိသည်။ တ္တမဉ္ဇ လောကံ။ ဤ

ငှင်း၊ သယံ အဘိညာ ကိုယ်တိုင် အထူးသိရွဲ။ သစ္ထ္ဆိကတ္ရာၤ မျကမြငတ္အေျ။ပဝေဒေန္သို၊ ဟေ ကှားကုန်စ်။ သမ္မဂ္ဂတ ၁။ ကေဒင်းမှုနံဖြောင့မှ့နဂ္နာ သွားကုနသော။ သမ္မ?ပဋိပန္နား ဖြောင့်မှန်စူု၇.ကျင့်ကုန်သော4 တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊

- ဆိလိတာကတော့ သောကဗှာ ဘာသာရေးတရားတွေ့ကုံ တံထူင္ဟောကြား

လောကျ ငရဲလောက အစနိုတဲ့ မျက်ကူယ်လောက အကြောငးကုရော ကုယပုငဘဏ်ဖြင် ထူးထူးခြားခြား တွေမြင်ပြီး ဟောနိီုငဲတဲ့ ပုဂ္ဂုံလံရယံလှုံ မရှုဘူး ~.

ပြီး ဟောနေကြတာချည်းဘဲသ္ရိ ဆိုလိုပါတယ်ၤဒ။ ကြောင့ံ့ ဘာ သာတရားတွေဆုံ။

အမှနအတူငး သမှငတ့ ဘုရားရဟန္တ၁ဆုတာ မရူဘူးလွှံ ပယဲချလုံကဲပ၀။ တယံးဒီနေရာမွာ ပညာရှိအနေနဲ့ ဆှင်ခြင်ဘိိရာကတော့ ဒီလိုယူဆပြောဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲ

ေပုဆုတာဘ ဆုတာကုတော -သူ စကားအရုအာ:]ဖရငဲ မနံကနံပေတယံဲလီ ဆငံ

ဘ၁သာတရားတှေက ကိုယ်တိုင် မမြင်မခတ္အရဘဲ `ကြံဆပြီး ဟောထားတယ်ဆိီတာ သူ့ဆိုင်ရာကျမ်းစခတှေထဲမှာဘဲ ဝန်ခံထားပြီး ဖြစ်နေပ်။တယ်။ နောက်ပြီးတော့ ကျင့်ကြံအားထုတ်သူတှေ့ကိုယ်တိုဒ် တ္တေနိုင်တဲ့သဘောလဲ မရှိဘူး။အဲဒီလိုဘာ သ၁တရားတတ္ခေကတော့ ပ ညြာရှဲတွေအနေနဲ့” ကျေ နပ်ဖူယဲ မရှုခပ ဘူး ဗုဒဉာဏ်ဖြင့် သိပြီးမှ ဟောတယ်”လှိုလဲ ဝန်ခံထားပါတှယ်၊ အဲဒီလို ဝန်ခံထားတဲအတိုင်း ကျကျနနကျင့်လျင် ) ယခုလဲ_ ကိုယ်တိုင်တွေရုပါတှယ်၊ သိပ္ပံနည်းအရ

့လ၁ဤညမှလ သနုငပး၊တယး ဗ။ဤာင့ ဒ အမှတ (၁၀)အရ ဘယူရှဲနေသူ 1ဆုလျှင ဗုဒ္ဓတရားဘောကုကျကျနနု လှေ့လာကျငံံ့သု;'ကြည္ဇံသင္နဲ့ပ။တယံၤ ပ` ဘုရားလက်ထက်တော်က ဒီအယူဝ1ဒကို 'ဟောပြောနေတဲ ပဂ္ဂိုလ်ကတော

ကု ကေသကမ္မလ လူလ ခေ။တယ၊ သူက'.ဘှရားမပုငဲ့ခငံကတည်းက ဒီ ဝါဒကို။ဟောပြောနခဲ့ပါတယ်။3 ကြောင့် သူပဌမဟောစဉ်တုန်းက ပယ်မြစ်တဲ့ ရဟန်း