အရိမေတ္တယျဗုဒ္ဓဝင်စာစုများ

၂၀။ နဂရမပိ တက္တတ-မုပ္ပလကုမုဒါကိဏ္ဌံ,#တဠာဂေါပဝနုယျာနံ၊ တြယမေတံ ဘဝိဿတိ၊1ထိုမြို့သည် ကြာပြာ ကြာကုမုဒ်တို့ဖြင့် ပြွမ်းသောတစ်ဘက်ဆည်ကန် တောအုပ် ဥယျာဉ်သုးမျုး ရှလတ့၊၂၁၊ သင်္ခေါ နာမ နရိပေါ တတြ၊ မဟာတေဇာ ဘဝိဿတိ။

ထိုကေတုမတီပြည်၌ သင်္ခမည်သောံမင်းသည်အလွန် ဘုန်းတန်ခိုးတြီးလတံ့။အလွန်အင်အားကြီးသော စကြာဝတေးမင်း ဖြစ်လတံ့၂၂။ သတ္တရတူသမန္ပီတော။ စတုရင်္ဂဗလာဓိပေါ။သဟဿ ဟ ဇနဿန္တေ။ပုတ္တာ တဒါ-ဿ ဘူပတေ။။ (ဘူပတိနောၤ)ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်လတံ့

၂၇] ပထဝိံ သာ၀ရန္ဟာ စ၊သ ပရိပါလယိဿတိ၊ယထာဓမ္မ-မဒဏ္ဍေန။ နရာဓိပေါ ဟိ တံ ယထားထိုသင်္ခ္ဂမင်းသည် သမုဒ္ဒရာအဆုံးရှိသောမြေဘပြင်ကို အစိုးရလတံ့။တရားနှင့လျောစွာ ဒဏဓထား၀ပအလိုလိုအုပ်ချုပ်သော မင်းဖြစ်လတံ့။

ရတ္နာနံ သတကောငဋီနံ ရညော တဒါ ဟိ လောကျတေ။ထိုမင်းအား သင်္ခမည်သော ရွှေအိုးကြီးလေးလုံးရှိလတံ့ႈကုဋေတစ်ရာသော ရတနာတို့စ်ါမင်းဟု ထိုအခါ ထင်ရှားလတံံ့

၂၅1! ပိငဝ်္ဂလော စ ကလိင်္ဟ္ဂသု။ မိထိလာယံ စ ပဏ္ဍုကော1ဧလဝတ္တော စ ဂစ္ဓွာရေႈ သင်္ခေါ ဗာရာဏသီပုရေ။

ပဏ္ဍုကရွှေအိုးသည် မိထိလာပြည်ိငှင်း။ဧလပတ္တရွှေဘိုးသည် ဂန္ဓာရတိုင်းခ်ငင်းသင်္ခရွှေအိုးသည် ဗာရာဏသီဟြည်ခ်ငင်း၊

၂၆။ စတုပ္ဘိရေဘိ နိမိဘိ သ ရာဇာ သုသမန္စိတေားဘဝဿတ မဟာဝရော။ သတဝုညဗလောဒတေားရွှေဘိုးကြီး လေးလုံးတို့.နှင့်ထိုမင်းသည် ပြည့်စုံလတံ့၊ အလွန်တရာ ရဲရင့်သူဖြစ်လတံ့ဘုန်းကံ ခွန်အားနှင့် တက်ကြွသူ ဖြစ်လတံ့ႈ

၂၇။ ဗြာဟ္မဏော တဿ ရညော စါ သုဗြဟ္မဏော ပုရောဟိတောၤဗဟုဿုတော စတုဗ္ဗေဒေါ် တဿောဗပဇ္စာယော ဘဝိဿတိၤးထိုမင်း၏ပုရောဟိတ်ကားသုဗြဟ္မဏပုဏ္ဌားတည်း။အကြားအမြင် များလတံ့၊ ဝေဒလေးကျမ်း တတ်လတံ့ထိုမင်း၏ မင်းဆရာ ဖြစ်လတံ့၊

၂၈] အလ္ဌာယကော ၂ ဇီရော `သတိမာ ဝေဒပါရဂူ;ကေဋုျဘေ သနယဃယဏ္ရေု စ၊ ပဒဗျာကရဏေ တထာ 1

ဝေဒကိုရွတ်သူ မန္တာနိဆောင်သူ။သတိရှိသူ၊ ဝေဒလေးကျမ်း ကမ်းတစ်ဖက်ရောက်သူကေဋုဘတျမႈ။ . နဃဿဏ္ရုတျမႈ;ပဒကျမ်း။ သဒ္ဓါကျမ်းတို့၌ တစ်ဖက်ကမ်းခတ်သူ ဖြစ်လတံ့။

၂၉။ တဒါ ဗြဟ္မဝတီ နာဓါ တဿ ဘရိယာ ဘဝိဿတိႈဒဿနီယာ ပါသာဒိကာ၊ အဘိရူပါ ယသဿိနီ;ထိုအခါ ဗြဟ္မဝတီသည်ပုရောဟိတ်ဇါဇနီး ဖြစ်လတံ့

အလွန်ချောသည် ကျော်စောသည် ဖြစ်လတံ့။

တဿာ ကုစ္ဆယ သ နယတ၊ ပဋသစ္ဓွ ဂဟဿတ။]တုသိတာနတ်ပြည်မှ စုတေရွ်ပုဂ္ဂိုလ်မြတ် မေတ္တေယျသည်ထိုဗြဟ္မဝတီဇါ ဝမ်း ဓမ္မတာအတိုင်း

သုပုပ္ဖတေ ရသ္မဇ္နုယျာနေ၊ မေတ္တေယျဇနန တတောမြတ်သောအရောင် အလင်းရှိေ သာ မေတ္တေယျကိုဆယ်လတိုင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးနောက်ကောင်းစွာပွင့်သော ဥယျာဉ်

ဒုမဿ သာခါ-မာလမ္ဗွ။ မေတ္တေယျံ ဇနယိဿတိႈထိုင်လျက်လည်းမဟုတ်၊ အိပ်လျက်လည်းမဟုတ်ပဲရပ်လျက် သာလျှင် ဓမ္မစာရီဖြစ်သော ထိုဗြဟ္မဝတီသည်သစ်ပငိဇါ အကိုင်းကို ကိုင်လျက်မေတ္တေယျကို ဖွားမြင်လတံ့၊

[၃၂။ နိက္ခမိဿတိ ပဿေန၊ ဒက္ခိဏေန နရုတ္တမော၊အဝပ္ဘတကူဋာ ယထာ သူရယေား၊ နဂ္စတော စ ပဘာဗျတေ။ယောက်ျားမြတ်သည် လက်ယာနံပါးမှ ထွက်လတံ့နေမင်းသည် တိမ်တိုက်မှ ထွက်သကဲ့သို့တည်း,၂

တေဓာတုကဓဒ သဗ္ဗႈ ပ၀ပဘာယ ဗူရလဿတ၊။၊ပိန်းကြာဖက်တွင် ရေမတင်သတဲ့သို့ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးဖြင့် မလိမ်းကျံချေဤသုံးလောကလုံးကိုအလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်စေလတံ့

၃၄၊ ပိတော-ထ တံ သဟဿတက္ခော။ ဒေဝရာဇာ သစီပတိၤဇာယမာန ဂဟတာ သါ ဓေတ္တေယျ ဒ၀ဒုတ္တမ၊ထိုအခါ မျက်စိအမြင် တစ်ထောင်ဆောင်သောသူဇာသခင် သိကြားနတ်မင်းသည်ဝမ်းမြောက်သည်ဖြစ်၍ မွေးဖွားလျင်မွေးဖွားချင်းလက မိတိသော မေတ္တေယျဘုရားအလောင်းကို ခယူ-

၃၇၅၊ ပဒါနိ ဇာတမတ္တော စ သတ္တာသော ပတ္တမိဿတိ,ပဒေ ပဒေ နိဓာနဉ္စ။ ပဒ္မ ပဒ္မ ဘဝိဿတိ၊ဖွားလျင်ဖွားချင်း ထိုမေတ္တေယျသည်ခုနစ်ဖဝါး လှမ်းလတံ့။ခြေတော် ချတိုင်းချတိုင်းကြာပွင့်ခံသည် ဖြစ်လတံ့၊

၃၆။ ဒိသော စတသဥော စုဒ္ဓိက္ခ။ ဝါစံ ပဗျာဟရိဿတိ၊“တ္ကယံ မေ ပစ္ဆိမာ ဇာတိ နတ္ထိ ဘူယော ပုနဗ္ဘဝေါ်းန ပုနရဘျာ ၀မိဿာမိႈ၊ နိဗ္ဗိဿာမိ နိရာသဝေါၤ”အရပ်လေးမျက်နှာကို ကြည့်တော်မူရ်(ဤစကားကို) မြွက်ဆိုတော်မူလတံ့;“ဤကား ငါ့အဖို့ နောက်ဆုံးဘဝတည်း;နောက်ထပ် ဘဝမရှိတော့ပြီ။နောက်တစ်ဖန် ငါပြန်မလာပြီအာသဝေါတင်းသည်ဖြစ်ရှ် ငြိမ်းအေးလတံ့1”

၃၇၊ “သံသာရုဏ္ဌဝမုဝဂ္ပါနံ) သတ္တာနံ ဒုက္ခဘာဂိနံ;တဏှာ ဗန္ဓနဗဒ္ဓါနံႈ ကရိဿာမိ ဝိမောစနံ႔”သံသရာပင်လယ်ဥိ နစ်မြုပ်နေကြကုန်သော

တား နှောင်ဖွဲ့ခံနေရကုန်သော သတ္တဝါ-

လွတ်မြောက်ခြင်းကို ငါပြုအံ့1”

၃၈။ သေတံ စ-ဿ သုရာ ဆတ္တံ ဓာရယိဿန္တိ မုဒ္ဓနိ၊

ထီးဖြူ ဆောင်းကြကုန်လတံ့1နဂါးမင်းနှစ်ပါးသည်ရေပူ ရေအေးဖြင့် ချိုးပေးကုန်လတံ့ႈ

၃၉။ ပဋိဝ္ဂယှ စ တံ ဓာတီ ဒွတ္တိသဝရလက္ခဏံ1သိရိယာ ဇလန္တ မေတ္တေယျ မာတု သမုပနေဿတိႈသိုးဆယ္ခ်နှစိပါးသော ယောက်ျားမြတ်င်ါ လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံ-

အသရေဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပသော ထိုမေတ္တေယျကို

၄၀]! မနောရမံ စ သိဝိကံ နာနာရတ္နဝိဘူသိတံ။အာရူပွ ဗုတ္တသဟတၤ၊ ဝ၀္ဟဟဿန္တ စ ဒေဝတာ 1သားတော်နှင့်တကွ တက်စီးအပ်သောရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သောမွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသော ထမ်းစင်ကိုနတ်ဒေဝတာတို့ ထမ်းဆောင်ကုန်လတံ့ႈ

၄၁ တတော တူယ၌သဟဒေသု ဝဇ္ဇမာနေသု တံပုရႈပဝိဋမတ္တေ မေတ္တေယျေ။ ပုပ္ဖဝဿံ ပတိဿတိ?ထို့နောက် တူရိယာမျိုးထောင်ချီတီးမှုတ်လျက် ထို့မြို့တော်သို့” ဂ

- ဝန်းမိုး ရွာလတံ့၊

၄၂။ ဒိဋေဝံ ပုတ္တံ သုဗြဟ္မာ ဒွတ္တိသ၀ရလက္ခဏံ;ပစ္စဝေက္ခာယ မန္တေသု တဒါ ပဝီတော ဘဝိဿတိသုဗြဟ္မာပုရောဟိတ်သည် သုံးဆယ့်နှစ်ပါးသောယောက်ျားမြတ်လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသော သားတော်ကို မြင်လျှင်မြင်ခြင်း

နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်လတံ့၊

ငှု၊ ဂတိဒ္ပယံ ကုဓာရဿ၊ ယထာ မန္တေသု ဒိဿတေ႔။နရာဓိပေါ စတ္တဝတ္တီ ဗုဒ္ဓေါ ဝါ ဒွိပဒုတ္တမော1စကြဝတေးမင်းသော်ရင်းလူတို့ထက်မြတ်သော ဘုရားသော်ရင်း။ဖြစ်မည်ဟု အလောင်းတော်မင်းသားဇါဂတိနှစ်ပါး မန္တန်တို့၌ ထင်လတံ့။

၄၄ င င ဂကာမွနသမ္မတ္တော မေတ္တာ ပုရိသုတ္တမော၊စန္တယဿတ ဓမ္မတ္တာ၊ ဒုက္ခတာ ခလွယ ပဏာယောက်ျားမြတ် ထိုမေတ္တေယျ အရွယ်ရောက်သောအခါဒုက္ခရောက်နေသော ဤသတ္တတဝါတို့ကိုဓမ္မတာအားဖြင့် ကြံစည်လတံ့။ (သတိမူလတံ့1)

၄၅။ ဗြဟ္မဿရော မဟာဃောသေား ဟေမဝဏ္ဍော မဟာဇုတိ1ဝိသာလဝက္ခော ပီနံသောၤ ပဒ္မပတ္တနိဘေက္ခဏေားဗြဟ္မာမင်းအသံ ကြီးကျယ်သောအသံ ရှိလတံ့;ရွှေအဆင်း ရှိလတံ့ အလွန်တရာ ထွန်းလင်းလတံ့;ကြီးမားသော ရင်အုပ်ရှိလတံ့။ အင်္ဂါကြီးငယ် ပြည့်ဖြိုးလတံ့။ပဒုမ္မာကြာရွက်နှင့်တူသော မျက်လုံးတော် ရှိလတံ့၊

၄၆၊ ဟတ္ထော ပညာယ ဒုဿာယ၊ တဿ ကာဃော ဘဝိဿတိ။ဝတ္ထေတော စ တတုငဂ္မေန။ သုဘဝဏ္ဌသမုဿယဃေားအရပ်တော် အတောင်ငါးဆယ်ရင် အကျယ် နှစ်ဆယ့်ငါးတောင် ရှိလတံ့။တင့်တယ်သော ကိုယ်အဆင်း ရှိလတံ့၊

၄၇။ အသီတိဘိ စတုဗ္ဘိ စ သဟဿဒေသ(ဟိ) သံပုရက္ခတော၊မာနဝါနံ သ မေတ္တေယလျော၊ မန္တေ အဇ္စာပယိဿတိ;အခြံအရံရှစ်သောင်းလေးထောင် ရှိလတံ့။လုလင်တို့အား ထိုမေတ္တေယျ မန္တန် သင်ပေးလတံ့၊

၄၈1; အထ သံခေါ နရပတိ။ ယူပ-မုဿာပယိဿတိ၊တိငဉ္စ သောဠသဗျာမံ၊ ဥဒ္ဓံ ဗျာမသဟဿကံ/#ထိုနောက် သင်္ခမင်းသည်အမြင့် အလံတစ်ထောင်;ဖီလာ ဆယ့်ခြောက်လံရှိသောယဇ်တိုင် ထူလတံ့။

၄၉၊ သ တံ ယူပဗံ နရပတိ။ နာနာရတ္ရဝိဘူသိတံ,၀ဒဿတိ ဒွိဇာတီနံႈ ယညံ ကတွာ ပုရောသရၤႈထိုမင်းသည် ရတနာအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်သောထိုယဇ်တိုင်ကို ရှေ့သွားယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက်

၅၀1; တဉ္စ ရတ္နမယံ ယူပ၌။ ဒတ္တမတ္တံ မနောရမံ1ဗြာဟ္မဏာနံ . သဟဿာနိ။ ဝိကိရိဿန္တိ တခ်ဏေး၊