ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

တတိယပိုင်း

| ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားတော်

တတိယပိုင်း

`(၁ခု ၂ ၇-ခုနှစ်။ ဝ ဆိုလက္နယ်နေ့မှစ၍ ၆-သီတင်းဟောသည်)

အကောက > မာမ တျာ ဒာ

တရားအနုသဒ္ဓေ

ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားလေးပါးထဲက မေတ္တာကို ဟောလာတာ၂-သီတင်းရှိသူားပြီ ကုသိုလ်ဖြစ်မ”ါရမီဖြစ် မေတ္တာပူားပုံရော့စျာန်သုံးပါးရသည်အထိ ပူားပုံရောဟောပြီးခဲ့ပြီ ဒီကနေ့တော့အများရွှတ်ဘတ် နားလည်နေတဲ့ ဗေတ္တသုတ်ကို အခြေခ်ပြုပြီးဟောရုမယ်။ ဒီမေတ္တသုတ်က မြန်မာပြည်မှာ အလှုန်အရေးပါါတဲ့ သုတ်ပါဘဲ။ ရွှတ်ဘတ်ရှမည့် ကိစ္စကြီးငယ်ဟူသမျမှာ သူမပါယင် မပြီးဘူး။ ရှင်ပြုပုံစသည်မှာ မင်္ဂလသုတ်ပ။ ထည့်ရှုတ်တဲ့အခါလဲရှိတယ်။ ဘေးရှန်အန္တရာယ်ကင်းစေရှန်အတှက် ရတနသုတ်၊ ခန္ဓသုတ်) မောရသုတ်၊ ဝဒ္နသုတ်၊ အ၁ဋဠာနာဋိယသုတ်,ဗောင္စျင်သုတ်များပါ ထည့်ရွှတ်တဲ့ အခါလဲ ရှိတယ်) ဒီပေတ္တသုတ်ကတော့ အခါခပ်သိမ်း ပါတာချည်းဘဲ။

အလှူ ဒါနကိုလဲ အကျိုးကြီးစေတယ်။ဂိ မေတ္တသုတ်ကို ရွှတ်ဘတ်ယင်း ဗေတ္တာလဲ ပူားစေပြီးတော့`လှူဘူယ်ဝတ္ထုများကို အလှူ ခံယင် အလှူ .ဒကာအလှူ အမ

တှိ်ါ ဒါနကုသိုလ်ကို အကျိုးကြီး စေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်ရှဟန်းတော်များဟာ ဒီ မေတ္တသုတ်ကို အနက် အဓိပ္ပါယ်ပါနားလည်အောင် လေ့လာထားရှန် သင့်ပါတယ်။ ပုဒ်ပါဌ်လှဲမူန်မှန်ကန်ကန်ပြတ်ပြတ်သားသားရွှတ်ဘုတ်နိုင်အောင် လေ့လာထားသင့်တာဘဲ။ နောက်ပြီးတော့ အဲဒီမေက္တသုတ်ကို ရှုတ်ဖတ်တဲ့အခါတိုင်း မေတ္တာကိုလဲ ပူားသင့်တာဘဲ။ အဲဒီလို မေတ္တာပူားသူားယင် မိမိကိုယ်တိုင်ရော အလှူရှင်တွေရော အကျိုးများသူားတယ်။ အဲဒီလို အကျိုးများပုံတှေကို ဒီတရားတော်ပထမပိုင်း(နှာ ဥ ၁-စသည်)မှာ အကျဉ်းချုပ် အားဖြင့် ထုတ်ပြခဲ့ပါပြီ1ယခု အဲဒီဗေတ္တသုတ်ဇ အချိးဂနါထာက စပြီး ဖွင့်ပြဟောကြားရမယ၊

(က) ယဿာ ဒုဘာ ဝတော ယက္ခာ။

နေဝ ဒဿေန္တ ဘသနု။

ယမှိ စေဝါနုယုဉန္တော။

(ခ) သုခံ သုပတိ သုတ္တော စ။

ပါပံ ကိဒ္ဇိ န ပဿတိ။

ပရိတ္တံ တံ ဘဏာမ ပဟော။

မေတ္တသုတ်စ် အချီးဂါထာ ၁၀၅:

သုတ် ပရိတ်တော်ဝါၤ အာနုဆာ၀တော-အစုမ်းရှိန်စော် အာနဘော်ကြောင့်။ ယက္ခ၁-ရူက္ခစိုး နတ်တိုသည်။ ဘီသနံ-ကြောက်ဖွယ် အာရုံကို။ နေဝ ဒသေန္တိ-မပြတော့ပဲ မချောက်တော့ပဲရှိကြပေကုန်စါါ။ စ-ထိုပြင်လည်း။ ယမှိ ဧဝ-ဆကြင် မေတ္တသုတ်ပရိတ်တော်ဋ်ပင်လျင်။ ရုတ္တိန္ဒိဝံ-နေ့ရော ညဉ့်ပါ အခါခပ်သိမ်း၊

အားထုတနေသောသူသည၊။

(ခ) သုခံ-ချမ်းသာစူာ။ သုပတိ-အိပ်စက်ရဇါ။ သုတ္တော စအိပ်ပျောခ်နေစဉ်လည်း။ကိဉ္စိ ပါပံ-အိပ်မက်ဆိုး တစုံတခုကိုမျ။ နးပသာတိ-မမြင်မက်ရပေ႔ဧ၀မာဒိဂုဏူပေတ၌-ဤသိိုစသော အကျိုးအာနိသင် ဂုဏ်အာင်တှိနှင့် ပြည့်စုံပေသော။ တံ ပရိတ္တံ-ထို မေတ္တသုတ် ပရိတ်တော်ကို။ မယံ-၏တ္ရိသည်။ ဘဏာမ.ရွှတ်ဆိုကြပါ

အချင်းချင်း ဒီမေတ္တသုတ်ပရိတ်တော်ကို တပြိုင်နက်အညီအညှတ်ရတ်ဘတ်ကဘိ ကေနညာတဲစကားပါဘဲ။ ဒီအခါး:စကားထဲမှာ

ချောကလှန့ခြငး မပ္ဂုကတော့ဘူးဆုတာဟာ ဒသုတဓနဒ။နး

အကြောင်းလဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါက ဘယ်လို ဖြစ်ခဲ့တာလဲ

ရဟန်း ငါးရာအား နတ်တွေက ချောက်သည်

တချိန်က မြတ်စူာဘုရား သာ၀တ္ထိမ္ဆြိ . ဇေတ၀န်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်မှာ ရဟန်းတော် ငါးရာတ္ရိကမြတ်စှာဘုရား ထှ ကမ္မဋ္ဌာန်း ယူပြီးတော့ သင့်လျေခ်သောတောကျောင်းနဲ့ ဆွမ်းခံရှု၁ကိုရှာနေယင်း ဟိမဝန္တာတောစပ်ခ်သန့်ရှင်းအေးမြတဲ့ ရှေကန်များရှိတဲ့တောင်တခုသ္နို ရောက်သူားကြတယ်။ အဲဒီအရုပ်မှာ တညဉ့်နေပြီး နံနက်ကျတော့ မလှမ်းမကမ်းအရပ်၌ ရှိသောရွာသှို ဆွမ်းခံ ကြှကြတယ်။ အဲဒီရှုကအိမ်ခြေတထောင် ရှိသတဲ့ အဲဒီ ရှာသူ ရွာသားတွေက သဒ္ဓါတရား ကောင်းကြတဲ့အတူက် ရဟန်းတော် ငါးရာအား ဆွမ်းများကို ကပ်လှူ ပြီးတော့ အဲဒီ အရပ်မှာပင် ၀ါကပ်နေကြရန်တောင်းပန်လျော က်ထားကြတယ်။တပါးနေကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းကလေး ငါးရာကိုလဲ ဆောက်လုပ်ပြီးလှူ ဒါန်းကြတယ်။ ညောင်စောင်းအင်းပျဉ် သောက်ရေအိုးစသော အခြားအသုံးအဆောင်

နောက်တနေ့ကျတော့ အခြားရှုာတခုသှို ဆှမ်းခံကြုတော်မူကြတယ်၊ အဲဒီရှာကလူတှေကလဲ နည်းတူပင် လှူ ဒါန်းပြုစုပြီး~ ဝါကပ်နေကြရှန် လျောက်ထား တောင်းပန်ကြတယ်၊ ရှဟန်းး တော်များက အန္တရာယ် မရှိယင် ကောင်းပါတယ်လို လက်ခံ

ပြီးတော့ အဲဒီတောအုပ်မှာပင် နေ့ရောညဉ့်ပါ မပြတ်အားထုဘ်နေကြတယ်၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံတဲ့ ရှဟန်းတော်တ္ဇိုစ်ါ တန်းခိုးရှိန် အဝ ကြောင့် အဲဒီဘေ၁အရုပ်က ရုက္ခစိုး နတ်တွေဟာသူတှိုဝ်ါ ဗိမာန်ပေါ် မှာ မနေရဲကြတဲ့ အတွက် ဗိမာန်များမှ.ဆင်းပြီးဘော့ သားသမီးကလေးများကို ခေါ်ယူပြီး ဟိုဟို ဒီဒီသူားလာ နေကြရတယ်။ အရှင်မြတ်တွေဟာ ဘယ်တော့များထူ္နက်ခူာသူားကြပါမလဲလှို ခပ်ဝေးဝေးကပဲ မျော်ကြည့်နေကြပါသတဲ့ [ဘ

နောက်တော့ ၅ ရဟန်းတော်တွေဟာ ဝ တှင်းသုံးလပတ်လုံး နေကြမှာဘဲ[ ဒါလောက် ကြာအောင်တော့ _၏တ္ရိဟာသူငယတေေန့ အပှငထူကနေရှန မတတနုငဘူး။ ကဤကေ၁ာကပူယအဂရုံတှေပြပိီး ချောက်သှန့်မှတော်မယ်”လှို အကြံပူကြတယ်၊

အဆင်း အသံတေကိ မင်။ ကားရတဲအတက် ရဟန်းတေ့မှာ

စိတ်ကိ တည်(ငိမ်အောင် မထိန်းနိုင်ကတောဘူးတဲ။ အဲဒီလို

အဲဒီတော့ ရဟန်းဘော်တှိုဒ် ဦးနှောက်ကို အဲဒီအနံ့ဆိုးက မှေနှောက် နှိပ်စက်နေသလို ဖြစ်နေပါသတဲ့။ (တေန ဒုဂ္ဂန္မေန

နိမ္မထိယမာနမိ၀ မတ္ထလုဂ်္ဂ” အဟောသိ-လှို) အဋ္ဌကထာမှာဆိုထားပါတယ်။ အဲဒါဟာ ယခုခေတ် အနောက်တိုင်းဆရာဝန်တ္နိဝ်ါ အဆိုနဲ့ နီးစပ်တဲ့စကားပါဘဲ။ ဒါကြောင့် ခေါင်းကိုက်တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာတှေ အပြင်းအထန် ဖြစ်ကြပါသတ္နဲဲ့။ ဒါပေမဲ့.အချင်းချင်း မပြောကြပဲ သည်းခံနေကြတယ်။

တနေ့သောအခါမှာ သံဃဿ မထေရ်ကြီးက မေးမြန်းတဲ့အတွက် အသီးအသီး မိမိတ္နို တ္တေကြုရပုံများကို ဖူင့်ဟပြီးပြောကြတယ်။ အဲဒီတော့ သံဃမထေရ်ကြီးက ံ“ဒီလိုဆိုယင်ဒီအရုပ်ဟာ တရားအားထုတ်ဘှို မသင့်ဘူး။ မြတ်စှု၁ဘုရားထံလျောက်ထားပြီးတော့ သင့်လျော်တဲ့နေရာမှာ ပစ္ဆိမဝ ါကပ်ကြိရဲ”လှို မိန့်ကြားပြီး အားလုံး ဘုရားထံသို့ ကြုလ၁ကြတယ်:အကြောင်းအရာအလုံးစုံကိုလဲ လျောက်ထားပြီးတော့ မိမိတ္ရိနှင့်သင့်လျော်တဲ့ဌာနုကို ညှန်ကြားတော်မူရန်လဲ တောင်းပန်ထားကြတယ်။

နတ်တှေမချောက်နိုင်အေ င် မေတ္တ သုတ်ဟောတော်မူသည်

မြတ်ဝှ၁ဘုရားက အဲဒီရုဟန်းတှုအတူက် သင့်လျော်သောအရုပ်ကို ဆင်ခြင်ကြည့်တော်မူရာ ဇမ္ဗူ ဒိပ်တကျွန်းလုံးမှာသူတ္ရနေခဲ့တဲ့အရုပ်မှတပါး အခြားသင့်လျော်တဲ့အရုပ်ကိုမြင်တော်မမူဘူးတဲ့။ဒါကြောင့် မြတ်စုာဘုရားက အဲဒီတောကျောင်းအရပ်တိုပဲ ပြန်သူားကြဘှို မိန့်တော်မူပါတယ်။ နတ်တွေချောက်တဲ့ဘေး

ဟာ ဘေးက်ု ကာကယ်တတ်တဲ ပရိတ်လဲ ဖြစ်လိမ်မယ်။ ကမဋာန်းလဲ ဖြစ်လိမ်မယ်လိ ပိန်တော်မဂြီးတေ ဒီမေတသတ်ပရိတ်တရားကိ ဟောတော်မတယ် တ၌း ဧောက်ဖြီးတော အငကဆာမှာ ဒီလိုလဲ ပြဆိုထားပါသေးတယ်။ ပြဆိုပုံကတေ၇့--

အဋ္ဌသု ဓမ္မသ၀နခိ၀သေသု-တရားဟော တရားနာရုသည့် ရှစ်ရုက်တ္ဂိခ်။ (လဆန်း လဆုတ် ငါး ရှစ် တဆယ်လေး တဆယ်ငါး-ဤရှစ်ရက်ကိုဆိုသည်) ဂဏ္ဍိ'အာကောဋေတူာ-တုံးခေါက်ရ်ႈ ဥဘာာရေထ-ရွှတ်ဘတ်ကြကုန်လော့။ ဓမ္မကထံ ကရောထတရားဟောကြကုန်လော့။ သာကစ္ဆထ-ဆေေးနှေးကြကုန်လော့အနုမေ၁ဒထ-ပရိတ်တရားကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အနုမောဒနာပြုကုန်လေ၇့။ က္ဂဒမေ၀ ကမ္မဋ္ဌာနံ-ဤမေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကိုပင်လျင်။ အ~ာဆေဝထ-မှီဝဲကြလော့။ ဘာဝေထ-ပူားစေကြလော့။ဗဟုလီကရောထ-အကြိမ်များစူာ ပြုကြလော့ တေပိ အမနု ဿာ္ဘာထိုနတ်တှိုသည်လည်း။ ဝေါ-သင်တှိုအား။ တံ ဘေခုဝရုမ္မဏ်ထိုကြောက်မက်ဖူယ်အာရုံကို။ န ဒသောန္တိ-မပြကုန်လတ္ခံ့။ အီမပြပဲ မချောက်ပဲရှိကြပါလိမ့်မည်-လှို ဒီလိုလဲမိနိ့မှာ တော်မူလိုက်ပါသေးသတဲ့။

အဒီ ရှဟန်းတော်တ္ရေဟာ မြတ်စှာဘုရားဝါ အမိန့်တော်ကိုနာခံပြီးတော့ အဲဒီတောကျောင်းအရပ်သှို ပြန်သူားကြတယ်1အဲဒီမှာပဲ ဘုရားအမိန့်တော်~တိုင်း ကျင့်သုံးပြီး နေကြတယ်။

နတ်တှေကလဲ ”ဒဦီအရှပ်တွေဟာ မေတ္တာပူားလျက် ငါတ္ရိခ်ါအကျို းစီးပူား လိုလားတော်မူကြပါ ပေတယ်”လှို နှလုံးသွင်းပြီးဝမ်းမြေငက်ဝမ်းသာနဲ့ ရုဟန်းတော်များအတူက် ဝေယျာဝစ္စကိုတောင် ပြုလုပ်ပြီး အကူအညီ ပေးကြပါသေးတဲ့။ အဲဒီရှဟန်းတော်တှေ အားလုံးဟာ မေတ္တာကို ပူားစေပြီး မေတ္တာစျာန်ကို အခြေခံပြုကာ ဝိပဿနာကို ာားထုတ်ကြ၍ အဲဒီ၀”တွင်းမှာပဲ အရုဟတ္တဖိုလ်တိုင်အောင် ရောက်ပြီး ရဟန္တာဖြစ်စောင်မှုကြပါသတဲ့။ ဒါကြောင့် ဒီမေတ္တသုတ် အချိးဂါထာမ္နာမေတ္တသုတ်ပရိတ်တော်စ်ါ အစွမ်းအာနုဘော်ကြောင့် ရုက္ခစိုးနတ်တွေက၊ ကြောက်မက်ပူယ် အရုံကို မပြကြ မချောက်ကြကြောင်းပြဆိုထားတာပါဘဲ။

ရွှတ်ရုံမျှဖြင့် မပြည့်စုံ အ၁းထုတ်ဘ္ဂိုလဲလိုသည်

ပဌမဂ၊ါထာ တတိယအငိုဒ်မှာ အနုယုဉ္ဇန္တေ၁-အားထုတ်နေသည်ဆိုတဲ့ ပုဒ်ပါတယ်။ အဲဒီပုဒ်ဖြင့် မေတ္တသုတ်ပရိိတ် ရွတ်နေရုံမျကို ရည်ရှုယ်တာတော့ ဟုတ်ပုံမရပါဘူး။ မေတ္တာဘာဝနာ ပူားများအားထုတ်နေတာကို ရည်ရှုယ်ဟန် တူပါတယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုယင်-မေတ္တာ ဘာဝနာ၏ အကျိုးအာနိသင်(၁ ၁)ပါးကို ပြထားတဲ့ မေတ္တသုတ်မှာ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္ထိစ်ါအကျိုးအာနိသင်များ ဖြစ်ကြောင်းပြထားပါတယ်။ ရွှတ်ဘတ်နေရုံမျကိုတော့ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိလှို မဆိုနိုင်ပါဘူး အပ္ပနာစျာန်သည်သာလျင် မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိဖြစ်ကြောင်း အင်္ဂုတ္တရအဋ္ဌကထာ(ပ၊ဥ ၇)ခ ဖွင့်ပြထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုခံ