ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

:၁၇ ငြ ဗြဟ္မဝိဟာရုတရားတော်

ဝိဟာရ (ဥ) အရိယဝိဟာရ။ ( ၄) ဗြဟ္မဝိဟာရုဆိုတဲ့ ဒီ ၄-မျိုးပါဘဲ အဲဒီ ငှ-မျိုးထဲမှာ (၁) က္ဂရိယ၁ပထဝိဟာရ ဆိုတာကရှံခါသူားနေလိုက်။ ရံခါရုပ်နေလိုက်။ ရံခါထိုင်နေလိုက်။ ရံခါအိပ်နေလိုက်နဲ့ ` ဒီဘူရိယာပုထိ ငှ-ပါးဖြင့် သင့်လျော်သလို နေထိုင်ခြင်းပါဘဲ။ ဒါကတော့ ရဟန်းရှင် လူတိုင်း သတ္တဝ တိုင်းနဲ့ဆိုင်ပါတယ်။ အထူးအဆန်းမဟုတ်ပါဘူး။ |(၂) ဒိဗ္ဗဝိဟာရ ဆိုတာကတော့ ဗြဟ္မာဆိုတဲ့ နတ်အထူးဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ကသိုဏ်းစျ၁န်အစရှိတဲ့ မဟဂ္ဂုတ်စျာန်များပါဘဲ။အဲဒီစျာန်များ ဝင်စားနေခြင်းကို ဒိဗ္ဗဝိယာရုခေါ် တယ်။(၁) အရိယဝိဟာရ ဆိုတာကတော့ အရှိယဖိုလ် လေးပါးပါဘဲ] အဲဒီဖိုလ်လေးပါး ဝင်စားနေခြင်းကို အရှိယဝိဟာရုအရှိယာတ္ဒိခ်ါနေခြင်းဖြင့် နေတယ်လှို ဆိုရှတ၁ပါဘဲ။ |(၄) ဗြဟ္မဝိဟာရ ဆိုတာကတော့ မေတ္တာစျာန် ကရုဏာစျာန် မုဒိတာစျာန် ဥပေက္ခာစျာန်ဆိုတဲ့ ဒီစျာန်လေးပါးပါဘဲ။အထူးသဖြင့် အပြစ်ကင်းခြင်း) မြင့်မြတ်ခြင်းကြောင့် ဗြဟ္မဝိဟာရှ-မြတ်သော နေခြင်းလှို ခေါ် ဆိုရှတာပါဘဲ။ ဒါကြောင့် ဒီဂ။ ထာမှာ မေတ္တာကို ဗြဟ္မဝိဟ၁ရုလှိုဟောကြောင်း ပြဆိုတော်မူတာပ။ဘ[အပ္ပပညာနှင့် ဗြဟ္မစို၍

အဘိဓမ္မာဝိဘင်္ဂပါဠိ(၂ ဂ၄)မှာတော့ ဒီဗြဟ္မဝိဟာရ လေး.ပါးကို အပ္ပမညာလို ဟောထားတယ်] သုတ်မဟာဝါ မဟာ

သောအကျင့်လွိ အနက်ရှိတယ်။ အဲဒီ ဗြဟ္မစရိယဆိုတဲ့ ပါဠိကိုစဲမှီပြီးတော့ ဗြဟ္မစိုရ်တရားလှို ဗမာလို ခေါ်ဝေါ် ပြောဆိုနေကြတယ်။ |

ဒီဗေတ္တာကို ပူားစေတဲ့ အခါ မည်သူ ချမ်းသာပါစေ။သတ္တဝါ”ါတှေ့ ချမ်းသာကြပါစေ”စသည်ဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝ။ပညတ်ကိုအရုံပြုပြီး ပူားစေရတယ်။ အဲဒီတော့ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝ။ဆိုတာ တကယ့်ကိုရှိနေတာဘဲလှို ထင်မှတ် စဲဲလမ်းပြီး အတ္တဒိဋ္ဌိဖြစ်ပိုရာ နီးစပ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ဘဲဒီလို အတ္တဒိဋ္ဌိလဲ မဖြစ်ရအောင်။ ဖြစ်ခွင့်ရှိနေတဲ့ အဲဒီ အတ္တဒိဋ္ဌိကိုလဲ ပယ်ပြီး အရိယမဂ်ဖိုလ်များကို ရောက်ရအောင် မြတ်စှာဘုရားရှင်က နိဂုံးချုပ်အနေအားဖြင့် နောက်ဆုံးဂါထာကို ဒီလို ဟောကြားတော်

ဒိဋ္ဌိပယ်၍ ဂဗ္ဘသေယျကင်းအေဒင် ကျင့်ရန်

၁၀၂ ဒိဋ္ဌိဉ္စ အနုပဂ္ဂမ္မႈ

သီလဝ ဒထာနေန သမ္ပန္နေား

ကခမေသ ဝိနယ ဝေမဓံ။

ဒိဋ္ဌိဉ္ဇ-ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝ။ အတ္တကောင် တကယ်ပင်ရှိသည်ဟုဆင်မှတ်ဝှဲလမ်းသော အတ္တဒိဋ္ဌိသိုလည်း၊ အနုပဂမ္မ-မကပ်ရောက်

ဒိဋ္ဌိပယ်ရ်း ဂဗ္တသေယျကင်းအောင် ကျင့်ရန် ၁၇၉ `

စျာန်ဝင်စားပြီး အဲဒီစျာန် စသည်ကို ရှုသိသောအားဖြင့်ပယ်ပုံကတော့-မေတ္တာစျာန်ကို ဝင်စားပြီးတော့ အဲဒီစျာန်စိတ်ရုပ်စဲသူားတဲ့အခ။ါ အဲဒီစျာန်စိတ်ကို ရှုရတယ်။ စျာန်မရှိဘဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ကြံသိတဲ့စိတ်ကို သိပြီးတိုင်း သိပြီးတိုင်း ရှုမှတ်ပြီး

အဖန်ဖန် အခါခါ ရှုသိနေရတယ်။ အဲဒီလို ရှုနေယင်း ချမ်းသာပါစေလှို နှလုံးသူင်းတဲ့စျာန်စိတ်က တခြား။ မှီရာရုပ်က တခြား။ရှုသိတဲ့ ဝိပဿနာစိတ်က တခြား ကှဲပြားပြီး ထင်ပေါ် လာမယ်။အဲဒီအခ 'မှာ ရုံကို မသိတတ်တဲ့ တည်ရာမှီရာ ကိုယ်ရုပ်ကတခြား။ ချမ်းသာပါစေလှို နှလုံးသူင်းတဲ့စျာန်စိတ်နဲ့ ရှုသိတဲ့စိတ်က တခြား ကှဲပြားပြီး ထင်ပေါ် လာမယ်။ အဲဒီတော့ဒီကိုယ်ထဲမှာ အာရုံကို သိတာနဲ့ မသိစာာ ဒီ ၂-မျိုးသာရှိတယ်။အသက်ရှင်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရယ် သတ္တဝါ ရယ် -အတ္တကောင်ရှယ်လိုတော့ မရှိဘူးဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် ပိုင်းခြားပြီး သိမယ်;အဲဒီလိုသိတော့ အတ္တကောင်အနေပြင့် စဲ့လမ်းခဲ့တဲ့ အတ္တဒိဋ္ဌိဟာကင်းကူာသူားတယ်။ အဲဒါဟာ မေတ္တာစျာန်တလှည့် ဝိပဿနာတလှည့်အားဖြင့် အားထုတ်ပြီး ဒိဋ္ဌိကို အစဆုံး နာမရူပပရိုဗ္ဆေဒဉာဏ်ဖြင့် ပယ်ပုံပါဘဲ။ |

အဲဒီကနောက် စျာန်ဝင်စားလိုက့် အဲဒီစျာန်ကို ရှုလိုက်နဲ့ဆက်လက်ပြီး အားထတ်သားယင် အကြောင်းနှင် အက၊ါးမႈရှိတယ် ဆိုတာကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် သိပြီးတော့လဲ အဲဒီဒိဋ္ဌိကို,ပယ်သူားတဘယ်။ အဲဒီကနောက် စျာန်နှင့် ရှုသိစိတ်ရော တည်မှီရာ

ရုပ်ရော ခဏမစဲ ဖြစ်ပျက်နေတာကို တ္ကေရပြီးတော့ အနိစ္စဉာဏ်ဒကဘာဏ်တိနှင် တက အနတဘဏ်ဖြင်လဲ ပယ်သားတယ်။နောက်ဆုံးမှာ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် အဲဒီဒိဋ္ဌိကို အကြင်းမဲ့ပယ်သူားတယ်? အဲဒါဟာ စျာန်နဲ့ ဝိပဿနာ တလှည့်စီ ပာစေပြီး ဒိဋ္ဌိကို ပယ်ပုံပါဘဲ။

ချမ်းသာပါစေလို မေတ္တာပူားလိုက်။ ဉဲ့ဒီ မေတ္တာစိတ်နဲ့ရုပ်ကို ရှုသိလိုက်နဲ့ အားထုတ်ပြီး ဒိဋ္ဌိပယ်ပုံကလဲ ယခုပြောခဲ့တဲ့ပယ်ပုံနဲ့ သဘောအားဖြင့် တူပါတယ်]! စျာန်မေတ္တာနဲ့ သာမန်မေတ္တာ . ဒါလောက်သာ ကဲဲပြားပါတယ်။ ရှုပုံချင်းကတော့:အတူတူပဘဲ။ ကဲ ယခုအဲဒီနည်းအရှ မေတ္တာပူားပြီး ဝိပဿနာရှုကြစို၂။ လိုက်ဆိုယင်း ရှုမှတ့်ကြရမယ်

ဒီရိိပ်သာအတွင်း၌ ရဟန်းရှင်လူတှေ ယောဂီတှေ အားလုံးချမ်းသာကြပါစေ။ ချမ်းသာကြပါစေ။ ချမ်းသာကြပါစေ၊

ချမႈသာခုကပ [စေ။ ချမႈသာကပ [စေ ချမႈသာကၠဝ။စေအးမြန်မာနိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတှေေ့ အားလုံး ချမ်းသာကြပါစေ။ချမ်းသာကြပါစေ။ ချမ်းသာကြပါစေ။

အာလုံး သတ္တဝ တွေ ချမ်းသာ ကြပါစေ။ ချမ်းသာကြပ1စေ။ ချမ်းသာကုပ။စေ။

အထ္ထဒိဋ္ဌိ ပယ်နိုင်အောင် အားထုတ်ပုံ

မေတ္တာစျာန်မှထပြီးတော့ အဲဒီစျာန်ကိုရှုပြီး ကြသိမှု ထိသိမှုကြားမှု ဖြင်မှုစသော ပေါ် ရာပေရာလိုက်ရှုခြင်းဖြင့် ဒိဋ္ဌိပယ်ပုကတော့ . ယခု ဒမက ယောဂဧတု ရှုနေုပုန့ သဘော၇ အားပင့တူပါတယ် စျာန်အခြေခံ ပါတာနဲ့ မပါတာ ဒါသောက်သာကၠဲပြားပါတယ်။ ရှုပုံချင်းကတော့ အထူတူပါဘဲ႔။အဲဒီလို စျာန် အခြေခံပြုပြီး ပေါ်ရာ ပေါ်ရာ ရှုနေရာမှာကိုယ်စိတ်၀င်ပန်းလာယင်၊ အရှုအသိ ကျဲသူားယင် မေတ္တာစျာနိကို ပြန်ပြီးဝင်စားရှတယ်။ စျာန်၀င်စားလှို ကိုယ်စိတ်အေးချမ်းသူားတဲ့အခါကျတော့ တဖန် ပေါ်ရာပေါ် လိုက်ပြီး ရှုမှတ်နေရတယ1အဲဒါလိုဘဲ ဘုန်းကြီးတို ဒီက ယောဂီတွေလဲ ဖောင်းတာပိန်တာကို အခြေခံအနေနဲ့ စပြီး ရှုမှတ်နေကြရတယ်။ အဲဒီလိုရှုမှတ်နေယင်း စိတ်ကူးကြံစည်မှုဖြစ်ပေါ လာယင် အဲဒီစိတ်အကြံကို ရှုမှတ်ရတယ်။ ပြီးတော့ ဖောင်းတာ ပိန်တာကိုပဲ ပြန်ပြီး

ပေါ် လာယင် အဲဒီ နာကျင်မှုစသည်ကို လိုက်ပြီး ရှုမှတ်ရုတယ်။ပြီးတော့ ဖောင်းတာပိန်ဘာကိုပဲ ပြန်မှတ်နေရတယ်၊ လက်ခြေကေးပ ဆန်မ လပ်ခားမရိယင် အဲဒီ ကေးဆန် လပ်ဓားမကိမှတ်ရတယ်၊ ဒီပုံဒီနည်းဖြင့် ပေါ်ရာ ပေါ်ရာ လိုက်ပြီး။ ရှုမှတ်နေယင်း မှတ်သိရုတဲ့ရုပ်နဲ့ မှတ်သိတဲ့နာမ်ကိုလဲ ခွဲ့ခြားသိဘယ်1အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကိုလဲ ပိုင်းခြား သိတယ်။ အဖြစ် အပျက်

အနိစ္စ ဒုက္ခ ာနုတ္တသဘောများကိုလဲ နှုမှတ်နေယင်း ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် သိသိသူားတယ်။ အဲဒီလိုသိသ်ပြီး ဘင်္ဂဥာဏ် သန်သန်ဖြစ်တဲ့အခါ တကိုယ်လုံးခ၌ အတ္ရော့အထိမှ စပြီး ပေါ် လာသမျတေကို သူ့. ဖြစ်စဉ်အတိုင်း ဖြန့်ပြီးရှုမှတ်ရတယ်။ `အဲဒီလို ရှုမှတ်နေလှို ကိုယ်စိတ်ပင်ပန်းလာယင် အရှုအသိကျျဲသူားယင် မူလကရှုမှတ်နေကျဖြစ်တဲ့ ဖောင်းမှု ပိန်မှုကို ပြန်ပြီး ရှုမှတ်နေရုတယ်1ကိုယ်စိတ်အေးချမ်းလာတဲ့အခါကျတော့ တကိုယ်လုံးမှ ပေါ် ရာပေါ်ရာတှေကို လိုက်ပြီးရှုမှတ်ရတယ်။

ဒီပုံဒီနည်းဖြင့်ရှုံမှတ်လိ ဘယဥာဏ် အာဒီနဝဥာဏ် နိဗ္ဗိဒါ၇ဘဏ် မုဉိတုကမျတာဥာဏ် ပဋိသင်္ခါဥာဏ်များဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်သင်္ခါရုပေက္ခာဥာဏ် ရောက်သူားတယ်။ အဲဒီ သင်္ခါရုမပက္ခာ

-.ကလဲ သူ့အလိုလို ထင်ပေါ် ထင်ပေါ် နေတယ်။ ရှုသိတဲ့ ဝိပဿနာကလဲ သူ့အလိုလိုပင် သိလျက် သိလျက် ဖြစ်ဖြစ် နေတယ်။.တကိုယ်လုံးကအာရုံများစူာသှို ဖြန့်မှတ်လှိုမရတော့ပဲ ရှသိနေကျအာရုံနဲနဲကိုသာ သူ့အလိုလို သိသိနေတယ်။ အလှန်လဲသိမ်မှေ့နူးညံ့ပါတယ်။။ အသိလဲအလှန်ရှင်းပါတယ်။ ကိုယ်ကြီး ပျောက်နေပြီးတော့ ဖောင်းတက်တဲ့ သသော ပိန်ကျတဲ့ သဘောတောင့်လျက်ထိုင်တဲ့သဘော ဒီ သုံးခုလောက်သာ အလှည့်ကျမပြတ်ရှုနေရုတဲ့အခ၏လဲ ရှိတယ် အဲဒီလို သိနေရာမှ ထိုင်တာကမပေါ် တော့တဲ့အတွက် ဖောင်းတာနဲ့ ပိန်တာ ဒီ ၂-ခုထဲ သိသိနေရုတဲ့အခ၊ါလဲ ရှိုတယ်။ ဖောင်းတာပိန်တာလဲ မပေါ် တော့တဲ့