ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

ဆဋ္ဌပိုင်း

| ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားတော်

3. 51 စ ( စ ကြ

ဟောသည

တော်သလင်းလကယ်နေက ကဓဏာပားပံကိ ဟောခဲတယ်။

ဘောခုင်သေးတယ်။] ဗဟသတလဲ ပားရအောင်။ကသ်သိသဗါ၂ ၂ ၇။ ၁။ ဒ 1 8 ] ၉ န အော မာ ပြလဲ ပားရအောင် ကဓဏ၀ပားရန်လဲ ပေါ် လင်အောင် ဝိပဿစြီ ၃။ င” ~ ငါ ခ ချြ ငီ င ? ငနာရှုပုလ သရုပဒေ။ |ပုရအောင ဒရညရွယချက င-ချကတအရု။

တော့မှ မုဒတာဗှဟ္မဝဟ2ရ ပပူားပုလ ဟောရုမယ1- တနေ့က ဓမ္မုဒ္ဒေသ ၄-ပါးဆိုင်ရာ ပဟာကရုဏာပြစ်ပုံကိုတော့ ဟောပြီးပြီ။ သတ္တဝ တှေမှာ မြှားစူးနေပုံ။ ပိုက်ထဲမိနေပုံ။ရေယဉ်ကျောမျောနေရုပုံ။ မီးလောင်ခံနေရပုံများနဲ့စပ်ပြီး ကရုဏာတော်ဖဖစင်ောင်းမး ဟောဘိပါဘဲ] ရေးဦီး၈ာ မြားစး

သတ္တဝါ တှေ မြှားစူးနေတယ် -

သသလ္လော လောကသန္နိ၀ သော ဝိဒ္ဓေ။ ပုထု

သယ္လေဟ။။ နတ္ထညော ောာစ သလ္လာန ဥပ္ဓတာ

အညတြ မယာတိ ပဿန္တာနံ ဗုဒ္ဓါန ဘဂဝန္တာနံ

သတ္တေသု မဟာကရုဏာ သက္ကမတ။]

လောကသန္နိ၀။ သော-သတ္တဝ အပေါင်းသည်။ သသလ္လောူးဝင်နေသော မြှားတှေရှိနေပါတကား။ ပုထုသလ္လေဟိ-များစသော မြှားတှိုဖြင့်။ ဝိဒ္ဓေ။-ဇူးဝင်နေပါတကား။ အညတြမယာ-၏ဘူရားမှတပါး။ သလ္လာနံ ဥဒ္ဓတာ-စူးဝင်နေသောမြှားတှိုကို နှုတ်ပေးနိုင်သော။ အညော ကောစိ-အခြားသူ တစုံတယောက်မျ။ နတ္ထီတိ-မရှိပါတကားဟူရ်ျု။ ပဿန္တာနံ-မြင်တေဒ်မူကုန်လျက်။ ဝ`ါ-မြင်တော်မူကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါနံ ဘဂဝန္တာနံ-

သနားခြင်းကြီးစူာ မဟာကရုဏာ တော်သည်း သြက္ကမတိ-သက်ရောက် ဖြစ်ပူားတော်မှုပေဓ်ါ-တဲ့။ | |

သလ္လဆိုတာ ငြောင့်နဲ့မြှားကိုဆိုတယ်။ ဒီနေရာမှာ ငြောင့်ဆိုယင်လဲ သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဋ္ဌကထာမှာ မြှားအနေဖြင့်ပြဆိုထ၁:တယ်။ ဒါကြောင့် မြှားစူးနေတဲ့ သတ္တဝါ တှေ့ကိုသနားပုံမျိုးအနေဖြင့် ဆင်ခြင်ကြည့်ဘှိုပါဘဲ။ ယခုခေတ်မှာ စစ်တိုက်ကြရာ သေနတ်တွေနဲ့ ပစ်ကြတော့ သေနတ်ကျည်ဆံ အထိအမှန်ခံရတဲ့သူတှေမှာ ဆင်းရဲကြသလိုပင် ရှေးခေတ်တုန်းကလဲ

.လေးမြှားနဲ ပစ်ကြလိ မြားမန်ခံရတဲသတေမာ ဆင်းရဲကရပါ

မှာ မြှားတွေစူးဝင်နေကြပါတယ် တဲ့ ဘယ်လိုမြှားတွေ ူး၀င်နေတာလဲဆိတော- ရာဂ ဒေါ်သ မောဟ မာ ဒိဝိ ကိလေသာ ဒုစ္စရိုက်ဆိုတဲ့ ဒီအကုသိုလ်မြှားတွေ စူးဝင်နေတာပါဘဲ။ရှင်ဘတ်က ကျောအထိ ပေါက်အောင် မြှားခုနစ်ချောင်းစူးဝင်နေတယ်ဆိုယင် အင်မတန်အခံရှခက်မှ၁ပေါ့။ အဲဒါလိုဘဲသတ္တဝါ တှေမှာ ရာဂ ဒေါသစသော မြားခုနစ်ချောင်း စူး၀င်

ဒါပေမဲ့ ပုထုဇဉ်တှေ့အနေနဲ့ ဆိုတော့ အဲဒီမြှားတေေ စူး၀င်နေတာကို ကြိုက်နေကြတယ်၊ ကာမဘုံက သက္တဝါ တောကာမဂုဏ်အာရုံတှေ့ကို ခံစားပြီး ကာမရာဂ ဖြစ်နေတာကိုကြိုက်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကာမဂုဏ်အာဂရုံတှေကို ရနိုင်သမျှရှာကြံပြီး ကာမရာဂကို ပြုစုအားပေးနေကြတာဘဲ။ ဘုရားရှဟန္တာတ္နိအမြင်အားဖြင့် ဆိုယင်တော့ ကမဥ၉ဂ ဖြစ်နေတာဟာ မားစးဧေတာလိ ဓြောင်စးစေတာလိ မခံသာတဲအနေအားဖြင့် မြင်တော်မူကြပါတယ်။1ရူပဘဝ အရူပဘဝကို တပ်မက်သာယာတဲ ရာဂလံ ထိအတပင် မခံသာတဲသဘောပါဘဲ။ ဒေါသ

လင်လင်ရိနေရာထဲက ဒေါ် သ ဖြစ်လာယင် မႈက်န္သာ ရုပ်အဆင်းတေဟာ တခါတည်း သိမဲ -ဝိနဋင်းသားတောတာဘဲ။ စိတ်ထဲ` မှာလဲ မနေသာ `မထိုင်သ၁ ဖြစ်သူ၁းတေ၇့တာဘဲ။ ဒါပေမဲ့

ရှိသလို ထင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ဒေါသမပူားဘှို ရန်ငြို :မထားဘို သူတပါးက ငြိမ်းချမ်းရေးစကားကို . ပြောလာယင်အဲဒီ ဒေါ်သ ဖြစ်နေသူက တယ်မကြိုက်တတ်ဘူး။ ဟိုဘခြားဘက်က လိုက်ပြော တယ်လှိုလဲ ထင်တတ်တယ်1!

ဖေဒဟ ဆိတာကတော အမန်မသိပဲ အမားသိတဲသဘောပါဘဲ။ မပြဲတာတၠေကို မြဲတယ်လှို ထင်တယ် ခဏမဂဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဆင်းရဲတခုးတှေကို ချမ်းသာလှု ထင်တယ်။ အတ္တကောင်မဟုတ်တဲ့ ရုပ်နာမ်သဘေ၁ာတရားတှေကို အတ္တကောင် ငါကောင်သတ္တဝါ ကောင်လှို ထင်တယ်။ ရာဂ ဒေါ်သ ဖြစ်ယင် ဒီအမှားသိမောဟလဲ ပါတော့တာဘဲ။ ကဲဒီ မောဟမြှားငြောင့် စူးနေတဲ့အဘူက်လဲ သတ္တ၀ါတှေဟာ ဒုက္ခရောက်နေကြရတယ်။မေ၁ဟ ကအမှားတှေ အမှန်ထင်တဲ့အတူက် မတော်တာတှေကို ပြုတယ်

မကောင်းကျိုးတှေရပြီး ဆင်းရဲနေကြရတယ်၊

မာန ဆိုတဲ့ မြှားငြောင့်ကြောင့်လဲ အထင်မကြီးသင့်တာတွေ့ကို အဆင်ကြီးပြီး ဒုက္ခရောက်ကြရတယ်။ ဒိဋ္ဌိ မြားငြောင့်

နိုင်ဘူး။ ောင်းကျိုးရလိမ့်မယ် ထဒ်မှတ်ပြီး မပြုသင့်တာတှေကိုပြုနေတယ်။ မပြောသင့်တာတှေကို ပြောနေတယ်။ ပကြံသင့်တာတ္ရေကို ကြံနေတယ်။ အဲဒီလို ပြုမှု စသည်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်

နေကြရတယ်]! -ဘုရားလက်ထက်တော် ကာလတုန်းက ပုရာဏကဿပ အစရှိတဲ့ ဂိုဏ်းဆရာကြီး ၆-ဦးနဲ့ သူတှိုခ်ါ တပည့်တှေဟာမတေ်တာတေူ ပြုကြ ပြောကြတဲ့အတူက်လဲ အကုသိုလံတှေုပူားသူားကြတယ်။ ဘုရားကို ပြစ်မှားတဲ့အတွက်လဲ ကြီးလေးတဲ့အကုသိုလ်တံတှေ ဖြစ်ပူားသူားကြတယ်။ အဲဒီ အကုသိုလ်ကံတှေကြောင့် ငရဲ စသည်ကို ကျရောက်ပြီးတော့ အကြီးအကျယ်ဆင်းရဲကြရတယ်။ ယခုနေအခ။လဲ အဲဒီလို ဒိဋ္ဌိ မြားငြောင့်စူးနေလှို ဒုက္ခဆောက်ခနကြရုတဲ့သူတှေ များစူာရှိနေတာဘဲ။

ဝိစိကိစ္ဆာ အစရှိသော ကျန်တဲ့ကိလေသာမြှားငြောင့်တေူစူးနေလှို ဒုက္ခရောက်နေကြရုတာတွေလဲ ရှိတာဘဲ။ ဝိစိကိစ္ဆာဆိုတာ ဘုရား တရား သံဃာ အစစ်အမှန်တှေကို ဟုတ်မှ ဟုတ်ပ။မလား စသည်ပင် ယံမားတာပါဘဲ။ သီလအကျင် သမမဓိအကျင့် ဝိပဿနာပညာအကျင့်ကို ကျင့်တဲ့အတူက် ကောင်းကျိုးရတယ်၊ စျာန်ရတယ်၊ ဝိပဿနာဥာဏ်ဖြစ်တယ်_ မဂ်ဥာဏ်ဖိလ်ဥာဏ်ါဖင် ခိဗာန်ကိ တေ်မင်ရတယ် ဆိတာ ဟတ်မ ဟတ်ပါ။

ကောင်းတဲ့ဘဝမှာ ဖြစ်ရတယ်၊ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အပါယ်လေးပါးမမ ဖဖစ်တေယ် ဆိတာ ဟတ်မ ဟတ်ပါမလားလိယှံမှားတာလဲ ိစိကိစ္ဆာဘဲ။ အဲဒီ ဝိစိကိစ္ဆာမြှားငြောင့် စူး၀င်

ရှနေကြတယ၊ ဒ 'ကြောင့ သသရာ ဝဋံဆငးရတ္ရေ့ ထမှ

ဒေါသ စသော ကိလေသာမြှားဝြောင့်တွေနဲ့ တဆက်တည်းပါဘဲ။ ရာဂ စသည် အ၁ားကောင်းတဲ့အခ။ သတ်ခြင်း ခိုးခြင်းလိမ်ခြင်း စသော ဒုစ္စရိုက်အကုသိုလ်ကံတှေ ဖြစ်ပူားတော့တာဘဲ]1အဲဒီ ဒုစရိုက် အကုသိုလ်ကံတှေ့ကြောင့် အပါယ် လေးပါးကျရောက်ပြီး ဆင်းရဲနေကြရတယ် မကြာမီမှာ အပါယ်လေးပါးကျရောက်ပြီး ဆင်းရဲကြရမည့်ပုဂ္ဂိုလ်တ္ရေလဲ များစူာ ရှိနေတယ်။ဒါကြောင့် ရာဂ အစရှိသော အဲဒီမြှားငြောင့် စူးနေကြတဲ့သတ္တဝါတှေ့ကို မြင်တော်မူပြီး မြတ်စူာဘုရားက သနားတော်မူတယ်။ သနားတော်မူတဲ့အတူက် ၄ ၅-နှစ် ကာလပတ်လုံး

အဲဒီ ဟောဘော်မူတဲ့တရားဘော်နှင့် အညီ ကျင့်သုံးအားထုတ်ကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ ရာဂ အစရှိသော မြှားဝြောင့်တှေကျှတ်လူတ် ကင်းကူ၁သူားကြတယ်။ မြှား စူးနေတဲ့သူမှာတချောင်း နှုတ်ပြီးယင် တချောင်းအတွက် သက်သာသလိုပင်တရား ကျင့်တဲ့သူမှ ကိလေသာမြှားငြောင့်တှေ ကင်းကင်းသူ၁ားသလောက် ချမ်းသာခွင့် ရှရှသူားကြပါတယ်။ အဲဒါကို. ဘရားအားထုတ်ပုံနဲ့ စပ်ပြီး ပြောဦးမယ်။

တရားရှူမှတ်၍ မြှားငြောင့်ကင်းပုံ

ယခု သတိပဋ္ဌာန်ဒေသနာတော်နှင့်အညီ ဒါရ ၆-ပးမှံဖြစ်ဆဲ ရုပ်နာမ်တွေ့ကို မပြတ် ရှုမှတ်နေကြတဲ့ ယောဂီတွေမှာ

စိတ်ပျံလှင့်ခြင်းမရှိပဲ တည်ငြိမ်နေတဲ့အခါ နီဝရုဏငါးပါးမှကင်းလတ်စင်ကုယ်နေတယ်၂ အဲဒါဟာ စိတ္ဝိသဒိဘဲ1႔ အဲဒီလိနီဝရဏကင်းပြီး စိတ်စင်ကြယ်တည်ငြိမ်နေတဲ့အခ ရူမှတ်တိုင်းရှုမှတ်တိုင်း ရှုသိရတာက တခြား~+ရှုသိတာခက တခြား ကဲ့ပြားပြီးထင်တယ်။ ဖောင်းတယ်လို ရှုသိတဲ့အခါ ဖောင်းရုပ်က တခြား~+ရှုသိတဲ့စိတ်နာမ်က တခြား ကဲ့ပြားပြီး ထင်တယ်။ ပိန်တယ်ကြွတယ် လှမ်းတယ် ချတယ် ကၠေးတယ် စသည်ဖြင့် ရှုသိရာမှာလဲနည်းတူပင် က္ရဲပြားပြီး ထင်တယ်။အဲဒီလို ရှုမှတ်တိုင်း ရှုမှတ်တိုင်းသိစရာနဲ့ သိတာ ဒီနှစ်ပါးသာ ကၠဲပြားပြီး ထင်နေတော့ ဒီကိုယ်ထဲမှာ ရုပ်နဲ့ နာမ်-ဒီ၂-ပါးမျသာ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်း သဘောကျ သိမြင်သူားတယ်။အဲဒါဟာ ဒိဋ္ဌိမြြားဝြောင့်ကင်းစာန်သလောက် ကင်းသူားတဲ့ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္မီဘဲ၊

အဲဒီကနောက် ဆက်ပြီး ရှုမှတ်နေယင် ကှေးချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် ကေူးရုပ်ဖြစ်တယ်။ သ္နားချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် သူားရုပ်ဖြစ်တယ်။ သိစရာအာရုံရှိလို အသိစိတ် ဖြစ်တယ် စသည်ဖြင့်အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကိုလဲ ပိုင်းခြားသိရတယ်1! အဲဒီအခ) ကခ်ါဆိတဲ ယံမားမမြားဝောင် ကင်းတန်သလောက် ကင်းသားတယ်။

အဆုံး ပျောက်ကွယ်သူားတဲ့အပျက်ကိုလဲ တ္တေရ သိရတယ်,ဖောင်းတယ်လိ ရမတ်ယင် တောင်တင်းလပ်ရှားမ ဖောင်းမကလေးများကို ဘဝနဲ့ အဆုံး၊ အဖြစ်နဲ့ အပျက်ဖြင့် ပိုင်းခြားပြီးသိရတယ်။ ပိန်တယ် ကှၠေးတယ် ဆန့်တယ် ကြတယ် လှမ်းတယ်

ချဘယ် စသည်ဖြင့် ရှုမှတ်ရာဒှ၁လဲ နည်းတူပင် အစနဲ့ ဘဆုံး,အဖြစ်နဲ့ အပျက်ဖြင့် ပိုင်းခြားပြီး သိရတယ်။ အဲဒီလို သိရတော့မမြဲဘူး။ ဆင်းရဲပဲ။ အတ္တမဟုတ်တဲ့ အနုတ္တသဘောတရားမျဘဲလှို

အဲဒီလို သိမြင်တော့ ရုပ်နာမ် ၂-ပါးမျသာရှိတယ်[ မမြဲတာချည်းဘဲ။ ဆင်းရဲချည်းဘဲ။ အနတ္တချည်းဘဲလှို မြတ်ဝှာဘုရားဘောတာ မှန်ပါပေသည်၊ မြတ်ဝှ၁ဘုရားဟာ အလုံးစုံကိုသိတေဒ်းမှုတ မှန်ပါပေသည်စသည်ဖြင့် မြတ်စူာဘုရား အပေါ်မှာယုံကြည်မှု သဒ္ဓါတရား ခိုင်မြဲလာတယ်။ ဘုရားဟောထားတဲ့တရားဘော်လဲ တကယ်မှန်တာလှို တရားတော် အပေါ် မှာလဲယုံကှည်မှု ခိုင်မြဲလာတယ်။ မြတ်စှာဘုရား အဆုံးအမတော်းအတိုင်း ကျင့်နေတဲ့ သံဃာတော် အပေါ် မှာလဲ ယုံကြည်မူခိုင်မြဲလာတယ်။ ယုံကြည်မှု သဒ္ဓါ ခိုင်မြဲသလောက် ယုံမှားမှု ဝိစိကိစာကသဲ ကင်းကင်းသားတယ်။

ပါး အစဉ်အတိုင်းတက်ပြီးတော့ အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ရုပ်နာမ်ဆင်းရဲချုပ်ငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်တ္တေ့ပြီး သိရတယ်။အဲဒီအခါမှာ ရုပ်နာမ် - ၂-ပါးမျသာရှိတယ်။ အတ္တကောင်၏ကောင်မရှိဘူးဆိုတာ ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ သိသူားတယ်။ ဒါကြောင့်

ကင်းငြိမ်းသူားတယ်။ အဲဒါဟာ ဒိဋ္ဌိမြှားဝြောင့် ကျှတ်လူတ်ကင်း