ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ဒုတိယပိုင်း

ပဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားကို လွန်ခဲ့တဲ့ သီတင်းနေ့က စပြီးဟောလာခဲ့တယ်။၊ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ-ဆိုတဲ့ ပထမအဝိုဒ်တွင်ဲ ရဝ်နားခဲ့တယ်၊ “အဝိဇ္ဇာပစ္စယား အဝိဇ္ဇာဟူသော အကြောင်း

“အဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်္ခါရတို့ ဖြစ်ကြသည် ဆိုတဲ့ စကားလုံးကလေးဟာ တိုတိုကလေးပဲ။ စကားလုံးက တိုပေမယ့် သူ.အ

အကုန်လုံးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်။ ရဟန္တာတွေတောင် ရဟန္တာ မဖြစ်မီက သက်ဆိုင်နေသေးတာပဲ။ အဝိဇ္ဇာ- ဆိုတာ တနေ့က ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း သစ္စာ ၄-ပါးကို မသိတဲ့ တရားပဲ မသိဆိုပေမလ့် သူကလုံးလုံး မသိတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ အမှန်အတိုင်းသာ မသိတားၤအလွဲအမှားကိုတော့ သူကမှ သိတာ။ ဒါကြောင့် အမှန်အတိုင်းမသိတာက အပ္ပဋိပတ္တိအဝိဇ္ဇာ,; အလွဲအမှားကို သိတာက မိစ္ဆာဝဋိ

ရန်သူမှန်းမသိရင် မိတ်ဆွေထင်တယ်

အမှန်မသိရင် အမှားကိုသိတယ်။ အမှားသိရင်လဲ အမှန်ကိုမသိဘူး၊ ရန်သူကို ရန်သူမှန်းမသိယင် မိတ်ဆွေလိုလို၊ အကူအညီပေးမည့် လူလိုလို ထင်မှတ်ပြီး အထင်လွဲတော့တာပါဝဲ။ ဒါကြောင့် တချို့လူတွေဟာ လူလိမ်ကို မသိတော့ လူကောင်းထင်ြီး ူးပေါင်းရောနှောနေမိတတ်တယ်၊ အဲဒီလိုနေဓမိတဲ့ လူတွေဟာတော်တော်ကြာတော့ အလိမ်ခံရတတ်တယ်၊ အဲဒါဟာ အမှန်အတိုင်း မသိလို့၊ အသိလွဲ အထင်လွဲလို့ အလိမ်ခံရတာပဲ၊ ဒီလိုပါပဲသစ္စာ ၄-ဝါးကို အမှန်အတိုင်း မသိယင် အလွဲအမှားကို သိတယ်;အထင်လွဲတယ်။၊ အထင်လွဲတဲ့သူတွေကို ဒုက္ခသစ္စာတရားက ချမ်း

တွေ တွေ့. သိနေရတဲ့ တရားတွေဟာ နှစ်သက်သာယာတဲ့ တဏှာမှ တဝါးဆိုယင် အကုန်လုံး ဒုက္ခသစ္စာခေါ်တဲ့ ဆင်းရဲအစစ်အမှန်တရားတွေချည်းဝဲ။ မျက်စိက မြင်တိုင်း သိရတာတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာချည်းပဲ၊ နားက ကြားတိုင်း၊ နှာခေါင်းက နံတိုင်း၊ လျှာကစားသိတိုင်း၊ ကိုယ်ကတွေ့_ထိတိုင်း သိရတာတွေလဲ ဒုက္ခသစ္စာ

အကောင်းတွေလို့သာ ထင်နေကြတယ်၊ မြင်ရာကလဲ ကောင်းတာတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ကြားရာ နရာ စားရာ

ပဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၈၆။

တယ်၊ စိတ်ကူးကြံစည် ရာကလဲ ကောင်းတာတွေ အများကြီးရှိ။ တယ်လို့ ထင်တယ်၊ မိမိတသက်တာ အတွင်းမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ အခါကာလတွေက တွေ့.ကြုံခဲ့ရသမျျတွေကို ပြန်ပြီးစဉ်းစားကြည့်လိုက်ယင် ကောင်းစား ချမ်းသာခဲ့တာတွေက အများကြီး ရှိခဲ့တယ်လို့

ကောင်းတွေကို အများကြီးတွေ့.ရဦးမယ်လို့ ထင်တယ်၊ ကောင်းစား ချမ်းသာဖို့ကိုသာ မျှော်လင့်နေတယ်၊ အဲဒါတွေဟာ ဘာလဲဆိုယင် ဒုက္ခသစ္စာ ~ဆင်းရဲအစစ်တွေကို အမှန်အတိုင်းမသိပဲ အလွဲ

ဆင်းရဲတရားတွေကို အကောင်းတွေလို့. ထင်ယင် အဲဒါ

ဟာ သမုဒယသစ္စာခေါ်တဲ့ ဆင်းရဲကြောင်းတရားပဲ၊ အဲဒီဆင်းရဲကြောင်း တရားကိုလဲ ဆင်းရဲကြောင်း တယုးမှန်းမသိဘူး။ သူ့ကြောင့် ဆင်းရဲဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့. မသိဘူး မထင်ဘူး။ ဘယ်လိုထင်နေတုံးဆိုတော့ နှစ်သက်လိုချင်မှုကလေးရှိလို့ ချမ်းသာတယ်

ချမ်းသာတွေကို ရနေတယ်လို့ ထင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီနှစ်သက်သာယာမှု၊ လိုချင်တောင့်တမှုကို လက်ခံထားတယ်၊

နိရောဓသစ္စာနဲ့မဂ္ဂသစ္စာဆို တာတွေကိုတော့ လုံးလုံးမသိတာကဝဲ များ ပါတယ်။ သုတမလ စိန္တာမယနဲ့သိပြန်ယင်လဲအဲဒါတွေကို တချို့က ကောင်းတယ်လို့. မထင်ပဲ မကောင်းဘူးလို့ထင်နေတတ်တယ်၊ အဲဒီလို သစ္စာ ၄-ပါးကို အမှန်အတိုင်း မသိလို့

ဆိုထားပါတယ်၊ အမှန်မသွားဆိုတာ အမှန်အတိုင်း မသိတာပါဝဲ,၊အမှန်အတိုင်းမသိယင် အလွဲအမှားကို သိတော့တာပါပဲ,; ဒါကြောင့်“အမှန် ဓသွား။ အမှားမြင် ကာလို့ ဆိုထားပါ တယ်။

မိမိ သန္တာန် ကရော၊ တလောကလု းကရော ဖြစ်ပေါ်နေ သဓျှ ရုပ်နာမ်တရားတွေကို ဆင်းရဲချည်းဝဲလို့ အမှန်အတိုင်းသိရမှာ1အဲဒါကို မသိဘူး၊ ချမ်းသာတွေ အကောင်းတွေလို့သာ ထင်နေတယ်။ နှစ်သက်သာယာရှု လိုချင်တောင့်တမှု ဟူသမျှကိုလဲ ဆင်းရဲကြောင်းတရားလို့ သိရမှာ၊ အဲဒါကိုလဲမသိဘူးႈ ချမ်းသာစရာကလေးတွေလို့ ထင်နေတယ်၊ မြင်မှု ကြားမှု တွေ့မှု သိမှု အစရှိတဲ့ရုဝ်နာမ်သင်္ခါ ရတရားတွေ လုံးဝ မဖြစ်ဝေါ်ဝဲ ချုပ်ငြိမ်းတဲ့သဘောဟာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာအစစ်ပဲ၊ အဲဒါကိုလဲ ချမ်းသာလို့ မသိဘူး,မထင်ဘူး။ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းဖြစ်တဲ့ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါ :အကျင့်ဆိုတာဟာ အခြေအမြစ်ကစပြီး ယူယင် ဒါန သီလတွေလဲ ပါဝင်ပါတယ်;အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းဖြစ်တဲ့ ကုသိုလဲ ကောင်းမှု လုပ်ငန်းအကျင့်တွေကိုလဲ ကောင်းတယ်လို့မသိဘူး။ အဲဒီ ကောင်းမှုတွေကြောင့် နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင်သော ချမ်းသာတွေကို ရသွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို မသိဘူး။ ကောင်းမှုတွေလုဝ်ရတာ ဝင်ပန်းဆင်းရဲတယ်လို့တောင် ထင်နေတတ်သေးတယ်' အဲဒီလို အမှန်ကို မသိကြတဲ့အတွက် ဆင်းရဲ တရားတွေကိုဝဲ ချမ်းသာတွေ အကောင်းတွေထင်

လိမ့်မယ်စသည်ဖြင့် ချမ်းသာနိုးနိုးနဲ့ ချမ်းသာကိုမျှော်လင့်တောင့်တပြီး အားထုတ်နေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် “ချမ်းသာလိမ့်နိုး;ရည်မျှော်ကိုးလျက်၊ သုံးမျိုးမှုကံ ပြုစီမံရွ် လို့ ဆောင်ဗုဒ်က ဆိုထားပါတယ်၊

အဲဒီလို ချမ်းသာနိုးနိုးနဲ့ အားထုတ်နေကြတာဟာ ကာယသင်္ခါရ ဝစီသင်္ခါရ စိတ္တစခ်္ခါ ရ-လို့ခေါ်တဲ့ ကာယကံ ဝစီကံ မနောကံတွေကို ပြုနေကြတာပါဝဲ။ တနည်းအားဖြင့် ဗုညာဘိသင်္ခါရ,အဝုညာဘိ သင်္ခါ ရႈ၊ အာနေ ဥ္ဇာဘိ သင်္ခါ ရ-လို့ခေါ်တဲ့ သင်္ခါရသုံ းမျိုးကို ဝြုနေကြတာဝါဝဲ။ ဒီသုံးမျိုးထဲက ဗုညာဘိသင်္ခါ ရဆိုတာ ကာမကုသိုလ်နဲ့ ရူ၀ကုသိုလ်ကို ခေါ်တယ်။ ကဲ လိုက်ဆိုကြရမယ်

သည်။ (၃-ခေါက်)

ဒီအထဲမှာ ကာမကုသိုလ်ဆိုတာက ရှစ်ခုရိုတယ်ဆိုတာကိုတစ်နေ့က အကျယ်ရှင်းပြခဲ့ပါပြီ၊ ဒါန သီလ ဘာဝနာစသောကောင်းမှုတွေကိုပြုရာမှာ စိတ်ဖြင့် ကြံတိုင်း နှုတ်ဖြင့် ပြောတိုင်းကိုယ်ဖြင့်ပြုတိုင်း ဒီကာမကုသိုလ်စိတ် ရှစ်ခုထဲက တခုခုနဲ့ ကြံတာပြောတာ ပြုတာချည်းပဲ၊ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ပြုယင် သောမန

မတိုက်တွန်းရပဲ အလိုလို ထက်သစန်စွာနဲ့ပြယင် အသင်္ခါရိကစိတ်ပဲ။တိုက်တွန်းပေးမှပြုယင် သသခ်္ခါ ရိကစိတ်ပဲ၊ အသိဉာဏ်နဲ့ယှဉ်ယင်ဉာဏသမ္မယုတ်စိတ်ပဲ'; အသိဉာဏ်နဲ့မယှဉ်ယင် ဉာဏဝိပ္ပယုတ်

ယင် ဝိပဿနာဘာဝနာအရာမှာ ရုပ်နာမ်သဘော၊ အဖြစ်အပျက်သဘော၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ လက္ခ္မဏာသဘောတွေကို သိတဲ့ဉဥာဏ်ပါပဲ၊ အဲဒီသဘောတမျိုးမျိုးကို ရှယင်း ရှယင်း သိသိသွားယင် အဲဒီ ရှမှတ်မှုဝိပဿနာ စိတ်ဟာ ဥဉာဏသမွယုတ်ပဲ၊ အဲဒီလိုမသိဝါဝဲ နှုတ်က ဆိုရုံမျှ ရှုရုံမျဆိုယင်တော့ ဥာဏစိပ္ပယုတ်ဝဲ,ဒါန သီလစသော သာမန်ကုသိုလ်မှုတွေအရာမှာတော့ ကံကံဇာ်အကျိုးကို ယုံကြည်ပြီးသိတဲ့ ကမ္မဿကတဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်ယင်ဥာဏသမ္ပယုတ်ပဲ၊ မယှဉ်ယင် ဉာဏဝိပ္ပယုတ်ဝဲ၊ ဒီကမ္မဿကတဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်ဗုံမယှဉ်ဗုံကိုတော့ တနေ့က သီတင်းပတ်က အကျယ်

ရှပ်နာမ်လက္စဏာရေးတင်မှ ဥာဏသမ္ပယ္နတိဖြစ်သလားတချို့က “ပေးလှူတဲ့အခါမှာ အလှူပေးဝုဂ္ဂိုလ်၊ အလှူခံ

- အဲဒီလို နှလုံးသွင်းပုံကို ပြတာဟာ ဉာဏသမ္ပယုတ် ဖြစ်ရေးအတွက်ဝြတာလဲ မဟုတ်ဝါဘူး။ ဘာဝနာမယကုသိုလ် ဖြစ်ရေးအတွက်

ယုတ်ချည်း ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုရပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလို မဆိုသင့ိ်တာက

နောက်တခု စဉ်းစားစရာကတော့ ဘုရားအလောင်းတော်

မှ ပြဆိုချက် မရှိဘူး၊ မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူတဲ့ တရားတွေထဲမှာလဲ အလှူဒါနဝြုတဲ့အခါ ခယ၀ယတစိဝြီး လှူရမယ်လို့ ဘယ်မှာမှ ဟောကြားချက် မရှိဘူး။ အမှန်ရှိတာကတော့ အလှူခံဝုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ဂုဏ်တွေမြင့်မြတ်ယင် မြင့်မြတ်သလောက် အကျိုးကြီးကြောင်းဟောကြားချက်သာ ရှိပါ တယ်၊ ဒီတော့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ဇ၊် ဂုဏ်ကိုသာ အာရုံပြုပြီး စိစစ်ရွေးချယ်ဖို့ လိုပါတယ်၊ အလှူခံဝုဂ္ဂိုလ်လဲရုပ်နာမ်တရားမျှ အနှိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ သဘောမျှဟု တကယ်ထင်မြင်ပါလျှင် ဂုဏ်ရှိအလှူခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဂုဏ်မဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် တန်းတူဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်ႈ အဲဒီတော့ ကြည်ညိုဖွယ်မရှိတဲ့အတွက်ဒါနကုသိုလ်လဲ ထက်သန်ဖွယ်မရှိ၊ အကျိုးပဝေးလဲ ထက်သန်ဖွယ်မရှိ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊

မဂ်ဖိုလ်နှင့် ပိုပြီး နီးစပ်တယ် မဟုတ်လား လလို့ စောဒကတက်ဖွယ်ရှိပါတယ်၊ ဝိပဿနာအစစ်ဖြစ်ယင် မဂ်ဖိုလ်နဲ့ပိုပြီး နီးစပ်တာမှန်ပါတယ်၊ အဲဒီလိုဆိုယင် ပစ္စည်းအကုန်ခံပြီး ပေးလှုူနေဖို့ မလို

ဝယ တင်တဲ့ ဝိပဿနာအတုထက် ပိုပြီး မဂ်ဖိုလ်နဲ့ နီးစပ်ပါတယ်၊

ဓှာ အကျိုးကြီးမြတ်စေနိုင်တဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုလဲ “သံဃေဒိန္နံ ဓဟဇ္ဖလံ-သံဃာအား လှူလျှင် အကျိုးကြီးသည် စသည်ဖြင့်ညွှန်ကြားထားပါတယ်။ နှလုံးသွင်းပုံတွေကိုလဲ `သဒ္ဓါယ ဒါနံဒေ

ကြားထားဝါတယ်။၊ ရုဝ်နာမ် အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဟု ရှုပြီးလှူရန်ဟောကြားတာကတော့: မရှိပါ ဘူး

ဝိဿာခါဝတ္ဆု

တချိန်က ဝိသာခါ ဒါယိကာမကြီးက အလှူရရှစ်မျိုးကိုတသက်ဝတ်လုံး အမြဲတမ်းလှူဖို့ မြတ်စွာဘုရားထံခွင့်တောင်း)တယ်၊ အဲဒီ အလှူရှစ်မျိုးကတော့-

(၁) သံဃာအား (မိုးရေခံပြီး ရေချိုးတဲ့အခါဝတ်ဖို့)

ရေသနုဝ်ကို လှူရန်၊

(၂) အာဂန္တုရဟန်းအတွက် ဆွမ်းကို လ္ဒူရန်

(၃) ခရီးသွား ရဟန်းအတွက် ဆွမ်းကို လှူရန်။

(၄) ဂိလာနရဟန်းအတွက် ဆွမ်းကို လှူရန်

(၅) ဂိလာနပြုစုသော ရဟန်းအတွက် ဆွမ်းကို လှူရန်။

(၆) ဂိလာနရဟန်းအတွက် ဆေးကို လှူရန်