ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

အနာများခြင်း၂ကျန်းမ-၁ခြင်းခ်ါ အကြောင်းကံ ခုဂု၁

ပြောတာပါဘဲ။ .ပဌမမေးခွှန်း အဖြေကတော့ နားလည်လောက်ပါပြီ။ ဒုတိယမေးခူန်းဓ်ါ အဖြေကို ဟောရမယ်။

အနာများခြင်း. ကျန်းမ ာခြင်းဝ်ါ အကြောင်းကံ

(၂-က) မ၁ဏ၀-သုဘလုလင်။ တဓ-ဤလောကဋ်းဧကစ္စောတတ္တီ ဝါ ပုရှိသော ၀.မိန်းမဖြစ်စေ။ ယောကျျားဖြစ်စေ အချိုသော သူသည။! သတ္တာန သတ္တမ တ္စကု။ ၀ဟေဌကဇာတကော-လက်ဖြင့် ခဲ-ဒုတ်-လက်နက်တ္နိဖြင့် ညှဉ်းဆဲတတ်သည်။-

ကံကြောင့်။ ပရ၌ မရဏ၁ာ-သေသညံမှ နောက်ခ အပါယံ ဒုဂ္ဂတိ”ဝိနိပါတံ နိရယံ-အပ၊ယ် ဒုဂ္ဂတိ ငရဲဘုံသှို။ ဥပပဇ္ဇတိ-ကပ်ရောက်ရ ဖြစ်ရှစ်ါ။ သစေ မနုသတ္တံ အာဂစ္ဆတိ-အကယ်၍ လှူဘဝသှို ပြန်လာငြားအံ့။ ဗဝှါဗာဓော ဟောတိ-ပြစ်ရာရာဘဝဋ်အနုာရောဂါများတတ်ဓါ [; ပာဏ၀-သုဘလုလင်။ ဒသာ ပဋိပဒါသတ္တဝတ္နိုကို ညှဉ်းဆဲသော ဤအကျင့်သည်။ ဗဝှါဗာဓသံဝတ္တနိကာ-အနုဂရောဂများခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည် တဲ့ [|လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ။ ခဲတှို ဒုတ်တှို လက်နက်တှိုဖြင့်ဖြစ်စေ သတ္တဝါကို နာကျင်အောင် နှိပ်စက်ယင် အဲဒီအကုသိုလ်ကံကြောင့်အာပ။[ယငရ ကျရောကတတတယ။ လူဘဝ ရောကလာယငလအနုဂရောဂါါများတတ်တယ်;#ညှဉ်းဆဲတဲ့အကျင့်ဟာအနုဒရောဂ။များခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်တယ်-လှို ဆိုလိုတာပါဘဲ။ အဲဒါကိုပေါ် လှုင်ထင်ရှားအောင် ပူတိ ဂတ္တတိဿမထေရ်ဝတ္ထုကို ထုတ်ပြဦးမယ်။

ခုဂု၂ ဗြဟ္မဝိဟာရုတရားတော်။

မြတ်စူဘုရားလက်ထက်တောခ်က၁လက ပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်'ဆိုတာရှိခဲ့တယ်၊ မူလကတော့ သာ၀တ္ထိမ္ဆြိက တိဿဆိုတဲ့ လူပဘဲ] သာသနာတော်မှာ ရဟန်းပြုပြီးတဲ့နောက် တိဿမထေရ်လှိသူ့ကိုခေါ် ကြတယ်။ နောက်ကာလကျတော့ သူကိုယ်မှာ မုန်ညင်းစေ့လောက် အဖုကလေးတှေ ဖြစ်ပေါ် လာတယ်။ အဲဒီအဖုကလေးများက တဖြည်းဖြည်း ကြီးကြီးလာကြတယ်]! ပဲနောက်လောက် ကုလားပဲလောက် ဆီးစေ့လောက် ဆီးဖြူသီးလောက်ဥသျစ်ကင်းလောက် ဥသျစ်သီးလောက် ဖြစ်လာပြီး ပေါက်ကၠဲကုန်တယ်။ တကိုယ်လုံးမှာ အပေါက်အပေါက်တှေ ဖြစ်နေတယ်။ဒါဝြောင့် သူ့ကို ပူတိဂတ္တ-ပုပ်သောကိုယ်ရိုတယ်ဆိုတဲ့ ဝိသေသန္ဒပုဒ်နှင့်တကၠ ပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်လှို ခေါ် ကြတယ်။ နောက်တော့ အရိုးတှေ့လဲ ကြိုးကုန်တယ်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်သူလဲမရှိပဲ ဖြစ်နေတယ်။ အဝတ်သင်္ကန်းတှေမှာ သှေးပုပ် ပြည်ပုပ်' တွေ လူးလဲပေရေနေတယ်။ သူ့တပည့်ရင်းတှေ့ကလဲ မပြုစုမသုတ် သင်နိုင်လို လက်လှတ်သူားကြတယ်။ အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်ပြီးတော့ အိပ်ရာပေါ် မှာသာ လျောင်းအိပ်နေရပါသတ္နဲ;အဲဒီအခါ မြတ်စူာဘုရားက တရားထူးရနိုင်မည့်သူကို ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုတော်မူတယ်။ ကြည့်ရှုလိုက်တော့ ပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်ရုဟန္တာဖြစ်မည့်အရေးကို မြင်တော်မူတယ်။ ပြုစုမည့်သူလဲမရှိ ငါဘုရားမှတပါး အားကိုးရာ ပရှိဘူးဆိုတာကီု သိတော်မှုတဲဲ့အတူက်ကျောင်းစဉ်လှည့်ကြည့်တဲ့ အနေဖြင့် ကြုသူားတယ်။ ပူတိဂတ္တ

ပြီး မီးပိုပေါ်မှာတင်လျက် ရှေနှေးကြိုပါသတဲ့။ ရေနှေးပူလာ

{မှတ်စူာဘုရားဝါ မဟာကခုဏာဖြင့် သနားတော်မှုပုံကို ဆင်ခြင်

အဲဒီအခါကျတော့ ရဟန်းတော်များက လာရောက်ကြပြီးတော “ဖယ်တော်မပါဘရား) တပသ်တော်တိ ယဆောင်ခဲပါမယ်”လှို လျောက်ပြီး ခုတင်ကို မီးပိုတဲဆီသ္ဒို ပ-ယူလာကြတယ်1မြတ်စူာဘုရားက ခူက်ဖြင့် ရေနွေးကို ခပ်ယူပြီး ဆူတ်ဖြန်းသှုန်းလောင်းပေးတယ်။ရုဟန်းတော်များက သူ့ဧကသီကို ယူပြီးတော့ရေနှေးဖြင့် ပူပ်လျော်ပြီး.နေပူမှာလှမ်းကြတယ်။မြတ်စှာဘုရားကပူတိဂတ္တတိဿ၌ ကိုယ်ကို ရေနှေးဖြင့် ဆေးကြောသုတ်သင်ခိုင်းတယ်။ ရုဟန်းများက သုတ်သင်မေးကြတယ်။ ဧကသီ ခြောက်တဲ့အခါ ဘဲဒီ ဧကသီဖြင့် ခါးမှာ ဝတ်စေပြီးတော့ သင်းပိုင်ကိုပွပ်လျော်စေတယ်။ သင်းပိုင်ခြောက်တဲ့ အခါကျတော့ အဲဒီသင်းပိုင်ကို ခါးမှာဝတ်စေပြီးတော့ ဧကသီဖြင့် ကိုယ်ကိုရုံပေးစေပါ သံတဲ့။ အဲဒါကို ဆင်ခြင်ကြည့်ယင် ဟိုတုန်းက သင်္ကန်း

အတွက် မြတ်စူာဘုရားကိုယ်တော်တိုင် သူနာပြုအလုပ်ကို လုပ်တာလဲ အင်မတန် အံ့သြစရာ ကြည်ညိုစရာပါဘဲ။ အဲဒီလို

မြတ်စှာဘုရားကကြပ်မတ်ပြီးတေ့ပြုစုပြီးတဲ့အခါပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်လဲ တော်တော်နေသာထိုင်သာ ရှိသူားတယ်)1 အဲဒီအခါ။ မြတ်စှာဘုရားက ဒီလို ဟောကြားတော်မူတယ်။

ဆုဒ္ဓေ။ အပေတဝိညာဏော။ နိရုတ္ထံဝ ကလိဂ်ရ၌။ဘိက္ခု-ပူတိဂတ္တတိသရဟန်း။ တေ-သင်ဓါ။ အယ် ကခာယေ2ာဤကိုယ်သည်။ အစိရ၌-မကြာမီပင်] ၀တ-စင်စစ်။ ပထဝိံ အဓိသေသတိ-မြေပြင်ပေါ် ဋ် လဲလျောင်း အိပ်ရတော့မည်၊ (သင့်ကိုယ်ကြီးဟာ. မကြာခင် အလောင်းကောင်ကြီးဖြစ်ပြီး သင်း.ချိုင်းမြေပေါ် မှာ တုံးလုံး ပက်လက် အိပ်နေရှုတော့မယ် တဲ့)~အပေတဝိညာဏော-အသိစိတ်မရှိတော့ပဲ အသေကောင်ကြီးဖြစ်နေသောကြောင့်။ ဆုဒ္ဓေ”-စပ်ဆိုင်သူတှိုက စုန််ပစ်အပ်သည်ဖြစ်၍ ပထဝိ” အဓိသေဿတိ-သင်းချိုင်းမြေပြင်် လဲလျောင်းအိပ်.နေရုချေတော့မည်၊ (ဘာလိုလဲ ဆိုတော့) နိရုတ္ထံ-အသုံးမဝင်

ေရချေတော့မည တ့၊

ဘာမျ အသုံးမကျတဲ့ သစ်သား အနုတ်အဖျင်းများဟာတောဘအရပ်မေပေါ် မာ စန်ပင်ထားတဲအတိင်း တည်နေဒ၌ာလိပင်

စန််ပစ်ထားကြသဖြင့် သင်းချိုင်းမြေပြင်မှာ တုံးလုံးပက်လက်.အိပ်လျက် နေရချေတော့မယ်လှီ ဆိုလိုပါတယ်။ ဟိုတုန်းက

အလောင်းကို မြေကြီးထဲ မမျြှုပ်ပဲ သင်းချိုင်းမှာ စုန့်ပစ်ထားတဲ့အလှေ့ရှိပုံရပါတယ်။ ဤဲဒီ ဂါထာတပုဒ် တရားကိုနာရုတာနဲ့ပူတိဂတ္ဘတိဿမထေရ်ဟာ ရုဟန္တာဖြစ်ပြီးတော့ မကြာခင်ပဲပရနဗ္ဗာနုပ္ဂသူားပ ]သတ့ 1

အဲဒီ ပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်ဟာ ကဿပဘုရား လက်ထက်တော်ကာလတုန်းက ငှက်မုဆိုးဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ငှက်တှေ့ကို ခြေတှိုအတောင်တှိုကို ချိုးပြီးစုထားတယ်။ နောက်တနေ့ကျတော့မှအဲဒီ ငှက်တွေကို ရောင်းစားတယ်။ မိမိအတူက်လဲ ချက်စားတယ်။ အဲဒီလို ညှဉ်းဆဲခဲ့တဲ့ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အဖုအလုံးအနုဂာရောဂါ အကြီးအကျယ်ဖြစ်ပြီး တကိုယ်လုံးပုပ်ရပါသတဲ့။

ငှက်သားဟင်းနှင့် ဆွမ်းကိုကပ်လှူပြီး မဂ်ဖိုလ်ရှရန် ဆုမှုန်ကောင်း

ဝီ ပူတိဂတ္တတိဿမထေရ်ဝတ္ထုဖြင့် သူတပါးကို ညှဉ်းဆဲယင်အနာရော ဂါများတတ်ကြောင်း သိရတယ်။အဲဒီအနက်ကို" ညှဉ်းဆဲသူကား။ အနာများ”လှို ဆောင်ပုဒ်တပိုင်း စီထားတယ်1ညှဉ်းဆဲခြင်းမှ ကြဉ်ရှောင်ယင် ကျန်းမာတယ်။ အဲဒီ အနက်ကို `ဒီလို အတိုချုပ်ဟောထားတယ်။

(၂-ခ) အပ္ပါဗာဓသံဓတ္တနိကာ ဧသာ မ၁ာဏဓ

ပငိပဒ။ ယဒိဒံ သတာနံ အဝိဟေငကဇာတိကော

ဟောတိ၊ တ ' င

မာဏ၀-သုဘလုသင်။ ယဒိဒ၌=ယောအယ်- အကြင်သူသည်သတ္တာနံ-သတ္တဝ တ္ရိုကိုးအဝိဟေဌကဇာတိကော-မညှဉ်းဆဲတတ်:သော သဘောရှိသည်။ ဟေစတိ-ဖြစ်ငဝါ တဿ-ထိုသူခါ ဧသာ. ပဋိပဒါ-သတ္တဝါ`တှိုကို မညှဉ်းဆဲသော ဤအကျင့်သည်။ အပ္ပါ{ ဗာဓသံ၀တ္တနိက၁-အနုဒနည်းခြင်း ကျန်းမာခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည တ့။ '

| အဲဒီအနက်ကို ဆောင်ပုဒ်မှာ “သနား ကျန်းမာသည်လှို”နောက်ပိုင်းအဖြစ် စီထားတယ်။ အဲဒီမှာ သနားယင် ကျန်းမာတတ်တယ်{လှို ဆိုခြင်းဖြင့် မညှဉ်းဆဲယင် ကျန်းမ၁တတ်တယ်ဆိုတဲ့အနကကူ ဃစေ၀ဝ။(တယ။ သနားတယဆုယင မညးဆတတဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်၊ အဲဒီ ဆောင်ပုဒ်နောက်ပိုင်းကို ရွှေပုငးနူ ဆကစပ(ပူး ဆုကရမယ။၊

(၂) ညှဉ်းဆဲသူကား။ အနာများ] သနားကျန်းမာသည်။မသနားမညှာတာပဲ သူတပါးကို ညှဉ်းဆဲတဲ့သူမှာ အနာရော ဂါများတတ်တယ်။ ယခု အနာရောဂါ များပြီး မကျန်းမ၁တဲ့သူတွေဟာာ ညှဉ်းဆဲခဲ့ဘူးလှိုဘဲလှို မှတ်ရမယ်၊ သူတပါးကိုသနားညှာတာသောအားဖြင့် မညဉ်းဆဲတဲ့သူဟာ အနာရောဂ။နည်းပါးပြီး ကျန်းမာတတ်တယ်၊ ယခုအနုာရော ဂါနည်းပါးပြီးကျန်းမာမှုများနေတဲ့သူတွေဟာ ညှဉ်းဆဲမှုကင်းခဲ့လိုဘဲလို မုတ်.ရှပဃ်။ ယခု တတိယမေးခွန်းခါ ဖြေကို ဟောရုမယ်။ ပါဠိတော့ ဘတိုချု ပ်ပဲ ပြရမယ်၊ |

အရုပ်ဆိုးခြင်း၊ အဆင်းလှခြင်းစ်ါ အကြောင်းကံ ၁၇၇.

အရုပ်ဆိုးခြင်း၊ အဆင်းလှခြင်းဓါအကြောင်းကံ

(၁-က) ဒေါ်သကြီး၍ အမျက်ထှက်ပြီး ဒေါသအလျောက်.ပြောဆိုပြုမူလျင် အပါယ်ငရဲသို ကျရောက်တတ်သည်။ လူ့ဘဝရောက်လာလျင်လဲ အဆင်းမလှ အရုပ်ဆိုးတတ်သည်႔အဲဒီအနက်ကို ဒီလို အကျဉ်းချုပ်ဟောထားပါတယ်။

ဒုဗ္ဗဏ္ဍသံ ဝတ္တနိက၁ ဧသာ မာဏဝ ပဋိပဒါ ယဒိငံ

ကောဓနော ဟောတိ။

မ၁ဏ၀-သုဘလုလင်။ ယဒိဒ၌=ယော အယံ-အကြင်သူသည်။;ကောနော-အမျက်ဒေါသကြီးသည်။ ဟောတိ-ဖြစ်စ်ါ။ တဿထိုသူ။ ဇသာ ပဠိပဒါ- အမျက်ဒေါသကြီးသော ဤအကျင့်သည်။ ဒုဗ္ဗဏက္ထသံဝတ္တနိက၁ စြ အဆင်းမလှခြင်း _ အရုပ်ဆိုးခြင်းကို

ဘမျက်ထူက်စိတ်ဆိုးယင် ချက်ခြင်းပင်မျက်နှာဘနေအထား

မီးလျှံ1အကျည်းတန် လှို ဆောင်ပုဒ်ရွှေပိုင်းအဖြစ် စီထားတယ်။သူတပါးက မခံသာအေဒင်ပြောပေမဲ့ စိတ်မဆိုးပဲ သည်းခံနေယငတော့ နော့ကဘ၀ဝမှာ ရနုတရွာသု ဂတလ ရောကတတတယ ;လူ့ ဘဝရောက်လာပြန်ယင်လဲ အရုပ်အဆင်း လှပတင့်တယ်တတ်တယ်တဲ့။ အဲဒါကိုလဲ ဒီလို အကျဉ်းချုပ် ဟောထားပါတယ်။

ပဋိပဒ။ ယဒိဒံ အက္ကောဓနော ဟောတိ။

တတ်သော ဤအကျင့်သည် ပါသာဒိကသံဝတ္တနိက၇ာ-ကြည်ညို

သည လှု ဆောငပုဒ နောကပုငးအဖှစ စထားတယ(!( အဒ ကုရွေပိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ဆိုကြရမယ်။ +

ဒေါသမီးလ်ျ။ အကျည်းတန်။ သည်းခံလှပသည်။

အဲဒီတော့ ရုပ်ရေအဆင်း လှပချင်ယင် စိတ်မဆိုးပဲ သည်းခံနေနုငထောင ကြးစားလေ့ကျငူအူ ရူတာဘ၊ ယခု စဘုတ္ထမေးခွန်းစ်ါ အဖြေကို ဟောဘှို အလှည့်ရောက်လာပြီ။ အဲဒီအဖြေပါဠိအနုက်ကိုတော့ ဆဋ္ဌမပိုင်း (နှာ ၇ ၅)မှာ ပြခဲ့ပါပြီ1ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ အစီစဉ် ပြည့်စုံရိံမျှအတူက် ဆောင်ပုဒ်လောက်ဆိုယင် တော်လောက်ပါပြီ။ ဆိုကြရုမယ်၊ ]

အခြေအရံ နဲခြင်း များခြင်းဝါ အကြောင်းကံ

(၄) ပနာလိုမှာ ခြေရုံ က္ဒာ။ ကြည်သာ ခြေရုံ စည်။သူတပါးကောင်းစားချမ်းသာတာ ကြီးပူားတာကို မနာလို