ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

အားကီးပ၌ံကဘော ၉မႈခါစ နှားငယ်စာလေးဟာ မိခင်နားမကြီးကို ချစ်ခင်သလို မခ္ရဲမခွါနိုင်သလိုပါဘဲတဲ့။4ဒါကြောင့်ရောဇဟာ ပရိဝုဏ်ခေါ် တဲ့ ကျောင်းဝင်းငယ်တခုမှ ကျောင်းဝင်းငယ်

တော်များက ညှန်ကြားတော်မူလိုက်တဲ့အတိုင်း နောက်ဆုံးကျဘေ့ ဘုခုားသီတင်းသုံးရာ ဂန္ဓကုဋိတိုက်ရောက်ပြီးတော့ မြတ်ူာဘုရားကို အလှုန်ရိုသေစ္စာ ရှိခိုးပြီးထိုင်နေပ။ သတဲ့၊ အဲဒီအခ။ မြတစူာဘုခရားက ဒ။နကထာ သလကထာစဃသညပုငသူနဲ့ သင့်လျေဒ်တဲ့တရားကိုဟောကြားတော်မူတယ်။ အဲဒီတရားကို နာပြီးတော့ သောတာပန်ဖြစ်သူားတယ်။ အဲဒီအခါကျ.တော့ ~ းညသာဘော် အရှင်မြတ်တွေဟာ သူလှူတဲ့ ပစ္စည်းလေးပါးကိုသာ ခံယူတော်မူကြပါစေ။ အခြားသူတှို လှူတဲ့ပစ္စည်းကိုမခံယူ`ကုပါစေနဲ့ ”လှိုတောင် လျောက်ပါသေးသတ္နဲ။ အဲဒါဟာ.မေတ္တာဓာတ်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ပြီး အကျိုးများစေတာပါဘဲ

အဲဒီလို မေတ္တာဓာတ်ဖြင့် အခြားသူခ်ါ စိတ်အနေအထားပြုပြင်ပေးနိုင်ပုံကို ထောက်ဆပြီးတော့ ”ယခုအနေအခ မှာလဲမေတ္တာဓာတ်ဖြင့် စူးစူးစိုက်စိုက် နှလုံးသူင်းပေးယင် မေတ္တာခံပုဂ္ဂိုလ်များက ချစ်ခင်ကည်ညိုတတ်တယ်” ဆိုတာ သိမှတ်ရပါတယ်။ လူသာ မဟုတ်ဘူး တိရုစ္ဆာန်များလဲ ချစ်ခင်တတ်ကြပါတယ်။ တော်တော်ဆီက ဘိုးဘူားရိပ်သာမှ ထုတ်ဝေတဲ့ ၈ာစောင်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အကြောငင်းအရာတခုကို တ္တေရတယ်

ဦးဘထူးဆိုတဲ့ လူတယောက်ဟာ တိရစ္ဆာန်တှေကို အလှန်-သနားတတ်ပါသတဲ့။ အထူးအားဖြင့် ခွေးတွေကို အလှန်သနား-~တတ်သတဲ့။ ဒါကြောင့် သူက အရှင်မရှိတဲ့ ခှေေးတှေကို သနားပြီး အထူးကျေးမှေး စောင့်ရှောက်နေလေ့ ရှိတယ်။ ကျိုက္ကစ်းစေတီဝင်းထဲက ခွေးတွေကို သူသတ်မှတ်ထားတဲ့ ရှက်တိုင်း:ကောင်းမှုန်စှာ ချက်ပြုတ်ပြီးသူားရောက် ကျေးသတဲ့။ ဟိုကခှေးတွေ့ကလဲ သူလာတဲ့အခ။ လာရောက်ပြီး ကြိုဆိုကြသတဲ့။ဒါကတော့ သိပ်မထူးလှပါဘူး1!

တချိန်ကတော့ ဘဲဒီ ဦးဘထူးဟာ သူ့အဖော်များနဲ့ အတူ.ကျိုက်ထို တောင်စူုန်းဆိုတဲ့ ဌာနက ကေလာသ. မြသပိတ်ဆိုတဲ့စေတီတော်များကို ဖူးမြော်ကှိုသွားတယ်။ ဘုန်းကြီးကိုယ်တိုင်လဲ အဲဒီ ကေလာသနဲ့ မြသပိတ်ဆိုတဲ့ အရုပ်တှေ့ကို ရောက်ဘူးပါတယ်။ သံးသလောက်လဲ အိပ်နေခဲဘးပါတယ်။] အဲဒီတောင်ခြေက ရွှာများသိိုလဲ ဆူမ်းခံသူားဘူးပါတယ်။ အဲဒီတောင်ခြေက ရာမာ ခေးတေက ကိက်တတ်တယ်ၤ တယ်ဆီးတယ်တဲ။ လတစိမ်းဆီယင် ငိင်းပြီးကိတ်တတ်ပါသတၱ။ တောင်ပေါ် စေတီတော်ရှိ ရာသူ၁းယင် အဲဒီရူာထဲက ဖြတ်သူားရတယ်1ဒါကြောင့်ဦးဘထူးက ခေါင်းဆောင်ပြီး အဲဒီ ခှေးဆိုးတွေ့ရှိတဲ့ ရှုဒထဲကဖြတ်သူားတံ့ကခ။ ခှေးတွေ့က အတင်းပြေးလာကသတ့။ ဒတော ဒဦီးဘထးကိ ခေးဆိးတေက ကိက်တောမာဘဲလိ ဘေးကလူတွေက စိုးရိမ်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခွေးတွေက `ဲဒီ ဦးဘထူးကို

မိမိဘ္နိခါ အရှင်သခင်လိုပင် ပတတ်ရှပ်ပြီး နှုတ်ဆက်ကြပ။သတဲ့။ အဲဒါဟာ ခွေေးများအပေါ် မှာ မေတ္တာ ကရုဏ»ပူားနေတဲ့အတူက်ကြောင့်လှို ယူရမှာဘဲ 1 | ၂၂၂၂၂။(၅) နတ်ချားကချစ်ခင်ကြတယ်။ (၆) နုတ်များက စောင့်ရှှေက်ကြတယ် ဆိုတာတှေ့ကိုသဲပြောခဲ့ပါပြီ4 (ဂု) မီးမလောင်ဘူး။ အဆိပ်မသင့်ဘူး၊ ဓားစသောလက်နက် မထိုခိုက်ဘူး ဆိုတဲ့အကျိုးထဲကခီးမလောင်ပုံကိုတော့ ထောပတ်ဆီပူ မလောင်ပုံဖြင့်ပြောခဲ့ပါပြီ။ အဆိပ်မသင့်ပုံကိုတော့ စူဠသိ၀မထေ၍ ဝတ္ထုကအကျယ် ပြဆိုဆားချက်မရှိလှို အကျဉ်းလောက်ပဲ ပြောခဲ့ရပါတယ်။ ဓ ားစသောလက်နက်မဆိခိုက်နိုင်ပုံကိုလဲ သံကိစ္စသ၁မဏေအကြောင်း ညှန်ကြားပြီးတော့ အဋ္ဌကထာကပြထးးတဲ့ နှားမဝတ္ထုလောက်ပဲ ပြောခဲ့ရသေးတယ်။ အခြားအဋ္ဌဂ်ထာများမှာပြထားတဲ့ သာမ၁၀တီ၀တ္ထုစသည်ကို ဒီနေရာမှာ ထုတ်ဆောင်ပြချင်ပါသေးတယ်။ |

မြတ်စူာ ဘုရားလက်ထက်တေခ်က၁လက ဧကာ သမ္ဗီပြည်(မြှို)မ္မာ ဥတေနဆိုတဲ့ ဘုရင်က အုပ်စိုးလျက် ရှိဘယ်၊ အဲဒီ ဥတေန

ဒတ္တ၁ တဲ့။ အဲဒါက ဥဇ္ဇေနီပြည်က စဏ္ဍပဇ္ဇောတ မင်းရှဲ သမီးတော်ဘဲ] အခြားတယောက်က သာမာဝတီတဲ့။ သူက ဘဒ္ဒ၀တီမ္ဆြိက ဘဒ္ဒဝတီသေဋ္ဌးရှံ သမီးရှင်းဘဲ။ သူ့မိဘများ ကၠယ်လှုနိ

မြှားမမှန်တဲ့ သာမာဝတီ ဝတ္ထု ၂၀၁:

သူားတဲ့ နောက်ကာလမှာ ဃောသက သေဋ္ဌေးကြီးက မှေးစားထားလှို သောသက သေဋ္ဌေးကြီးရွဲ သမီးလှို မှတ်ထားရုံတယ်။နောက် အခြား တယောက်ကတော့ မာဂဏ္လိ တဲ့] သူကတော့ကုရုတိုင်းပြည်ထဲက မာ ဂဏ္ဍီဆိုတဲ့ ပုဏ္ထားကြီးရူဲ သမီးပါဘဲ။အဲဒီ မာဂဏ္ဍီ ဆိုတဲ့ ပုဏ္ထား သမီးကတော့ ရုပ် အဆင်း.အလွန်လှပသတ္နဲး ဒါကြောင့် ပစ္စည်းဥစ္စာကြွယ်ဝတဲ့ လူတွေ့ကသူတှိုဝ်ါ သားနဲ လက်ထပ်ပှု ဟိုမှ ဒီမှ တောင်းခံလာကြသတ္နဲ့။အဲဒီလို တောင်းခံလာကြတဲ့အခ။ါ ဘခင်ပုဏ္ထားကြီးက သူသမီးနဲ့မတန်ဘူး ဆိုပြီး ပယ်လိုက်တာချည်းဘဲတဲ့။ တနေ့သော အခါမှာတော့ အဲဒီ မာဂဏ္ဍီပုဏ္ထားကြီးက မြတ်စူာဘုရားကို ဖူးတ္တေရတယ်။ အဲဒီအခါ မြတ်ဝှာဘုရားခါရုပ်လက္ခဏာတှေကို ကြည့်ရှုပြီးတော့ သူ့သမီးနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဘဲလှို ယူဆပြီး။ သုက

မ္နာ သမီးအချောအလှကလေးရှိတယ်။ အဲဒီသမီးနဲ့ သင့်တော်တဲ့သူကိုရှာနေတာ အယင်က မတ္တေခဲ့ရဘူး။ အရှင်ရှဟန်းကတေ၁၃့ကျန်ုပ်သမီးနဲ့သင့်တော်ပါတယ်၊ အဲဒီသမီးကို အရှင်ရဟန်းအားပေးအပ်ချင်ပါတယ်။ ကျှနိုပ် ပြန်လာသည်တိုင်အောင် ဒီနေရာမှာပင် စောင့်ပြီး တည်နေရစ်ပါဦး”လှို ပြောပြီးတော့ ပုဏ္ထားကြီးက သူ့မယားနဲ့သမီးကို ခေါ် လာခဲ့တယ်။

မြတ်စူ၁ ဘုရားက အဲဒီနေရာမှာ ခြေတော်ရာ ချထားနုံပြီးတော့ အဲဒီနေရာနဲ့မဝေးလှတဲ့ အခြ_ားတနေရာမှာ ကြုရောက်ပြီး:နေတော်မူတယ်။ မူလက တ္တေခဲ့တဲ့ နေရာရောက်တော့ မြတ်စူာ

ဘုရား ချထားခဲ့တဲ့ ခြေဘော်ရာကိုသ? ဘွေေရုတယ်။! င်ီဘော့ဟောဒီခြေရာရှင်ဘဲလှို ပုဏ္ထားကြီးကပြောတယ်။ သူ့ဇနီးပုဏ္ထေးမကြီးက အဲဒီခြေတော်ရာကိုကြည့်ပြီးတော့ ဒီခြေရာရှင်ဆိုယင်ကာမဂုဏ်အာ ရုံကို ခံစားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ဘူးလှို သူလေ့လာထားတဲ့ ဗေဒင်ကျမ်းအရ ပြောတယ်။ ပုဏ္ထားကြီးက သူ့ဇနီးကိုတိတ်တိတ် နေပါကၠယ် လှို ပြောပြီးတော့ ခြေတော်ရာ အစဉ်တိုင်း လိုက်သူားတဲ့အခ။ါ မြတ်စူာဘုရားကို တွေမြင်ရတယ်1အဲဒီလိုတ္စောရတော့ ်“အရှင်ရဟန်း။ကျှန်ုပ်င်ါလမီးကို အရှင်အားမှေးမြုရှန်အတူက် အရှင်အား ပေးအပ်ပါတယ်”လှို လျောက်

အဲဒီတော့ မြတ်စ္ဂာဘုရားက သူ့သမီး မာဂတ္လီကို အလိုရှိ-မရှိမပြေ၁သေးပဲ့ တောထူက်တော်မူခဲ့သည်မှ အစပြုပြီး ဘုရားဖြစ်တော်မှုပြီးနောက် အဇပါလ ညောင်ပင်အောက်မှာ သီတင်းသုံးထိုင်နေတေဒ်မူသည်အထိ မာရ်နတ်က မျက်ခြေမပြတ်လိုက်ပြီးစုံစမ်းနေခဲ့ကြောင်း။ အဲဒီလို စုံစမ်းလို သူဝ်ါ ကာမနယ်ပယ်မှလှုန်မြောက်သူားကြောင်း သိရတဲ့အခါ မာရ်နတ်မှာ စိုးရိမ်

သူတှိုခ်ါ ဖခင်ကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ပြီးတော့ နတ်သမီးများလှပသော အသှင်အပြင်အမျိုးမျိုးကို ဖန်ဆင်းပြီး မြတ်၇ူ၁ဘုရားကို ဖြားယောင်း သှေေူးဆောင် လာကြကြောင်းများကိုဖော်ပြတော်မူတယ်။ အဲဒီလို ဖော်ပြပြီးတော့ အဲဒီ အလှန်သန္ရှငးလှပတ့ မာရနတသမႈတ္ရေူကုတောင လုလားနှစသက

ခြင်းဆိုတဲ့ ရာဂ မဖြစ်ခဲ့ မရှိခဲ့ကြောင်းစသည်ကို ဒီလို ဟောကြားတေ ခ်မူုပါတယ်။ | |

ဒိသူာန တဏှ အရတိ” ရုဂဉ္စႈ ၂

နာဟောသ ဆန္ဇော အပ ဓေထုနသ္မ [|

ကိမေဝိဒံ မုတ္တ ကရီသပုဏ္ထံ [

ပါဒါပိ နံ သမ္ဗု သိတုံ န တ္တစ္ဆေ၊

ဗြာဟ္မဏ-မာ ဂဏ္ဍီပုဏ္ဌား။ တဏှံ အရတိ” ရဂဉ္စ-တဏှာ-အရှတီ ရဂ၊ါ ဟူသော မာရ်နတ်စ်ါ သဒီးတောဒ် သုံးယောက်ကိုဒိသူာနအပိ စ မြင်ရရ်သော်လည်း။ မေထုနသ္ပိ” -. မေထုန်အမှုဒ်။ဆန္ဒော-လိုလား နှစ်သက်ခြင်းသည်။ မေ-၏ဘုရားအား။ နအဟောသိ-မဖြစ်ခဲ့ မရှိခဲ့ပေးမုတ္တကခီသပုဏ္ထံ-ကျင်ငယ် ကျင်ကြီး

ဆခန္ဓာ နှ ဟေ2ာတ - လုလားနှစသကခှငး မုဖှစသည မရူသည်မှာ။ ကိမေ၀-အဘယ်မှာ ဆိုဘူယ်ရှိတော့အံ့နည်း။ နံ-ဆိုမာဂဏ္ဍီသူငယ်မကို။ ပါ5ါပိ-ခြေဖြင့်သော်လည်း။ သမ္ဗုသိတုံတှိုတိခြင်းငှာ။ နှ က္ဂစ္ဆေ-အလိုမရှိပေ-တဲ့။

အတိုချုပ် ဆိုလိုတာကတော့ -- တဏှာရှယ်၊ အရုတီရှယ်,ရုဂါ ရှယ် ဒီ မာရ်နတ်စ်ါသမီးများ ဖြစ်ကြတဲ့ နတ်သမီးသံး:ယောက်ကိတောင်မ လိခ၂င်နစ်သက်မ မဖြစ်ခဲဘူးး လ္သားဖြစ်ရွဲ ကိုယ်ထဲမှာ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ်တွေ ပြည့်နေတဲ့ သင့်သမီး

ပုဒ္ဓသ၁သနာတော်မှ၁ ဝင်ရောက်ပြီး ရဟန်းပြု သူားကြတယ်

ကြီးက ဃောသိတာရုံကျောင်းကိုဆော- က်လုပ်ပြီး ဘုရားအမှူးရှိေ သာ သံဃာတော်အားလှူထားတယ်။ ကု က္တုဋသေငွေးကြီးကကုတ္ဟုဋာရုံကျောင်းကို ဆောက်လုပ်ပြီးလှူတားတယ်။ ပါဝါရိုက

တယ်၊ မြတ်စှ၁ဘုရားက အဲဒီသေဋ္ဌေးကြီးတှိုစ်ါ ပင့်လျောက်ချက်အရ ကောသမ္မီပြည်သှို ကြှလာတော်မူပြီး အဲဒီ ကျောင်းတိုက်သုံးခုမှာ တလှည့်စီ သီတင်းသုံးတော်မှုတယ်။ သီတင်းသုံးတဲ့ကျောင်းရှင် သေဋ္ဌေးကြီးတှိုအိမ်သှိုလဲ အလှည့်ကျဆူမ်းဘုဉ်းပေးကြှရောက်ပြီး ချီးမြှေက်တော်မူတယ်။

တနေ့သောအခ၂မှာ သုမနဆိုတဲ့ ပန်းသည်က အဲဒီသေဋ္ဌေးကြီးများထံမှ အခွင့်တောင်းပြီး ဘုရားအမှူးရှိတဲ့ သံဃသဘာစောဒ်ကို ဆှမ်းကပ်လှူတယ်[ သာမာဝတီ မိဖုရားခါ အစေခံ ဖြစ်တဲ့ခုဇ္ယုတ္တရာက အဲဗိနေ့မှာ သာမာ၀တီအတှုက် ပန်း၀ယ်ရန် သှား

မြတ်ဝှာဘုရားကိုဆွမ်းကပ်ရန် ပင့်ထားတယ်။ ဆွမ်းကပ်ပြီးတော့ဘရားကိုလဲအတူနာပါ။ ပြီးတော့မှ ပန်းများကိုဝယ်ယူသူားပါ”

အနုမောဒနာ တရားကို ဟောဘော်မှုတဲ့အခါ ခုဇ္ထုတ္တရာကလဲသုမနုပန်းသည်နှင့်တကူ အတူတရားနာနေတယ်။ အဲဒီလို တရားနာနေယင်း နှလုံးသွင်း ရှုမှတ်သဖြင့် ခုင္ထုတ္တရာဟာ သောတာ