ဓမ္မလမ်း
← ဗြဟ္မစိုရ်တရားလေးပါး

ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — ဆဋ္ဌပိုင်း
  1. ၁။ ပဌမပိုင်း
  2. ၂။ ဒုတိယပိုင်း
  3. ၃။ တတိယပိုင်း
  4. ၄။ စတုတ္ထပိုင်း
  5. ၅။ ပဉ္စမပိုင်း
  6. ၆။ ဆဋ္ဌပိုင်း
  7. ၇။ သတ္တမပိုင်း
စာ ၃၃၅

ကၠာသ္နားပုံပါဘဲ။ အဲဒီလို ဒိဋ္ဌိကင်းပုံကို ်“ရုပ်နာမ်အစု,(၏ ကောင်ဟု။ ထင်မှုမရှိပါ “လှို ဆောင်ပုဒ်စီထားတယ်။ အဲဒါကို ဆိုကြ

ရုပ်နာမ်အစု။ ငါကောင်ဟု။ ထင်မှု မရှိပါ။

အဲဒါဟာသောတာပန်မှာ သက္တာယဒိဋ္ဌိ ကင်းပုံပါဘဲ။ ရှုမှတ်နေတဲ့အခ”ဖြစ်စေ။ စဉ်းစား ဆင်ခြင်ကြည့်တဲ့အခ` ဖြစ်စေ။ခဏမစဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်အစုမျသာ ရှိတယ်။ အတ္တကောင် ငါကောင်ရယ်လှို မရှိဘူး” ဆိုတာ အသိဥာဏ်ရှင်းနေပ)”တယ်/ နောက်ပြီးတော့ ဘုရား တရား သံဃာနှင့်စပ်ပြီးတေ၇့လဲယုံမှားမနှိတေ့ဘူးး (သီလ သမဒဓိ ပညာဆိုတဲ့ အကျင့်သိက္ခာနှင့် စပ်ပြီးဘော့လဲ ယုံမှားမရှိတော့ဘူး။ ်ီလ သမာဓိပညာဖြစ်အောင် ကျင့်မှ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်နိုင်တယ်။ အထူးအားဖြင့် ဖြစ်ဆဲရုပ်နာမ်ကို မပြတ်ရှုပြီး အနိစ္စ စသည်ကို အမှန်အတိုင်း သိပါမှ နိဗ္ဗ၁န်ကို ရောက်နိုင်တယ်” ဆိုတာ ယုံမှားမရှိသဒ္ဓါခိုင်မြဲသူားတယ်။ အဲဒါကိုလဲ ်ရတနဂသုံးပါး။ အကျင့်အား။ ယုံမှားပရှိပါ”လှို ဆောင်ပုဒ်စီထားတယ်။ အဲဒါကိုလဲဆိုကြရမယ်။ |

ရတနာ သုံးပါး။ အကျင့်အား။ ယုံမှားမရှိပါ။

အဲဒါဟာ ဘုခုား တရား. သံဃာ၊ အကျင့်သိက္ခာနှင့် စပ်ပြီးဃသံမားမ ဝိစိကိစာ ကင်းပ၌ံပါဘဲ] အဲဒါဟာ သောတာ၀ပန်မှာယုံမှားကင်းပုံပါဘဲ ဒီ မဟာကရုဏ၁သမ»ပတ္တိ ဒေသနာတော်

စာ ၃၃၆

အခအားဖြင့် ဝိစိကိစ္ဆာမြှားငြောင့် ကျှတ်လူတ်ကင်းကူာသ္နၠားပုံ

ယခုပြောခဲ့တဲ့ သက္ကာယခိဋ္ဌိနဲ့ ဝိစိကိစ္ဆာကင်းယင် အပါယ်လေးပါးကျစေတတ်တဲ့ ရာဂ ဒေါသ မေဟ မာနုစသောအခြားကိလေသာတှေလဲ ကင်းသူားတော့တာဘဲ။ အပါယ်ဘဝ ဖြစ်စေတတ်တဲ့ ဒုစ္စရိုက်အကုသိုလ်ကံတှေလဲ ကင်းသူားတာဘဲ။ ဒါကြောင့် ဝိပဿနာ ပညာဘအကုင့်ကို ကျင့်လှို သောတာပန်ဖြစ်ယင် အပါယ်လေးပါးကျရောက်ပြီး ဆင်းရဲစေတတ်တဲ့ - မြှားငြောင့်တှေ ကင်းသူားတယ်။ အဲဒီလို မြှားငြောင့် အဆိုးဆုံးတှေကင်းငြိမ်းကြရုအောင်လှို မြတ်စှဘုရားက သနားခြင်းကြီးစူာမဟာကရုဏာဖြင့် ာရား ဒေသနာတော်များကို ဟောကြားတော်မူခဲ့တာပါဘဲ 1 ဘုန်းကြီးတှိုကလဲ အဲီလို မြှားဝြောင့်တှေးကင်းငြိမ်းရေးအတူက် မြတ်စူ?ဘုရားင်ါ တရားတှေကို တဆင့်ကမ်းလှမ်းပြီး ဟောကြားနေတာပါဘဲ။

ရှုမှတ်သူားယင် သကဒါဂါမ် အနု၇ဂ၊ါါမ်ဖြစ်သူားတယ်။ အဲဒီလိုအနုာဂ၊မ်ဖြစ်တဲ့အခါ ကာမရာဂနဲ့ ဗျာပါ9ဆိုတဲ့ မြှားငြောင့်တှေ ထပ်ပြီး ကင်းသူားပြန်တယ်၊ _ အဲဒီကနေခက် ဆက်ပြီးရူမှတနေယင အရှဟတ္တမဂပုံလရောကပး ရုဟန္တာဖစသူားတယၤ။အဲဒီလို ရုဟန္တာဖြစ်သူားတဲ့အခ။ အနာဂါမ်ဓစ်ါ သန္တာန်မှာမကင်းခဲသေးတဲ ရပရာဂ အရပရာဂ မာန အဝိဇာဆိတဲ မြားငြောင့်တွေလဲ င အကုန်ကင်းငြိမ်းသူ၀းတယ်။ ကိလေသာ အကု

စာ ၃၃၇

သိုလ် မြှားဝြောင့်တှေေု အကုန်လုံးကင်းငြိမ်း ကျှတ်လှုတ်သူားတာပါဘဲ] ဒါကြောင့် ရဟန္တာအရှင်မြတ်တွေဟာ မြှားငြောင့်အားလုံး ကင်းရှင်းနေတဲ့အတူက် ပရိနိဗ္ဗာန်စုတိမှ နောက်:ကာလဒ် ဘယ်လို ရုပ်နာမ်သင်္ခါရဆင်းရဲမျ မဖြစ်လာတော့ဘဲအစဉ်ထာ ဝရု အမြဲတမ်းချမ်းသာ သှားတယ်၊

အဲဒီ ရဟန္တာအဖြစ်သ္နို မရောက်သေးမီမှာတော့ အနာဂါမ်မှာလဲ ရူပရာဂ အရူပရာဂ စသော မြားငြောင့်တှေ့စူးဝင်နေတဲ့အတွက် ရူပဘဝ အရူပဘ၀ရောက်ပြီး သင်္ခ။ရှဆင်းရဲတှေနဲ့ တ္စောကြုံခံစားနေကြရသေးတာဘဲ။ သောတာပန်သကဒါဂါမ်တှေမှာလဲ ကာမရာဂ အစရှိတဲ့ မြှားဝြောင့်တှေ စူးဝင်နေတဲ့အတွက်လူဘဝ နတ်ဘဝမှာဖြစ်ပြီး အိုခြင်း သေခြင်း စသော ဆင်းရဲတှေနဲ့ တ္တေုကြုခံစားနေကှရှသေးတာ ဘဲ] အဲဒီမြားဝြောင့်တှေ့နဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေ ကြရတာတှေကို မြင်တော်မူလှိုလဲ သနားတော်မူပြီး မြတ်ဝှုဒဘုရားက တရားတော်တှေ့ကို အဆင်းရှဲခံပြီး

အထူးအားဖြင့်တော့ ပုထုဇဉ်တှေ့မှာ အဲဒီ ြားငြောင့်တှေ့ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေကြရတာ မြင်တော်မှုလှို ငါမှတပါး မြှားဝြောင့်တှေကို နှုတ်ပေးနိုင်သူ ပဒ္ဒိဘူးလှို ဆင်ခြင်ဘော်မှုကာ သနားဘော်မူပြီး ဟောကြားတော်မူတာပါဘဲ1ဒါကြောင့်--+

အညတြ မယာ-၏ ဘုရားမှတပါး။ သလ္လာနံ ဥဒ္ဒတာ-မြှားငြောင့်တှိုကိုနှုတ်ပေးနိုင်သော။ အညော ကောစိ-အခြားသူ တစုံ

စာ ၃၃၉

လူတောင်မှ မပြောသင့်တာတှေပြော။ မပြုသင့်တာတွေပြုသေးတာဘဲး တိရုစ္ဆာန်ဖြစ်တဲ့ ဆင်ဆိုတော့ ဘယ်မှာပြောစရာရှိတော့မလဲ ထိုးမယ်လို အဘင်းပြေးလာတာပေ။၂။အဲဒီအခ။ ရှဟန်းတော်များက စိုးရိမ်ကြတဲ့အတွက် နောက်သို ဆုတ်ခူါ တိမ်းရှောင်ရှန်

ဒီလို မိန့်ကြားတော်မူပါတယ်။ |

(အာဂစ္ဆထ ဘိက္ခဝေ) လာသာ လာကြပါ ရဟန်းတှို။(မာ ဘာယိတ္ထ) မကြောက်ကြပါလင့်။ (~အဋ္ဌာနမေတံ ဘိက္ခဝေအနုဝကာသော။ ယံ ပရူပက္ကမေန တထာ၀ဝတံ ဇီဝိတာ ဝေါ် -ရောပေယျ ) မြတ်၃၁ဘုခုးကို အခြားပုဂ္ဂိုလ်က လုပ်ကြံ အားထုတ်ခြင်းဖြင့် _အသက်မှချခြင်း=သေစေနိုင်ခြင်းခ်ါ အကြောင်းအခွင့်အရေးဆိုတာ မရှိပါဘူး ရဟန်းတှိုး (အနုပက္ကမေန ဘိက္ခဝေ တထာဂတာ ပရိနိဗ္ဗာယန္တီ;) မည်သ္နိုမျ လုပ်ကြံအားထုတ်မှုမရှိပဲ မြတ်စူာဘုရားတ္ရဟာ ပရိနိဗ္ဗာန်စံကြမြဲ ဖြစ်ပါတယ်ရှဟန်းတှို-လှို မိန့်ကြားတော်မူပါ တယ်။ ရှဟန်းတော်များကသုံးကြိမ်တိုင်တိုင် -လျောက်ကြပါ တယ်။ မြတ်စူဒဘုရားကလဲ.သုံးကြိခ်လုံး အထက်ပါ အတိုင်းပင် မိန့်ကြားတော်မူပါတယ်၊

အဲဒီအခါ အရှင်အာနန္ဒာက စိုးရှိမိ်အားကြီးသောကြောင့်မြတ်စူာဘုရားဝ်ါ ကိုယ်စား ငါက အယင် အသေခံပယ်ဆိုတဲ့

တဲ့။ မြတ်စူာဘုရားက သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဖယ်ခိုင်းပေမဲ့ အရှင်

စာ ၃၄၀

အာနန္ဒာက မဖယ်ပဲရှိနေတဲ့အတှက် မြတ်ဝှူ၁ဘုရားက တန်ခိုး:

အရှင်အာနန္ဒာကို ဖယ်ရှားပြီးတော့ မြတ်စှဘုရားက နာဠာဂိရိဆင်ကို (မေတ္တ၁ယ ဖရို) မေတ္တာဖြင့် ဖြန့်တော်မူပါတယ်။ဒါက မေတ္တာကို ပဓ၀နပြုပြီး ပြတော်မူတာပါဘဲ။ စောစော.ပိုင်းက မဟာကရုဏာသမ၀ပတ်ဖြင့်ဖြန့်တော်မူခဲ့သလိုပင် သနား"တော်မူတာလဲ အပ္ပဓာနအားဖြင့် ဖြစ်ပူားတယ်လှို ဆိုနိုင်ပါ။တယ်] အဲဒီအခါ မြတ်စုာဘုရား၏ မေတ္တာ ကရုဏာတော်ဖြင့်သှန်းဖြန်းခံရတဲ့ နာဠာဂိရိဆင်ကြီးမှာ မူးယစ်ခြင်းလဲ .တခါတည်း ပြေငြိမ်းသူားတယ်၊ စိတ်လဲနူးညံ့သူားတယ်1! ဘုရားကိုလဲကြည်ညိုလာတယ်။ ဒါကြောင့် ထောင်ထားတဲ့ နှာမောင်းကြီးကို အောက်ချပြီး မြတ်စူာဘုရားထံ ရိုသေစူာ ချည်းကပ်လာပြီးခြေတော်ရှင်းမှာ ဝပ်နေပါသတဲ့။ အဲဒီအခါ မြတ်စှ၁ဘုရားက -နာဠာဂိရိဆင်ကြီးဝ်ါ ဦးကင်းကို လက်ျာလက်တောဂ်ဖြင့် သုံးသပ်,လျက ဒဖလု ဆုးမတောမူတယ၊' |

.နာဠာဂိရိ သင်ဟာ ငါကဲ့သိူသော ဘုရား (နာဂ-

ဆင်)ကို မပြစ်မှားနဲ့။ ပြစ်မှားယင် ဒုက္ခရောက်သွားမယ်။

ရုငဘူး [ဝ ဘဝ ကောငးရောကရှဏောင သငကုယတုငပင

ပြုရုမယ်--

စသည်ဖြင့် ဆုံးမတော်မူပါတယ်၊ အဲဒီအခါကစပြီး နာဠံာဂိရိ. ဆင်ကြီးဗာာ ငါးပါးသီလလုံခြုံပြီး သူတော်ကောင်းဖြစ်သူားပ

စာ ၃၄၁

သတဲ့။ ရှေးတုန်းက လူတှေကို နင်းသတ်လေ့ရှိပေမယ့် အဲဒီအခါကစပြီး သတ်ခှင်းလဲပနှိတော့ဘူး။ အရှက်လဲ မသောက်တော့ဘ့း တဲ အဲဒါဟာ မတ်စာဘရားရင်က မိမိကိ ထိးသတ်ဖိလာတဲ့ ဆင်ကြီးကို ရာဟုလာသားတော်ကဲ့သှိုပင် `ချမ်းသာစေလိုတဲ့ မေတ္တာ၊ သနားတဲ့ကရုဏာ ညီမျစှာဖြင့် မိန့်ကြားဆုံးမ

တဏှာပိုက်ထဲ မိနေတယ်။ တဏှာရေကြောမျောနေတယ်

တဏှာဇာလေန သြတ္ဆဋော လောကသန္နီဝ သော

တိ႔ပ၂။ ၂တဏှ၁ သောတေန ဝုယှတိ လောကသန္နီဝ 1

သောတ ၀ဿ္တံာန ဖုမ္စ န ဘဂဝန္တာန သတ္တေသု

မဟာ ကရုဏာ သ က္ကမတာ [|

လောကသန္နိ၀။သော-သတ္တဝါအပေါင်းကို။ တဏှာဇာလေန သြတ္ထဋော-တဏှ၁တည်းဟူသော ပိုက်ကၠုန်ဖြင့် ဖုံးအုပ်လျက်မိလျက်ရှိနေပါတကား။ တဏှာ သောတေန ဝုယှတိ-တဏှာတည်းဟူသော ရေယဉ်ကြောဒဖြင့် မျောနေပါတကား။ ဏ္တတိ-

သော၊ ဗုဒ္ဓါနံ ဘဂဝန္တာနံ-မြတ်စူာဘုရားတ္ရိအား။ သတ္တေသု-

၀ မြ (၃ ၀ င ငတဏှာ ဆုတာ ဆာလောငတယလလှူု အနုကရုတယ၂]| အဆင8ကောင်းတှေကို ကြည့်မြင်ခံစားချင်တာ., ကြည့်မြင်ခံစားပြီး

စာ ၃၄၂

ဘအားမရနိုင်ပဲ သာယာနှစ်သက်နေတာဟာ အဆင်းကို ဆာတဲ့တဏှာပဲ။ အဆင်းကောင်းတှေကို ဘယ်လောက်ပဲ ကြည့်ရပေမဲ့အဆာပြေတယ် အားရုတယ်လို မရှိဘူး၊ ထိုအတူ အသံကောင်းတွေကို ကြားချင်တာ့ ကြားရလှို ၂ အားမရုနိုင်တာလဲ ဆာတဲ့တဏှ _၁ဘ။ အနုကောငးတေ့ကု နမႈ ရှုလှူ အားမရှနုငတာလဆာတဲ့ တဏှာဘဲ။ အရသာကောင်း စားရလှို အားမရနိုင်တာလဲဆာတဲ့ တဏှာဘဲ။ အတ္တောကောင်းတှေ့နဲ့ တ္ဇေထိရှလှု အားမရနိုင်တာလဲ ဆာတဲ့ တဏှာဘဲ။ စိတ်ကူးကြံစည်လှို အားဓရနိုင်တာလဲ ဆာတဲ့ တဏှာဘဲ။ အဲဒီ တဏှာဟာ မြင်ရာ ကြားရာစသည်မှ ၂မပြတ်ဖြစ်နေတယ်။ ,၂ နေရာတကာက ဖြစ်နေတယ်။အပရာမှ နုးလာတယ ဆုယင လုချ ငဇတာကု [ကမတော့တ -ဘၤကိုယ့်ကိုယ်လဲ သာယဒု့နှစ်သက်နေတယ်။သူတပ။:ကိုလဲ သာယာ

.တဏှာကြောင့် တဘဝပြီး တဘဝ မပြတ်ဖြစ်နေကြရုတယ်;ဖြစ်ရာဘဝတိုင်းမှာ အိုကရ `နာကြရ သေကြရတယ်။ အလိုရှိတာတေ ရအောင် ရှာကြဲရတဲ့အတ္နက်လဲ ဆင်းရဲရုတယ်။ ရပြီး

င အဲဒိလို ဆင်းရဲရတာတွေဟာ ဘာကြောင့်လဲဆိုယင် သာလာ