ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ဒါကြောင့် မင်းသားက ဒီလို အကျပ်ကိုင်ပြီး ပြောပါတယ်၊ “ဓမည်းတော်၊းရေ မြေကို အစိုးရတဲ့ မင်းတို့မှာ ပေးမယ်ဆိုတဲ့စကား အတိုင်းမတည်ပဲ စကားနှစ်မျိုးရှိကောင်းပါ သလား။ သားတော်တောင်းတဲ့ ဒီဆုကိုသာ ပေးတော်မူပါ၊ တခြားဆုကို အလိုမရှိပါ”လို့ အကြဂ်ကိုင်ပြီးပြောပါတယ်၊ ဒီတော့ မင်းကြီးမှာ မငြင်းသာတဲ့အတွက် ပရိယာယ်နဲ့ ဒီလိုသာ ပြောရတော့တယ်- “သားတော်;မြတ်စွာဘုရားရဲ့စိတ်ကို သိဖို့ ခက်တယ်၊ ငါက ပေးဝေမယ်လို့ဘုရားက အလိုမရှိဘူး။ သင္နိထံ မကြွလိုဘူးဆိုယင် ဘယ့်နှယ်မှမတတ်နိုင်ဘူး`လို့ ဒီလို ပရိယာယ်နဲ့ ပြောပါတယ်၊ ဒီတော့ မင်းသားက “ကောင်းပါဗြီႈ မြတ်စွာဘုရားရဲ့စိတ်အလိုကို ကျွန်ုပ် သိရအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်”လို့ပြောပြီး ဘုရားထံကို သွားပါတယ်၊

ကျောင်းတော်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ မြတ်စွာဘု ရားက ဆွမ်းဘုဉ်းဝေးပြီးလို့ ဂန္ဓကုဋိတိုက်ကို ဝင်နေတော်မူတဲ့အခါ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဂန္ဓကုဋိတိုက်ဆိုတာ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးတော်မူတဲ့သီးသန့်ကျောင်းတော်ပါပဲ၊ ဒီလို ဂန္ဓကုဋိတိုက်ထဲမှာ တပါးတည်းချမ်းသာစွာ သီတင်းသုံးနေတော်မူခိုက်ဖြစ်တဲ့အတွက် သုဓနဓင်းသားဟာ စည်းဝေးဆောင်မှာ ရှိနေကြတဲ့ ရဟန်းတော်များထံ ချဉ်းကပ်ပြီး မြတ်စွာဘုရားအား ဖူးမြော်ခွင့်ရအောင် ဆောင်ရွက်ပေးဖို့လျှောက် ထားတောင် းပန် ဝါ တယ်။ ဒီ တော့ ရဟန် ;တော်များက“မင်းသားကလေး ငါတို့ဟာ မြတ်စွာဘုရားကို အလိုရှိတိုင်းသော

ခွင့် ရတယ်”လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုမနထေရ်ထံသွား

ဒီတော့ သုမနထေရိက “မင်းသားကလေး။ လာ လိုက်ခဲ့”လို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးတော့ ဂန္ဓကုဋိတိုက် ပရိဝုဏ်ခေါ်တဲ့သီးခြားဝင်းကလေး အတွင်းမှာထားပြီး ဂန္ဓကုဋိတိုက်ကျောင်းပေါ်

လာရောက်နေတဲ့ အကြောင်းကိုလဲ လျှောက်ထားဝါ တယ် ( မြတ်စွာဘုရားလ သုမနထေရ ခငးကျငးဝေးတ့ ဘုရားနေရာမှာ ထုငတောမူပြီး အဖူးအမြောံခံပါတယ်၊ သုမနမင်းသားက မြတ်စွာဘုရားကိုရှိခိုးကန်တော့ပြီးတဲ့အခါ “မင်းသား။ ဘယ်အချိန်က ရောက်လာသလဲ”လို့ မြတ်စွာဘုရားက မေးတော်မူပါတယ်၊ ဒီတော့ သုမနမင်းသားက “မြတ်စွာဘု ရား ဂန္ဓကုဋိတိုက်ကိုဝင်ပြီးခါစကပဲ

ဖူးမြော်ခွင့် မရနိုင်ဘူး-လို့ ဗြောပြီး သုမနထေရ်ထံ စေလွှတ်လိုက်ကြပါတယ်။ သုမနထေရိကတော့ တနွန်းတည်းလျှောက်လိုက်ရုံနဲ့မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြော်ခွင့် ရအောင် တပည့်တော်အား ဆောင်

မှာ အလွန်အကျွမ်းဝင်ဟန် တူပါတယ်၊ ဒီအတိုင်း မှန်ပါသလားမြတ်စွာဘု ရား”လို့ လျှောက်ပါတယ်၊ အလွန်အကျွမ်းဝင်တဲ့

လို အမှုကိုပြုယင် မြတ်စွာဘုရားတို့စါ သာသနာတော်မှာ ဒီလို

အကျွမ်းဝင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ထူး ဖြစ်နိုင်ပါသလဲ မြတ်စွာဘုရားလို့ မေးလျှောက်ပါတယ်၊ အလှူဒါနကိုလဲပြု သီလကိုလဲဆောက်တည်ဥပုသ်ကိုလဲ ကျင့်သုံးယင် ဒီလို အကျွမ်းဝင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးဖြစ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူပါတယ်။

“မြတ်စွာဘု ရား တဝည့်တော်ဟာ အရှင် သုမန ထေရိလိုဝဲနောင် ဝွင့် တော်မူမည့် ဘုရားတဆူရဲ့ သာသနာတော်မှာ အထူးကျွမ်းဝင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လိုပါတယ်၊ အဲဒီလိုဖြစ်နိုင်အောင် ကုသိုလ်

ဌာနမှာ သုံးလ၀တ်လုံး ဝါကစ်ပြီး မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေ

မင်းသားဝင္နိ ရာ အရပ်ကိုက္ပြသွားလို့ အကျိုးရှိမည်-မရှိမည်ကိုဆင်ခြင်တော်မူဝြီး အကျိုးရှိမည်ကို မြင်တော်မှတဲ့အတွက် “သုမနမင်းသား။ မြတ်စွာဘုရားတို့ဆိုတာ ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရင်ဌာနမှာ

ချက်ကို မြတ်စွာဘု ရားက လက်ခံတော်မှုတာပါ ဝဲ

ဒီတော့ သုမနမင်းသားက “တပည့်တော် သိဝါဝြီဘုရား;နားလည်ဝါ ဝြီဘု ရား”လို့ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာလျွောက် ထားပြီး

ဆောက်လုဝ်စေဝါမယ်။ တပည့်တော်ထံမှ လူလွှတ်ပြီး ပင္ခ်တဲ့အခါ

| က ရား ကြွလာတော်မူပါ လို့ ပင့် လျှောက်ပြီး ခမည်းတော်မင်းကြီး

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၆၀။

ကြွွလာတဲ့အခါ ချမ်းချမ်းသာသာနဲ့ သီတင်းသုံးရန်အတွက် လမ်း

တခု ဆောက်လုပ်စေဝါ တယ်၊ ယူဇနာ ၁၂၀-ဝေးတယ် ဆိုတော့ကျောင်းတိုက်ဝေါင်း ၁၂၀-ဆောက်လုစ်ရမှာပေါ့ မိမိနေရာ မြို့ကိုရောက်တဲ့အခါ ကျတော့ သံဃာတော် တသိန်းနှင့် တကွ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးရန် အတွက် သူကြွယ်တဦးရဲ့ သောဘနခေါ်တဲ့ဥယျာဉ်ကြီးကို အဖိုးတသိန်းနဲ့ ဝယ်ယူပြီး တသိန်းတန်ကျောင်း

သုံးဖို့ ကျောင်းအဆောက်အအုံတွေကိုလဲ ဆောက်လုဝ်စေဝါတယ်။;ဒီလို ဆောက်လုပ်ပြီးတဲ့အခါ “ကိစ္စအားလုံးပြီးပါပြီး မြတ်စွာဘုရားကို ကြွဖို့ လျွောက်ထားဝေးပါ ”လို့ ခမည်းတော် မင်းကြီးထံ

(မတ်ခွာဘူရားအား တျောင်းလ႔ခြ င်း

သုမနမင်းသားက ကြွလာတော်မူရန် ပင့်လိုက်တဲ့အကြောင်း တဆင့်လျွောက်ထားပါတယ်၊ အဲဒီအခါ မြတ်စွာဘုရားဟာ တပည့်ရဟန်း တသိန်းအခြံအရံနှင့် တကွ ကြွချီတော်ဓူပါတယ်၊ လမ်းတ

ထားတဲ့ ကျောင်းတွေမှာ တည တည သီတင်းသုံးပြီး သက်သက်သာသာ ကြွတော်မူပါတယ်၊ သုမနမင်းသားလဲ လူထုပရိသတ်များစွာနှင့်တကွ တလူဇနာအထိ ခရီးဦးကြိုဆိုပြီး ပန်းနံ့သာ။| စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်လျက် တခမ်းတနားပင့်ဆောင်ပါတယီ'

ကျောင်းတော်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဒီလိုလျွောက်ထားပြီး ကျောင်းတော်ကို လှူဒါန်းအပ်နှင်းပါတယ်။

သတသဟသေန မေ ကီတံ)

သတသဟဒေန ဓာပိတံ၊

သောဘန နာမ ဥယျာန၊

မဟာမုနိ၊ ရဟန်းမြတ်အစစ် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ ဓေ အကျွန်ုပ်သည် ႈ သတသဟဒေန )' တသိန်းသောအသပြာငွေဖြင့်၊ ကီတံ။ ၀ယ်ယူထားအပ်သော/# သောဘနံ နာမႈ

ဥယျာနံ]! သီးဂွင့်စုံစွာ ရိပ်ဆာယာနှင့် ကြည်သာအေးမြ ဆိတ်ငြိမ်လှရ ပဓာနသင့်လျော် ဥယျာဉ်တော်ကို။ ဝဋိဂ္ဂဏှ။ လက်ခံတော်မူပါ

မာဝိတၱံ။ ဆောက်လုဝ်အဝ်သော ကျောင်းတော်ကို၊ ဝဋိဂ္ဂဏှ၊ ခံယူ

တော်ကို လှူဒါန်းလိုက်ပါတယ်+

ဆိုတော့ ကျောင်းတော်ကို ငွေတသိန်းနဲ့ ဆောက်တယ်ဆိုတာရယ်;မြတ်စွာဘုရားနှင့်တကွ ရဟန်းတသိန်းနေဖို့ဆိုတာရယ် ဒီအချက်ပါဝဲ ရဟန်းတသိန်းအတွက် တသိန်းတန်ကျောင်းဆိုတော့ တပါး

အလေးပြုတော်မူကြတယ်။ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရား ကျေနဝဲ

တရားကို အလေးပြုပုံ

ဒီနေရာမှာ မြတ်စွာဘုရားဓါ တရားအလေးပြုဝုံကို ဝတ္ထုကြောင်းကလေးတခုနဲ့ ပြရဦးမယ်၊ တချိန်က မြတ်စွာဘုရားဟာဝါဆိုဦးမှာ နယ်လှည့် (ဒေသစာရီ) က္ဗြရန်အတွက် သံဃာတော်

ပိဏ်သဌေးကရော အခြား ဒကာ ဒကာမတွေကရော မကြွဖို့ တား

ကြောင့် အနာထဝိဏ်သဌေးကြီးဟာ စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်ပြီး မှိုင်နေတယ်၊ အဲဒါကိုမြင်ရလို့ သဌေးကြီးရဲ့ ကျွန်မ ဝဗုဏ္ထာ-က မေးတော့ သဌေးကြီးက မြတ်စွာဘုရားအား ဒေသစာရီမကြွဖို့လျှောက်ထားတောင်းပန်တာ မရတဲ့အတွက် ဒီဝါတွင်းသုံးလ၀တ်လုံး မြတ်စွာဘုရားကိုယ်တော်တိုင် ဟောတဲ့တရားကိုလဲ နာရမှာမဟုတ်တော့ဘူး၊ ဘုရားအရှူးရှိတဲ့ သံဃာတော်အား အလိုရှိတိုင်းလှူဒါနဲးရမှာလဲ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ စဉ်းစားနေတဲ့ အကြောင်းကို

ကို ပြန်ကြွလာအောင် ကျွန်မလျှောက်ဝါ့ မလ်လို့ပြောတယ်၊ မြတ်စွာဘုရားပြန်ကြွလာအောင် နင်တတ်နိုင်လို့ရှိယင် နင့်ကို ကျွန်အဖြစ်မှလွ တဲစေမယ်လို့ သဌေးကြီးက ဝြောတယ် ဘ

| အစေအပါး ကျွန်မ မဟုတ်လား၊ ငါပြန်ကြွလာယင် နင်က ငါကို

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၆၄။

ဘလ်လိုကျေးဇူးဝြုမှာလဲ`”လို့ မေးတော်မူပါတယ်၊ ဒီတော့ ဗုဏာက_“တဝည့်တော်မမှာ လှူစရာမရှိဘူးဆိုတာ မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မြတ်စွာဘုရား ပြန်ကြွလာပြီး ဇေတဝန်ကျောင်းမှာ ဝါကဝ်သီတင်းသုံးတော်မူဝါလျွင် တပည့်တော်မဟာ

ဒီလို ပုဏ္ထာရဲ့ ဆောင်ရွက်ချက်ကြောင့် ဓြတ်စွာဘုရားကပြန်ကြွလာငဂြီး ဇဧေတဝန်ကျောင်းမှာပဲ သီတင်းသုံးတော်မူတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းဟာ အလွန်ထင်ရှား ကျော်ကြားသွားပါတယ်။ အနာထပိဏ်သဌေးကြီးကလဲ အားရဝမ်းသာစွာနဲ့ ုဏာကို ကျွန်အဖြစ်မှ လွတ်စေပြီး သမီးအဖြစ်နဲ့ မွေးစားထားပါတယ်၊ ဒါကြောင့်

ရာသွားနိုင်တယ်: ပြုလိုရာ ပြုနိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်အစိုးရတယ်၊ အဲဒါကလဲ အကြောင်းတပါး၊ ရှေးပါ ရမီနဲ့ ပြည့်စုံနေတာကလဲ အကြောင်းတပါး၊ ဒီအကြောင်း နှစ်ပါးကြောင့် ပုဏ္ထာဟာမြတ်စွာဘုရားဇါ သာသနာတော်မှာ ဝင်ပြီး ရဟန်းမိန်းမပြုပါတယ်၊ ရဟန်းမိန်းမပြုပြီး ဝိပဿနာတရားကိုအားထုတ်လို့ ရုပ်နာမ်အဖြစ်အပျက်ကိုမြင်တဲ့ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ဖြစ်နေတဲ့အခါမှာ မြတ်စွာဘုရားက ဓိမိနေမြဲ နေရာမှ ရောင်ခြည်တော်လွှတ်ပြီး ဒီလိုအားပေးတရား ဟောတော၀ဓူဝ၊ တယ။!