ဓမ္မလမ်း
← ဗြဟ္မစိုရ်တရားလေးပါး

ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — ပဌမပိုင်း
  1. ၁။ ပဌမပိုင်း
  2. ၂။ ဒုတိယပိုင်း
  3. ၃။ တတိယပိုင်း
  4. ၄။ စတုတ္ထပိုင်း
  5. ၅။ ပဉ္စမပိုင်း
  6. ၆။ ဆဋ္ဌပိုင်း
  7. ၇။ သတ္တမပိုင်း
စာ ၆၇

သုံးဆောင်ယင် က္ညဏပရိဘော ဂဖြစ်တယ်။ အကြှေးယူပြီး စားတဲ့သဘောပါဘဲ။ ဘယ်လိုလဲ ဆိုယင် သီလလေးပါ'းလုံး ပြည့်စုံတဲ့.ရုဟန်းများသာ သုံးဆောင်သင့်တဲ့ဆူမ်းကို အဲဒီ ရဟန်းကပစ္စယသန္ဇ္ရဲဿိတသီလမပြည့်စုံပဲ သုံးဆောင်တဲ့အတူက် နောက်မ္ဖအဲဒီသီလကို ပြည့်စုံပါစေမယ်။ ဆူမ်းကိုတော့ ယခုပဲ သုံးဆောင်ပါရစေလှို ဆိုပြီး အကြေးသုံးဆောင်တာနဲ့ တူသောကြောင့်တ္ဂအပရှိဘောဂလှို ဆိုရတာပါဘဲ။ သီလလေးပါးလုံး ပြည့်စုံတဲ့ရဟန်းကို လှူယင် လှူသူမှာ ဒါနစ်အကျိုးကို အပြည့်အစုံရတယ်။

အဲဒီသီလ လိုနေတဲ့အဘူက် အကျိုးက တစိတ်တဒေသ လိုနေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် လှူသူမှာလဲ အကျိုးရသင့်သလောက် မရပဲအကြေးပေးရတာ နဲ့ တူတယ်။ ဒါကြောင့် ဆှမ်းစသော ပစ္စည်းလေးပါးကို ဉာဏ်ဖြင့်မဆင်ခြင်ပဲ သုံးဆောင်ယင် ရှဟန်းမှာ

လက်ဖျစ် တတၠက်ခန့်မျလောက် မေတ္တာကို ဖြစ်ပူား စေတာ့ရဟန်းမှာတော့ အဲဒီလို က္ဂဏပရိဘောဂမဖြစ်တဲ့အပြင် ရှဟန္တာများသုံးဆောင်သလိုပင် ပိုင်ရှုင်ဖြစ်ပြီးတော့လဲ သုံးဆောင်ခြင်းဖြစ်တယ်။ အကြေးကင်းပြီးသုံးဆောင်ခြင်းလဲဖြစ်တယ်။ ဒါယာဒဆိုတဲ့ အပှေခံ ဖြစ်ပြီးတော့လဲ သုံးဆောင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်လဲ အချည်းနှီး မဖြစ်စေပဲ သုံးဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်တဲ့ နောက်ပြီးတော့ အင္ဆရာ သင်္ဃ၁တမတ္တမ္ပိ-လက်ဖျစ်တတ္နက်ခနူ္ရမျသောလညး၊ မေတ္တ အပသေဝနဿ ဘက္ခုနေ-၁-မေတ္တာကု

စာ ၆၈

မှီဝဲသော ရဟန်းအား။ ဒိန္နဒါနံ-လှူအပ်သော အလှူကောင်းမှုသည် မဟငိယံ ဟောတိ မဟပလံ-အက၊ါ း များစ်ါ၊ အဲဒီလိအတရိးမႈးစေနိုင်သောခောင်လဲ အချည်းဦီး မဖြစ်စေပဲ သး

အရှင်သုဘူတိဓ်ါ မေတ္တ၇ပူားပုံ

မေတ္တာကိုနှလုံးသွင်းခြင်းဟာ အလှူ ဒါယကာတ္ရိအား အထူး.သဖြင့် အကျိုးများစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အရှင်သုဘူတိဆိုတဲ့ရဟန္တ၁ာမထေရ်ဟာ ဆှမ်းခ်ကြြတဲ့အခ။ါ အိမ်တိုင်း အိမ်တိုင်း

သတဲ့။ အဲဒီမေတ္တာစျာန်မှထပြီး ဆူမ်းကို အလှူခံတော်မူပါသတဲ့။အဲဒါဟာ ဆူမ်းလှူတဲ့ ဒါယက2- ဒါယိကာမ တ္ရိအား အကျိုးများစေရှန် ဖြစ်ပါသတဲ့။ အဲဒီလို အကျိုးများအောင် မေတ္တာစျာန်၀င်စားပြီး -~အလှူခံလေ့ ရှိတဲ့အတူက် အရှင်သုဘူတိကိုမြတ်စူာဘုရားက အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်မြတ် အများထဲမှာ အမြတ်ဆုံးအဖြစ် ဧဘဝဂ် ဂုဏ်ထူးဖြင့် ချီးကျူ :တော်မူပါတယ်။ ယခုအခါလဲ အလှူပှဲများဌ် ရဟန်းတော်များက မေတ္တသုတ် ပရိတ်တော်ကို ရှုတ်ဖတ် ပူားများကြတာဟာ အလှူဒါန အကျိုးများစေရန် အတူက်ပါဘဲ။ ဒါကြောင့် မေတ္တာပရိတ်တော်ကို ရွှတ်ဖတ် ချီးမြေ့၁က်တော်မူကြတဲ့ အခါး မေတ္တာကိုလဲ ပူားယင်းလေးလေးစားစား ရွှုတ်ဖတ်သင့်ပါ တယ်။ ၂။

စာ ၆၉

ဒါကြောင့် ယခုတရားနာယင်း မေတ္တာ ကိုပ္နားစေကြတာဟာအလှန် အကျိုးများတယ်လှို မှတ်ယူကြဘိိူပ။ဘဲ။ မိမိတ္နိဝ်ါ နေမြဲနေရာများမှာလ အခုင္ရသလောက 3 မေတ္တာ ဘာ ဝနုာကုပူားများသင့်ပါတယ်။ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့် ဘုရားဝတ်ပြု.ပြီးတဲ့နောက်မှာ အချိန်ရသလောက် ပူားများသင့် ပါတယ်;အကြောင်းညီညှတ်ယင် ဒီလို ပ္ဂါးများယင်း မကြာမီအတွင်းလဲမေတ္တာစျာန်ကို ရနိုင်ပါတယ်၊ ဘယ်သူလိုလဲဆိုယင် ဓနဉာနိဆိုတဲ့ ပုဏ္ထားလိုပါဘဲ။

ဓနဉ္ဇာနိနှင့် မေတ္တ၁ဝျာန်

ဓနဉ္ဇာနိဆိုတဲ့ ပုဏ္ထားကြီးဟာ သေလုနီးပါး ရောဂါဖြစ်နေတဲ့အခါ အရှင်သာရှိပုတ္တရာကို ပင့်စေတယ်] အရှင်သာရိပုတ္တရာက ကြှုရောက်တော်မူပြီးတော့ သူ့ရောဂါ အကြောင်းကို မေးပြီးတဲ့နောက် ဒီလို ဟောတော်မှုပါတယ်။ ဟောဖုံကတော့--

ငရဲနဲ့ တိရစ္ဆာန် ဘယ်ဟာက ကောင်းမြတ်သလဲ စသည်ဖြင့်မေးခွန်းထုတ်တယ်။ဓနဥဒနိက ငရဲထက်တိရစ္ဆာန်ကကောင်းမြတ်ပါတယ် စသည်ဖြင့် ဖြေကြားတယ်။ မေးပုံ ဖြေပုံတတူကတော့တိရစ္ဆာန်နဲ့ ပြိတ္တာ။ ပြိတ္တာနဲ့လူ] လူနဲ့ စတုမဟာရာ၏ စသည်ဖြင့်ပရုနိမ္မိတ၀သဝတ္တီ တိုင်အောင် မေးဖြေ ပြီးတဲ့အခါ ပရနိမ္မိတ၀သဝတ္ကီ နတ်တှေ့နဲ့ ဗြဟ္မာလောက ဘယ်ဟာက ကောင်းမြတ်သလဲလှို မေးတယ် ဘဲဒီအခါ ဓနဥာနိက ဗြဟ္မလောက ဆိုတဲ့

စာ ၇၀

သံကိုကြားရတော့ စိတ်တက်ကြုလာပြီး “'အရှင်သာရိပုတ္တရာ

အခ” ဗြဟ္မလောကမှာ စိတ်ညှတ်လိုလားခြင်းရှိကြောင်းသိတေ်မတဲအတက် ဗြဟလောကသ်ိ ဓောက်စေနိင်တဲ အကျင် လမ်းကိုဟောကြားမယ်လှိ မိန့်တော်မူပြီးတော့ ဒီလို ဟောတော်မူပါ

တှ ဓနဉ္ဇာနိ ဘိက္ခု မေတ္တ၁ခသဟဂတေန စေတသာ

ဧက ဒိသံ ဖရိတ္ရာ ဝိဟရုတိၤ တထာ ဒုတိယံ။ တထာ

ဘတယ၊။ တထာ စတုတ္ထ 1 ကာ ဥပ္မမမော တရ

သဗ္ဗဓိ သဗ္ဗတ္တတာယ သဗ္ဗာ၀န္တဲ လောကံ မေတ္တာသဟ

ဂ တေန စေမာသာ ၀ပုယေန မဟဂ္စ္ဂတေန အပ္ပမ၇ာဏေန

အဝေရေန အဗျာပင္စေန ဖရှိတူာ ဝိဟရုတိ။ ဘယံ

ခေါ ဓနဉ္ဇာနိ ဗြဟ္မာနုံ သဟဗျတာယ မဂ္ဂေါ] (မင္စိုမ

ပဏ္ဍာသ-၄၀၅)

ရုဟန်းသည်။ မေတ္တာသဟဂတေန စေတသ၁2-ချမ်းသာစေလိုသည့် မေတ္တာနှင့်တကၠူဖြစ်သော စိတ်ဖြင့်။ ၀`-ချမ်းသာစေလို'သော စိတ်ဖြင့်။ ဧကံ ဒိသံ-တခုသော အရပ်မျက်နှာကို]! ၀ါ-

ဝိဟရုတိ-ဖြန့်လျက်နေဝ်ါ တထာ ဒုတိယံ-ဒှတိယ အရပ် မျက်နှာကို ထိိုအတူဖြန့်လျက်နေ၏။ တထာ တတိယံ တထာ စတုတ္ထ၌ထိူ အတူပင် တတိယအရပ်မျက်နှာ စတုတ္ထအရပ်မျက်နှာကို ဖြန့်

စာ ၇၂

ပြီးတော့ ဓနဉ္ဇာနိအား ဟောခဲ့တဲ့ အကောင်း အရာ များကို.လျောက်တယ်။ အဲဒီအခ။ မြတ်စူဥဘုရားက အရှင်သာရိပုတ္တရာအား ဒီလိုအပြစ်တင်ပြီး မိန့်တော်မူပါတယ်--ဗြဟ္မဝိဟာရုစျာန်ထက် လှန် မြတ်တဲ့ အရှိယမဂ်ဖိုလ် ရအောင် ပြုကျင့်ဘူယ်ရှိနေပါလျက် ဓနဉဥာနိပုဏ္ထားကို(ဟီနေ ဗြဟ္မလောကေ)နိဗ္ဗာန်နှင့် နှိုင်းစာကြည့်လျင် ယုတ်ညံ့သော ဗြဟ္စ္ဗလောက၌ တည်စေပြီးတော့ ထလာခဲ့သကိုးလှို မိနိ့ကြားတော်မူပြီးတော့ ဓနဉ္ဇာနိဟာ သေပြီး ဗြဟ္မာလောကသှို ရောက်သ္နားကြောင်းကိုလဲ မိန့်တော့်မှုပါတယ်4 အဲဒီလို မိန််တေ်မူတဲ့ အတွက် ~အရှင်သာရှိပုတ္တရာလဲ ဗြဟ္မလောကသှိုသ္နား၍ ဓနဉ္ဇာနိဗြဟ္မာအား တရား

ဟောသေဒ်လဲ သစ္စာ ငှ-ပါးမှမလူတ်စေပဲ ဟောကြောင်းများကို

ပူားစေါပြီးတော့ စျ၀န်ရသူားတယ်။ အဲဒီ စျာန်ကုသိုလ်ကြောင့်ဗြဟ္မာ့ပြည်သို ရောက်သူားရတယ်။ အဲဒါကို သိစေလိုရှင်းပါဘဲ။ဒါကြောင့် သေခါနီးကာလမုာ အားကိုးစရာ ာခြားကုသိုလ်အထူးမရှိယင် မေတ္တာပူါးနေခြင်းဖြင့် အားကိုးစရာကို ကောင်းကောင်း ရနိုင်တယ်ဆိုတာလဲ မှတ်ထားကြဘှိုပါဘဲ၊ ဝိပဿနာရှုမှတ်နည်းကို ရှထားတဲ့ သူများမှာတော့ ထင်ရှား ပေါ် ရာကို

စာ ၇၃

| နောက်ပြီးတော့ မေတ္တ ဘာဝနာ အကျိုးကြီးပုံကို မြတ်စူာဘုရားက နိဒါနသံယုတ် သြက္ခာသုတ်(၄၅၅)မှာ ဒီလို ဟောထားပါတယ်။ ထမင်းအိုးကြီးတရာဖြင့် နံနက်တကြိမ်။ နေ့လယ်တကြိမ်။ .ညနေတကြိမ် ကျှေးမှေး လှူဒါန်းတာထက် မေတ္တာစိတ်ကို နံနက်တကြိမ်။ နေ့လယ်တကြိမ်။ ညနေတကြိမ် နှားနိူ`တကြိမ်မျ ညှစ်စာလောက်။ သိုမဟုတ် နိ့သာနံ့ကို တကြိမ်မျနမ်း ရှူုတာလောက် ဖြစ်ပူားစေတာက ပိုပြီး အကျိုးကြီးတယ်လှိုဟောတော်မူပါါတယ်/ အဲဒါကို ဘုန်းကြီးက တိုတိုနဲ့ မှတ်ရအောင် ဆောင်ပုဒ်စီထားတယ်။ ”တနေ့သုံးခါ။ အိုးတစာဖြင့်။ချက်ကာထမင်း။ ကျေးလှူခြင်းထက်။ မယှင်းစင်စစ်။ နို့ တညှစ်5၇] ကြိမ်သုံးခါမျ။ မေတ္တာပူားများး ကျိုးကြီးမားသည်။- ဘုရားမြတ်စုာ မိန််ခှုန်းတည်း တဲ့ အဲဒါကို လိုက်ဆိုကြရမယ်။

တနေ့သုံးခါ။ အိုးတရာဖြင့်။ ချက်ကာထမင်း။ ကျှေး

လှူ ခြင်းထက် ပယှင်းစင်စစ်။ နို့ တညှစ်စ၁။ ကြိမ် သုံး

ခါမျ။ မေတ္တာပွားများ၊ ကျိုးငြီးမားသည်။ ဘုရား

မြတ်စူာ မိန့်ခုန်းတည်း။ | |

ထမင်းတအိုးချက်ကို ဆယ်ယောက်စားလောက်တယ် ဆိုယင်ကို အိုးတရာ ချက်ဆိုတော့ လူတထောင် စားလောက်မှာပေအိုးကြီးတရာလ္ဒိ ဆိုထားတော့ လူနှစ်ထောင် သုံးဆောင်စာလဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီထမင်းအလှူ ထက် နို့ တညှစ်စာ (သုံးလေးစက္ကန့်)လောက် သုံးကြိမ်မျမေတ္တာပူားတာက ပိုပြီး အကျိုးကြီးဘယ် ဆိုတော့ မေတ္တာပ္နားတဲ့အလုပ်ကို အားထုတ်စရာ အလှန်

စာ ၇၄

ငကာင်းတာဘဲ။ ဘာမျ စရိတ်လဲမကုန် အချိန်လဲမကုန်ဘဲ မပင်မပန်းဘဲ _ အကျိုးကြီးမြတ်တဲ့ မေတ္တာကုသိုလ်ကို ရနိုင်တာဟာအငမတန အားရစရာ ကောငးတာဘတ။!

နောက်ပြီးတော့ အင်္ဂုတ္တရ ပါဠိတော် ဇကာဒသနိပါတ်မေတ္တာသုဘ်(၅၄ ၂ )မှာလဲ မေတ္တာဘာဝနာဓ်ါ အကျိုးကို ဒီလိုဟောတော်မူပါတယ်။

မေတ္တ၁ာယ ဘိက္ခဝေ စေတော ဝိမုတ္တိယာ အာသေ-

ဗိတ၁ာယ ဘာဝိတာယ ဗဟုလီကဘာယ ယ၁ခနိီကဘာယ

ဝတ္ထု ကတာယ အနုဋိတာယ ပရိစိတာယ သု သမ၁ရုဒ္မ`-

ယ ဧကဒသာနိသံသာ ပါဠိကငခ်္ခါ--ကတမေ ဧကာဒသ[း

သုခံ သုပတိ။ သုခံ ပဋိဗုင္စျတိၤ န ပါပကံ သုပ်နံ ပဿတိ။

မနုဿ နု ပယ . ဟေပတ။ အပနုဿ2န ပာ

ဟောဘိၤ ဒေဝတာ ရက္ခန္တိ။ နာဿ ဘဂ္ဂိ ဝါ ဝီသံ

မုခဝဏ္ယော ဝိပ္ပသီဒတိၤ အသမ္မူငွော ကာလံ ကရောတိ

မေတ္တာဓါ အကျိုး ၁၁-ပါး

ဝ င ၀ (@ (၆) မကတာယ-မှီဝဲအပ့် ဖြစ်ပူားစေအပ့် အကြိမ်များဝှာ ပြုအပ်ပြီးသော။ (မေတ္တာ စေတောဝိမုတ္တိစ်ါ) ယာနီကတာယ ဝတ္ထု ကတာယ-သှားရုန် အသင့် ပြင်ထားပြီးသောယာဉ့်ကဲ့သှု တည်ရာကဲ့သို