ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ပေး ဆုံးမချင်တာနဲ့ အဲဒီ သင်္ချိုင်းအနီးအပါးမှာ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီရဲ့။ပကတိရုပ်အသွင်အပြင် နဲ့လာပြီး ငိုဟန်ပြုနေပါတယ်။ အဲဒီအခါသူ.ဖခင်ပုဏ္ဍားကြီးက မဋ္ဌကုဏ္ဍလီနဲ့တူတဲ့ သူငယ် ငိုနေတာကိုတွေ့ရတော့ ဘာကြောင့် ငိုသလဲဆိုတာကို သွားပြီးမေးပါတယ်;မဋ္ဌကုဏ္ဍလီက သူ့မှာ ရွှေရထားအိမ်သာရှိဝြီး ဘီးနှစ်ခုလိုနေလို့ငိုတဲ့အကြောင်း ပြောပါတယ်၊ ဒီတော့ ဗုဏ္ထားကြီးက ရွှေဘီးဖြစ်ဖြစ်။ ငွေဘီး ၀တ္တမြားဘီး ဖြစ်ဖြစ် ရထားဘီးအစုံကို လုပ်ပေးမယ်လို့ပြောပါတယ်၊ အဲဒီအခါ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီက ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ဘီးကို လုပ်ပေးမှာလဲလို့. ပြန်မေးပါတယ်။ ဗုဏ္ထားကြီးက သင်အလိုရှိသလောက် ကြီးတဲ့ဘီးကို လုပ်ပေးမယ်လို့ ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒီတော့ဓဋ္ဌကုဏ္ဍလီက လနဲ့နေကို ရထားဘီး လုပ်ချင်တယ်၊ အဲဒီ လနဲ့နေကို ရထားဘီး လုပ်ပေးပါ လို့ ပြောပါတယ်၊ ဒီတော့ ပုဏ္ထားကြီးကလူကလေး ရူးနေသလား။ လနဲ့နေကို ဘယ်မှာ ရနိုင်ပါ့မလဲ၊ မရနိုင်တာကို ဘာကြောင့် တောင့်တရသလဲ၊ လနဲ့နေကို တောင့်တနေယင် လူကလေးဟာ သေရုံပဲရှိမယ်၊ ရမှာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့.ပြောပါတယ်၊ ဒီတော့ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီက ဘယ့်နှယ်လဲ ထင်ရှား တွေ့မြင်နေရတာကို ရဖို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းတဲ့ သူနဲ့ မတွေ့မမြင်ရတာကို ရဖို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းတဲ့သူ-ဒီနှစ်ယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူကမိုက်သလဲ။ ကျွန်ုပ်တောင့်တတဲ့ လနဲ့နေကို မြင်တွေ့နေရပါတယ်။အသင်ဝုဏ္ထားတမ်းတနေတဲ့ သားဟာ သေသွားပြီ၊ မတွေ့ရတော့ဘူး။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြတဲ့ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးထဲမှာ ဘယ်သူကသာပြီး မိုက်မဲရာကျပါ သလဲလို့ မေးပါတယ်၊ )| ဒီတော့ ဗုဏ္ထားကြီးမှာ သောကအပူတွေ ငြိမ်းအေးပြီး

သင်ဟာ ဘယ်သူလဲး နတ်လား သိကြားလား ဂန္ဓဗ္ဗလားလို့ မေးပါတယ်။ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီနတ်သားက အသင်ဗုဏ္ထားကြီးရဲ့သား မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သေ ခါနီးမှာ မြတ် ဇ္ဇာဘု ရားကိုဖူးမြင် ရပြီးကြည်ညိုတဲ့ ကုသိုလ်ကံကြောင့် တာ၀တိံသာနတ်ပြည်မှာ နတ်ဖြစ်နေကြောင်းများကို ပြောပြဗြီးတော့ ဗုဏ္ထားကြီးအား မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ဖို့. တရား သံဃာကို ကိုးကွယ်ဖို့၊ ငါးပါးသီလကို

အဒိန္နဝုဗ္ဗကဝုဏ္ထားလဲ သံဃာတော်များနှင့်တကွ မြတ်စွာဘုရားကို ဝင်ပြီး ဆွမ်းကဝ်လှူပါတယ်၊ အဲဒီအခါမှာ မြတ်စွာဘုရားကို မယုံကြည်တဲ့သူတွေကလဲ ဓိစ္ဆာအယူရှိတဲ့ ပုဏ္ထားကြီးက မေးတဲ့ပြဿနာကို ကြားနာချင်ကြလို့ လာရောက်ကြတယ်: ဘုရားကိုယုံကြည်ပြီး ကြည်ညိုဝြီးဖြစ်တဲ့ လူတွေကလဲ ဓြတ်စွာဘုရား ဖြေရှင်းဟောကြားတာကို ကြားနာချင်ကြလို့ လာရောက်ကြတယ်;ဆွမ်းဘုဉ်းဝေးဝြီးတဲ့ အခါ ဗုဏ္ထားကြီးက မြတ် စ္ဝာဘု ရားကိုမေးလျွောက်ဝါ တယ်၊ မေးလျှောက် ုုံကတော့ “အရှင် ဂေါ တခအရှင်ဘုရားတို့အား လှူဒါန်းခြင်းလဲ မရှိ၊ တရားနာခြင်းလဲမရှိ;ဥဗုသ်စောင္နိသုံးခြင်းလဲ မရှိပါပဲ သက်သက်စိတ်နဲ့ ကြည်ညိုရုံမျှဖြင့်နတ်ပြည်မှာ ဖြစ်တဲ့သူများ ရှိပါသလား”လို့ မေးလျွောက်ပါတယ်1ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက “ဗုဏ္ထား ဘာကြောင့် ငါကို မေးနေရသေးသလဲ/! သင္စိသား မဋ္ဌကုဏ္ဍလီဟာ ငါဘုရားကို ကြည်ညိုတဲ့ကုသိုလ်ကြောင့် နတ်ပြည်မှာ ဖြစ်တဲ့အကြောင်းကို မဋ္ဌကုဏ္ဍလီကိုယ်တိုင်က ပြောလိုက်ပြီ မဟုတ်လား”လို့ မိနဲ့တော်မူပါတယ်;ဘယ်တုန်းကပါလဲလို့ ဗုဏ္ထားက ထဝ်မေးပြန်တော့ အဲဒီနေ့ နံနက်

ဝဋိစ္စသမုပ္ပါ ဒ်တရားတော်ကြီး ၂၂၆။

ဖြေဝုံ အလုံးစုံကို မြတ်စွာဘုရားက ဖော်ပြဟောကြားတော်မူပါ။ တယ်။ အဲဒီလို ဟောကြားပြီးတော့ ငါဘုရားကို စိတ်ဖြင့် ကြည်ညိုရုံမျှနဲ့ နတ်ပြည်ရောက်ကြတဲ့ သူတွေဟာ တစ်ရာလဲ မကဘူး၊ နှစ်ရာလဲ မကဘူး။ အမှန်မှာတော့ ငါဘုရားကို ကြည်ညိုရုံမျှနဲ့နတ်ပြည်ရောက်ကြတဲ့ သူတွေဟာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များစွာပင်ရှိကြတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင် းကို မိနဲ့တော်မူပါ တယ်။

| အဲဒီအချိန်မှာ မဋ္ဆကုဏ္ဍလီနတ်သားက သူ့.ဗိမာန်နှင့်တကွ မြတ်စွာဘုရားထံ ရောက်လာပါတယ်၊ ဗိမာန်မှ ဆင်းပြီး မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးဝြီး တည်နေတဲ့အခါ နတ်သားကို မြတ်စွာဘုရားက သင်ဟာ ဘယ်သူလဲ။ လူဖြစ်စဉ် ဘယ်ကောင်းမှုပြုခဲ့လို့နတ်ပြည်ကို ရောက်ရသလဲသလို့ မေးမြန်းတော်မူပါတယ်၊ ဓငဋ္ဆကုဏ္ဍ

မြတ်စွာဘုရားကို ကြည်ညိုတဲ့ ကုသိုလ် ဖြစ်ခဲ့လို့ အဲဒီ နတ်စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရတဲ့အကြောင်း လျှောက်ထားပါတယ်။ အဲဒီအခါ များစွာသော လူထုပရိသတ်မှာ အလွန်အံ့သြခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်၊ မြတ်စွာဘုရားဇါ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်တွေဟာ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပါပေတယ်၊ ဘာတခုမျ မပေး မလှူဖူးတဲ့ ဗုဏ္ထားရဲ့သား မဋ္ဆ္ဌကုဏ္ဍလီဟာ တခြားကောင်းမှုဆိုယင် ဘာတခုမျှ မပြုဖူးပါပဲနဲ့ မြတ်စွာဘုရားကို စိတ်သက်သက် ကြည်ညိိုရုံမျှဖြင့် ဒီလိုနတ်စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရပါပေတယ်လို့ ဝမ်းမြောက်အံ့သြပြီးအချင်းချင်းပြောကြပါတယ်၊ အဲဒီအခါမှာ မြတ်စွာဘု ရားက-

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ မနောသေဋ္ဌာ မနောမယား။

တတော န သုခမနွေတိ။ ဆာယာဝ၀ အနုပါယိနီဆိုတဲ့ တရားဂါထာကို ဟောတော်မူပဝါတယ်၊ (အနက်ကို ၂၃၀မှာကြည့်ပါ။)

ဂါ ထာဇါ အဆုံ ရှာ သတ္တဝါ ပေါ င်းရှ စ်သောင်းလေး

လဲပဝါတလယ်လို့ ယူဆသင့်ပါတယ်:; ပြီးတော့ အဒိန္နပုဗ္ဗကဝုဏ္ထားနဲ့မဋ္ဌကုဏ္ဍလီနတ်သားလဲ သောတာဝန် ဖြစ်သွားတယ်လို့ ဆိုပါ

ဟာ သေခါနီးဆဲဆဲမှာ မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ပြီး တခဏကလေးမျှ ကြည်ည်ုတဲ့ မနောကံကုသိုလ်စေတနာသက်သက်နှင့်နတ်ပြည်ရောက်သွားတာရယ်., ပြီးတော့ အဲဒီ ကြည်ညိုတဲ့ ကုသိုလ် စေတနာ ဖြစ်တုန်းက ဓဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို ရည်သန်ဆုတောင်းမှုပါ ုံရေဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကုသိုလ်က အကျိုးပေးတဲ့ နတ်ပဋိသ။န္ဓေက ဉာဏသမွ္ပလုတ်ဖြစ်ပြီး ဂါထာတဝုဒ်တရားနာရုံနဲ့ သေတာဝန် ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာရယ်။၊ အဲဒီနှစ်ချက်ဟာ အထူး မှတ်သား

ယခု ပြောလာခဲ့တာဟာ စိတ်ဝိညာဏ်ဂြဋ္ဌာန်းဗုံ ပြောရာက ဓမ္မပဒတရားဂါထာနှစ်ဝုဒ်ကို ရောက်လာတယ်။ ဒါပေမယ့်။ မဆိုင်တာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီတရားဂါထာထဲက အကုသိုလ်ကံကြောင့် ဆင်းရဲ ဖြစ်ပေါ်တယ်၊ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ချမ်းသာ

ဖြစ်ပေါ်တယ် ဆိုတာတွေလဲ သင်္ခါရ၀စ္စယာ ဝိညာဏံ-သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ဝဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်နဲ့ဆိုင်ပါတယ်,ဘယ်လိုလဲဆိုတော့ကာ အဲဒီ ဆင်းရဲနဲ့ချမ်းသာတွေ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း ဝိညာဏ်နဲ့ တွဲပြီးဖြစ်တယ်၊ အဲဒီ ဝိညာဏ်ဟာ သင်္ခါရကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဏ်ပါဝဲ' အဲဒီ ဝိညာဏ်ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်းဖ

ညာဏ်ဇါ မှီရာ ရုဝ်နှင့်တကွ တကိုလ်လုံး ရုပ်တွေလဲ ဖြစ်လဲဖြစ်တည်မြဲလဲ တည်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် ဝိညာဏ၀စ္စယာ နာမရူပံဝိညာဏ်ကြောင့် နာမ်နဲ့ရုဝ် ဖြစ်တယ်-လို့ ဟောထားတာပါပဲ။| စုာမ်ရှုင်ကြောင့် သဠာယတနုဖြစ်သည် .

ယခု “နာမရူပပစ္စယာ သဠာယတနံ =နာမ်ရုပ်ကြောင့်သဠာယတန ဖြစ်သည် ဆိုတဲ့ အပိုဒ်ကို ဟောကြစို့၊ ဒီအပိုဒ်ကတော့ အလွန်နက်နဲပါတယ်၊ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်နဲ့ သိဖို့ အပုံခက်ပါတယ်။ ဒေသနာနည်းအရ ရှေးဦးစွာ ပြောရမှာပဲ၊ “နာမ်နဲ့ ရုပ်ကြောင့် ”လို့ ဆိုရာမှာ အကြောင်းပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ နာမ်အရက စေတသိက်ခန္ဓာသုံးပါးတဲ့။ ရုပ်အရကတော့ ဘူတရုဗ် ၄-ပါး၊ ဝတ္ထုရုပ်၆-ပါး၊ ဇီဝိတရုပ်၊ အာဟာရရုပ်ဆိုတဲ့ ရုပ်များ ဖြစ်ပါတယ်တဲ့»

အကျိုးပစ္စယုပ္ပန်ကတော့ စက္ခု သောတ ဃာန ဇိဝှါကာယ မန-လို့ခေါ်တဲ့ အာယတန ၆-ပါးဝါပဲ၊ ဗမာလိုဆိုယင်တော့မျက်စိ နားနှာလျှာ ကိုယ် စိတ် ဆိုတာတွေဝေါ့၊ ဒီ ၆-ပါးဟာဝီထိစိတ်ဖြစ်ကြောင်း ဒွါ ရတွေလဲ ဖြစ်ပါ တယ်၊ အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်ပုံကတော့ အရူပဘုံမှာ ၀ဋိသန္ဓေမှစပြီး စုတိတိုင်အောင်

တဘ၀ဝလုံး စိတ်တိုင်း စိတ်တိုင်းဟာ တွဲဖက် စေတသိက်နာမ်ကြောင့် ဖြစ်တယ်။ အဲဒါဟာ နာမ်ကြောင့် မနာယတန ဖြစ်ပုံပါပဲ;ဒါပေမယ့် အဲဒါကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ သိဖို့ကတော့ ခက်ပါတယ်;အဲဒီ အရူ၀ဘုံက အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များလောက်သာ သိနိုင်ဖို့ရှိပါတယ်၊ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အနေနဲ့တော့ ပိဋကစာပေအရနဲ့ မှတ်သားပြီး သညာသိ လောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ဖို့ရှိပါ တယ် 1.

ရ။ နောက်ပြီးတော့ လူ.ဘဝလို ရုပ်နာမ်နှစ်ပါးလုံးရှိတဲ့ဘဝမှာပဋိသန္ဓေမှစပြီး ဝိပါက်စိတ် ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း အဲဒီဝိပါက်စိတ်ဟာ တွဲဖက်စေတသိက် နာမ်ကြောင့် ဖြစ်တယ်၊ ဝိပါက်စိတ်ဆိုတာအကောင်းအဆိုး အာရုံတွေကို မြင်ရ ကြားရ တွေ့ရ သိရတဲ့အခါ )မှာ မြင်ရုံမျှ ကြားရုံမျှ တွေ့ရုံမျှ သိရုံမျှ စိတ်မျိုးတွေကို ဆိုပါတယ်;အဲဒီ အထဲမှာမြင်တဲ့စိတ်ဆိုယင် သူ့.သက်သက်နဲ့မဖြစ်နိုင်ဘူး;အဆင်းအာရုံကို နှလုံးသွင်းတဲ့ မနသိကာရ ဆိုတာလဲ ရှိမှ၊ အဲဒီအာရုံကို ထင်ရှားတွေ့တဲ့ ဖဿဆိုတာလဲ ရှိမှ၊ မြင်အောင် ကြောင့်

တဲ့စိတ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါကို အတူတက္စဖြစ်ပြီး ကျေးဇူး

ယောက်ထဲ မ~လို့မရဘူး။ နောက်လိုက်ယ် သား ၃-ယောက်ပါတပြိုင်နက် ညီတူ ဓႈ လိုက်မှ ရသလိုပါပဲ၊ ဒီမှာလဲ စိတ်ဝိညာဏ်ဟာ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ချည်းသက်သက်တော့ မဖြစ်၀ နိုင်ဘူး၊ တွဲဖက် စေတသိက် နာမ်တရားတွေပါ တဂြိုင်နက်ညီတူ

| ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၃၀။

ဖြစ်ပါမှ သူလဲ ရောဂြီး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် တွဲဖက်စေတသိက်နှာမ်တရားတွေက စိတ်ဝိညာဏ်ကို တဂဝြိုင်နက်ဖြစ်တဲ့ သဟ။ဇာတ ၀စ္စာယသတ္တိဖြင့် ကျေးဇူးဝြုတယ်လို့ ပဋ္ဌာန်းနည်းအားဖြင့်ပြောဆိုရပါတယ်။ အဲဒါလဲ သိဖို့ခက်ပါ တယ်၊ ဒေသနာနည်းအရနဲ့မှတ်ထားရတာဝါဝဲ။ ကြားတဲ့စိတ်စသည်ကိုလဲ မြင်တဲ့စိတ်လိုပဲနာမ်ကကျေးဇူးပြုတယ်လို့ မှတ်ရပါ တယ်။| နောက်ပြီးတော့ အဲဒီစိတ်ရဲ့ တွဲဖက် နာမ်တရားတွေကဝဋိသန္ဓေခဏမှာရှိတဲ့ စက္ခု သောတ ဃာန ဇိဝှါ ကာယဆိုတဲ့အာယတနငါးပါး ရုဝ်တရားတွေကိုလဲ သဟဇာတအစရှိသော ဝစ္စံ

မှာဆိုယင် ဒီအာယတနှငါးပါးထဲက ကာယတခုဝဲ ရှိပါတယ်၊ သံသေဒဇ ဥပဝါတ် ဝဋိသန္ဓေခဏများမှာ ဆိုယင်တော့ ငါးပါးလုံးလဲ ရှိနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီရှိတဲ့ အာယတနတွေကို ကျေးဇူးပြုတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်၊ ဒါက ဝဋိသန္ဓေခဏဆိုတော့ သိဖို့ သာပြီး

သားရတာပါဝဲ။ ၀ဋိသန္ဓေကနောက် ၀ဝတ္တိကာလမှာတော့ စက္စုသောတ ဃာန ဇိဝှါ ကာယဆိုတဲ့ ရုပ်အာယတန ငါးပါးကို ဝိပါက်နာမ်ကရော ဝိပါက်မဟုတ်တဲ့ နာမ်ကရော တည်မြဲတည်အောင်ထောက်ပံ့ရုံသာ ထောက်ဝံ့ပါတယ်တဲ့) ဒါကတော့ နာမ်မရှိယင်ရုပ်ချည်းသက်သက် မတည်တံ့နိုင်တဲ့အတွက် သဘောပေါက်စရာရှိပါတယ်၊ အဲ ယခုဝြောခဲ့တာတွေဟာ နာမ်ကြောင့် သဠာယတနခေါ်တဲ့ အာယတန ၆-ပါး ဖြစ်ပုံတွေဝါပဲ၊

ရုပ်ကြောင့် အာယတနဖြစ်ဗုံကတော့ ၀ဋိသန္ဓေကာလမှာဟဒယငက္ဆုခေါ်တဲ့ နှလုံးသွေးထဲက ရုပ်ကိုမှီပြီး ပဋိသန္ဓေစိတ်ဖြစ်ရတယ်၊ အဲဒါ မှီရာရုပ်ကြောင့် မနာယတနဖြစ်တာပဲ။ မျက်စိနား နှာ လျှာ ကိုယ် ဆိုတဲ့ မှီရာရုပ်ကြောင့် မြင်တဲ့စိတ် ကြားတဲ့စိတ်နံတဲ့စိတ် အရသာသိတဲ့စိတ် ထိသိတဲ့စိတ် ဆိုတဲ့ မနာယတနဖြစ်တယ်၊ ဒါကတော့ ထင်ရှားပါတယ်၊ နောက်ပြီးတော့ နှလုံးသွေးမှီရာရုပ်ကြောင့် ကြံသိစိတ်ဆိုတဲ့ မနာယတန ဖြစ်တယ်၊ ဒါလဲထင်ရှားပါတယ်၊ ဒါက ရုဝ်ကြောင့် မနာယတန ဖြစ်ဝုံတဲ့ကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မျက်စိ အဆင်း အစရှိတဲ့ အသေးအမွှား

လျှာ ကိုယ်ဆိုတဲ့ ပသာဒရုဝ် အာယတနငါးဝါးဟာ ဘူတရုဝ်ကြောင့် ဖြစ်ရတယ်။ မျက်စိ နား အစရှိသော (ကံကြောင့် ဖြစ်တဲ့)ကမ္မဇရုဗ်တွေဟာ ဇီဝိတရုဝ်ကိုမှီပြီး မပြတ်ဖြစ်နေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဇီဝိတခေါ်တဲ့ အသက်ရုဝ်ကြောင့် မျက်စိအစရှိသော ရုပ်အာယတနငါးပါးဖြစ်ရတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အာဟာရဆိုတဲ့ ရုဝ်ကြောင့်လဲ အဲဒီ ရုပ်အာယတန ငါးဝပါးတည်မြဲတည်နေရတယ်;ယခုပြောခဲ့တာတွေဟာ ရုဝ်ကြောင့် သဠာယတနခေါ်တဲ့ အယ။တန ၆-ပါး ဖြစ်ပုံတွေဝါဝဲ၊ အဲဒါတွေကတော့ ကျမ်းဂန်အရပြောတာဝဲ၂ နားလည်တာလဲ ရှိမယ်၊ နားမလည် တာလဲ ရှိမယ်၊

ယခု ယောဂီတွေ နားလည်ရုံ အကျဉ်းချုပ် ဝြောမယ်၊