ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

| ၃၆၉ မြင်ရုံနဲ့ မာတာ ပူတာကို မသိနိုင်

အထူးသတိဝြုရမယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အသံကို ကြားရရုံနဲ့ ကြားရတဲ့အရာဟာ ခက်မာကြမ်းတမ်းတယ် နူးညံ့တလ်လို့. သိနိုင်ပါ့မလား။ မသိနိုင်ပါဘူး၊ အဲဒါကို ဂူတယ် အေးတယ်လို့ကော သိနိုင်ပါ့

ရှားနေတယ်လို့ကော သိနိုင်ပါ့ မလား), ကြားရရုံနဲ့တော့ မသိနိုင်ပါဘူး၊ ထို့အတူ နံရရုံနဲ့လဲ မသိနိုင်ဘူး၊ စားရရုံနဲ့လဲ မသိနိုင်ဘူး;မြင်ရရုံနဲ့လဲ မသိနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မြင်ရရုံနဲ့ သိနိုင်တလ်လို့ထင် နေတတ်ကြတယ်ၤ အဲဒါကို စစ်ဆေးဝြဝါဦးမယ်၊

မြင်ရှုံနဲ့ တာ ငူတာကို မသိနိုင်

သံတုံး ကျောက်တုံးကြီးတွေ မြင်တဲ့အခါ မြင်ရုံနဲ့ ခက်မာ

အဲဒါဟာ အမှန်ကတော့ မြင်ရုံနဲ့ သိတာ မဟုတ်ဝါဘူး၊ ရှေးက

ြီး အနုဓာနအားဖြင့် မှန်းဆသိတာသာ ဖြစ်ပါတယ်၊ မြင်ရုံနဲ့သိတာကတော့ အဆင်းကိုသာ သိနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒီလို မြင်ပြီးတော့ရှေးက မြင်ဖူး စမ်းသဝ်ဖူးတဲ့ သံတုံးကျောက်တုံးများနဲ့ နှိုင်းဆဝြီးမာတလ်လို့ အနုမာနအားဖြင့် သိခြင်းဖြစ်ပါတယ် တခါတရံမှာမျက်မြင်အားဖြင့် ဓာတယ်ထင်ိဝြီး နင်းလိုက်ဓိလို့ ရ္ဆှံ.ဗွက်ထဲ ကျွံကျသွားတာဟာ ဒီနေရာမှာ အမှန်သိမဟုတ်ကြောင်း ခိုင်လုံတဲ့ သာဓကာဝါဝဲၤ နောက်ပြီးတော့ ဗူတယ် အေးတယ်ဆိုတာကိုလဲ မြင်ရုံနဲ့။ မသိနိုင်ဘူး ဒီနေရာမှာလဲ သံချောင်းတို့ အိုးခွက်တို့ကို အေးတယ်

ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေ သာကေတွေ အများကြီးပဲ ရှိပါတယ်၊

လှုဝ်တာတိုလဲ မြင်ရုံနဲ့ မသိနိုင်ဘူး

လှုပ်ရှားတဲ့ ဝါယောဓာတ်ကိုလဲ မြင်ရုံနဲ့ မသိနိုင်ဘူး;ကိုယ်နဲ့တွေ့ထိပြီးမှ မျက်မှောက်တွေ့ အားဖြင့် သိနိုင်တယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုယင် ဝါ ယောဓာတ်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့တွေ့ထိပြီး သိရတဲ့သဘောတရားဖြစ်လို့ပါဝဲ၊ ဒါ ဖြင့် ယခုမြင်ရုံနဲ့ လှုဝ်နေတာ သွားနေတာကို သိတာက ဘယ်သဘောလဲဆိုယင် အဲဒါက ဟိုနေရာမှာမြင်လိုက် ဒီနေရာမှာ မြင်လိုက်နဲ့ နေရာပေါင်းများစွာမှာ ရွှေ့ရွှေ.ပြီး

ဒီနေရာမှာလဲ ရထားနှစ်စင်းဆုံပြီး ရဝ်နေရာမှ ကိုယ့်ရထားက

ထင်ရတာရယ် ဒီလို ထင်ရတာတွေဟာ မြင်ရုံနဲ့. လှူုပ်ရှားတာကိုမျက်မှောက် အမှန်အားဖြင့် မသိ နိုင်ဘူးဆိုတာကို ထောက်ခံတဲ့သကသေ သာဓကတွေဝး (၆၂၂

ဒတာကြီးတဦးဇါ ဆုံးဖြတ်ချက်

စစ်ကိုင်းနယ်မှာတရားဝါ သနာပါတဲ့ဒကာကြီးတဦးရှိတယ်;သူက ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားစာတွေကို တော်တော် လေ့လာလိုက်စားထားပါတယ် အထူးအားဖြင့် ကြောင်ပန်း တရားနည်းကို သဘောကျပြီး လေ့လာခဲ့ပါတယ် တော်တော်လဲ ကျေပွန်နေဝါတယ်။ အဲဒီဒကာကြီးဟာ ဘုန်းကြီးရေးတဲ့ ဝိပဿနာရှုနည်းကျမ်း ပထမတွဲ

က ဘုန်းကြီးကိုလဲ သူမတွေ့ဖူးသေးဝါ ဘူး၊ ကျမ်းစာအုဝ်ကို တွေ့ရရုမျှနဲ့ ဘုန်းကြီးတို့ညွှန်ပြနေတဲ့ သတိပဋ္ဌာန်ရှုမှတ်နည်းကို သူကကောင်းကောင်း သဘောကျနေတယ်၊ တနေ့တော့ ဒီးဒကာကြီးက

ကြီးထံ တမင်လာတာပါပဲ၊ ရောက်လာတဲ့အခါမှာ သူဟာ ကြောင်၀န်းတရားစာအုင်တွေကို ကောင်းကောင်း လေ့လာခဲ့တဲ့အကြောင်း,ဝိပဿနာရှုနည်းကျမ်းကို ကြည့်ရှုရတဲ့အတွက် ဖြစ်ခိုက်ရုဝ်နာမ်ကို

အနှစ် ၂၀-~ကျော်လောက်ကဝါ။' သခု မဟုတ်ပါဘူး။

အမိန့်ပေးလိုက်တယ်၊ ဒါနဲ့ ဒီဒကာကြီးဟာ အဲဒီ ဘုန်းကြီးဆီကိုရောက်သွားရတယ်။ ဒီတော့ ဘုန်းကြီးက “ဒကာကြီး ဘုန်းကြီးညွှန်ပြနေတဲ့ ဝိပဿနာ အလုပ်တရားကို မှားတယ်လို့ဆိုတာ

မှားတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ဝါတလ်လို့ ဒကာကြီးက ဝန်ခံ

ဘယ်အရျက်မှာ ဘယ်လိုမှားတာလဲလို့ ဘုန်းကြီးက စိ

တပည့် တောံ လက်တွေ့ ပြပါ မယ်။ ခေါ င်းအုံးတလုံးကိုပေးပါ၊ ဟောဒီမှာ ကြည့်ဝါလို့ဆိုပြီး ခေါင်းအုံးကို လက်နဲ့မြှောက်ထားယင်း သူက လှုဝ်ပြတယ်။ အဲဒီလို ပြနေယင်း ကဲ-အရှင်ဘုရားဘယ်တရားတွေ ဝျက်နေတာကို မြင်ပါသလဲလို့ အဲဒီ ဒကာကြီးကမေးလျှောက်ပါသတဲ့၊

ဟာ .. ဒကာကြီးလှုဝ်နေတဲ့ ၀ဝါယောဓာတ်တွေ ပျက်နေတယ်လို့ ဘုန်းကြီးက ဖြေပါ သတဲ့

အဲဒါ တွေ မှားနေတာပါ ပဲဘုရား။ အရှင်ဘု ရားမျက်စိနဲ့မြင်တာဟာ အဆင်းရုပ် ရူပါရုံသာ ဖြစ်ပါတယ်၊ အဲဒီမြင်နေတဲ့ အခိုက်မှာ ရှုလို့သိယင် အဲဒီ မြင်ရတဲ့ အဆင်းရုဝ်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ကိုသာသိနိုင်ပါတယ်၊ လှုပ်ရှားတဲ့ ဝါယောရုပ်ကို မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်ပါဘူး;ဒါကြောင့် မြင်ခိုက်မှာ လှုပ်ရှားတဲ့ဝါ ယောရုပ်ရဲ့အဖြစ်အပျက်ကို

တွေ့ရတဲ့တရားကို ရှေးဦးစွာ ရှုပြီး သိရပါတယ်၊ ပြီးတော့မှ တ

ခြားတရားကို အနုမာနအားဖြင့် မှန်းဆပြီး ရှုရ သိရပါတယ်၊ ,သူ.ဒွါ ရနဲ့ သူ့အာရုံကိုက်မှ သဘာဝကျဝါ တယ်၊ ဝါယောရုဝ်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့ တွေ့ထိပြီးသိရတဲ့ အာရုံ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကိုယ်တိုင်

ရှားနေယင်းဖြစ်ဖြစ် ရှုမှတ်ယင် အဲဒီလှုပ်ရှားတဲ့ ဝါယောရုမ်ရဲ့ `အဖြစ်အပျက်ကို သိနိုင်ပါတယ်၊ ယခု အရှင်ဘုရားက မတွေ့.ထိရ။ဝါဝဲ မြင်ရုံနဲ့ လှုဝ်ရှားဝါယောတွေ ျက်နေတာကို သိတယ်ဆိုတာသဘာဝမကျဝဲ မှားနေဝါ တယ်ဘု ရားလို့ ဖြေရှင်း လျွောက်ထားခဲ့ပါသတဲ့။ `

ဟုတ်တယ်၊ တချို့က ရှုပုံရှုနည်းကိုပြတဲ့ မဟာသတိ၀ဋ္ဌာ

သေချာတဲ့ နည်းလမ်း

ဒါဝေမယ့် သေချာတာကတော့ မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်

ပါးမှာ ပေါ်ခိုက်ဝေါ်ခိုက် ရုပ်နာမ်ကို ရှုတာက အသေချာဆုံးဝဲ။ဓလွဲနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် “ဧကာယနော မဂ္ဂေါ-တကြောင်းတည်းသောလမ်း-မလွဲမမှားနိုင်သောလမ်းပါ ”လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဝန်ခံထားပါတယ်။ ယခုပြောနေတဲ့ ကာယဝိညာဏ်ဆိုင်ရာ ကာယဒ္ဓါရကဆိုယင် ကိုယ်ထဲကဖြစ်ဖြစ်၊ အပြင်ပကဖြစ်ဖြစ် တွေ့ထိစရာတခုခုနဲ့ တွေ့ထိပြီး သိရတဲ့အခါ အဲဒီ အတွေ့.အထိကို ရှုမှတ်ပြီးသိဖို့ လိုပါတယ်၊ အဲဒီလို ရှုမှတ်ပြီး မသိယင် အဲဒီ အတွေ့. အထိကိုဝဲ အဝိဇ္ဇာအစရှိသော ကိလေသာတွေနဲ့ စ္စဲလမ်းသွားတယ်။ ဘယ်လိုလဲဆိုယင် မြဲတယ်လို့လဲ စွဲလမ်းတယ်ၤ ချမ်းသာတယ် ကောင်းတယ်လို့လဲ စ္ထဲလမ်းတယ်၊ အသက်ရှင်နေတဲ့ သတ္တဝါကောင် ငါကောင် အတ္တကောင်လို့လဲ စွဲလမ်းတယ်၊ ဆံပင်နဲ့ ထိတဲ့အခါဆံဝင်ကို မြဲတဲ့အနေ စသည်ဖြင့် စွဲလမ်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ဆံဝင် သူ့ဆံပင်တွေကို သာယာ နှစ်သက်နေကြတားၤ မျက်ခုံးမွေးနှုတ်ခမ်းမွေး စသည်ကိုလဲ စွဲလမ်းတာပဲ,; ခြေသည်း လက်သည်းတွေလဲ စွဲလမ်းတာပဲ၊ သွားတွေ အရေတွေ အသားတွေ အကြောတွေ အစရှိတဲ့ အစိတ်အဂိုင်းတွေလဲ စွဲလမ်းတာပဲ။| ထိတိုင်း ထိတိုင်း အဲဒီ တွေ့ထိတာကိုရှုမှတ်ပြီး “ထိရတဲ့သဘောမျှပဲ။ မမြဲဘူး။ ဆင်းရဲဝဲး အတ္တမဟုတ်တဲ့ သဘောတရားမျှ

ပဲလို့ သိသိ သွားယင်တော့ အဲဒါတွေကို ဓစွဲလမ်းတော့ဘူး။“အနိဿိတော စ၊ မစွဲမမှီဓူဉ်လည်း၊ ဝိဟရတိ။ နေဇါ ဆိုတဲ့ သတိပဋ္ဌာန်ပါ ဠိတော်နဲ့အညီ ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒါဟာ ဝိပဿနာလမ်းမှန်ပေါ် ရောက်နေတာပါပဲ၊ ဒီ လမ်းအတိုင်း-နောက်မဆုတ်ဝဲ သွားယင် မဂ် ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်တော့မှာပါပဲ၊ သေချာနေပါပြီ၊

ယခု ကာယဝိည၀ဏ်ပဖြစ်ဖို့ အကြောင်းဖြစ်တဲ့ ကာယ၀ပသာဒဆိုတာလဲ ပြောခဲ့ပြီး တွေ့ထိရတဲ့ ပထဝီ တေဇော ဝါ ယောဆိုတဲ့ ဖောဋ္ဆ္ဌဗ္ဗရုဝ်တွေအကြောင်းလဲ ပြောခဲ့ပါပြီ၊ အဲဒီ နှစ်မျိုးထဲမှာကိုယ်အကြည်ရုဝ်ဆို တာကလဲ အသွေးအသားကောင်းတဲ့ တကိုယ်လုံးမှာ အနှံ့အဝြားရှိနေတယ်၊ အဝတ် နေလေ နေဗူစသည်နှင့်သက်ရှိ သတ္တဝါ ရဲ့ ရုဝ်ကိုယ်ဆိုတဲ့ တွေ့ထိစရာတွေကလဲ နေရာတ-ကာဓမှာ အနှံ.အပြားရှိနေတယ်' ကိုယ်ထဲကလဲ ဆံပင် အမွေး အသား အရေ အစရှွတ့ တွေး့ထစရာတွေကလ တကုလလုးဓမှာ အနှ့အပြားရှိနေတယ်,; ဒီတော့ ကိုယ်အကြည်ရုင်နဲ့ အတွင်းအပြင် တွေ့ထိစရာတွေဟာ တခုမဟုတ် တခုနဲ့ တွေ့ထိဖို့ရာ အခါခဂဝ်သိမ်းအဆင်သင့ိ ဖြစ်လျက်ချည်း ရှိနေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် နှလုံးသွင်းကြည့်လိုက်ယင် ဒီကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်နေရာကမဆို အတွေ့အထိတခုခုကို ထင်ရှားသိနိုင်ပါတယ်၊ အတွေ့အထိ မဖြစ်နိုင်တဲ့ နေရာရယ်လို့ အဝ်တဇျားစာလောက်တောင် လွတ်လဝ်တဲ့ နေရာ မရှိဘူး;ခေါင်းထဲကို နှလုံးသွင်းလိုက်ယင် ခေါင်းထဲက ဆံဝင်နဲ့လဲ တွေ့.ထိနေတယ်၊ အသွေး အသား ဦးနှောက် စသည်တို့နဲ့လဲတွေ့ထိနေတယိၤ ကိုယ်ထဲမှာ နှလုံးသွင်းကြည့်လိုက်ယင်လဲ အသွေးအသား။ အစာသစ် လေ စသည်တို့နဲ့ တွေ့ထိနေတယ်၊ လက်ထဲ ခြေထဲ

ဝဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၃ ၇၆။

ထိနေတယ်၊ အဲဒီလို ထိသိနေတာဟာ “တာယဥဉ္စ ပဋိစ္စ ကိုယ်အကြည်ရုပ်ကိုလဲ စွဲမှီရ။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗေ စ ပဋိစ္စ၊ တွေ့ ထိစရာရုပ်တို့ကိုလဲ

ဖြစ်ပေါ်သည်`”လို့ ဟောထားတဲ့အတိုင်း ကိုယ်အကြည်ရုပ်နဲ့ ထိ။ စရာ ဒီ နှစ်မျိုးကိုစွဲမှီပြီး အခိုက်အတန့်.မျှ အသစ် အသစ် ဖြစ်ပေါ်“ လာတဲ့ ကာယဝိညာဏ်စိတ်ဝဲ၊ ဒါကြောင့် “ကိုယ်အကြည်ရုဝ်နဲ့ထိသိစရာကိုမှီရွ် ထိသိမှုဖြစ်သည် လို့ ခုတင်က ဆောင်ဗုဒ်ပေးခဲ့တယ်၊ အဲဒီလို ထိသိတဲ့အခါမှာ ကိုယ်အကြည်ရုဝ်ရယ် ထိစရာရယ်ထိသိမှုရယ် ဒီသုံးမျိုး ဆုံမိသွားတယ်။ ဒါကြောင့် ထိတွေ့.မှုဆိုတဲ့ဖဿ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်၊ ကဲ-ဆိုကြရမယ် {|

ကိုယ်အကြည် ထိစရာ ထိသိမှု ဟူသော တရားသုး

ါးဆုံဓိလို့ ထိတွေ့ဖဿဖြစ်သည်

ထိတွေ့.မှုက ကောင်းတဲ့ အတွေ့ကလေးများကို ထိတွေ့ရယင်ကိုယ်ထဲမှာ တွေ့ပြီး ကောင်းသွားတဲ့ သုခဝေဒနာ ဖြစ်တယ်၊ အဲဒါကို ကိုယ်ချမ်းသာလို့ ခေါ်တယ်၊ ဆိုးတဲ့ အတွေ့ကလေးများကိုထိတွေ့ ရယင် ကိုယ်ထဲမှာ အတွေ့.ဆိုးပြီး အခံရခက်တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်တယ်၊ အဲဒါကို ကိုယ်ဆင်းရဲလို့ ခေါ်တယ်၊ အဲဒီမှာ ထိတွေ့မှု ဖဿက ထင်ထင်ရှားရှား များများကြီး တွေ့သွားယင် ဝေဒနာကလဲ ထင်ထင်ရှားရှား များများကြီး ဖြစ်တော့တာပဲ။ ဖဿကမထင်မရှား နဲနဲ တွေ့ယင် ဝေဒနာကလဲ မထင်မရှား နဲနဲပဲ ဖြစ်တယ်၊ ဥပမာ ဆူးစူးတဲ့အခါ နဲနဲစူးယင် နဲနဲနာတယ်၊ များများစူး