ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)
မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book
ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။
Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.
မာတိကာ — တတိယပိုင်း
တနေ့က ဒုတိယပိုင်းမှာ ပြောခဲ့ပါပြီ၊ နောက်ပြီးတော့ ကိုယ်ထဲမှာအာဟာရဓာတ် ရောက်လာတဲ့အခါက စပြီး အာဟာရဇရုဝ်တွေဖြစ်လာခဲ့တယ် ဆိုတာကိုလဲ အဲဒီ ဒုတိယပိုင်းမှာ ပြောခဲ့ပြီ။ ဒီတော့စိတ်ဝိညာဏ် ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း စိတ်ဝိညာဏ်ရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇ အာဟာရဇ ဆိုတဲ့ ရုပ် ၄-မျိုးလုံးမပြတ်ဖြစ်နေကြတယ် ဆိုတာ နားလည် လောက်ဝါပြီး ဒါ ကြောင့်ဆောင်ဗုဒ်မှာ “ဝိညာဏ်တွယ်စပ်ၤ နာမ်ရုဝ်ကပ်လျက်”လို့ ဆိုထားတယ်၊ ကံဆိုတဲ့သင်္ခါ ရကြောင့ိ ဝဋိသန္ဓေဝိညာဏ်မှ စပြီး ဝိညာဏ်တွယ်မိ ဖြစ်မိယင် နာမ်နဲ့ရုဝ်လဲ တဝါတည်း ူးတွဲပြီး က်ပြီးမပြတ်ဖြစ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ် . -
ဖြစ်ခိုတ် စိတ်ဝိညာဏ် သိဖို့ အရေးကြီးတယ်
ယခုဝြောခဲ့တဲ့အတိုင်း သင်္ခါ ရ၀စ္စယာ ဝိညာဏံ-သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်သည်၊ ဝိညာဏ၀စ္စယာ နာမရူဗံ-ဝိညာဏ်ကြောင့် နာမ်နှင့်ရုပ် ဖြစ်သည်ဆိုရာမှာ ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်ကိုတော့ယောဂီဗုဂ္ဂိုလ်က ကိုယ်တွေ့.မျက်မှောက်အားဖြင့် မသိနိုင်ဘူး;အဲဒါတွင်မဟုတ်သေးဘူး။ အဓိဝမ်းတွင်းကဖြစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဝိညာဏ်တွေကိုလဲ မသိနိုင်ဘူး၊ မွေးပြီးတဲ့နောက် ယ်ေရွယ်စဉ်က စိတ်ဝိညာဏ်တွေကိုလဲ မသိနိုင်ဘူး၊ လွန်ခဲ့ပြီးတဲ့ နှစ် လ ရက်တွေကစိတ်ဝိညာဏ်တွေကိုလဲ ပရမတ် သဘောတရားအနေဖြင့် မသိနိုင်ဘူး။ ပရမတ်သဘောတရားအနေနဲ့ တကယ်သိနိုင် တာကတော့လောလောဆတယ်ဖြစ်ခိုက် စိတ်ဝိညာဏ်ကိုသာ သိနိုင်ပါတယ်။ဒါလဲ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း မပြတ်ရှုမှတ်နေဝါမှ အမှန်အတိုင်းသိနိုင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဖြစ်ခိုက် စိတ်ဝိညာဏ်ကို ချက်ချင်း
ရှုမှတ်ပြီး သိဖို့အရေးကြီးပါတယ်: ဒီလို ဖြစ်ခိုက် စိတ်ဝိညာဏ်ကိုရှုမှတ်ပြီး သိယင် ဝိည၀ဏ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ နာမ်ရုပ်ကိုလဲ သိသင့်သလောက သသသ္ဝားတော့တာ၀ ၊၊ - | |မြငစ်သီစိတ်တို့ သီယငိ တွဲဖက် နာမ်နဲ့ ရှဝ်ကိုလဲ သိတယ်
ဘယ်လိုလဲဆိုယင် မြင်ဆဲမှာ မြင်တယ်လို့ ရှုမှတ်ပြီး မြင်သိတဲ့ စိတ်ဝိညာဏ်ကို သိယင် အဲဒီ မြင်သိစိတ်နဲ့ ပူးတွဲပြီးဖြစ်တဲ့နာမ်နဲ့ရုဝ်ကိုလဲ သိတယ်၊ ဒီနေရာမှာ မြင်သိစိတ်ဆိုတာ စက္စုဝိ
ခေါ်တဲ့ မြင်သိစိတ်စဉ်တခုလုံးကို ပြောပါ တယ်၊ ယောဂီဝုဂ္ဂိုလ်ဟာအဲဒီစိတ်အစဉ်တခုလုံး တဝီထိလုံးကိုသာ ရှုမှတ်နိုင်ပါတယ်၊ အဲဒီဝီထိစိတ်စဉ်ထဲက တစိတ်ချင်း ခွဲဖြတ်ပြီးရှုမှတ်လို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး;နောက်ပြီးတော့ အဲဒီ တဝီထိလုံးဟာလဲ တစိတ်တည်းအနေအားဖြင့် သာ ယောဂီမှာ ထင်ပါတယ်။ အဲဒီလို တဝီထိလုံးကို တစိတ်တည်းအနေအားဖြင့် ရှရဗု၊ ထင်ရပုံဟာ ဘင်္ဂဥာဏ်အရာမှာ ဟောထားတဲ့ ၀ဋိသမ္ဘိဒါ မင်္ဂပါဠိတော်ဖြင့် ထင်ရှားပါတယ်၊ ဘယ်လိုလဲဆုရဒေ ' ၈၀၇။ || ဗဋီသမ္ဘိဒါမင် ပါဠိအနုတ် ၁
" ရူပါရမ္မဏတာ စိတ္တံ၊ ရုပ်ကိုရှုမှတ်အာရုံပြုသော စိတ်။ သည်၊ ဥဝ္ပဇ္စိတ္စာ ဘိဇ္ဇတိ-ဖြစ်ပေါ်ပြီးလျှင် ပျက်ဓါ။ တံ အာရမ္မဏံ;ထိုရုပ်အာရုံကို။ ပဋိသင်္ခါဇာနိတ္ဝွာ ခယတော ၀ဝယတော ဒိသွာ။ကုန်သွားသည် ပျက်သွားသည်ဟု သိမြင်ပြီး၊ တဿ စိတ္တဿၤ။ ထိုသိမြင် သောစိတ်ဇါ / ဘင်၊ အပျက်ကို၊ အနုပဿတိ၊ တဖန်
ဒီပါဠိမှာ ဆိုလိုတာကတော့ ရုဝ်ထင်ရှားတဲ့အခါ ရုဝ်ကိုရှုတဲ့စိတ်ဖြစ်တယ်၊ အဲဒီရှုတဲ့စိတ်ကလဲ ဘင်္ဂဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်တဲ့စိတ်ဖြစ်တဲ့အတွက် အဲဒီရုဝ်ကို ကုန်သွားတယ်၊ ဝျက်သွားတယ်လို့ ရှုပြီးတော့ ချုပ်ပျက်သွားတယ်၊ အဲဒီ ချုဝ်ပျက်သွားတဲ့ ဝိပဿနာစိတ်နဲ့အဝျက်ကိုလဲ အခြားမဲ့မှာ တဖန် ထဝ်ဆင့်ိပြီးရှုပြန်တယ်လို့. ဆိုလိုပါတယ်။ အဲဒီမှာ ရုပ်အာရုံရဲ့ အပျက်ကိုရှုတဲ့ ဝိပဿနာစိတ်ဟာတစိတ်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံး အာ၀ဇ္စ္ဇန်းနှင့်တကွ ဇောခုနစ်ကြိမ် ပေါင်းစိတ်ရှစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီစိတ်ရှစ်ခုကို တခုစီတခုစီ ခွဲပြီးရှုလို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ တဝီထိလုံးကိုသာ ရှလို့ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် “တဿ စိတ္တဿ ဘင် အနုပဿတိ”
အားဖြင့် ဟောထားဝါ တယ်။
အဲဒီမှာလိုဝဲ ဒီမှာလဲ မြင်သိစိတ်အစဉ် တဝီထိလုံးကို မြင်သိစိတ်လို့ ဆိုထားပါတယ် အဲဒီ မြင်သိစိတ်ဆိုတာထဲမှာ ကုသိုလ်အကုသိုလ် ဇောစိတ်တွေလဲ ပဝါဝင်နေတယ်ဆိုတာ အထူးသတိပြုဦီး မှတ်သားထားကြရမယ်၊ ဒါကြောင့် မြင်သိစိတ်ကို ရှုမှတ်ပြီးသိယင် မြင်လို့ကောင်းတဲ့သဘော၊ မကောင်းတဲ့သဘော၊ မကောင်း မဆိုး အလယ်အလတ်သဘောဆိုတဲ့ ဝေဒနာကိုလဲ သိတယ်၊ မြင်ရတဲ့ အဆင်းကို မှတ်သားတဲ့ သညာကိုလဲ သိတယ်;မြင်ရတဲ့အဆင်းကို ထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿ မြင်အောင်နှလုံးသွင်းတဲ့ မန သိကာရၤ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းဝေးတဲ့ စေတနာ အစရှိသောသင်္ခါ ရက္မွန္မွာ တရားတွေကိုလဲ သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် စေ့ဆော်တိုက်
တွန်းမှု စေတနာကို သိတာကတော့ ကြံသိတဲ့ မနောဒ္ဓါ ရကျမှ
နေ့အခါကျမှ လုပ်ရမည့်အလုပ်ကို ညအခါ ကြံစည်ဓိယင် အဲဒီလိုအခါမှာ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းတဲ့ စေတနာရဲ့သဘောဟာ ဗိုပြီးထင်ရှားတတ်တယ်၊ အဲဒီလိုအခါမှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စလဲဖြစ်မယ်ဆိုယင် စိတ်ထဲက မပြတ်တိုက်တွန်းနေတတ်တယ်;သွားစရာရှိယင် သွားဖို့၊ ပြောစရာရှိယင် ပြောဖို့၊ လုပ်စရာရှိယင်လုပ်ဖို့ စိတ်ထဲ ရိုးရိုးရွရွနဲ့ လှုပ်ရှားနေတတ်တယ်၊ အင်မတန်ထင် ရှားပါ တယ်။ အဲဒါဟာ စေတနာဝဲ
ဖြစ်ခိုက် ရုဝ်နာမ်ကို မပြတ် ရှုမှတ်နေတဲ့ ယောဂီတွေမှာထိုင်လိုက်ထလိုက် ကွေးလိုက် ဆန့်လိုက် လှုဝ်ရှားလိုက်နဲ့ ကိုယ်အမူအရာကို ဝြုတိုင်း ဝြုတိုင်းလဲ ဒီစေတနာကို တွေ့ရတယ်၊ ဝြောဆိုတိုင်းလဲ ဒီ စေတနာကို တွေ့ရတယ်၊ ဘယ်လိုလဲဆိုယင် ယော
အဲဒီလို ရှုမှတ်နေယင်းထဲက တနေရာရာက ယားလာတငတိတယ်၊အဲဒီတော့ အဲဒီ ယားတဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာကိုဝဲ စူးစိုက်ပြီး “ယားတယ်ယားတယ်“လို့ မှတ်ရတယ်၊ အဲဒီလိုမှတ်နေယင်း အယားဖျောက်ချင်တဲ့ စိတ်ကလေးက ပေါ်လာတယ်။ အဲဒါကို ဖျောက်ချင်တယ်ဖျောက်ချင် တယ်-လို့. မှတ်ရတယ်၊ ဒီလို မှတ်နေယင်းထဲက။ ဖျောက်မှ ဖြစ်မယ် ဖျောက်ဦးမှဝါဝဲစသည်ဖြင့် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်
| တဲ့ သဘောတွေ ဖြစ်လာတယ်၊ အဲဒါဟာ စေတန၁က တိုက်တွန်း။နေတာဝါဝဲ၊ ညောင်းတဲ့အခါ ပူတဲ့အခါ နာကျင်ကိုက်ခဲတဲ့ အခါ။တွေမှာလဲ ညောင်းတယ် ပူတယ်စသည်ဖြင့် မှတ်နေယင်း ဒီ။အတိုင်းဆိုယငိတော့ မခံနိုင်တော့ဘူး ပြင်မှ ဖြစ်တော့မှာပဲစသည်ဖြင့် ပြင်လိုက် ပြင်လိုက်လို့ မခိုင်းသော်လဲ ခိုင်းနေသလိုပဲ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်နေတယ်၊ အဲဒါဟာ စေတနာ ထင်ရှားဝပေါ်လာတာပါဝဲ၊။ဒီနည်းဖြင့် အမှုကိစ္စ တစုံတခုကို ပြုလုဝ်တဲ့အခါတိုင်း ပြုလုပ်ဖို့တိုက်တွန်းတဲ့ စေတနာ ထင်ရှားပေါတယ်: ပြောဆိုတိုင်း ကြံစည်။တိုင်းလဲ ထင်ရှားဝေါ်တာပါပဲ၊ ဥပမာ လက်ခြေတို့ကို ကွေးတဲ့အခါ-ဘကွေးဖို့ တိုက်တွန်းတယ်၊ ဆန့်တဲ့အခါ ဆန့်.ဖို့ တိုက်တွန်းတယ်။ အဲဒါကို ယောဂီက ကွေးချင်တယ်။ ဆန့်ချင်တယ်-လို့မှတ်ရတယ်၊ စကားပြောမယ် ကြံတဲ့အခါလဲ ပြောချင်တယ်လို့မှတ်ရတယ်၊ အဲဒါတွေဟာ စေတနာရဲ့ တိုက်တွန်းမှုတွေပါဝဲ
စေတနာအကြောင်းကို ပြောနေ ရတာနဲ့ အစဉ်က ခပ်
စိတ်ကို ရှုမှတ်ပြီးယင် အဲဒီစိတ်ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ နာမ်ခန္ဓာတွေကိုလဲ သိတယ်ဆိုတာကို ပြောလာခဲ့ပါတယ်၊ နောက်ပြီးတော့မြင်သိစိတ်ကို သိယင် အဲဒီစိတ်ရဲ့ တည်ရာ မှီရာ တကိုယ်လုံးရုဝ်ကိုလဲ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးသွားပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မြင်ခိုက်မှာ မြင်သိစိတ် ဝိညာဏ်ကို ရှုမှတ်ပြီးသိယင် ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူဝံ-ဝိညာဏ်ကြောင့် နာမ်ရုပ်ဖြစ်သည်-ဆိုတဲ့ ဒေသနာအရ မြင်သိစိတ်။ဝိညာဏ်နဲ့ တဝါတည်းပူးတွဲဖြစ်တဲ့နာမ်နဲ့ ရုပ်ကိုလဲ သိတယ်;သိခြင်းကိစ္စ ပြီးတယ်လို့. မှတ်ရမယ်၊
ကြားသီစိတ် စသည်ကို သီယဒီလဲ တွဲဖက်
နာမ်ရှပ်ကိုသီသည်
ထို့အတူ ကြားဆဲမှာ ကြားတယ်လို့ရှုမှတ်ပြီး ကြားသိတဲ့စိတ်ဝိညာဏ်ကို သိယင် ကြားလို့ ကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းမဆိုး အလယ်အလတ်သဘောဆိုတဲ့ ဝေဒနာကိုလဲ သိတယ်၊ ကြားရတဲ့အသံကို မှတ်သားတဲ့ သညာကိုလဲသိတယ်၊ ကြားရတဲ့အသံကို ထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿး ကြားအောင်နှလုးဿသွငးတ့ နေသကာရ၊ႈ စေ့ဆောတု ကတွနးဝေးတ့ စေတနာအစရှိသော သင်္ခါ ရက္နန္ဓာတရားတွေကိုလဲ သိတယ်) နောက်ပြီးတော့ ကြားသိစိတ်ရဲ့ တည်ရာ မီရာ တကိုယ်လုံး ရုပ်ကိုလဲ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် ကြားခိုက်မှာ ရှုမှတ်ပြီး ကြားသိစိတ်ဝိညာဏ်ကိုသိယင် အဲဒီစိတ်နှင့် တပါတည်း ဝူးတွဲဖြစ်တဲ့ နာမ်နဲ့ရုဝ်ကိုလဲ သိတယ်၊ သိခြင်းကိစ္စ ြီးတလ်လို့ မှတ်ရမယ်
နံဆဲမှာ နံတယ်လို့ ရှုမှတ်ပြီး နံသိတဲ့ စိတ်ဝိညာဏ်ကိုသိယင် နံလို့ ကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းတဲ့ သဘော မကောင်းမဆိုး အလယ်အလတ်သဘောဆိုတဲ့ ဝေဒနာကိုလဲ သိတယ်: နံရတဲ့အနံ့ကို မှတ်သားတဲ့သညာကိုလဲ သိတယ်၊ အဲဒါကို ထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿ။ နှလုံးသွင်းတဲ့ မနသိကာရႈ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းပေးတဲ့စေတနာအစရှိသော သင်္ခါ ရက္မွ န္စတရားတွေကိုလဲ သိတယ်,နောက်ပြီးတော့ နံသိစိတ်ရဲ့ တည်ရာမှီရာ တကိုလ်လုံး ရုပ်ကိုလဲသိခြင်း ကိစ္စပြီးသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် နံခိုက်မှာ ရှုမှတ်ပြီး နံသိစိတ်ဝိညာဏ်ကို သိယငိ အဲဒီစိတ်ရဲ့ တပါတည်း ဝူးတွဲဖြစ်တဲ့ နာမ်နဲ့ရုပ်။ ကိုလဲ သိတယ်၊ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးတယ်လို့မှတ်ရမယ်၊
စားသိဆဲမှာ စားတယ် သိတယ် စသည်ဖြင့်ရှုမှတ်ပြီး။စားသိစိတ်ဝိညာဏ်ကို သိယင် စားလို့ ကောင်းတဲ့သဘော မ။ကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းမဆိုး အလယ်အလတ်သဘောဆိုတဲ့ဝေဒနာကိုလဲ သိတယ်။ စားသိရတဲ့ အရသာကို မှတ်သားတဲ့သဘောကိုလဲ သိတယ်၊ အဲဒါကို ထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿ နှလုံးသွင်းတဲ့ မနသိကာရႈ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းပေးတဲ့ စေတနာ အစရှိသောသင်္ခါ ရက္မွန္စာ တရားတွေကိုလဲ သိတယ်၊ နောက်ပြီးတော့ စားသိစိတ်ရဲ့တည်ရာမှီရာ တကိုလယ်လုံးရုပ်ကိုလဲ သိခြင်းကိစ္စ ြီးသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် စားသိခိုက်မှာ ရူမှတ်ပြီး စားသိစိတ်ဝိညာဏ်ကိုသိယင် အဲဒီစိတ်နဲ့ တဝါတည်း ူးတွဲဖြစ်တဲ့ နာမ်နဲ့ရုဝ်ကိုလဲ သိတယ်၊ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးတယ်လို့ မှတ်ရမယ်၊
ထိသိဆဲမှာ ထိတယ်လို့ရှုမှတ်ပြီး ထိသိတဲ့စိတ်ဝိညာဏ်ကိုသိယင် တွေ့ထိလို့ကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းတဲ့သဘော မကောင်းမဆိုး အလယ်အလတ်သဘောဆိုတဲ့ ဝေဒနာကိုလဲ သိတယ်။ အတွေ့. အထိကိုမှတ်သားတဲ့ သညာကိုလဲ သိတယ်၊ အဲဒါကိုထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿ' နှလုံးသွင်းတဲ့ မနသိကာရ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းပေးတဲ့ စေတနာအစရှိသော သင်္ခါ ရက္စွန္ဓာ တရားတွေကိုလဲသိတယ်၊ နောက်ပြီးတော့ ထိသိစိတ်ရဲ့ တည်ရာမှီရာ တကိုယ်လုံးရုပ်ကိုလဲ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် ထိသိခိုက်မှာရှုမှတ်ပြီး ထိသိစိတ် ဝိညာဏ်ကို သိယင် အဲဒီစိတ်နဲ့ တပါတည်းပူးတွဲဖြစ်တဲ့ နာမ်နဲ့ရုပ်ကိုလဲ သိတယ်။ သိခြင်းကိစ္စ ပြီးတယ်လို့
ထင်ရှားတဲ့ ဝေဒနာနဲ့ ဝါယောဓာတ်ကို
စေတနာကိုလဲ အထင်အရှား သိရတယ်၊ အဲဒီ စေတနာဟာ စိတ်ဝိည~ာဏ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ နာမ်တရားဝဲ,၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ကွေးချင် ဆန့်ချင် လှုပ်ရှားချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ကွေးမှု ဆန့်မှု လှုပ်ရှားမှုကိုလဲ ရှုမှတ်ပြီး သိရတယ်၊ အဲဒါဟာ စိတ်ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့
ရှုမှတ်တိုင်း ဝိညာဏ၀စ္စယာ နာမရူဝံ-ဆိုတဲ့ ဒေသနာတော်အရစိတ် ဝိညာဏ် ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ နာမ်ရုပ်ကို ထင် ရှားသိရတယ် (