ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ဒါကြောင့် ရှုမှတ်နေတဲ့ ယောဂီကတော့ အဲဒါတွေကိုကိုယ်ပိုင်ဥာဏ်နဲ့ မျက်မှောက်တွေ့.ပြီး သိတယ်၊ သိပုံကတော့

ရှုမှတ်နေယင်း စိတ်ကူးကြံစည်မိယင် စိတ်ကူးတယ် ကြံတယ်သိတယ် စသည်ဖြင့် ရှုမှတ်မိတယ်၊ အဲဒီလို ရှုမှတ်နေယင်း ဘယ်လိုနှလုံးသွင်းဓိလို့ ဘယ်အာရုံဆီ စိတ်ရောက်သွားတယ် ဆိုတာကိုသိရတယ်၊ အဲဒီလို သိရာမှာ ဘယ်လို နှလုံးသွင်းမိလို့ ဆိုတာကဘဝင်နဲ့ အာ၀ဇ္ဇန်းကို ဆိုတာပဲ၊ ဒါ ကြောင့် အဲဒါက မနောဒွါရဆိုတဲ့အကြောင်းကို ကိုယ်တွေ့သိတာပဝဲ)! ဘယ်အာရုံဆီ ရောက်သွားတယ်ဆိုတာက သဘောအာရုံဆိုတဲ့ အကြောင်းကိုသိတာပဲး အဲဒီလိုသိတဲ့အတွက် စိတ်ကူးကြံသိမှုဟာ နှလုံးသွင်းမှုနဲ့ သဘောအာရုံရှိလို့ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်၊ အဲဒီအခိုက်မှာမှ အသစ်ဖြစ်ပေါ်တဲ့ အကျိုးတရားဝဲၤ ငါ ကောင်လဲ မဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းဓမဲ့ ဖြစ်တာလဲမဟုတဲဘူး။ တစုံတယောက်က ဖန်ဆင်းလို့ ဖြစ်တာလဲ မဟုတ်ဘူး အ

နောက်ပြီးတော့ ကြံဓိလို့ ကြံရာအာရုံဆီ ရောက်သွားတယ်လို့လဲ သိတယ်၊ အဲဒါက စိတ်နဲ့အာရုံ တွေ့တဲ့ ဖဿကိုသီတာဝဲ။ နောက်ပြီးတော့ အဲဒီလို စိတ်ထဲမှာ တွေ့သွားလို့ စိတ်ထဲ

သာမှု အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီ တွေ့မှုနဲ့ ချမ်းသာမှု ဆင်းရဲမှုတွေကိုလဲ “ါကောင်မဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်တဲ့ အကျိုးတရားမျဝဲ”လို့ မျက်မှောက်တွေ့အားဖြင့် သိသွားတယ်၊ အဲဒါဟာဝဋိစ္စသမုပွါ ဒ်တရားကို စာတွေ့မဟုတ်ပဲ ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက်တွေ့ပြီး သိဗုံပါပဲ ဒါ ကြောင့် ဖြစ်ခိုက် ဖြစ်ခိုက် ရုပ်နာမ်ကို သူဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အတိုင်း မပြတ်လိုက်ပြီး ရှမှတ်ရတဲ့ သတိဝဋ္ဌာန်နည်းဟာ သဘာဝကျပြီး အင်မတန်ကောင်းတဲ့ နည်းပါပဲၤ

စိတ်ကူးကြံစည်မှုတွေကို ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း လိုက်ပြီးရှမှတ်ကြည့်ပါ၊ စိတ်နဲ့အာရုံကို တွေ့တဲ့ ဖဿဟာ ထင်ထင်ရှားရှား

နေယင်း စိတ်က အိမ်ရောက်သွားယငိ ရောက်တယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ၊ စိတ်ထဲမှာ အိမ်ဆိုတဲ့အာရုံနဲ့ တွေး့နေတဲ့သဘော ထင်ရှားပဲလိမ့်မယ်။ ရွှေတိဂုံဘုရားကို ရောက်သွားယင်လဲ ရောက်တယ်လို့မှတ်လိုက်ပါ၊ စေတီကြီးနဲ့ တွေ့နေတဲ့သဘော ထင်ရှားပါလိမ့်မယ်။မန္တလေးတောင် ရောက်သွားယင်လဲ မှတ်လို က်ပါ) မန္တလေးတောင်ရဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ တွေး့နေတဲ့ သဘော ထင်ရှားပါလိမ့်မယ်။ကိုယ်တိုင်လုပ်နေကျ အလုပ်အကိုင်တွေဆီ စိတ်ရောက်သွားယင်ရောက်တယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ၊ လုဗ်ခင်း ကိုင်ခင်းတွေနဲ့တွေ့နေတာထင်ရှားပါလိမ့်မယ်၊ အခြားနိုင်ငံ တွေဆီ စိတ်ရောက်သွားယင်လဲမှတ်လိုက်ပါ၊ အဲဒီနိုင်ငံက အခြေအနေတွေနဲ့ စိတ်က တွေ့နေတာ

ဒီဇဖဿကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်ပုံလဲ ယောဂီမှာ မျက်မှောက်တွေ့အားဖြင့် ထင်ရှားတာပဲ၊ တခါတရံ ရှုမှတ်နေယင်း စိတ်ကူးကဝမ်းသာစရာဆီ ရောက်သွားတယ်၊ အဲဒါကို မှတ်လိုက်တော့ စမ်းသာစရာနံဲ့တွေ့လို့ ဝမ်းသာတယ်ဆိုတာကို ထင် ရှားသိ ရတယ်;ရယ်စရာအာရုံကို စဉ်းစားမိလို့ ရယ်ချင်လာတယ်၊ အဲဒါလဲ ရှမှတ်ပြီး သိတာဝဲ။ ဝမ်းနည်းစရာကို စဉ်းစားမိတော့ ဝမ်းနည်းမှု ဖြစ်လာတယ်. အဲဒါလဲ ရှုမှတ်ပြီး သိတာဝဲ။ ဒါကြောင့် ယောဂီက ရှုမှတ်နေယင်း အာရုံနဲ့တွေ့မှု ဖဿဆိုတာ စဉ်းစားကြံစည်ဓိလို့၊ အာရုံကလဲပေါ်လာလို့ ဖြစ်တာပဲ၊ ဝမ်းသာတယ် ၀မ်းနည်းတယ်ဆိုတာလဲဝမ်းသာစရာ ဝမ်းနည်းစရာ အာရုံနဲ့တွေ့.လို့ ဖြစ်တာပဲ၊ အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်တဲ့ အကျိုးတရားမျှဝဲး အမြဲတမ်းတည်ရှိနေတဲ့ ငါ ကောင်မဟုတ်ဘူး။ အခိုက်အတန့်.မျှ အသစ်အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကြောင်းအကျိုးမျဝဲလို့ သဘောကျသွားဝါတယ်။၊ အဲဒါဟာ ဝဋိစ္စ

အင်မတန်ကောင်းပါတယ်၊ ကဲ ဆိုကြရမယ်။ |

| စိတ်ကူးထဲမှာ အာရုံနဲ့တွေ့.လို့ ခံစားမှုဝေဒနာဖြစ်

| ဝမ်း သာစရာနဲ့တွေ့လို့ ဝမ်းသာမှုဖြစ်သည်။| ဝမ်းနည်းစရာ စိတ်ဝျက်စရာနဲ့တွေ့.လို့ ဝမ်းနည်းမှုနကး ယာစီရဲ့ သိပုံက ဒါလောက်

ဝဋိစ္စသမုဝ္ပါဒဲတရားတော်ကြီး ၃၉၆။

မကသေးဘူး။ သမာဓိဉာဏ် သူ့.ထက်ရင့်သန်လာတဲ့အခါကျတော့။မှတ်တိုင်း မှတ်တိုင်း မှတ်သိရတဲ့ အာရုံရော မှတ်သိတဲ့ စိတ်ရော။

အဲဒီအခါကျတော့ စိတ်ကူးတယ်၊ စဉ်းစားတယ်၊ ကြံတယ်၊ သိ

ဆိုတာတွေဟာ တခုပြီးတခု ခဏဓစဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘောတရားချည်းပဲ၊ မမြဲတာတွေချည်းပဲ၊ နှစ်သက်ဖွယ် အားကိုးဖွယ် မရှိတဲ့ ဆင်းရဲချည်းဝဲ၊ အတ္တကောင် သတ္တဝါကောင် ငါကောင်မဟုတ်တဲ့ သဘောတရားမျွချည်းဝဲလို့ ဒီလိုလဲ ကိုယ်ဝိုင်ဉာဏ်ဖြင့် ရှင်း

က အြန

အမှန်မသွား အမှားသိမြင်။

အဝိဇ္ဇာဖုံး ကောင်းလုံးမှတ်ထင်၊

ဝိညာဏ်မျိုးစေ့ စရဤဖြစ်လျှင်။

' နာမ်နဲ့ရုပ်လဲ ပူးတွဲပါဝင်,!

ကောင်းဆိုးများ ခံစားမိရိုးပင်။

ဤ ၀ဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီးကို ရိုသေစွာ နာယူမှတ်သားကြရသော ဓမ္မဿ၀န ကုသိုလ်ကံစေတနာတို့ဇါ အစွမ်းအာနုဘော်ကြောင့် ယခု တရားနာပရိသတ်အပေါင်း သူတော်ကောင်းတို့သည် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်လျက် ဖြစ်နေသော ဝဋိစ္စသမုွါဒ်တရားတို့ကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်အောင် ရှုမှတ်နိုင်ကြစ္ပါဝိပဿနာဉာဏ်အစဉ် အရိယမဂ်ဥာဏ်အစဉ်ဖြင့် ဆင်းရဲခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာမြတ်ကို လျင်ခြန်စွာ ဆိုက်ရောက်ရွှဲမျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါ စေး

သာဓုသာဓုသာဓု 1

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ပဉ္စမဝိုင်း ပြီးပြီ၊

၀ထမတွဲ ဤတွင် ပြီးဓါ {|