ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

တိရစ္ဆာန် ဘဝတှေမှာဘော့ အများ အား ဖြင့် မှေးပြီး~ကဘည်းက ကိုယ့်ဟာကိုယ် ရှာကြံပြီး စားရုတော့တာပဲ။ အစာရေရှားတဲ့ ဘရုပ်မှာဆိုယင် တိ_ခစ္ဆာန်တှေမှာ စားသောက်ရေးအတွက် အင်မတန်ပင်ပန်းရှာကြပါတယ်။ တောထဲက တိရစ္ဆာန်တှေဆိုယင် စောင့်ရှောက်မည့်သူမရှိဘူး အမြဲတမ်း တဆိတ်ထိတ်တလန့်လန့်နဲ့ ကိုယ့်ခန္မာ၀န်ကို ပြုစုနေ့ကြရတယ်။ တဒျိုက နေ့မဆူက်ဝံ့လှို ညဉ့်ကျမှ ထှက်ပြီး ရှာကြံ စ၁းသောက်(ကှရုဘယ်။;ငရဲဘုံ ပြိတ္ဘာဘုံဆိုဘ၁တွ္ရေကတော့ သက်သက် ဆင်းရဲခံနေကရုတဲ့ ဘုံကၠေဘဲ။ အဲဒ တှေကိုတော့ လူတှေမမြင်ရတဲ့ ဟာဘှေမှိုဒီနေရာမှာ ခှဲမပြေ၀ဧတ၇ပါဘူး။ နတ်တှေ့ထဲမှာလဲ ပြိတ္တာလောက်နီးပ : ဆင်းရဲတဲ့ ယက္ခခေါ်တဲ့ ပိသ၁စ-မြေဘုတ်တစ္ဆေမျိုးတွေ ဝိနိပါတ-ခေါ် တဲ့ အညံ့စားဘွေဆိုတာဟာလဲ စားရမဲ့သောက်ရှခဲ့ အလှန် ဆင်းရဲရှာကြပါတယ်။ ကောင်းကင်တည်ော်ဘေကတော ခါခ်းသာကပါတယ်။[ ဒါပေမဲ အသက်တမ်းကုန်တဲ့ “အခါကျတော့ ကုသိုလ်ကံ အားနည်းတဲ့ နတ်တှေမှာ

` အဲဒီတော သတဝဒါတေမာ မိမိထတိရဆဲခနာကိုယ်ကို ချမ်းသာ

ဤောင်ဤာဝိက်ထတ်ပလဝ်၌နေကဓတဒဟာ ဘဝတိင်းဘဝတိင်းဆင်းရဲနေကြရတာပါဘဲး ဟုတ်တယ် ယခု အကြောင်းသီညှတ်အဆင်ပြေပြီး ချမ်းသာ နေဘယ်သှိ ဆိုရဘဲ့ လူတွေလဲ ယခုလောလောဆယခှာ ချမႈးသာဓှချမႈသာရုအောင။' နောငဘ ၀

]၆ဂ ဗြဟ္မဝိဟာရုတရားတော်

တှေမှာလဲ ချမ်းသာသူားရုအောင်ဆိုတဲ့ ရှည်ရှုယ်ချက်နဲ့ မပြတ်

ရအောင် ကြောင့်ကြစိုက်ထုတ် ပြုလုပ်ရတယ်ဆိုတာကတော့ သှယုံကြည်ချက်နဲ့ သူ့.ဘာသာရေး အရပေ)! ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ။မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ဘာသာရေးအရ နောင်ဘဝနောင်က၁လ အတူက် ပြှုလုပ်နေကြရတာဘဲ။ နောင် ဘဝကိုမယုံကြည်တဲ့သူ တွေကတော့ ယခုလက်ရှိဘဝ အတှက် အင်တိုက်အားတိုက် ကြိုးစားနေကြရတာဘဲ။ အဲဒီလို ဘဝတိုင်းဘဝတိုင်း

ခန္ဓာ၀န် ရှိနေသမျက၁လပတ်လုံး ဘဝတိုင်းဘဝတိုင်း ချမ်း .

တာကို မြင်တော်မူပြီး သတ္တဝ”တှေကို သနားတော် မှုတယ်။ခန္ဓာဗန်ချုပ်ငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်အောင် ငါဘုရားမှတပါးပိုဆောင်ကယ်တင်နိုင်မည့်သူမရှိဘူးလှို သိမြင်တော်မူပြီး သတ္တ၁`တှေကို သနားတော်မူပါတယ်။ သနားတော်မူတဲ့အတူက် ထိုထိုအရပ်များသှို ကြု ရောက်ပြီးတော့လဲ တရားဟောတော်မူတယ်။လာရောက်ပြီး မေးတဲ့လူတှေ နတ်တှေကိုလဲ ဖြေခှင်းဟောကြားတော်မူတယ်။ နေ့ရောညဉ့်ပ။ါ အနားယူရုတဲ့အချိန်ဟ၁ သုံးလေး

နတ် လူ ဗြဟ္မာသတ္တဝ`တ္ရိအား ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။အဲဒါဟာ ကရုဏာက မိမိဓ်ချမ်းသာကို တားမြစ်တတ်တယ်လှို

ပြခဲ့တဲ့ ၀စနတ္ဆာရှ မြတ်စူာဘုရားမှာ မဟာကဓုဏာတော်ကမိမိခါ ချမ်းသာကို တားမြစ်နေပုံ ပါဘဲ ဘယ် လောက် အထိသနားတော်မူသလဲဆိုတော့ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခါ နီး လျောင်းစက်နေစဉ်အခါ ပရိနိဗ္ဗာန်စံဘှို နာရီပိုင်းလောက် အတွင်းမှာတောင်သုဘဒ္ဒပရှိဗိုင်အား တရား ဟောတော်မူခဲ့ သေးတယ်]! ` ဒီအထိသတ္တဝါတ္နိဝဓ်ါ ဆင်းရဲတှေ့ကိုမြင်ပြီး သနားတော်မူခဲ့ပါ တယ်။ယခုပြောခဲ့တဲ့စကားထဲမှာ သတ္တ၀ ါတှေ ဘဝ တိုင်းဘ ဝတိုင်းမပြတ်ကြောင့်ကြ စိုက်ထုတ်ပြုလုပ်နေပုံကို မြင်တော်မူ၍ သနားတော်မူတယ်ဆိုတာဟာ လိုရု င်းပါဘဲ။ အဲဒီစကားအရအားဖြင့််“သတ္တဝ တှေမှာ အမြဲပပြတ်လုပ်ကိုင်ပြီး ဆင် :ရဲနေကြရုတယ်။သနုားစရာကောင်းတယ်” ဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီး သနားခြင်းကရုဏာကိုပ္နားများနိုင်ဘိိုပါဘဲ[ နောက်ပြီးတော့ မြတ်စှာဘုရားမှာ မဟာကရုဏာတော်ဖြင့် သတ္တဝ)”တှေကို သနားတော်မူသဖြင့် အဆင်းခဲခံပြီး တရားဟောတော်မူပုံကိုလဲ အာရုံပြုပြီး

သတာဝ၊ါတေ ဘဝတိင်း ဘဝတိင်း ချမ်းသ၁ ရရေးအတက်

ခြငးကရုဏာကု ပူားစေကရအဘောင လုကဆုကရုမယ၊အားလုံးသတ္တ၀?ါတ္ရေချမ်းသာရရေးအတွက် ပပြတ် ကြောင့်ကြ ပြုနေရတဲ့ဆင်းရဲမှ လှုတ်မြောက်ကြပါစေ။ ဆင်းရှဲမှ လှတ်

အဲဒီဆင်းရဲမှံ ဘယ်အခါ လူတ်မြောက်မလဲဆိုယင်။ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ ဝန်ခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗ၁န်ရောက်တဲ့အခ”ါကျမှ လှုတ်င မြငက်ကြမယ်။ အဲဒီနိဗ္ဗာန်ရောက်ပြီး လှုတ်မြောက်ကြပါစေလှိုဆိုလိုတာပါဘဲ။ ကဲ-တခ)ါထပ်ပြီး ပူားလိုက်ကြပါဦး။အားလုံးသတ္တဝတှေ မပြတ်ကြောင့်ကြ ပြုနေရုတဲ့ဆင်းရဲမှလှတ်မြေဘက်ကြပ? စေ။ ဆင်းရှဲမှ လှုတ်မြေက်ကြပါစေ။ |

အို-န၁-သေသှို ဆောင်ပိုခံနေရုတာလဲ သနားစရာပဲ

ဥပနိယတိ လောကော အဉ္မုဝေါတိ ပသန္တာနံ.

ဗုဒ္ဓါနံ ဘဂဝန္တာနံ သတ္တေသု မဟာကရုဏာ သြက္ကမတိၤလောကော - သတ္တဝါ အပေါင်းကို။ ဥပနိ၌ယတိ - အိုခြင်းနာခြင်း သေခြင်းသှို ပိုဆောင်နေပါတကား။ အခ္မု ဝေါ-မမြဲပါ

မြင်တော်မှုကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါနံ ဘဂဝန္တာနံ-မြတ်စူာဘုရားတှိုအား။သတ္တေသု - သတ္တဝ တဒ] မဟာကရုဏာ - သနားခြင်း ကြီးစူာ

မူပေဝ်ါ တဲ့။

| သတ္တဝ။တွ္ရေဟာ ဘဝတိုင်း ဘဝတိုင်း ဘဝအသစ်ဖြင်ရာမှအိုခြင်းသှို ရောက်အောင်။ အိုရာမှ နာခြင်းသှို ရောက်အောင်

နဒရာမှ သေခြင်းသိူ ရောက်အှောင် အပိုအဆောင်ခံနေရုတယ်;မမြဲကြပါတကားလှို မြင်တော်မူပြီး မြတ်စွာဘုရားက သနား .တော်မူပါတယ် တဲ့ သတ္တ၀ တှေဟာ ဆင်ခြင်ကြည့်ယင် မိမိတ္နိကိုယ်ကို မမြဲဘူးလှဲ သိတန်သလောက်တော့ သိကှပါတယ်။ဒါပေမယ်လှို နုနုပျိုပျိနဲ့ အကြာကြီးနေရဦးမှာလိုလို့ အမြဲတမ်းကျနးှာနေမှာလုလု) တောတောန့ မသေနုငသေးဘူးလုလုထင်နေတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို ထင်နေစဉ်မှာပင် အကြောင်း

တာဘဲ။ ရုတ်တရက်တော့ မိမိကိုယ်ကို အိုတယ်လှို မထင်ကြသေးဘူး။ ဆံပင် ပဖြူလာတာ သူားကျိုးတာ စသည်ကို တ္တေရှမှ. အိုလာမှန်း သိကြရတယ်။ အဲဒီလို အိုအောင် နာအောင် သေးအောင် ဘယ်သူက ဆောင်ပိုနေသလဲ ဆိုတော့~မိမိတ္ရိကိုယ်ထဲမှ

သည်မှ စပြီး ရုပ်နာမ်တွေ့ဟာ အသစ်အဟောင်း ပြောင်းလဲပြီးတဖြေးဖြေးချင်း ရှင့်ရင့်လာတယ်1! စက္ကန့်တိုင်း မိနစ်တိုင်း နာရီတိုင်း ရှက်တိုင်း လတိုင်း နှစ်တိုင်း ရှင့်ရင့်လာတယ်၊ အနှစ်လေးဆယ်လောက်_ကျဘော့ ဆံဖြူခြင်း စသည်ဖြင့် အိုမင်းရုပ်တှေးထင်ရှားလာတယ်။ အဲဒီ အိုရာက အနာရောဂ၊တမျိုးမျိုး ဝှဲကပ်လာတယ်။ နာရာက သေသှားရတံယ်။ အချိန်နာရီတိုင်း အဲဒီအိုခြင်း နှာခြင်း သေခြင်းဆီသ္နို နီးကပ် နီးကပ်သူားတယ်။

ဥပမာအားဖြင့် သတ်မည့်နှုားကို နှားသတ်သမားတွေကဆ္နဲဆောင်သူားကြတယ်။ အဲဒီလို ဆွဲဆောင်သူားရာမှာ ခြေလှမ်းတိုင်း ခြေလှမ်းတိုင်း အသတ်ခံရုဘ္ဒို နီးကပ် နီးကပ်သူာ;တယ်။အဲဒီမှာ အသတ်ခံရှမည့်နှုားက သူ့ကို သတ်ပှို ဆွဲဆောင်နေကြတယ် ဆိုတာ သိပုံရပါတယ်။! သူတတ်နိုင်သမျ ရုန်းကန်နေတာကိုလဲ တွေရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှုဒးသတ်သမားတွေက အတင်းရိုက်နှက်ပြီး ဆွဲဆောင်ကြတဲ့အတူက် မလိုက်ချင်ပဲနဲ့ လိုက်ပ။သူားရရှာတယ်။ အဲဒီလို ရှားကို မြင်ရုတဲ့အခ”ါ အင်မတန် သနား-စရာ ကောင်းတာဘဲ။ ဘုန်းကြီးဟာ အဲဒီလို ဆှဲဆောင်နေကြတာကို မြင်ရလှို သနားတာနဲ့ အဲဒီအခါ ကစပြီး အမဲသားကိုမစားတော့ပဲ ` ကြဉ်ရှောင်လာခဲ့ပါတယ်။ _ အဲဒါဟာ ရုဟန်းမဖြစ်ခင် ရှင်သာမဏေဘဝကပါဘဲ။/ ယခုလူတှေ့ကိုလဲ သားသတ်ရုံသိို ဆွဲဆောင်ခံရုတဲ့နှားလိုပင် မိမိတ္ရိ ရုပ်နာမ်တွေက ဘိုဘှိုနာဘှို သေဘှီ' အချိန်နုာရီတိုင်း ပိုဆောင်နေကြတယ်။ တကယ်သိမယ် ဆိုယင် အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းတာဘဲ။ လူမှတပါး အခြားသတ္တဝတှေလဲ အတူတူပါဘဲ။ သူတှိုရှဲ ရုပ်နာမ်

တာပါဘဲၤဘဝတိုင်း ဘဝတိုင်း တမိနစ် တစက္ကန့်မျ ရုပ်နားခြင်းမရှိပဲ အို နာ သေဘှို အမြဲမပြတ် ဆောင်ပ္ရိုခ၌နေကြရတယ်။ အဲဒီအကြောင်းကို မြင်တော်မူလှို။ မြတ်စှာဘုရားက သနားတော်မူပးတယ် တဲ။ ၁။

မြတ်စူ၁ဘုရား မြင်တော်မူုတာကတော့ စက္ကန့်ပိုင်းထက်`မြန်တဲ စိတ်တခ တခင် ခဏတိင်း ခဏတိင်း အိခြင်း နာခြင်းသေခြင်းဆီ နီးကပ် နီးကပ်နေပုံကို မြင်ပြီးတေဒ့လဲ သနားဘေ်မူပါတယ်။ ယခု ဝိပဿံနာရှုနေကြတဲ့ ယောဂီတွေတောင် စိတ်တှေ ပြောင်းလဲနေတာ တွေရယင် ခဏတိုင်း ခဏတိုင်း အိုဘိုနာဘှို သေဘှို နီးကပ် နီးကပ်နေတယ်ဆိုတာ သဘောပဗေါက်နိုင်ပါတယ်။ ဘုန်းကြီးတှို ညှန်ပြတဲ့အတိုင်း ရှုမှတ်နေကြတဲ့ ယောဂီ

အာရုရော မှတသတ့ဧစတရော တစကချ ငး တစတချငး ကုနကုနပျက်ပျက်သူားတာဟာ အင်မတန်ထင်ရှားပါတယ်။ စိတ်ကလေးတှေဟာ စိပ်ပုတီးက ပုတီးစေ့ကလေးတှေ တစေ့ပြီး တစေ့ စီနေသလိုပဲ တပိုင်း _တပိုင်းစီ ပြတ်ပြတ်ပြီး ကုန်ကုန်သူားတာကို

နေသည် မည်တာဘဲ။ အဲဒါက ဘင်္ဂဥာဏ်ရောက်နေတဲ့ ယောဂီ

သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဆင်ခြင်ကြည့်ဘိိုကတော့ စက္ကန့်ပိုင်းမိနစ်ပိုင်း နာရီပိုင်း ရက်ပိုင်း လပိုင်း နှစ်ပိုင်းများဖြင့် ဆင်ခြင်

နှစ်တိုင်း နှစ်တိုင်း အိုဘိိ နာဘ္ရိ သေဘှို နီးကပ် နီးကပ်နေတာဘ၌(ယခလတေမာ အသကံ လေးဆယဲံကေ၂ာံ ငဝ :ဆယံ်လောကဆိုယင် ဘိုရုပ်တှေ ထင်ရှားလာပြီ။ ငါးဆယ်ကျော် ခြောက်ဆယ်

ရြဲ့ ဆောင်ပုဒ်စီထားတယ်။ အဲဒါကို