ဓမ္မလမ်း
← ဗြဟ္မစိုရ်တရားလေးပါး

ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — တတိယပိုင်း
  1. ၁။ ပဌမပိုင်း
  2. ၂။ ဒုတိယပိုင်း
  3. ၃။ တတိယပိုင်း
  4. ၄။ စတုတ္ထပိုင်း
  5. ၅။ ပဉ္စမပိုင်း
  6. ၆။ ဆဋ္ဌပိုင်း
  7. ၇။ သတ္တမပိုင်း
စာ ၁၅၃

ဆိဆံးမလယ်တဲ သစစ ပင်္ဂလ်ကတော တစ်တယောက်ကသတိပေးပြောဆိုယင်။ “ကောင်းပါတယ်;ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ကိုယ့်အပြစ်ဆိုတာ မြင်ခဲပါတယ်။ နောင်လဲ ဒီလိုချှတ်ယှုင်းချက်ကိုတ္စောမြင်ရယင် သနားသဖြင့် ပြောပြပါ”စသည်ဖြင့် ပြောဆို။တဲ့စကားကို ဝမ်းမြောက်၀မ်းသာနဲ့ လက်ခံတယ်[ ပြုလဲ ပြုပြင်တယ်။ အဲဒီပုဂ္ဂို လ်ဟာ တရားထူးကိုရဘှု နီးကပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဘဲလှိုအဋ္ဌကထာမှာ ပြဆိုထားပါတယ်။၊ အဲဒီပြဆိုချက်အတိုင်း ယခုနေ့အခါ ဆရာ့စကား နားထောင်တဲ့ ယောဂီတေေု လျင်မြန်စူာ.ဉာဏ်ထူး တရားထူး ရောက်ကြတာကို တွေရပါတယ်၊

အဆိုအဆုံးအမကို မနာခံချင်တဲ့ သူဟာ ပြောဆိုတဲ့သူကိုပြစ်မှားနေတာနဲ့ မေတ္တာမပူားပဲ ဒေါသတ္ရေုသာ ပူားနေတတ်တယ်] ဒါကြောင့် မေတ္တာပူားနေတဲ့ယော ဂ်္ဂမှာ ဆိုဆုံးမလှယ်သူဖြစ်ပိရာ အလှန်အရေးကြီးပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ သေသေချာချာစဉ်းစားကြည့်ယင် သူများကပြောဆိုတယ် ဆိုတာဟာ ကိုယ့်အကျိုးဘဲ။ ဥပမာအားဖြင့် မျက်နှာမှာ အိုးမဲတှေလူးပေနေပါလျက်နဲ့ အခမ်းအနား ပုဲလမ်းသဘင် ဌာနုသူားယင် မြင်ရတဲ့သူတှေက ရှယ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို သူားခါနီးမှာ မြင်ရုတဲ့သူကပြောပြပေးလှို ဆေးကြောသုတ်သင်ပြီးမှသူားယင်တော့ သူများ

ဘပြင်ကိ ပြောတ်သအပေါ် မာ ကေးဇးတင်စဓာပါဘဲ။ အဲဒါလိပင် မိဖိမာ ခ၊တ်ယင်းနေတာကိ သတပ ါးက ပြောလီရိိယင်အဲဒီလိုပြောတဲ့သူကို ကျေးငူးတင်စရာဘဲ' ဒါကြောင့် ဆရာက

စာ ၁၅၄

ဖြစ်စေ။ အတူနေပုဂ္ဂိုလ်ကဖြစ်စေ။ မိဘတ္နိ ညီအစ်ကို မောင်နှမတိကဖှစ်စေ ခုတ်ယင်းချက်ကို ပြောယင် အဲဒီ ပြောဆိတာကိုဝမ်းမြောက် ၀မ်းသာနဲ့ လက်ခံပြီး ပြုပြင်သူားဘှို လိုပါတယ်

ဆုတောင်းပါသေးသတ္နဲ။ ဒါကြောင့် 'မေတ္တာဘာဝ နာကို ဖြစ်

(၅) နူးညံ့ရမယ်

အဿ - ဖြစ်ရာဓါတဲ့ ဒကာ ဒကာမတ္ရေူ ကြည်ညိုအောင် သူတှို~အလိုလိုက်ပြီး ပြောဆိုတာ ပြုလုပ်ဆောင်ရှုက်တာ ပေးကမ်းတာဒီလိုနူးညံ့ပျော့ပျောင်းတာကိုတော့ ရဟန်းများမှာ မပြုကောင်းဘူး။ ဝိနည်းနဲ့မဃန့်ကျင်တဲ့အရာမှာတော့ နူးညံ့ပျော၇့ပျောင်းစူာဆက်ဆံပြောဆိုရတယ်။ သာပြီးအရေးကြီးတာကတော့ အကျင့်ပဋိပတ်အရာမှာ ပျင်းရှိတောင့်တင်းမနေပဲ ကျင့်သင့်သလောက်ချောမောပြေပြစ်စူာ လိုက်လျောပြီးပြုကျင့်သူားဘိုရာက သာပြီးအရေးကြီးပါတယ်1| |

(၆) မခန် မထောင်လှားရ

နောက်ပြီးတော့ အနတိမာနီ စ - မဒန်ထောင်လှှားခြင်း မရှိသည်လည်း။ အသ - ဖြစ်ရာဇ်တဲ့။ အမျိုးဇာတ်အနှယ်စသည်ကို

စာ ၁၅၅

စသည်ကိုမှီ၍ မ၁န်ထောင်လှူားခြင်း မရှိစေရဘူး။ မာန်ထောင်လှုားပြီး သူတပ:ကိုအထင်သေးခြင်း ပခိုမသေမထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းမရှိစေရဘူးတဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအထင်ကြီးပြီး သူတပါးကိုမရိုမသေမထီမဲ့မြင် ပြောဆိုပြုမူနေယင် မေတ္တာအစစ်ဖြစ်ပို ခက်ပါတယ်]တချိုက ဂိုဏ်းချင်းမတူဏာနဲ့ အလေးအမြတ် ပြုသင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပေမဲ့ မရှိမသေပြောဆိုပြုမူနေတာ ရှိတတ်တယ်။ အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မေတ္တာအစစ်ဖြစ်ပိုခကဲပ လိမ့်မယ် လော ကဘက်က ပြောရုမယ်ဆိုယင် ”ဘာမျ မစူ္စမ်းနိုင်ဘူး” လှို ထင်ရတဲ့ သူထံမှလဲမရိုမသေ မထိခဲ့မြင် ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် ဘေးရန်အန္တရာယ်တွေူရောက်လာတတ်တယ်။ သာကီဝင်မင်းမျိုးတှေ ဝိဌဋူ ဘ ဘေးသင့်တာဟာ .ဒီလိုမ၁န်ထောင်ပြီး ပထီမဲ့မြင်ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့်ပါဘဲ[ ဒါကြောင့် မ၁န်ထောင်လှားခြင်း မရှိပဲ သူတပါးကိုပဆီမဲ့မြင် ပြုခြင်းမရှိပဲ နူးညံ့ပျေ၇ပျောင်းတဲ့စိတ် ရှိစေရမယ်တဲ့။ဗနေရာမှာ အဋ္ဌကထာက အရှငသာ၀ာရပုတ္တရာဟာ ပှ့နစက္လားလို နှိမ်ချတဲ့စိတ်ရှိသကဲ့သှို နှိမ်ချတဲ့စိတ်ဖြင့် နေရမယ် “လှိုတောင်ညွှန်ပြထားပါသေးတယ်။ အဲဒီ _အရှင်သာရှိပုတ္တရာ၏ စိတ်ထားပုကု တုဝဋကသုတံ တရားတော (နှာ- ခ ဂ)မှာ ဒလု ထုတ

သုတောင်းစား သူ ငယ် ဖြစ် စေ။ သူငယ်မ ဖြစ်စေ

ခက်လက်ခဲကာ ဟေဒင်းနမ်းသော အ၀တ်ကိုဝတ်လျက်

ရှာ နိဂုံးသိိ ဝင်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို နှိမ်ချထားတဲ့

စာ ၁၅၆

စိတ်ဖြင့်ဝင်ပါ တယ်၊ ဘီ သူတောင်းစားသူငယ်ကလေးသူငယ်မကလေးလိုပင် နှိမ်ချသောစိတ်ရှိပြီးနေကြောင်းကိုလဲ (အရှင် သာရှိပုတ္တရာက မြတ်စူာ ဘု ရား အား)လျောက်ပါတယ်။ အထက်တန်းစား ဗြာဟ္မအမျိုးဖြစ်တဲ့အရှင် သာရိပုတ္တရာ မထေရ်က (စဏ္ဍာလ) ဒှန်းစဏ္ဍားဇာတ်နိမ့်မျိုး သူတောင်းစားမျိုးလိုပင် နို့မ်ချထားတဲ့စိတ်ရိနေတယ်ဆိုတာ အလှန်ပင် အံ့စရာလဲ ကောင်းပါတယ်။ အဲဒါကိုအတုယူပြီး မိမိတှိစိတ်ကိုနှိမ်ချပြီး နူးနူးညံ့ညံ့ နေထိုင်ဘိုရာလဲ အထူးသတိပြုသင့်ပါတယ်။

(ဤ တရားစာကို မူချောစီစစ်တဲ့အခ` အကျဉ်းချုပ်မျ သိရ.အောင် ထုတ်ဆောင် ပြသည်။ ပူလ ဟောစဉ်က တနာရီခန့်' အကျယ်ဟောခဲ့သည်။ ယင်းမှအကျဉ်းကိုမူ ထို တု၀ဋကသုတ်တရား ၈ာအုပ်ခ်ပင် ကြည့်ကြပါ ကုန်။)

ပထမ တဂ၊ါထာတော့ ပြီးသူားပြီ။ ယခု ဒုတိယဂါထာကို

] ၂။[| သန္တုဿကော စ သုဘရော စ

အပ္ပကိစ္စော စ သလ္လဟုကဝုတ္တိ၊

သန္တိန္ပြီယော စ နိပကော စ

အပ္ပဂဗ္ဘော ကုလေသှ” နနုဂိဗ္မေါ၊

စာ ၁၅၇

ဖြစ်ရာဇ်တဲ့။ ရောင့်ရဲဆိုတာ (၁) ယအာလာဘး သန္တောသရှသမျနှင့် ရောင့်ရဲ`ရှင်းး ( ၂) ယဆာဗလသန္တောသ - စုမ်းနိုင်သမျနှင့် ရောင့်ရဲခြင်း၊ (၁) ယဆ၁ာသာရုပ္ပ သန္တောသ - သင့်လျော်တာနှင့် ရောင့်ရဲခြင်းလှို ဒီလို ခု-မျိုး ရှိတယ်။ အဲဒါကိုပစ္စည်းလေးပါ းနှင့်ပူားလိုက်ယဒ်(၁ ငြ ှ-လီ) ၁ ၂-ပါး ဖြစ်သူားတယ်၂ အဲဒီ ၁၂:ပါးသောရောင့်ရှဲ;ခှင်းဖြင့် ရောင့်ရဲရှမယ် တဲ့;မှုလရောင့်ရဲခြင်း ၁-ပါးထဲက (၁) ယထာလာဘသံန္တောသဆိုဘာ ရှသချ ဆှမ်း သင်္ကန်း ကျောင်း ဆေးဖြင့် ကျေနပ်အားရ

ဘုရားက သြဝါဒ ပေးထားတယ်။ ဝိဏ္တိယာ လောပ ဘောဇန

ယေ၇့-တဲ့။ တအိမ် တဇုန်း တကေဒ် တလုပ် တခဲ စသည်ဖြင့်

အကျင္ဟာ တညနေတယ(" ထု ဆူခးခတ္ရမး ဆုတ မှုရာမွ သရှဟန်းသစံဟာ တသကံပတလုး အားထုတရမယတူ။ ဆုလုတာကခတာ့ မည်သူ့ ကိုမျ တာဝန်မလေးစေပဲ ဆူမ်းခံစားရမယ်လှိုဆိုလိုတာပါဘဲ။ |ဒါယကာ ဒါယိကာမတဦးတယောက်က နေ့စဉ် ချံက်ပြုတ်ကျှေးနေရုမယ်ဆိုယဒ် အဲဒီ ဥ1ယကာ ဒါယိကာမမှာ အလှန်

စာ ၁၅၈

ဝန်လေး ပါဘယ်။ ဆူမ်းခံ စားတယ် ဆိုတော့ ဘယ်သူ့ ကိုမျာဝန်မလေးစေဘူး။ ချက်ပြီးသား အသင့်ရှိနေလှို လှူနိုင်တဲ့ သူကတဒူန်းလောက်လှူလိုက်ယင် ကိစ္စပြီးတာဘဲ။ အဲဒီတဇုန်းလောက်တကြိမ်တခ။ါ လှူရတဲ့အတူက် ဘာမျ၀န်လေးစရာလဲ မရှိပါဘူး။အကံယ်၍ မလှူနိုင်ယင်လဲ ကန်တော့ဆူမ်းပါဘုရားလှို လျောက်

ဗနညးတရ မတတနုငတ့အမက ကနတော့ဆူမႈ တတနုငတ့အိမ်များက သူတှိုတတ်နိုင်သမျ လောင်းလှူကြတဲ့ ရှသချဆှမ်းဖြင့် ရောင့်ရဲနေရမယ်။ အထူးလှူတဲ့ဆှခ်း ပေါ် လာယင်. ရဟန်းကလဲ ဓုတင်ဆောင် မဟုတ်လှို အလိုရိုယင် လက်ခံပြီး အဲဒီဆှမ်းဖြင့် ရောင့်ရဲနေဘှိုပါဘဲ။ ဆှမ်းခံဆွမ်းဖြင့် အားမရ မရောင့်ရဲပဲ ဖိတ်မန်မထားတဲ့ ဆွေမျိုးမတော်သူထံမှ ဆွမ်းကို တောင်းခစားယင. ဂလာနလ မဟုတယင သေခယ သက္ခာ ဗုဒပင့ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်တယ်။ ဆူမ်းစရိတ်ဆိုပြီး ငှေကို အလှူခံယင်နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်အာပတ် သင့်တယ်။ ထောပတ်ဆူမ်း စသောအမှုန်အမြတ်ဆူမ်းကို တောင်းခံယင် ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ်ဖြင့် ၂ပါစိတ်အာပတ်သင့်တယ်။_ ပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်နေရာမှာတောင ဖတမနမထားယင တငးတ္ရ ဆမႈတ္စကု မမောငးခကောင်းဘူး။ ယခုနေအခါ မှာတော့ တန်ခိုးကြီး စေတီတော်(ဘုရား) အနီးမှာ ဖြစ်စေ။ မေဒ်တော်ဆိပ်စသည်မှာ ဖြစ်စေခူကဲလက်စု့ပြီး ဆွမ်းစရိတ် အလှူခံနေကြတာတွေရှိတယ်။ အဲဒါ

ဘဲ။ သဒ္ဓ။တရားကောင်းတဲ့ အချို ဒကာမတ္ရေကတော့ အဲဒီလို

စာ ၁၅၉

-အလခံနေတဲ သင်္ကန်းဝတ်ပင်၊လ်အား ကသိလ်ဓမယ်လိ ယံကသ်

တူယ်တိုင်း အာပတ်သင့်နေတာဘဲ။ ရဟန်းဟုတ်သည် ဖြစ်စေ,မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ဆာသနာတော်အား အများက အကြည်ညိုပျက်ဖွယ်တော့ ဖြစ်နေတာ ပါဘဲ။ ဒါကြောင့် သာသနာပျက်အလုပ်လှိုတော့ ဆိုနိုင်ပါတယ်၊ |အဲဒီလို ဆှမ်းအကြောင်းပြုပြီး အာပတ်သင့်တာ သာသနု၇့ဂုဏ်ပျက်စေတာတှေဟာ၇ ဆူမ်းခံ ဆူမ်းမျ။ဖြင့် မရောင့်ရဲလှိုပါဘဲ)ရောင့်ရဲယင်တော့ မိမိကိုယ်တိုင်မှာလဲ အပြစ်ကင်းဘယ်၊ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်မှာလဲ အကြည်ညိုပျက်စရာပရှိဘူး။ ဒါကြောင့်ဂေတ္တ၁ဘ၁၀နာကို ဖြစ်စေ] အခြား ဘာဝနာကို စ်ာ ပားများနေတဲ့ ရဟန်းကောင်း ရဟန်းမြတ်ဆိုယင် ဂ. ကာင်းအဆိုးမရှေးပဲ တရားသဖြင့် ရှသမျဆုမ်းဖြင့် ရောင့်နှဲသငံပါတယ်နောက်ပြီးတော့ သက်္ကန်းမှာလဲ ပံသုကုသင်္ကန်းပြင့် များနော တိစ၁ဘရားက ဃည၀၊ါဒ ပေးထားပ။ ဘယ်၊ ဒကာ ကာမပါးက သ သဌါစေတနာအလေုာက် ညင် အဲဒီလိ သင်္ကန်းကိလံ ခင်ပထားပါါတယ်။ ဒါကြောင် အကောင်းအဆိးမဒွေးပဲ

ပါဘဲ။ အဒီ သင်္ကန်းကိုလဲ ပအပ်စပ်လဲ့နည်းဖြင့်ရာ.င် ာာမတ်အပြစ်သင့်နိုင်တာဘဲး_နေ့၁က်ပြီးတော့ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာမှာလဲ သစ်ပင်ရှင်းသစပငအောကဋံ နေဘှူ သ္ဝ။ ပေးထားပ။(တယ၊ တရား

စာ ၁၆၀

သဖြင့် ဆော့ က်လုပ်လှူ ဒါန်းထားတဲ့ အဆောက်အအုံများကိုလဲခှင့်ပြုထားပါတယ်။ ဒ ကြောင့် အဲဒီလို အပြစ်ကင်းတဲ့ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာဖြင့် ရောင့့်ရိုဘ္ရိုပါ ဘဲ အဲဒီလို မရောင့်ရဲနိုင်တဲ့အတူက် ငှေ့အလှူခံပြီး ဆောကံလုပ်ယင်ဖြစ်စေ။ သဒ္ဓါတရားဖြင့် လှူငှေကို မအပ်တဲ့နည်းဖြင့် အလှူ ခံပြီးတော့ ဖြစ်စေ။

ထားပြီးတော့ ဖြစ်စေ။ အဲဒီငှေများဖြင့် ကိုယ်တိုင် `ငယ်ယူငှါးရမ်းပြီး ၂ ဆောက်လုင်ယင်ပြစ်စေ။ အဲဒီ _ကျောင်းအိပ်ရာ

များလ မနေကောငးဘူး] နေယင သုးဆောငယင သုးဆောငတိုင်း သုံးဆောင်တိုင်း အာပတ်အပြစ်သင့်နေတာဘဲ႔ဒါ ကြောင့်အပြစ်ကင်းတဲ့ ကျောင်းတမျိုးမျိုးနဲ့ ရောင့်ရဲဘို အရေးကြီး

၂ နောက်ပြီးတော့ ဆေးပစ္စည်းကိုတော့ ပူတိမုတ္တ-ဆိုတဲ့ ဆေးကု သုးဧဆာငပး မျတနေ့ဘူ ရြတစှာဘုရားက သ။ဥပေးထားပါတယ်။ ပူတိမုတ္တဆိုတာ _နှုးကျင်ငယ်ရေလှို ပြန်ရိုးပြန်စဉ့်ရူပ။တာယ။ ယခုခေတမှာလ ထုနခကျငနာရှနေတ့ သူများမှာအဲဒီ နှုံားကျင်ငယ်ရေကို သုံးဆောင်ခြင်းဖြင့် ထုံနာကျင်နာ-

ထားတဲ့ ဆေးအဟောင်းအမြင်းကို ပူတိမုတ္တခေါ် တယ်လို ီီလိုတနည်းအဖှင့်လဲ ရှိပါတယ်။ ဘဲဒီ အဖ္ဂင့်ကိုတော့ ဘုရားဓါအလိုကျ မကျ စဉ်းစားဘွယ်ရှိပါတယ်။ _ဘာကြောင့်လဲဆိုယင်ယခုခေတမှာ စနုစတကျ ဆေးထုတလုပတဌာနများက သူတူး