ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

လုပ်ရမလားလိို အပြစ်တင်တတ်သေးတယ်၊ အဲဒါဟာ အဆိပ်ပြင်းထန်တဲ့ မြေပေေးကြီးကို ခါးပိုက်ထဲ ထည့်ထားသလိုပင်ဒေါသကို အပြစ်မမြင်လှို . လက်ခံထားတာပါဘဲး။ ဒါကြောင့်ဒေါသကို ပယ်နိုင်အောင် သူ့အပြစ်ကို ဆင်ခြင်ရမယ် တဲ့ဘယ်လို ဆင်ခြင်ရမလဲ ဆိုတေ၇--ကျမ်းဂန်အရ ဆင်ခြင်ပုံကိုဒီလိုပြထားပါတယ်။

အခါတပါးမှာ ဆန္နဆိုတဲ့ပရိဗိုဇ်က “ရာဂ ဒေါ်သ မေးဟဓါအပြစ်ကို ဘယ်လိုမြင်ပြီး ပယ်ဘိိုရာ ပညတ်ဟောကြားပ၊ါသလဲ”လှို -မေးတဲ့အတူက် ဒေါ သအပြစ်ကိုး အရှင် အာနန္ဒာမထေရ်ကဒီလို ဖြေကြားတော်မူပါါတယ်၊

ဒေါ်သစါ အပြစ်။

အာဝုသော-င)ရှင်ဆန္န။ ဒုဋ္ဌော-စိတ်ပျက် စိတ်ဆိုးသောသူသည်။ ဒေါသေနံ အဘိဘူတော-ဒေ။ သက လှုမ်းမိုးအပ်သည်ဖြစ်ရ်၊ ၀ါ-ဒေါ်သစ်ါ အုပ်စိုးခြင်းကို ခံရှသည်ဖြစ်ရ်၊ ပရိယာဒိန္နစိတ္တေ၁-ပကတိစိတ်ကောင်းတှေကို ဒေါသံက ကုန်စေအပ်သည်ပြှစ်ရ်။ ၀ -ဒေါသကြောင့် စိတ်ကောင်းမရှိတော့ပဲ။ အတ္တဗျာပါဒါယပိ စေတေတိ-မိမိကိုယ်ကို နှိပ်စက်ရန် ဆင်းရှဲစေရှန်လည်း ကြံစည်ပြုလုပ်စ်ါ ပရုဗျာပါဒါယပိ....ဥဘယဗျာပါဒ။ယပိ စေတေတိ-သူတပါးကို နှိပ်စက်ရန် မိမိရော သူတပါးရောနှင်ဦးလုံးကို နှိပ်စက်ရန် ဆင်းရဲစေရန်လည်း ကြံစည် ပြုလုပ်စ်၊

ပြုကျင့်ဝါ-လှို ဖြေ့ကှားတော် မူပါတယ် အဲဒီ တရားစကားကို~အခြေခံပြုပြီး ဆင်ခြင်ဘှိုပါ ဘဲ။ ဆင်ခြင်ပုံကတေ၇--

ဒေါသဖြစ်လာယင် မိမိကို ဆင်းရဲစေတယ် ဆိုဘာ အလှန်ဆင်ရှားပါတယ်။! မူလကကြည်ကြည်လင်လဒ် ရှင် ရွှင်ပျပျဖြစ်နေရာထဲက ဒေါသဖြစ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြည်လင်ရှင်ပျတဲ့စိတ်မရှိတော့ဘူး။ တခါထဲ စိတ်ဟာ ပင်ပန်းသူားတော့တာဘဲ။မျကနှာလု မသာယာတောူဘူး။။ ကုလယထမှ၁-လ မနေသာ မသုငသာ ဖြစ်သူားတော့တာဘဲ။ ဒေါ်သ ပြင်းထန်လေလေ ကိုယ်ရောခိတ်ပါ ဆင်းရဲပင်ပန်း လေလေဘဲ။ အဲဒီလို စိဘ်ဆိုးပြီးတော့သူတပါးကိုလဲ နှိပ်စက် သတ်ဖြတ် တတ်တယ်။ မကြားကောင်းမနာသာ စကားတှေကိုလဲ ပြောဆိုတတ်တယ်။ အဲဒီလို မတော်တာကို ပြုမိ ပြောမိတဲ့အတွက် နောင်ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်တဲ့

ပြစ်မှုမျိုးကို ပြုမိ ပြောမိယင်တော့ ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ် သင့်ပြီးချက်ခြင်းပင် ဆင်းရဲရှတေ၇၃့တာဘဲ။ ဒေါ်သ အလျောက် ပြုမိပြောဆိုမိတဲ့ အဲဒီလို မကောင်းမှုတွေကြောင့် အပါယ်လေးပါးကျရောက်ပြီးတော့လဲ အကြီးအကျယ် ဆင်းရဲရှတတ်တယ်။ အဲဒါဟာ ဒေါသက မိမိကိယ်ကိ နိုပ်စက်ပ၌ ဆင်းဝဲစေပံ ဘခိပ် ဘ မက်ပါဘဲ အဲဒီထဲမှာ မျက်မှောက်တှင် တ္တေရတဲ့ ဆင်းရဲတှေကိုတော့ကိုယ်တွောဖြင့်ဖင် ထင်ရှား သိနိုင်ပါတယ်၊ ဒေါသ အလျောက်

သည်းခံခြင်းစါ အကျိုး

နောက်ပြီးတော့ သည်းခံခြင်းခ်ါ အကျိုးကို ဆင်ခြင်ရမယ်ဆိုရာမှာ ခန္တီ-သည်းခံခြင်း ဆိုတာ တရားကိုယ် အားဖြင့်

အခနဲလဲ အတတပါဘဲ[ ထးတာကတော သည်းခံတယ်ဆိတာကသူတပါးအား စိတ်ဆိုးပဲ မပြစ်မှားပဲ ကြည်ကှည်သ၁သာ ရှိနေရုံမျ သဘောလဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်] မေတ္တာဆိုတာကတော့ အဲဒီလိုသည်းခံနေရုံမျ မဟုတ်သေးဘူး။ သူတပါးအား ချမ်းသာစေလိုတဲ့ အခြင်းအရာရိိမှ ဖြစ်ပါတယ်။ သည်းခံခြင်းခ်ါ အကျိုးကိုတော့ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်မှာ ဒီလိုပြထားပါတယ်။

(ခန္တီ ပရမံ တပေါ တိတိက္ခာ) တိတိက္ခ၁-အောင့်အည်းသည်းခံခြင်းဟု ဆိုအပ်သော၊ (ဒီ ဝိသေသန-ပပုဒ်ဖြင့်။ ခန္တီ-အရဒီအရာမှာ ဉာဏ်မဟုတ်ဘူး။ သည်းခံခြင်းကိုပင် ဆိုတယ်လှို သိစေပါတယ်) ခန္တီ-ခန္တီသည်။ ၀”-စိတ်မဆိုးပဲ ခံလင့်နေခြင်းသည်။ပရုမ် တပေါ-အမြတ်ဆုံး ဖာကျင့်ဧပေတည်း-လှို ဟောတော်မူတဲ့

(ခန္တီ ဗလံ ဗလာနီကံ) ခန္တီဗလံ-သည်းခံခြင်း ခုန်အားရှိသည်ဖြစ်ရွဲ။ ဗလာနီကံ-ခူန်အားစစ်တပ်ရှိသူကို(ဗြာဟ္မဏ-သူမြတ်ဟူရ်၏ဘုရား ဟော်) ဆိုတဲ့ တရားတော်အရု ဘားပြင့်လဲ သည်းခံငး ဟကျ ကု သရုမယတူ။ အဖတရားမှာ ဆုလုတာကတော့ဒေါသကို ကာကူၠယ်နိုင်တဲ့ ခန္တီခုန်အားဟာ တဖက်ရန်သူများကိုထာကၠယ်နိုင်တဲ့ စစ်တပ်နှင့် တူတယ်။ အဲဒီလို သည်းခံမှုခူန််အား

အဲဒီလို သည်းမခံဘဲ ချေပပြောဆိုယင်တော့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ငြင်းခုံ ကြရတယ်။ ရန် ဖြစ် ကြရတယ်။ မုန်းတီး ကြရတယ်။တသက်လုံး မခေါ် မပြောနိုင်ပဲ မိတ်ပျက် ဆေပျက် ဖြစ်ကြရတယ်။ အချင်းချင်းထံမှ အကူအညီ တကယ်လိုနေတဲ့အခ`ပေမဲ့အကူအညီမရေပဲ ရှိတတ်တယ်။ တချိုမှာဆိုယင် သေသည်အထိတောင် ့အကျိုးမဲ့ကို ပြုလုပ်တတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို အကျိုးမဲ့ဖြစ်ရတာဟာ ဘယ်ကလာတုံးဆိုယင် သည်းခံသင့်တဲ့အရာမှာသည်းမခံခဲ့ခြင်း ကြောင့်ပါဘဲ။ အကယ်၍ တဖက်သားထ်ါအပြောမှား အဆိုမှား အပြုမှားကို အောင့်အည်း သည်းခံနေ.လိုက်ယင်တော့ ငြင်းခုံရခြင်း ရန်ဖြစ်ရခြင်းလဲ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သည်းခံတာဟာ အင်မတန် ကောင်းပါတယ်။[ အင်မတန် ကျေးဇူးများပါတယ်။ ဒါလဲ မိမိတ္ရိတသက်တာအတှုင်းပြန်ကြည့်ယင် သည်းခံခဲ့လှို ရတဲ့အကျိုးတွေ ထင်ရှားကြမှာဘဲများပါလိမ့်မယ်၊ ဘုန်းကြီးတှိုကိုယ်တိုင်လဲ သည်းခံခဲ့ရတာတှေးရှိပါတယ်။ သည်းခံတဲ့အတွက် ရှုလာတဲ့အကျိုးတေူလဲ များစုာရှိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မြတ်စှာဘုရားက သြဝါဒပါတိမောက်အနေပြင့်--

ခင္တီ ပရုမံ တပေါါ တိတိက္ခာ။ နိဗ္ဗာနံ ပရုမံ ဝဒန္တိ ဗုဒ္ဓါ-

အောင့အညး ချုပတညးပြး သညးခတ္အကျင့့ဟာ ပရုမ-

မူကြသည် -. ဆိုတဲ့စကားအရ ဆိုယင် သာမန်ရိုးခိုး မြတ်ရုံမဟုတ်ဘူး။ ပရမ - အမြတ်ဆုံးလှိုလဲ ဆိုနိုင်ပါတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုယင် ကုသိုလ်ဖြစ်ရေး အကျင့်ဟူသမျ တှေဟာသည်းခံမှ အောင်မြင်တယ်။ သည်းမခံယင် ' မအောင်မြင်ဘူး။ပေးလှူရာမှာလဲ သည်းခံပြီးဆောင်ရွှုက်ရှတာဘဲႈ အကြီးအကျယ်ပေးလှူတဲ့အခါများမှာ အကြီးအကျယ်သည်းခံပြီးတော့ ဆောင်းရှှက်ရုတယ်။ သီလကျင့်ရာကျတော့ သည်းခံရတာ ပိုပြီးထင်ရှားတယ်။ ပြုလုပ်ချင်တဲ့ အကုသိုလ်အမှုတှေကို မပြုပဲသည်းခံပြီး ကျင့်ရတယ်။ ဘာဝနာ အလုပ်ကျတော့ အဲဒီထက်ပိုပြီး ထင်ရှားတယ်။ ကိုယ် ပင်ပန်း ဆင်းရဲမှု တှေကိုသည်းခံပြီး နှလုံးသွင်း ရှုမှတ်ပါမှ သမာဓိ ပညာက ဖြစ်တာ။ အနည်းငယ်လောက် ညောင်း ပူ နာကျင် လာတာနဲ့သည်းမခံပဲ ခဏခဏ ကိုယ်အမူအရာကို ပြုပြင်နေယင် သမာဓိဖြစ်ဖိုလဲ ခဲယဉ်းတယ်။ ဝိပဿနာဥာဏ်ဖြစ်ပိုလဲ ခဲယဉ်းတယ်။သည်းခံပြီး ရှုမှတ်နေပါမှ စျာန်သမ?ဓိများကိုလဲ ရနိုင်တယ်။ဝိပဿနာ ဉာဏ်ထူးများနဲ့ မင်ဖိုလ်ဥာဏ်ထူးများကိုလဲ ရနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သည်းခံခြင်းကို ပရုမံ- အမြတ်ဆုံး အကျင့်လှိုလဲ ဆိုသင့်ပါတယ်။ ဆိုသင့်တဲ့အတူက် ရွှေနားက အနက်ပြန်ရာမှာ ပရုမံ တပေါ-အမြတ်ဆုံး အကျင့်ပေတည်းလှို ပြန်ခဲ့တာပါဘဲ။ -

ဒီနေရှာမှာ”သည်းခံယင် နိဗ္ဗာန်ရောက်သည်”လှို ဆိုထားတဲ့ဓေးပသာဓိတိဓါ စကားဟာလဲ အင်မတန်သင်မြတ်ပါတယ်။ ပါရမီဆယ်ပါးကို ဖြည့်ကျင့်ရာမှာ ခန္တီဆိုတဲ့ သည်းခံခြင်းပမှအောင်မြင် ပသ်စံနိုင်တယ်။ အဲဒီပါရမီ ဆယ်ပ :ထဲက အဓိဌာန်ဝီရိယ ပညာဆိုတဲ့ ပါရမီတွေဟာ။ နိဗ္ဗာန် မျက်မှောက်ပြုရှန်အတွက် နီးကပ်တဲ့ ပါရမီတှေ့ဘဲၤ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုရှန်အဓိဋ္ဌာန်ပြုပြီး ရှည်ရှုယ်ထားတဲ့အတိုင်း မဆုတ်မနစ်အားထုတ်တဲ့. ဝီရိယလဲ ပြည့်စုံပါမှ။ ဝိပဿနာပည»ာ အရိယမဂ်ပညာတ္ရေလဲပြည့်စုံပါမှ ကိစ္စပြီးတယ်၊ အဲဒီလို ကိစ္စပြီးအောင်ဟာ သည်းခံမှုပြည့်စုံပါမှ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီလိုသည်းခံပြီး အားထုတ်ယင်နောက်ဆုံးမှာ အကုန်လုံးကို သည်:ခံနိုင်တဲ့ ရှဟန္တာဖြစ်သူားတော့တာဘဲ။ အဲဒီရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို မြတ်စှာဘုခားက သည်းခံခြင်း ခွန်အားဆိုတဲ့ ဗလာနီက- ခွန်အားစစ်တပ်နှင့် ပြည့်စုံတဲ့ဗြာဟ္မဏ- (မကောင်းမှုဟူသမျကို အပပြုပြီးသေ၁) သူမြတ်လှို။ဟောတော်မူတာပါဘဲ႔~ဲဒီဒေသနာအရအားဖြင့် သည်းခံခြင်းဆိုတဲ့ အကျင့်ကို ရဟန္တ၁ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင်` မြင့်မြတ်တဲ့အကျင့်လှို ဆိုရမှာဘဲ။ ဒီမေတ္တာကို ပူားစေရာမှာတော့ သည်းခံတဲ့အကျင့်က ပိုပြီးအရေးကြီးပါတယ်1! သူတပါးကို စိတမဆိုးပဲ သည်းခံနိုင်ပါမှ မေတ္တ၁က ဖြစ်ပူားမှာ။ စိတ်ဆိုးနေယင်တော့ မေတ္တာက မဖြစ်ပူားနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မေတ္တာကိုမပ္နားသေးမိ ရှေးအဖ္ဂိတတည်းက အကျိုးအာနိသင် ဆင်ခြင်ဘှုရာ ညှုနကားတာပ။ဘ/