ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

ဂတာ-ကိုးက္နယ်ရာဟု ဆည်းကပ်နေပါသည်။ ဧသ-ဤဘုရားသည်း ဗုဒ္ဓေ။-တရားအလုံးစုံကို အကုန်သိတော်မူပ။ ပေသည်;ဇသ ဗုဒ္ဓေ။-ဤဘုရားသည်။ အနုတ္တရော-အမြတ်ဆုံးပါပေတည်း။တ၌ ဗုဒ္ဓံ-ထိုဘုရားကို) သရဏံ ဂ စ္ဆ-ကိုးကူယ်ရာဟု ဆည်းကပ်ပါ။

ဘဝ-ကိုးကူယ်ရာ ဖြစ်တော်မှုပါလှို ပြန်ကြားလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီတော့ ဥတေနဘုရင်မင်းမြတ်က “ကောင်းပါပြီ။ သင့်ကိုလဲ ကိုးကူယ်ပါတယ်။ ဘုရားကိုလဲ ကိုးကူယ်ပါတယ်၊ သင်အလိုရှိရာဆုကိုလဲ ပေးပါတယ်” လှို ဝန်ခံပြေ၀ကြားပါတယ်။ အဲဒီလိုပြောကြားပြီးတော့ မြတ်စူာဘုရားထံသ္နားရောက်ပြီး သရုဏဂုံလဲဆောက်တည်တယ်။ ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာတော်ကို ပင့်လျောက်ပြီး (ဂု) ရက်ပတ်လုံး အလှူကြီးကိုလဲ ပေးလှူတယ်။သာမာ၀တီကိုလဲ ဆုအယူခိုင်းတယ်။ သာမာ ဝတီက မြတ်စှာဘု ရားနှင့်တကူ ရုဟန်းငါးရာတှို နေ့စဉ် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးကြုရန် ပင့်ပေးဘှိုဆိုတဲ့ဆုကို တောင်းပါတယ်။ ဥတေနမင်းက မြတ်ဝှာဘုရားထံသ္ဇားရောက်ပြီး ပင့်လျှေ၀က်တယ်။ မြတ်စူာဘုရားက

အဲဒီအခါက စပြီး သာမ»? ဝတီအမှူးရှိသော မောင်းမင`းရာတ္နိုဟာ နေ့စဉ် သံဃာတော်များကို ဖူးမြေ်ပြီးဆူမ်းလဲဆက်ကပ်လှူဒါန်းကြရတယ်။ တရားလဲ နာကြရတယ်။

ယခုပြောခဲ့တဲ့ သာမာငတီဝတ္ထုထဲမှ ဥတေန ဘုရင်ကအထင်မှား အမျက်ထှက်ပြီးတော့ လေးမြှားဖြင့် ပစ်တဲ့အခါမြှားက သာမ? ဝတီထံသို မသူားပဲ နောက်ပြန်လာတာဟာမေတ္တ၁ဘာ၀နာကြောင့်ပါဘဲ] မေတ္တာဓ်ါ အာနိသင် ၁၁-ပါးထဲက မီး-ဆိပ်-ဓားတှို ရှောင်ရှားကိုယ်မှာဆိုတဲ့ အကျိုးအာနိသင်အရ မြှားလက်နက် မထိမမှန်တဲ့အကျိုးပါဘဲ။ တကယ်အရေးနဲ့ တှေကြုံရယင် ဟောဒီ မေတ္တာကိုသာ စူးစူးစိုက်စိုကဲပူားနေရမယ်။ အဲဒီလို ပူားနေယင် ဘေးရန်အန္တရာယ်မု ကင်း .လှတ်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်မှ မကင်းလှုတ်တောင်ကုသိုလ်အထူးကတော့ ဖြစ်ပူားသူားတာဘဲ။ ဥာ ရှုံးမရှိပါဘူး။

သီဟဗာဟု ဝတ္ထု

သီဟိုဠ်ရာဇဝင်ထဲမှာ ခြင်္သေနဲ့ ဖက်စပ်ပြီး မင်းသ္မီးမှ ဝှေးဖားလာတဲ သီဟဗာဟဆိီတဲ လဟာ ၁၆၉-နှစ်အရယ်ရောက်တဲ

အဖေဟာ ဘာကြောင် အမါးမတပဲ ကဲပြားနေသလဲ” တဲ}အဲဒီတော မိခင်က သဟာ ဝင်တိင်းမ ဘရင်သီးဖြစ်ကြောင်း;ခရီးသည် လူတစုနဲ့ မဂဓတိုင်းသွို ထွက်ခှုါလာရာ ဒီခြင်္သေ့ကြီးနဲ့တေရလိ အခားသတေက ထက်ပျြေးကြ ကျောင်း သကတောသေန သင်မြတ်သိင်မယ်လိ ဗေဒင်ဟောချက်အရ မပြေးနိုင်ဘာနဲ့ `ရုပ်တည်နေရာ `ဒီခြသ်္သေ့ကြီးက ကျောပေါ်ါ်တင်ပြီး သူ့

ယခုပြောခဲ့တဲ့ မ ဖ စပ်ပြီး

လက်နက် မထိမမှန်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ စကားက မှားရုမယ်။ ဒီအချက်နှစ်ခု ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်နေတာကို ဖြေရှင်းပေးတော်မူပါလှို မိလိန္ဒမင်းကြီးက မေးလျောက်တယ်([

အဲဒီ ပြဿနာကို အရှင်နု၃ဂသိန်မထေရ်မြတ်က ဒီလို ဖြေ

. ပူားနေသူမှာ လက်နုက် မဆိမမှန်နိုင်ဘူးဆိုတာလဲ အမှန်ဘဲ;သုဝဏ္ဌသာမမှာ မျှားမှန်တယ်ဆိုတာလဲ အမှန်ဘဲ။ ဒီလို အမှန်ချည်းဖြစ်ပေမဲ့ အချင်းချင်း မဆန့်ကျင်ခြင်းစ်ါ အကြောင်းကတော့- လက်နက် မထိမမှန်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အကျိုးဟာ ပုဂ္ဂိုလ်ခ်ါအစှမ်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ ပေတ္တာ၏ အစွမ်းကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်။ သုဝဏ္ဌသာမက မေတ္တာကို ပူားနေတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒီမြှားမှန်တဲ့အခိုက်မှာ ရေအိုးကို ပင့်မနေဆဲဖြစ်၍ မေတ္တာပူားမှုလစ်လပ်နေတဲ့အချိန်ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် မြှားမှန်သူားတာဘဲ။

ဥပမာအားဖြင့် (ရှေးခေတ်က ) စစ်သားများမှာ သံစသည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဆိုတာ ရှိတယ်။ ဘအဲဒီချပ်၀တ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့အခါမှာ မြှားလဲ မစူးနိုင်ဘူး။လှံလဲ မစူးနိုင်ဘူး] ဓားဖြင့်. ခုတ်ယင်လဲ မထိမရှနိုင်ဘူး။ အဲဒါဟာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဓ်ါ အစွမ်းသာဖြစ်တယ်။ လူ၌ အစွမ်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မဝတ်ပဲနေတဲ့အခ။-မူာ အဲဒီလူကို မြှားလဲ ထိမှန်စူးဝင်နိုင်တယ်။ လှံလဲစူးဝင်နိုင်ု တယ်။ ခေးဖြင့်လဲ ထိနိုင်ရှနိုင်တယ်ၤ အဲဒါလိုဘဲ လက်နက်မထိ

နိုင်ဘူးဆိုဘာက မေတ္တာပ္နားတဲ့လူခ်ါ အစွမ်းမဟုတ် ဘူး မေတ္တာ၏အစှခ်းသာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် မေတ္တာပူားမှု လစ်ဟင်းနေတဲ့အခိုက်မှာ သုဝဏ္ဌသာမကို မြှားထိနှန်သူားတာပါ တဲ့၊

_ ဒုတိယ ဥပမ» တခုကခတ၇-မိုးလုံတဲ့ တိုက်အိမ်ထဲမှ၇ ဂင်နေတဲ့သူကို မိုးရေမစူတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါလဲ လူ၌ အစွမ်းမဟုတ်ဘူး။ တိုက်အိင််ါ အစှမ်းသာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အိမ်ထဲက

လဒ်နေခိုက်ခှ၁တော့ လက်နက်လဲ ထိမှန်နိုင်ပါတယ် တဲ့၊

နောက်ဥပမ၁တခုကတော့ -- နတ်ဆေးပင် တဲ့။ အဲဒီ နတ်ဆေးကိုင်း သစ်သားကို ကိုင်ထားယင် အဲဒီလူကို အခြားလူတှေက မမြင်ရဘူး တဲ့၊ ကိုယ်ခရောင်ပျောက်နနုပါသတဲ့။ ဒါကိုတော့ ယခုခေတ်လူများက ယုံချင်မှ ယုံမယ်) ဒါပေမဲ့ မိလိန္ဒပဉဥာမှာ ရှိတဲ့အတိုင်း ဒီမှာ ပြောရုတာပါဘဲ။ အဲဒီလို ကိုယ်ရောင်ဒောကဲစေတာဟာ လဝါအစမံး မဟတဲဘး။ တံဆေးပငခအခ အဲဒီလကိ လဘိ်းက မြင်ိင်ကသလိပင် လက်နက် မထိဒာဟာ လခါအစင်းမဟတ်။ မေတာခါ အစမ်းသာ ဖြစ်သောဤောင် မေတာပားမ လစ်လပ်နေခ်ိက်မာ၁ လက်နက်ကသံ ထိခန်

ဘေးရန်မှ လုံခြုံစေလိုလျင် မေတ္တာကို အမြဲမပြတ်ပူားနေဘိူ.လိုပါတယ်။

အာနိသင် အကြောင်းကတော့ ပြောစရာ ကုန်သွားပါပြီ;(ဂ) လျင်ဝှာစိတ်တည်။ (၉) ရှုင်ကြည်မျက်နှာ) (၁၀) သေခါမတှေ ဆိုတဲ့ အကျိုးအာနိသင်များအကြောင်းကိုလဲ ထပ်ပြောဘိုမလိုပါဘူး1ယခုပြောဘို လိုနေသေးတာကတော့ (၁၁) လားလေဗြဟ္မာ ဆိုတဲ့ ဒီ နောက်ဆုံးအကျိုးပါဘဲ။ အဲဒီအကျိုးကိုတော့ပါဠိတော်များမှာပင် တိုက်ရိုက်ဟော ပြထားပြီး ရှိနေပါတယ်1ဒီစတုတ္ထပိုင်းတရား၏ အစပိုင်းမှာ ထုတ၌ပြခဲ့တဲ့ ဒုတိယမေတ္တသုတ်မှာတော့။ဝိပဿနာရှုပုံနှင့်တကူ ပြထားတယ်။ အဲဒါကို ယခုအနက်ပြန်ပြီး ရှင်းပြရမယ်။

ဂ ဝ င င စြ

သော-ထို မေတ္တာစျာန်ရှပြီးပုဂ္ဂိုလ်သည်) တတ္ထ-ထို မေတ္တာရျ၁န်ဖြစ်ခိုက်၌ ယဒေဝ ရှုပဂတံ ၂ဝေဒနာဂတံ သညာဂတံသဿ၁ခ။ရဂတ ၀ည2ာဏ ၈ တ-အကှငရုပ ဝေဗနာ သညာ သခ ရျဝိညာဏ်မျသာလျင် ရှိခ (ထိုခဏ အတ္တကား မရှိဟု ဆိုလို၏ )တေ ဓမ္မေ-ထိုရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ဟူသောတရားတ္ရိုကို။ | အနိစ္စတော -. ပမြဲဟူရဲငှင်း၊ ဒုက္ခတော - ဆင်းရဲဟူရဲငင်း။ ရောဂတော-စှဲ့ကပံနေသောရောဂ။နှင့် တူသညံဟူရဲငှင်း။ ဂဏ္ဍတော-ပေါက်ကဲနေသော အိုင်းအမာကြီးနှင့်တူသည်ဟူရ်ငှင်း။ သလ္လတော-စူးဝ င်နေသော ငြောင့်နှင့့တူသည်ဟူရဲဲငှင်း။ အဃတေ2.-ဆင်းရှဲနှင့်မကင်းဟူရ်ငင်း။ ၀ါ-မကောင်းမှုနှင့်

ပျက်လှယ်သည်ဟူရ်ငှင်း။ သုညတော-အတ္တကောင်အနှစ်အသားမှကင်းဆိပ်သည်ဟူရ်ငှင်း၊ အနတ္တတော _- အတ္တကောင်မဟုတ် -

` အဲဒါဟာ ဗေတ္တာစျာန်ဝင်စားပြီး အဲဒီစျာန်မှထတဲ့အခ။ဝိပဿနာဝရှုပုံကို ပြတာပါဘဲ။ ဘာကို ရှုသလဲ ဆိုတော့ အဲဒီစျာန်ဖြစ်ခိုက်က ရှိခဲ့တဲ့ ရုပ်ဝေဒနံာစသည်ကို ရှုတာပါဘဲ1. ယခုယောဂီတှေမှာ မြင်တဲ့စိတ် ကြားတဲ့စိတ် ကြံတဲ့စိတ် ဖြစ်ပြီးတဲ့အခါ မြင်ဘယ် ကြားတယ် ကြံတယ်လှို ရှုသိဘာမျိုးပါဘဲၤစျာန်စိတ်ဖြစ်ခိုက့်မှာ အဲဒီစျဲ၁န်စိတ်ခါ တည်မှီရာရုပ်လဲ ရှိတယ်;အဲဒီစျာန်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ရုပ်တွေလဲ ရှိတယ်၊ အဲဒီရုပ်တွေကအင်မတန် သန့်ပြန့်ကောင်းမှုန်တယ်။ အဲဒီ ရုပ်ကောင်းတှေကိုယ်ထဲမှာ ပြန္ခ်န္ရံနေတဲ့အတူက် အလှန်ပင် နေကောင်းနေတတ်တယ်။ ုဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်အခိုက်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ရုပ်မျိုးတွေပါဘဲ။အဲဒီ တည်မှီရာရုပ်နဲ့ စျာန်ကြောင့်ပြစ်ဘဲ့ဝုပ်တွေကို ဒီပါဠိမှာ

ယှဉ်တဲ့ပီး ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာစသည်တှိုကို ဝေဒနာဂတ် သည၁ာဂတံသင်္ခါရဂတံ-လှို ပြဆိုထားတယ်။စျာန်စိတ်ကိုတော့ ဝိညာဏဂတ၌-

စသညကု ၀ပဿနာ ရှုပုပ ၉၂ ယခု မကခယာဂတ္ရေူ [ကသစတဖြစ်ယင် ကြံတယ်-လိူ ရှုမှတ်တာနဲ့ အတူတူပါဘဲ