ဓမ္မလမ်း
← ဗြဟ္မစိုရ်တရားလေးပါး

ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတော်

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ရင်းမြစ် — မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၏ e-book

ဤစာသားကို စာအုပ်၏ စကင်ဖတ်မူမှ OCR ဖြင့် စက်ဖြင့် ဖတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စာလုံးပေါင်း အမှားများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ မူရင်းစာအုပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပါ။

Machine-read (OCR) from a scan; expect misreadings — check against the printed book.

မာတိကာ — တတိယပိုင်း
  1. ၁။ ပဌမပိုင်း
  2. ၂။ ဒုတိယပိုင်း
  3. ၃။ တတိယပိုင်း
  4. ၄။ စတုတ္ထပိုင်း
  5. ၅။ ပဉ္စမပိုင်း
  6. ၆။ ဆဋ္ဌပိုင်း
  7. ၇။ သတ္တမပိုင်း
စာ ၁၄၅

_သုပတိ-ချမ်းသာစ္ဇာ အိပ်ရင်-စသည်ဖြင့် ပြထားတဲ့ အကျိုး

မဟုတပ မေတ္တာကူ ပူားစေဘူလ လုပ [ယစ အဒ ချမႈသ၁ာစၠာအိပ်ရခြင်း အစရှိတဲ့ အကျိုးများကိုတော့ ဒီတရားတော် (နှာငှ) စသည်မှာ ပြထားပြီး ရှိနေပါပြီ ယခု ဘုရားဟောမေတ္တသုတ် ပါဠိကို တဂါထာ နှစ်ဂါထာချင်း ရွှတ်ဆိုပြီးတေ၇့အနုက်အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းပြသူားရုမယ်။

ယန္တ သန္တံ ပဒံ အဘိသမေစ္စ။

သတက္ကော မြမါ စ သုဟုဇူ ဝ င

| မျ စဿ မ္လ။

ဆိုက်ရောက်သိမြင်၍ နေလိုလျင်။ အတ္ထကုသလေန-လိုလားအပ်သည့် အကျိုးစီးပူား၌ သိနားလည်သေ၁ာသူသည်။ ယံ-သီလသမာဓိ ပညာ ဟူသော အကြင် အကျင့်ကို] ကရုဏီယံပြုကျင့်အပ်-ပြုကျင့်သင့်ဓါ။ တ၌-ထိုအကျင့်ကို။ (ပါဠိဒဌ် ယံတံ-ဟုဆိုလိုလျက် ဆန်းဂိုဏ်းညီစေရန် ယန္က-ဟု ဆိုထားသည်။ ဆန်းကိုမင္စဲပဲ ယံ တ၌ံ-ဆိုလျင် သာ၍ ပေါ် လှင်၏1) တ၌-ထိုအကျင့်ကို။( ကာတုံ-ပြုကျင့်ခြင်းငှာ။ ) သက္ကော စ-စှမ်းနိုင်သည်လည်း။;အဿ-ဖြစ်ရာဇါ-တဲ့။ |

စာ ၁၄၆

အတိုချုပ် ဆိုလိုတ၁ကတေ၇-- အကျိုးစီးပူား အစစ်အမှန်ဒ်.သိနားလည်တဲ့သူဟာ ဆင်းရဲငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်္ဒော့မြင်ဆိုက်ရောက်ပြီး နေလိုလျင် သီလ သမာဓိ ပညာ ဆိုတဲ့အကျင့်ကုံ မုချ ပြုကျင့်သင့်တာဘဲ၊ အဲဒီ အကျင့်ကို ကျင့်ဘှူစွမ်းနိုင်ရမယ် တဲ့1ဒီစကားဖြင့် ပြလိုတာကတော့ ဆင်းရဲခပ်သိမ်းငြိမ်းချင်ယင် မုချကျင့်သင့်တဲ့ သီလကိုလဲ ကျင့်ရှန် စူမ်းနိုင်ရှမယ်။ သမာဓိ ပညာအကျင့်ကိုလဲ ကျင့်ရှန် စွမ်းနိုင်ရပယ်။ကိုယ်နှင့် အသက်ကို မငဲ့ပဲ ကျင့်နိုင်ရမယ်လှို ပြလိုတာပါဘဲ1နဲနဲချဲ ပြောရမယ် ဆိုယင်တေ၇--လောက အကျိုးစီးပူားကိုနားလည်တဲ့လူဟာ အဲဒီ အကျိုးစီးပူားဖြစ်ကြောင်း အလုပ်ကိုလုပ်ရသလိုပ။|ဘဲ) လယ်ယာကိုင်းကျှန်းအလုပ်ဖြစ်ဖြစ်။ အရောင်းအ၀ယ်အလုပ်ဖြစ်ဖြစ်' လခစားအလုပ်ဖြစ်ဖြစ် အကျိုးစီးပူားဖြစ်အောင် လုပ်ရသလိုပါဘဲ။ လောကမှာ ရှေ ငှေ စသည်က~အကျိုးစီးပူားဖြစ်သလိုပင် သံသရာမှာတော့ သီလ သမာဓိပညာ ဆိုတာတ္ရေက အကျိုးစီးပူားအစစ်တှေဘဲ။ အဲဒီ သီလစသည်နှင့် ပြည့်စုံအောင်ကျိင့်ရတဲ့ အကျင့်တွေက အကျိုးစီးပူ၁:ဖြစ်ကြောင်း လုပ်ငန်းအစစ်တှေဘဲ။ အောက်ထစ်ဆုံး သီလနှင့်

ချမ်းသာဝှာ နေရတော့တာဘဲ။ စျာန်သမ၁ဓိရယင် ဗြဟ္မလောကရောက်ပြီး ချမ်းသ၁စူာ နေရတယ်။ ကမ္ဘာနဲ့ချီပြီး အသက်ရှည်ရတယ်။ ဝိပဿနာပညာနဲ့ ပြည့်စုံပြီး သောတာပတ္တိမဂ်ဖိုလ်

စာ ၁၄၇

သူားတယ်;သုဂတိမှာလဲ အများဆုံး ခုနစ်ဘဝမျသာဖြစ်ပြီးတော့ရှဟန္တာဖြစ်ပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံရတယ်။ အရဟတ္တမဂ်ဖိုလ်ပညာ နှင့်ပြည့်စုံယင်တော့ နောက်ထပ်ဖြစ်ရမည့် ဘဝဆင်းရဲတှေ အကုန်ငြိမ်းတေ၇့တာဘဲ]1 ဒါကြောင့် သီလ သမဂဓိ ပညာဟာသံသရာနဲ့စပ်တဲ့ အကျိုးစီးပူားအစစ်တှ္ရေဘဲ။ အဲဒီ သီလ စသည်ဖြစ်ကြောင်း အကျင့်တွေ့ဟာလဲ မုချပြုလုပ်သင့် ကျင့်သုံးသင့်တဲ့လုပ်ငန်းအစစ်တွေဘဲ။ .

ဒါကြောင့် သီလ စသော အကျိုးစီးပူား အစစ်တှေ့မှာကျှမ်းကျင်နုားလည်တဲ့သူဟာ အဲဒီသီလ စသည်ဖြစ်ကြောင်းအကျင့်တွေကို ပြုကျင့်ရုမယ်။ ပြုကျင့်ဘိုလဲ စှမ်းနိုင်ရမယ်1“ဗိသိက္ခာပုဒ်ကိုတေ၇ စေဒင့်ရှောက်ပွိ ခက်တယ်၊ မကျင့်နိုင်ဘူး လှု ဗလု မဓုပ၅စစေရဘူး ' သမာခဘာ ဝ၀န၁အလုပကခက်တယ် ပင်ပန်းတယ် လှို အပြစ်တင်ပြီး မင္စမ်းနိုင်ပဲ မဒှိစေ

အငြိမ်းစားနေတာက ချမ်းသာတယ်”လှို ဒီလို အပျင်းစိတ်အဖျင်းစိတ်များဖြင့် မစူမ်းနိုင်ပဲ ပရှိစေရဘူး' ဒီနေရာမှာဘုန်းကြီးက ဆောင်ပုဒ်ပြုလုပ်ထားတယ်။ (သီလ သမ၀ဓိ ပညာဆိုတဲ့ အကျိုးစီးပူားအစစ်ဥ် ကျမ်းကျင်နားလည်ရုမည်။နားလည်ပြီးလျင် ထိုအကျိုးစီးပူားဖြစ်ကြောင်းအကျင့်ကို ပြုကျင့်နိုင်ရုမည်-တဲ့) ! အဲဒါကို လိုက်ဆိုကြရုမယ် (

စာ ၁၄၈

ကျှမ်းကျင်နားလည်ရမည်။ နားလည်ပြီးလျင် ထိုအကျိုး

| စီးပူားဖြစ်ကြောင်း အကျင့်ကို ပြုကျင့်နိုင်ရမည်။

အဲဒီမှာ ်“အကျိုးစီးပူားအစစ်ဥ် ကျှမ်းကျင်ရုမည်”ဆိုတာကအတ္ဌ္တကုသလေန - အရပါဘဲ “' ပြုကျင့်နိုင်ရမညံ ” ဆိုတာကကရုဏီယံ-ပြုကျင့်အပ်ဇ်ၤ သက္ကော စ-စွမ်းနိုင်သည်လည်း၊ အဿ

အကြောင်းကတော့ သဒ္ဓါနဲ့ _ ဝီရှိယပါဘဲ။ သီလ~ကျင့်ကိုကျင့်ယင် ကုသိုလ်ဖြစ်တယ် အကျိုးများတယ်လှို ယုံကြည်တဲ့သဒ္ဓါတရား ထက်ထက်သန်သန် ရှိရမယ်၊ သမာဓိ. အကျင့်ကိုကျင့်ယင် စျာန်ရုပြီး ဗြဟ္မာ့ပြည် ရောက်နိုင်တယ်။ ဝိပဿနာအကျင့်ကို ကျင့်ယင် မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်နိုင်တယ်လှို ယုံကြည်ရှမယ်။ အဲဒီလို` ယုံကြည်ပ”မှ အဲဒီအကျင့်တှေကို ကျင့်နိုင်တယ် မယုံကြည်ယင်တော့ မကျင့်နိုင်ဘူး။

ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို မယုံကြည်တဲ့သူတွေဟာ ဗုဒ္ဓတရားတော်ရ သီလ သမာဓိ ပညာ အကျင့်ကို မကျင့်နိုင်ကြဘူး။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပါလိ အမသ်ခံနေတဲသတေထဲမာလဲ တခါ က“ သီလကျင့်ဘှို မလိုဘူး၊ သမာဓိ ဝိပဿနာအကျင်တွေကိုလဲ ကျင့်ဘှိုမလိုဘူး။ ကျင့်ယင် ဆင်းရှဲရုံဘဲ”လှို ယူဆဟောပြောနေကြတာတေ ရှိတယ်။ 'အဲဒီလိပင်လ်တေဟာ ဗဒတရားတော်ကိုပယုံကြည်တဲ့သူတှေ့ဘဲ။ သဒ္ဓ`စာရားမဲ့တဲ့သူတွေဘဲ။ ဲဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်

စာ ၁၄၉

တွေဟာ သီလ သမာဓိ ပညာ အကျင့်တှေကို မကျင့်နိုင်ကြဘူး;မကျင့်နိုင်ယင်။ ဒီမှာ ဟောထားတဲ့ ်“ကရုဏီယံ-မုချပြုကျင့်အပ်င်ါ၊ သက္ကော - စှမ်းနိုင်ရမယ်”ဆိုတဲ့ ဘုရားစကားတော်နဲ့ဆန့်ကျင်နေတဲ့သူတှေဘဲ။ အဲဒီလိုလူတှေခှာ အကျိုးစီးပူငားအစစ်ဖြစ်တဲ့ သီလခော သမာဓိရော ပညာရော ကင်းမဲ့နေတာဘဲႈလောကမှာ ပိုက်ဆံတပြားမျမရှိတ့ လူဆင်းရဲလိုပင် သံသရာတလျှောက်လုံးမှာ အပါယ်ဘေး စသည်ဖြင့် ဆင်းရှဲသူားမည့်

နောက်ပြီးတော့ ဝီရိယအားကောင်းဘှူလဲ လိုတယ်။ ဝီရိယအားနည်းနေယင် သီလ ပြည့်စုံအောင် စောင့်ရှောက်ရှမှာလဲ

က၂ျင်ရမမ သာပြီး ဝန်လေးနေတတ်တယ်[ တခါ ဆိယင်

ဗီဇိယအားကောင်းတဲသမခတော ဘယ်အလပ်မဆိ ဝန်လေးတာရုယ်လှို မရှိဘူး။ ကိစ္စတခုခုကို မပြီးမချင်း မနစ်မဆုတ်

ပတုံးပဲ အစ္ဒမ်းထက်စေရမယ်”'ဆိုရာမှာ အခြေခံဖြစ်တဲ့ သဒ္ဓါတရားနဲ့ ဝီရိုယပါ ပြည့်စုံဘိုလိုပါတယ်။ အဲဒီလိုပြည့်စုံပြီးတော့သံလအကျင့် စသညံတေေကို မနှစ်မဆုတဲ အားထုတံကျငံ့သုး

စာ ၁၅၀

(၂-{) ဖြေ၁င့်မတ်ရမယ်

_ နောက်ပြီးတော့ ~ ဥဇု စ-ဖြောင့်မတ်သည်လည်း။ အဿ-

ရာဇ်-တဲ့။ (ပါဠိဂါထာဉ္၌ ဇု-ဟု ရှိသင့်ရာမှာ ဆန်းဂိုဏ်းကိုင္နဲ့ရွဲငူ-ဟု ဆိုထားသည်။ အနက်ပြန်ရာဉ်မူ ဆန်းကိုမငဲ့ပဲ ဇု-ဟူရွဲပင်ပြလိုက်သည်) ရဟန်းဖြစ်ခါစ တရားအားထုတ်ခ။ါစ ယုံကြည်မှုအားကောင်းလှို ဖြောင့်မတ်နေပေမယ်လှို နောက်ပိုင်းကျတော့သဒ္ဓါ ဝီရှိယအားလျော့ပြီး ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာမှာ ချှတ်ယှုင်းသှားယင် အလှုန်ဖြောင့်မတ်တဲ့ သုဟုဇု မဖြစ်ဘူး။ တသက်ပတ်လုံး အဆုံးတိုင်အောင် မချှတ်မယှင်းပဲ ကျင့်သူားမှ သုဟုဇူဖြစ်တယ်။ တနည်းအားဖြင့်--မရှိတဲ့ဂုဏ်ကို ရှိလေယောင်ဟန်ဆောင်။ပြတတ်တဲ့ကောက်ကျစ်မှု (သ၁ဌေယျ ) ကင်းယင် ဥဇု-ဖြောင့်မတ်သည်မည်တယ်။ မိမိအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး အပြစ်ကင်းယေ င်ဟန်ဆောင်လှည့်စားတတ်တဲ့ မာယာကင်းယင် သုဟုဇု-အလှုန်ဖြောင့်မတ်သည်မည်တယ်။ တနည်းအားဖြင့် ကိုယ်နှုတ်တှို ဖြင့်ကောက်ကျစ်မှုကင်းယင် ဥဇု-ဖြောင့်မတ်သည်မည်တယ်။ စိတ်ဖြင့် ကောက်ကျစ်မှုကင်းယင် သုဟုဇု-အလှန်ဖြောင့်မတ်သည်.မည်တယ်။ နောက်ဆုံး တနည်းကတော့ မရှိတဲ့ဂုဏ်ကို မပြယင်ဥု-ဖြောင့်မတ်သည်မည်တယ်[ မရှိတဲ့ဂုဏ်ကို ကြည်ညိုပြီး လှူတဲ့~.လာဘ်လာဘများကို လက်မခံယင် သုဟုဇူ-အလှုန်ဖြောင့်မတ်.သညမ္ညတယ တူး

စာ ၁၅၂

တှေကိုမပြုတော့မည့်အခေ ကြာင်းများကိုတောင်”ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာထံမှ ဝန်ခံပြောကြားပါတယ်။ ယခု မေတ္တာဘာဝနာ ပူားနေသူမှာ စိတ်ဖြောင့်မတ်ဖို လိုပါတယ်။ တချို့ကတော့ သူမေတ္တာပူားတာကသိပ်မများလှပါဘဲနဲ့ သူမေတ္တာပူားနေတဲ့အကြောင်းဂုဏ်ဖေခ်နေတာက များနေတယ်။ အဲဒါဟာ မဖြောင့်မတ်တဲ့။သဘောပါဘဲ။ စိပ်ပုတီးကြီးတှေ့နဲ့. ခမ်းခမ်းနားနား _ လုပ်နေတာဘ္ရေဟာလဲ စဉ်းစားစရာပါဘဲ။ |

(ငှ) ဆိုဆုံးမလွယ်ရမယ်

.အသ-ဖြစ်ရာ၏ တဲ့ အဆိုအဆုံးပခက်တဲ့သူကို ~ ဒုဗ္ဗစပုဂ္ဂို လ်လှိုခေါ် တယ် အဲဒီလိ ပဝိ၊လ်ဟာ သဘပါးက စေတနာကောင်းနခဲပြောဆိုတာကို မနခံချင်ပဲ ကပ်ဖဲ့လုပ်နေတတ်တယ်။ ဘယ်သူက မြင်သလဲ ဘယ်သူ့ထံက ကြားရသလဲ စသည်ဖြင့် လက်မခံ

မာ ဆရာလပ်တယ်လိလံ ထင်မင်တတ်တယ်။ ဆရာသမာများက

ညှဉ်းဆဲတတ်တယ် ဝန်ခံပေမယ်လှိုလဲ မပြုပြင်ပဲ မတေ်တာကို ပြုမြဲပြု ပြောမြဲပြော နေတတ်တယ်။ အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ဟာတရားထူးရုဘှို ဝေးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဘဲလှို အဋ္ဌကထာမှာ ပြဆိုထားပါတယ် - | |