အရိမေတ္တယျဗုဒ္ဓဝင်စာစုများ

နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော ရတနာတို့ဖြင့်ပြီးသော

၅၁။ လူပဿ တဿ မေတ္တေယျော။ ဒိသွာ စေတ အနိစ္စတံ။ကဏှ ၀စန္တျ သသာရၤႈ ပဗ္ဗဇ္ဇ ရောစယဿတ။ထိုယဇိတိုင်၏ အနိစ္စသဘောကိုမေတ္တေယျမြင်လေလျှင် အလုံးစုံသော သံသရာကို ဆင်ခြင်ရ်ရဟန်းအဖြစ် နှစ်လိုလတံ့။

၅၂။ ယတောဟံ ပဗ္ဗဇိတွေဟ၊ ဖုသေယျ-မတံ ပဒ၌[၀ဟေစလေလယျ ဇနတ၊ ျာဓမစ္စု ဇရာ ဘယာ း'“ယခုပင် ငါရဟန်းပြု၍ ဤဘဝန္ဗိပင်သေခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို ငါထိတွေ့အံ့;လူအပေါင်းတို့ကို အို နာ သေဘေးမှ လွတ်စေအဘံ့1”

၅၃၊ အသီတိဘိ” သဟဿေဃ(ဟိ) သ၊ စတုဗ္ဘိ စ ပုရက္ခတော1နက္ခဓဿတ မေတ္တေလျေား ၀ဗ္ဗဇ္ဇာဓမ္မပုဂူလော၊းပရိသတ်ရှစ်သောင်းလေးထောင် ခြံရံလျက်ထိုယောကင်္ကျားမြတ် မေတ္တေယျ တောထွက်လတံ့၊

၅၄။ နာဂရုက္ခော တဒါ တဿ ဗောဓိရုက္ခော ဘဝိဿတိပညာသလသောဇနနျဿ၊ သာခါ ဥဒ္ဓံ သမုဿိတာၤ;ထိုအခါ ကံကော်ပင်သည် ထိုမေတ္တေယျ၏ဗောဓိပင် ဖြစ်လတံ့။အကိုင်းအခက်တို့ ယူဇနာငါးဆယ် မြင့်လတံ့၊

၅၅၊ နိသဇ္ဇ တဿ တေဋ္ဌာ စ မေတ္တေသျော ပုရိသုတ္တမောၤအနုတ္တရံ သိဝံ ဗောဓိ သမာ၀စ္ဆတိ နာယကောၤလောကရှေ့ဆောင်ဖြစ်သော လူတို့ထက်မြတ်သော မေတ္တေယျသညထိုကံ့ကော်ပင်အောက်ခွိ ထိုင်လျက်သာလျှင်လွန်မြတ်သော အေးငြိမ်းသော ဗောဓိဉာဏ်ကို ရလတံံ့၊

၅၆။ ယဿာမေဝ စ ရတျံ သ၊ ပဗ္ဗဇ္ဇ နိက္ခမိဿတိၤတဿံ ဧဝ စ ရတ ဟိ ပရံ ဗောဓိ-မဝစ္ဆတိ၊တောထွက်ရဟန်းပြုသည့် ညဉ့်မှာပင်လျှင်ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်လတံ့၊

၅၇။ အဋ္ဌဂ်ုပေတယာ ဝါစာ၊ တတော သ ပုရိသုတ္တမောၤဒေသယိဿတိ သဒ္ဓမ္မံ သဗ္ဗဒုက္ခာပဟံ သိဝံ]ထိုမေတ္တေယျဘုရားရှင်သည်အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော အသံတော်ဖြင့်ဒုက္ခခပ်သိမ်းကို ပယ်တစာ်သောသူတော်ကောင်းတရားကို ဟောတော်မူလတံ့၊

၅၈။ ပသန္နံ ဇနတံ ဒိသွာ၊ သစ္စာနိ ကထယိဿတိ;ဒုက္ခံ ဒုက္ခသမုပ္ပါဒံ။ ဒုက္ခဿ သမတိတ္တမံ။ကြည်ညိုသောလူအပေါင်းကို မြင်တော်မူရ်ဒုက္ခသစ္စာ သမုဒယ သစ္စားဒုက္ခမှလွတ်ကြောင်း နိရောဓနှင့် မဂ္ဂသစ္စာတည်းဟူသောသစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူလတံ့၊

တ ၀ာ၀ ဓမ္မ သသုစ္စၤ ပဋ၀င္ဇန္တ သာသနေ 1ဘေးကင်းရာမှန် မြတ်နိဗ္ဗာန်သို့သွားရာမဝွင်ရှစ်ပါး မြတ်တရားကို ကြားနာရသဖြင့်သာသနာတော် ထိုတရားအတိုင်း ကျင့်ကုန်လတံ့။

၆၀ ဥယျာနေ ပုပ္ဖသည္မစ္နေ။ သန္နီပါတော ဘဝိဿတိ ၂ဗုဏ၀ လောဇန သတ ပရသာ တဿ ဘဝ၀ဝသဿတ ဒပန်းတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသောဥယျာဉ်ခွသန္နိပါတ အစည်းအဝေးကြီး ဖြစ်လတံ့ယူဇနာတစ်ရာရှိသော ပရိသတ် ဖြစ်လတံ့၊

၆၁။ သုတ္ဝာ နရပတိ ရာဇာ၊ သင်္ခေါ နာမ မဟာယသော1၊1ဒတွာ ဒါန-မသင်္ချေယျျ ပဗ္ဗဇ္ဇံ နိက္ခမိဿတိ၊အလွန်ကျော်စောသော သင်္ခမင်းသည်တရားနာရလေလျှင် အသင်္ဘ္ချေကို ပေးလှူရ်တောထွက် ရဟန်းပြုလတံ့၊

၆၂။ အသီတိဘိ စတုဗ္ဘိ စ သဟဿေ(ဟိ) ပရိဝါရိတော;နရာဓိပေါ ဝိနိက္ခမ္မႈ ပဗ္ဗဇ္ဇံ ဥပယဿတိ1ပရိသတ်ရှစ်သောင်းလေးထောင် ခြံရံလျက်သင်္ခမင်း တောထွက်ရွ ရဟန်းပြုလတံ့။

၆၃၊ အနေနေဝ ပမာဏေန။ မာဏဝါနံ ပုရက္ခတောၤမေတ္တေယျဿ ပိတာ တတြ၊ ပဗ္ဗဇ္ဇ နိက္ခမိဿတိၤထိုပမာဏဖြင့် လုလင်အပေါင်းဇါ ရှေ့သွားဖြစ်သောမေတ္တေယျ၏ ဖခင်သည်လည်းတောထွက် ရဟန်းပြုလတံ့၊

ပ၀ဗ္ဗဇဿတ သုမ္မတ္တာ မေတ္တေယျဿာ-နု သာသနေ1ထိုနောက် ထိုကေတုမတီ နေပြည်တော်

စင်ကြယ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်ရွ်မေတ္တေယျစ်ါ သာသနာ ရဟန်းပြုလတံ့၊

၆၅။ ထီရတူမထ သငခ်္ခသဿ ဝိသာခါ နာမ ဝိဿုတာ၊အသီတိဟိ စတုပ္ဘိ စ။ သဟဿေသ(ဟိ) တ ပုရက္ခတာ။နာရန အဘနတ္ခမ္မႈ ပဗ္ဗဇ္ဇ ရောစလထလဿတ1၊ထို့နောက် သင်္ခမင်းစ်ါမိဖုရားရတနာ ဝိသာခါသည်မောင်းမပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင် ခြံရံလျက်တောထွက် ရဟန်းပြုခြင်းကို နှစ်သက်လတံ့၊

၆ြူ ပါဏိနော ဘဏ္ဍ သမယေး သဟဿာနိ သတာနိ စ၊ပဗ္ဗူ ဥ၀ပလဿန္တ မေတ္တေလျဿာ-ဇု သာသနေ႔။'ထိုခါသမယ၌ သတ္တဝါပေါင်း တစ်သိန်းရှိလတံ့။

ရဟန်းအဖြစ် ကပ်ရောက်ကြကုန်လတံ့။

၆၇။ သုပုပ္ဖိတေ-သွိံ ဥယျာနေ။ .သန္နီပါတော ဘဝိဿတိ ငသမန္တတော ယလောဇန သတ၊ ပရသာ တဿ ဘဝဿတ 1ကောင်းစွာပွင့်သော ထိုဥယျာဉ်ခိသန္နိပါတအစည်းအဝေး ဖြစ်လတံ့။ထက်ဝန်းကျင် ယူဇနာတစ်ရာရှိသောပရိသတ် ဖြစ်လတံ့၊

သမတ အဝ၀လောကျာယ၊ က္ကမာမတ္ဆ ၀ဝေက္ခတ။ထိုနောက် ကရုဏာရှင် ဆရာဖြစ်တော်မူသောယောက်္ကျားမြတ် မေတ္တေယျဘုရားရှင်သည်အစည်းအဝေးကို ကြည့်တော်မူပြီးနောက်ဤစကားကို မိန်.တော်မူလတံ့၊

၆၉။ သဗ္ဗေတေ သကျသိံဟေန၊ ဂုဏိသေဋ္ဌေန တာယိနားအထ္ထတော လောကနာကေန ကာ သဒ္ဓမ္မ ဓာတုနာ။ရောပတာ ဓမောက္ခမဂ္မ္ဖေန။ ဝက္ခတ္တာ မမ သာသနေ1“ဂုဏ်ကြီးရှင်တို့ထက်မြတ်သော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်တော်မူသောလောကဇါ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်တော်မူသော သကျမုနိသည်သဒ္ဓမ္မဓာတ်ဖြင့် ဤလူအပေါင်းကို မြင်တော်မူရ်နိဗ္ဗာန်လမ်းထက် သို့ တက်စေတော်မူကာ

၇၀။ ဆတ္တဓဇပတာကာဘိ ဂန္ဓမာလျဝိလေပနေ(ဟိ); ငကတ္မွာ သကျဓခုနနော ဗူဇာၤ အာဂတာ ဟ ဓမန္တက 1“ထီး တံခွန် ကုတ္ကားနံ့သာ ဝန်းမာလ် လိမ်းကျံစရာတို့.ဖြင့်သကျမုနိဘုရားရှင်ကို ပူဇော်ကြကာ၏ဘုရားထံမှောက်သို့ လာရောက်ကြကုန်လတံ့။”

၇၁။ သံဃေ ဒတွာ စ ဒါနာနိ။ စီဝရံ ပါနဘောဇနံ;ဝိဝိခံ မါနဘေသဇ္ဇံ အာ၀တာ ဟိ မမန္တိကံ။

“သင်္ကန်း အဖျော် ဘောဇဉ်သူနာအတွက်ဆေး အထူးထူးတည်းဟူသောအလှူတို့ကို သံဃာအား ပေးလှူပြီးလျှင်၏ဘုရား ထံမှောက်သို့ လာရောက်ကုန်လတုံၤ”

၇၂။ ကုတက်ုမောဒကသေကံ စါ စန္ဒနေနာ-နုလေပနံ။ဒတ္မ္ဗာ သတကျမဓမုနေ ထူဝေ၊ သွာဂတာ ဟိ မမန္တိကံ၊“ကုက်ုမံ ရေစင် စန္ဒကူးလိမ်းစရာကိုသကျမုနိ၏ ထူပါတို့ိ ပေးလှူရ်၏ဘုရား ထံမှောက်သို့ လာရောက်ကုန်လတံ့1”

၇၃၇။ သိက္ခာပဒါနိ စာ-ဓာယ' သကျသိဟဿ သာသနေ 1ပရိပါလျ ယထာဘူတံ အာဂတာ ဟိ မမန္တိကံ;သကျမုနိ၏ သာသနာတော်ခသိက္ခာပုဒ်တို့ကို ဆောင်ယူရ်ဟုတ်မှန်သောဘအတိုင်း စောင့်ထိန်းပြီးလျှင်၏စ်ါထံမှောက်သို့ လာရောက်ကုန်လတံ့။

၇၄၊ စတုဒ္ဒသိံ ပဉ္စဒသိါ ပက္ခဒေဟ-ဋ္ဌမီ တထာ။!ပါဠိဟာရိကပက္ခဥ္စ အဋ္ဌ်္ဂ သုသမာဟိတံ။ဥပဝါသံ ဥပေါသိတွာ။ ဟျဂတာ မမ သာသနေ;!“ဆယ့်လေးရက်၊ ဆယ့်ငါးရက်၊ လဆန်းလဆုတ်ပက္ခစါ ရှစ်ရက်။ပက္ခဇါအကြို၊ အပိုနေ့်အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော ကောင်းမြတ်သောဥပုသ်သီလကို စောင့်ထိန်း၏ဘုရား ထံမှောက်သို့ လာရောက်ကုန်လတံ့။”မှက်ချက်၊ (တိဗက် ဘာသာပြန်နှင့်လည်း ကိုက်ညီသဖြင့်

အခြားမူမှ ယူပါသည်၊

၇၅။ သီလာနီ စ သမာဒါယ၊ သံပတ္တာနိ စ သာသနံဗုဒ္ဓ ဓမ္မ စ သဃ ၀0 သတ္တာ တေ သာသန ဂတာ 1ကတွာ စ ကုသလံ ကမ္မ ဂစ္ဆာသန-မုပါဂတာ၊သာသနာတွင်း သို့ ကောင်းစွာရောက်လာကြလျက်သီလတို့ကို ကောင်းစွာစောင့်ထိန်းရွှဲဘုရား တရား သဃာတုထိုသတ္တဝါတို့ ကိုးကွယ်ကြကုန်လတံ့။ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုရငါ့ထံတော်သို့ လာရောက်ကုန်လတံ့။

၇၆။ တေနေတေ ဝေသိတာ အာ ပတိဌာ စ မယာပျမီ၊ဂဏသေဋေန ခုနနာ၊ ပရတာ ဘူရမေဓသာ၊?“ဤသတ္တတဝါတို့ကို ဂုဏ်ကြီးရှင်တို့ထက်မြတ်သောကြီးမြတ်သော ပညာရှိသော ငါဘုရား စေလွှတ်အပ်စ၏ၤ

၇၇။ ပသန္နံ ဇနတံ ဒိသွာ။ သစ္စာနိ ကထယိဿတိ[သုတွာ စ တေ တတော ဓမ္မံ ပါပုဏိဿန္တိ ပဒမုတ္တမံ[ကြည်ညိုသော လူအပေါင်းကို မြင်တော်မူရ်သစ္စာလေးပါးတို့ကို ဟောကြားတော်မူလတံ့။ထိုသူတို့သည် တရားတော်ကို နာရရ််မြတ်သောနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကုန်လတံ့၊

၇၈၊ ပါဠိဟာရိယတ္တယေနာ သေား သာ၀ကေ ဝိနယိဿတိ။သဗ္ဗေ-တေ အာသဝါ တတ္ထ ခိပယိဿန္တိ သုရတာၤ

တန်ခိုးပြာဋိဟာ သုံးပါးဖြင့်

ထိုသာဝကအားလုံး နှစ်လို၀မ်းမြောက်ကုန်သည်ဖြစ်ရ်အာသဝေါတရားကို ပစ်ချကုန်လတံ့။

၇၉။ ပဌမော သန္နိပါတော-ဿၤ သာဝကာနံ ဘဝိဿတိ]!ပုဏ္ယာ ဆန္နဝုတိကောဋီ သာဝကာနံ ဘဝစ္ဆိဒံ;ထိုမေတ္တေယျ ဘုရားရှင်စ်ါ ပဌမသန္နိပါတသည်ဘဝဇာတ်သိမ်းပြီးသော သာဝကကုဋေကိုးဆယ် ပြည့်သည် ဖြစ်လတံ့။

၈၀၂။ ဒုတီယော သန္နီပါတော-ဿၤ သာဝကာနံ ဘဝိဿတိ;ဗုဏ္ဌာ စတုဇ္နဝုတကောဋး သန္တာန ဘူရဓေဓသ၊1ထိုမေတ္တေယျဘုရားရှင်ဇါ ဒုတိယသန္နိပါတသည်သူတောကောငး၀ညာရှ သာဝကကိုးဆယ့်လေးကုဋေ ပြည့်သည် ဖြစ်လတံ့။

၈၁။ တတီယော သန္နိပါတော-ဿ၊ သာဝကာနံ ဘဝိဿတိ

ထိုမေတ္တေယျဘုရားရှင်စ်ါ တတိယသန္နိပါတသည်သူတော်ကောင်းလည်းဖြစ် ငြိမ်သက်သောစိတ်လည်းရှိကုန်သောသာဝက ကိုးဆယ့်နှစ်ကုဋေ ပြည့်သည် ဖြစ်လတံ့ႈ

၈၂ ဓမ္မစတ္တံ ပဝတျာထ။ ဝိနိ၌ယ သုရမာနုသံ။သဒ္ဓိံ သာဝကသံဃေန။ ပုရေ ပိဏ္ဍံ စရိဿတိ၊၊