ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

` သာဝမ်းမြောက်မှု-မုဒိတာကို ဖြစ်စေတဲ့သူကတော့ နတ်ရွှာသုဂလဲ ရောက်တတ်တယ်။ လူ့ဘဝ ရောက်လာပြန်ယင်လဲ အခြေအရံ များတတ်တယ် တဲ့၊ ယခု ပဉ္စမမေးခွန်းခ်ါ အဖြေကို ဟောခုမယ်၊

(၅-က) | ထမင်း_နိူအဖျော့် အဝတ် ယာဉ် ပန်း နဲ့သာ,နု့သ၁ပျောင်း) အိပ်ရာ၊ အဆောက်အအုံ. ဆီမီး ဆိုတဲ့ ဒါနဝတ္ထု၁၀-ပါ:းကို ရဟန်းသူမြတ်တှိုအား ပေးလှူခြင်းမရှိယင်။ သူများပေးသှူသည်ကို နှောင့်ရှက်တားမြစ်ယင် အပါယ်ငရဲလဲ ကျရောက်တတ်တယ်[ လူ့. ဘဝရောက်ပြန်ယင်လဲ ဥစ္စာမရှိပဲ ဆင်းရှဲနှုမ်းပါါးတတ်တယ်။ အဲဒီအနက်ကို ဒီလို အကျဉ်းချုပ် ဟောထား

အပ္ပဘောဂသံဝတ္တနိကာ ဧသာ မာဏဝ ပဋိပဒါ

ယဒိဒံ န ဌါတာ့ ဟောတိ

မ၁ဏ၀-သုဘလုလင်။ ယဒိဒ၌-ယော အယံ-အကြင်သူသည်1နှ ဒါတာ-မပေးမလှူတတ်သည်။ ဟောတိးဖြစ်ဓါး တဿ- အိုသူခ်ါ၊ ဧသာ ပဠိပဒါ-မပေးမလှူတတ်သော ဤ အကျင့်သည်။~အပ္ပေ ဘာ ဂသ၌၀တ္တနိုက၁-ပစ္စည်း ဥစ္စာစုံပါးခြင်း) ဆင်းရဲနှုမ်းပါး

ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည် တဲ့ အဲဒါကို ်“မပေးလှူက မှဲ့ပြာကျ”လှူ ဆောင်ပုဒ်တပိုင်း စီထားတယ်/ ပေးလှူယင် နတ်ရှုဒသုဂတိရောက်တတ်တယ်။ လူ့ဘဝ ရောက်လာပြန်ယင်လဲ ပေါများကြွယ်ဝတတ်တယ်။ အဲဒါကိုလဲ ဒီလို အကျဉ်းချုပ် ဟောထားပါတယ်။

| (၅-ခ) မဟာဘေဒာဂသံ၀တ္တနိကာ ဧသာ မ၁ဏ၀

ပဋိပဒါ ယဒိဒံ ဒါတာ ဟောတိး။

ဒါတာ-ပေးလှူတတ်သည်။ ဟောတိ-ဖြစ်ဝ်ါ1တဿ.-ထိုသူခ်1ဧသာပဠိပဒါ-ပေးလှူတတ်သော ဤ အကျင့်သည်။ မဟာအဘောဂသံ ၀တ္တနိက၁-ပစ္စည်းဥစ္စာ ပေါများကြုယ်ဝခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည် တဲ့။ ~ဲဒါကို “လှူမှ ပေါကြွယ်သည်”လှို ဆောင်ပုဒ်နောက်ပိုင်းအဖြစ် စီထားတယ်[| အဲဒါကို ရွှေပိုင်းနဲ့ဆက်စပ်ပြီးဆုကၠရုမယ [| |

(၅) မပေးလျူက။ မှဲ့ပြာကျ။ လ္ဒူမှ ပေါကြုယ်

ဒါကတော့ ဒါနကထာ အနုမောဒနာတရားတှေကို မကြာခဏ ကြားနေကြရလှို ထင်ရှုားနေပါပြီ ဒါပေမဲ့ မပေးမလှူယင် မှဲ့ပာကျဘတ်တယ် ဆိုတဲ့စကားဖရု အာနန္ဒသေဋ္ဌေးကြီးဝတ္ထုကို ထုတ်ပြရဦးမယ်၊

မြတ်စှာဘုရားလက်ထက်တော်ကာလတုန်းက သာ၀တ္ထိမ္ဆြမှာအာနန္ဒဆိုတဲ့ သေဋ္ဌေးကြီးရှိခဲ့တယ်။ ကုဋေ င၄၀-ပေါများကြုယ်ဝာယ်။ အလှန်ဝန်တိုနှမြောတတ်တယ်၊ သူက ၁ ၅-ရုက်တကြိမ်ဆ္ရေမျိုးတှေကို စည်းဝေးစေပြီး သူ့သားဖြစ်သူ မူလသိရီကိုဒီလို သြဝါဒပေးပါသတဲ့။ ငါတ္ရွိမှာရှိုနေတဲ့ ကုဋေ လေးဆယ်သေ?ဥစ္စာကို များလှပြီလှိုမထင်မှတ်နဲ။ ရှိဆဲဥစ္စာကို မပေးကမ်းရဘူး။ ဥစ္စာအသစ်ကိုသာ ဖြစ်စေရမယ်။ တကျပ် တကျပ်ကိုတောင် ပေးကမ်းယင် ကုန်သူားတ၁ဘဲ။ ဒါကြောင့်

အဉ္ဇနာန ခယံ ဒိသာ ဥပစိကာနဉ္စ သဉ္ဇယံ။

မဓူနုဉ္စ သမခဟာရ၌ ပဏ္ဍိတော ဃရုမာဝသေ။ဒီ ဂါထာကတော့ (၁၄၆)မှာ ပြခဲ့တဲ့ တောဒေယျ င်ါသြဝ ”9ဂ ါထာနဲ့ အတူတူပါဘဲ။ ဝမ္မိကာနံ-တောင်ပိိုတ္နိဒ-လှိုရှိခဲ့ရာမှာ ဥပစိကာနံ-ခြကောင်တှိုဓါ-လို ရှိတာလောက်ပဲ ကူဲပ။တယ်]! အဲဒီမှာ ဥပစိကာန၌-ခြကောင်တှိုခ်။ သဉဥ္ဇယံ-ဆောင်ယူလာသည့် မြေမှုန်ူ့အစုကို-လှို အနက်ပြန်ရုံပါဘဲ အဲဒီလို သြဝါဒပေးပြီးနေ၁က် အခ၏တပါးကျတော့ သေဆုံးသူားတယ်။ ရှေငှေူအိုးငါးလုံး မြှုပ်နှံထားခဲ့တာကို သူ့သားအား မပြောကြားခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို သေသှားတဲ့အခါ မ္က တံခါးတခုအနီးက ဒွန်း

အဒီရှုာက အိမ်ခြေတထောင်ရှိတယ်။ အာနုန္ဒသေငဋ္ဌေး ပဠိသန္ဗေ

အလုပ်အကိုင် အဆင်မပြေပဲရှိနေပ။ သတဲ့။ နေဝ ဘတိ” လဘတိ--

ကာလကဏ္ထိခေါ် သူယုတ်မာရှိနေဟန် တူတယ်။ နှစ်မိုင်းခွဲကြစို့ဆိုပြီး ရွာကိုခဲ့သိုက်ကြတယ်။ အာနန္ဒသေဋ္ဌေးစ်ါ မိခင်ပါတဲ့ဘက်မှာ လူတွေက ဆင်းရဲမြဲ ဆင်းရဲနေကြသတဲ့။ ဒါကြောင့် အဲဒီအပိုင်းကလဲ ထပ်ပြီး ခဲ့ပြန်တယ်။ ဒီပုံ ဒီနည်းဖြင့် ထပ်ထပ်ပြီးခဲ့လိုက်ကြတာ နောက်ဆုံးကျတော့ အာနန္ဒသေဋ္ဌေးမိခင် တဦးတည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်တဲ့အပိုင်း ဖြစ်သူားသတဲ့ ဒါပေမဲ့.မိခင်ဖြစ်သူမှာတော့ ဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ ကြိတ်မှိတ်ပြီး သည်းခံနေရှတယ်။ သူ့ကို မှေးပြီးတဲ့နောက်လဲ ဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ ကလေးကိုမှေးမြူရှပါသတဲ့။

နောက်ဆုံး ခွက်လက်စူဲ့ပြီး တောင်းစားနိုင်လောက်တဲ့အရွယ်။ရောကတော့ မခငကလ သညးမခနုငတော့ဘူး။။ အ၀သားငယးအား တောင်းစားဘှို ခွက်တခုပေးပြီး စှန််လှုတ်လိုက်ပါသတ္နဲ့။အဲဒီအခါ အာနန္ဒသေဋ္ဌေးက ဖြစ်လာတဲ့ သူငယ်ကလေးဟာအိမ်စဉ်လှည့်ပြီး ဘောင်းရှမ်းနေယင်း ရှေးဘဝသူနေခဲ့တဲ့အိမ်ကိုရောက်သူားတယ်။ ရှေးဘ၀ဝကအကြောင်းအရာတှေကို မှတ်မိတဲ့ဇာတိဿရဉာဏ် ရတာနဲ့ ငါ့အိမ်ပဲ ဆိုတဲ့အနေနဲ့ အဲဒီ သူငယ်ကလေးက တံခါ ပေါက်က ဝင်သူ၁းတယ်၊ ူလ သိရီရှဲ သား

လန့်ခြင်းဝါ အကြောင်းကတော့ အဲဒီသူငယ်ကလေးရွဲ လက်တိုခြေတှို နားနှာခေါင်းတ္ရို ပါးဝပ်မျက်နှာတှိ တည်နေပုံက အချိုးမကျဘူး။ တစ္ည္ဆေရုပပုမျု: ဖစနေပ [သတ့း

အဲဒီလို ကလေးတှေငိုတဲ့အခါ ကလေးထိန်းတွေက ကြည့်လိုက်တော့ အဲဒီ အလှုန်အရုပ်ဆိုးတဲ့ အာနန္ဒသူငယ်ကို တ္ကေကြတယ်။အဲဒီတော့ ်“ဟဲ့-သူယုတ်မာ ထွက်သူားဟဲ့”ဆိုပြီးတော့ ရိုက်နှက်ပြီး အမှိုက်ပုံမှာ တင်ထားကြသတဲ့။ အမှိုက်လှို သဘောထားကြတာပေါ့။ ာဲဒီအခါ မြတ်ဝှ၁ဘုရားက နောက်ပါ~အရှင်အာနုန္ဒ၁နှင့်တကူ ဆွမ်းခံကြုတော်မူယင်း အဲဒီနေရာ ရောက်သွားတော်မူ

အကြောင်းအရာအလုံးစုံကို မိန့်ကြားတော်မူတယ်။

အဲဒီတော့ အရှင်အာနန္စာက မူလ သိရီကို ခေါ် စေတယ်။လူအများကလဲ အဲဒီနေရာမှာ လာရောက် စုဝေး နေကြတယ်။

တော်မှုတည်။ ပသိပါ`-လှို လျောက်တယ်1; သင့်ဖခင် အာနန္ဒသေဋ္ဌေးဘဲ-လှို မိန့်ကြားတော်မှုတယ်၊ ူလသိရီက ပယုံဘူး-လှိုဆိုတယ်၊ ဒီတော့ မြတ်စှာဘုရားက ဟဲ့-အာနန္ဒသေင္ဌေး သင်မြှုပ်နှံ သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ ရှှေငှေအိုးကြီး ငါးလုံးကို သင်သားအား ပြောလိုက်”လှို မိန့်တေဒ်ူတယ်၊ အဲဒီသူငယ်က ရွှေငှေ

.ရုရှိတဲ့အခါ မူလသိရီဟာ မြတ်စူာဘုရားကို ကြည်ညိုတဲ့ သဒ္ဓါဖြစ်ပြီးတော့ .သရုဏမုမ် ဆောက်တည်ပြီး ဗုဒ္ဓ သာသနာဝင်ဖြစ်လာပါ သတ္နဲ့။ အဲဒီအခါ မြတ်စှာဘုရားက ဂ။ ထာတပုဒ်ဘရားကို ဒီလို ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ |

ပုတ္တာ မတ္ထ ဓနမ္မတ္ထႈ -

ကုတော ပုတ္တာ ကုတောံ ဓနံ။ |

မေ-င။မှာ။ ပုတ္တာ အတ္ထိ-သား သမီးတှေရှိကြသည်။ မေ၏မှာ။ ဓနံအတ္ထိ-ရွှေငှေစသော ဥစ္စာရှိသည်။ ဏ္ဌတိ-ဤသိိုထင်မှတ်လျက်။ ဗာလော-သံသရာဘရေးကို မြှေ်တှေးမြင်သိတဲ့ပညာမရှိသော လူမိုက်သည်။ ဝိဟညတိ-သား သမီး ဥစ္စာတ္နိနှင့်စပ်၍ ပင်ပန်းလျက် ရှိချေသည်၊

ရာတှေပဲလှို ထင်ပြီး အဲဒါတွေနဲ့စပ်ပြီး ပူပန်ကြောင့်ကြနေတယ်]!ပျက်စီးခဲ့ဘူးတာရှိယင်လဲ စိုးရိိမ်ပူဆှေးနေတယ်။ ပျက်စီးမည့်အရေးကို မြှော်တွေးပြီးတော့ ပူပန်ကြောင့်ကြနေတယ်1]ပျက်စီးနေဆဲအတူက် 'ကိုယ်စိတ် ဆင်းရဲတာကိုတော့ အထူးပြောစရာမလိုပါဘူး။ မရသေးတဲ့ စီးပူားဥစ္စာတၠ္ရေကို ရအောင် အားထုတ်လုပ်ကိုင်ပြီးတော့လဲ ပင်ပန်းနေရုတယ်။ သားသမီးတှူ ကျှေးမှေးပြုစုနေရတဲ့အတူက်လဲ ပင်ပန်း ဆင်းရဲနေရုတယ်လှို ဆိုလိုပါတယ် [႔ ဒါပေမဲ--

အတ္တာ ဟိ-မိမိကိုယ်သည်ပင်။ အတ္တနေ၇ာ-မိမိမှ၁။ နတ္ထိ-ဘကယ် အားကိုးရာအဖြစ်ဖြင့် မရှိချေ' သေရတော့မယ်ဆိုတဲ့အခါ မျိုးကျတော့ မိမိကိုယ်တောင်မှ အားမကိုးရတော့ဘူးလှိုဆိုလိုပါတယ်။ သေပြီးတဲ့အခါလဲ အပ။ါယ်မကျရုအောင် မဆင်းရဲမန္နမ်းပါါးရအောင် မိမိကိုယ်တောင်မှ အားမကိုးရဘူးလှို ဆိုလိုပါတယ်။ ပုတ္တာ-သားသမီးတှိုသည်ၤ ကုဘေ၁-တကယ်အားကိုးရာအနေဖြင့် ရှိသည်ဟု အဘယ်မှာ ဆိုဘွယ်ရာ ရှိအံ့နည်း1ကုဝော ဓန တကယတူားကူးရာ ဥစ္စာရှသည္ဟု ဘယမှာဆုဘူယရာ ရှအ့စန္ညး'

ယခုပြောခဲ့တဲ့ အာနန္ဒသေဋ္ဌေးကြီးဟာ သေသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူားရရှာတယ်။ ပေးလှူမှုဒါနကုသိုလ်ကိုအားမကူးပ သားဒှင့ ပစ္စညးကုသာ အားကုးမတူအတူက အတဒုက္ခ ရောက်သှားရှရှာတာဘဲ။ ပေးလှူလို ချမ်းသာကြုယ်ဝတဲ့

' လှူတာနဲ့ နတ်ပြည်ရောက်ပြီး ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်ဖြစ်ရဘယ်။ အဲဒါကို ခဏ ခဏ ပြော့နေကျပါဘဲ။ ဒါကြောင့််“မပေးလှူက။ မှဲ့ပြာကျ။ လှူမှပေ။ါကြုယ်သည်'” ဆိုတဲ့ ဒီတရားဟာ သိလဲ သိထားဘှို။ သိပြီးတော့ ကျင့်လဲ ကျင့်ဘှို အလှန်ပင်အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗုဒ္ဓသ၁သနုာဝင် မြန်မာပြည်သူပြည်သားဘွေကတော့ ပေးလှူ တဲ့ကိစ္စမှာ လိုတာ မရှိပါဘူး။အများအားဖြင့် ပြည့်စုံနကြတာချည်းပါဘဲ။

အမျိုးယုတ်၊ အမျိုးမြတ်ဖြစ်ခြင်းဝ်ါ အကြောင်းကံ

မခိုးယင် ရိုသေထိုက်သူကို မရိုသေယင် အပါယ်ငရဲကျရောက်-.တတ်တယ်။ လ ဘဝရောက်လာယင်လဲ ယတ်သံတဲအမါ :မားဖြစ်တတ်တယ်။ အဲဒီအနက်ကို ဒီလို အကျဉ်းချုပ် ဟောထားပါတယ် မြ

နီစကုသီနသံဝတ္တနိကာ ဧသာ မာဏဝ ပဋိပဒါ”

ယဒိဒံ ထဒ္ဓေါ ဟောတိ အတိမာနီ .အဘိဝါဒေတဗ္ဗံ

န အဘိဝ။ဒေတိ-စသည်။

မ၁ာဏ၀-သုဘလုလင်1! ယဒိဒ၌= ယော အယံ-အကြင်သူသည်။

တောင့်မာလျက်ရှိသည်။ အတိမနီ-မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလျက်သူတပါးကို အထင်သေးသည်။! ဟောတိ.-ဖြစ်စ်ါ။ အဘိဝါဒေတဗ္ဗံ-ရှိခိုးထိုက်သောသူကို န အဘိ၀ါါဒေတိ-ရှိမခိုးချေ1(နေရာမှထ၍ အရိုအသေပြုသင့်သူကို အရိုအသေမပြု။ နေရာဖယ်ပေးသင့်သူကို နေရာဖယ်မပေး။. လမ်းဖယ်ပေးသင့်သူကို လမ်းဖယ်မပေး] ရိုသေသင့်သူကို မရိုသေ]1အလေးပြုသင့်သူကို အလေးမပြု]မြတ်နိုးသင့်သူကို မမြတ်နိုး။ ပူဇေဒ်သင့်သူကို မဂူဇော်1) တဿထိုသူခ်ါ ဧသာ ပဋိပဒါ-မခိုသေမကိုင်းညှတ်နိုင်အောင် မာန့်ထောင် တောင့်တင်းသေ~ ဤအကျင့်သည်။ နီစကုလီနသံ၀တ္တနိကာ-အမျိုးယုံတ် အမျိုးညံ့၌ ဖြစ်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်တဲ့(.