ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

ပြုထားပြီးသော။ အနုဋ္ဌိတာယ-ခိုင်မြဲဗှာတည်တံံ့အောင် လေ့လာထားပြီးသော။ ပရိစိဘာယ-နိုင်နင်းအောင် လေ့ကျင့်ထားပြီးသော။ သုသမ၁ရုဒ္ဓ။]ယ-ကောင်းစူာ အား ထုတ် ထားပြီးသော။

ဗျာပါဒစသော နီဝရုဏမှ ကင်းလှုတ်သော မေတ္တာစိတ်စ်ါ(_မေက္တာလှို သာမညဆိုလျင် သာမန် မေတ္တာစိတ်ကို ယူအပ်ကြောင်း။ စေတောဂဝိမုတ္တိလှိုဆိုလျင်တော့ စျာန်စိတ်ကို ယူအပ်ကြောင်း အဋ္ဌကထာ၌ ဖူင့်ပြထားစ်ါ) ဧကာဒသ အာနိသံသာ၁၁-ပါးသော အကျိုး အာနိသင်တှူကို။ ပါဋိကခ်ဲါ-မုချရုမည်ဟ အလိရှိအပ် မတ်ယအပ်ကန်ဝါန ကတမေ ဧကာဒသ-အဘယ်၁ ၁-ပါးတ္ဇိနည်းဟူဗူ၊ (၁) သုခံ သုပတိ-ချမ်းသာဝှာ အိပ်ပျေဒ်ရှင်ါ၊ ဘာဝနာမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ ဟိုဘက်လှည့်လိုက်၊ ဒီဘက်လည်လိက်ၤ စောင်းလိက် ပက်လက်လနံလိက်ၤ ကေးလိက် ဆန်လိုက်နဲ့ အမျိုးမျိုး ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးဘေ၇့လဲ အိပ်ကြရတယ်;ဟောက်ပြီးတော့လဲ အိပ်ကြရတယ်1! မေတ္တာဘာဝနာ လက်ရှိပင်၊လ်ကတော အဲဒီလိမဟတ်ပဲ ဂိုမ်သက်ချမ်းသ၁ စာ အိပ်ရ

ချမ်းသာဝှာ အိပ်ပျော် နေရုတယ်။ ဒါက ပဌမ အကျိုးအာနိသင်ဘဲ။ ဂ

နောက်ပြီးတော့ (၂) သုခံ ပဋိဗုင္ဓျတိ-ချမ်းသာဇ္ရာ နိုးရှစ်၊အိပ်ရာမှ နိုးတဲ့အခါလဲ အခြားသူတှေမှာ ညည်းတူးားပြီး နိုးကြရတာလဲ ရှိတယ်) ခြေတှေ လက်တှေကို ရှမ်းခါနေရတာလဲ

ခရိုတတ်တယ်။[ ပြပြင်ပြောင်းလဲယင်း လးလိမ်ယင်း နိုးလခာ့တာလဲရိုတတ်တယ်။ မေတ္တာပွားပြီး အိပ်တဲ့သူမှာ အဲဒီလို ဆင်းရဲမျိုးတု မရှိပဲ ကြာပန်းများ ပှင့်လာသလို လန်းလန်းဆန်းဆန်းနဲ့ချမ်းသာစှာ နိုးရတယ်။ သုပ္ပဗုဒ္ဓံ ဗုဒ္ဓုန္တိႈ သဒါ ဂေါ်တမသာဝကာ လေသံ ဒိဝါ စ ရုတ္တော စ။ နိစ္စံ ဗုဒ္ဓဂတာ သတိစရှိတဲ့ ဓမ္မပဒဂ။ ထာများ အရ ဆိုယင်တော့ ဗုဒ္ဓ ါုသတိ

သာစၠာ နိုးရခြင်း ချမ်းသာဝှာ အိပ်ရခြင်းစသော ဒီလို အကျိုးများကို ရနိုင်တယ်လှို ဆိုရမှာဘဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမေတ္တာဘာဝနာကတော့ ဒီအကျိုးများကို ရှစေရာမှာ ထူးခြားတဲ့ ဘဝနာဖြစ်သောကြောင့် ဒီလိုအထူးပြုပြီး ဟောထားတယ်လှို မှတ်ယူကြရမယ်။

နောက်ပြီးတော့ (ဥ) ပါပကံ သုပိနံ-ယုတ်ညံ့ဆိုးဝါးသော:အိပ်မက်ကို။ န ပဿတိ-မမြင်မက်။ အမြင့်မှ လိမ့်ကျရသလို့

သလို စသည်ဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးတှေ့ကို အချိုမှာ မြင်မက်ရတတ်တယ်။ မေတ္တာပူားနေတဲ့သူမှာတော့ အဲဒီလို ကြောက်လန့်ဘူယ်အိပ်မက် ဆိုးတှေကို မမြင်မဘ်ဋဘူး။ ဗုဒ္ဓ စေတီတော်ကို ရှိခိုးူဇော်နေရုသလို့ တရားနာနေရသလို့ မိတ်ဆေေကောင်းတှေ့နဲ့တှေနေရှသလို့ တရားဟောနေရှသလို ကောင်းမှုတခုခုကို ပြုနေရသလို စသည်ဖြင့် အိပ်မက်ကောင်းကိုသာ မြင်မက်ရှတယ်။

နောက်ပြီးတော့ (ငှ) မနုဿာနံ ပိယော ဟောတိ-လူ.အများက ချစ်ခင်ပါတယ်တဲ့။ ဘာကြောင့် ချစ်ခင်ကြသလဲဆိုတော့ ချစ်စရာဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံနေလှို ချစ်ကြတာပါဘဲ။ မေတ္တာကို တကယ်ပူားနေတဲ့သူက စိတ်ဖြင့်ချမ်းသာပါ စေ။ ချမ်းသာကြပါစေသှို မေဘ္တာပူားနေတဲ့အတိုင်း သူတပါးအား ချမ်းသခစေချင်တယ်] မဆဒ်းရဲစေချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဘယ်သူကိုမှ.စိတ်ဆင်းရဲ ကိုယ်ဆင်းရဲဖြစ်အောင် မပြောဘူး မပြုဘူး။ တတ်နိုင်သမျ ချမ်းသာအောင် အကူအညီသာ ပေးသေ့ရှိတယ်။ သူဘပါးနားဝင်ချိုတဲ့စကားကိုသာ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် နီးစပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သူ့အပေါ်မှာ အပြစ်ကို မတ္တေမမြင်ကြဘူး။ချီးမှုမ်းဘူယ် ဂုဏ်ကိုသာ တ္တေမြင်ကြတယ်။ နောက် ပြီး တော့သူတပါးက သူ့ကို အကျိုးမဲ့ပြောပေမယ်လှို ပြုလုံပ်ပေမယ်လှိုသူက ပြန်ပြီးမချေပဘူး သည်းခံနေတယ်။ အဲဒီတော့ ပြစ်မှားပြောမိတဲ့သူကလဲ အရေလည်လာတဲ့အခ။ အဲဒီလို သည်းခံပြီးမေတ္တာပူားနေတဲ့သူကို ကြည်ညိုပြီး ချစ်ခင်လာတာဘဲ။ အဲဒီလိုအကြောင်းအရာကိုသိရုတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကလဲ ကြည်သိက ခ၊စ်ခင်ကတာဘဲ။ ဒါ ပောင် မေတာကိုတကယ်ပားပြီး.သည်းခံနေဘဲ့သူ[ သူဘပါးင်ါအကျိုးမဲ့ကို မပြောမပြုဘဲ အကျိုးကိုသာ စွမ်းနိုင်သမျ ပြောဆို ပြုလုပ် ရွက်ဆောင်ပေးနေတဲ့သူကိုအများက ချစ်ခင်ကြ ကြည်ညိုကှတာပါဘဲ။ မေတ္တာ အစစ်အခှန်ကို ပူားနေခြင်းဟာ အများက ချစ်ခင်ကြည်ညိုခြင်းခ်ါအကြောင်း အကောင်းဆုံး ဂုဏ်ပါဘဲ။

နောက်ပြီးတေ၇့ (၅) အပနုဿာနံ ပိယော ဟောတိ-နတ်

ရောက်လာပြီ အတိုချုပ်စီထားတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ရှိတယ်။ ကဲဒီဆောင်ပုဒ်ကိုလဲ ဆိုပြီး ရှင်းပြသူားယင် ပိုပြီး နားလည်ကြပါလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် အဲဒီဆောင်ပုဒ်ကို လိုက် ဆိုကြရမယ်ၤ

၀၀၈ ၀ င၈ င ဝင င ဖြ င မျ

စောငလတ နတများ] မႈ-ဆပ-မားတှ။ ရှောငရှုားကုယမှာ 1

ဗြဟ္မာ။ ဆယ့်တစ်ဖြာသည်။ မေတ္တာပ္ရားမှု အကျိုးတည်း။အိပ် နိုး - ချမ်းသာ ဆိုတာ ချမ်းသာစူာ အိပ်ရတယ်။ချမ်းသာဝှာ နိုးရတယ်ဆိုတဲ့ အကျိုး ၂-ပါးကို ဖော်ပြတာဘဲ။ကောင်းဝှာ အိပ်မက် ဆိုတာကတော့ တတိယဘအကျိုးကို ဖော်ပြ

နဘ် တွေကလဲ ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ စတုတ္ထအကျိုးနဲ့ ပဉ္စမအကျိုးကိုဖော်ပြဘ၁ပါဘဲ။ အဲဒီမှာ နတ်များက ချစ်ခင်ကြည်ညိုပုံကိုဝံသုဒ္ဓံမဂံမှာ ဒီလို ပြထားပ။တာယံ[

ဝိသ၁ခမထေရ်ဝ တ္ထု

တချိန်က ပါဠလိပုတ်မြှိမှာ ဝိသာခဆိုတဲ့ သူကြုယ်တယောက်ရှိခဲ့တယ်။ သူက ပါဋလိပုတ်မြှိုမှာ နေစဉ်အတွင်း သီဟိုဠ်ကျွန်း(ယခု သိရိလင်္ကာ) မှာ စေတီပုထိုးတွေ့ဟာ ပန်းကုံးတှေလိုပင်များဝှာ ရှိနေတဲ့အကြောင်း။ ရဟန်းသံဃာတော်တ္ရိစဓ်ါ သင်္ကန်း

ရောင်ဖြင့် တောက်ပနေတဲ့အကြောင်း။ အလိုရှိရာရာမှာ ဘေးရန်မရှိပဲ အိပ်နိုင် နေထိုင်နိုင်တဲ့အကြောင်း။ ဥတုလဲ သပ္ပါယ

ရှင်လူ ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ သပ္ပါယ ဖြစ်ကြေ၁င်း။ တရားနာရှန်လဲသပ္ပါယဖြစ်ကြောင်း စသည်ကို ကြားသိရတယ်။

ပြီးတော့ သူရှဲ စီးပူားဥစ္စာတှေကို သားမယားများအား လှဲအပ်လိုက်တယ်။ အဲဒီလို လွဲ့ပ်ပြီးတော့ ခရီးစရိုတ်အဖြစ် ငှေတကျ ပသာ ယူပး အမက ထူကလာခ့ဘယ။ ဃယဧဘာဆပကျတော့ ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောကို စောင့်နေရတာ က တလလောက် ကြာသတဲ့။ ဟိုတုန်းက ပင်လယ်ကူးသင်္ဘော ဆိုတာဟာရှုက်လှေကြီးပါဘဲ;သူက ရောင်းဝယ်ရေးမှာ နားလည်တဲ့အတွက်သဧဘခစောင္စယငး တလအတူငးမှာ တနေရာမှ ပစ္စညးကုတနေရာသှို ယူဆောင်ပြီး ရောင်းတယ်။ ဓမ္မိကာယ-တရားနှင့်လျော်ညီသော။ ၀ဏိဇ္ဇာယ - ရောင်းဝယ်ခြင်းဖြင့်။ တေနေဝအန္တရမ၁သေန - ထိုတလအတှင်းဖြင့်ပင်လျှင် သဟငဿံ အဘိသံဟရိ-ငှေတထောင် စုမိပါသတဲ့။ အဲဒီမှာ တရားသဖြင့် ရောင်းဝယ်ခြင်းဆိုတာ တန်ရာတန်ဘိုးပေးပြီး ဝယ်ရတယ်။ ရောင်းတဲ့အခါကျတော့လဲ ပစ္စည်းမှန် စျေးမှန်ဖြင့် တိတိကျကျ ရောင်းရှတယ်။ ဟိုရှေးခေတ်တုန်းက ငှေတကျပ် အရှင်းပေါ် မှာတပြား နှစ်ပြားခန့်သာ အမြတ်ယူပြီး ရောင်းလေ့ရှိကြပါတယ်1အဲဒီလို ပစ္စည်းမှန် စျေးမှန်ဖြင့် ဝယ်ခြင်း ရောင်းခြင်းကို ဓမ္မိက-

ဝဏိဇ္ဇာ - တရားနှင့်အညီ ရောင်းဝယ်ခြင်းလှို ဆိုလိုတာပါဘဲအဲဒီလို တရားနှင့်အညီ ရောင်းငယ်ပြီး အသက်မှေးတာကိုလဲသမ္မာအာဇီ၀-မှုမှန်အသက်မှေးခြင်းလှို ပိဋကကျမ်းဂန်များမှာပြဆိုထားပါ`တယ်။ ယခု ဝိသ၁ခသူကြုယ်ကတော့ အသက်မှေးဘှို ရှည်ရှှယ်ဟန် မတူပဘူး။ အချိန်အားနေလှို ဝါသနာအလျောက် လုပ်ကိုင်ဟန်တူပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုယင်။နော်က်ပိုင်းကျတော့ အဲဒီငှေများကို စွန်ုကြဲပစ်တဲ့အကြောင်းပြဆိုထားသောကြောင့်ပါဘဲ။

အဲဒီကနောက် အဲဒီ ဝိသာခ သူကြုယ်ဟာ သီဟိုဠ်ကျွန်း. ရောက်ပြီးတော့ မဟာဝိဟာရကျောင်းတိုက်မှာ ရှင်ရဟန်းအဖြစ်တောင်းပန်တယ်။ ရှင်ရဟန်းပြုဘှို သိမ်သှို ခေါ် ဆောင်လာတဲ့အခါ သူ့ခါးပုံထဲက ငှေေ့တထောင်အိတ်က ' မြေပေါ်မှာကျသားတယ်။ ဒါက ဘာတံးလိမေးတော ငေတထောင်ပါ။ဘုရားလှို သူက လျောက်တယ်။ ဥပ၊ါသကာရေ “ရှင်သာမဏေပြုပြီးတဲ့ အချိန်မှ စပြီးတော့ ငှေကို မစီမံနိုင်တော့ဘူး။

ပါစေနဲ”လိ ဆပြီး အဲဒီ ငေတထောင်ကိ _သိင်အပြင်မ2ခ

အဲဒီ အရှင်ဝိသခခဟာ ငါး၀ါ အထိ ရှဟန်းကျင့်ဝတ်မာတိကာကို သင်ကြားလေ့လာတယ်။ ငါး ၀”ါရုတဲ့အခ။ါ

မိမိနှင့် သင့်တော်တဲ့ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ယူပြီးတော့ တခု တခုသောကျောင်းမှာ လေးလ လေးလစီ ဘညီအမျနေထိုင်လျက် ကျင့်သုံးနေပ။[သတ့့။ အ၀လု ကျ္က့နေယငး ဧတ 2. ထက တခနရာမှာတည်လျက် သူ့ ဂုဏ်ကို ဆင်ခြင်ပြီး ဒီလို ရွတ်ဆို ကျူးရှင့်ပါ

ယာဝတာ ဥပသမ္ပန္နော။ ယာဝတာ တူမ အာဂတောၤ။

ဧတ္ထငန္တရေ ခလတ နတ္ထါ အပောခာ လာဘာ တေ မာရသ။

ယာဝတာ ဥပသမ္ပန္နော-ရုဟန်းဖြစ်ခဲ့သည်မှအစ။ ယာဝတာဏ္ဌခ အာဂတော-ဤတောအရပ်သှို လာရောက်သည်တိုင်အောင်။(အဓိပ္ပါယ်နက် ပြန်သည်) ဇတ္ထန္တရေ-ဤအတွင်းဦဌ်။ ခလိတံ၌ရုဟန်းကျင့် ဝတ် ချှတ်ချော်မှားယှင်းခြင်းသည်။ နတ္ထိ-မဒှိပေ။

ဆုငရာ လာဘလာ ဘတ္စသည။ အဟော - သော က့ဘူယကောင်းပါပေစူတကား-တဲ့[

ရှိတဲ့ စိတ္တလတောင်ကျောင်းသှို ကြှသူားတဲ့အခါ လမ်းခဲဲ့လမ်းခူရောက်တော့ ဒီလမ်းသူားရမလား။ ဟိုလခ်းသူားရမလားလှိုဆင်ခြင်ပြီး ရှုပ်တည်နေတယ်။ အဲဒီအခါ ဘောင်စောင့်နတ်ကလက်ကို ဆန့်တန်းပြီးတော့ ဒီလမ်းပါဘဲလှို ပြောဆို ညှန်ပြလိုက်ပါ သတဲ့ စိတ္တလတောင်ကျောင်းသှို ရောက်ပြီးတော့

အခ စင်္ကြဦးတူင် (မဏိလ ခေါ်) သပြေပင်ခ်နေသော ရုက္ခစိုး.နတ်က လှေကားထစ်ပျဉ်ချပ်ပေါ် မှာ ထိုင်ပြီး ငိုနေပ။ါ သတ္နဲ့။

ဝိသ၁ခမထေရ်က ငိုနေတာ ဘယ်သူလဲလှို မေးဘယ်[!အကျုနိုပ် သပြေပင်စောင့်နတ်ပါလှို လျောက်တယ်။ဘာကြောင့်ငိုနေသလဲ။ အရှင်ဘုရားကြုသူားတော့မည်ကြောင့် ငိုပါတယ်လှိုလျောက်တယ်၊ ငါ ဒီမှာနေတဲ့အတူက် သင်တှိုမှာ ဘယ်လိုဂုဏ်အကျိုးကို ရှသလဲ။ အရှင်ဘုရား ဒီမှာ နေထိုင်တော်မူတဲ့အတူက် ကျန်ုပ်တှို နတ်တှေဟာ အချင်းချင်း မေတ္တာကို ရကြပါ တယ်။ ယခု အရှင်ဘုရားကြုသူားယင် ဒီနတ်တွေဟာ ရန်ဖြစ်ကုန်ကြတော့မှာဘဲ။ ကြမ်းကြုတ်တဲ့စကားတှေကိုလဲ ပြောကုန်ကြတော့မှာဘဲလှို လျောက်တယ်1! ငါ ဒီမှာနေတဲ့အတူက်သင်တှိုမှာ ချမ်းသာစူာနေရခြင်း ဖြစ်ယင်တော့ ကောင်းပါဘယ်လှို မိန့်ဆိုပြီး ဝိသ၁ခမထေရ်က နောက်ထပ် လေးလလဲအဲဒီမာပင် ဆက်ပီးနေတယ်။ လေးလပြည်တဲအခါ သားဘိကြံပြန်တယ်၊ နတ်ကလဲ တဖန် ငိုပြန်တယ်၊ ဒီနည်းဖြင့် ဝိသာခမထေရ်ဟာ အဲဒီ စိတ္တလတောင်ကျောင်းတိုက်မှာ ဆက်ကာဆက်ကာနေပြီး အဲဒီမာပဲ ပရိနိဖာန် စံတော်မပါသတဲၤအဲဒါဟာ မေတ္တာပားနေတဲပငို င်ကို နတ်မႈားက ခွနစ်ခင်ကကြည်ညိုကြကြောင်း ဝိသဒိမင်မာ ထားတဲ သ၁ာဓက၀တ၊