ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

က္တန္စြေဆိုတာ မျက်စိ နား ရ်ာလျပ ကိုယ် စိတ် ဆိုတဲ့ ဒီဇ-ပါးပါဘဲ] မျက်စိရှိမှ မြင်နိုင်တယ်] မြင်တေ၇လဲ မျက်စိအားကောင်းသလောက် သာ မြင်အားရှိတယ်။ ဒါကြောင့် မျက်စိက မြင်ရာမှာအစိုးရတယ်။ အဲဒီလို အစိုးရတဲ့အတွက် မျက်စိကို စက္ခု တ္တန္ရြေလှိုခေါ်တယ်1နား စသည်ကလဲ ကြားရာစသည်မှာ အစိုးရတယ်။ဒါကြောင့် နားစသည်ကိုလဲ သောတိန္ရြေစသည်ဖြင့် ခေါ်တယ်]အဲဒီ မျက်စိစသော တ္ဂနှေများကို ငြိမ်သက်စေရဗယ်။ အဆင်းကောင်း အသံကောင်းတှေကို မြင်ယင် ကြားယင် သခယာတပ်မက်တဲ့သူမှာ ဟိုကြည့် ဒီကှည့် ဟိုဘက်လှည့်နားထောင် ဒီဘက်လှည့်နားထောင်နဲ့ က္ဂန္ရြေမရဘူး။ အနံ့ကောင်း အရသာကောင်းအတ္တေကောင်းတှေ ခံစားရာမှာလဲ သာယာတပ်မက်ယင် က္ဂန္ဖြေမရဘူး ပြုံးလိုက် ရှယ်လိုက် ချီးမှုမ်းလိုက်စသည်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေတတ်တယ်။ ' ထိုအတူပင် မကောင်းတာကို မြင်ရ ကြားနံရှ စားရ ထိရတဲ့အခါလဲ သည်းမခံနိုင်ယင် တ္ဂန္ရြေပရဘူး။

ကိပဋ်တေ လက်ခြေတေ လပ်ခားပြီးတောလံ မငြိပ်သက်ပဲရိတတ်တယ်။ ပါးစပ်ကလဲ ညည်းတူားပြီး ပငြိမ်သက်ပဲ ရှိတတ်တယ်

ဒါကြောင် အဲဒီ အာ ရှိအကောင်းအဆိးတေနဲစပ်ပီး တည်

ယင်လဲ ထိန်းသိမ်းရမယ်။” ရှုမှတ်ပြီးတော့ယင်လဲ ထိန်းသိမ်းရှမယ်။ ရှုမှတ်ပြီး မြင်ရုံမျ ကြးရုံမျစသည်၌ တည်အောင် ထိန်းသိမ်းတာကဘော အကောင်းဆံးပါဘဲ] ဒါပေမဲ မဓမတ်ဘးသေးတဲ့သူမှာဘေ့ အဲဒီလို ရှုမှတ်ပြီး ထိန်းသိမ်းဘွိရာ `မလှယ်ပေဘူး။ ဒါကြောင့် သာမန်အမြင် အကြားစသည်တှေ့ကိုတော့ ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး ဂရုမစိုက်ပဲ လျစ်လျူ ရှုပြီးထိန်းသိမ်းရုံပါဘဲ။ နာကျင်မှုစသော လူန်ကဲတဲ့အာရုံဆိုယင်တော့ သင့်လျော်အောင် စွမ်းနိုင်သမျှ ဆင်ခြင်ပြီး ထိန်းသိမ်းသူားရုပ [ဘာ] || (၁၂) ဆင်ခြင်ဉာဏ် ရှင့်ကျက်ရမယ်

နောက်တပုဒ်ကတော့- နိုပကော စ-ရှင့်ကျက်သည်လည်း။အဿ-ဖြစ်ရာဓါ တဲ့၊ ဆင်ခြင်ဥာဏ် ပညာအလိုအားဖြင့် ရှင့်ကျက်ပိူပါ ဘဲ။ ငယ်ရှုယ်တဲ့သူများမှာ ဆင်ခြင်ဥာဏ်အားနည်းတယ်။ အရွယ်ကြီးလာလေလေ ဆင်ခြင်ဥာဏ်က အားကောင်းပြီး ရှင့်ကျက်လ၁လေခလဘဲ။ အဲဒါဟာ ရှင့်ကျက်တဲ့ ဆင်ခြင်ဥာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံလာတာၿပါဘဲ။ `ဝိသုဒ္ဓိပဂ်မှာ ဒီ နိပကောဆိုတဲ့ပုဒ်ဖြင့် ပါရိဟာရိကပညာကို ပြဂြောင်းဖူင့်ပြထားပါတယ်။ ပ၊ါရိဟာရှိကပညာဆိုတာ ကိစ္စကြီးငယ်ဟူသမျကို ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရှုက်တတ်တဲ့ဆင်ခြင်ဥာဏီ၌ပညာပါဘဲၤ အကျိုး ရိမရှိဆင်ခြင်တတ်တဲ့ သာတ္ထကသမ္ပဇဉ်.သင့် မသင့်ဆင်ခြင်တတ်တဲ့သပ္ပ။ါယသမ္ပဇဉ်ဆိုတဲ့ အသိဥာဏ်တှေပါဘဲ။ဒီပါရိဟာရိကပညာက လောကီလောကုတ္တရာနှစ်ဖြာလုံးမှာအလှုန်အသုံးကျတဲ့ပညာ

ပါဘဲ[ၤ အဲဒီ ဆင်ခြင်ဥာဏ်ပညာနဲ့ ပြည့်စုံရမယ်လှို ဆိုလိုပါတယ်။ ဒီမေတ္တသုတ်အဖှင့် အဋ္ဌကထာမှာတော့ (၁) သီလကိုစောင့်ရှောက်တဲ့ပညာ။ (၂) သင်္ကန်းစသည်ကို စီမံပြုလုပ်တတ်တဲ့ပညား (ခု) သပ္ပါယ (၇)ပါးကို သိနားလည်တဲ့ ပညာလှိုဒီလို ခူဲ့ပြထားတယ်။ အဲဒါတွေဟာလဲ ပါရှိဟာရှိကလိူ ခေါ်တဲ့ဆင်ခြင်ဥာဏ် ပညာဘတှေချည်းပဘဲ။ အဲဒီအထဲမှာ သင်္ကန်းစသည်ကို စီမပြုလုပ်တတ်တဲ့ပညာ ဆိုတာကတော့ မေတ္တာဘာ၀နာပူားရာမှာ အရေးတကြီးလိုပုံ ပရုပါဘူး။ ဒ။ပေမဲ့ ကြာရှည်၇ှာ အားထုတ်နေတဲ့အခ။`မှာ သင်္ကန်းစသည် ပြုလုပ်ရှန်.အတွက် လိုမှာကြေ င့် ထည့်သူင်းပြထားဟန်ရှိပါတယ်။

| | သပ္ပ။ါယ(၇)ပါး

သပ္ပါါယ(ဂု)ပ၊ီးဆိုတာကကော့ (၁) သင့်လျော်တဲ့ နေရာထိုင်ခင်း။ (၂) သင့်လျော်တဲ့ဆူှမ်းခံရှုာ။ (ဥ) သင့်လျော်တဲ့စကား။ . (င) သင့်လျော်တဲ့ ဆရာနှင့် သီတင်းသုံးဘော်များ။

လျော်တဲ့ တူရိယာပုထ်ဆိုတဲ့ ဒီ(၇)ပါးပါဘဲ။ မိမိနဲ့သင့်လျော်တဲ့။ ကျောင်းစသည်ကို ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ဉာဏ်ပညာနှင့်ပြည့်စုံဘှိုပါဘဲ။ |

သစ်သားကျောင်း ဝါး ကျောင်း အုတ် တိုက် ကျောင်း`စသည်ကို နေလှို သင့်မသင့်။ ဆိတ်ငြိမ်မှု ရု-ခရု စသည်ဖြင့်

ဆှမ်း ရု-မရှ့ အနှောင့်အရှက် ရှိ-မရှိ့ အထူးအာဖြင့် ဝိသဘာဂအာရုံကြောင့် အနှောင့်အရှက် ဖြစ်-မဖြစ် ဒါမျိုးတွေဆင်ခြင်ဘှုပါဘဲ။ စကားကတော့ ဘယ်စကားပြောယင် နားထောင်ယင်ကမ္မဋ္ဌာန်းစါ အန္တရာယ် ဖြစ်-မဖြစ် စသည်ကို ဆင်ခြင်ဘှိုပါဘဲ။အကြောင်းအထူးမရှိယင် တရားနှင့် မစပ်တဲ့စကားကို ပပြောပဲနေတာဟာ အကောင်းဆုံးပါဘဲ။ ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ ဒီဆရာ ဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ မှီခိုနေရတာ့ အဘူဆက်ဆံခနရတာ တရားဘက်ကတိုးတက်မှု ဆုတ်ယုတ်ခှု ရှိမရှိ ဆင်ခြင်ဘှိူပါဘဲ။ အစာကတော့ဘယလှ အစာကု စားရတ့အတူက ကျနးမာရေးဘက တရားဘက်က အကျိုး ရှိ-မရှိ ဆင်ခြင်ဘိုပါဘဲ ဥတုကတော့ အေးတဲ့နေရာ နှေးတဲ့နေရာ နေခြင်းကြောင့်၊ သိုမဟုတ် လေအေးခံခြင်းရေချိုးခြင်းကြောင့် ကျန်းမာရေးနှင့် တရားဘက်မှာ ကောင်းမကောင်း ဆင်ခြင်ဘှု ပါဘဲ ကရိုယာပုထ်ကတော့ ထိုင်ပြီးအားထုတ်နေတာက ပိုကေ၁င်းသလား။ ရပ်ပြီး အားထုတ်နေတာက ပိုကောင်းသလား။ တိုးတက်သလားစသည်ဖြင့် ဆင်ခြင်ဘိိုပါဘဲၤ အဲဒါဟာ သင့်လျော်တဲ့ ကျောင်းစသည်နှင့် စပ်ပြီးအကျိုး ရှိ-ပရိုဆင်ခြင်ပြီး နေပက္ကခခါ် တဲ့ရှင့်ကျက်သောဆင်ခြင်ဉာဏ် ဖြစ်ပုံပါဘဲ။ အဲဒါကို ကျိုး ငို့သလား မရှိလား စဉ်းစားတာက သာတ္ထက” လှို ဆောင်ပုဒ် စီထားတယ်။ အဲဒါကိုဆုကရမယ။

ကျိုး ရှိသလား-မရှိလား စဉ်းစားတာက သာတ္ထက။

အကျိုးရှိပေမဲ့ သင့်-မသင့်လဲ ဆင်ခြင်ဘှို လိုပါသေးတယ်;.ကျောင်းခန်းဆိုယဒ် ကြီးသူတှို့နေရာမှာ ငယ်သူက သူားနေလှိုမတော်ဘူး။ ငယ်သူများနေရာမှာ `ကြီးသူက သူားနေလှို မတော်ဘူး စကား ဆိုယင်လဲ တရားစကားက အကျိုးရှိပေပမဲ့ အလုပ်ကိစ္စများနေသူတှိုအား ဟောပြောလှိုမတော်ဘူး။ အသုဘတရားကို မင်္ဂလာအခမ်းအနားမှာ ဟေဒလှိုမတော်ဘူး စသည်ဖြင့်သင့်တော် မတော် ဆင်ခြင်ရမယ်။ အဲဒါက သပ္ပါယသမ္ပဇဉ်ဘဲ။အဲဒါကိုလဲ ်'သင့်တော်ရွဲလား မတေဒ်လား စဉ်းစားတာက.သပ္ပါယ”လှို စီထားတယ်၊ အဲဒါကို ဆိုကြရုမယ်။

| သင့်တော်ရွဲလား မတေ်လား စဉ်း စားတာက

(၁ ဥ ) ကြမ်းတမ်းရိူင်းပြခြင်း ကင်းရမယ်

နောက်တပုဒိကတော့ အပ္ပဂဗ္ဘော စ-ကြမ်းတမ်းရိုင်းပြခြင်း:.ကင်းသည်လည်း။ အဿ - ဖြစ်ရာဓါ တဲ။ ကြမ်းတမ်းရိုင်းပြခြင်းဘီတာ မယင်ကျေးတာပါဘဲ။ ဒါက (၁) ကိုယ်ဓါမယဉ်ကျေး

< ၀`` * ဒဝ င “ဓ ဝလ” ၂ ၂ခြင်းလူ သုးမျုးရွတယ၊ အဒ သုးမျးထက-- || (၁) ကိုယ်ဒါ ပယဉ်ကျေးခြင်းဆိုတာက ရှစ်ဌာန ရှိတယ်အဲဒီရှစ်ဌာနထဲက ယခုနေအခ။ တှေုကၠတတတာတွ္ရေကု ပာ

ရှမယ်၊ သံဃာ့အလယ်မှာ ဖြစ်စေ။ ပရိသတ်များ အလယ်မှာဖြစ်စေ။ ဏ္ညန္ရြေရရ ရိုရှိသေသေ မထိုင်ပဲ ဒူးထောင်ပေါင်ကားနဲ့ထိုင်နေယင် အဲဒါဟာ ကိုယ်စ ရိုင်းပြမှု မယဉ်ကျေးမှုဘဲ။ဒူးတဖက်ကို ဖြစ်ဖြစ်။ ဒူးနှစ်ဖက်လုံးကို ဖြစ်ဖြစ် လက်ဖြင့်

ခေါ်တယ်။ အ၀တ်နဲ့ပတ်ပြီး ထိုင်တာ ကိုတော့ အဝတ်အာယောဂပတ် ခေါ်တယ်။ သံဃာ့အလယ်၂ ပရိသတ်အလယ်,ရိုသေဆိုက်တဲ့ပုဂ္ဂို လ်တ္ရိဒါရွှေမှာ အဲဒီလို ထိုင်နေယင် ကိုယ်ဝါရိုင်းပြမူဘဲ။ မထေရ်ကြီးများကို ထိပါးပြီး ရုပ်နေယင် ထိုင်နေယင်။ ရွှေ ရုပ်နေယဒ် ထိုင်နေယင်၊ မြင့်တဲ့နေရာမှာ ထိုင်နှေေယင်။ ခေါင်းကို ခြုပြီး ထိုင်နေယင်၊ ရပ်ပြီး စကားပြောနေယင်၊ လက်များကို ခါရုမ်းပြီး စကားပြောနေယင် အဲဒါတှေဟာ ကိုယ်ခ်ါ ရိုင်းပြမှုတွေဘဲ[ မထေရ်ကြီးတှေ့ဝ်ါ နေရာဠ်ထိုင်နေယင်။ ရဟန်းငယ်တှိုခ်နေရာဥ် တိုးဝှေ့ ထိုင်နေယင်1မခထေရ်ကြီးများ ရွေသှို ကျော်တက်သူားယင် အဲဒါတှေလဲကိုယ် ရိုင်းပြမှုတွေဘဲ။ ငယ်ရွှယ်သူတှိနှင့် ကိုင်တူယ်ထိပါးပြီးကစားနေယင် ဒါလဲ ကိုယ်စ ရိုင်းပြမှုဘဲ၊ အဲဒီလို ရိုင်းပြမှုတွေ

ယခုနေအခါမှာ ထူက်ရုပ်ပေါက် ပုဂ္ဂိုလ်ယောင်ယောင်နဲ့မထေခ်ကြီးအချိုက အမျိုးသမီးကလေးများ ခေါင်းကို လက်ဖြင့်

ရတယ်။ အဲဒါဟာ ဝိနည်းပညတ်တေ်က လုံးဝတားမြစ်ထားတဲ့

`အမှုပါဘဲ။ ရုဟန်းများမှာ သမီးတ္နို အမိတ္ရိတောင် မထိပါးရဘူးလှို ပညတ်ထားတာ ရှိပါတယ်] မိန်းမ အရုပ်တောင်သာယာတဲ့စိတ်ဖြင့် မကိုင်ရဘူးလှီ ပညတ်ချက် ရှိပါတယ်။ဒါကြောင့် အဲဒီလို ထိပါါးမှုဟာလဲ ကိုယ်စ ရိုင်းပြမှုလှို ဆိုရုမှာဘဲ[

င ဇ ၈ (ရြ နြအခ။ _အတူစားယင်း ဖြစ်ဖြစ်။ အနီးအပါးမွ တည်လျက်ဖြစ်ဖြစ်နှပညှစတာ ချသလပ တပတ2၇၀ ထေေးတာ- ဗမလုဟာတ္ရေလစက်ဆုပ်ဖူယ်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကိုယ်ခါ ရိုင်းပြမှု မယဉ်ကျေးမှုလှို` ဆိုသင့်တာဘဲ။ ဒီလို စက်ဆုပ်ဖူယ် အပြုအမှုတွေလဲ ကင်းသင့်တာပါဘဲ[

(၂) နှုတ်စ်ါ မယဉ်ကျေးခြင်း ဆိုတာကတော့ လေးဌာန`ရှိတယ်။ သံဃာ့အလယ်မှာ ဖြစ်စေ။ ပရိသတ်အသယ်မှာ ဖြစ်စေ။ၿထေရ်ကြီး ရှိရာမှာဖြစ်စေ ပြောချင် ဟောချင်ယင် မထေရ်ကြီးကို ပန်ကြားပြီး ပြေဗဟောရုတယ်။ အဲဒီလို မပန်ကြားပဲ

ပြဿနာကို ဖြေယင်လဲ နှုတ်ခ်ါ ရိုင်းပြမှုဘဲ။ ရပ်လျက် လက်

နောက်ပြီးတော့ မပြောသင့်တဲ့ စကားတွေကို သံဃသာ့အလယ်ပရိသတ်အလယ် မထေရ်ကြီးရွှေမှာ ပြောယင် ဒါလဲ နှုတ်ဝ်ါရိုင်းပြမှုလှို ဆိုရမှာဘဲ နောက်ပြီးတော့ အရပ်ထဲ ရှာထဲဒကာမများအိမ်သှို သူားရောက်တဲ့အခ။ ်“ဟေ့....ဘယ်သူရေ]1၁ားစရာ ဘာရှိသလဲ။ ယာဂုရှိသလား။ ဆူမ်းရှိသလား။ မုန့်

ရှိသလား။ ကော်ဖီ လဘက်ရှည် ရှိသလား။ ငါတို ဘ?စားရုးမလဲ။ ဘာသောက်ရှမလဲ။ ဘာကပ်လှူမလဲ ” စသည်ဖြင့် ပြောဆိုတာလဲ နှုတ်စ်ါ ရိုင်းပြမှုဘဲ။ `ရုဟန်းများမှာ အဲဒီလို ဝိနည်းနဲ့ဆန့်ကျင်တဲ့ အပြောမျိုးလဲ ကင်းရှမှာဘဲ၊ |(၁) စိတ်ါ မယဉ်ကျေးခြင်းဆိုတာကတော့ ရိုသေထိုက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကို စိတ်ကူးဖြင့် မရှိုသေမှုၿပါဘဲ။ အမျိုးဇာတ်စသည်ဖြင့် မြင့်မြတ်တဲ့သူကို မိမိနဲ့တန်းတူထားပြီး ကြံစည်တယ်။သီလ သမာဓိ ပညာတ္ရိဖြင့် မြင့်မြတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို မိမိနဲ့ တန်းတူထားပြီး ကြံစည်တယ်။ ၈?ပေကျမ်းဂန် ဘာမျ မတတ်မသိတဲ့းသူက ၈၁ပေကျမ်းဂန်တတ်ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူနဲ့ တန်းတူထားပြီးကြံစည်တယ်။ သူ့လောက်တောင် မသိနားမလည်တဲ့အနေနဲ့လဲကြံစည်တယ်။ တရားအားမထုတ်တဲ့သူက စံနစ်တကျ အားထုတ်ထားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ တန်းတူထားပြီး ကြံစည်တယ်၊ အဲဒါတွေဟာစိတ်ဇါ ရိုင်းပြမှု မယဉ်ကျေးမှုတွ္ရေဘဲ၊ အဲဒီ ကိုယ် နှုတ် စိတ်.သုံးပါးလုံး ရိုင်းပြမှု မယဉ်ကျေးမှုတှေ ကင်းဘှိုပါ ဘဲ။

(၁၄) ဒကာ ဒက»မတ္ရိ၌ တူယ်တာဗှု ကင်းရမယ်နောက်တပုဒ်ကတော့ - ကုလေသု - မျိုးတ္ရိခ်။ ကုလကို

ပြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ(အမျိုး)ကုလ ဆိုတာက ဆွေမျိုးကိုဆိုတာလဲ မဟုတ်။ လူမျိုးကို ဆိုတာလဲ မဟုတ်။ အမှန်ဆိုလိုတာကတော့ အမထောငစုကု ဆုလုတာပ [ဥာ 8 |ကောငူ ကုလေသု-