ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ဒုတိယတွဲ)

| ရာဇာ ဗိမ္ဗိသ၁ရမင်းသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးဘ၀တခုဒ်း စေတိယင်္ဂဏ၊ စေတီ

ပိုင်း] | အဇာတသတ်မင်းဝတ္ထု ၂ 5ံ၂၅၌။' ~. ဘယ်သို့ သိရပါတယ်၊ ဗိမ္ဗိသ၁ရမင်းကလဲ မြတ်စွာဘုရားဆက် ` -နှစ်ငယ်တယ်

.မမှီဝဲမိအောင် ) အထူးသတိပြုစရာ အချက်ကြီးတခုပ။ဘဲ။ ~ င

| ` ငြ ဂြ ဂြ စြ။| ၁၂၆ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး [အဋ္ဌမ

အချိန်က နှောင်းသ္ဇားပြီ ဆိုတဲ့အကြောင်းကို အမတ်များက။ လျောက်ကြား

ဲး ဒီတော့မှ အဇ၁တသတ်မင်းဟာ ယှူကြုံးမရဖြစ်ပြီး ငိုကြေး။မို့ည်တမ်းကခ

ချစ်ခြင်းမျခံး ဖြစ်ပါရွဲလား”လှို မေးပါတယ်။ ဒီတော့ မယ်တော်ကြီးက“ဟဲ့သားမိုက်....,ဘယ့်နူုယ်- ေပတာလဲၤ သင်ငယ်စဉ်တန်းကလေ သင်လက်ညိးမာအမာအဖှ ပေါက်တယ်၊ သင်ဟု၁ နခလန်းလိ တဇိတည်း ဝိနေတယ်။ ခေးခလိမရဘူး၊ ဒါနဲ့ သင့်ခမည်းတော် မင်းကြီး တရားစီရင်နေဓာ ရုံးခင်းကိ ခါဆောင်သူားကုတယ်။ အနာသက်သစအေဒ၀င်လို ခမည်းတော်မင်းကြီးက သင်လက်သိးကို - ပါးစပ်နဲ့ ငုံထားတယ်။ -အဲဒီလို ငုံထားတုန်းမု၁ဘဲ အမာက ပြည်ပေါက်သ္နားတယ်၊ အဲဒီ ပြည်ပပ် :သေးပပ်တေကိ ထေးမပစ်ပဲ သင်ခမသ်:.တော်က

~ ~ င က ပ ဓႈ။ ` ၇? အ ပ 1 = ပ ပြူ 1.»ဒီတောမ မပြစ်မဂးထိက်တဲ အဖိခမည်းတော်ကြီးကိံ ပြစ်မားမိတဲအတက်အာဇ၁တသတ်မင်းမ၁ အကြီးအကျယ် စိတ်နှလံး ပပန်ဓတယ်။ ဗိပိသခခ မင်းကြီးဆိုတာ သာမန် ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ဘူး။ သောတာပုန်လဲ ဖြစ်တယ်၊ `မြတ်စူာဘုရား၏၂မကျှောင်းဒက၁၂ ပစ္စည်းလေးပါးဒက၁ာ သာ သနံ၇့ဒါယကာကြီးလဲ ဖြစ်တယ် ဒီလို

အကျယ အလူနအက စတဗူပနရတတယ၊ စဟပူပန္ရရုတ္ရငတောင မကသေးဘူး။အိပ်ပြန်ယင်လဲ မှေးမှေး မှေးမှေးနဲ့ အိပ်ပျေခ်စပြုလိုက်ယင် ငရဲနိုမိတ်တွေက

ကတော့ ခမညးတေခသတဗး မငးလုပလုကရလျင - အငမတနှ { ` ဝျေ၁ရု၊ လိမ့်မယ်' အင်မတန် :စည်းစိမ်ရှိလိမ့်မယ်ဖ အင်မတန် ချမ်းသာလိမ့်မယ်လှို ဒီလို

~ _အများကြီးလွဲနေတယ်၊ . မူလက - အိမ်ရွှေမင်းသားအဖြစ်နဲ့ မြ နေစဉ်တုန်းက

- ဤိင်းရေး ပြည်ရေး အုပ်ချု ပ်ရေးအတုက်လဲ သိပ်ပူစရာမရှိဘူးး နောင်သံသရာ။ ဓေးအတက်လဲ ပစရာ မရှိဘူး၊ ကောင်းကောင်းစား. ကောင်ံးကောင်းအိပ်ပြီး ပေးဒ်ပေးဒ်ရင် ရင်ခံ နေနိုင်ခံတယ်' ယခု ခမည်းတော်ကို လှပ်ကြုံပြီးမု စိတ်နှလုံး။ ဋ် ယကြားမဓ ဖြစ်ပြီး ပပန်နေတယ်။ အိပ်`ပန်ယင်လဲ ငရဲနိမိတ်တှေ ထင်နေ

တာနဲ့ ကေခင်းကေခင်း မအဲပဲရဘူး။ အကြံးအကျယံ ဒုက္ခရောကံနေတယ။

ဒါကြောင် အဲဒီနှစ် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့ညမှာ ဆရာ ဇီ၀ကကို

ရွှေဆောင်ပြု`ပိီး မြတ်၃ူာဘုဘုးထံ ဆည်းကပ်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက `မြတံစှ၁

ခန္၌ ရှိပါတယ်၊ ဒီလောက် ရဟန်းတွေ မျ၁းပေမဲ့ ကိုယ့်တရားနဲ့ကိုယ် နှလုံးသွင်း

နေ့ကြတဲ့အတူက် အချင်းချင်း စကားပြောခြင်းလဲ မရှိဘူး။. ကိုယံ်လကံတွေ

လှပ်ရူားခြင်းလဲ မရှိဘူး၊ ချောင်းဟန့် ခြင်းတေခင် မရှိဘဲနဲ့ အလှန်ငမိသက။ တိတ်ဆိတ်ခနပါတယ်: အဲဒါကို တွေ့ရတော့ အဇ၁တသတၱမင်းက အလှူနဘ

ကြည်ညို သဒ္ဓဂါတ္နေ ဖြစ်လ၁ပါတယ်။ ဒါကြောင့် နှုတ်က ဒီလိုတေဒင် ရွတ်ဆို

၀ မေး၁ါဝါး ဥဒယဘဒ္ဒေါ ကုမ၁ရော ဥဒယဘဒ္ဒမည်သော သားသူငယ်သည်4

ထမိ ဥပသမေန။ ဤ ရဟန်း သံဃခတော်ဓါ (ဌမသက သမမ္ဆေခြငးမျုးနှင့း

. ဒလ ဥဒါန်းကျူ :ရာမှ၁ ရှည်ရှုယ်ချက်က ဒီလိုတ္နဲ။ ငါ့သား ကြီးလာတဲ့အခါ

နှန်းတက်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း ကြားရလ္သိုရှိယင် င။လဲအဖကုံသတၱပြး နနတက

ဓမယ်သိ ကြံစည် အားထုတ်လိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ အကြောငး စုးရမခကငး ဖြစနေ

တယ် ဥါကေခင် သားဖြစ်သူ `ဒီလို ငြိမ်သက်သိမ်မှေတဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးနဲ့

ပြည့်စုံချင်တဲ့အတွက် ဒီလို ဥဒါန်းကျူးမိပါတယ်.တဲ့ ဒါပေမဲ့ _.သူ့ သားက။ ကြီးလာတဲ့အခ။ သူ့ကိုသတၱပြီး နန်းတကဲံတာပ။ဘ၊ သူ့သားတူတောင မက

သေးဘူး သူ့ မြေး-မြစံ ခု.ဆကံတိုငံအေခင သားက အဖကူ သတသတပ္ပး။

ဂြ ဆ ၁ ကြ မာ ဒီ 1 58 5 ဖြ မော ဒာ ဒာ ဒာ ၅ အ. အ ကြ စ အာ

| ၁၂၀ ပဋိစ္စသမုဗ္မါဒ်တရားတော်ကြီး (အင္ဌံမံ

-`အဇာဘသတ်မင်းဟာ အဲဒီလို ဥဒါန်းကျူးပြီးတဲ့နေဒက် သခမသဖလငိလံ

ရဟန်းပြုရုခြင်းဇါ အကျိုးမျဝ်းကို ရဟန်းပြုရုံမှုပြင့် ရနိုင်တဲ့ အရိုအသေ အပူ

[ပည့်စုတ္အဘူက -ရုတဲ့အကျိုး။ _-အအသ၀က္ရယ မည်သော အရှိယမဂ်နှင် အဓိယ

' အဲဒီ သုတ်တရားတော်ကြီးကို ကြားနာပြီးတဲ့အခါါ အဇာတသတ် မင်းမှာအလှုနံ နှစ်သက်ံအားရ သဘောကျပြီး သရဏဂှမ် ဆောက်တည်ကာ ဥပါသက2အဖြစ် ခံယူသူားပါတယ်။ သှိုသော်လဲ ပိတ္ည္ဝာတက ကံကြီးကိ ကျ႔:လန်ထားမိတဲ့အတူက် အရိယခဂ်ဖိုလ် တရားထူးကိုတော့ မရရှ၁ဘူး။ အကယ်ရှိသာ အဲဒီကံကြီးကို မပြုမိယင်တော့ အဲဒီ သုတ်တရားတော်ကြီးကို နုာစဉ်မှာ သေခတာပန် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ဒါကြောင့်။မြတ်စုဘုရားက အဇာတသတ်မင်း [ပန်သား `"တဲ့နောက် မကြာမီမှာပင် “ခတာယံ ဘိက္ခဝေ ရာဇာ”'စသည်ဖြင် ဒီအကြောင်း

- ဘိက္ခဝေ၊ ရုဟန်းတှို၊ အယံ ရှာဇာ။ ဤ မင်းသည်။ ခတော႔း ကိယ်ဟာကိုယ်ပင် အရိယမင်တရား ထောက်တည်ရာ _ မရအောင် တးိအပ်လေီး

” “ဒ၌ ဝုံတ္တံ ဟောတိ၊ ပေါ် ပေါ် လှုင်အားဖြင့် ဤသိ ဆလိမ် တာမိနာ၊ဤ အဇာတသတ်မင်းသည်။ ဗိတခ ဃာတိတေား ဖခင်ကို သတ်မိသည်။ သစေ။နှာဘဝိဿ။ အကယ်) မဖြစ်ငြားဘံ့။ တ္ဂဒါနိ၊ ငါဘုရား' တရားဟောစဉ် ယခု"

ထိုင်နေလျက်။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ ပတ္တေဂ၊ သောတ၁ဂတ္တိမဂ်သှို ရောက်သည်။အဘဝိဿ။ |ဖစ်လေရာခဓါ။ ပန ထိသိ ရောက်နှိင်လေ၁ဒကံသော ပရမံ ရှဌား .သော်လည်း အဿး ထိ အဒ၁တသတ်မင်းအား။ ပါပမိတ္တသံသဂ္ဂေန။ ယုတ်ညံ့ . `့ သော မိတ်ဆေုဖြစ်သော ဒေဝဒတ်နှင့် ပေါင်းမိခြင်းကြောင့်/ အန္တရာယောဇာတော။ မဂ်ဖိုလ်င် အန္တရာယ် ဖြစ်သူားရှလေတော့သည်-လှု ဆုံလုပ။သတ္ခ့။ဒါပေမဲ တတားနာရတဲအတက် အဇာတသတ်မင်းမှ၁ ရသင့်သလောက်တော့အကကို ရှသုားပါသေးတယ်။ ခမည်းတော်မင်းကြီးကို သတ်ပြီးကတည်းကတထိတ်ထိတ် တလန့်လန့ိဖြစ်ပြီး အိပ်စက်လှိုမရဘဲ ရှိနေခဲ့တာဟာ အဲဒီ တရား

သုားပါတယ်၊ နေ့၁က်ပြီးတေ၇့ သေသည်ဇါ အခြားမဲ့မှာ အဝီစိ ငရဲကြီးထဲ -ကျရောက်ဖိ ရိိုနေသောခ်လဲ အဲဒီ အဝီစိငရဲကြီးထဲ မကျရုဘဲ အပြင်ဘက်က

အေခက်သိ နှစ်ကျနေတခက အနှစ်သုံးသောင်း1-အထက် ပြန်တက်လ၁တာကသံ၌းသောင်း=ပေဂါင်း အနှစ် ခြောက်သောင်းမျ ကြာယင် အဲဒီ ငရဲမှ လွတ်မယ်၊

ဖြစ်ပြီး ပရိနိဗ္ဗာန် စံရုလိမ့်မယ်တဲ့ ဒီအကျိုးများကို တရားနာရတဲ့အတူကံ၌

ယခုပြောခဲ့တဲ့ အဇာတသတ်မင်း ဝတ္ထုထဲမွ၁ ပြောလိုရှင်းကတော့ မာတူဃသာတကကံ. ပီတ္ညာာတကကံ အစရုံတဲ့ အကုသုလ ဂရုကကူး ရှုနေယငမျက်မှောက်ဘဝမှ၁၂ ပါရမီ ပြည့်စုံနေသူ ဖြစ်သေဒ်လဲ မဂ်ဖိုလ်ကို မရနိုင်ဘူး။ သေသည်ဇါ အခြားမဲ့မှာလဲ ငရုံကုံ မုချ ကျရောကရမယ၊ ဘယကုသုလနမှ မပူပြင်နိုင်တော့ဘူးး သက်သာရာလောကံသ,၇ ရုနုံငံတော့တယံ ဆုံတဲ့ အကြောငးကို ပြောလိုရင်းပါဘဲ႔။

| ) ကြှင်းသေဒ ကံ့ကြီး ခု.ပါး ၂) နောက်ပြီးတော့ ရုဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို သတ်ယင် အရဟန္တသ၁တက ကံကြီး

| အောင် အစခတရါဖုစ်အောင် ပြယင် လောဟိတပါဒကကံ ထိက်တယ်။ ဝိနည်းမား တထားမားကိ စားသင်းြီး မဲခံသေမအားဖြင် သံဃမကိ ဂိဏ်းကံအောင်ပြုတဲ့ ရဟန်းမှာ ” သွ့ဃဘေဒကကံ “ထိုက်တယ်။_- ဒီကံ သုံးမျိုးကို ပြုမိယင်လံ။ မျက်မေမက်ဘဝမာ စ၂၀န်မင်္ဂပိလ် တရားထးကိ မရနိုင်တေခဘး။ သေသည်ဇါအခြားမဲ့မှာလဲ ငရဲကို _ မုချ န ရောက်ရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကံကြီးတှေကိုအာနန္တရယကးလှုံ ခေ။ ပ [တယး `"

| ” အာဓိဏ္ဍကံခေါ် ဗဟုလကံ

. ယခု ပြောခဲ့တဲ့ ဂရုကံ မရှိယင်တော့ ဗဟုလကံက အကျိုးပေးတယ်။ ဗဟုလ၊ က၌ဆိုတာ အကြိမ်များစူာ ခဏခဏ အထပ်ထပ် ဖြစ်နေတဲ့ က၌ပါဘဲႈ အဘိဓမ္မတ္တသင်္ဂဟ ကျမ်းမှ၁တော့ ဒီကံကို ”`အာစိဏက၌” လို အမည် ပေးထားပါတယ်။ အမြဲမပြတ် လေ့ကျင့်ပြုလုပ်နေတဲ့ ကံလှို ဆိုလိုပါါတယ်စ သီလံ ပျက်နေ 'ယင် အဲဒါဟံာ မပြုပြင် မကုစားဘဲလဲ နေမယ်ဆိုယင် ဗဟလကံဘဲၤ အဲဒီလိသီလပျက်နေခိုက်မှာ သေသွားယင် သူက အကျိါးပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင်လူများမှာ ငါးပါးသီလကို အပြဲတမ်း စင်ကြယ်အောင် စောင့်ရှေက်နေရတယ်။။ ;သိက္ခာပုဒ် တခုခု မတေဒ်တဆ ပျက်သူားယင် နောင် ဒီလို မပျက်စေရတောဘူး- လှို နှလုံးသွင်းပြီး ထပ်မံ ဆောက်တည်ရုပါတယ်။ စိတ်နဲ့ ဆောက်တည်ရုံနလဲပြီးစီးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှုတ်နှဲ့ ရွတ်ဆိုပြီး ဆေ၁က်တည်တာက ပိုပြီး ကောင်းပ တယး ဆောကတညပြးသညက စပြး သံလဟာ စငဲကြယံသူားပါတယ်။

ရုဟန်းများမှာလဲ ပါတိမောက်သီလကို အမြဲတမ်း စင်ကြယ်အောင် စေခင်

လှုနံမံယငဲ့ ဒေသနာပြေောကြားခြင်း စသည်ဖြင့်မကုစားဘဲလဲနေယင် အဲဒါဟာသံလ မစင်ကြယ်တဲ့ ဗဟုလကံ ဖြစ်နေတာဘဲ။ ဒါကြောင့် ဒီလိုအခူကို မပြုတောဘူးလှို နုလုံးသူင်းပြီး ဒေသနာပြောကြား။ခုင်းစသည်ဖြင့် ကစားရတယ်။ ကစား။ ပြီးတဲ့ အချိန်ကစပြီး သီလစင်ကြယ်သူမးတယ်။ အဲဒါ သီလကသ္သိလ် ဗဟလကီ” 0ါဘဲး အဲဒီလို သီလခင်ကြယ်နေတုန်း သေသားမယ်ဆိယင် အဲဒီ သီလကသီလ်ကအကျိုးပေးတယ်။ လူဘဝ နတ်ဘဝ သုဂတိဘဝမာ ဖြစ်စေတယ်'

| နောက်ပြီးတေ၁ အမြံမပြတ်ပေးကမ်းလဒ၊န်းခြင်း မိဘ ဆရာ သမႈးတ္ရွိအား အပြဲငတ်ပြခခင်း နေစဉ် ဘဓားဝတ်ပြခြင်း ဘရားဂုဏ်တော် စသည်ကို `) ~အရုံပြုရ္ပ ပုတီးစိတိခြင်း) တရားအားထုတ်ခြင်း ဆိုတဲ့ ဒီလို အမြဲမပြတ်လေ့လာ

- ရှေးဦးစ္ခ၁. အကျိုးပေးတတ်ပါတယ်။ ၂။ `

| ပ ၅၀ အ၁သန္နက

အဲဒီ ဗဟလကံလဲ မဇိယင်တော သေခါနီးမှာ ပြုတဲ့က၌က အကျိုးပေးတယ်။

သင်ဟကၤႈမ်းမာတော - - ဒီအခအသန္ညကံက ဗဟုလကထကံ .အားကောငးတယ်ဆိတဲ်အနေခံ သ ကိ ရှေးဦးစု၁ ပြဆိထားပါတယ်/ ဒါပေမဲ့ အ၁သန္နကံက` ဗဟလကံကိ လမ်းမိးပြီး အကိုးပေးတယ်ဆိုတာက တရံတခါါလောက် ဖြစ်ဖွယ်ဋိပါတယ်။ အမႈ၂မးအားဖြင်တေ အဋကထာကြီးများက ပြထားတဲ့အတိုင်း

တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမှာ အဲဒီ အဋ္ဌကထာကြီးများက ဆိုထားတဲ့အတိုငဲးဘဲ

ဒါပေမဲ့ တမ္ဗဒါဌိကဝတ္ထု စသည်ကို ထောက်ဆကြည့်လျှင် အ၁သန္နကံကလဲအားကိုးရှပါတယ်။ တမ္ဗဒါဌိကဟာ ၅ ၅-နှစ်ပတ်လုံး လူတှေ့ကုံ သတဲလာခဲ့တယံ;သေခါနီးမှာ အရှင်သာရိုပုတြာအား နှုားနိ ယာဂူကို လှူပြီး တရားနာတာန္နဲ့ ”| သေသည်ဇါ အခြားမဲ့မှာ တုသိတာနတံပြည် ရောကဲသူားရတယံ။ (ဓမ္မပဒ.ဋ္ဌ။

သီဟိင်က၊န်း မခံအင်္ဂကရာမ၀ ဒမိဋ =တမယ်လ် လူမျိုး ဒါရဝမ်တယောက်ိသတဲး “သက နေစဉ် ငါးများပြီး အနှစ်ငါးဆယ်ပတ်လုံးအသက်မှေးနေသတဲ့၊ .သေခါနီးကျတော့ စူဠပိဏ္ဍပါတိကတိဿထေရ်က သနုားတာနဲ့သွားပြီး သရဏ `ဂှမ်နဲ့ ငါးပါးသီလကို ပေးတယ် သခုဏဂုမ်ကို ဆောက်တည်ပြီး မေးခိုင်သူားလို ~”