ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး (ပထမတွဲ)

ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့နိ ပေါ်ထွန်းသော၊ စန္ဒော၊ လမင်းသည်။ပူရေတိယထား ဝိုင်းဝိုင်းတိတိ အလုံးစုံပြည့်လေဘိသကဲ့သို့။ တွံ;သင်သည်။ သဒ္ဓမ္မ ဝိပဿနာတည်းဟူသော သူတော်ကောင်း

လိုက်ပါ လော့၊ ၀ညာယး ဝိပဿနာပညာအရိယမင်္ဂပညာသည် ;ပရိပုဏာယ' ပြည့်စုံလတ်သော်၊ ဒုက္ခဿန္တံ။ ဝဋိဆင်းရဲစါ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို [] ကရိဿတိ၊ ပြုနိုင်ပေလတ္တံ.-လို့-

လမှာလဲ ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာတွေက ယောဂီရဲ့ အခြေအနေကို မေး

ထေရီမှာတော့ မြတ်စွာဘု ရားက အားဝေးဟောဝြောတဲ့ အဲဒီဂါထာကို ကြားနာရသည့် အဆုံးမှာ အရဟတ္တမဂ်ဖိုလ်ကို ရောက်ပြီး

အထိ အကျိုးများမည်ကို မြင်တော်မူတဲ့အတွက် မြတ်စွာဘုရား

တော်မှာ ပြန်လည်သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့တာဝဲ၊ အဲဒါဟာ ငါတို့မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဓမ္မဂရုဖြစ်ပုံ တရားအလေးပြုပုံ သက်သေသာခေက တခုပါဝဲး အခြားသော မြတ်စွာဘုရားများလဲ ဒီလိုချည်းဝဲတရားကို အလေးပြုတော်မူကြပါတယ်။

| ပဋိစ္စသမုဂ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၆၆။

| ဒါကြောင့် သုမနမင်းသားကလဲ တရားကိုအလေးဗြုတော်။ မူတဲ့မြတ်စွာဘုရား အားရ ကျေနဗ်တော်ဓူစေရန်အတွက် ခုတင်ကဝပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အိမ်တော်သူ အိမ်တော်သားများနဲ့ အမတ်များကိုဓှာထားပြီးတော့ ခါး၀တ်နဲ့ ကိုယ်ရုံ အဝတ် ၂~-ထည်မျွ ရိုးရိုးကလေး ဝတ်ရုံဝါတယ်။ အဝတ်ရဲ့ အသွေးအရောင်ကိုတော့ အဋ္ဌက

ထာက ဒီနေရာမှာ ဖော်ပြမထားဘူး၊ ၀တ်ဖြူစင်ကြယ်ဆိုယင်လဲ

ယင်တော့ ရသေ့ပြုလုဝ်တလယ်လို့ ဆိုရမှာတေါ့၊ အဲဒီလို အဝတ်

၂-ထည်မျှ၀တ်ရုံပြီး ဆယ်ဝါးသီလကို ဆောက်တည်လျက် ဘုရား

|” ကျောင်းတော်မှာနေတယ်ဆိုပေမလ့် တခြားမှာနေတာမဟုတ်ဘူး။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အလုဝ်အကျွေးဖြစ်တဲ့ သုမနမထေရံရဲ့ အနီးဓမှာပဲ နေတယ်၊ ဒီလိုနေပြီးတော့ သုမနမထေရိ မြတ်စွာဘုရားအား ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ပြုစုပုံ၊ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆည်းကပ်ပုံတွေကို လေ့လာကြည်ညိုနေဝါတယ်'; ဒီလို လေ့လာနေယငိး အဲဒီသုမနမထေရိလိုဝဲ နောင်အခါမှာ ဘုရားရဲ့ အလုပ်အကျွေးအဖြစ်ဆုတောင်းလိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြစ္စာ ဖြစ်နေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဝါကျွတ်ခါနီးမှာ အိမ်ကိုဝြန်ပြီး ခုနစ်ရက်ဝတ်လုံး အလွန်ကြီးကျယ်တဲ့ အလှူဂွဲကြီးကို ပြုလုပ်ပါတယ်၊ ဓုနစ်ရက်မြောက်နေ့ဓှာ တသိန်းသော ရဟန်းတော်တို့အား တိစီ၀ရိတ်သက်္ကန်း သုးထည် စီလှူပြီးတော့ ဒီလို ဆုတောင်းပါတယ်။

“မြတ်စွာဘုရား၊ တပည့်တော်ဟာ သူဇနာ ၁၂၀ ရှိတဲ့ခရီးလမ်းတလျျောက်လုံးမှာ တယူဇနာလျှင် ကျောင်းတိုက်တခုစီ

အား တိစီ၀ရိတ်သင်္ကန်း သုံးထည်စီ လှူဒါန်း ဆက်ကပ်သည်အထိ

တွေကို ပြ့တာဟာ လူမင်းစည်းစိမ် နတ်မင်းစည်းစိမ် သိကြားမင်းစည်းစိမ် ဗြဟ္မာမင်း စည်းစိမ်တွေအတွက် မဟုတ်ပါ၊ အဲဒီ လောကီ

မြတ်စွာဘုရားဇါ အလုပ်အကျွေးအဖြစ်ကို တောင့်တပြီး ပြုခြင်းဖြစ်ပါတယ်၊ ဒီ ကောင်းမှုအပေါင်းကြောင့် တ၀ည့်တော်ဟာ နောင်အခါ၌ အရှင်ဘုရားဇါ အလုဝ်အကျွေး သုမနမထေရဲတဲ့သို့ တဆူ

ဒီအခါမှာ ပဒုမုတ္ဆရမြတ်စွာဘုရားက အနာဂတံသ ဉာဏ်နဲ့ ဆင်ခြင်တော်မူပါတယ်၊ သုမနမင်းသားရဲ့ စိတ်အလိုဟာ ကြီးကျယ်တယ်၊ ပြည့်စုံမာလေလား မပြည့်စုံဝဲ ရှိမှာလေလားလို့ ဆင်ခြင်တော်မူပြီးတော့ မုချ ပြည့်စုံမယ်ဆိုတာကို မြင်တော်မူတဲ့အ

က္ကစ္ဆိတံ ၀တ္ဆီတံ တုလှံ။ သဗ္ဗဓေဝ သမိဇ္စျတု

တုယှ၊ သင်ဇါ / က္ကစ္ဆိတံ ၀တ္ဆိတၱ၊ လိုလား တောင့်တသမျှသည်၊ သဗ္ဗဓေဝ။ အလုံးစုံပင်လျှင်၊ သမိဇ္စျတု၊ ပြီးစီး ပြည့်စုံစေသ။

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး။ ၂၆၈။

တည်း၊ သဗ္ဗေ။ အလုံးစုံကုန်သော။ သက်ီဝွါ၊ သင်ဇါါ ကောင်းမြတ်သော အကြံအစည်တို့သည်၊ စန္အော ဝန္နရသော ယထာ တိထီရက်စေ့ ဆယ့်၏ ရက်နေ့ ပေါ်ထွန်းသောလပြည့် ဝန်းကဲ့ သို့;ဗူရေန္ဘု။ လိုလေသေးမရှိ ရအောင် ပြည့် ဝစေကုန် သတည်း။

ဒီလို မြတ်စွာဘုရားက ဆုပေးလိုက်တဲ့အခါမှာ သုမနမင်းသားဟာ အလွန်၀မ်းမြောက် သွားတယ်၊ နောက်တနေ့မှာပဲ

နောက်က လိုက်နေရတော့မလိုတောင် ဖြစ်နေပါတယ်တဲ့။၊ အဲဒီဘဝကစပြီး ကမ္ဘာတသိန်းကာလဝတ်လုံး ဝါ ရမီတွေကို ဖြည့်ကျင့်လာခဲ့ပါတယ်၊ ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်နိပါတ်တွေထဲမှာ`ဘုရားအလောင်းနှင့်အတူတကွ ပါ ရမီဖြည့်ဖက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဘဝတွေ များစွာရှိပါတယ်။ တခါတရံမှာ ဘုရားအလောင်းက မင်းဖြစ်ပြီး အရှင်အာနန္ဒာအလောင်းက အမတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ တခါတရံမှာ အရှင်အာ

တယ်။ တခါတရံမှာ ဘုရားအလောင်းက လူဖြစ်ပြီး အရှင်အာနန္ဒာအလောင်းက နတ်ဖြစ်ခဲ့ သိကြား ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ တခါတရံမှာ အရှင်

သိကြား ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ တခါတရံမှာ ညီအစ်ကို ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒီပုံဒီနည်းဖြင့် တဦးနဲ့တဦး ရင်းရင်းနှီးနှီး ကူညီဖက်ဖြစ်ပြီး ပါရမီတွေကို ဖြည့် ကျင့်လာခဲ့ ပါတယ်။

တော် အဓိတောဒနရဲ့သား ဖြစ်လာပါတယ်။၊ မြတ်စွာဘုရားရဲ့.

ဝမ်းကွဲညီပေါ့၊ ဒါကြောင့် “ညီတော်အာနန္ဒာ”လို့ ပြောဆိုနေကြပါ

. ဝါ သီတင်းသုံးပြီးတဲ့ နောက်ဥရုဝေလတောက ရသေ့တထောင်ကိုချွတ်တော်မူပါတယ်၊ အဲဒီ ရသေ့တထောင်က ဖြစ်လာကြတဲ့ ရဟန္တာတထောင်နဲ့ ရာဇဧဂြိုဟ်ပြည်ကို ကြွတော်မူပါတယ်၊ အဲဒီ ရာဇဂြိုဟ်မှာ သီတင်းသုံးနေခိုက် ခမည်းတော် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးကစေလွှတ်ပြီး ဝင့် တဲ့အတွက် ကဝိလဝတ်ပြည်ကို ကြွတော်မူပါတယ်၊ ကဝိလဝတ်ပြည်မှာ နေသင့်သလောက် သီတင်း သုံးတော်မူပြီး ဝြန်ကွွသွားတဲ့အခါ ညီတော်အာနန္ဒာမင်းသားဟာ ဘဒ္ဒိယအနုရုဒ္ဓါ အစရှိတဲ့ သာကီဝင်မင်းသားတို့နှင့်အတူ ဘုရားရှိတောိမူရာ အနုဝိယနိဂုံးသို့ သွားရောက်ပြီး ရဟန်းဝြုခဲ့ပါတယ်။

ယခု ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အရှင်အာနန္ဒာမှာ ကမ္ဘာ တသိန်း .ထက်မှ စပြီး ဖြည့်ဆည်းဂူးခဲ့တဲ့ ရှေးဥပနိဿယဝါ ရမီကုသိုလ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့အတွက်ကြောင့် သူတပါးမှာ အသိခက်လှ နက်နဲလှတဲ့ပ၆သသမိ ဟဂ သူ.မှာတော့ လွယ်ကူပေါ်လွင် သကဲ့သို့ ထင်ပါ

(၂) ဆရာများထံခ္စံ စုည်းနိဿသ ခံသူခဲ့ဝူးခြင်း

နောက်ပြီးတော့ အရှင်အာနန္ဒာမှာ တိတ္ည္ဆဝါသဆိုတဲ့ ဆရာများထံမှာနေဝြီး နည်းနိဿယ ခံယူခြင်းဆိုတာနဲ့လဲ ပြည့်စုံပါတယ်။ တိတ္ဆဝါသဆိုတာ ဆိပ်ကမ်းသဖွယ်ဖြစ်တဲ့ ဆရာသမားတို့ထံမှာ နေခြင်းလို့ တိုက်ရိုက် အဓိဝ္ဖာယ်ရပါ တယ်၊ ဆရာများထံမှာ။ နေခြင်းဆိုပေမယ့် နေရုံသက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ ဆရာ

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတော်ကြီး ၂၇၀။

မြန်းခြင်း နှုတ်တက်ဆောင်ထားခြင်းတို့ကို ဆိုလိုရင်း ဖြစ်ပါတယ်;အရှင်အာနန္ဒာဟာ ခုတင်က ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း ကမ္ဘာတသိန်း ကာလအတွင်းမှာ ဆရာများထံတွင် နည်းနိဿယ ခံယူခဲ့ဖူးတဲ့အတွက်ကြောင့်လဲ အရှင်အာနန္ဒာမှာ ဝဋိစ္စသမုဝ္ပါဒ်တရားဟာ လွယ်ကူပေါ်လွင်သလို ထင်နေဝါတယ်တဲ့။

(၃) သောတာဝနို ဖြစ်ခြင်း -

နောက်ပြီးတော့ အရှင်အာနန္ဒာဟာ ခုတင်က ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အရှင်ဘဒ္ဒိယ အရှင်အနုရုဒ္ဓါတို့နှင့်အတူ ရဟန်း ြုပြီးတဲ့နောက် များမကြာမီ၀င် ဓမ္မကထိကအရာမှာ ဧတဒဂ်ရတဲ့ အရှင်ဗုဏ္ထမထေရ်ံထံ တရားနာပြီး သောတာဝန်ဖြစ်တော်ဓူခဲ့ပါတယ်;အဲဒီလို တရားနာငဂြီး သောတာ၀န်ဖြစ်တဲ့ အကြောင်းကို အရှင်အာန

ဖော်ပြထားပုံကတော့ အခါတပါ းဓှာ အရှင် အာနန္ဒာကရဟန်းများကို ဒီလို ပြောကြားပါတယ်၊ ငါ့ ရှင်တို့-မန္တ၁ဏီဓါ သားဖြစ်တဲ့ အရှင်ပုဏ္ထဟာ ရဟန်းသစ်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့အား ကျေးဇူးများ

သြဝါ ဒပေးတော်မူပါ တယ် [|

ရှင်အာနန္ဒာ၊ ငါ ဖြစ်သည် (၏တတ်သည် ငါမြတ်သည်စသည်ဖြင့်) ဟု ဒီလို ထင်ခြင်းဟာ စွဲမှီရွိသာ ဖြစ်သည်။ ဓစ္ဝဲမှီပဲ

မဖြစ်၊ အဘယ်ကို စွဲမှီရွုဖြစ်သလဲဆိုယင် ရုဝ်ကိုစွဲမှီဤ ငါဖြစ်သည်ဟု ထင်သည်၊ ဝေဒနာကိုစွဲစွါႈ သညာကိုစွဲမှီရွႈ သင်္ခါရတို့ကို ခွဲမှီရစိတ်ဝိညာဏ်ကို စွဲမှီစွါ ငါ ဖြစ်သည်ဟု ထင်သည်။

တဲ့ လုံမပျို ဖြစ်စေ လုလင်ပျို ဖြစ်စေ၊ စင်ကြယ်တဲ့ မှန်ထဲမှာဖြစ်စေ၊ ကြည်လင်တဲ့ ရေခွက်ထဲမှာ ဖြစ်စေ သူဇါ မျက်နှာရိဝ်ကိုကြည့်

သည် (၏တတ်သည် ငါမြတ်သည် စသည်ဖြင့်)ဟု ဒီလို ထင်ခြင်းဟာ ရုပ်ကိုစွဲမှီရဤ သာ ဖြစ်သည်၊ ဝေဒနာကို၊ သညာကိုး သင်္ခါရတို့

(ဒီနေရာမှာ ဆိုလိုရင်းအတိုချုင်ကတော့ ငါဝဲ၊ ငါတတ်သည်၊ ငါမြတ်သည် ါလှသည် စသည်ဖြင့် သာယာနှစ်သက်တဲ့တဏှား အထင်ကြီးတဲ့ ဓာန၊ အလူမှားတဲ့ ဒိဋ္ဌိဆိုတဲ့ ဒီတရား၃-ပါးဟာ မျက်စိနှင့် အဆင်း နားနှင့်အသံ စသော ရင်ကို စွဲမှီပြီးတော့လဲ ဖြစ်တယ်၊ အကောင်းအဆိုး ခံစားမှုဝေဒနာကို စွဲမှီပြီးတော့လဲ ဖြစ်တယ်၊ မှတ်ဓိတဲ့သညာကို စွဲမှီပြီးတော့လဲ ဖြစ်တယ်;အာရုံကို နှလုံးသွင်းတဲ့ မနသိကာရႈ တွေ့တဲ့ ဖဿ' ကြောင့်ကြစိုက်တဲ့ စေတနာၤ လိုချင်တဲ့ လောဘ၊ စိတ်ဆိုးတဲ့ ဒေါသၤ ကြည်ညိုတဲ့ သဒ္ဓါ အစရှိသော ဝြုဝြင်အားထုတ်မှု သင်္ခါရတွေကို စွံမှီပြီးတော့လဲ ဖြစ်တယ်၊ ကြံသိတဲ့စိတ်ကို စ္စဲမှီပြီးတော့လဲ ဖြစ်တယ်,ဒီခန္ဓာငါးပါးကိုစ္စဲမှီပြီးတော့ ဖြစ်တယ်၊ အစွဲအမှီမရှိပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး -| လိ ဆိလိပါတယ် )

| ဝဋိစ္စသမုဝါ ဒ်တရားတော်ကြီး ၂ဂု၂။

(သြဝါဒအဆက် ) ငါ့ရှင် အာနန္ဒာၤ ဒါကို သင် ဘလ်လိုထင်သလဲ။ ရုပ်သည် မြဲသလောၤ မမြဲသလေား၊ (မမြဲပါ ငါ့ရှင်);ဝေဒနာသည်၊ သညာသည်။ သင်္ခါရတို့သည်၊ စိတ်ဝိညာဏ်သည်`“ မြဲသလေား မမြဲသလေား (မမြဲပါ ငါ့ရှင်), င ရှင် အာနန္ဒာ၊ ထိုသို့

အတိတ်ရုပ် ဖြစ်စေ။ အနာဂတ်ရုဗ် ဖြစ်စေ၊ ပစ္စုဌန်ရုဝ် ဖြစ်စေ၊

နူးညံ့တဲ့ရုဝ် ဖြစ်စေ၊ မကောင်းတဲ့ရုဝ် ဖြစ်စေ။ ကောင်းတဲ့ရုဗ် ဖြစ်စေ၊။ အဝေးကရုဗ် ဖြစ်စေ။ အနီးကရုဝ်ဖြစ်စေၤ အလုံးစုံသော ရုပ်ကိုင ဥစ္စာမဟုတ်၊ ငါမဟုတ်၊ ငါဇစါ အတ္တ မဟုတ်ဟု အမှန်သိသောပညာဖြင့် ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ ရှုရရည်' အတိတ် အနာဂတ် ဝစ္စုပ္ပန်

ဝိညာဏ်ဟူသမျွကို ၂ ဥစ္စာမဟုတ်၊ ငါမဟုတ်။ ငါဇါ အတ္တမဟုတ်ဟု အမှန်သိသော ပညာဖြင့် ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ ရှုရမည်

ငး ရှင် အာနန္ဒာ] ဒီလို ရှုမြင်လျှင် အကြားအမြင်ရှိတဲ့ ဘု

လဲ ငြီးငွေ့သည်၊ ငြီးငွေ့လျှင် တပ်မက်ကင်းသည်၊ တပ်မက်ကင်း