ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ချပ်ခုံပေါ်မှာ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး လူးလှိမ့်ပြီး ရာဂမီးအလောင်ခံနေရရှာသတ့။

ဘုရင်မင်းမြတ် ပြန်လာတဲ့အခါ မေးဓြန်းစုံစမ်းပြီး အကြောင်းမှန် သိရတဲ့အပြင် မကြာမီပင် ရသေ့ကြီးမှာ သတိတရားရလာပြီး ထိုပြဿနာဖြေရှင်းသွားနိုင်တယ် ဆိုတာကို ယုံကြည်တဲ့အတွက် မုဒုလက္စဏမဓိဖုရားကြီးကို ရှင်ရသေ့အား ပေးအပ်လိုက်ပါတယ်: ဓိဇုရားကြီးကိုလဲ “သင်ဟာ သင့ိအစွမ်းဖြင့် ရှင် ရသေ့ကို `တောင်ရှောက်ဖို ကြိုးစားပါလေ လို့ တိတ်တဆိတ် မှာကြားလိုက်ပါ

ဒါနဲ့ ရှင်ရသေ့ကြီးက ဓုဒုလက္စဏမိဝုရားကြီးကို ခေါ်ယူပြီး ဘုရင့်အိမ်တော်က ထွက်လာခဲ့ပါတယ်၊ အိမ်တော်ဝင်းတံခါးမှအပြင်ရောက်တဲ့အခါ မိဖုရားကြီးက “ရှင် ရသေ့ကြီး။ ကျွန်မတို့နေဖို့ရာ အိမ်လိုနေပါတယ်၊ ကဲ-သွားဝါချေဦး၊ မင်းထံမှာ အိမ်ကိုတောင်းပါချေဦး”လို့ ဝြောပါတယ်။၊ ရှင် ရသေ့ကြီးက သွားပြီး

ကျင်ကြီးစွန့်နေကြရာဖြစ်တဲ့ အိမ်အိုတခုကို ဝေးလိုက်ပါတယ်။အဲဒီအိမ် ရောက်ပြန်တော့ မိဖုရားကြီးက “မစင်တွေနဲ့ ရွံစရာကောင်းလို့ မဝင်ချင်ဘူးး အညစ်အကြေးတွေကို သုတ်သင်ဖို့ မင်းထံမှ ဝေါက်ပြားနဲ့ ခြင်းတောင်းကို သွားပြီးတောင်းပါချေ”လို့ဝြောပြန်တယ်၊ ရှင်ရသေ့ကြီးက မင်းထံသွားပြီး တောင်းခဲ့တယ်1အညစ်အကြေးတွေကိုလဲ သုတ်သင်ပြီး အိန္ဒိယလူမျိုးတို့ဓါ ထုံးစံ။ အတိုင်း မင်္ဂလာရှိအောင် နွားချေးနဲ့လဲ လိမ်းကျံတယ်၊ အဲဒီလို

| ပဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၉၈။

သုတ်သင်ပြီးတော့လဲ မိဖုရားကြီးက “မင်းထံ သွားချေဦး၊ ခုတင်တောင်းချေဦး။ ကုလားထိုင် တောင်းချေဦး။ အိပ်ရာခင်း တောင်း။ချေဦး၊ ရေလှောင်အိုးကြီး တောင်းချေဦး၊ သောက်ရေအိုး တောင်းချေဦး”စသည်ဖြင့် အိမ်ထောင်ပရိဘောဂ အသုံးအဆောင် တွေကို

လိုက်နဲ့ တော်တော်ကို မောနေရှာမှာဝဲ ဒါပေမယ့် ဖဿဒဏ်ကြောင့် ကိလေသာမီးက လောင်နေတော့ သတိသံဝေဂ မရရှာသေးဘူး၊ နောက်ပြီးတော့ ချိုးဖို့ သုံးဖို့ ရေကိုလဲ သွားခဝ်ရတယ်;သောက်ရေလဲ သွားခဝ်ရတယ်၊ ဒါလောက်နဲ့လဲ သတိသံဝေဂဓရေရှာသေးဘူး။ ဖဿဒဏ်ကြောင့် ကိလေသာအဂူက အတော်ပြင်းထန်နေတဲ့ လက္ခဏာပါဝဲ။

အဲဒီလို မိဖုရားကြီး ခိုင်းသမျှကို အကုန်ဝြုလုပ်ပြီးတဲ့အခါသဝ်သဝ်ရဝ်ရဝ်ခင်းထားတဲ့ ခုတင်ပေါ်မှာ မိဖုရားကြီးက ရသေ့ကြီးနဲ့အတူ ထိုင်နေပါတယ်၊ အဲဒီလို ထိုင်ပြီးတော့ ရှင်ရသေ့ကြီးရဲ့နှုတ်ခမ်းမွေးကို ကိုင်ပြီး “ရှင် ရသေ့ကြီးဟာ ကိလေသာငြိမ်းစေတဲ့သမဏ(ရဟန်း) အဖြစ်ကိုလဲမသိတော့ဘူးလား။ ဗြာဟ္မဏခေါ်တဲ့သူမြတ်အဖြစ်ကိုလဲ မသိတော့ဘူးလား)! ဒါလောက်မှ သတိတရားမရတော့ဘူးလား`“လို့ ခပ်ဆတ်ဆတ် ငေါက်ပြီးတော့ ဆောင့ိဆွဲ

အဲဒီအချိန်အထိ ရှေ့ဝိုင်းတုန်းကတော့ ဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို လုံးဝကင်းနေရှာသတဲ့။ အဲဒီလို သတိရဝြီးတော့ မိဖုရားကြီးကို ဘုရင်မင်းမြတ်ထံ ပြန်အပ်တယ်၊ ပြန်အဝ်ပြီးတော့ ဟိမဝန္တာတောထဲမှာပဲသွားပြီးနေတယ်၊ လူတို့နေရာ မြို့ရွှာဆီကို ပြန်မလာတော့ဘူး။

` ၂၉၉ မုဒုလက္စဏ ဇာတ်၀တ္ထု

ဟိမဝန္တာမှာပဲ သမထဘာဝနာကို ပွါးများအားထုတ်ပြီး စျာန်အဘိညာဉ်တွေကိုလဲ ပြန်ရတယ်။ အဲဒီ ဘဝက စုတေတဲ့အခါ ဗြဟ္မာပြည်ကို လားရောက်ပါတယ်တဲ့။

ဒီ ဝတ္ဆုထဲက ကောက်နုတ်ပြီး မှတ်သားဖို့ လိုရင်းကတော့ဘုရားအလောင်းတော် အရင့် အမာကြီးတောင်မှ ဖဿဒဏ်ကြောင့်ကိလေသာမီး အလောင်ခံရသေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒီရှင်ရသေ့ကြီးမှာ အစကတည်းက ဓုဒုလက္မဏ မိဖုရားကြီးရဲ့ ရုဝ်ပုံသဏ္ဍာန် ကိုယ်အင်္ဂါလက္စဏာကို မမြင်မတွေ့ ရလျှင် တဝ်မက်သာယာတဲ့ရာဂ ဖြစ်နိုင်ဝါ့ မလား၊ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီထက် ရှေးကျတဲ့ အလျင့်အလျင် နေ့တွေကလဲအဲဒီအိမ်တော်ကို နေ့စဉ် ဆွမ်းစားကြွနေတာဝဲ၊ အဲဒီတုန်းကလဲသာမန်အနေအားဖြင့်တော့ မြင်မိမှာပဲ) ဒါပေမယ့် ဖဿဒဏ်ကမဝြင်းထန်သေးလို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ သေးဘူး။ ယခုပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းနောက်ဆုံးနေ့ကျမှ ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့သွားလို့ ရာဂမီးတွေထလာတား နောက်ပြီးတော့ အဲဒီအာရုံဟာ မြင်ပြီးတဲ့နောက် စိတ်ထဲမှာ မပေါ်လာတော့ပဲ ဝျောက်သွားယင်လဲ ရာဂမီးတွေ ဆက်ပြီးလောင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်ရသေ့ကြီးမှာ ဖြစ်ပုံကတော့ အဲဒီတကြိမ် မြင်တွေ့ပြီးကတည်းက စိတ်ကူးထဲမှာ ဓမုဒုလက္ခဏာ မိဖုရားကြီးရဲ့ ရုပ်ဝုံသဏ္ဌာန် ကိုယ်အင်္ဂါ လက္န္ခဏာတွေဟာ ဓာတ်ပုံရိုက်ယူ။ ထားသလိုပဲ တရစ်ဝဲဝဲနဲ့ ထင်ဝေါ်နေတယ်၊ အဲဒီအာရုံကို ထင်ရှား။ တွေ့နေတယ်၊ အဲဒီလို ထင်ရှားတွေ့.နေတဲ့ ဖဿဒဏ်ချက် ပြင်းကာင် ရာဂမီးတွေ အပြင်းအထန် တောက်လောင်

ဥမ္မာဒန္တီဇာတ်မှာ ဘုရားအလောင်းတော် သိဝိမင်းကြီးလဲဥမ္မာဒန္တီကို မြင်တွေ့ရတဲ့ ဖဿကြောင့် ရူးနောက်နောက်ဖြစ်သည်အထိ ဒုက္ခ ရောက်သွားရတယ်။ ဇြစ်ုံအတိုချုဝ်ကတော့ တခုသောနက္စတိဝွဲသဘင်နေ့မှာ သိဝိမင်းကြီးက မြို့ကိုလှည့်ပြီး ရှစားတော်မူ

အိမ်တော်သူ ဧနီးဖြစ်တဲ့ဥမ္မာဒန္တီက ဝြတင်းဝေါ ာ်ကနေစြီး မင်းကြီး

သည်ကို ကြည့် ရှုစုံစမ်းရန် ဗုဏ္ထားတော်တွေကို မင်းကြီးက စေလွှတ်လိုက်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ဗုဏားတော်တွေဟာ ဥမ္မာဒန္တီကိုမြင်ရတာနဲ့ သတိလွတ်ကင်းဝြီး က္ကန္ပြေမဆောင်နိုင်ဝဲ စားသောက်' နေရာမှာ အမှားမှားအလွင်းယွင်း ဖြစ်ခဲ့ကြပါ တယိ်၊ အဲဒါကိုမြင်ရတော့ ဥမ္မာဒန္တီက အဲဒီ ဗုဏ္ထားတော်တွေကို ကျက်သရေမဲ့တယ်ဆိုြီး အိမ်က ဆွဲထုတ်စေခဲ့ပါတယ်၊ ဒါ ကြောင့် ဗုဏ္ထားတော်တွေကမိမိတို့ အရှက်ကွဲတဲ့အတွက် ဥမ္မာဒန္တီအဝေါ်မှာ ရနိငြိုးဖွဲ့.ပြီး “ဥမ္မာဒန္တီဟာ သူယုတ်မ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ မိဖုရား မဖြစ်

- ဓင်းကြီးကလဲ ဝုဏ္ထားတော်တွေရဲ့စကားကို ယုံကြည်ပြီး ဥမ္မာဒန္တီကိုလျစ်လျူရှုထားခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒီကနောက် ဖခင် သငဌေးကြီးကဥမ္မာဒန္တီကို စစ်သေနာဝတိကြီးဖြစ်တဲ့ အဘိဝါ ရကထံ ဆက်သ

| ၃၀၁ ဥမ္မာဒန္တီနှင့် သိဝိမင်းကြီး

လိုက်ပါ တယ်၊ အဲဒီလို စစ်သေနာ၀တိကြီး ကတော် ဖြစ်ကတည်းက ဥမ္မာဒန္တီဟာ “တနေ့နေ့ကျယင် ဘုရင်မင်းမြတ်အား မိမိစါအလှဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြလိုက်မယ်၊ ငါ့အကြောင်း သိစေမယ်”လို့ ဒီလို သူကကြံထားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အဲဒီ မြို့လှည့်လာတဲ့အခါမှာ သိဝိမင်းကြီးအား ဥမ္မာဒန္တီက မိမိအလှဂုဏ်ကျက်သရေတွေကို အစွမ်းကုန် ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါ သတဲ့ 1| အဲဒီအခါ သိဝိမင်းကြီးမှာ ဥမ္မာဒန္တီရဲ့ ရုပ် အဆင်း အင်္ဂါလက္ခဏာတွေကို မြင်တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ စိတ်တွေဟာ ရူးနောက်

ပြီးတော့ အဲဒီအိမ်ကဝဲ လှည့်ပြီး နန်းတော်ကို ပြန်သွားတယ်,နန်းတော်ရောက်တော့လဲ မအိဝ်နိုင် ဓစားနိုင်ပဲ ဥမ္မာဒန္တီရဲ့ ရုပ်အဆင်း အင်္ဂါကိုသာ မြင်တွေ့ပြီး တပြစ်တောက်တောက်နဲ့ မြည်တမ်းနေသတဲ့၊ စိတ်တွေ ဘယ်လောက် ဖောက်ပြန်နေသလဲဆိုတာအတဲခတ်နိုင်အောင် အဲဒီ သိဝိမင်းကြီးရဲ့ မြည်တမ်းပုံ ဂါထာကလေးတဝုဒိကို ရွတ်ပြပါမယ်။| | | - သက္ကော စေဓမေ ဝရ ဒဏဇ္ဇား သောစ လပ္တေထ မေဝ

| ဧကရုတ္တံ ဒိ ရတ္တံ ဝါ။ ဘဝေယျံ အဘိဝါရကော။တ က ဥမ္မာဒန္တ၂ာ ရမိတ္စာန။ သိဝိရာဇာ တတော သိယံ 1- . သတ္တေား။ သိကြားမင်းသည်၊ ဓေ ငါ အား။ ရံး အလိုရှိ။ ရာဆုကို( စေဒဇ္ဇာၤ အကယ်{ရွ်ပေးငြားအံ့။ (သိကြားမင်းက လိုရာရွ ဆုပေးခဲ့လို့ရှိယင်လဲ) ဓေ ငါသည်။ ဝရော။

ဝဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၃၀၂။

တိုင်း အကတလ်မရွ်များ ရနိုင်မယ်ဆိုယင် ဒီလိုတောင်းလူပါ့ မယ်တဲ့;နားထောင် ကြစမ်း-ဘယ်လောက် စိတ်ရူးဝေါက်နေ သလဲဆိုတာ

ဝါ ရကစစ်သူကြီးဖြစ်ပါရစေ။ ဥဝ္မာဒန္တ၂ာ ဥမ္မာဒန္တီနှင့်၊ ရမိတွာန၊

ဆုတောင်းလူဝါ အ့~တဲ့

သိကြားမင် းက လိုရာကိုတောင်းယူဖို့ရာ ဆုလဲဝေးမယ်;ဖြစ်လဲဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုလို့ရှိယင် တည နှစ်ညလောက် အဘိပါရကစစ်သူကြီး ဖြစ်ပါရစေ၊ အဲဒီ တည နှစ်ညလောက် အဘိဝါ ရကစစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး ဥမ္မာဒန္တီနဲ့ ျော်မွေ့ ပြီးတော့မှ တဖန် သိဝိမင်းကြီးဝြန်ဖြစ်ဝါ ရစေလို့ ဆုတောင်းချင်ပါတယ်-တဲ့ ဒီလောက်ထိအောင်မဖြစ်နိုင်တာတွေကို ယောင်ယမ်း ပြောဆိုနေဝါသတဲ့။ အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲဆိုယင် ဥမ္မာဒန္တီရဲ့ ရုပ်အင်္ဂါ လက္ခဏာအာရုနဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာတွေ့နေတဲ့ ဖဿကြောင့်ဝါဝဲႈ ဖဿဟာ မဇီသတဲ့ အရုံနဲ့ခှေးမှေးမှိန်မှိန် လောက် တွေ့လို့ရှိယင် ဝေဒနာ တဏှာ စသည်ကိုနဲနဲ လောက်ဝဲ ဇြစ်စေတယ်၊ အာရုံကို ထင်ထင်ရှားရှား ဝီဖီသသကြီး တွေ့ ရယင်တော့ ဖဿက ဝေဒနာ၊ တဏှာစသည်ကို အကြီးအကျယ် အပြင်းအထန် ဖြစ်စေတတ်တယ်၊ ဆူးဖူးရာမှာ နဲနဲ

လောက်စူးယင် နဲနဲလောက်သာ နာတယ်၊ များများကြီး ူးယင်တော့ များများကြီးနာတယ်၊ အဲဒါနဲ့လဲ တူပါတယ်။

ဖဿကြောင့် ဒေါသ စသည်လဲ ဖြစ်တယ်

ယခုပြောခဲ့တာဟာ ဖဿဒဏ်ကြောင့် ဝေဒနာနှင့် တကွတဏှာရာဂဖြစ်ဝုံပဲ၊ တဏှာရာဂသာ ဖြစ်တတ်တာမဟုတ်သေးဘူး။ဖဿဒဏ်ကြောင့ိ ဒေါ သစသည်လဲ ဖြစ်တတ်သေးတာဝါပဲ၊ ဘယ်လိုလဲဆိုယင် စိတ်ဆိုးစရာအာရုံကို မြင်တွေ့ရတဲ့အခါ ဖြုတ်ကနဲဒေါ သဖြစ်တတ်တယ်၊ ကြောက် စရာကို မြင်တွေ့.ရတဲ့ အခါကြောက်တဲ့ဒေါ သ ဖြစ်တတ်တယ်၊ နားမခံသာတဲ့ စကားကို ကြားရတဲ့အခါမှာ သာငြီးတော့ ဒေါသဖြစ်တတ်သေးတယ်၊ ဂုဏ်ယူစရာအာရုံနဲ့ စိတ်ထဲမှာတွေ့ရလို့ရှိယင် ဓာနလဲ ဖြစ်တတ်တယ်၊

ကံ ကံဇါ အကျိုးမရှိ ဆိုတဲ့ အာရုံ ဒီလို ဒိဋ္ဌိဖြစ်စရာအာရုံနဲ့တွေ့.လို့ရှိယင် ဒိဋ္ဌိလဲ ဖြစ်တတ်တယ်။ မနာလိုစရာ အာရုံနဲ့တွေ့ရလို့ရှိယင်က္ကဿာလဲ ဖြစ်တတ်တယ်၊ ဝန်တိုစရာ နှမြောစရာအာရုံနဲ့ တွေ့ရလို့ရှိယင် မစ္ဆရိယလဲ ဖြစ်တတ်တယ်၊ ဒါက ဖဿကြောင့် အကု

ဖဿကြောင့် ကုသိုလ်လဲ ဖြစ်တယ်

အကုသိုလ်သာ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီဖဿကြောင့် ကုသိုလ်တရားတွေလဲ ဖြစ်တတ်သေးတာဝဲ။ ကြည်ညိုစရာအာရုံနဲ့စိတ်ထဲမှာတွေ့လို့ရှိယင် ကြည်ညိုတဲ့သဒ္ဓါတရားလဲ ဖြစ်တတ်။ တယ်၊ ပေးလှူသင့်တဲ့ အလှူခံဝုဂ္ဂိုလ် လှူဖွယ်၀တ္ထုဆိုတဲ့ အာရုံမျိုး

နဲ့တွေ့ရလို့ရှိယင် အလောဘလဲ ဖြစ်တတ်တယ်၊ သည်းခံသင္ခ်ိတဲ့အနေအားဖြင့် တွေ့ရလို့ရှိယင် အဒေါ သလဲဖြစ်တတ်တယ်၊ ဘုရားအစရှိသော အာရျတွေနဲ့ တွေ့ ရလို့ရှိယင် သတိ အစရှိသော တရားတွေလဲ ဖြစ်တတ်တယ်၊ ဒါကတော့ ကုသိုလ်ဆိုင်ရာတရားတွေဖဿကလြောင့်ဖြစ်ဗုံပါပဲႈ ဒါကြောင့် “ဖဿသမုဒယား ဖဿဇါ