ဓမ္မလမ်း
← အရိမေတ္တေယျ ဘုရား

အရိမေတ္တယျဗုဒ္ဓဝင်စာစုများ

ဦးကျော်လှိုင်

ရင်းမြစ် — ကမ္ဘာအေး ဗုဒ္ဓသုတေသနစာကြည့်တိုက်

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းကို PDF (37 MB) တွင် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — ဒီပဲယင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သြဝါဒ
  1. ၁။ ကျမ်းဦးမိတ်ဆက်
  2. ၂။ အမှာစာ
  3. ၃။ အနာဂတဝံသပါဠိတော်
  4. ၄။ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာ နိဒါန်း
  5. ၅။ သမန္တဘဒ္ဒိကာ (အနာဂတဝံသ) အဋ္ဌကထာ
  6. ၆။ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာ မှတ်သားဖွယ်ရာများ
  7. ၇။ အနာဂတဝံသပါဠိ - မြန်မာပြန်
  8. ၈။ အနာဂတဝင်
  9. ၉။ မေတ္တေယျဘုရားအလောင်း
  10. ၁၀။ မေတ္တေယျဘုရားဖူးရအောင်
  11. ၁၁။ မေတ္တေယျ-ဗျာကရဏ (အရိမေတ္တေယျဗုဒ္ဓဝင်) ပါဠိတော်/မြန်မာပြန်
  12. ၁၂။ အနာဂတဝင်ကျမ်း
  13. ၁၃။ အနာဂတဝင်ကျမ်းလာ ရင့်မာတစ်ကျိပ် ဘုရားအလောင်းတို့ကို စုပေါင်း၍ မှတ်သားစရာ ကဗျာလင်္ကာပေါင်းချုပ်
  14. ၁၄။ ဒီပဲယင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သြဝါဒ

ဒီပဲယင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သြဝါဒ

စာ ၃၈၉

မသိလျှင်မေး သံသယကို စင်အောင်ဆေးရ်။ သီလကိုအလေးပြု။

သုတကျမ်းဂန်။ အသိဉာဏ် ဘယ်လိုပင်သန်သန်း ဘယ်လို

သီလဖြူစင်၊ စိတ်ကောင်းဝင်ရ်။ မင်မျိုး သို့သွင်း၊

င ၂အသေရှင်း အပါယ် လည်းကင်းကြမှ။ ယခုခေတ်မှာအကောငးဆုရမည။

၁။ ဟိုတစ်နေ့တွင် သေရ လူ့ပြည်သို့ ခေတ္တရောက် စိတ်-

စေနှင့ အထငလ္ဗႈ လလမ့မညး'

| ခု ငါတူရွဲ ငါ့ဟာဟူရွဲ အစွဲအလမ်း အတွယ်ဘခင် အမျှင်

ဌ၄၊ အမျှငအရှုပကု အဖျုတ၊ ရတနးတူ. အလုဝ၊။

၅။ ဖြုတ်ရမည်မှာ၊ ညှိနံပုပ်သည့်၊ နာမ်နှင့်ရုပ်ကိုး ဟုတ်-

တုတတုတ ဟနတနတန အကောငမထငဝါ လက္ခဏာရေး

တင်ရ ဆင်ခြင်း

ြူ မပြုတ်လျှင်အပျိုး နောင်အကျိုး မျိုးရမည်အမှန်

၇ ပါရမီပျိုး။ အပင်ပျိုး။ ပိုးမထိုးစေနှင့်။

အဓိပ္ပါ ယ်အချုပ်ကား- မ သိေ သာအရာကို မေးမြန်းရမည်;အကျင့်သီလကို အလေးပြုရမည်။ ကျမ်းဂန်တတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မတတ်သည်ဖြစ်စေ အယုတ်ဆုံးအားဖြင့် သီလကို ဖြူစင်အောင် သုတ်သင်၍

စာ ၃၉၀

စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းဝင်ပြီး မဂ်မျိုးစေ့သို့ရောက်အောင် အပါယ်တံခါးဝိတ်အောင် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှ ယခုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒခေတ်အခါကြီးမှာလူကောငးရတ နးကောငး ဆုရမည။

၁။ ဟိုဘဝ ဟိုတစ်နေ့က သေရ်ါ လူ့ပြည်သို့ ခေတ္တရောက်လာတဲ့ဧည့်သည် အာဂန္တုတွေသာ ဖြစ်ကြသည် စိတ်နေစိတ်ထားမမောက်ကြွားနှင့် မောက်ကြွားလျှင် ကုသိုလ်အရင်းကလေး ပျောက်-

၂။ သံသရာခရီးသွားရာမှ လူ့ပြည်မှာ ခေတ္တဝင်ရှ် နားတဲ့ဧည့်သည်များသာ ဖြစ်ကြသည်၊ အမြဲနေသည့် အိမ်သယ်တွေ မထင်ကြနှင့် အိမ်သယ်တွေဟု အထင်လွဲနေလျှင် သံသရာဆင်ရဲထဲမှာ

၃ၤ ငါ့ကို ငါ့ဟာ ငါ့ဥစ္စာ ငါ့မယား ငါ့သား ငါ့သမီး ငါ့ပစ္စည်း ငါ့ရွှေးငွေဟူ၍ အစွဲအလမ်း သက္ကာယဒိဋ္ဌိ အမျှင်မရှုပ်စေနှင့်။အမှှင်ရှုပ်ပြီး အစွဲအလမ်းအားကြီးလျှင် သံသရာမြစ်ဇလုပ်မှာ မပေါ်ဘဲဥဂလမ္ဝည ဝ ၀၀ လ င ၈ ၀ဂ ၀၈ ၀ ရြ

၄ ထုသက္တာလထ ဋ္ဌ အစ္စအလမႈး အမျှငကုဖျုတ ရန အလုဝသည်သာလျှင် ရဟန်းတို့င်ါ အလုပ်ဖြစ်သည်။

| ၅ ထိုအမျှင်ကို _ဘလ်လိုဖြုတ်ရမလဲဆိုလျှင် နာမ်နှင့်ရုပ်ကိုဟုတတုတတုတ ဟနတနတနမထငဘ အနစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ-ဟုလက္ခဏာရေးသုံးပါး သို့တင်ရွ် ထင်မြင်အောင် ဆင်ခြင်ပွားများရမည်။

၆ ထိုသို့ ပွားများလျှင် ယခုဘ၀မှာပင် ထိုသတ္တာယဒိဋ္ဌိအမျှင်ဖြုတ်ရ နိဗ္ဗာန်သို့ထုတ်ချောက် မရောက်သေးကာမူ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း ကောင်းမှုပါရမီမျိုးစေ့ အကျိုးတွေ့မည် အမှန်တည်း။

၇။ ထိုပါရမီမျိုးစေ့ စိုက်ပျိုးရာမှာ ဂိုးထိုးကာ ပျက်စီးရ မကုန်စေနှင့် အောင်အောင်မြင်မြင် သန်သန်မာမာကြီးဖြစ်အောင် စိုက်ပျိုးရမည္ဟု ဆုလုပေသတညး။ |

စာ ၃၉၁

၁။ ရှေးကအကြောင်း ကံကောင်းထောက်မ၍ ခုဘဝရရှိသည့်ဥစ္စာတွင် စားသမျှ မစင် ထားသမျှ မသေခင်း လှူသမျှအပင်း အခါတောင်းတွင် လူဖြစ်ခိုက် စိုက်လည်းစိုက်ထားလည်းထား စားလည်းစား ဘရိုးအရင်းကို ဖယ်ရှစားကျောက်ခဲကို မဝါးမိစေနှင့်1၂။ လသမျှ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ့်ဟား ထားသမျှ အများဆိုင် အများ

ခု၊ သူသူ ငါ၏။ သတ္တဝါ၊ ခေတ္တနားသည့် ခရီးသွားပမာ၊ဌ၄ ဓမ္မတာတရား အနစ္စနုငငသား၊ နား ရာမှ ထသွားသောဘခါ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ့်ဟာ ကိုယ့်ဥစ္စာမှ ကိုယ့်နောက်သို့ပါသည်၊ ဂ ၀၀ င စြ ၀၀၈ စြ၅။ သားမယား၀ဝါ။ အများဆုငသည့ ကျနဥစ္စာမှာ ကုလ့နောကသို့ မပါ အရာရာတွင် _ အမျှင်ဖြုတ် ထွေးမရှုပ်စေနှင့်

၆ြူ အတွယ်အခင် အမျှင်အရှုပ်ကိုလည်း ဉာဏ်အမြင်သန်မှဖြုတနုငသည၊၇။ ဉာဏ်မျက်စိမွဲ _အမြင်နဲက အထင်လွဲ၍ လဲတတ်သည်သတထားရမည1၈] ဖ သိလျှင်ပြယ်။ တွယ်သမျှဘေး ပြယ်မှပင်

ပြ မသိသမျှ တပတ်ပတ် သိမှပင် အပြီးသတ်မည်;၁၀4 မသိက္ခ-အစ၊ သိက-အဆုံး။ ကိစ္စတုံးသည်;၁၁။ ကပ္ပါအစ။ တေဇောက။] ဆင်းရဲအစ၊ မသိမောဟက၊1၁၂။ အသိဉာဏ်မနဲ ဉာဏ်မျက်စိမမွဲရအောင်။ ပရမတ္ထစက္ခုကျမ်းကို စွဲမြဲရမည်;၁၃။ ယင်းပရမတ္ထစက္ခုကျမ်းကို စွဲမြဲက နက်နဲသောသဘာဝကိုသိမြင်နိုင်။ ဘဝါဘဝက မရဘူး။ ထူးမြတ်လွန်ကဲ အလွန်ရခဲသေား ပရမတ်ဉာဏ်မျက်စိ အလင်းကို လက်ငင်းရနုငသည။

စာ ၃၉၂

အဓိပ္ပါယ်အချုပ်ကား- ရှေးကုသိုလ်ကံ ထောက်မသဖြင့်

မစင်ကျင်ကြီးဖြစ်၍ သွားရတော့သည်ၤ သိမ်းဆည်းစုဆောင်း၍ ထားသမျှဟာ မသေခင် ခေတ္တကလေးသာ အသုံးကျသည်၊ | လ္ဒူဒါန်းသမျှကလေးသည်သာ လျှင် အဝင်စိုက်ရွ် ထားသလို မပျောက်မပျက်ရှိတော့သည်။ သာသနာတော်နှင့် ကြိမ်ကြိုက်တဲ့ အခါကောင်းကြီးမှာလူဖြစ်ရတဲ့အခါမှာ ကုသိုလ်အပင်များကို ကြိုးစားရ စိုက်ပျိုးကြရမည်ထားတန်သမျှကိုလည်း ထား၊ စားတန်သမျှကိုလည်း စားရမည်;မစင်ကြယ်သောပစ္စည်း` မပါရအောင် အရိုးအရင်းကိုလည်း ဖယ်ရှစားရမည်။ စားသောက်ရင်း အကုသိုလ်မဖြစ်ပွားရအောင် ကျောက်ခဲကိုလည်း မဝါးမိအောင် သတိဆောင်ရမည်။

လှူသမျှတန်းသမျှသာလျှင် ကိုယ်ပိုင်ကိုယ့်ဥစ္စာဖြစ်သည်;မလျူဒါန်းဘဲ သိမ်းဆည်း၍ ထားသမျှ ဥစ္စာသည် မိမိတစ်ဦးတည်းသာဆိုင်သည်မဟုတ်။ အများဆိုင်သော ဘုံပစ္စည်းဖြစ်သည်၊ ထိုက်ရာလူကယူရ ထိုက်ရာမှာ နားလိမ့်မည်၊

သူသူ၏၏ သတ္တဝါတို့သည် ခေတ္တနားသည့် ခရီးသွားဧည့်သည်တွေသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထရ္ခ်သွားတဲ့အခါ .ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာသာလျှင် ကိုယ့်နောက်သို့ ပါလိမ့်မည်ႈ

သေသွားတဲ့အခါ အလှူသာလျှင် ကိုယ့်နောက်သို့ ပါလိမ့်မည်ၤ သားသမီး၊ သားမယားနှင့်တက္ဒ အများဆိုင်သော ဘုံပစ္စည်းမှာကိုယ့်နောက်သို့ ပါလိမ့်မည်မဟုတ်၊ မလှူဒါန်းဘဲ ကျန်ရစ်တဲ့ပစ္စည်းကို _သားသမီးတွေ အမွေခွဲ၍ ယူကြလိမ့်မည်၊

အရာရာမှာ တွယ်တာခင်မင်တဲ့ သံယောဇဉ်အမျှင်ကိုလည်း ကြိုးစားရွ ဖြုတ်ကြရမည်၊

ထိုအမျှင်ကို ဉာဏ်အမြင်သန်မှ ဖြုတ်နိုင်မည်' ဉာဏ်မျက်စိမွဲက အလွဲလွဲအချော်ချော် အထင်မှားကုန်လိမ့်မည်။

မောဟမိပြီး မသိမမြင်လျှင် တွယ်တာခင်မင်ရှ် နေလိမ့်မည်၊ မောဟစင်ရှ် သိမြင်ခြင်း အလင်းဉာဏ်ကိုရလျှင် ခင်တွယ်ခြင်း

စာ ၃၉၃

ပျောက်ပြယ်လိမ့်မည်' မသိမမြင်သမျှ ဉာဏ်အလင်းကို မရသမျှကာလပတ်လုံး တရစ်ပတ်ပတ် သံသရာမပြတ်နိုင်ချေ၊ သိမြင်ထင်လင်းရ်ဉာဏ်အလင်းကို ရသောအခါမှ သံသရာနခန်း သတ်လိမ့်မည်၊

ကမ္ဘာလောကကြီး၏အစ တေဇောဓာတ်က ဖြစ်သကဲ့သို့ဆင်းရဲဒုက္ခဓါအစလည်း မောဟတရားဖြစ်သည်။

ထိုမောဟတရားကင်း၍ ပရမတ်ဉဥာဏ်အလင်းကိုရအောင်ပရမတ္ဆသဘောတရားတွေကို ခွဲခြားပြဆို၍ ထားသော ပရမတ္ထစက္ခုကျမ်းကို လက်စွဲပြုရမည်၊ ထိုကျမ်းကို လက်စွဲပြုပြီး ကြည့်ရှုလေ့လာပါလျှင်လွန်စွာထူးမြတ်သော ပရမတ်ဉဥာဏ်အလင်းကို လက်ငင်းရနိုင်သည်ဟုဆိုလိုပေ သတည်း:

ဒီပဲယင်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သြဝါဒ