အရိမေတ္တယျဗုဒ္ဓဝင်စာစုများ

ခြင်း (မိမိကိုယ်ကို မိမိပြန်လှူက ဒါန

မမြောက်)

၂။ ပူဇာနုဂ္ဂဟံ ပဋိစ္စ= ပူဇော်လို။ ချီးမြှောက်လို၍ ပေးလှူ

ခြင်း: (အပြစ်ဖို့လိုး ချောက်တွန်းလိုရွ်

ပေးလှူခြင်း မဟုတ်ရ)!

၃၊ သာနုသယသန္တာနသာ= အလှူရှင်သည် အနုသယ-

ကိလေသာ မကင်းသေးသူ ဖြစ်ရခြင်း၊

(ဘုရား ရဟန္တာများ ဒါနမဖြစ်တော့)

င၊ ဗုဒ္ဓိပုဗ္ဗိကာ= အသိဉာဏ်ပါရခြင်း။

အင်္ဂါတို့နှင့် ညီညွတ်ရမည်ဖြစ်သည်4 ယင်းအင်္ဂါတို့နှင့် ညီညွတ်စွာမလှူမီရှေ့အဖို့) လှူဆဲအချိန်နှင့် လှုပြီးနောက်ပိုင်းဋဖြစ်သော စေတနာကို“ဒါန”ဟု ခေါ်ကြောင်းအပြင် ယင်းစေတနာနှင့် ယှဉ်တွဲဖြစ်ပေါ်သောပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ် မတွယ်တာ မတဝ်မက်သည့်သဘော အလောဘကိုပါ “ဒါန”ဟုခေါ်ကြောင်း အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာ ခခ ဖွင့်ဆိုရှင်းပြထားပါသည် ယင်းဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်များအနက် စေတနာကို “ဒါန”ခေါ်ကြောင်း ဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်မှာ သမရိုးကျ ဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်ဖြစ်ရွ် ပိဋကတ်တော် တွေ့ရများး အသိများသော ဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်ဖြစ်ပါသည်1သို့ရာတွင် အလောဘကို “ဒါန”ခေါ်ကြောင်း ဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်ကားပိဋကတ်တော်ဌိ တွေ့ရခဲ၍ အသိနည်းသော ဖွင့်ဆိုရှင်းပြချက်ဖြစ်ပါသည်၊ ထို့ကြောင့် အနာဂတဝံသအဌကထာသည် တိမ်မြုပ်ကွယ်ဝှက်နေသော (ဂုဠတ္ထ)အနက်အဓိပ္ပါယ်များကို ထုတ်ဖော်ထင် ရှားစေသောကျမ်းတစ်ဆူဖြစ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်၊ (စာ- ၂၀၇)

ဤမှျှဖြင့် အကြောင်းအရာဂိုင်းဆိုင်ရာ မိတ်ဆက်တင်ပြချက်ကို ရပ်တန်.၍ အရေးအသားပိုင်းဆိုင်ရာ မိတ်ဆက်တင်ပြချက်ဘက်

အနာဂတဝံသအဋကထာဆရာသည် အရေးသွက်သည်။ညက်သည်။ အတွေးနက်သည်။ ထက်သည်။ မိမိင်ာ အဋ္ဌကထာကို

စာ၉ေအဆင်တန်ဆာဝုဏ် အလင်္ကာ ရသ ဥပမာ ဥပစာများဖြင့်သူ့နေရာနှင့်သူ အံဝင်ခွင်ကျ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ဆင်သသည်၊ အကိုးအထောက်များဖြင့် ခိုင်ခိုင်မာမာ တင်ပြသည်၊ ဝေါဟာရသုံးစွဲရာခ်ပရိယာယ်ကြွယ်ကြွယ်ဖြင့် ဖလှယ်ပြီးသုံးစွဲသည်။

အနာဂတဝံသအဋကထာဆရာဇါ ဝုဏ်မြောက်အရေးအသားများထဲက သြဇာဂုဏ်မြောက် ရေးသားတင်ပြထားသော ပုံစံဘချို့ကို နမူနာထုတ်ဆောင် တင်ပြလိုပါသည်/ သြဇာဂုဏ်မြောက်အရေးအသားဟူသည် နာမ်ပုဒ်များစွာကို ရှည်ရှည်လျားလျား သမာသ်တွဲစပ်ပြခြင်း အကျယ်ကို အကျဉ်းချုံ့ခြင်း၊ အကျဦးကို အကျယ်ချဲ့ခြင်းများတည်း၊ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာတွင် ဟိမဝန္တာရှိ သစ်ပင်အမျိုးအမည်စာရင်းကို ဖွင့်ပြရာ်-

“စမ္ပကပုန္နာဂ သာလ သလ ပါဋလီ ဝဉ္ဇလ တိလက

မုစလိန္ဒ အသန ပနသ တိရိဋ ဘုဇ ပတ္တ ဥဒ္ဒါလ ကလောဒ္ဒ

မဓုက သမရိ ကရက သိန္ကုဝါရ ကုရဏ္ဍက ဗိမိဇာလ အသော-

က ပိယင်ု အမွ ဇွု လဗုဇ စန္ဒန ဒေ၀ဒါရု ကောလိ တာဂရု

ကတက စောစဓောစ ဗေလုဝ သောဏက အလ္ဖျန က္ကန္ဒ-

ဝါရုဏာဒိနေကပါဒပ ဂစ္ဆသမာကိဏ္ဍံ (ဟိမဝန္တံ)”1 (စာ-၁၂)ဟု သစ်ပင်အမျိုးအမည်ပေါင်း ၃၆-မျိုးပါဝင်စေလျက် ပါဠိနာမ်ပုဒ်ပေါင်းှ၁-ပုဒိကို ရှည်ရှည်လျားလျား သမာသ်တွဲစပ် အသုံးပြုထားပါသည်;သဒ္ဒါနည်းစနစ်အရ ပုဒ်ပေါင်း ၄၀-ကျော်ကို တစ်ပုဒ်တည်းပြုလုပ် သုံးထားခြင်းဖြစ်သည်/ ထို့ကြောင့် အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာလာ ယင်းအရေးအသံားသည် သြဇာဂုဏ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော အရေးအသားဖြစ်ပါ

ရင်းပြင် လုမ္ဗိနီဥယျာဉ်ဘွဲ့လာ “စမ္ပက ပါဠိလိ (ပး သာလမင်္ဂလ ဥဿန္နံ” (စာ-၄၄)

မာရ်နတ်စ်လက်နက် အမျိုးအမည်ကို ပြဆိုရာ “အသိသတ္တိဓနု /ပ၊ တိသူလာဒိဘေဒနာနာဝုဓာနိ” (စာ-၆၈)

သဗ္ဗဓမ္မပုဒ်အဖွင့်လာ “ခန္ဓ ဓာတု အာယတန ;ပ၊။ အပွမာဏာဒိသဘာဝါနံ” (စာ- ၁၁၇)!

သဗ္ဗာဘရဏဘူသနာပုဒ်အဖွင့်လာ “ပါဒင်ုလိက ;ပ၊ဘူသနာဘရဏာနိ” (စာ- ၁၃၈)စသော အရေးအသားများသည်လည်း နည်းတူ သြဇာဂုဏ်မြောက်သောအရေးအသားများဖြစ်ပါသည်။

ဆက်လက်ရှ် သမာဓိဂုဏ်မြောက် အရေးအသားများကိုတင်ပြပါမည်၊ သမာဓိဂုဏ်မြောက် အရေးအသားဟူသည် သက်ရှိသတ္တဝါတို့စ်ာ သဘာဝကို သက်မဲ့ဝတ္ထုခ်ႈ အရည်ရှိသောဝတ္ထုကို အရည်မဲ့ဝတ္ထုခ္ခ်ာ အရသာရှိ၀တ္ထုင္ပါါ သဘောကို အရသာမဲ့ဝတ္ထုခ်၊ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော၀တ္ထုင်ါ သဘောကို ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသောဝတ္ထုခ္၌ ဤသို့စသည်ဖြင့် တင်စားပြောဆိုခြင်းတည်း၊ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာဆရာသည်အလောင်းတော်သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား စံမြန်းရာ ပြသာဒ်အကြောင်းဖွင့်ပြရာ်-

“ဂန္ဓဒါမ မာလာဒါမ မုတ္တာလမွဏာဒီနိပိ ဝိနိဂ္ဂလန္တာနိ

ဝိယ” (နံ့သာဆိုင်း ပန်းဆိုင်း ပုလဲသွယ် တွဲရရွဲဆွဲထားမှု

စသည်တို့လည်း ~ဘန်ထုတ်ကုန်သကဲ့သို့) (စာ-၅၁)သဟု တင်စားရေးသားထားပါသည်။ ဤခိ ပြသာခ်ရှိ ဗိတာန်မျက်နှာကြက်များသည် ပန်းဆိုင်း-စသည်တို့ကို အန်ထုတ်နိုင်သော အခြေအနေမရှိပါ1“အန်ထုတ်?နိုင်သည့်စွမ်းအားမှာ သက်ရှိသတ္တဝါများခ်သာရှိသော စွမ်းအားဖြစ်ပါသည်၊ သို့ရာတွင် အန်ထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ ပြဆိုထားပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ငှင်းအရေးအသားသည် သမာဓိဂုဏ်မြောက်သော

“စန္ဒဘယေန သူရိယော ပလာယမာနော ဝိယ”

(စာ- ၇၂) (လမှ ကြောက်သဖြင့် နေသည် ပြေးသွားသလို)၌ နေဝင်သွားသည်ကိုပင် လကို ကြောက်ရှ် ပြေးသွားရသည့်ဟန်လှလှပပ တင်စားသုံးနှုန်း ပြဆိုထားပါသည်၊

“ဗောဓိသတ္တော --- စီဝရူပရိ ပတမာနေဟိ ဗောဓိ-

ရုက္ခကိုရေဟိ ရတ္တပလ္လဝေဟိ ဝိယ ပူဇိယမာနော” (စာ-

၇၃) (ဘုရားအလောင်းတော်ကို --- သင်္ကန်းပေါ်ကြွေကျ

သော နီသောဗောဓိညောင်ရွက်နုတို့က ပူဇော်အပ်သည့်

အား ပူဇော်အပ်သည့်ပမာ တင်ပြထားပါသည်။

“ပုညမ္ဇုနိဒ္ဓေါတပါပမလတ္တာ” (စာ- ၁၁၈) (ကောင်းမှု

ရေစင်တို့ဖြင့် ဆေးကြောအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုအညစ်

အကြေးရှိခြင်းကြောင့်) -ခိ ကောင်းမှုကို ရေစင်သဘော သုံးနှုန်းရေးသားထားပါသည်၊

“ သစ္စရသံ သစ္စပါနံ” (စာ- ၁၈၃) (သစ္စာအရည်

ခ်ိ သစ္စာတရားကို သောက်စရာဖျော်ရည်အဖြစ့် တင်စားပြဆိုထားပါသည်၊ ထို့ကြောင့် အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာလာ ဤပပြဆိုမှုအားလုံးသည် သမာဓိဂုဏ်မြောက်သော ပြဆိုမှုများ ဖြစ်ပါသည်၊

သမာဓိဝုဏ်မြောက် အရေးအသားများကို ဥပစာရူထောင့်မှအမည်ကင်ပွန်းတပ်မည်ဆိုလျှင် တဒ္ဓမ္မူပစာ (မရှိ၀တ္ထုကို ဘရှိဝတ္ထုတဲ့သို့တင်စားပြောဆိုမှု) ဖြစ်သတည်း၊

ဆက်လက်ရှ် အတ္တာလင်္ကာရမြောက် အရေးအသားများကို လေ့လာတင်ပြပါဦးမည်ၤ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာခဌိ အတ္ထာလင်္ကာရ= ရူပကအလင်္ကာ။း ဥပမာအလင်္ကာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ရေးသားမှုသည် စာမျက်နှာတိုင်းလိုလိုမှာပင် တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။ ရူပကအလင်္ကာဟူသည် အနှိုင်းခံနှင့် အနှိုင်းဝတ္ထုကို ထဝ်တူပြုဆိုခြင်းဖြစ်၍ ဥပမာအလင်္ကာဆိုသည်မှာ ပုံခိုင်းနှိုင်းပြခြင်းတည်း၊ ထိုတွင် ရူပကအလင်္ကာမြောက် အရေးအသားအချို့ကို ထုတ်ဆောင်ပြရသော်-

- ကာမပင်္က္ဘော (ကာမဂုဏ်+ညွှန်) (စာ- ၁၅)

- အကုသလဝိတတ္ကမက္ခိကာ (အကုသိုလ်ဝိတက်~+

ယင်ကောင်) (စာ- ၁၆)

- ဓမ္မဒ္ဓဇံ (တရား+~အလံတံခွန်) (စာ- ၁၇)

- ဉာဏလောကံ (ဉာဏ်+အလင်းရောင်) (စာ- ၂၇)

- သဒ္ဓါဟတ္လ္ထေန (သဒ္ဓါ+လက်) (စာ- ၆၉)

- ဉာဏဟတ္ထေန (ဉာဏ်+လက်) (စာ- ၁၁၇)

- ဝေနေယျပဒုမာနိ (ဝေနေယျသတ္တဝါ+ကြာ) (စာ-၁၀၇)စသည်တို့ဖြစ်သည် ဤခိ အနှိုင်းခံဝတ္ထုနှင့် အနှိုင်းဝတ္ထုတို့ကို ထပ်တူပြု၍ ရေးသားထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းအရေးအသားများသည်ရူပကအလင်္ကာမြောက် အရေးအသားများဖြစ်ပါသည်။ ရူပကအလင်္ကာမြောက်သော အရေးအသားများသည် အတူသဘောကို တင်စားပြောဆိုခြင်းဖြစ်၍ သဒိသူပစာရသော သုံးနှုန်းမှုဟုလည်း ဆိုနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်၊

ဥပမာအလင်္ကာမြောက် အရေးအသားများမှာလည်း တိမ်လှပေါ်လွင်လှပါသည်၊ စာဖတ်သူများ အလွယ်တကူ သဘောပေါတ်နားလည်စေရန် ခိုင်းနှိုင်းပြဆိုထားပါဝါ။ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာဆရာဇါ်ါဥပမာများကို ရှုကြည့်ပါဘိ၊ အဇိတရဟန်းငယ်သည် သာမန်အညတရရဟန်းမဟုတ်၊ မေတ္တေယျဘုရားအလောင်းဖြစ်ကြောင်းကို ဥပမာများ

ရဟန်းတို့။ ဤသို့ သာမန်မထင်မရှား ပြောဆိုသုံးနှုန်း

မှုမျိုးဖြင့် မပြောဆို မသုံးနှုန်းကြကုန်လင့်။ ဤအဇိတရဟန်းငယ်သည် ဘုရားအညွန်.တည်း။ ဘုရားမျိုးစေ့တည်း၊ ပါရမီ

ပြည့်ပြီးသူတည်း ဘုရားအလောင်းတည်း။ တိမ်တိုက်ကြား

မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် နေရောင်ခြည်နှင့် တူသူတည်း၊

ပြာဖုံးမီးခဲနှင့် တူသူတည်း၊ မြေမှုန့်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံရသော

ပတ္တမြားရတနာနှင့် တူသူတည်း။ မြေခ်မြှပ်ထားခံရသော

ရွှေဘိုးလိုသူတည်း။ ပွင့်လုနီးနေသော ကြာပန်းကဲ့သို့သော

သူတည်း၊ ယုဂန္ရိုရ်တောင်နှင့် နီးနေသော နေလုလင်ပမာ

ဖြစ်သော သူတည်း၊ (စာ- ၁၀၀)

ဤန် မေတ္တေယျဘုရားအလောင်းတော်ကို နေရောင်ခြည်,မီးခဲ ပတ္တမြား၊ ရွှေအိုး ကြာပန်း၊ နေလုလင်တို့နှင့် ပုံခိုင်းပြဆိုထားပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ငင်းအရေးအသားများသည် ဥပမာအလင်္ကာဖြင့်တန်ဆာဆင်ထားသော အရေးအသားများ ဖြစ်ပါသည်၊

တစ်ဖန် အနာဂတဝံသအဋကထာဆရာဇါ်ါ ရသမြောက်အရေးအသားများကို တင်ပြပါမည်၊ အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာခ်် စာပေအရေးအသားပေါ် အောင် ဖော်ဆောင်ချက်များသည်လည်း ထိမိလှပါဇါါ။

စာဖတ်သူများ ရင်ဆိုင်တွေ့နေရသည့်အလား သရုပ်ဖော်နိုင်စွမ်းရှိပါ၏အသည်း အူတယားယား။ ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းဖြင့် ခံစားရပါဇါ။ ဗောဓိပင်နှင့် ရွှေပလ္လင်လုခန်းလာ အရေးအသားဖြစ်သည်။ ယင်းအခန်းခ်မာရိနတ်စစ်သည်ဇါ ုံပန်းသဏ္ဌာန်များ အသွေးအရောင်များ ခန္ဓာကိုယ်ပမာဏများ လက်နက်များ မာရ်နတ်စ်ါ အသွင်အပြင်များ။ စစ်မိန်.ပေးဂုံများ-စသည်တို့ ပါဝင်ပါသည်။ (စာ- ၆၇-၉) ငှင်းအခန်းပါ ဘရေးအသားများသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာၤ ကြောက်ရွံ့ထိပ်လန့်ဖွယ်ရာများကို ဖြစ်စေပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ဗီဘစ္ဆရသ၊ ဘယာနကရဘတို့ကိုမျ အရေးအသားဖြစ်ကြောင်း လေ့လာသိရှိနိုင်ပါ

အနာဂတဝံသအဋကထာဆရာသည် အကြောင်းအရာတစ်စုံတစ်ခုကို တင်ပြရာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ခြေခြေမြစ်မြစ် တင်ပြလေ့ရှိပါသည်၊ ယင်းသို့ တင်ပြရာတွင် မိမိင်အယူအဆကို ရှေ့တန်းမတင်ဘဲပိဋကတ်ကျမ်းဂန်ႈ အဖွင့်ကျမ်းဂန်များနှင့် ညီညွတ်မှုကိုသာ ဦးစားပေးတင်ပြလေ့ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာ၌ “က္ကမမေဝတ္ထံအန္တောနီတံ ကတွာ ဗုဒ္ဓဝံသေ --- ဝုတ္တံ” (စာ-၆)! ဝုတ္တံ ဟေတံ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂေ” (စာ- ၈ ၂)! “စတုက္ကယောဇနာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဝိဘင်္ဂေ ုတ္တနယေန ဒဋ္ဌဗ္ဗာ” (စာ- ၇၉) စသည်ဖြင့် ပါဠိပိဋကတ်တော်ကို ကိုးထောက်+ညွှန်းဆိုချက် ၂၁+၁= ၂၂ ကြိမ်? ပိဋကတ်ပါဠိအဖွင့်ဖြစ်သည့် အဌ္ဌကထာကို ကိုးထောက်+ညွှန်းဆိုချက် ၄+၆= ၁၀ ကြိမ်ပက သက်သေခံလျကရှပါသည။

အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာကျမ်းကြီးကို ရေးသားဖွင့်ဆိုနိုင်စွမ်းရှိသော ဤအဋ္ဌကထာဆရာသည် “အဋ္ဌကထာဆရာ”ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်စွာ စကားပရိယာယ်ကြွယ်သည့်အရာမှာလည်း “စံ”ပြု

၁4 အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာ စာ-' ၆ ၃၉။ ၈၂။ (သုံးကြိမ်ကိုး)

ထိုက်သော ကျမ်းဆရာဖြစ်ပါသည်။ ဤအဋ္ဌကထာသည် မေတ္တေယျဗုဒ္ဓ၀င်ကို အဓိကဖွင့်ဆိုသော ကျမ်းဖြစ်ပေရာ ဘုရားလောင်းဟောပရိယာယ်ပုဒ်နှင့် ဘုရားဟောပရိယာယ်ပုဒ်တို့ကို ကြွယ်ကြွယ်၀၀ အသုံးပြုပြသွားလေသည်။ ဘုရားလောင်းအနက်ဟောပုဒ်များကို-

- ဗုဒ္ဓဗီဇော (စာ- ၁၀၀)

- ဗုဒ္ဓကိုရော (စာ- ၂၈၊ ၁၀၀)

- ဗုဒ္ဓဗီဇက်ုရော (စာ- ၃၂)

- မဟာသတ္တော (စာ- ၂၉)

- ပူရိတပါရမီ (စာ- ၁၀၀)

ဟု စကားပရိယာယ်ကြွယ်ကြွယ် သုံးနှုန်းပြပြီး ဝေါဟာရဘဏ်တိုက်ကြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေထူသွားလေသည်ၤ။

ဘုရားဟော ပုဒ်များကိုမူ ထို့ထက်ပရိယာယ်ကြွယ်စွာ သုံးပြထားလေသည်၊ ယင်းပုဒ်များမှာ-

«+ - ဓမ္မရာဇိဿရော (စာ- ၁၇)

စသည်)

၃၄-စသည်)

- ဗုဒ္ဓေါ (စာ- ၂၂ ၂၉-စသည်)

- လောကနာယက (စာ- ၂၉။ ၃၀။ ၃၁။ ၃၄ ၁၅-စသည်)

- လောကနာထ (စာ- ၃၀-စသည်)

- သဗ္ဗညု (စာ- ၃၀၊ ၁၅-စသည်)

- ဓမ္မရာဇ (စာ- ၃၉-စသည်) : `

- ဇိနုတ္တမော (စာ- ၃၃) |

- တထာ၀တ (စာ- ၃၄)

- သမ္ဗုဒ္ဓေါ (စာ- ၃၅-စသည်)

- မုနိ (စာ- ၃၅)

- ဇိနော (စာ- ၃၅-စသည်)

- မဟာဇိနော ( ( )

- ဒသဗလဿ (၉(စာ-၂၄)

- မဟာမုနိ (စာ- ၂၇)

- နရာသဘော (စာ- ၂၅)

- အမတန္ဒဒေါ ( 1 ) |

- လောကဂ္ဂေါ ( #/ )

- ဝိနာယကော ( 1 )

- သုဇာတဂ္ပေါ ( 1 ) |

စသည်တို့ဖြစ်ပါသည်။ ဤအချက်ကို ထောက်ဆ၍ အနာဂတဝံသအဌကထာဆရာသည် မည်မျှပရိယာယ်ကြွယ်ဝကြောင်း သိရှိနိုင်ပါသည်ႈထို့ကြောင့် အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာသည် ဝေါဟာရက္ပြယ်ဝလိုသူသုတေသီတို့အတွက်လည်း ဝေါဟာရများကို တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး မရိုးအောင် ပေးနိုင်သောကျမ်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။

ယခုတင်ပြချက်များသည် အနာဂတဝံသအဋကထာလာအကြောင်းအရာနှင့် အရေးအသားများကို အမြည်းသဘော အမြွက်မျှတင်ပြချက်ဖြစ်ပါသည်။ ရှင်းအပြင် အခြားထူးခြားပြောင်မြောက် စံတင်လောက်သော အကြောင်းအရာနှင့် အရေးအသားများလည်း အနာဂတဝံသအဋ္ဌကထာခွ် အမြောက်အများ ရှိနေပါသေးသည်၊ စာပေသုတေသီများ ဆက်လက်လေ့လာကြဖို့ဖြစ်ပါသည်၊