ဓမ္မလမ်း
← ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — ပထမပိုင်း
  1. ၁။ နိဒါန်း
  2. ၂။ ပထမပိုင်း
  3. ၃။ ဒုတိယပိုင်း
  4. ၄။ တတိယပိုင်း
  5. ၅။ စတုတ္ထပိုင်း
စာ ၄၇

အငျင်ကလေးတွေနဲ့ ာစားနေကြသလို့ပဲ

ကလေးသူငယ်တွေဟာ ရွံ့နဲ့လုပ်ထားတဲ့ အိုးပုတ်ကလေးတွေ. နွားရုပ်၊ ကျွဲရုပ်ကလေးတွေနဲ့ ကစားနေကြတယ်' သဲတွေကို အိမ်လုဝ်ပြီးတော့လဲ ကစားနေကြတယ်၊ သူတို့မှာ အဲဒီလို ကစား စရာကလေးတွေနဲ့ တနေကုန် တနေခန်း ကစားပြီးပျော်နေကြတယ်၊ သူတို့မှာ အဲဒီထက်ကောင်းတဲ့ ပျော်စရာကမရှိတဲ့အတွက် အဲဒါကလေးတွေနဲ့ပဲ ပျော်နေကြတယ်၊ လူကြီးတွေအနေနဲ့ ကြည့်လိုက်ယင်တော့ အဲဒီကလေးတွေရဲ့ ကစားစရာ

အကောင်းဆုံးတွေ ဖြစ်နေတယ်။ ဒီလိုပါပဲ၊ လူကြီးတွေကလဲ သားကလေးတွေ သမီးကလေးတွေ မြေးကလေးတွေ အစရှိတဲ့ ကာမဂုဏ် အာရုံအရုပ်ကလေးတွေနဲ့ ပျော်နေကြတယ်၊ ဘုရား ရဟန္တာ

တရားတွေကို မသိ ရသေးလို့ပါဝဲ။ |

စာ ၄၈

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၁၈။

ကြတာဝဲ သာယာ စည်ကားတဲ့ မြို့ကြီး ပြကြီးက လူတွေရဲ့ အမြင်နဲ့ဆိုယင်တော့ အဲဒီ တောအရဝ်တွေမှာ ဘာမှ ျော်မွေ့စရာ မရှိဘူး၊ အစားအသောက်ကလဲ နေရာမကျလှဘူး။ နေရာထိုင်ခင်းကလဲ သဝ်သဝ်ရဗ်ရဗ် သန့််သန့်ရှင်းရှင်း မရှိလှဘူး၊ မိုးရာသီမှာဆို- ယင် တချို့ အရပ်တွေမှာ ရွှံ့ဗွက်တွေထဲ သွားနေကြရတယ်။

တယ်၊ ဘယ်ဟာမှ သိပ်နေရာမကျလှဝါဘူး။ ဒါကြောင့် မြို့သူမြို့သားတွေအနေနဲ့ဆိုယင် ပျော်မွေ့စရာ မရှိသလောက်ဝဲ ဖြစ်နေတတ်တယ်,-ဒါပေမယ့် သူတို့တောအရဗဝ်က လူတွေရဲ့ အမြင်နဲ့တော့ ဝျော်စရာတွေ အများကြီးရှိနေတာဝါဝဲ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာအဲဒီမိမိနေရဗ်ကို စွန့် ခွာသွားဖို့ရာ စိတ်တောင် မကူးမိဝဲ ရှိတတ်ဝပါတယ်၊ အဲဒါလိုပဲ သာမန်လူတွေ နတ်တွေကလဲ သူတို့မှာရထားတဲ့ကာမဂုဏ်အာရုံ တွေနဲ့ ျော်နေ ကြတယ်။ ဘု ရားရဟန္ထ္တာတွေအမြင်နဲ့ ကာမဂုဏ်တွေကို ဘယ်လိုအပြစ်ပြောပြော သူတို့မှာတော့ အဲဒီ

တွေနဲ့ပဲ အချိန်ကုန် အချိန်ခန်း ပျော်နေကြတယ်၊ ဒါကြောင့်မြတ်စွာဘုရားက-

“အယံ ခေါ ၀န ပဇာ ဤသတ္တဝါအပေါင်းသည်ကား။အာလယာရာမား တွယ်တာစရာ ကာမဂုဏ် အာရုံတွေနဲ့ တွယ်တာ

တွယ်တာစရာ ကာမဂုဏ်အာရုံတို့ဥ် မွေ့လျော်နှစ်ခြိုက်ပျော်ဝိုက်ရွှနေကြကုန်စါ ”လို့ ဆင်ခြင်တော်မူပါတယ်၊ ဒီလူတွေနတ်တွေသတ္တဝါတွေဟာ ကာမဂုဏ်အာရုံတွေနဲ့ဗဲ ပျော်နေကြတယ်၊ အဲဒီ

စာ ၄၉

အာရုံကလေးတွေမရှိယင် မနေတတ်သလို ဖြစ်နေကြတယ်၊ ဒီလိုကာမဂုဏ်နဲ့ ပျော်နေကြတာကလဲ ယခုမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကြာလှပါြီႈ အဲဒါတွေက သတ္တဝါတွေမှာ ပျော်စရာလက်ဟောင်းတွေဖြစ်နေပါပြီ၊ သုံးစွံရိုးသုံးစွဲစဉ်တွေ ဖြစ်နေပါပြီ၊

ဒါကြောင့် “အာလယသမ္မုဒိတာ-တွယ်တာစရာ ကာမဂုဏ် အာရုံတို့ဖြင့် ဝမ်းမြောက်အားရ သဘောကျနေကုန်ဇါ ” လို့လဲမြတ်စွာဘုရားက ဆင်ခြင်တော်မူပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကာမဘုံသားဖြစ်တဲ့ လူတွေ နတ်တွေ သတ္တဝါတွေက ကိုယ့်မှာရထားတဲ့အိမ်သူအိမ်သား သမီးသား အခြွေအရံ စီးဝွားဥစ္စာကလေးတွေနဲ့

ပြည့်စုံလေ ဓျားများအားရ ဝမ်းသာလေ ဖြစ်နေကြတယ်။ ကာမ

ဒီကာမဂုဏ် ချမ်းသာလောက်နဲ့ အကောင်းဆုံးထင်ဝြီး ပျော်မွေ့ဝမ်းသာနေကြတဲ့ သတ္တဝါတွေဟာ သိမ်မွေ့နူးညံ့တဲ့ဘုရားကိုသဘောဂေါက်ဖို့ ခက်တာပေါ့၊ ဒါကြောင့်- |

“အာလယာရာမာယ-တွယ်တာစရာ ကာမဂုဏ်အရုံနှင့်

အာလယရတာယ-တွယ်တာစရာ ကာမဂုဏ် အာရုံတို့ဋ်သာမွေ့လျော်နှစ်ခြိုက် ပျော်ဗိုက်နေသော၊ အာလယသမ္ဗ္မုဒိတာယ-

စာ ၅၀

သိတော်မူထားတဲ့ ဝဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်နဲ့ မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန် တရားကအလွန်နက်နဲ သိမ်မွေ့အားရသဘောကျနေကြတယ်။ တရားနဲ့သတ္တဝါတွေရဲ့ အကြိုက်ကတော့ အများကြီး ကွာခြားနေတယ်;သိ နားလည် ဖို့ သဘောဝေါ က်ဖို့ အလွန် ဝေးကွာနေတယ်-လို့ဆိုလိုပါတယ်၊

တရားတောင် ကာာမဝုဏ်အရှိနိုအဝါ ပါမှ

. ၂ ကိတ္ညိတယ်/ သတ္တဝါတွေရဲ့ အကြိုက်က ကာမဂုဏ အာရျတ္မ္စေဝး ဓတစွာဘုရားရ့ တရားတောက ကာဓဂုဏ ဆု ယင အနှ.ဒီတော့ ကာမဂုဏ်ကြိုက်နေတဲ့သတ္တဝါတွေက အဲဒီတရား ကိုသဘောကျနိုင်ပါ့ မလား), ခဲယဉ်းပါတယ်: မင်္ဂဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တရား

တယ် ကာမဂုဏ်အရှိန်အဝါလုံးလုံးမပါ ဘူးဆို ယင် တရားကြီးကသိပ်စိုးတာပဲဆိုပြီး တယ်မကြိုက်တတ်ကြဘူး။ ဘုန်းကြီးတို့ သာသ

မပါဘူး၊ ဒါ ကြောင့် ဒီရိပ်သာက တရားကို သာမန်လူများစုကတယ်မနာနိုင်ကြဘူး။

တချို့က ခဏလောက် နာပြီးထ သွားတာလဲ တွေ့ရတယ်;အဲဒါ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ပဲလား. အချိန် ရသ လောက်ကလေး

စာ ၅၁

ဆိုတော့ ဘုန်းကြီးတို့ ဟောနေတဲ့တရားက အသံ သာသာယာယာ

မပါဘူး၊ ရယ်စရာ မောစရာ ဝျက်လုံးလဲ မပါဘူး။ အဆွဲဓာတ်တွေဘာမှ မပါဘူးလို့ ဆိုရမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် ကြာကြာမနာနိုင်တာနဲ့တူပါတယ်၊ ယခု ဒီမှာ သီတင်းနေ့တိုင်းလာပြီး တရားနာနေကြတဲ့ပရိသတ်တွေကတော့ တကယ်အားကိုးရာဖြစ်တဲ့တရားကို လိုလားပြီးတော့ အများအားဖြင့် တရားအားထုတ်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေလဲ ဖြစ်နေလို့ ဒီလို ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်နဲ့ ကောင်းကောင်း နာနိုင်ကြတာ၊ဒီလို တရားအားထုတ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကတော့လဲ လူတစ်မျိုးလို ဖြစ်နေတယ်၊ ဒီလို ပုဝ္ဂိုလ်တွေကတော့ ရိုးရိုး တရားသား

နည်းနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် တွေ့မြင်ပုံ သိပုံတွေ ကိလေသာငြိမ်းပုံတွေ ဒီလို တရားသား သက်သက်ကိုသာ နာချင်ကြတယ်၊ အသံနဲ့

စာ ၅၂

ဓမ္မစကြာသုတ်တရား၊ အနတ္တလက္မွဏသုတ်တရား၊ သတိ၀ဋ္ဌာန်သုတ်တရားတို့ကို ကြည့်ပေါ့၊ နက်နဲပါတယ်၊ အသံတရားမျိုးဇာတ်လမ်းတရားမျိုး ရယ်စရာ ပြက်လုံးတရားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး;ဘုန်းကြီး ယခုဟောနေတဲ့ ဝဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားဟာလဲ သုတ္တန်တရားပါဝဲ,၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဆိုတာကတော့ အဘိဓမ္မာမှာလဲ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဘိဓမ္မာ ဟောစဉ်အတိုင်းဟောမှ အဘိဓမ္မာ

ဒါပေမယ့် ဘုန်းကြီးဟောနေတဲ့ သုတ္တန်တရားက တရားသား သက်သက်ဆိုတော့ အဘိဓ္မာတရားလို့. အချို့က ထင်နေ

ကြဘူး၊ မင်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို သဘောဂဝေါက်ဖို့၊ သက်ဝင်ဖို့ဆိုတော့သာပြီး ခဲယဉ်းတာပေါ့၊ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက-“အာလယရ

ကာမဂုဏ်အာရုံတို့ဖြင့် ၀မ်းမြောက်အားရ သဘောကျနေသော၊;ၤပဇာယ-သတ္တဝါ အပေါင်းထဲဥဦိ၊ ၀ဝါ=သတ္တဝါ အပေါင်းသည်၊ ကဏ္ကဒံဌာန-ဤအရာဌာနကို၊ ဒုဒ္ဒသံ-မြင်နိုင်ခဲစွ“လို့ ဆင်ခြင်တော်မူပါတယ်။ ဘယ် အရာဌာနလဲဆိုတော့ “ဏ္ကဒဗ္မစ္စယတာ-ဤအတျိုးတရားတို့ စ၊်အကြောင်းတရားဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ-ဤ အကြောင်းရှိသည်ဓါ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော ယဒိဒံ-ယော အယံပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ-အကြင် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် တရားသည် အတ္ထိ-ရှိ

ဇ္စ အါ

စာ ၅၃

သတ္တဝါ တို့ မြင်နိုင်ခဲစွ၊”

အကြောင်းနဲ့ အကျိုးဆက်စပ်ပြီး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ၀ဋိစ္စ။သမုဂ္ပါ ဒ်တရားကို မြင်နိုင်ခဲတယ်တဲ့၊ “ဘယ်အကြောင်းကြောင့်ဘယ်အကျိုးဖြစ်တယ်၊ ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဘယ်အကျိုးဖြစ်တယ်”လို့အကြောင်းနဲ့ အကျိုးဆက်စဝ်ပြီး ဟောထားတဲ့ တရားကိုပဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီအကြောင်းနဲ့ အကျိုးမျှသာ ဆက်စပ်ပြီး ဖြစ်နေတာ ရှိတယ်၊ အလိုလို တည်မြဲ တည်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ အတ္တကောင်ဆိုတာ မရှိဘူးလို့ သိမြင်ဖို့ သဘောဝေါတက်နားလည်ဖို့ရာဟာ ခဲယဉ်းတယ် တဲ့၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်အခါတုန်းက ဘုရားက ပွင့်လာခါစဝဲ ရှိသေးတယ်၊ တရားက မဟောရသေးဘူ။ ဟောမယ်လို့ ဆင်ခြင်နေတုန်းပဲရှိသေးတယ်၊ လူတွေက အဲဒီအခါတုန်းက အိန္ဒိယနိုင်ငံတဝိုက်မှာဗြာဟ္မဏဝါဒအယူတွေ ရှိနေကြတယ်၊ အဲဒီဗြာဟ္မဏဝါဒ အယူတွေက သတ္တဝါဆိုတာဟာ အတ္တ-အကောင်အထည်လိုက် တည်နေတယ်လို့. ဆိုထားတယ်။ လူတွေရဲ့ ၀ကတိ အထင်အမြင်ကလဲအဲဒီလိုပဲ အတ္တ-အကောင်အထည်လိုက် တည်နေတယ်လို့ ထင်မြင်နေတယ်။ ဒီတော့ အကြောင်းအကျိုး[ ဆက်စပ်ပြီး ဖြစ်နေတဲ့ ရုဝ်နာမ်မျှသာ ရှိတယ်၊ ုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ အတ္တကောင်ရယ်လို့ မရှိဘူးဆိုတဲ့ ပဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားနဲ့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့်သမြငဖု့ “ကာလီ မြတ်စွာဘုရားက ဆင်ခြင်တော်မူပါ

စာ ၅၄

ဓှာ ခလု ညညးညူယဿသွားတလ [

သစ္စံ သတ္တော ဝဋိသန္ခိၤ ၀စ္စလာကာရမေ၀ စ၊

ဒုဒ္ဓဿာ စတုရော ဓမ္မော ဒေသေတု ပာ သုဒုတ္ကရာ

သစ္စံ၊ သစ္စာ ၄-ဝါးတရားလည်းကောင်း။ သဘတ္တေား၊

လည်းကောင်း။ ဝ၀စ္စယာကာရ ဓေဝ စး ပဋိစ္စသမုဝွါ ဒဲတရားလည်းကောင်း၊ ဂ္တာဓေ စတုရော ဓမ္မာ။ ဤ ၄-မျိုးသော တရားတို့ကို

သုဒုက္ကရာၤ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှပါ ဝေကုန်ဇါ -တဲ့။

၁- နံပါတ်က သစ္စာ ၄-ပါးတရားကို မြင်နိုင်ခဲတယ်တဲ့။ သစ္စာ ၄-ဝါးဆိုတာ ဒုက္ခသစ္စာ-ဆင်းရဲအစစ်အမှန်တရား။;သမုဒယသစ္စာ=ဆင်းရဲဖြစ်ဗွားကြောင်း အစစ်အမှန်တရား၊ နိရော