အရိမေတ္တယျဗုဒ္ဓဝင်စာစုများ

အနာဂတဝင်ကျမ်း

အဘိဘူ ဒီဃသောဏီ င

စင် စ သုဘော တောဒေယျာဗြာဟ္မဏော၊

သမ္မောမ လဘန္တ အနာဂတေ/?'

ဥတ္တဓမေား မြတ်စွာထသော။ ဓေတွေလသျော စါ အရိမေတ္တေယျအမည်တော်ရှိသော ဘုရားရှင်ငှင်း။ ရာမော စ ရာမမင်းငှင်း၊

စ အဘဘူနတမဝဌ အ သာတာ စ ၁ကဂသောဏအမည္ရရှုသောအသူရနနတမငးဌငး။ စက စါ စတဗုဏ္ဌားငုငး၊ သုဘော စ သုဘလုလင်ငှင်း၊ တောဒေယျာဗြာဟ္မဏော စ၊ တောဒေယျပုဏ္ထားငှင်း;နာဠာဂိရိ စ နာဠာဂိရိဆင်ငှင်း၊ ဝပလလေယော စ ပလလေယျဆင်ငှင်း။က္ကမေ ဒသါ ဤတစ်က်ျပ်ကုန်သော၊ ဗောဓိသတ္တာ။ ဘုရားလောင်းတို့သည်၊ အနုတ္တမေန။ အစဉ်သဖြင့် အနာဂတေး နောင်လာလတ္တံ့သောအခါခ်ၤ သမ္ဗောဓိ။ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ လဘန္တီ။ ရကြကုန်၏ က္ကတိ ဤသို့။ ဗျာကာသိ။ ဗျာဒိတ်ထားတော်မူ၏၊

# မေတ္တေသျော ဥတ္တမော ရာဓော။ ပသေနဒီ ကောသလော ဘိဘူး

ဒီယဃသောဏီ စ သံကစ္စော။ သုဘော တောဒေယျဗြာဟ္မဏော။# နာဠာဂိရိ ၀ဝလလေလျော၊ ဗောဓိသတ္တော က္ကမေ ဒသ

အနုက္ကမေန သမ္ဗောဓိ။ ပါပုဏိဿန္တိ နာဂတေ/ [

အဇိတမင်းသား ရတန်းပြုခဏ်း

လူနတ်ထွတ်ထင်ႈ အရှင်မြတ်လှ၊ ဂေါတမဘုရားဖြစ်တော်

အဇာတသတ်မင်းအားစွဲ၍ ထိုမင်းဇစ်ါမိဖုရား ကဉ္စနဒေဝီဇါဝစ်းဦဌိ ပဋိသန္ဓေနေ၍ ဆယ်လစေ့လျှင် ဖွားစါၤ ထိုသတို့သားအား အဇိတ-ဟူသောအမည်ကို မှည့်ကုန်ဝ်ါၤ ထိုအဇိတမင်းသားကား အခြံအရံမင်းသားငါးရာနှင့် ပြည့်စုံစ်ါၤ တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်လတ်သော် ခမည်းတော် အဇာတသတ်မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားအမွေတော်ကို ခံပါဆို၍ မင်းသားငါးရာရံလျက် အထူးထူးသောဆွမ်းစသော အဖျော်ယမကာတို့.ဖြင့်ငင်း။ ပုဆိုးစသော လှူဘွယ်ဝတ္ထုတို့ကို များစွာဆောင်စေခဲ့၍ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်သို့ သွားသောခရီးကို တန်းဆာဆင်စေစပြီးမှရထား၊ မြင်း၊ ဆင်၊ ခြေသည်၊ အမတ်၊ သူဌေး၊ ပုဏ္ထားခြံရံလျက်အဇိတမင်းသားကိုခေါ် ရ် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်သို့ သွားလေဇါါ ဘုရားရှင်ထံတော်ခဌိ ရဟန်းပြု၍ အထိတမင်းသားကား တည်ကြည်ခြင်း။ ပညာအစရှိသော ကျေးဇူးဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်ရှ် အဇိတမထေရ်ဟုထင်ရှားစွာဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားကား အဇိတမထေရ်ကို ခေါ်တော်မူလေရ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ ကပိလဝတ်ပြည်သို့ ကြွတော်မူလေရွ် နိဂြောဓာရုံကျောင်း၌ နေတော်မူ၏ၤ

ထိုသို့ နေတော်မှုသောအခါ ပဇာပတိဂေါတမီသည်ဘုရားသခင်အား ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူချင်သော နှလုံးသဒ္ဓါ ကြည်ညိုစွာရှိ၏ၤ နီလှစွာသောရွှေတို့ဖြင့် ရွှေဖျဉ်းတို့ကို လုပ်စေရွ် ရွှေမှုန်ဖြင့်မြေကိုရော၍ ရွှေဖျဉ်းတို_၌ ပြုစေပြီးမှ ပဇာပတိဂေါတမီကား ဝါစေ့ကိုလက်နှင့်ကိုင်ရှ် ရွှေဝါပင်ပေါက်ပါစေသားဟု အဓိဋ္ဌာန်သစ္စာပြုသဖြင့်ရွှေဖျဉ်းတို့်စိုက်ရှ် ရွှေဝါပင်ပေါက်လေဇါါ။ အပွင့်ကား မတာလှေတားပွင့်နှင့်တူ၏ အသီးကား မြအဆင်းနှင့်တူ၏၊ ပဇာပတိဂေါတမီကားဝါပင်ပေါက်လေသော် မိမိလက်ဖြင့်ကောက်ရွှ် ရွှေလင်ပန်းဋ်ထည့်လျက်

တန်းဆာဆင်ပြင်၍ ယက်ကန်းဇရပ်ကို နံ့သာမျိုးကြဲ၍ လူအကြပ်ကိုမြဲစွာထား၍ ယက်စေသော် ပုဆိုးတစ်ထည်ပြီးဇါ အလျားကားတစ်ဆယ့်လေးတောင်။ အနံကား ခုနစ်တောင် ရွှေကိုခပ်သကဲ့သို့ရှိစ်ါတစ်ထည်သည်လည်း ရှင်းနည်း၊ ထိုပုဆိုးတစ်စုံကို ပတ္တမြားကျုတ်တွင်ထည့်ရှ် ပန်းနံ့သာအထုံအခိုးအမွှေးများစွာ လက်စွဲလျက် ရွှေသင်္ကန်းထည့်သော ပတ္တမြားကျြတ်ကို မိမိခေါင်းထက်ရွက်ရွ် ဆွမ်းစသောများစွာသောလှူဘွယ်ဝတ္ထုကို ဆောင်ရ တံခွန်ပန်းနံ့သာလက်စွဲလျက်သာကီဝင်မင်းသား၊ မင်းသမီးငါးရာခြံရံလျက် နိဂြောဓာရုံကျောင်းတော်သို့ သွားလေသော် ဘုရားရှင်လည်း ကြယ်များအပေါင်းခြံရံလျက်ထွက်သော လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ သင်္ဃာတော်အပေါင်းခြံရံလျက် ရောင်ခြည်တော်ခြောက်ပါးကိုလွှတ်၍ ရွှေသလွန်ထက် နေတော်မူ၏။

မထွေးကောဂေးတမကား ဘုရားရှငအထတော ဓနးမဝေးသော အရပ်ခွ် ငါးပါးသောရှိခိုးခြင်းဖြင့် ရှိခိုးရ်နေစ်ါၤ ကိုယ်တော်၏တင့်တယ်ခြင်းကိုမြင်၍ ပတ္တမြားကြုတ်ကိုဘွင့်လျှက် တစ်စုံသောရွှေသင်္ကန်းကိုကိုင်လျက် နားတော်လျှောက်ဇစါ“ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသောမြတ်စွာဘုရား အကျွန်ုပ်သည် ဘုရားရှင်ကိုရည်ရွှဘကျွန်ုပ်လက်ဖြင့် စင်ကြယ်စွာယက်လုပ်ရသော ဤသင်္ကန်းကို အကျွန်ုပ်အား သနားသဖြင့် ခံယူတော်မူပါ”ဟု တောင်းပန် တစ်ထည်ကိုမြတ်စွာဘုရား ခံယူတော်မူစ်ါၤ တစ်ထည်ကို သံဃာဘားလှူဟု မိန်တော်မူ၏။ မိထွေးတော်လည်း မြတ်စွာဘုရားစကားတော်ကို ဝန်ခံရှ်ရွှေသင်္ကန်းတစ်ထည်ကို သံဃာအ{ီး ကပ်လေသော် ရှစ်ကျိပ်သောမဟာထေရ်တို့သည်ငှင်း။ တစ်ပါးသောရဟန်းတို့သည်ငှင်း မခံဝံ့ကုန်၊

မထေရ်ကား ရဟန်းများအလယ်ဦဌိ၌နေလျက် ကြံ ဘုရားမြတ်စွာကား

သွင်းရှ် ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်သော ယောက်ျားမြတ်ကား မကြောက်မရွံ့ ခြင့််မင်းကဲ့သို့ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောပုဆိုးကို ခံလေ၏ၤ ထိုရောအခါ ရဟန်းပရိသတ်တို့သည် အုတ်အဘုတ်ကျက်ကျက်သော အသံသည်ဖြစ်လတ်ရှ် ရှစ်ကျိပ်သောမဟာထေရိတို့သည်ငင်းး တစ်ပါးသောရဟန်းတို့သည်ရှင်း မခံဝံ့သောရွှေသင်္ကန်းကို တစ်ယောက်သောအညတြရဟန်းခံလေစ်ါဟု ကဲ့ရဲ့သောစကားကို သောသောညံ ဆိုကြကုန်ဇါ၊ ထိုစကားကို ဘုရားရှင် ကြားတော်မူ၍ ပရိသတ်အပေါင်းကို ကြည့်တော်မူမြဲကြည့်ဝါၤ ခပ်သိမ်းသောသူတို့၏ ယုံမှားခြင်းကို ဖျောက်ပေအံ့ဟု`ချစ်သားရဟန်းတို့ ဤရဟန်းကို အညတြစကားဖြင့် မဆိုကြလင့်။ ဤ

သောနေကဲ့သို့ ပြာလွှမ်းသောမီးကဲ့သို့ မနုဿလိဂ်္ဂနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်ရှ်နောင်သောအခါ မေတ္တေယျဘုရားဖြစ်လတ္တံ့ဟု မိန်.တော်မူပေဇါါ။

အဇိတမထေရ်သဝိတ်ယူခဲ့ပြီး ဆုတောင်းစဏ်း

ထိုရောအခါ ဘုရားရှင်ကား အာနန္ဒာကို ခေါ်တော်မူရွ်ကျောက်သပိတ်ကိုယူခဲ့ဟု မိန့်တော်မူဝါၤ ညီတော်အာနန္ဒာလည်းနတ်သားလေးယောက်လှူသော အနားလေးရစ်ရှိသော မြကျောက်သပိတ်ကိုယူခဲ့၍ မြသပိတ်ကို ကပ်လေဇါ်ါၤ ဘုရားရှင်လည်း လက်ဝါးပေါ်တွင်တင်ရွ် ကောင်းကင်သို့ လွှတ်တော်မူလိုက်၏၊ အတိုင်းမသိသော စကြာဝဠာတိုက်ကို လွှမ်းရွသွားလေသော် ရှစ်ကျိပ်သောမထေရိ်တို့သည်ငှင်းး ထိုမှတစ်ပါးသော ရဟန်းသည်ငှင်း။ လွှတ်လိုက်သောသပိတ်ကို ယူချေဟု စေတော်မူ၏။ တစ်ယောက်သောသူမျှ ယူဆောင်အံ့သောငှာ မတတ်နိုင်သော် အဇိတမထေရ်ကို ခေါ်တော်မူရှ် ငါလွှတ်လိုက်သော သပိတ်ကို ယူချေလော့ဟု စေတော်မူဇါၤ အဇိတမထေရ်လည်း ဝန်ခံရှ် သွားလေသော် တခဏခြင်းပင် သပိတ်တော်ကို

ဆောင်ခဲ့၍ ရောက်လေဇိ်ါ၊ ထိုရောအခါ အဇိတမထေရ်ကား မိမိရသောရွှေဖျဉ်းကို ဘုရားရှင်နေတော်မူသော ညောင်စောင်းထက်ဥ ဗိတာန်ကြက်ရွှ လှုူ်ါ၊ လှူပြီးသောကာလ ဆုတောင်းဇါ၊

အကျွနိုပ်ကား မြတ်စွာဘုရားကို ဗိတာန်ကြက်ရွှ် လှူသောအကျိုးအားဖြင့် အကျွန်ုပ်ဘုရားဖြစ်သောအခါဌိ ရတနာခုနစ်ပါးတို့ဖြင့်ပြီးသော ရွှေပန်းဆိုင်း၊ ငွေပန်းဆိုင်း၊ သန္တာပန်းဆိုင်း၊ ပုလဲပန်းဆိုင်းတို့ဖြင့် ပြီးသည်။ ငှင်းတန်းဆာဆင်လျက် တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာရှိသောဆန်းကြယ်တင့်တယ်စွာသော ဗိတာန်သည် ဖြစ်စေသတည်းဟု ဆုတောင်းပြီးသော် တင့်အပ်သောအရပ်ဒခိ ဘုရားရှင်ကို ငါးပါးသောရှိခိုးခြင်းဖြင့် ရှိခိုး၍ နေင်ါ။ ဘုရားရှင်လည်း ပြုံးတော်မူစ်ါၤ ထိုရောအခါတရားဘဏ္ဍာစိုးဖြစ်သော အာနန္ဒ္ဓာမထေရ်သည် နေရာမှထ၍ ရှိခိုးလျက်ပြုးတော်မူသောအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်အား ဟောတော်မူပါလောဟုတောင်းပန်လေဇါါ။ မြတ်စွာဘုရားကား နံ့သာမှုန့့်ထည့်သော ရွှေကျြတ်ကို ဖွင့်ဘိသကဲ့သို့ ပရိသတ်အဆုံးတိုင်အောင် ကြားစေလျက် အာနန္ဒာအဇိတမည်သော ရဟန်းသည် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာဠဌိပင် အရိမေတ္တေယျဘုရားဖြစ်လတ္တံ့သတည်းဟု ဗျာဒိတ်ထားတော်မူ၍ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဝင်စားတော်မူလေဇါါ။ အရဟတ္တဖိုလ်မှ ထတော်မူလတ်သော် ထိုရောအခါတရားစစ်သူကြီးဖြစ်သော သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည် ရဟန်းတို့အလိုကိုသိရ လက်အုပ်ချီကာ ရှိခိုးလျက် နားတော်လျှောက်ဇါါ/ အဇိတရဟန်းကား အဘယ်နံရောအခါခိ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်မေတ္တေယျဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ အကျွန်ုပ်အား သနားခြင်းကိုစွဲ၍ ဟောတော်မူပါဟု တောင်းပန်လျှောက်ထားဇါါ။

မြတ်စွာဘုရားသည် သျှာရိပုတ္တရာအား ဤအနာဂတ္ဝင်ကျမ်းကို ဟောတော်မူဇါ်ါ။ မေတ္တေယျဘုရားသည် အဘယ်သို့သောအခါဠဌိ ဖြစ်လတ္တံ့နည်းဟူမူကား ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ၊ ငါဘုရား

ပရိနိဗ္ဗာန်လွန်ရွ် ကာလကြာသော် ငါးပါးသောကွယ်လွန်ခြင်းဖြင့် ကွယ်လတ္တံ့ ငါးပါးသောကွယ်ခြင်းဟူသည်ကား (၁) ပဋိသမ္ဘိဒါခေတ်ကွယ်ခြင်း။(၂) မဂ်၊ ဖိုလ်ကွယ်ခြင်း' (၃) အကျင့်ကွယ်ခြင်း။ (၄) ပရိယတ္တိ-ပိဋကတ်သုံးပုံကွယ်ခြင်း၊ (၅) သံဃာကွယ်ခြင်း။ ဤငါးပါးတည်း။

ဝဋိသမ္ဘိဒါလေးဝါးနှင့်ပြည့်ခုံသော ရတန္ဆာခေတ်တွယ်ခြင်း

ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ငါဘုရားလွန်၍ အနှစ်တစ်ထောင်ရှိလေသော် ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးနှင့်ပြည့်စုံသော ရဟန္တာအဖြစ်ကို မရလတ္တဲ့သတညး။

မင်ဗိုလ်ကွယ်ခြင်း

ထိုေ နာက်ေ သာတ ခါဌိ ငေ သာတာဗတ္တိဖိုလ်၊ သက ဒါဂါမိဖိုလ်,အနာဂါမိဖိုလ်ကိုသာ ရနိုင်လတ္တံ့သတည်း။

အကွင့်ကွယ်ခြင်း

ထို့နောင် အဆုံးစွန်သော ပါရာဇိကကိုသာ စောင့်လတ္တံ့ပါရာဇိကစောင့်သော ရဟန်းတို့ကာလဌိလည်း အနှစ်တစ်ထောင်တည်လေဇါါ ထိုရောအခါ အဆုံးစွန်သော ရဟန်းတစ်ယောက်သည် သီတင်းပျက်ခြင်း အသက်ကုန်ခြင်းသို့ ရောက်လေသော် ဤကားအကျင့်ကွယ်

ၿရိယတ္တိတ္ဝယ်ခြင်း

မ။ ပရိယတ္တိတွယ်ခြင်းဟူသော်ကာ တစ်ရွေ့ရွေ့ကြာလေသော်

သော် အမတ်စစ်သူကြီး မစောင့်လတ္တံ့ အမတ်စစ်သူကြီး မစောင့်လတ်သော် ပြည်သူ၊ နိဂုံးသူတို့ . မစောင့်လတ္တံ့ ထိုအခါတွင် မိုးကောင်းစွာမရွာ မရွာလတ်သော် ကောက်ပဲမကောင်းလတ္တံ့။ ကောက်ပဲမကောင်းလတ်သော် ဒါယကာတို့သည် ပစ္စည်းလှူအံ့သောငှာ မတတ်နိုင်၊

မတတ်နိုင်သော် ရဟန်းတို့သည် ပစ္စည်းမရ မရလတ်သော် တပည့်သားတို့အား သင်္ဂြိုဟ်ချီးမြှောက်ခြင်းကို မပြုရလတ္တံ. နောက်ကျလတ်သော်ပရိယတ္တိယုတ်လေရွ် ရှေးဦးစွာ ပဋ္ဌာန်းကျမ်းကြီးကွယ်လတ္တံ့၊ ထိုနောက်ယမိုက်ကွယ်လတ္တံ့ ထိုနောက် ပိဋကတ်သုံးပုံ ကွယ်လတ္တံ့၊ ထိုနောက်အင်ုတ္တရနိကာယ်၊ ထို့နောက် ကထာဝတ္ထုး ထို့နောက်ပုဝ္ဂလပညတ်။ထို့နောက် ဝိဘင်းကျမ်း၊ ထို့နောက် မရွိမနိကာယ်။ ခုဒ္ဒကနိကာယ်။ဒီဃနိကာယ် တွယ်လတ္တံ့၊ ထို့နောက် ဝေဿန္တရာ ကွယ်လတ္တံ့;အပဏ္ဍကဇာတ်တို့သည် ကွယ်လတံ့ ဂါထာလေးပုဒ်ရှိသေးစါ။ နောင်ကတာလသော် သဒ္ဓါကြည်ညိုသော မင်းတစ်ယောက်သည် အသပြာထောင်ထုပ်ကို ဆင်ဦးခေါင်းထက်တင်ရှ် ဘုရားမြတ်စွာ ဟောတော်မူသော တရားလေးပုဒ်၊ လေးဂါထာကို ဟောပြောနိုင်သောသူတို့ကိုတွေ့လျှင် ဤအသပြာထောင်ထုပ်ကို ယူစေဟူရှ် ပြည်လေးမျက်နှာကိုလှည့်စေစ်ါ။ ထိုသို့ လှည့်လည်စေသော်လည်း တရားဟောသောသူကိုမရနိုင်။ ထိုဥစ္စာကို သွင်းပြန်ရလတ္တံ့သတည်း၊ ထိုအခါ ပရိယတ္တိကွယ်သည်မည်ဇါါ၊

သံဃာကွယ်ခြင်း

နောက်ကာလသေ် ဖန်ရည်စွန်းသောသင်္ကန်းဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်းဟု တစ်ထွာ၊ တစ်မိုက်ဆုတ်ရှ် ဆံပင်ဌိရင်း လည်ခ်ငင်း။ လက်နရင်း ကဗ်စေ၍ မယား၊ သားမွေးကုန်အံ့သတည်း၊ နောင်ကာလသော် ထိုမယား၊ သားမွေးခြင်း။ လယ်လုပ်ခြင်း ကုန်သွယ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရ လက်ခွိနားဋ်ကပ်သော သင်္ကန်းရှိသောသူကို ဘုရားမြတ်စ္ဗာ၏ သင်္ကန်းတော်အမှတ်ဖြင့် ရည်ရှ်လှူ၏။ လှူရသောဘကျိုးကိုမရေမတွက်နိုင်ဟူ၍ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ငါဘုရားဟောတော်မူ၏။နောင်ကာလသော် သင်္ကန်းဖြင့် အဘယ်ပြုအံ့နည်းဟု တောချုံပေါ်စွန်.လေဘုံံံ ချစ်သား သာရိပုတ္တရာ ဤသည်သာ လျှင် ရဟန်းသဏ္ဌာန်

ထိုသို့ အနှစ်ငါးထောင်စေ့လေသော် ငါဘုရား၏ သာသနာတော်သည် ပူဇော်သက္ကာရကို မရသည်ဖြစ်ရွ ပူဇော်သက္ကာရ-ရရာသို့သွားလတ္တံ့။ - ငါဘုရားဇါ ဓာတ်တော်၊ မွေတော်တို့သည် လူ့ပြည်,နတ်ပြည်၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်၊ နဂါးပြည်ခွ်ရှိခါ။ ထိုရှိသောဓာတ်တော်တို့သည်ပြောင်းကြွ၍ မဟာဗောဓိမဏ္ဍိုင်ခိသာ စည်းဝေးစုပုံ၍ ငါဘုရားစါနိမ္မိတသဏ္ဌာနိတော်ကို ဖန်ဆင်းရွ် ယမိုက်ပြာဋိဟာကို ပြလတ္တံ့သတည်း1ထိုရောအခါ ထိုအရပ်သို့ လူများမရောက်နိုင်၊ စကြဝဠာတစ်သောင်းဥိနေသော နတ်ဗြတ္မာတို့ရောက်၍ ယနေ့ကား အားဆယ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ပရိနိဗ္ဗာန်၀င်စံအံ့သတည်းး ယနေ့မှစ၍ အမိုက်အတိသာဖြစ်လတ္တံ့သည်ဟူရွ် ဝိုးကြွေးကြကုန်ဘံ့၊ ထိုရောအခါ ရောင်တော်ပြလတ်ရှ ဂန္ဓမာဒနတောင်မှ တရားဟောလတ္တံ့;နတ်၊ ဗြဟ္မာအပေါင်းတို့ကား ကုဋေတစ်သိန်းမျှ ကျွတ်လတ္တံ့ ထို့နောင်ဖကျ အကြွင်းမရှိ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်စံ

ချစ်သားသာရိပုတ္တရာ ထိုရောအခါ အမိုက်အတိသာဖြစ်ရ်မကောင်းမှုကို ပြုကြကုန်င်ါၤ လူတို့အသက်သည် ယုတ်လတ္တံ့ တစ်ရာကသည် ကိုးဆယ်။ ရှစ်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်။ အစဉ်အတိုင်းယုတ်ရွှ ငါးနှစ်ရှိသော ယောက်ျားမိန်းမတို့သည် အိမ်ထောင်ကြရ်တစ်ဖန် ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ်ရှိလျှင် မြေး၊ မြစ်ဖြစ်လတ္တံ၊ ထိုရောအခါကပ်သုံးပါးဖြစ်လတ္တံ့။ မွတ်သိပ်ခြင်းအန္တရာယ်၊ အနာဘန္တရာယ်။လက်နက်အန္တရာယ်ဟူရှ် အန္တရာယ်သုံးပါး ဖြစ်လတ္တံ့ ထိုရောအခါအနာအန္တရာယ်ဖြစ်၍ သေသောသူတို့သည် နတ်ရွာဌိဖြစ်လတ္တံ့ မွတ်သိပ်ခြင်းအန္တရာယ်နှင့် သေသောသူတို့သည် ပြိတ္တာဖြစ်လတံ့ လက်နက်ဖြင့် သေသောသူတို့သည် ငရဲခ််ဖြစ်လတ္တံ့